ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଏକେଇ ପୁସ୍ତକ, ଯେପରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପୁରାତନ ନିୟମ ଓ ନୂତନ ନିୟମ ଏକେଇ ପୁସ୍ତକ ଅଟେ। ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶନର ମୁହର ଖୋଲାଯାଏ।
ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, “ଏହି ପୁସ୍ତକର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରି ରଖନାହିଁ; କାରଣ ସମୟ ସନ୍ନିହିତ। ଯେ ଅନ୍ୟାୟୀ, ସେ ଏପରିକି ଅନ୍ୟାୟୀ ରହୁ; ଏବଂ ଯେ ଅଶୁଚି, ସେ ଏପରିକି ଅଶୁଚି ରହୁ; ଏବଂ ଯେ ଧର୍ମୀ, ସେ ଏପରିକି ଧର୍ମୀ ରହୁ; ଏବଂ ଯେ ପବିତ୍ର, ସେ ଏପରିକି ପବିତ୍ର ରହୁ। ଏବଂ ଦେଖ, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଛି; ଏବଂ ମୋର ପୁରସ୍କାର ମୋ ସହିତ ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷଙ୍କୁ ତାହାର କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଦେବା ପାଇଁ। ମୁଁ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ, ପ୍ରଥମ ଓ ଅନ୍ତିମ।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 22:10–13.
ବାଇବେଲୀୟ “ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖର ନିୟମ,” ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସତ୍ୟଟି ମଧ୍ୟ ସମାବିଷ୍ଟ ଅଛି ଯେ କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ଶେଷ ଚିତ୍ରିତ ହୁଏ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ତିନି ଅଧ୍ୟାୟର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକଦ୍ୱୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପ୍ରଥମ ସତ୍ୟ ଅଟେ। ଯୀଶୁ ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ଓମେଗା, ତେଣୁ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକଦ୍ୱୟ ଯେଉଁ ଏକ ପୁସ୍ତକ, ତାହାର ଆରମ୍ଭ ଶେଷକାଳରେ ମୋହରମୁକ୍ତ ହେଉଥିବା ସତ୍ୟକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ପଡ଼େ। ତେବେ, ଏକ ସ୍ତରରେ, ଯେ ସତ୍ୟ ମୋହରମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସେହିଟି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚଉଦର ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କର ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାର ଅଟେ।
ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶନ ହେଉଛି ସେହି ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା “ସମୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ” ଥିବାବେଳେ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରାଯିବାକୁ ଅଛି; ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେ “ସମୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ସମୟ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ଶେଷ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଯେ “ସମୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ” ଅଟେ, ସେହି ଏକେ ସମୟ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ବାଣୀ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର ଘଟିବାକୁ ଥିବା କଥାମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ; ଏବଂ ସେ ତାହା ନିଜ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଇ ନିଜ ଦାସ ଯୋହନଙ୍କୁ ସଙ୍କେତରୂପେ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ, ଏବଂ ସେ ଯାହା କି ଦେଖିଥିଲେ ସେସବୁ ବିଷୟର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଲେ। ଯେ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବାକ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଢ଼େ, ଏବଂ ଯେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣନ୍ତି ଓ ତାହାରେ ଲିଖିତ କଥାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ; କାରଣ ସମୟ ସନ୍ନିକଟ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 1:1-3।
ଯେ ସନ୍ଦେଶଟି ଶେଷ ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ, ଯେବେ “ସମୟ ନିକଟରେ,” ଅମୁଦ୍ରିତ ହୁଏ, ସେହି ସନ୍ଦେଶଟି ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତର ଏବଂ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ଉତ୍ତରବର୍ଷା ସନ୍ଦେଶ। ଏହା ସାତଟି ଗର୍ଜନର “ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ” ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସତ୍ୟ। ଏହା “ସାତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ”ର ପ୍ରକାଶ, ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ପ୍ରକାଶନମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧର୍ମିକତାର ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ରରେ ଏକତ୍ର ବୁଣି ଦେଉଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ହେଉଛି ଲେବ୍ୟବିବରଣୀ ଛବ୍ବିଶର “ମୂଲ୍ୟବାନ” “ସାତଥର”। ଦାନିୟେଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର, ଦାନିୟେଲ ପ୍ରଥମରୁ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେହି ସନ୍ଦେଶଟି ହେଉଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର “ରହସ୍ୟ” ମଧ୍ୟ ସେହି ସନ୍ଦେଶଟି ଅଟେ।
ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ ଯେପରି ତିନୋଟି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସମସ୍ତ ବାର୍ତ୍ତାର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚିହ୍ନସୂଚନାମାନେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି, ସେପରି ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ ତିନୋଟି ବାର୍ତ୍ତାର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚିହ୍ନସୂଚନାମାନେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି। ସେହି ଉପାଦାନମାନେ ହେଉଛି ତିନି-ପଦକ୍ଷେପୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଯାହା ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଖାଦ୍ୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ତାହା ପରେ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା ଆସେ, ଯାହା ଶେଷରେ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷାକୁ ନେଇଯାଏ। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ, ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସହ ସମ୍ପର୍କରେ ବିଚାର କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଖାଦ୍ୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷାକୁ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନୋଟି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାମାନେ, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମରୁ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତିନି-ପଦକ୍ଷେପୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ପାଇଁ ଚାରିଜଣ ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଦାନ କରେ।
ଦାନିଏଲଙ୍କ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଗଭୀରତମ ଏକ ରେଖାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ଦୁଇ ଅଧ୍ୟାୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରେଖାରେ, କମ୍ ସେ କମ୍ ଛଅଟି ପୃଥକ୍ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି। ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ 723 BC ବର୍ଷରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିରତ ଚାଲିଥାଏ। ଏହି ଛଅଟି ରେଖାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ 1798ର ଇତିହାସରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ସେହି ରେଖାରେ ଏକେ ସମୟରେ ତିନୋଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; ପୃଥିବୀର ପଶୁର ରେଖା (ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର), ପରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗର ରେଖା, ଏବଂ ତଥାପି ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗର ରେଖା। ସମେତ ହୋଇ ସେମାନେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାର ଆରମ୍ଭରେ ପଞ୍ଚମ ଗୋଟିଏ ରେଖା ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ସେହି ରେଖା 1798ରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସପ୍ତମ, ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ମୁଦ୍ରାମୋଚନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାର ଶେଷରେ, ଷଷ୍ଠ ଗୋଟିଏ ରେଖା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା 1989ରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦଶମ, ଏକାଦଶ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ମୁଦ୍ରାମୋଚନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାର ଆରମ୍ଭ, ଯେପରିକି ଦାନିଏଲ ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, “ସାତ ସମୟ”ର ପ୍ରତୀକ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ; ଏବଂ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାର ଶେଷ ମଧ୍ୟ “ସାତ ସମୟ”ର ପ୍ରତୀକ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି। ସପ୍ତମ, ଅଷ୍ଟମ ଏବଂ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ମୋହର ଖୋଲାଯାଇବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସର ଯେଉଁ କାଳଖଣ୍ଡ, ତାହାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ମଧ୍ୟ “ସାତ ସମୟ”ର ପ୍ରତୀକ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦଶମ, ଏକାଦଶ ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ମୋହର ଖୋଲାଯାଇବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସର ଯେଉଁ କାଳଖଣ୍ଡ, ତାହାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ମଧ୍ୟ “ସାତ ସମୟ” ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ।
1798 ମସିହାରେ “ଶେଷକାଳରେ” ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ସପ୍ତମ, ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନାବୃତ ହେବା ସହ ଯେ ଇତିହାସିକ ଅବଧି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ତାହାର ଶେଷ ହେଲା 1863 ମସିହାରେ। “ଶେଷକାଳରେ” ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦଶମ, ଏକାଦଶ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନାବୃତ ହେବା ସହ ଯେ ଇତିହାସିକ ଅବଧି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ତାହାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା 1989 ମସିହାରେ। 1863 ରୁ 1989 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବଧି ହେଉଛି ଏକ ଶତ ଛବ୍ବିଶ ବର୍ଷ। ଏକ ଶତ ଛବ୍ବିଶ ବର୍ଷ ହେଉଛି ବାର ଶତ ଷାଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଏକ ଦଶମାଂଶ, ଅର୍ଥାତ ଏକ ଦଶମାଂଶ ଦାନ। ଏହିପରି, ଏକ ଶତ ଛବ୍ବିଶ ସଂଖ୍ୟା ବାର ଶତ ଷାଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା “ମରୁଭୂମି”ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ସେହି “ମରୁଭୂମି” ପୁନରାୟ “ସାତ କାଳ”ର ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶତ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।
ଏହି ବାସ୍ତବତା ଏହାକୁ ସୂଚିତ କରେ ଯେ, ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଇତିହାସରେ, ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ଏବଂ ପରେ ଶେଷରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ଉଭୟର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ “ସାତ କାଳ” ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି। ଏବଂ ସେହି ଦୁଇ ଆନ୍ଦୋଳନର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମୟାବଧି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧି ରଖେ, ତାହା ମଧ୍ୟ “ସାତ କାଳ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
“ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ବୋଲି ଯେ ବାଇବେଲୀୟ ପଦ୍ଧତି ଅଛି, ତାହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ବିନା ଏପରି ପ୍ରକାଶନକୁ ଦେଖିବା ଓ ବୁଝିବା ଅସମ୍ଭବ; କାରଣ ସେହି ପଦ୍ଧତି ବିନା, ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକଟି ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ-ଶାସ୍ତ୍ରର କଳାରେ ଶିକ୍ଷିତ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇପାରେ, ଏବଂ ପରେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରାଯାଇପାରେ ଯେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ସେହି ପୁସ୍ତକର ଅର୍ଥ କ’ଣ। ନିଜ ମତାଭିମାନର ଗର୍ବ ତାଙ୍କୁ ଏହା ଦେଖାଇବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବ ଯେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକକୁ ବୁଝାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ଥିଲା। ପରେ ଆପଣ ସେହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ନେଇ ସେହି ପ୍ରବୁଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ନିଷ୍କ୍ରିୟକରଣ ଅଧୀନ ଥିବା ଝୁଣ୍ଡର ଜଣେ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇପାରନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ଝୁଣ୍ଡ, ଯାହା ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦଙ୍କ କଳ୍ପକାହାଣୀମୟ ପଦାର୍ଥରେ ଭୋଜନ କରିବାରେ ସୁବିଧାଭୋଗୀ ହୋଇଯାଇଛି, ସେହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରୟୋଗ କରିବାରୁ ପଛହଟିବ; କାରଣ ସେମାନେ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ପାଇଁ କେବଳ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱୀୟ ସାନ୍ହେଡ୍ରିନର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି।
“‘ତୁମେମାନେ ସ୍ଥିର ହୁଅ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହୁଅ; ଆକୁଳ ସ୍ୱରେ କାନ୍ଦ ଓ ବିଳାପ କର; ସେମାନେ ମଦ୍ୟପାନ କରିନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମତ୍ତ; ସେମାନେ ଡାଗମାଗ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମଦ୍ୟବଳରୁ ନୁହେଁ। କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାର ଆତ୍ମା ଢାଳିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଦେଇଛନ୍ତି; ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଓ ତୁମମାନଙ୍କ ଶାସକମାନଙ୍କୁ, ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ସେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିଛନ୍ତି। ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୋହରବନ୍ଦ ପୁସ୍ତକର କଥାସମ ହୋଇଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଇ କହନ୍ତି, ନିବେଦନ କରୁଛି, ଏହା ପଢ଼; ଏବଂ ସେ କହେ, ମୁଁ ପଢ଼ି ପାରେନି।’”
“‘ଏହିକାରଣେ ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ଯେହେତୁ ଏହି ଜନମାନେ ତାଙ୍କର ମୁଖରେ ମୋର ସମୀପକୁ ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଓଠଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ସାରିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଭୟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ଶିଖାଯାଇଛି; ଏହିହେତୁ, ଦେଖ, ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ, ହଁ, ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିସ୍ମୟର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି; କାରଣ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ନଷ୍ଟ ହେବ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିବେକୀମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଗୁପ୍ତ ହୋଇଯିବ। ହାୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେମାନେ ନିଜ ପରାମର୍ଶକୁ ସଦାପ୍ରଭୁଠାରୁ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ଗଭୀର ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ହୁଏ, ଏବଂ ସେମାନେ କହନ୍ତି, କିଏ ଆମକୁ ଦେଖୁଛି? ଏବଂ କିଏ ଆମକୁ ଜାଣୁଛି? ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଲଟାଇଦେବା କୁମ୍ଭକାରର ମାଟି ସମାନ ଗଣାଯିବ; କାରଣ ନିର୍ମିତ ବସ୍ତୁ କି ତାହାକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବ, ସେ ମୋତେ ନିର୍ମାଣ କରିନାହାଁନ୍ତି? କିମ୍ବା ଗଢ଼ାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ କି ତାହାକୁ ଗଢ଼ିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବ, ତାହାଙ୍କର କୌଣସି ବୁଦ୍ଧି ନଥିଲା?’”
“ଏହାର ପ୍ରତ୍ୟେକ କଥା ପୂରଣ ହେବ। କେହି କେହି ଅଛନ୍ତି ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ନମ୍ର କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେମାନେ ସରଳତାରେ ଚାଲିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ପତିତ ଦୂତ ସହିତ ସହଭାଗିତାରେ ରହନ୍ତି, ଯେ ମିଥ୍ୟାକୁ ଭଲପାଏ ଏବଂ ମିଥ୍ୟାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଶତ୍ରୁ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆତ୍ମାର ପ୍ରଭାବ ଦେଇଥାଏ, ଯେମାନଙ୍କୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିପାରେ ଯେମାନେ ଅଂଶତଃ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଛନ୍ତି। କେହି କେହି ପ୍ରବଳ ଭାବରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅନ୍ଧକାରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଭୁଲ ପାଇଁ ସତ୍ୟକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରୁଛନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଯେ ଦିନକୁ ସୂଚିତ କରିଥିଲା, ସେହି ଦିନ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ବୁଝାଯାଉ ନାହିଁ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ କଳ୍ପକଥା ମାତ୍ର। ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଏହି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଅନେକେ ମତାଳା ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି। ‘ଥିଆ ହୋଇ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର; ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ କାନ୍ଦ, ଏବଂ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କର; ସେମାନେ ମଦ ବିନା ମତାଳା; ସେମାନେ ଶକ୍ତ ପାନୀୟ ବିନା ଟଳମଳ କରୁଛନ୍ତି। କାରଣ ପ୍ରଭୁ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାର ଆତ୍ମା ଢାଳିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କର ଆଖି ବନ୍ଦ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ, ତୁମମାନଙ୍କର ଶାସକମାନେ, ଏବଂ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ସେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିଦେଇଛନ୍ତି।’ ଅନେକଙ୍କ ଉପରେ ଆତ୍ମିକ ମତାଳାପଣ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇଅଛି, ଯେମାନେ ଧାରଣା କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ସେହି ଲୋକ, ଯେମାନେ ଉଚ୍ଚ କରାଯିବେ। ସେମାନଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରାଂଶରେ ଯେପରି ଦର୍ଶାଯାଇଛି, ସେହିପରି। ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଅଧୀନରେ, ସେମାନେ ସିଧା ଚାଲିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟପଥରେ ବାଙ୍କା ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଜଣେ ଏବଂ ପୁଣି ଅନ୍ୟଜଣେ, ସେମାନେ ଏପଟେ ସେପଟେ ଟଳମଳ କରନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କରୁଣାଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି। ସତ୍ୟର ପଥ ସେମାନେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ଚତୁର ଯୋଜନାକାରୀ, ଏବଂ ଯେମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆତ୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବାରୁ ସହାୟତା କରିପାରୁଥାନ୍ତେ ଓ କରିବା ଉଚିତ ଥିଲା, ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଛନ୍ତି।
“ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ବିକାଶଗୁଡ଼ିକ ଶୀଘ୍ରହିଁ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ରୂପ ଧାରଣ କରିବ। ଯେତେବେଳେ ଏହି ଆତ୍ମାବାଦୀ ପ୍ରତାରଣାଗୁଡ଼ିକ ତାହାଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପରେ—ଅର୍ଥାତ୍ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ବୋଲି—ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ସେଥିରେ ଯେମାନେ ଭାଗ ନେଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ହୋଇଯାଇଥିବା ମଣିଷମାନଙ୍କ ପରି ହେବେ।”
“‘ଏହିକାରଣରୁ ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଯେହେତୁ ଏହି ଜନମାନେ ନିଜ ମୁଖରେ ମୋର ସନ୍ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ଓ ନିଜ ଓଠରେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ମୋରୁ ଦୂରକୁ ସରାଇଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ଭୟ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଛି; ସେହିହେତୁ, ଦେଖ, ମୁଁ ଏହି ଜନମଧ୍ୟରେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅଗ୍ରସର ହେବି, ହଁ, ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଷୟ; କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ନଷ୍ଟ ହେବ, ଓ ସେମାନଙ୍କ ବିବେକୀମାନଙ୍କର ବୁଝା ଗୋପନ ହେବ। ହାୟ ସେମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିଜ ପରାମର୍ଶ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ଗଭୀରତାରେ ଖୋଜନ୍ତି, ଓ ଯେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ଥାଏ, ଏବଂ ସେମାନେ କହନ୍ତି, କିଏ ଆମକୁ ଦେଖୁଛି? ଏବଂ କିଏ ଆମକୁ ଜାଣେ? ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସବୁକିଛିକୁ ଉଲଟାଇଦେବା କୁମ୍ଭକାରର ମାଟି ସମାନ ଗଣାଯିବ; କାରଣ ସୃଷ୍ଟ ବସ୍ତୁ କି ତାହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବ, ସେ ମୋତେ ସୃଷ୍ଟି କରିନାହାଁନ୍ତି? କିମ୍ବା ଗଢ଼ାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ କି ତାହାକୁ ଗଢ଼ିଥିବା ବିଷୟରେ କହିବ, ତାଙ୍କର କୌଣସି ବୁଝା ନଥିଲା?’”
“ମୋତେ ଏହା ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଛି ଯେ, ଆମ ଅନୁଭବରେ ଆମେ ଏହି ଅବସ୍ଥାବିଶେଷକୁ ଅନୁଭବ କରିଆସିଛୁ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛୁ। ଯେମାନେ ବହୁତ ଆଲୋକ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସୁଯୋଗସୁବିଧା ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ନେତାମାନଙ୍କ କଥା ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି—ସେହି ନେତାମାନେ ନିଜକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବନ୍ତି, ଯେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ କୃପାପ୍ରାପ୍ତ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦିତ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ବାହାର କରି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପଙ୍କ୍ତିରେ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଜଗତ ମନୋହର ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିବା ଭ୍ରାନ୍ତିମୟ କୁତର୍କରେ ପ୍ଲାବିତ ହେବ। ଗୋଟିଏ ମାନବମନ, ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଅନ୍ୟ ମାନବମନମାନଙ୍କ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସତ୍ୟର ଅମୂଲ୍ୟ ପ୍ରମାଣକୁ ମିଥ୍ୟାରେ ପରିଣତ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଲୋକମାନେ ପତିତ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହେବେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାବାନ ଅଭିରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ପରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବା ଉଚିତ ଥିଲା, ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ରହି, ଯେପରି ସେମାନେ ହିସାବ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧର ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଲୋଭନକାରୀ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରାମର୍ଶକୁ ନିଷ୍ଫଳ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସତର୍କବାଣୀ ଓ ତାଡନାକୁ ପାଶେ ପକାଇଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଶୟତାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି, ପ୍ରଲୋଭନକାରୀ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ଓ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରତି କାନ ଦେଇ।”
“ଆତ୍ମିକ ମଦ୍ୟପତା ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିପଡ଼ିଛି, ଯେମାନେ ତୀବ୍ର ମଦ୍ୟର ପ୍ରଭାବାଧୀନ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ଡାଖଡୁଳି ହେଉଥିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଥିବା ସେହି ନେତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷାନୁସାରେ, ଅପରାଧ ଓ ଅନିୟମିତତା, ଠକେଇ, ପ୍ରତାରଣା ଏବଂ ଅନ୍ୟାୟ ବ୍ୟବହାର ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛି।”
“ଇତିହାସ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ। ନିକଟ ଭବିଷ୍ୟତରେ କ’ଣ ହେବ, ମୁଁ ସେଥିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରି କହିପାରିବି, କିନ୍ତୁ ସେ ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନାହିଁ। ମୃତମାନଙ୍କର ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଶୟତାନଙ୍କ ଚତୁର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଅନେକେ ସେହି ଜଣଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେବେ ଯିଏ ମିଥ୍ୟାକୁ ଭଲପାଏ ଓ ରଚେ। ମୁଁ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରୁଛି ଯେ, ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ବିଶ୍ୱାସରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେବେ, ଏବଂ ପ୍ରଲୋଭନକାରୀ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଓ ଭୂତମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ କାନ ଦେବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଅପବାଦ କୁହାଯିବ।” Battle Creek Letters, 123–125.
ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚଉଦର ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଆରମ୍ଭିକ ଇତିହାସ ସହ ସମାନ୍ତରାଳ ଅଟେ। ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚଉଦର ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଅନ୍ତ ସହ ସମାନ୍ତରାଳ ଅଟେ। ନେବୁଖଦ୍ନେଜର ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସକୁ, ଏବଂ ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ବେଲଶାଜ୍ଜର ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସକୁ, ଏବଂ ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ତିନି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି।
“ବାବିଲୋନର ଶେଷ ଶାସକଙ୍କ ପାଖକୁ, ତାହାର ପ୍ରଥମ ଶାସକଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରତୀକରୂପେ ଯେପରି ଆସିଥିଲା, ସେପରି ଦିବ୍ୟ ପ୍ରହରୀଙ୍କ ଏହି ନ୍ୟାୟବାକ୍ୟ ଆସିଲା: ‘ହେ ରାଜା,... ତୋତେ ଏହା କୁହାଯାଉଛି; ରାଜ୍ୟ ତୋରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଗଲା।’ ଦାନିଏଲ 4:31।” Prophets and Kings, 533.
ଆଗାମୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ଓ ବେଲଶଜ୍ଜର ବିଷୟରେ ଆମର ଅଧ୍ୟୟନ ଜାରି ରଖିବୁ।
“ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଏହି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଭୀତ-ବିସ୍ମିତ ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜର, ଯାହା ଦେଖାଉଥିଲା ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଜଣେ ସାକ୍ଷୀ ଥିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ତାହା ଜାଣୁନଥିଲେ, ଜୀବନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପାଳନ କରିବା ବିଷୟରେ ଜାଣିବାର ବହୁତ ବଡ଼ ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ। ସେ ବହୁତ ଆଲୋକର ବିଶେଷାଧିକାର ପାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପିତାମହ ନବୂଖଦ୍ନେଜରଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୁଲି ନିଜକୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିବାର ବିପଦ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସତର୍କ କରାଯାଇଥିଲା। ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସମାଜରୁ ତାଙ୍କର ନିଷ୍କାସନ, ଏବଂ ମାଠର ପଶୁମାନଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ସଙ୍ଗତି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଜାଣୁଥିଲେ; ଏବଂ ଏହି ଘଟଣାମାନେ, ଯାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଶିକ୍ଷା ହେବା ଉଚିତ ଥିଲା, ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏପରି ଅବହେଳା କଲେ, ଯେପରି ସେଗୁଡ଼ିକ କେବେ ଘଟିନଥିଲା; ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ପିତାମହଙ୍କ ପାପମାନଙ୍କୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରି ଚାଲିଲେ। ସେ ସେହି ଅପରାଧମାନ କରିବାକୁ ଧୃଷ୍ଟତା କଲେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ନବୂଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାର ଆଣିଥିଲା। ସେ କେବଳ ଏହି କାରଣରେ ଦୋଷୀ ଠାରୁନଥିଲେ ଯେ ସେ ନିଜେ ଦୁଷ୍ଟତା କରୁଥିଲେ, ବରଂ ଏହି କାରଣରେ ମଧ୍ୟ ଯେ ସେ ନ୍ୟାୟପର ହେବା ପାଇଁ ଯେ ସୁଯୋଗ ଓ କ୍ଷମତା ପାଇଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିକଶିତ କରି ଉପଯୋଗ କରିନଥିଲେ।” Testimonies to Ministers, 436.