ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଜଣାଇଥାଏ ଯେ, ଦାନିଏଲଙ୍କ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର-ଆଇନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯିଶାୟାଙ୍କ ତେଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ତୀରର ବେଶ୍ୟା, ଯେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରେ, ସେହି ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରୁଥିବା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ବେଶ୍ୟା ଅଟେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ସେହି ବେଶ୍ୟାର କପାଳରେ “ମହା ବାବିଲ” ଲିଖାଯାଇଛି।
ଏବଂ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ବଙ୍ଗନୀ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ପୋଶାକରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଥିଲା, ସୁନା, ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର ଓ ମୁକ୍ତାଦିଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ ଥିଲା; ତାହାର ହାତରେ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଥିଲା, ଯାହା ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁମାନ ଓ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର ଅଶୁଚିତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏବଂ ତାହାର ଲଳାଟରେ ଏକ ନାମ ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ରହସ୍ୟ, ମହାନ ବାବିଲ, ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ଜନନୀ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କର ଜନନୀ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:4, 5.
୧୯୫୦ ପୂର୍ବରୁ, ଇଂରାଜୀ ଅଭିଧାନଗୁଡ଼ିକ ଏହି ଦୁଇଟି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ନାରୀଙ୍କୁ ଠିକ୍ଭାବରେ ରୋମନ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିଲେ। କାଥଲିକ ନିର୍ଯାତନାର ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗ ପରେ, ଯାହା ୫୩୮ ରୁ ୧୭୯୮ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ସମଗ୍ର ଜଗତ ଜାଣିଥିଲା ଯେ ରୋମନ ଚର୍ଚ୍ଚ ହେଉଛି ସେହି ବେଶ୍ୟା, ଯେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରେ। ସ୍ୱାଧୀନତାର ଘୋଷଣାପତ୍ର କାଥଲିକ ଧର୍ମାଧିପତ୍ୟର ଶାସନକୁ ଏବଂ ସେହି ବେଶ୍ୟା ସହ ଅପବିତ୍ର ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ପୃଥିବୀୟ ରାଜାମାନଙ୍କର ଶାସନକୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ପାଇଁ ରଚିତ ହୋଇଥିଲା। ଯିଶାୟା ଅଧ୍ୟାୟ ତେଇଶରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି ଯେ ସେହି ବେଶ୍ୟାକୁ ଭୁଲି ଦିଆଯିବ। ଆପଣ କୌଣସି ଆଧୁନିକ ସର୍ଚ୍ଚ ଇଞ୍ଜିନରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରହର ବେଶ୍ୟାର ପରିଭାଷାକୁ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ବୋଲି କେବେ ମଧ୍ୟ ପାଇବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ କେବେ ବିଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ କହେ ଯେ ସେ ଭୁଲି ଦିଆଯିବ।
ସେହି ଦିନରେ ଏପରି ହେବ ଯେ, ଗୋଟିଏ ରାଜାଙ୍କ ଦିନମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ତୀର ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁଲାଯିବ; ଏବଂ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପରେ ତୀର ବେଶ୍ୟାପରି ଗୀତ ଗାଇବ। ହେ ଭୁଲାଯାଇଥିବା ବେଶ୍ୟେ, ବୀଣା ନେଇ ନଗର ଚାରିପାଖେ ଘୁର; ମଧୁର ସୁର କର, ଅନେକ ଗୀତ ଗା, ଯେଣିକି ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉ। ଏବଂ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପରେ ଏପରି ହେବ ଯେ, ପ୍ରଭୁ ତୀରଙ୍କୁ ସନ୍ଧାନ କରିବେ, ଏବଂ ସେ ନିଜ ଭଡ଼ାଦାମକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠପରିଥିବା ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବ। ଏବଂ ତାହାର ବାଣିଜ୍ୟ ଓ ତାହାର ଭଡ଼ାଦାମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ରତା ହେବ; ତାହା ସଞ୍ଚୟ କରାଯିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଜମା ରଖାଯିବ ନାହିଁ; କାରଣ ତାହାର ବାଣିଜ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବସୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଭୋଜନ ନିମନ୍ତେ ଓ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ବସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ହେବ। ଯିଶାୟା 23:15–18.
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ କେବେ ବିଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏବଂ ୧୭୯୮ ମସିହାଠାରୁ ସେହି ବେଶ୍ୟାକୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ତାହାକୁ ପୁଣି ସ୍ମରଣ କରାଯିବ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସପ୍ତମ-ଦିନର ବିଶ୍ରାମବାର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ହେବାବେଳେ ତାହା ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଦଶ ଆଜ୍ଞାମଧ୍ୟରୁ ସେହି ଗୋଟିଏ ଆଜ୍ଞା ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସଦା ସ୍ମରଣ କରିବାକୁ ଥିଲା। ସେ ନିଜର ବୀଣା ଧରି, ସହର ଚାରିପାଖେ ଘୁରି ମଧୁର ସୁର ଏବଂ ଅନେକ ଗୀତ ଗାଇବାବେଳେ ସେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ସେ ଏକ ରାଜାଙ୍କ ଦିନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବା ସତରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ନିଜର ଗୀତ ଗାଏ। ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ, ଜଣେ ରାଜା ମାନେ ଏକ ରାଜ୍ୟ।
ଏବଂ ଯେଉଁଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, କ୍ଷେତ୍ରର ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ସେ ତୁମ ହସ୍ତରେ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ତୁମକୁ ଶାସକ କରିଛନ୍ତି। ତୁମେ ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ମସ୍ତକ ଅଟ। ଦାନିଏଲ 2:38।
“ମୁଣ୍ଡ,” କିମ୍ବା “ରାଜା”—ଉଭୟେ ଏକ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତୀକ ଅଟନ୍ତି। “ଏକ ରାଜାଙ୍କର ଦିନମାନ” ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେହିଟି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର। 1798 ମସିହାରେ ବାବିଲୋନର ବେଶ୍ୟାଙ୍କୁ ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ଦିଆଯିବାବେଳେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପୃଥିବୀର ପଶୁରୂପେ ତାହାର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଶାସନ ଆରମ୍ଭ କଲା। ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟରୂପେ ଅବିରତ ରହେ। ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ସେହି ଶାବ୍ଦିକ ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ବାସ୍ତବରେ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କରିଥିଲା, ସେହିଟି ହେଉଛି ବାବିଲୋନ।
ଦେଖ, ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦିଗର ସମସ୍ତ କୁଳଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କୁ ଆଣିବି ଓ ଗ୍ରହଣ କରିବି, ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଏବଂ ବାବିଲର ରାଜା ନବୂଖଦ୍ନେଚ୍ଚରଙ୍କୁ, ଯେ ମୋର ସେବକ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦେଶବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏହାର ନିବାସୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଏହି ସମସ୍ତ ଜାତିବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଣିବି; ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନଷ୍ଟ କରିଦେବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ବିଷୟ, ଉପହାସର ବିଷୟ, ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଉଜାଡ଼ସ୍ଥାନ କରିଦେବି। ତଦୁପରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱର, ଉଲ୍ଲାସର ସ୍ୱର, ବରର ସ୍ୱର, କନ୍ୟାର ସ୍ୱର, ଚକ୍କିପଥରର ଶବ୍ଦ, ଏବଂ ଦୀପର ଆଲୋକ ହରିନେବି। ଏବଂ ଏହି ସମଗ୍ର ଦେଶ ଉଜାଡ଼ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ବିଷୟ ହେବ; ଏବଂ ଏହି ଜାତିମାନେ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ସେବା କରିବେ। ଏବଂ ଏହା ଘଟିବ ଯେ, ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ମୁଁ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କୁ ଓ ସେହି ଜାତିକୁ, ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଅଧର୍ମ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ଦେବି, ଏବଂ କଲ୍ଦୀୟମାନଙ୍କ ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଉଜାଡ଼ସ୍ଥାନ କରିଦେବି। Jeremiah 25:9–12.
ଶାବ୍ଦିକ ବାବିଲ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କରିଥିଲା, ଯାହା ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଶାସନ କରିବାକୁ ଥିବା ଏକ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିରୂପ, ଯେହା ସାଙ୍କେତିକ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ କରିବ। ବାବିଲର ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେଜର ଯିହୂଦା ଉପରେ ତିନିଥର ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ଆକ୍ରମଣ ଯିହୋୟାକୀମଙ୍କ ବିରୋଧରେ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସମୟରୁ ଯିରେମିୟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଏହାର ଶେଷ ହେଲା, ଯେବେ ଈଶ୍ୱର “ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କୁ” ଦଣ୍ଡ ଦେଲେ, ଯେପରି ସେ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଆରମ୍ଭରେ ରାଜା ଯିହୋୟାକୀମଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲେ। ଯେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ରାଜ୍ୟକୁ “ଏକ ରାଜାର ଦିନଗୁଡ଼ିକ” (ଏକ ରାଜ୍ୟ) ଭାବରେ “ସତ୍ତରି ବର୍ଷ” ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି, ସେହିଟି ବାବିଲ ଥିଲା; ଏବଂ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଯେ ରାଜ୍ୟ ତୀରର ବେଶ୍ୟା ଭୁଲାଯାଇଥିବା ସମୟରେ ସାଙ୍କେତିକ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କରେ, ସେହିଟି ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରହ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀୟ ପଶୁ। 1798 ମସିହାରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପଞ୍ଚମରୁ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟକୁ ଯେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଲା, ସେଥି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରହ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୋହନ ଯାହା ଚିତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି, ସେହି ସତ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ।
ଏବଂ ମୁଁ ସମୁଦ୍ରତୀରର ବାଳୁକା ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲି, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରରୁ ଗୋଟିଏ ପଶୁ ଉପରକୁ ଉଠୁଥିବାକୁ ଦେଖିଲି; ତାହାର ସାତଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦଶଟି ମୁକୁଟ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ମୁଣ୍ଡମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିନ୍ଦାର ନାମ ଥିଲା.... ଏବଂ ମୁଁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପଶୁକୁ ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖିଲି; ଏବଂ ତାହାର ମେଷଶାବକ ପରି ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ନାଗ ପରି କଥା କହୁଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:1, 11.
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେ ସମୁଦ୍ରତଟ ଉପରେ ଯୋହନ ଦାଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ, ସେହିଟି 1798କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
“ଯେ ସମୟରେ ପାପାସୀ, ନିଜ ଶକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ନିର୍ଯାତନାରୁ ବିରତ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲା, ସେ ସମୟରେ ଯୋହନ ଗୋଟିଏ ନୂତନ ଶକ୍ତିକୁ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅଜଗରର ସ୍ୱରକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରିବାକୁ ଏବଂ ସେହି ସମାନ ନିଷ୍ଠୁର ଓ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦାପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇ ନେବାକୁ ଆସିଥିଲା। ଏହି ଶକ୍ତି, ଯାହା କଳିସିଆ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଠିଥିବା ଶେଷ ଶକ୍ତି, ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗୋଟିଏ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଏହାର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ପଶୁମାନେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଏହା ପୃଥିବୀରୁ ଉଠିଲା, ଯାହା ଏହା ଯେଉଁ ଜାତିକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରୁଥିଲା—ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା—ତାହାର ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।” Signs of the Times, February 8, 1910.
ସମୁଦ୍ରର ବାଳୁକାତଟ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିବା ପଶୁଟି ପୃଥିବୀର ପଶୁଠାରୁ ପୃଥକ କରାଯାଇଥିଲା। ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ, 1798 ମସିହାରେ (ସମୁଦ୍ରତଟରେ), ଅତୀତ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟତ ଇତିହାସ ଥିଲା। ମିଲରାଇଟମାନେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ। ୱିଲିଆମ ମିଲରଙ्କୁ ପୌତ୍ତଳିକତାର ଅଜଗର-ଶକ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏବଂ କ୍ୟାଥଲିକଧର୍ମର ପଶୁ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜ୍ୟ ସହିତ ତାହାର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାର କାହାଣୀକୁ ଉଦ୍ଘାଟିତ କରେ, ଯେହା ସେହି ତିନି ଶକ୍ତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୃତୀୟ, ଯେମାନେ ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଡନଙ୍କ ପଥେ ନେଇଯାନ୍ତି। କାହାଣୀଟି 1798 ମସିହାର ସମୁଦ୍ରତଟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ତାହାର ଇତିହାସକୁ ମେଷଶାବକର ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରେ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଇତିହାସର ଶେଷରେ ନାଗର ପରି କଥା କହେ। ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଶାସନର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଇତିହାସ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଗୋଟିଏ ପଦ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, କାରଣ ସେହି ପଦ୍ୟଟି ଏକେଇ ବାକ୍ୟରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟକୁ—ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ପରେ ମୁଁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପଶୁକୁ ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଉଠୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାହାର ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଅଜଗର ପରି କଥା କହୁଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:11।
ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏକ ଅଜଗର ପରି କଥା କହେ, ସେ ସଣ୍ଡେ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ କରେ। ସେ ସଣ୍ଡେ-ଉପାସନାକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମର ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଚର୍ଚ୍ଚମାନେ ଏକତ୍ର ହେବେ ଏବଂ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବା ସହିତ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଶାସନ ଉପରେ ରାଜନୈତିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶନ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ (ଏବଂ ସେ ଏହାକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ କରେ) ଯେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୟ ପ୍ରତିମାର ଉତ୍ସର୍ଗ-ସେବା ସଣ୍ଡେ ଆଇନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେତେବେଳେ ସେ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ସତ୍ତରି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ବର୍ଷର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମରୁ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସଣ୍ଡେ ଆଇନ ସମୟରେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଏକ ସଜୀବ ସତ୍ୟ ହୋଇଉଠେ।
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମରୁ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀ-ପଶୁର ସତରି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ବର୍ଷଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଆହାର-ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ଯିହୋୟାକୀମଙ୍କ ପ୍ରତୀକାର୍ଥ, ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସଶକ୍ତୀକରଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ—ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସରେ, କିମ୍ବା 11 ଅଗଷ୍ଟ 1840 ରେ, କିମ୍ବା 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ।
ବାବିଲୋନ ସେହି ଜାତି ଯାହା ସତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କଲା, ଏବଂ ସେହି ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ବାବିଲୋନର ସତରି ବର୍ଷ ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ତ୍ତିର ଉତ୍ସର୍ଗ ପରେ ବହୁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାପ୍ତ ହୋଇନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଭାବରେ ଯିଶାୟ ତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିବା ସେହି ସତରି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ବର୍ଷ ଦାନିଏଲର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶେଷ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ବାଦ୍ୟବୃନ୍ଦ ଉତ୍ସର୍ଗ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ସଙ୍ଗୀତ ବଜାଏ, ପଶୁର ଚିହ୍ନ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟକରୀ କରାଯାଏ, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଟାୟର ଓ ବାବିଲୋନର ବେଶ୍ୟା ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଇସ୍ରାଏଲ ନତଶିର ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କରେ।
ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ଗୋଟିଏ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କଲେ, ଯାହାର ଉଚ୍ଚତା ଷାଷ୍ଠି ହାତ ଓ ପ୍ରସ୍ଥ ଛଅ ହାତ ଥିଲା; ସେ ବାବିଲ ପ୍ରାନ୍ତର ଦୁରା ମଇଦାନରେ ତାହାକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ପରେ ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ରାଜକୁମାରମାନଙ୍କୁ, ଶାସକମାନଙ୍କୁ, ସେନାପତିମାନଙ୍କୁ, ବିଚାରକମାନଙ୍କୁ, ଭଣ୍ଡାରୀମାନଙ୍କୁ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ, ଶାସନାଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାନ୍ତର ଅଧିପତିମାନଙ୍କୁ ସମାବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପଠାଇଲେ, ଯେଣ୍ଞାହେଲେ ସେମାନେ ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ପ୍ରତିମାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଉତ୍ସବକୁ ଆସନ୍ତି। ତେବେ ରାଜକୁମାରମାନେ, ଶାସକମାନେ, ସେନାପତିମାନେ, ବିଚାରକମାନେ, ଭଣ୍ଡାରୀମାନେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଶାସନାଧିକାରୀମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାନ୍ତର ଅଧିପତିମାନେ ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ପ୍ରତିମାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ଏବଂ ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ସେହି ପ୍ରତିମାର ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ତାହାପରେ ଗୋଟିଏ ଘୋଷକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଘୋଷଣା କଲା, ହେ ଲୋକମାନେ, ଜାତିମାନେ ଓ ଭାଷାଭାଷୀମାନେ, ତୁମମାନଙ୍କୁ ଏହି ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଉଛି, ଯେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଶିଙ୍ଗା, ବାଂଶୀ, ବୀଣା, ସାକ୍ବୁତ, ପ୍ସାଲ୍ଟେରୀ, ଦୁଲ୍ସିମର ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପଡ଼ିଯାଇ ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମାକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବ; ଏବଂ ଯେ କେହି ପଡ଼ିଯାଇ ପ୍ରଣାମ କରିବ ନାହିଁ, ସେହି କ୍ଷଣରେ ତାହାକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିମୟ ଭଟ୍ଟିର ମଧ୍ୟରେ ନିକ୍ଷେପ କରାଯିବ। ଏହିପରି, ସେହି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶିଙ୍ଗା, ବାଂଶୀ, ବୀଣା, ସାକ୍ବୁତ, ପ୍ସାଲ୍ଟେରୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଜାତିମାନେ ଓ ଭାଷାଭାଷୀମାନେ ପଡ଼ିଯାଇ ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମାକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଦାନିଏଲ 3:1–7.
ସେହି “ସମୟରେ,” କିମ୍ବା ସେହି ଏକେଇ “ଘଣ୍ଟାରେ,” ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ନିୟମ ଅଟେ, ଯେ କେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ, ସେ “ଦହୁଥିବା ଅଗ୍ନିମୟ ଭଟ୍ଟିର ମଧ୍ୟରେ ନିକ୍ଷେପିତ ହେବ।” ପୁରାତନ ନିୟମରେ ଯେଉଁ ଏକମାତ୍ର ପୁସ୍ତକରେ “ଘଣ୍ଟା” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ଶବ୍ଦଟି ମିଳେ, ସେହି ପୁସ୍ତକ ହେଉଛି ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ। ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ “ଘଣ୍ଟା” ଶବ୍ଦଟି ପଶୁର ଚିହ୍ନର ଆଗମନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ “ଘଣ୍ଟା” ଶବ୍ଦଟି ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ସେଠାରେ ଏହା ନବୁଖଦ୍ନେସରଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ନ୍ୟାୟର ଆସନ୍ତା “ଘଣ୍ଟା” ବିଷୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସଚେତନବାଣୀର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।
ତାହାପରେ ଦାନିଏଲ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ବେଲଟେଶଜ୍ଜର ଥିଲା, ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇ ରହିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିଚଳିତ କଲା। ରାଜା କହିଲେ, “ହେ ବେଲଟେଶଜ୍ଜର, ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଥ ତୁମକୁ ବିଚଳିତ ନ କରୁ।” ବେଲଟେଶଜ୍ଜର ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ସ୍ୱପ୍ନଟି ଆପଣଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ଆପଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ।” ଦାନିଏଲ 4:19.
ଦାନିଏଲ୍ ନବୂଖଦ୍ନେତ୍ସରଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରର ଆସନ୍ତା ସମୟ ବିଷୟରେ ସତର୍କବାଣୀ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ପରେ ନବୂଖଦ୍ନେତ୍ସର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ। ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ “ସମୟ” ଶବ୍ଦଟି, ଯେତେବେଳେ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୁନର୍ବାର ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଏହା ସେହି “ସମୟ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେତେବେଳେ ବିଚାର ଆସିପହଞ୍ଚିଲା। ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ “ସମୟ” 1798 ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆଗମନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବ। ସେହି ସନ୍ଦେଶଟି 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ଅନୁସନ୍ଧାନାତ୍ମକ ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟର “ସମୟ” ପ୍ରଥମେ ଆସନ୍ତା ବିଚାରର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ପରେ ଏହାକୁ ବିଚାର ଆସିପହଞ୍ଚିଛି ବୋଲି ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। “ସମୟ” ଶବ୍ଦର ପ୍ରଥମ ବ୍ୟବହାର 1798 ମସିହା ଓ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆଗମନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟବହାର 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖ ଓ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆଗମନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ସେହି ଘଣ୍ଟାରେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ଉପରେ ସେହି କଥା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ଏବଂ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତାଡ଼ିତ ହେଲେ, ଓ ବୃଷମାନଙ୍କ ପରି ଘାସ ଖାଇଲେ, ଓ ତାଙ୍କ ଦେହ ଆକାଶର ଶିଶିରରେ ଭିଜିଗଲା, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ କେଶ ଗରୁଡ଼ର ପଖାପରି ବଢ଼ିଗଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ନଖ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ନଖର ପରି ହେଲା। ଦାନିଏଲ 4:33.
ଏହିପରି, ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟର “ଘଣ୍ଟା” 1798 ଓ 1844—ଉଭୟର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଯେଉଁମାନେ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟ (723 BCରେ ଆରମ୍ଭ) ଓ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟ (677 BCରେ ଆରମ୍ଭ) ଉପରେ ଆସିଥିବା “ସାତ କାଳ”ର ଦୁଇଟି ଶାପର ସମାପ୍ତିବିନ୍ଦୁ ଅଟନ୍ତି। ସେହି ଦୁଇଟି ଶାପ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ଚ୍ୟୁତିକରଣ ଓ ଦାସତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ଧର୍ମଭ୍ରଷ୍ଟ ପ୍ରଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ କ୍ରୋଧର କାର୍ଯ୍ୟକାରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଉଭୟେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ସମାପ୍ତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ନିକଟ ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାରର ସତର୍କବାଣୀ ସନ୍ଦେଶକୁ, କିମ୍ବା ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାରର ଆଗମନକୁ, ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। “ସାତ କାଳ”ର ଏହି ଦୁଇଟି ବିଚାରର ସମାପ୍ତିଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଉଭୟ ବିଚାରକୁ, ଦାନିଏଲ ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ “ଘଣ୍ଟା” ଶବ୍ଦଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ମିଲେରାଇଟ ଇତିହାସରେ “ଘଣ୍ଟା” ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଶେଷକାଳର ସମୟରେ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭକୁ ସୂଚାଏ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ଆସିଥିଲେ; ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟ “ଘଣ୍ଟା” ଆନ୍ଦୋଳନର ସମାପ୍ତିକୁ ସୂଚାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର, ୧୮୪୪ ରେ ଆସିଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ମିଲେରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ, ସେହିପରି ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ “ଘଣ୍ଟା”ର ଏହି ଦୁଇଟି ବ୍ୟବହାର ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଶେଷକାଳକୁ ଏବଂ ନିକଟଭବିଷ୍ୟତରେ ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ମିଲେରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାରର ଆରମ୍ଭକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟନିଷ୍ଠ ବିଚାରର ଆରମ୍ଭକୁ ଘୋଷଣା କରେ, ଯାହା କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧମାନ, ରବିବାର ଆଇନଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ରହି ତୀବ୍ରତର ହୋଇଯାଏ।
ଆମେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଆମର ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ “ଘଣ୍ଟା” ଶବ୍ଦ ବିଷୟରେ ଆମର ବିଚାରକୁ ସମାପ୍ତ କରିବୁ।
ଦେଖ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ବଘମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମେଷମାନଙ୍କ ପରି ପଠାଉଛି; ତେଣୁ ତୁମେ ସର୍ପମାନଙ୍କ ପରି ଜ୍ଞାନୀ ଓ ପାରାବତମାନଙ୍କ ପରି ନିର୍ଦୋଷ ହେଅ। କିନ୍ତୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ ରୁହ; କାରଣ ସେମାନେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ପରିଷଦମାନଙ୍କ ହାତକୁ ସମର୍ପଣ କରିବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମାଜଗୃହମାନରେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଚାବୁକ ମାରିବେ; ଏବଂ ମୋର ନିମନ୍ତେ ତୁମେ ଶାସକମାନଙ୍କ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣି ହେବ, ସେମାନଙ୍କ ଓ ଜାତିମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ନିମନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିବେ, ସେତେବେଳେ କେମିତି କିମ୍ବା କ’ଣ କହିବ, ଏହା ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ହୁଅନି; କାରଣ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତୁମେ କ’ଣ କହିବା ଉଚିତ, ତାହା ତୁମକୁ ଦିଆଯିବ। କାରଣ କଥା କହୁଛ ତୁମେ ନୁହେଁ, ବରଂ ତୁମମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଥା କହୁଛନ୍ତି। ଏବଂ ଭାଇ ଭାଇଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ସମର୍ପଣ କରିବ, ଓ ପିତା ସନ୍ତାନକୁ; ଏବଂ ସନ୍ତାନମାନେ ନିଜ ପିତାମାତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିବେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ କାରଣ ହେବେ। ଏବଂ ମୋର ନାମର ନିମନ୍ତେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଘୃଣିତ ହେବ; କିନ୍ତୁ ଯେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସହି ରହିବ, ସେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏହି ସହରରେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବେ, ଅନ୍ୟ ସହରକୁ ପଳାଅ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଇସ୍ରାଏଲର ସହରମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ସମାପ୍ତ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆସିନଥିବେ। ଶିଷ୍ୟ ତାହାର ଗୁରୁଠାରୁ ବଡ଼ ନୁହେଁ, ଦାସ ମଧ୍ୟ ତାହାର ପ୍ରଭୁଠାରୁ ବଡ଼ ନୁହେଁ। ଶିଷ୍ୟ ପାଇଁ ଏତିକି ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଯେ ସେ ତାହାର ଗୁରୁ ପରି ହେଉ, ଏବଂ ଦାସ ତାହାର ପ୍ରଭୁ ପରି। ଯଦି ସେମାନେ ଗୃହସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବିଆଲ୍ଜିବୁଲ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ଗୃହସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ କେତେ ଅଧିକ ସେପରି କହିବେ! ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରନି; କାରଣ ଏମିତି କିଛି ଆବୃତ ନାହିଁ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ ନାହିଁ; ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଏମିତି କିଛି ନାହିଁ, ଯାହା ଜଣାଯିବ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଯାହା କହେ, ତାହା ଆଲୋକରେ କହ; ଏବଂ କାନରେ ଯାହା ଶୁଣ, ତାହା ଘରଛାଦ ଉପରେ ପ୍ରଚାର କର। ଏବଂ ଯେମାନେ ଦେହକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମାକୁ ହତ୍ୟା କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରନି; ବରଂ ଯିଏ ନରକରେ ଆତ୍ମା ଓ ଦେହ ଉଭୟଙ୍କୁ ନାଶ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ, ତାଙ୍କୁ ଭୟ କର। ମାଥିଉ 10:16–28।