ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ସତାଇଶ

ହେ ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ, କାରଣ ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ପବିତ୍ର ଦେବମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ତୋର ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଏବଂ କୌଣସି ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ତୋତେ ଅସୁବିଧାରେ ପକାଏ ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୁଁ ଯେ ସ୍ଵପ୍ନଦର୍ଶନ ଦେଖିଛି, ସେଥିର ଦର୍ଶନମାନ ଓ ତାହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ କହ। ମୋର ଶୟ୍ୟା ଉପରେ ମୋର ମସ୍ତକର ଦର୍ଶନମାନ ଏହିପରି ଥିଲା; ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ପୃଥିବୀର ମଝିରେ ଗୋଟିଏ ବୃକ୍ଷ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ଉଚ୍ଚତା ବହୁତ ବଡ଼ ଥିଲା। ସେହି ବୃକ୍ଷ ବଢ଼ିଲା ଏବଂ ବଳବତୀ ହେଲା, ଏବଂ ତାହାର ଉଚ୍ଚତା ଆକାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା, ଏବଂ ତାହାର ଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିଲା; ତାହାର ପତ୍ରମାନ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ଫଳ ବହୁତ ଥିଲା, ଏବଂ ସେଥିରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଥିଲା; କ୍ଷେତ୍ରର ପଶୁମାନେ ତାହାର ତଳେ ଛାୟା ପାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାର ଶାଖାମାନରେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତାହାରୁ ଆହାର ପାଉଥିଲେ। ମୁଁ ମୋର ଶୟ୍ୟା ଉପରେ ମୋର ମସ୍ତକର ଦର୍ଶନମାନରେ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ଜଣେ ପ୍ରହରୀ ଏବଂ ଜଣେ ପବିତ୍ରଜନ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଅବତରିତ ହେଲେ; ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକି କହିଲେ, ଏହିପରି—ବୃକ୍ଷଟିକୁ କାଟି ପକାଅ, ତାହାର ଶାଖାମାନ କାଟି ଦିଅ, ତାହାର ପତ୍ରମାନ ଝାଡ଼ି ଦିଅ, ଏବଂ ତାହାର ଫଳ ଛିଣ୍ଡିଛାଟି କରି ଦିଅ; ପଶୁମାନେ ତାହାର ତଳରୁ ପଳାଇ ଯାଆନ୍ତୁ, ଏବଂ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାର ଶାଖାମାନରୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତୁ; ତଥାପି ତାହାର ମୂଳର ଠୁଣ୍ଠଟିକୁ ପୃଥିବୀରେ ରହିବାକୁ ଦିଅ, କ୍ଷେତ୍ରର କୋମଳ ଘାସ ମଧ୍ୟରେ ଲୋହା ଓ ପିତଳର ବନ୍ଧନ ସହିତ; ଏବଂ ତାହା ଆକାଶର ଶିଶିରରେ ଭିଜୁ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଘାସରେ ପଶୁମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାର ଅଂଶ ହେଉ; ତାହାର ହୃଦୟ ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟରୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଉ, ଏବଂ ତାକୁ ପଶୁର ହୃଦୟ ଦିଆଯାଉ; ଏବଂ ସାତ କାଳ ତାହାର ଉପରେ ବିତୁ। ଏହି ବିଷୟ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କର ଆଦେଶଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୀତ, ଏବଂ ପବିତ୍ରଜନମାନଙ୍କର ବଚନଦ୍ୱାରା ଏହି ଦାବି ପ୍ରକାଶିତ; ଯେପରି ଜୀବିତମାନେ ଜାଣିପାରନ୍ତି ଯେ ସର୍ବୋଚ୍ଚଜନ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହାକୁ ଏହା ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ନୀଚ ମନୁଷ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଵପ୍ନ ମୁଁ, ରାଜା ନବୂଖଦ୍ନିତ୍ସର, ଦେଖିଛି। ଏବେ ତୁ, ହେ ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର, ଏହାର ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କର, କାରଣ ମୋର ରାଜ୍ୟର ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମୋତେ ଏହାର ଅର୍ଥ ଜଣାଇବାକୁ ସକ୍ଷମ ନୁହନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ତୁ ସକ୍ଷମ, କାରଣ ପବିତ୍ର ଦେବମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ତୋର ମଧ୍ୟରେ ଅଛି। ତାହାପରେ ଦାନିଏଲ, ଯାହାଙ୍କର ନାମ ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର ଥିଲା, ପ୍ରାୟ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚମକି ନିର୍ବାକ ହୋଇ ରହିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟାକୁଳ କଲା। ରାଜା କହିଲେ, ହେ ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର, ସ୍ଵପ୍ନ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଥ ତୋତେ ବ୍ୟାକୁଳ ନ କରୁ। ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ମୋର ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସ୍ଵପ୍ନ ଆପଣଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ଆପଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ। ଦାନିଏଲ 4:9–19।

ତାହାପରେ ଦାନିଏଲ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର ଥିଲା, ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ତମ୍ଭିତ ହୋଇ ରହିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଚିନ୍ତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟାକୁଳ କଲା। ରାଜା କହିଲେ, ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର, ସେହି ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଥ ତୁମକୁ ବ୍ୟାକୁଳ ନ କରୁ। ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ସେହି ସ୍ୱପ୍ନ ତୁମକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ। ଦାନିଏଲ 4:19।

କାରଣ ଏହି ସବୁ ପ୍ରତିଶୋଧର ଦିନ, ଯେପରି ଲିଖିତ ସମସ୍ତ କଥା ପୂରଣ ହେଉ। କିନ୍ତୁ ସେହି ଦିନମାନରେ ଯେମାନେ ଗର୍ଭବତୀ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଶିଶୁଙ୍କୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହାୟ! କାରଣ ଦେଶରେ ମହା ସଙ୍କଟ ହେବ, ଏବଂ ଏହି ଜନମାନଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧ ରହିବ। ଏବଂ ସେମାନେ ତଳୱାରର ଧାରରେ ପତିତ ହେବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଯାଇବେ; ଏବଂ ଯେରୁଶାଲେମ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଦଦଳିତ ହେବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ସମୟ ପୂରଣ ନ ହୋଇ। ଲୂକ 21:22–24.

ଏବଂ ସେମାନେ ତଳୱାରର ଧାରରେ ପତିତ ହେବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଯିବେ; ଏବଂ ଯିରୂଶାଲେମ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଦଦଳିତ ହେବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କର ସମୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହୋଇ। ଲୂକ 21:24।

କିନ୍ତୁ ମନ୍ଦିରର ବାହାର ଯେ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ଅଛି, ତାହାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ଏବଂ ତାହାର ପରିମାପ କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ସେହିଟି ଜାତିମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି; ଏବଂ ସେମାନେ ପବିତ୍ର ନଗରୀକୁ ବିଆଳିଶ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଦତଳେ ଦଳିବେ। ଏବଂ ମୁଁ ମୋର ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେବି, ଏବଂ ସେମାନେ ଶୋକବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ଏକ ହଜାର ଦୁଇଶେ ଷାଷ୍ଠି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିବେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:2, 3.

ଏ ସମସ୍ତ କଥା ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ଉପରେ ଆସିଲା। ବାରୋ ମାସର ଶେଷରେ ସେ ବାବିଲର ରାଜ୍ୟର ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ରାଜା କହିଲେ, “ଏହି ମହାନ ବାବିଲ କି ମୁଁ ମୋର ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ରାଜଗୃହରୂପେ ନିର୍ମାଣ କରିନାହିଁ କି, ଏବଂ ମୋର ମହିମାର ସମ୍ମାନ ପାଇଁ?” ଏହି କଥା ରାଜାଙ୍କ ମୁଖରେ ଥିବାବେଳେ, ଆକାଶରୁ ଏକ ସ୍ୱର ପଡ଼ିଲା, କୁହିଲା, “ହେ ରାଜା ନେବୂଖଦ୍ନେସର, ତୁମକୁ କୁହାଯାଉଛି; ରାଜ୍ୟ ତୁମଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଗଲା। ଏବଂ ସେମାନେ ତୁମକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତାଡ଼ିଦେବେ, ଏବଂ ତୁମର ବାସସ୍ଥାନ କ୍ଷେତ୍ରର ପଶୁମାନଙ୍କ ସହିତ ହେବ; ସେମାନେ ତୁମକୁ ବୃଷମାନଙ୍କ ପରି ଘାସ ଖାଇବାକୁ କରିବେ, ଏବଂ ସାତ କାଳ ତୁମ ଉପରେ ବିତିଯିବ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ପରମୋଚ୍ଚ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାକୁ ସେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହାଙ୍କୁ ତାହା ଦିଅନ୍ତି।” ସେହି ଘଣ୍ଟାରେ ନେବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ଉପରେ ସେହି କଥା ପୂରଣ ହେଲା; ଏବଂ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତାଡ଼ିଦିଆଗଲେ, ଏବଂ ବୃଷମାନଙ୍କ ପରି ଘାସ ଖାଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶରୀର ଆକାଶର ଶିଶିରରେ ଭିଜିଗଲା, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର କେଶ ଗରୁଡ଼ର ପରର ପରି ବଢ଼ିଗଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ନଖ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ନଖର ପରି ହେଲା। ଦାନିଏଲ 4:28–33।

ଦେଖ, ଯାହାର ଆତ୍ମା ଗର୍ବରେ ଉତ୍ତୋଳିତ, ସେତିରେ ସରଳତା ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମିକ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବ। ହବକ୍କୂକ 2:4।

ଏବଂ ସେହି ରାଜା ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ; ସେ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରିବେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଠାରୁ ଉପରେ ନିଜକୁ ମହାନ କରିବେ; ସେ ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କଥା କହିବେ, ଏବଂ କ୍ରୋଧ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇବେ; କାରଣ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି, ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ସଂପନ୍ନ ହେବ। ଦାନିଏଲ 11:36.

ତାହାପରେ ସେ କହିଲେ, ଦେଖ, କ୍ରୋଧର ଶେଷକାଳରେ କ’ଣ ଘଟିବ, ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ଜଣାଇବି; କାରଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ଶେଷ ହେବ। ଦାନିଏଲ 8:19।

ବେଲଶସ୍ସର ରାଜାଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ, ପ୍ରଥମେ ଯାହା ମୋତେ ପ୍ରକାଶ ହୋଇଥିଲା, ତାହା ପରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦର୍ଶନ ମୋତେ, ଅର୍ଥାତ୍ ମୋତେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ, ପ୍ରକାଶ ହେଲା। ମୁଁ ସେହି ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଲି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଦେଖୁଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଏଲାମ ପ୍ରଦେଶରେ ଥିବା ଶୂଶନ ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ଅଛି ବୋଲି ହେଲା; ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଲି ଯେ, ମୁଁ ଉଲାଇ ନଦୀ ପାଖରେ ଥିଲି। ଦାନିଏଲ 8:1, 2.

ପ୍ରଥମ ମାସର ଚବିଶତମ ଦିନରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମହାନଦୀର, ଅର୍ଥାତ୍ ହିଦ୍ଦେକଲର, କୂଳରେ ଥିଲି। ଦାନିଏଲ 10:4।

“ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଅଧିକ ନିକଟ ଓ ଗଭୀର ଅଧ୍ୟୟନର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି। ବିଶେଷକରି ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଆମ କାର୍ଯ୍ୟର ଇତିହାସରେ ପୂର୍ବେ କେବେ ନ ହୋଇଥିବା ପରି ଧ୍ୟାନାକର୍ଷଣ କରିବା ଉଚିତ। ରୋମୀୟ ଶକ୍ତି ଓ ପାପତନ୍ତ୍ର ସମ୍ବନ୍ଧରେ କେତେକ ବିଷୟରେ ଆମେ ସମ୍ଭବତଃ କମ କହିପାରୁ; କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଓ ପ୍ରେରିତମାନେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଯାହା ଲେଖିଛନ୍ତି, ସେହିଥିରେ ଆମେ ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରିବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଏପରିଭାବେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିଛନ୍ତି—ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଦେବାରେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଚିତ୍ରିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ—ଯେପରି ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଉ ଯେ ମାନବୀୟ କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଲଗା ରହିବେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିତ ରହିବେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଭୁ ଇଶ୍ୱର ଓ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବେ।”

“ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକ ପଢ଼। ସେଠାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିବା ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଇତିହାସକୁ ବିନ୍ଦୁ ପ୍ରତି ବିନ୍ଦୁ ସ୍ମରଣକୁ ଆଣ। ରାଜନୀତିଜ୍ଞମାନଙ୍କୁ, ପରିଷଦମାନଙ୍କୁ, ପ୍ରବଳ ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖ, ଏବଂ ଦେଖ କିପରି ଈଶ୍ୱର ମନୁଷ୍ୟର ଅଭିମାନକୁ ନମାଇବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ମାନବୀୟ ଗୌରବକୁ ଧୂଳିରେ ମିଶାଇଦେଲେ। କେବଳ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହାନ ବୋଲି ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇଛି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନରେ ସେ ଜଣେ ପ୍ରବଳ ଶାସକଙ୍କୁ ପତିତ କରୁଥିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରୁଥିବାରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସର୍ବଭୌମ ସମ୍ରାଟ୍ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି, ନିଜର ଅନନ୍ତକାଳୀନ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ—ପ୍ରାଚୀନ ଦିନମାନଙ୍କର, ସଜୀବ ଈଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଉତ୍ସ, ବର୍ତ୍ତମାନର ଶାସକ, ଭବିଷ୍ୟତର ପ୍ରକାଶକ। ପଢ଼ ଏବଂ ବୁଝ, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ନିରର୍ଥକତା ପ୍ରତି ଉତ୍ତୋଳନ କରିବାବେଳେ ସେ କେତେ ଦରିଦ୍ର, କେତେ ଦୁର୍ବଳ, କେତେ ଅଳ୍ପାୟୁ, କେତେ ଭ୍ରାନ୍ତିପ୍ରବଣ, କେତେ ଦୋଷୀ ଅଟେ।”

“ଯିଶାୟାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଆମର ଧ୍ୟାନର ପ୍ରଧାନ ବିଷୟ ଭାବେ ଆମକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ—ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ—ପାଖକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି; ଅର୍ଥାତ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ପ୍ରକାଶିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ। ‘କାରଣ ଆମ ପାଇଁ ଏକ ଶିଶୁର ଜନ୍ମ ହୋଇଅଛି, ଆମ ପାଇଁ ଏକ ପୁତ୍ର ଦିଆଯାଇଅଛି; ଓ ଶାସନଭାର ତାହାଙ୍କ କନ୍ଧ ଉପରେ ରହିବ; ଏବଂ ତାହାଙ୍କର ନାମ ଅଦ୍ଭୁତ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପରାକ୍ରମୀ ପରମେଶ୍ୱର, ଅନନ୍ତକାଳୀନ ପିତା, ଶାନ୍ତିର ଅଧିପତି ବୋଲି କୁହାଯିବ’ [Isaiah 9:6].”

“ଦାନିଏଲ୍ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଯେ ଆଲୋକ ପାଇଥିଲେ, ସେହିଟି ବିଶେଷକରି ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଉଲାଇ ଓ ହିଦ୍ଦେକେଲ୍—ଶିନାରର ସେହି ମହାନ ନଦୀମାନଙ୍କ—ତଟରେ ସେ ଯେ ଦର୍ଶନମାନେ ଦେଖିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂରଣ ହେବାର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଛି, ଏବଂ ଯେସବୁ ଘଟଣା ପୂର୍ବରୁ କହାଯାଇଥିଲା ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ରେ ଘଟିଯିବ।”

“ଦାନିଏଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମୟରେ ଯିହୁଦୀ ଜାତିର ପରିସ୍ଥିତିକୁ ବିଚାର କର। ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନେ ବନ୍ଦୀତ୍ୱରେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେମାନଙ୍କର ମନ୍ଦିରୀୟ ସେବା ବନ୍ଦ ହୋଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ବଳିଦାନ-ପ୍ରଥାର ଆଚାର-ଅନୁଷ୍ଠାନମାନଙ୍କୁ କେନ୍ଦ୍ର କରିଥିଲା। ସେମାନେ ବାହ୍ୟ ଆଚାରରୂପମାନଙ୍କୁ ସର୍ବପ୍ରଧାନ କରିଦେଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ଉପାସନାର ଆତ୍ମାକୁ ସେମାନେ ହାରାଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ସେବାମାନେ ଜାତିହୀନମାନଙ୍କର ପାରମ୍ପରିକତା ଓ ଆଚରଣଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା, ଏବଂ ବଳିଦାନୀୟ ବିଧିମାନଙ୍କ ପାଳନରେ ସେମାନେ ଛାୟାର ପରେ ଥିବା ସାରତତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେଖୁନଥିଲେ। ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ—ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପାପ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ନିବେଦନକୁ—ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ। ପ୍ରଭୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀତ୍ୱକୁ ନେଇଆସିବା ପାଇଁ ଏବଂ ମନ୍ଦିରର ସେବାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦ କରାଇବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଯେପରି ବାହ୍ୟ ଆଚାର-ଅନୁଷ୍ଠାନମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଧର୍ମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାର ହୋଇନପଡ଼େ। ସେମାନଙ୍କର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଓ ଆଚରଣମାନଙ୍କୁ ଜାତିହୀନତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ଆଚାରମୂଳକ ସେବା ବନ୍ଦ ହେଲା, ଯେପରି ହୃଦୟର ସେବା ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେଉ। ବାହ୍ୟ ମହିମାକୁ ହଟାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ।” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.