ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ପଚିଶମ ସଂଖ୍ୟା

“ବାବିଲୋନର ଶେଷ ଶାସକଙ୍କ ପାଖକୁ, ତାହାର ପ୍ରଥମ ଶାସକଙ୍କ ପ୍ରତୀକରୂପେ ଯେପରି ଆସିଥିଲା, ସେପରି ଦିବ୍ୟ ପ୍ରହରୀଙ୍କ ଏହି ଦଣ୍ଡାଦେଶ ଆସିଲା: ‘ହେ ରାଜା,... ତୋତେ କୁହାଯାଇଛି; ରାଜ୍ୟ ତୋରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଇଛି।’ ଦାନିୟେଲ 4:31।” Prophets and Kings, 533.

ଏବଂ ସେହି ଦିନ ଏମିତି ଘଟିବ ଯେ, ଗୋଟିଏ ରାଜାଙ୍କର ଦିନମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ତୀର ସତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁଲାଯିବ; ସତରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ତୀର ଏକ ବେଶ୍ୟା ପରି ଗାଇବ। ଯିଶାୟ 23:15.

ଏବଂ ଯେ ଲିପି ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ସେହି ହେଉଛି: ମେନେ, ମେନେ, ତେକେଲ, ଉଫର୍ସିନ୍। ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହା: ମେନେ; ପରମେଶ୍ୱର ତୁମର ରାଜ୍ୟକୁ ଗଣନା କରି ସମାପ୍ତ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ତେକେଲ; ତୁମେ ତୁଳାରେ ଓଜନ କରାଯାଇଛ, ଏବଂ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ପାଇଯାଇଛ। ପେରେସ୍; ତୁମର ରାଜ୍ୟ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ମାଦୀୟ ଓ ପାରସୀମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି। ଦାନିଏଲ ୫:୨୫–୨୮।

ପ୍ରଭୁ ନିଜ କ୍ରୋଧରେ ସିଓନର କନ୍ୟାକୁ କିପରି ମେଘରେ ଆବୃତ କରିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲର ଶୋଭାକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ କ୍ରୋଧର ଦିନରେ ନିଜ ପାଦପୀଠକୁ ସ୍ମରଣ କରିନାହାନ୍ତି! ପ୍ରଭୁ ଯାକୁବର ସମସ୍ତ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଗ୍ରସି ନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦୟା କରିନାହାନ୍ତି; ସେ ନିଜ କ୍ରୋଧେ ଯିହୁଦାର କନ୍ୟାର ଦୁର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭଙ୍ଗି ପକାଇଦେଇଛନ୍ତି; ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଣିଦେଇଛନ୍ତି; ସେ ରାଜ୍ୟ ଓ ତାହାର ପ୍ରଧାନମାନଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରିଦେଇଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧରେ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଶିଙ୍ଗକୁ କାଟି ଦେଇଛନ୍ତି; ଶତ୍ରୁର ସମ୍ମୁଖରୁ ନିଜ ଡାହାଣ ହାତକୁ ପଛକୁ ଟାଣିନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯାକୁବ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ପରି ଦହନ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଚାରିପାଖକୁ ଭକ୍ଷଣ କରେ। ସେ ଶତ୍ରୁ ପରି ନିଜ ଧନୁକୁ ଟାଣିଛନ୍ତି; ସେ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ପରି ନିଜ ଡାହାଣ ହାତ ସହ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସିଓନର କନ୍ୟାର ତମ୍ବୁରେ ଚକ୍ଷୁକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଯାହା କିଛି ଥିଲା ସେସବୁକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି; ସେ ନିଜ କ୍ରୋଧକୁ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଝାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ଶତ୍ରୁ ପରି ହୋଇଥିଲେ; ସେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଗ୍ରସି ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ତାହାର ସମସ୍ତ ପ୍ରାସାଦକୁ ଗ୍ରସି ନେଇଛନ୍ତି; ସେ ତାହାର ଦୁର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯିହୁଦାର କନ୍ୟାରେ ଶୋକ ଓ ବିଲାପକୁ ବଢ଼ାଇଦେଇଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ତମ୍ବୁକୁ ବଗିଚାର ଝୋପଡ଼ି ପରି ବଳପୂର୍ବକ ଦୂର କରିନେଇଛନ୍ତି; ସେ ନିଜ ସମାବେଶସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛନ୍ତି; ପ୍ରଭୁ ସିଓନରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପର୍ବ ଓ ବିଶ୍ରାମଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ବିସ୍ମୃତ କରାଇଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ କ୍ରୋଧର କ୍ଷୋଭରେ ରାଜା ଓ ଯାଜକଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ନିଜ ବେଦୀକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ନିଜ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଘୃଣା କରିଛନ୍ତି, ତାହାର ପ୍ରାସାଦମାନଙ୍କର ପ୍ରାଚୀରଗୁଡ଼ିକୁ ଶତ୍ରୁର ହାତକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପର୍ବଦିନର ପରି କୋଳାହଳ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ସିଓନର କନ୍ୟାର ପ୍ରାଚୀରକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଛନ୍ତି; ସେ ମାପଦଣ୍ଡ ପ୍ରସାରିତ କରିଛନ୍ତି, ବିନାଶ କରିବାରୁ ନିଜ ହାତକୁ ପଛକୁ ଟାଣିନାହାନ୍ତି; ଏହିକାରଣେ ସେ ପରିକୋଟା ଓ ପ୍ରାଚୀରକୁ ବିଲାପ କରାଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଗଲେ। ବିଲାପଗୀତ 2:1–8।

ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଦାସମାନେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିଲେ, “ଯେହେତୁ ଯିହୁଦାର ରାଜା ମନଶ୍ଶି ଏହି ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟମାନ କରିଛି, ଏବଂ ତାହାର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଅମୋରୀୟମାନେ ଯେତେ ଦୁଷ୍ଟତା କରିଥିଲେ, ସେସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁଷ୍ଟତା କରିଛି, ଏବଂ ତାହାର ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯିହୁଦାକୁ ମଧ୍ୟ ପାପ କରାଇଛି; ସେହିହେତୁ ଇସ୍ରାଏଲର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହୁଛନ୍ତି, ‘ଦେଖ, ମୁଁ ଯିରୂଶାଲେମ ଓ ଯିହୁଦା ଉପରେ ଏପରି ଅପମଙ୍ଗଳ ଆଣୁଛି, ଯେ ଯେକେହି ତାହା ବିଷୟରେ ଶୁଣିବ, ତାହାର ଉଭୟ କାନ ଝିଣ୍ଝିଣ୍ କରିଉଠିବ। ଏବଂ ମୁଁ ଯିରୂଶାଲେମ ଉପରେ ସମରିଆର ମାପସୂତ୍ର ଏବଂ ଆହାବଙ୍କ ଗୃହର ଓଲମ୍ବସୂତ୍ର ଟାଣିବି; ଏବଂ ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକ ଥାଳିକୁ ପୋଛି ଶୁଦ୍ଧ କରେ, ପୋଛି ସେହିଥିରୁ ଉଲଟାଇ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ମୁଁ ଯିରୂଶାଲେମକୁ ପୋଛିଦେବି। ଏବଂ ମୁଁ ମୋର ଉତ୍ତରାଧିକାରର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିଦେବି; ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଲୁଟ ଓ ଶିକାର ହେବେ।’” 2 ରାଜାବଳୀ 21:10–14.

ତାହାପରେ ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଚାଲିବି; ଏବଂ ମୁଁ, ହଁ ମୁଁ ନିଜେ, ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପାପର କାରଣରୁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ସାତଗୁଣ ଶାସନ କରିବି। ତୁମେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କର ମାଂସ ଖାଇବ, ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଝିଅମାନଙ୍କର ମାଂସ ମଧ୍ୟ ଖାଇବ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବି, ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କୁ କାଟି ପକାଇଦେବି, ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ମୃତଦେହମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କର ମୃତଦେହମାନଙ୍କ ଉପରେ ଫେଙ୍ଗିଦେବି, ଏବଂ ମୋର ପ୍ରାଣ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ନଗରମାନଙ୍କୁ ଉଜାଡ଼ କରିଦେବି, ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଜନ କରିଦେବି, ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପର ସୁବାସକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିବି ନାହିଁ। ଏବଂ ମୁଁ ଏହି ଦେଶକୁ ନିର୍ଜନ କରିଦେବି; ତାହାରେ ବାସ କରୁଥିବା ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେବେ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛିତରାଇ ଦେବି, ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପଛରେ ତଳୱାର ଖୋଲି ଦେବି; ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ଦେଶ ନିର୍ଜନ ହେବ, ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ନଗରମାନେ ଉଜାଡ଼ ହେବ। ତାହାପରେ ଦେଶ ତାହାର ବିଶ୍ରାମବର୍ଷମାନଙ୍କର ଭୋଗ କରିବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଦେଶ ନିର୍ଜନ ପଡ଼ିରହିବ ଏବଂ ତୁମେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ରହିବ; ସେତେବେଳେ ଦେଶ ବିଶ୍ରାମ କରିବ ଏବଂ ତାହାର ବିଶ୍ରାମବର୍ଷମାନଙ୍କର ଭୋଗ କରିବ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଦେଶ ନିର୍ଜନ ପଡ଼ିରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବିଶ୍ରାମ କରିବ; କାରଣ ତୁମେ ତାହାରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମୟରେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ବିଶ୍ରାମବର୍ଷମାନେ ଯେ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇନଥିଲ, ସେହି ବିଶ୍ରାମ ସେ ପାଇନଥିଲା। ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 26:28–35.

ଏବଂ ଯେମାନେ ତଳୱାରରୁ ପଳାଇ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ବାବିଲକୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଗଲା; ସେଠାରେ ସେମାନେ ପର୍ସିଆର ରାଜ୍ୟଶାସନ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଦାସ ହୋଇ ରହିଲେ। ଏହା ଯିରିମିୟଙ୍କ ମୁଖଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଥିବା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପୂରଣ ହେବା ପାଇଁ ହେଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଶ ନିଜର ବିଶ୍ରାମବାରଗୁଡ଼ିକ ଉପଭୋଗ କରିନଥିଲା; କାରଣ ଯେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଉଜାଡ଼ ହୋଇ ପଡ଼ି ରହିଲା, ସେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କଲା, ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପୂରଣ ହେବା ପାଇଁ। ପରେ ପର୍ସିଆର ରାଜା କୋରେଶଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ, ଯିରିମିୟଙ୍କ ମୁଖଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଥିବା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହେବା ପାଇଁ, ସଦାପ୍ରଭୁ ପର୍ସିଆର ରାଜା କୋରେଶଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯେପରି ସେ ନିଜ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟରେ ଏକ ଘୋଷଣା ପ୍ରଚାର କଲେ, ଏବଂ ତାହାକୁ ଲିଖିତ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ଜାରି କରି କହିଲେ, “ପର୍ସିଆର ରାଜା କୋରେଶ ଏପରି କହନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ମୋତେ ଦେଇଛନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଯିହୂଦାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଯିରୁଶାଲେମରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି? ସଦାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେ ଯାଉନ୍ତୁ।” ୨ ଇତିହାସ ୩୬:୨୦–୨୩।

ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଏକେ ଭାଷା ଓ ଏକେ କଥାଚାଳି ଥିଲା। ଏବଂ ଏପରି ହେଲା ଯେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବାବେଳେ, ଶିନାର ଦେଶରେ ଏକ ସମତଳ ଭୂମି ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ସେଠାରେ ବାସ କଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ କହିଲେ, ଆସ, ଆମେ ଇଟ ତିଆରି କରିବା, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବରେ ପୁଡ଼ାଇବା। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପଥର ପରିବର୍ତ୍ତେ ଇଟ ଥିଲା, ଏବଂ ଗାରା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଡାମର ଥିଲା। ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, ଆସ, ଆମେ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସହର ଓ ଏକ ଗୋପୁର ନିର୍ମାଣ କରିବା, ଯାହାର ଶିଖର ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ; ଏବଂ ଆମେ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନାମ କମାଇବା, ନହେଲେ ଆମେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରେ ଛିତରିଯିବା। ତାହାପରେ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନମାନେ ଯେ ସହର ଓ ଗୋପୁର ନିର୍ମାଣ କରୁଥିଲେ, ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଅବତରିଲେ। ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ କହିଲେ, ଦେଖ, ଏହି ଲୋକମାନେ ଏକ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କର ଏକେ ଭାଷା; ଏବଂ ଏହାହିଁ ସେମାନେ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି; ଏବଂ ଏବେ ସେମାନେ ଯାହା କରିବାକୁ କଳ୍ପନା କରିଛନ୍ତି, ତାହାରୁ କୌଣସି କଥା ସେମାନଙ୍କୁ ବାରଣ କରାଯିବ ନାହିଁ। ଆସ, ଆମେ ଅବତରଣ କରିବା, ଏବଂ ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ଭାଷାକୁ ଗୋଲମାଳ କରିଦେବା, ଯେପରି ସେମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କ କଥା ବୁଝି ପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ସଦାପ୍ରଭୁ ସେଠାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରେ ଛିତରାଇଦେଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ସହର ନିର୍ମାଣ କାମ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଆଦିପୁସ୍ତକ 11:1–8.

“ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜରଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣିବା ଓ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ସୁଯୋଗ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେ ତାଙ୍କର ପିତାମହ ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟସମାଜରୁ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଥିଲେ। ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ, ଯେହିଁ ବୁଦ୍ଧିରେ ସେହି ଗର୍ବିତ ସମ୍ରାଟ ଗୌରବ କରୁଥିଲେ, ତାହା ସେହି ଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରିନିଆଯାଇଥିଲା, ଯିଏ ତାହା ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ, ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରୁ ତଡ଼ାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରର ପଶୁମାନଙ୍କ ସହଚର କରାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜରଙ୍କ ଆମୋଦ-ପ୍ରମୋଦପ୍ରିୟତା ଓ ଆତ୍ମଗୌରବର ଆସକ୍ତି ସେହି ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ ମେଚିଦେଲା, ଯାହାକି ସେ କେବେ ଭୁଲିବା ଉଚିତ ନଥିଲା; ଏବଂ ସେ ସେହି ପାପମାନଙ୍କୁ କଲେ, ଯାହା ନେବୂଖଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ନ୍ୟାୟବିଚାର ଆଣିଥିଲା। କୃପାପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ଯେ ସୁଯୋଗମାନେ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅପଚୟ କଲେ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ସହ ପରିଚିତ ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଆୟତ୍ତରେ ଥିବା ସୁଯୋଗମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଅବହେଳା କଲେ। ‘ମୋର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ମୁଁ କ’ଣ କରିବି?’—ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଟିକୁ ସେହି ମହାନ୍ କିନ୍ତୁ ମୂର୍ଖ ରାଜା ନିର୍ବିକାରଭାବରେ ଉପେକ୍ଷା କରି ଯାଇଥିଲେ।”

“ଏହା ହେଉଛି ଆଜିର ଅସାବଧାନ, ଅବିବେକୀ ଯୁବସମାଜର ବିପଦ। ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ସହ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସେହିପରି ଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବ, କିନ୍ତୁ ଅନେକଙ୍କ ପାଇଁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବାକୁ ସେତେବେଳେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଳମ୍ବ ହୋଇଯାଇଥିବ।”

“ବାବିଲୋନର ଶାସକଙ୍କ ପାଖରେ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନ ଥିଲା, ଏବଂ ନିଜର ଅହଂକାରପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରୀ ଆତ୍ମଭୋଗରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରିଥିଲା। ସେ ନିଜ ଭୁଜବଳରେ ଭରସା କରିଥିଲା, ଏହା ଭାବିନଥିଲା ଯେ କେହି ସାହସ କରି କହିବେ, ‘ତୁମେ ଏହା କାହିଁକି କରୁଛ?’ କିନ୍ତୁ ଯେବେ ସେହି ରହସ୍ୟମୟ ହାତ ତାଙ୍କର ରାଜପ୍ରାସାଦର ଦିଆଳରେ ଅକ୍ଷର ଲେଖିଲା, ବେଲ୍ଶତ୍ସର ଭୟବିହ୍ୱଳ ହେଲେ ଓ ନିର୍ବାକ ହୋଇଗଲେ। ଏକ କ୍ଷଣରେ ସେ ନିଜ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ ଏବଂ ଏକ ଶିଶୁ ପରି ନମ୍ର କରାଗଲେ। ସେ ବୁଝିଲେ ଯେ ବେଲ୍ଶତ୍ସରଠାରୁ ମହାନ ଜଣେଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। ସେ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଉପହାସର ବିଷୟ କରିଆସୁଥିଲେ। ଏବେ ତାଙ୍କର ବିବେକ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା। ସେ ବୁଝିଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣିବା ଓ ପାଳନ କରିବାର ବିଶେଷ ସୁଯୋଗ ସେ ପାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପିତାମହଙ୍କ ଇତିହାସ, ଦିଆଳରେ ଥିବା ଲେଖା ପରି, ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।” Bible Echo, April 25, 1898.