ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚାଶିଆଠି

ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀର ସୀମାଞ୍ଚଳକୁ ଆସିଲେ, ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଚାରି କହିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମୁଁ କିଏ ବୋଲି ଲୋକେ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି?” ସେମାନେ କହିଲେ, “କେହି କହୁଛନ୍ତି ଯେ ଆପଣ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନ; କେହି ଏଲିୟ; ଆଉ ଅନ୍ୟମାନେ ଯିରିମିୟ କିମ୍ବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ।” ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “କିନ୍ତୁ ତୁମେମାନେ ମୋତେ କିଏ ବୋଲି କହୁଛ?” ତେବେ ଶିମୋନ ପିତର ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ଆପଣ ହେଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର।” ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଧନ୍ୟ ତୁମେ, ଶିମୋନ ବର୍‌ଯୋନା; କାରଣ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଏହା ତୁମ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ମୋର ପିତା ଏହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ଆଉ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କହୁଛି ଯେ, ତୁମେ ପିତର, ଏବଂ ଏହି ଶିଳା ଉପରେ ମୁଁ ମୋର ମଣ୍ଡଳୀ ନିର୍ମାଣ କରିବି; ଏବଂ ପାତାଳର ଦ୍ୱାରମାନେ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ହେବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ଚାବିମାନ ଦେବି; ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ବାନ୍ଧିବ, ସେହିଥିରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ବାନ୍ଧାଯିବ; ଆଉ ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ଖୋଲିବ, ସେହିଥିରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ଖୋଲାଯିବ।” ମାଥିଉ 16:13–19।

ତୁମର ଭୋଜନ-ଉତ୍ସର୍ଗର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନୈବେଦ୍ୟକୁ ତୁମେ ଲୁଣରେ ସିଜିତ କରିବ; ଏବଂ ତୁମର ଭୋଜନ-ଉତ୍ସର୍ଗରୁ ତୁମର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିର ଲୁଣ ଅଭାବ ହେବାକୁ ଦେବନାହିଁ; ତୁମର ସମସ୍ତ ଉତ୍ସର୍ଗ ସହିତ ତୁମେ ଲୁଣ ଅର୍ପଣ କରିବ। ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 2:3.

ଦାଉଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗମନର ଗୀତ। ଦେଖ, ଭାଇମାନେ ଏକତାରେ ଏକସଙ୍ଗେ ବସିବା କେତେ ଭଲ ଏବଂ କେତେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ! ଏହା ମସ୍ତକ ଉପରେ ଢାଳାଯାଇଥିବା ସେହି ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଭିଷେକ ତୈଳ ସଦୃଶ, ଯାହା ଦାଢ଼ି ଉପରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ହାରୋଣଙ୍କ ଦାଢ଼ି ଉପରେ ଗଡ଼ି ପଡ଼ି, ତାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ରର ଆଞ୍ଚଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନମିଆସିଥିଲା; ଏହା ହର୍ମୋନର ଶିଶିର ସଦୃଶ, ଏବଂ ସିଓନର ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅବତରିତ ହୋଇଥିବା ଶିଶିର ସଦୃଶ; କାରଣ ସେଠାରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ଆଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ। ଗୀତସଂହିତା 133:1–3.

ଏବଂ ତୁମେ ବେଦୀ ଉପରେ ଥିବା ରକ୍ତରୁ, ଏବଂ ଅଭିଷେକର ତେଲରୁ ନେଇ, ତାହା ଆହାରୋନଙ୍କ ଉପରେ, ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଛିଟାଇବ; ଏପରିଭାବେ ସେ ପବିତ୍ର ହେବେ, ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ରମାନ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ରମାନ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେବ। ଯାତ୍ରା 29:21।

ହେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ, କର୍ଣ୍ଣପାତ କର, ମୁଁ କହିବି; ହେ ପୃଥିବୀ, ମୋ ମୁଖର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ। ମୋର ଉପଦେଶ ବର୍ଷାପରି ଝରିପଡ଼ିବ; ମୋର ବାକ୍ୟ ଶିଶିରପରି ଅବତରିବ; କୋମଳ ତୃଣ ଉପରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବର୍ଷାପରି, ଏବଂ ଘାସ ଉପରେ ଜୋର ବର୍ଷାପରି: କାରଣ ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ପ୍ରଚାର କରିବି; ଆମର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମା ଆରୋପ କର। ବିବରଣ 32:1–3.

ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ ସୁସମାଚାର ଆଣୁଥିବା, ଶାନ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା, ମଙ୍ଗଳର ସୁସମାଚାର ଆଣୁଥିବା, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା, ସିଓନଙ୍କୁ କହୁଥିବା—“ତୁମର ପରମେଶ୍ୱର ରାଜ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି!”—ତାହାଙ୍କର ପାଦ କେତେ ସୁନ୍ଦର! ତୁମ ପ୍ରହରୀମାନେ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚ କରିବେ; ସେମାନେ ସମେତେ ସ୍ୱରେ ସ୍ୱର ମିଳାଇ ଗାଇବେ; କାରଣ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ସିଓନକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରାଇ ଆଣିବେ, ସେମାନେ ଚକ୍ଷୁରେ ଚକ୍ଷୁ ମିଳାଇ ଦେଖିବେ। ହେ ଯିରୂଶାଲେମର ଉଜାଡ଼ ସ୍ଥାନମାନେ, ଆନନ୍ଦରେ ଉଦ୍‌ଗୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ, ସମେତେ ଗାଅ; କାରଣ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ଯିରୂଶାଲେମକୁ ମୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନିଜ ପବିତ୍ର ବାହୁକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଛନ୍ତି; ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ସୀମାମାନେ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋକ୍ଷକୁ ଦେଖିବେ। ଯିଶାୟ 52:7–10।

କାରଣ ଯେହୋବା ଏହିପରି କହନ୍ତି, ବାବିଲରେ ସତରି ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବି, ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ମଙ୍ଗଳମୟ ବାକ୍ୟ ପୂରଣ କରିବି, ଅର୍ଥାତ୍ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ପୁନର୍ବାର ଆଣିବି। କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯେ ଚିନ୍ତା ଚିନ୍ତା କରୁଛି, ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ, ଯେହୋବା କହନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଶାନ୍ତିର ଚିନ୍ତା, ଅମଙ୍ଗଳର ନୁହେଁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଅଭିଲଷିତ ପରିଣତି ଦେଇପାରିବି। ତାହାପରେ ତୁମେ ମୋତେ ଡାକିବ, ଏବଂ ଯାଇ ମୋ ପାଖରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ, ଆଉ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବି। ତୁମେ ମୋତେ ଖୋଜିବ, ଏବଂ ମୋତେ ପାଇବ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ମୋତେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲଭ୍ୟ ହେବି, ଯେହୋବା କହନ୍ତି; ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ବନ୍ଦୀଦଶାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବି, ଏବଂ ଯେ ସମସ୍ତ ଜାତିରୁ ଓ ଯେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ତାଡ଼ିଦେଇଛି, ସେଠାରୁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବି, ଯେହୋବା କହନ୍ତି; ଏବଂ ଯେ ସ୍ଥାନରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରାଇ ନେଇଯାଇଥିଲି, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପୁନର୍ବାର ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଆଣିବି। ଯିରିମିୟ 29:10–14.

ଯିରେମିୟଙ୍କ ପାଖକୁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଯେ ବାକ୍ୟ ଆସିଲା, ସେହି ଏହା: ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ତୋତେ ଯେ ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିଛି, ସେସବୁକୁ ଏକ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖ। କାରଣ ଦେଖ, ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଆସୁଛି, ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ଯେବେ ମୁଁ ମୋର ଜନ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଯିହୂଦାର ବନ୍ଦୀଦଶାକୁ ପୁଣି ଫେରାଇ ଆଣିବି, ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ଦେଶକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରାଇ ନେବି, ଯାହାକି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି, ଏବଂ ସେମାନେ ତାହାର ଅଧିକାରୀ ହେବେ। ଯିରେମିୟ 30:1–3।

ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ କହୁଛି, ତୁମେ ପିତର, ଏବଂ ଏହି ଶିଳା ଉପରେ ମୁଁ ମୋର କଳିସିଆ ନିର୍ମାଣ କରିବି; ଏବଂ ନରକର ଦ୍ୱାରସମୂହ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ହେବ ନାହିଁ। ମାଥିଉ 16:18।

ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଉତ୍ତରାଧିକାର ପାଇଛୁ, ସେହିଁଜଣଙ୍କ ନିଜ ଇଚ୍ଛାର ପରାମର୍ଶ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରୁଥିବା ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ପୂର୍ବନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇ। ଏଫିସୀୟ 1:11।

“ସବୁ କିଛି ଆତଙ୍କ ଓ ଅସ୍ଥିରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯାଜକ ବଳି ପଶୁକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଯାଉଛି; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିହୀନ ହାତରୁ ଛୁରୀ ଖସିପଡ଼େ, ଏବଂ ମେଷଶାବକ ପଳାଇଯାଏ। ପ୍ରତିରୂପ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ ହୋଇଛି। ମହାନ ବଳିଦାନ ଅର୍ପିତ ହୋଇଯାଇଛି। ପରମ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାର ପଥ ଖୋଲା ହୋଇଯାଇଛି। ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ଓ ଜୀବନ୍ତ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। ଏବେ ଆର ନୁହେଁ, ପାପୀ ଓ ଶୋକାକୁଳ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ମହାୟାଜକଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେବ।” The Desire of Ages, 757.

ମୁଁ ତୋତେ ଏହା ମଧ୍ୟ କୁହେ, ଯେ ତୁ ପିତର, ଏବଂ ଏହି ଶିଳା ଉପରେ ମୁଁ ମୋର ମଣ୍ଡଳୀ ନିର୍ମାଣ କରିବି; ଏବଂ ପାତାଳର ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ହେବ ନାହିଁ। ମାଥିଉ 16:18.

“‘ଗୁପ୍ତ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର; କିନ୍ତୁ ଯେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମର ଏବଂ ଆମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ଚିରକାଳ ପାଇଁ।’ Deuteronomy 29:29. ସୃଷ୍ଟିକାର୍ଯ୍ୟକୁ ପରମେଶ୍ୱର କିପରି ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ, ସେ ତାହା କଦାପି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିନାହାନ୍ତି; ମାନବ ବିଜ୍ଞାନ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ବାହାର କରିପାରେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ସୃଜନଶୀଳ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପରି ଅଗମ୍ୟ।”

“ବିଜ୍ଞାନ ଓ କଳା—ଉଭୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜଗତ ଉପରେ ଆଲୋକର ଏକ ପ୍ରବାହ ବର୍ଷିତ ହେବାକୁ ଈଶ୍ୱର ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କଥିତ ବୈଜ୍ଞାନିକ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ମାନବୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ବିବେଚନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଭୁଲ ନିଷ୍କର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିବେ। ଯଦି ଆମର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମିଳୁଥିବା ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ବିରୋଧ କରୁନଥାଏ, ତେବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିନାହିଁ, ତାହାର ପରେ କଳ୍ପନା କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହୋଇପାରେ; କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ବୈଜ୍ଞାନିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ଆଧାରରେ ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଜଣା ସମୁଦ୍ରରେ ମାନଚିତ୍ର ଓ ଦିଗଦର୍ଶକ ବିନା ଭାସୁଥାନ୍ତି। ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେମାନଙ୍କର ଅନୁସନ୍ଧାନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରକାଶନର ପରସ୍ପର ସମ୍ବନ୍ଧ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାର ଚେଷ୍ଟାରେ ସେମାନେ ଭ୍ରାନ୍ତ ଓ ବିମୂଢ଼ ହୋଇପଡ଼ନ୍ତି। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣାର ସୀମାରୁ ଏତେ ଦୂରେ ଅଛି ଯେ, ସେମାନେ ପ୍ରାକୃତିକ ନିୟମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ; ତେଣୁ ସେମାନେ ବାଇବେଲର ଇତିହାସକୁ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ନିୟମର ଅଭିଲେଖମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱସନୀୟତାକୁ ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପଦକ୍ଷେପ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେବେ; ଏବଂ ପରେ, ନିଜର ନଙ୍ଗର ହାରାଇଦେଇ, ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସର ପାହାଡ଼ିଆ ଶିଳାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଘାତ ଖାଇଖାଇ ଭାସିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଆନ୍ତି।”

“ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ବିଶ୍ୱାସର ସରଳତାକୁ ହରାଇଛନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ବାକ୍ୟର ଦିବ୍ୟ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ରହିବା ଉଚିତ। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ବିଜ୍ଞାନ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଧାରଣାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଇବେଲକୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମାନବୀୟ ଜ୍ଞାନ ଏକ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ। ସନ୍ଦେହବାଦୀମାନେ, ଯେମାନେ କେବଳ ଖଣ୍ଡନ କରିବା ପାଇଁ ବାଇବେଲ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ପ୍ରକାଶନ—ଯେକୌଣସି ଏକର ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝାମଣା ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଦୁଇର ମଧ୍ୟରେ ବିରୋଧାଭାସ ମିଳିଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରିପାରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଠିକ ଭାବରେ ବୁଝାଗଲେ, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି। ମୋଶା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ ଲେଖିଥିଲେ, ଏବଂ ଭୂତତ୍ତ୍ୱର ଏକ ସଠିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଆବିଷ୍କାରମାନଙ୍କ ଦାବି କରିବ ନାହିଁ, ଯାହାକୁ ତାଙ୍କର ବକ୍ତବ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱୟ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସତ୍ୟ, ସେଥି ନିଜରେ ପ୍ରକୃତିରେ ହେଉ କିମ୍ବା ପ୍ରକାଶନରେ, ତାହାର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାଶରେ ନିଜ ସହ ସମଞ୍ଜସ ଅଟେ।”

“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନରେ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ଯାହାର ଉତ୍ତର ସବୁଠାରୁ ଗଭୀର ପଣ୍ଡିତମାନେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଆମର ଧ୍ୟାନ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆକର୍ଷିତ କରାଯାଏ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦେଖାଯାଏ ଯେ, ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର ସାଧାରଣ ବିଷୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁଦ୍ଧା କେତେ କିଛି ଏମିତି ଅଛି, ଯାହାକୁ ସୀମିତ ମନୁଷ୍ୟମନ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗର୍ବିତ ଜ୍ଞାନ ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, କେବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବୁଝିପାରେ ନାହିଁ।”

“ତଥାପି ବିଜ୍ଞାନୀମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନକୁ—ସେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି କିମ୍ବା କରିପାରନ୍ତି—ବୁଝିପାରିବେ। ଏହି ଧାରଣା ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ପ୍ରଚଳିତ ଯେ ସେ ନିଜ ବିଧିଦ୍ୱାରା ସୀମିତ। ଲୋକମାନେ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ତାହାକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟହୃଦୟ ଉପରେ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସୁଦ୍ଧା ସବୁ କିଛିର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି; ଏବଂ ସେମାନେ ଆଉ ତାଙ୍କ ନାମକୁ ଭକ୍ତିସହ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରୁନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭୟ କରୁନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ଅଲୌକିକ ବିଷୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁନାହାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଧିଗୁଡ଼ିକୁ, କିମ୍ବା ସେହି ବିଧିମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାକୁ ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଅସୀମ ଶକ୍ତିକୁ ବୁଝୁନାହାନ୍ତି। ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବହୃତ ଅର୍ଥରେ, ‘ପ୍ରକୃତିର ବିଧି’ ବୋଲିଥିବା ପଦଟିର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତି ହେଉଛି ଭୌତିକ ଜଗତକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ବିଧିଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଲୋକମାନେ ଯେତେଦୂର ଆବିଷ୍କାର କରିପାରିଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ କେତେ ସୀମିତ, ଏବଂ ସେହି କ୍ଷେତ୍ର କେତେ ବିଶାଳ, ଯେଉଁଠାରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜ ବିଧିମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି, ତଥାପି ସୀମିତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ବୁଝାଶକ୍ତିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରେ!”

“ଅନେକେ ଶିଖାନ୍ତି ଯେ ପଦାର୍ଥରେ ଜୀବନଶକ୍ତି ନିହିତ ଅଛି—ଯେ କିଛି ବିଶେଷ ଗୁଣ ପଦାର୍ଥକୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ, ଏବଂ ପରେ ତାହାକୁ ନିଜର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ; ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର କାର୍ଯ୍ୟବଳୀ ସ୍ଥିର ନିୟମମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ ପରିଚାଳିତ ହୁଏ, ଯାହାରେ ସ୍ୱୟଂ ଈଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ମିଥ୍ୟା ବିଜ୍ଞାନ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ନୁହେଁ। ପ୍ରକୃତି ତାହାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ସେବିକା। ଈଶ୍ୱର ନିଜର ନିୟମମାନଙ୍କୁ ରଦ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେଗୁଡ଼ିକର ବିରୋଧରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ନିରନ୍ତର ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜର ଉପକରଣରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ରକୃତି ଏକ ବୁଦ୍ଧି, ଏକ ଉପସ୍ଥିତି, ଏକ ସକ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଏ, ଯାହା ତାହାର ନିୟମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ପିତା ଓ ପୁତ୍ରଙ୍କର ନିରନ୍ତର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକୃତିରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହନ୍ତି, ‘ମୋର ପିତା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି।’ John 5:17।”

ନେହେମିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିପିବଦ୍ଧ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିଗୀତରେ ଲେବୀୟମାନେ ଗାଇଥିଲେ, ‘ତୁମେ, କେବଳ ତୁମେ ହିଁ ସଦାପ୍ରଭୁ; ତୁମେ ଆକାଶ, ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ଆକାଶ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସେନାସହିତ, ପୃଥିବୀ ଓ ତାହାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ, … ସୃଷ୍ଟି କରିଛ; ଏବଂ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ।’ ନେହେମିୟା 9:6। ଏହି ଜଗତ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି। କାରଣ ‘ଜଗତର ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପନ ସମୟରୁ କାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା।’ ଇବ୍ରୀୟ 4:3। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏଯାବତ୍ ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିର ବସ୍ତୁସମୂହକୁ ଧାରଣ କରିରଖିବାରେ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଅଛି। ଏହା ଏମିତି ନୁହେଁ ଯେ, ଏକଥର ଗତିଶୀଳ କରାଯାଇଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ନିଜ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଆପଣେ ଆପଣେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଯାଉଛି, ଏବଂ ସେହି କାରଣରୁ ନାଡ଼ି ସ୍ପନ୍ଦିତ ହୁଏ ଓ ଏକ ପରେ ଏକ ଶ୍ୱାସ ଚାଲିଥାଏ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ୱାସ, ହୃଦୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ପନ୍ଦନ, ସେହି ଜଣଙ୍କ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଯତ୍ନର ପ୍ରମାଣ ଅଟେ, ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ‘ଆମେ ବଞ୍ଚୁ, ଚଳନ କରୁ, ଓ ଆମର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରହିଛି।’ ପ୍ରେରିତ 17:28। ପୃଥିବୀ ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ ନିଜ ବହୁଳ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ନିଜ ଗତି ଅବ୍ୟାହତ ରଖେ, ତାହା ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶକ୍ତିବଳରୁ ନୁହେଁ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ପରିଚାଳନା କରେ ଓ ଆକାଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କର ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଗମନରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ ରଖେ। ସେ ‘ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କର ସେନାକୁ ବାହାର କରନ୍ତି; ନିଜ ଶକ୍ତିର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ଓ ପରାକ୍ରମର ବଳରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନାମେ ନାମେ ଡାକନ୍ତି; ଏକଟି ମଧ୍ୟ ଅନୁପସ୍ଥିତ ହୁଏ ନାହିଁ।’ ଯିଶାୟ 40:26। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଭିଦଜୀବନ ସଫଳ ହୁଏ, ପତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ଓ ପୁଷ୍ପ ଫୁଟେ। ସେ ‘ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଘାସ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି’ (ଗୀତସଂହିତା 147:8), ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପତ୍ୟକାମାନେ ଫଳବତୀ ହୁଅନ୍ତି। ‘ବନର ସମସ୍ତ ପଶୁ … ନିଜ ଆହାର ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଖୋଜେ,’ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ କୀଟପତଙ୍ଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମନୁଷ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବିତ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରତିଦିନ ତାଙ୍କର ପ୍ରବିଧାନମୟ ଯତ୍ନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଗୀତକାରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ଶବ୍ଦରେ, ‘ଏହି ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ହିଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି…. ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଉଛ, ସେମାନେ ତାହା ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି; ତୁମେ ତୁମ ହସ୍ତ ଖୋଲିଦିଅ, ସେମାନେ ଭଲ ବସ୍ତୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।’ ଗୀତସଂହିତା 104:20, 21, 27, 28। ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ପ୍ରକୃତିର ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ; ସେ ଆକାଶକୁ ମେଘରେ ଆଛାଦିତ କରନ୍ତି ଓ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ବର୍ଷା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ‘ସେ ପଶ୍ମସଦୃଶ ତୁଷାର ଦିଅନ୍ତି; ସେ ରାଖ ସଦୃଶ ହିମକଣା ଛିଟାଇଦିଅନ୍ତି।’ ଗୀତସଂହିତା 147:16। ‘ସେ ନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଆକାଶମାନରେ ଜଳର ପ୍ରଚୁର ସମାଗମ ହୁଏ, ଏବଂ ସେ ପୃଥିବୀର ସୀମାନ୍ତରୁ ବାଷ୍ପକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତି; ସେ ବର୍ଷା ସହିତ ବିଜୁଳି ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଓ ନିଜ ଭଣ୍ଡାରରୁ ବାତାସକୁ ବାହାର କରନ୍ତି।’ ଯିରିମିୟ 10:13।

“ପରମେଶ୍ୱର ସମସ୍ତ କିଛିର ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭ ଅଟନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ବିଜ୍ଞାନ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ ଅଛି; ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ତାଙ୍କ ଶାସନ ପ୍ରତି ଆଜ୍ଞାପାଳନକୁ ପରିଚାଳିତ କରେ। ବିଜ୍ଞାନ ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ନୂତନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରେ; ସେ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଡ଼ିଯାଏ ଏବଂ ନୂତନ ଗଭୀରତାମାନଙ୍କୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରେ; କିନ୍ତୁ ତାହାର ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ସେ ଏମିତି କିଛି ଆଣେ ନାହିଁ, ଯାହା ଦୈବୀୟ ପ୍ରକାଶନ ସହ ବିରୋଧ କରେ। ଅଜ୍ଞାନତା ବିଜ୍ଞାନକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ପରମେଶ୍ୱର ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା ମତାମତଗୁଡ଼ିକୁ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତିର ପୁସ୍ତକ ଓ ଲିଖିତ ବାକ୍ୟ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଆଲୋକ ପାତ କରେ। ଏହିପରି ଆମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରିବାକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ ଭରସା ରଖିବାକୁ ପରିଚାଳିତ ହୁଅଁ।” Patriarchs and Prophets, 113–115.