ଫାତିମାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା ଶୟତାନଙ୍କର ପ୍ରସ୍ତୁତିମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ ଯେବେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଛଦ୍ମରୂପ ଧାରଣ କରିବ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ସଂଗଠନକୁ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତେ ସମର୍ପଣ କରିବା ପାଇଁ; କାରଣ ଏହା ହେଉଛି “ଶୟତାନଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃତି—ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଶାସନ କରିବା ପାଇଁ ସିଂହାସନ ଉପରେ ନିଜକୁ ବସାଇବାରେ ତାଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାମାନଙ୍କର ଏକ ସ୍ମାରକ।” ଯେମାନେ ଶୟତାନଙ୍କର ଅଲୌକିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବାର କ୍ଷମତାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ ଥିବାରୁ, କାଥୋଲିକତାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରିବାରେ ଫାତିମାର ଭୂମିକାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସାକ୍ଷ୍ୟରୁ ଲାଭାନ୍ବିତ ହେବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଠକାଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି। ଫାତିମାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କାଥୋଲିକତାର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସଂଘର୍ଷକୁ, ଏବଂ ନାସ୍ତିକତା ବିରୋଧରେ କାଥୋଲିକତାର ଯୁଦ୍ଧକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲା।
ନାସ୍ତିକତା ସହିତ କାଥୋଲିକତାର ଯୁଦ୍ଧ ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟର ବିଷୟ ଅଟେ। ସେହି ସଂଘର୍ଷର ଚିତ୍ରଣ ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟରେ 1798 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହା ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ନେପୋଲିଅନ 1798 ମସିହାରେ ପୋପଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ପରେ ସେହି ପଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସାକ୍ଷ୍ୟ 1989 ମସିହାରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କୁ ବହାଇ ଦେବା ସହିତ ଶେଷ ହୁଏ। ସେହି ଇତିହାସର ଅନ୍ତର୍ଗତ (1798 ଠାରୁ 1989 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ), 1917 ଓ 1918 ମସିହାରେ ଥିବା ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରତିପକ୍ଷଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକତ୍ୱରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଉଭୟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧି ରଖିଥାଏ, ଏବଂ ସେହି ସହିତ ପଦ୍ୟର ସାର୍ବିକ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରଖେ। ଫାତିମାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଏକ ଶୟତାନୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବଚନର ଏକ ବିଷୟ; ଏହିକାରଣରୁ ଏହା ସେହିପରି ଇତିହାସ, ଯାହାକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
“ଏହି ସମୟରେ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ସୁରକ୍ଷା ହେଉଛି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପରେ ଏହା ପଚାରିବା, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଦାସଙ୍କୁ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି? ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସଦାକାଳ ରହିଥାଏ। ବାଇବେଲ ଆମର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ପୁସ୍ତକ ହେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନର ସହାରା ନେବାରୁ, ଏବଂ ସୀମିତ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କର ଦାବିଗୁଡ଼ିକୁ ଦିବ୍ୟ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବାରୁ ବଞ୍ଚି, ଆମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଉଚିତ। ପରମେଶ୍ୱର କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ; ଏବଂ ଆମେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସକୁ ‘ପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି’ ଉପରେ ନିର୍ମିତ କରିବାକୁ ହେବ। ପରମେଶ୍ୱର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ଯେ ଆମେ ଆମ ପାଖପାଖି ଘଟୁଥିବା ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁଳନା କରିବା, ଯେପରି ଆମେ ବୁଝିପାରିବୁ ଯେ ଆମେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ବାସ କରୁଛୁ। ଆମେ ଆମର ବାଇବେଲ ଚାହୁଁ, ଏବଂ ତାହାରେ କ’ଣ ଲିଖାଯାଇଛି ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପରିଶ୍ରମୀ ଛାତ୍ର ସତ୍ୟର ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶମାନତାଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କୃତ ହେବେ, କାରଣ ଯିଶୁ କହିଥିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ହିଁ ସତ୍ୟ।’” Signs of the Times, October 1, 1894.
ତୃତୀୟ ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଯେପରି ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ତ୍ରୟୋଦଶରୁ ପଞ୍ଚଦଶ ପଦ୍ୟମାନରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ପରିଚିତ କରାଯାଏ। ସେହି ପଦ୍ୟଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୨୦୦ ମସିହାରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ “ରୋମୀୟମାନେ ମିଶରର ଯୁବକ ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିଥିଲେ,” ଏବଂ “ଆନ୍ତିଓକସ ଓ ଫିଲିପ୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୋଜିତ ବିନାଶରୁ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବାକୁ ସେମାନେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିଥିଲେ।” ସେହି ପଦ୍ୟ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୨୦୦ ମସିହାର ଇତିହାସ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପୂର୍ବରୁ ଠିକ୍, ପୁତିନଙ୍କ ଦୁର୍ବଳ ପ୍ରତିସ୍ଥାପନର ପକ୍ଷରକ୍ଷା କରିବାର ଆଧାରରେ, ସେହି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଜାତିସଂଘ (ସେଲ୍ୟୁକସ ଓ ମାକେଡୋନିଆର ଫିଲିପ୍) ରୁଷୀୟ ଭୂଭାଗଗୁଡ଼ିକୁ ଦଖଳ କରି ନିଜମାନଙ୍କର ପରସ୍ପର ଲାଭ ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିଭକ୍ତ କରିବାକୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିଛନ୍ତି, ପୋପୀୟ ରୋମ (ତୀରର ବେଶ୍ୟା) ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବାକୁ ବାହାରିବା ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବାବେଳେ, ନିଜ ସଙ୍ଗୀତ ବଜାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିବ।
୫୩୩ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର ବର୍ଷ, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ୧୩, ପଦ ୨ରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ସେହିପରି ଯୁସ୍ତିନିଆନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ; ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଡ୍ରାଗନ୍ (ପୌରାଣିକ ରୋମ) ପାପାସୀଙ୍କୁ ତିନୋଟି ବସ୍ତୁ ପ୍ରଦାନ କରିବ।
ଏବଂ ମୁଁ ଯେ ପଶୁଟିକୁ ଦେଖିଲି, ସେଟି ଚିତାବାଘ ସଦୃଶ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ପାଦ ଭାଲୁକର ପାଦ ପରି, ଏବଂ ତାହାର ମୁଖ ସିଂହର ମୁଖ ପରି ଥିଲା; ଏବଂ ଅଜଗର ତାହାକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି, ନିଜ ସିଂହାସନ, ଏବଂ ବିଶାଳ ଅଧିକାର ଦେଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:2.
ପୌରାଣିକ ରୋମର ଅଜଗର କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନ୍ ତାଙ୍କର ରାଜଧାନୀକୁ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିବାବେଳେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୩୩୦ ମସିହାରେ, ତାହାର “ଆସନ” (ରୋମ ସହର) ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ଦେଇଥିଲା। କ୍ଲୋଭିସ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୪୯୬ ଠାରୁ ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ତାହାର ସାମରିକ “ଶକ୍ତି” ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୫୩୩ରେ ଜଷ୍ଟିନିଆନ୍ ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ନାଗରିକ “ଅଧିକାର” ଦେଇଥିଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ଦାନିଏଲ ୧୧ର ଷୋହଳ, ଏକତିରିଶ ଏବଂ ଏକଚାଳିଶ ପଦରେ ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ପୌରାଣିକ ରୋମ ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସାଇଦେଲା। ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ତୃତୀୟ ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବ, ସେତେବେଳେ ପାପତନ୍ତ୍ର ରୁଷିଆର କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟିକ ଶକ୍ତିକୁ ପରାସ୍ତ କରିଥିବ, ଯାହା ଫାତିମାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବିଷୟ। ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧମାନେ ସତ୍ୟର ସ୍ୱାକ୍ଷର ବହନ କରନ୍ତି, କାରଣ ଏହି ତିନୋଟି ଯୁଦ୍ଧ ଏକ ପାପୀୟ ପ୍ରତିନିଧି ସେନା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ପାପାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରତିନିଧି ସେନାର ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷଟି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର (ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ)। ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରତିନିଧି ସେନା ହେଉଛନ୍ତି ଉକ୍ରେନର ନାଜୀମାନେ, ଯେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧରେ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ରୁଷିଆଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାଥୋଲିକ ପ୍ରତିନିଧି ସେନା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ତିନୋଟି ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ଅଛି, ଏବଂ ତିନୋଟି ପ୍ରତିନିଧି ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ପ୍ରତିନିଧି ଯୁଦ୍ଧ—ଉଭୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ନାଜୀବାଦ ଥିଲା। ଉକ୍ରେନର ବର୍ତ୍ତମାନର ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଛି ସୀମାରେଖାର ଯୁଦ୍ଧ, ଯାହା ପ୍ରଥମେ ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରେ ଏଗାର ଓ ବାର ପଦକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲା। ଉକ୍ରେନର ଯୁଦ୍ଧ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ତିନୋଟି ଆଘାତ ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଘାତର ସମୟରେ ସମ୍ପାଦିତ ହେଉଛି, ଯଦ୍ୟପି ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇସ୍ଲାମ ଜଡିତ ନୁହେଁ।
ପ୍ରଥମ ଆଘାତ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତିନିଟି ଆଘାତର ଶେଷଟି ରବିବାରୀୟ ଆଇନ ସମୟରେ ହେବ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହେବ। ତୃତୀୟ ବିପଦର ଇସ୍ଲାମର ଏହି ତିନିଟି ଆଘାତ ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ୭ ଅକ୍ଟୋବର, 2023 ରେ ପ୍ରାକୃତିକ ପ୍ରାଚୀନ ମହିମାମୟ ଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ଯୁଦ୍ଧଟି ଠିକ ସେହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଘଟୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ଟୋଲେମି ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ। ଯୀଶୁ କହିଥିଲେ ଯେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଅଫବାହ ରହିବ।
ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକର ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଇତିହାସରେ ଘଟେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଭାବ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଏଜିକିଏଲ୍ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ସେହି ଇତିହାସରେ ଇସ୍ଲାମର ତୃତୀୟ ସନ୍ତାପର ଆଗମନ, ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ସଂଘର୍ଷ, ଆମେରିକୀୟ ଗୃହଯୁଦ୍ଧର ପୁନରାବୃତ୍ତି, ଏବଂ ଆମେରିକୀୟ ବିପ୍ଲବୀୟ ଯୁଦ୍ଧର ପୁନରାବୃତ୍ତି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଏହି ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଇତିହାସ ସମୟରେ ସଂପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ସେନାକୁ ଏକ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ଉଠାଇବେ, ଯେତେବେଳେ ଶେଷ, ତୃତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେବ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସନ୍ତାପର ଇସ୍ଲାମ ଜାତିମାନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିବାରେ ତାହାର ତୀବ୍ରତା ବଢ଼ାଇବ।
ଏବଂ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧର କଥା ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଅଫବାହ ଶୁଣିବା; ସାବଧାନ ରୁହ, ତୁମେ ବିଚଳିତ ହେଉ ନାହିଁ; କାରଣ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଘଟିବା ଅବଶ୍ୟକ; କିନ୍ତୁ ଶେଷ ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନାହିଁ। କାରଣ ଜାତି ଜାତି ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିବ; ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ମହାମାରୀ ଓ ଭୂମିକମ୍ପ ହେବ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ବେଦନାର ଆରମ୍ଭମାତ୍ର। ମାଥିଉ 24:6–8।
ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟରେ, ଦେଖିବା ଓ ଶୁଣିବାର କ୍ଷମତା ଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ।
ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଦ୍ୱାରା କହେ; କାରଣ ସେମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁ ନାହାନ୍ତି; ଏବଂ ଶୁଣୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣୁ ନାହାନ୍ତି, ନାହିଁ କି ବୁଝନ୍ତି। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଇଶାୟାଙ୍କର ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି, ଯାହା କହେ, ଶୁଣିଶୁଣି ତୁମେ ଶୁଣିବ, କିନ୍ତୁ ବୁଝିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ଦେଖିଦେଖି ତୁମେ ଦେଖିବ, କିନ୍ତୁ ଉପଲବ୍ଧି କରିବ ନାହିଁ। କାରଣ ଏହି ଜନମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଅସାର ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କାନ ଶୁଣିବାରେ ମନ୍ଦ ହୋଇଛି, ଆଉ ସେମାନେ ନିଜ ଆଖି ବନ୍ଦ କରିଦେଇଛନ୍ତି; ନହେଲେ କେବେ ସେମାନେ ନିଜ ଆଖିରେ ଦେଖିବେ, ନିଜ କାନରେ ଶୁଣିବେ, ଏବଂ ନିଜ ହୃଦୟରେ ବୁଝିବେ, ଓ ଫେରିଆସିବେ, ଆଉ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରିବି। କିନ୍ତୁ ଧନ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କର ଆଖି, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଖୁଛି; ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କର କାନ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣୁଛି। ମାଥିଉ 13:13–16।
ସେହି ସମୟାବଧିରେ, ଯାହା 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯୀଶୁ କହିଥିଲେ, “ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧର କଥା ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଅଫବାହ ଶୁଣିବ।” ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ, ଯୋହନ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣନ୍ତି।
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନରେ ମୁଁ ଆତ୍ମାରେ ଥିଲି, ଏବଂ ମୋର ପଛରେ ତୁରୀର ନ୍ୟାୟ ଏକ ମହାଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 1:10।
ସେ ଯେ “ସ୍ୱର” ଶୁଣିଲେ, ତାହା “ତୂରୀସଦୃଶ” ଥିଲା; ଏବଂ ତୂରୀ ଯୁଦ୍ଧର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଓ ସେ ତାଙ୍କ ପଛରୁ ସେହି ସ୍ୱରକୁ ଶୁଣିଲେ। ପରେ ସେ ସେହି ସ୍ୱରକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଘୁରିଲେ।
ଏବଂ ଯେ ସ୍ୱର ମୋ ସହିତ କଥା କହୁଥିଲା, ତାହାକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଫେରିଲି। ଏବଂ ଫେରି ଦେଖିଲି, ସାତୋଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦୀପସ୍ଥମ୍ଭ; ଏବଂ ସେହି ସାତୋଟି ପ୍ରଦୀପସ୍ଥମ୍ଭର ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେ, ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଛାତିରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଟିବନ୍ଧନୀ ବାନ୍ଧିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ କେଶ ଉନ ପରି ଧଳା, ହିମ ପରି ଶ୍ୱେତ ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ପାଦ ଭଟ୍ଟିରେ ଦହିତ ସୁଶୋଧିତ ପିତଳ ସଦୃଶ; ଏବଂ ତାଙ୍କର ସ୍ୱର ବହୁ ଜଳଧ୍ୱନି ପରି ଥିଲା। ଏବଂ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ ସାତୋଟି ତାରା ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ଏକ ଧାରାଳା ଦ୍ୱିଧାରୀ ଖଡ୍ଗ ବାହାରୁଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁଖମଣ୍ଡଳ ତାହାର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତେଜରେ ପ୍ରକାଶିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଥିଲା। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ମୃତ ପରି ତାଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡ଼ିଗଲି। ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତ ମୋ ଉପରେ ରଖି ମୋତେ କହିଲେ, ଭୟ କରିବ ନାହିଁ; ମୁଁ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 1:12–17।
ଯୋହନ ଯେତେବେଳେ ସେହି ସ୍ୱରକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଘୁରିଲେ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଯେ ଦର୍ଶନ ଦେଖିଥିଲେ, ସେହି ଦର୍ଶନଟି ହିଁ ଦାନିଏଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦେଖିଥିଲେ, ସେହି ଦର୍ଶନଟି ହିଁ ଯିଶାୟା ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦେଖିଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ଦର୍ଶନଟି ହିଁ ପାଉଲ ଦେଖିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ସାତ ଗର୍ଜନର ଇତିହାସ ଦେଖିଥିଲେ।
“ବିନମ୍ରତା ହୃଦୟର ପବିତ୍ରତାରୁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ। ଆତ୍ମା ଯେତେ ନିକଟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ, ସେତେ ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସେ ନମ୍ର ଓ ବଶୀଭୂତ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଯୋବ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାର ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ, ସେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ‘ମୁଁ ନିଜକୁ ଘୃଣା କରେ, ଏବଂ ଧୂଳି ଓ ଛାଇରେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରେ।’ ଯେତେବେଳେ ଯିଶାୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ଦର୍ଶନ କଲେ, ଏବଂ କେରୁବମାନଙ୍କୁ ଏହା ଘୋଷଣା କରୁଥିବା ଶୁଣିଲେ, ‘ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ପବିତ୍ର, ପବିତ୍ର, ପବିତ୍ର,’ ସେତେବେଳେ ସେ କ୍ରନ୍ଦନ କରି କହିଲେ, ‘ହାୟ, ମୁଁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲି!’ ଦାନିଏଲ, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଦୂତଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ, କହନ୍ତି, ‘ମୋର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ମୋରେ ବିକୃତିରେ ପରିଣତ ହେଲା।’ ପାଉଲ, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଇ ନିଆଯାଇଥିବା ପରେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ବୈଧ ନୁହେଁ ଏପରି କଥା ଶୁଣିଥିବା ପରେ, ନିଜ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ‘ସମସ୍ତ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ କ୍ଷୁଦ୍ରତମଠାରୁ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ର।’ ସେହି ପ୍ରିୟ ଯୋହନ, ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହିମା ଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ସେହିଜଣେ ଦୂତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୃତକ ସଦୃଶ ପଡ଼ିଗଲେ। ଆମେ ଯେତେ ଅଧିକ ଘନିଷ୍ଠତାରେ ଏବଂ ଅବିରତ ଭାବରେ ଆମର ତାରକଙ୍କୁ ନିହାରିବୁ, ସେତେ କମ୍ ଆମେ ନିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମତିଯୋଗ୍ୟ କିଛି ଦେଖିବୁ।” Signs of the Times, April 7, 1887.
ଗାବ୍ରିଏଲ ଯେତେବେଳେ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ପାଖରେ ସେହି ଦର୍ଶନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ, ସେ ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ସେହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଯୁଦ୍ଧର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଟେ, ଏବଂ ସେହି ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଉପସ୍ଥାପନାରେ, “ମାରେହ” ନାମକ ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗୀୟ କାରଣକାରୀ ଦର୍ଶନ, ଯାହା “ମାରାହ” ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରାଇଲା। ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହନ୍ତି ଯେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଅଫବାହମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବ, ସେ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକୁ ସୂଚିତ କରୁଛନ୍ତି। ସେ ଆହୁରି ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଯେ, ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ—ଯାହା ଦେଖୁଥିବାକୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରେ—ତୁମକୁ ପଛକୁ ଫେରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, କାରଣ ସ୍ୱରଟି ତୁମ ପଛରେ ଅଛି। ଦାନିୟେଲ ୧୧ରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଯୁଦ୍ଧମାନେ ପୂର୍ବତନ ଇତିହାସରେ ଘଟିଯାଇଥିବା ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଟନ୍ତି। ଅତୀତର ସେହି ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବର୍ତ୍ତମାନ ଘଟୁଥିବା ଇତିହାସ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ସେଥିରେ ଯଦି ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଖରେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଚକ୍ଷୁ ଏବଂ ଶୁଣିବା ପାଇଁ କର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ।
ଯେତେବେଳେ ଏହିଜ୍କିୟେଲ ଲେଖିଥିଲେ ଯେ ଏମିତି ଏକ ସମୟ ଆସିବ ଯେତେବେଳେ ଦର୍ଶନ ଆଉ ବିଳମ୍ବିତ ହେବ ନାହିଁ, ସେଥି ଏହିଜ୍କିୟେଲଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରଧାମ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦର୍ଶନ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିଜ୍କିୟେଲ “ଚକ୍ରମଧ୍ୟରେ ଚକ୍ର” ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ମାନବୀୟ ଘଟଣାବଳୀର ଜଟିଳ ପରସ୍ପର କ୍ରିୟା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି।
ଖେବର ନଦୀର କୂଳେ ଏଜିକିଏଲ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଆସୁଥିବା ପରି ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିବା ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାକୁ ଦେଖିଲେ—‘ଏକ ବଡ଼ ମେଘ, ଏବଂ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ତାହାର ଚାରିପାଖରେ ଏକ ଦୀପ୍ତି ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଆମ୍ବର ପରି ବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିଲା।’ ପରସ୍ପରକୁ ଛେଦ କରୁଥିବା ଅନେକ ଚକ୍ର ଚାରିଜଣ ଜୀବନ୍ତ ସତ୍ତ୍ୱଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ହେଉଥିଲା। ଏହା ସବୁରୁ ଉପରେ ‘ଏକ ସିଂହାସନର ସଦୃଶତା ଥିଲା, ଯାହା ନୀଳମଣି ପଥରର ଦେଖାଶୁଣା ପରି; ଏବଂ ସେହି ସିଂହାସନର ସଦୃଶତା ଉପରେ ତାହାର ଉପରଭାଗରେ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ଦେଖାଶୁଣା ସଦୃଶ ଏକ ରୂପ ଥିଲା।’ ‘ଏବଂ କରୁବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷତଳର ତଳେ ମନୁଷ୍ୟର ହାତର ଆକୃତି ଦେଖାଗଲା।’ ଏଜିକିଏଲ 1:4, 26; 10:8। ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକର ବିନ୍ୟାସ ଏତେ ଜଟିଳ ଥିଲା ଯେ ପ୍ରଥମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅସଂଗତିରେ ଅଛି ବୋଲି ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମନ୍ୱୟରେ ଗତି କରୁଥିଲେ। କରୁବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷତଳର ତଳେ ଥିବା ହାତ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ ଓ ପରିଚାଳିତ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସତ୍ତ୍ୱମାନେ ଏହି ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଆଗକୁ ଚାଳନା କରୁଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ, ନୀଳମଣି ସିଂହାସନ ଉପରେ, ଅନନ୍ତ ସତ୍ତା ବିରାଜମାନ ଥିଲେ; ଏବଂ ସିଂହାସନର ଚାରିଦିଗରେ ଦୈବୀ କରୁଣାର ପ୍ରତୀକ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଥିଲା।
“ଯେପରି କେରୁବୀମାନଙ୍କର ପକ୍ଷତଳରେ ଥିବା ହସ୍ତର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାଧୀନ ଚକ୍ରସଦୃଶ ଜଟିଳ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା, ସେପରି ମାନବୀୟ ଘଟଣାବଳୀର ଜଟିଳ ପରିଚାଳନା ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣାଧୀନ ଅଟେ। ଜାତିମାନଙ୍କର କଳହ ଓ ଅଶାନ୍ତିର ମଧ୍ୟରେ, କେରୁବୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯିଏ ଆସୀନ, ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀର କାର୍ଯ୍ୟବଳୀକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରୁଛନ୍ତି।”
“ଯେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଏକର ପରେ ଏକ ନିଜମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅଚେତନରୂପେ ସେହି ସତ୍ୟର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି ଯାହାର ଅର୍ଥ ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ଜାଣୁନଥିଲେ, ସେହି ଜାତିମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ଆମ ପାଇଁ କଥା କହେ। ଆଜିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ମହାନ ଯୋଜନାରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି। ଆଜି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଓ ଜାତିମାନେ ସେହି ଜଣଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ଓଳମସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାପାଯାଉଛନ୍ତି, ଯିଏ କେବେ ଭୁଲ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ପସନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ନିୟତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟସମୂହର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ସମସ୍ତକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି।”
“ମହାନ ‘ମୁଁ ଅଛି’ ଯିଏ ନିଜ ବଚନରେ ଚିହ୍ନିତ କରି ରେଖିଛନ୍ତି, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ କଡ଼ି ପରେ କଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ି, ଅତୀତର ଅନନ୍ତତାରୁ ଭବିଷ୍ୟତର ଅନନ୍ତତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେହି ଇତିହାସ ଆମକୁ କୁହେ ଯେ ଯୁଗମାଳାର ଏହି ଅଗ୍ରଗତିରେ ଆଜି ଆମେ କେଉଁଠାରେ ଅଛୁ, ଏବଂ ଆସନ୍ତା ସମୟରେ କ’ଣ ଆଶା କରାଯାଇପାରେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଆସିବ ବୋଲି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପୂର୍ବରୁ କହିଛି, ସେ ସବୁ ଇତିହାସର ପୃଷ୍ଠାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଙ୍କିତ ହୋଇଯାଇଛି; ଏବଂ ଯାହା କି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିବାକୁ ବାକି ଅଛି, ସେ ସବୁ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ବୋଲି ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରୁ।”
“ପୃଥିବୀସ୍ଥ ସମସ୍ତ ଶାସନାଧିକାରର ଶେଷ ପରାଭବ ସତ୍ୟବାକ୍ୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପୂର୍ବକଥିତ ହୋଇଛି। ଇସ୍ରାଏଲର ଶେଷ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଉଚ୍ଚାରିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।” Education, 178, 179.
ପ୍ରଥମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯେ ଜଟିଳ ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ଥିବା ପରି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ବାସ୍ତବରେ ଜାତିଗୁଡ଼ିକର ବିରୋଧ ଓ କୋଳାହଳରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ମାନବୀୟ ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଜଟିଳ ପରସ୍ପର କ୍ରିୟା ଅଟେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ଯେ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଆମକୁ କୁହେ ଯେ ଆମେ କେଉଁଠି ଅଛୁ, ଏବଂ ଏହିପରି କରି ସେ ଭୂଲୋକୀୟ ସମସ୍ତ ଆଧିପତ୍ୟର ଅନ୍ତିମ ପତନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଏକ ଶତ ଚଉଁଚାଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟ ହେଉଛି ସେଠାରେ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଭାବ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହି ଇତିହାସର ଭିତରେ ଏହି ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଗୁଞ୍ଜନକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ, ଯାହାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ “ବେଦନାର ଆରମ୍ଭ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ। “ବେଦନାର ଆରମ୍ଭ” ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, କାରଣ ସେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚଉଁଚାଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନକାରୀ ଦୂତ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରଖନ୍ତି ଯେମାନେ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ଦେଶର ମଧ୍ୟରେ କରାଯାଉଥିବା ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ନ୍ତି ଓ କାନ୍ଦନ୍ତି।
ଭୂମିରେ ଘଟୁଥିବା ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକ, ସେହି ଯୁଦ୍ଧମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଯେମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ସୀଲ କରାଯିବାର ଇତିହାସ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀୟ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ପତନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, ଏବଂ ସେହି ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ପତନ ପୂର୍ବତନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ଅନୁସରଣ କରାଯାଇଛି। ଯେତେବେଳେ ଯିଶାୟା, ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଯୋହନ, ଦାନିଏଲ, ଯିହିଜ୍କିଏଲ, ଯୋବ ଓ ପାଉଲ ଯେହି ଦର୍ଶନ ଦେଖିଥିଲେ, ସେହି ଏକେ ଦର୍ଶନକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ସେହି ସମୟ ପାଇଁ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାପୂର୍ବକ ଆଗକୁ ଆସିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ ପଚାରିଥିଲେ, କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ?
ପୁନର୍ବାର ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି; ସେ କହୁଥିଲେ, ମୁଁ କାହାକୁ ପଠାଇବି, ଏବଂ କିଏ ଆମ ପାଇଁ ଯିବ? ତାହାପରେ ମୁଁ କହିଲି, ଏହାଁ ମୁଁ ଅଛି; ମୋତେ ପଠାଅ। ସେ କହିଲେ, ଯାଅ, ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣିବ, କିନ୍ତୁ ବୁଝିବ ନାହିଁ; ନିଶ୍ଚୟ ଦେଖିବ, କିନ୍ତୁ ଅନୁଭବ କରିବ ନାହିଁ। ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ମୋଟା କର, ସେମାନଙ୍କର କାନକୁ ଭାରୀ କର, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଆଖିକୁ ବନ୍ଦ କର; ନହେଲେ ସେମାନେ ନିଜ ଆଖିରେ ଦେଖିବେ, ନିଜ କାନରେ ଶୁଣିବେ, ନିଜ ହୃଦୟରେ ବୁଝିବେ, ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବେ, ଏବଂ ସୁସ୍ଥ ହେବେ। ତାହାପରେ ମୁଁ କହିଲି, ପ୍ରଭୁ, କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ? ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଗରମାନେ ନିବାସୀହୀନ ହୋଇ ଉଜାଡ଼ ହେବ ନାହିଁ, ଘରମାନେ ମନୁଷ୍ୟହୀନ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉଜାଡ଼ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ହଟାଇ ଦେବେ, ଏବଂ ଦେଶର ମଧ୍ୟରେ ମହା ପରିତ୍ୟାଗ ଘଟିବ। ଯିଶାୟ 6:8–12।
ଯିଶାୟାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହି ଉତ୍ତର ଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କୁ “ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଉ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ” ସେହି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ପଡିବ। ମୋହରାଙ୍କନର ସନ୍ଦେଶ ଯୁଦ୍ଧର ସମୟରେ ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ସେହି ଯୁଦ୍ଧକୁ ବିଶେଷଭାବେ ସେହି “ମାରାହ” ଦର୍ଶନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦେଖିଥିଲେ। ବାହ୍ୟ ସନ୍ଦେଶଟି ଏକ ଆନ୍ତରିକ ଅନୁଭବ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେମାନେ “ଶୁଣିବେ”।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧରେ ପାପାସନ-ପ୍ରତିନିଧି ନାଜୀ ସେନାର ସମ୍ବନ୍ଧ, ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରତିନିଧି ଯୁଦ୍ଧରେ ଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରତିନିଧି ସେନା ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରତିନିଧି ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁକ୍ରେନରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେଉଥିବା ରାଫିଆର ସୀମାନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରତିନିଧି ଯୁଦ୍ଧର ସମ୍ବନ୍ଧ, ଭୌଗୋଳିକ ଭାବରେ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଘାତ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ, ଯାହା ୭ ଅକ୍ଟୋବର, ୨୦୨୩ ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚକ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚକ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
1999 ମସିହାରେ ଜନ୍ କର୍ଣ୍ଣୱେଲ୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଗୋଟିଏ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ଜନ୍ କର୍ଣ୍ଣୱେଲ୍ ଇଂଲଣ୍ଡର କେମ୍ବ୍ରିଜ୍ସ୍ଥିତ ଜିଜସ୍ କଲେଜ୍ରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଗବେଷଣା ସହଯୋଗୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ପୁରସ୍କୃତ ସାମ୍ବାଦିକ ଓ ଲେଖକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଏହି ପୁସ୍ତକଟି ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଶାସନ କରିଥିବା ରୋମର ପୋପଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲା। ପୁସ୍ତକଟିର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ପୋପଙ୍କ ଠାକୁରଦାଙ୍କୁ ନେଇ, ଯିଏ ପୋପ ପାଇଅସ୍ IXଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତ ଥିଲେ, ଯିନ୍ହାଙ୍କୁ ପିଓ ନୋନୋ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଉଥିଲା। 1849 ମସିହାରେ ଏକ ଗଣତନ୍ତ୍ରପନ୍ଥୀ ଭିଡ଼ ଭାଟିକାନ୍ ପରିସର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା ଏବଂ ପୋପ ପାଇଅସ୍ IX ରୋମ ନଗରରୁ ପଳାୟନ କରିଥିଲେ। ନିର୍ବାସନକୁ ଯିବାବେଳେ ସେ ଯାହାଙ୍କୁ ନିଜ ସହ ନେଇଥିଲେ, ସେ ଥିଲେ ଇଉଜେନିଓ ପାଚେଲ୍ଲିଙ୍କ ଠାକୁରଦା। ଇଉଜେନିଓ ପାଚେଲ୍ଲି ପୋପ ପାଇଅସ୍ IXଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତଙ୍କ ନାତି ଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେ ପାଇଅସ୍ XII ହେଲେ; ଇଉଜେନିଓ ପାଚେଲ୍ଲିଙ୍କ ବିଷୟରେ ଥିବା ସେହି ପୁସ୍ତକର ନାମ ଥିଲା Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.
ଏହି ପୁସ୍ତକରେ କର୍ନୱେଲ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ନାଜି ଶାସନ ଦ୍ୱାରା ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ନିର୍ଯାତନା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପୋପ୍ ପାଇଅସ୍ ଦ୍ୱାଦଶ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ କାର୍ଡିନାଲ୍ ୟୁଜେନିଓ ପାଚେଲି ଥିଲେ, କେତେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବଗତ ଥିଲେ ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ କିପରି ପ୍ରତିସ୍ପନ୍ଦନ କରିଥିଲେ, ତାହାର ପରିମାଣକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଛନ୍ତି। ସେ ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ହୋଲୋକଷ୍ଟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ପାଇଅସ୍ ଦ୍ୱାଦଶଙ୍କ ସାର୍ବଜନୀନ ନୀରବତା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟହୀନତା ଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ତାଙ୍କର ଅନୈତିକ ନେତୃତ୍ୱକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା।
କର୍ନୱେଲ ପାଇଅସ୍ ଦ୍ୱାଦଶଙ୍କ ପୋପତ୍ୱ ପାଇଁ ଐତିହାସିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ଯାହାରେ ତାଙ୍କର କୂଟନୀତିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଏବଂ ସେହି ସମୟର ଜଟିଳ ରାଜନୈତିକ ଗତିଶୀଳତା ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି। ସେ ନାଜି ଜର୍ମାନୀ ସହ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପ୍ରତି ଭାଟିକାନଙ୍କର ଅଭିଗମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି। କର୍ନୱେଲ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଯେ ପାଇଅସ୍ ଦ୍ୱାଦଶ ହୋଲୋକଷ୍ଟ ବିରୋଧରେ ମୁଖର ହେବାରେ ଏବଂ ନିର୍ଯାତିତ ଇହୁଦୀମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ, କାରଣ ସେ 1933 ମସିହାରେ କାର୍ଡିନାଲ ଥିବାବେଳେ ହିଟଲରଙ୍କ ସହ ଏକ କନକର୍ଡାଟ୍ ସ୍ଥାପନ କରାଇଥିଲେ, ଯାହା ହିଟଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟପ୍ରତି କାଥଲିକ ଆଜ୍ଞାପାଳନର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲା।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ, କିଛି ନାଜି ଯୁଦ୍ଧାପରାଧୀ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶକୁ, ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାର କେତେକ ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲେ, ପଳାଇ ଯାଇ ନ୍ୟାୟବିଚାରରୁ ପଳାଇବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ। ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଏବଂ ପଳାଇବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଯେ ପ୍ରମୁଖ ପଦ୍ଧତିଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା:
ରାଟଲାଇନ୍ସ: ରାଟଲାଇନ୍ସ ଥିଲା ଗୁପ୍ତ ପଳାୟନ-ମାର୍ଗ, ଯାହା ନାନା ପ୍ରକାର ସଂଗଠନ—କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ସହାନୁଭୂତିଶୀଳ ଗୁପ୍ତଚର ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କ ସମେତ—ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାଜିମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଳାତକମାନଙ୍କୁ ଇଉରୋପରୁ ପଳାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଥିଲା। ଏହି ମାର୍ଗଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରାୟତଃ ମିଥ୍ୟା ପରିଚୟ, ଜାଲିଆତି କାଗଜପତ୍ର, ଏବଂ ଚୋରାଚାଲାନ ଜାଲର ବ୍ୟବହାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥାଏ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକା ସମେତ ସୁରକ୍ଷିତ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳମାନଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିବାରେ ସହାୟକ ହୋଇଥିଲା।
ଜାଲ ଦଳିଲପତ୍ର: ଅନେକ ନାଜି ପଳାତକ ନିଜମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ପରିଚୟକୁ ଗୋପନ କରିବା ଏବଂ ଗିରଫରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ଜାଲ ପାସପୋର୍ଟ, ଭିସା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯାତ୍ରା-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦଳିଲପତ୍ର ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ନିରପେକ୍ଷ କିମ୍ବା ସହାନୁଭୂତିଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାତ୍ରା କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଦଳିଲପତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ।
କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷମାନଙ୍କର ସହଭାଗିତା: କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକୀୟ ଦେଶମାନଙ୍କର ସହାନୁଭୂତିଶୀଳ ଅଧିକାରୀମାନେ ନାଜି ପଳାତକମାନଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ପ୍ରତି ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ଅନଦେଖା କରିଥିଲେ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ଗିରଫରୁ ଏଡ଼ାଇବାରେ ସକ୍ରିୟ ସହାୟତା କରିଥିଲେ। କେତେକ ସରକାର, ବିଶେଷତଃ ସେଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରୀ ଶାସନବ୍ୟବସ୍ଥା ନାଜି ଚିନ୍ତାଧାରା ପ୍ରତି ସହାନୁଭୂତିଶୀଳ ଥିଲା, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ।
ଆଇନଗତ ଫାକଫୋକର: କିଛି ନାଜି ଯୁଦ୍ଧ ଅପରାଧୀ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାର ଦେଶଗୁଡ଼ିକରେ ଥିବା ଆଇନଗତ ଫାକଫୋକର କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟର୍ପଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଶିଥିଳ ଆଇନମାନଙ୍କୁ ଦୁରୁପଯୋଗ କରି ଇଉରୋପକୁ ପ୍ରତ୍ୟର୍ପିତ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚିଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ଅପରାଧ ପାଇଁ ସେମାନେ ଅଭିଯୋଗମୁଖୀ ହେବେ।
ସାରାଙ୍ଗଶରେ, ରାଟଲାଇନ୍ଗୁଡ଼ିକ, ଜାଲି ଦଲିଲପତ୍ର, କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷମାନଙ୍କ ସହଭାଗୀତା, ଏବଂ ଆଇନଗତ ଫାକଫୋକରର ସମନ୍ୱୟ ନାଜି ଯୁଦ୍ଧାପରାଧୀମାନଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାକୁ ପଳାଇଯିବା ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧର ସମାପ୍ତି ପରେ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ନ୍ୟାୟରୁ ପଳାଇ ରହିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରିଥିଲା। ChatGPT, March, 2024.