ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଭୋଜ “ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା”ର “ଘଣ୍ଟା”କୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ରିପବ୍ଲିକନ୍ ଶୃଙ୍ଗର ବିଚାର ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଆରୋପ କରେ। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ନେବୂଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ପ୍ରତିମା ସେହି ଏକେ ଇତିହାସକୁ, ଏମିତି ଏକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲୋକମାନେ ପରେ ଏକ ପତାକା ସ୍ୱରୂପେ ଉନ୍ନତ କରାଯାନ୍ତି। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ ସେହି ଏକେ ଧାରାକୁ ଆଲୋଚନା କରେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗର ଭୂମିକାକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରେ। ବେଲଶଜ୍ଜର “ରାଜ୍ୟ”ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର “ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ” ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ହଜାରକୁ ଡାକିଥିଲେ।
ରାଜା ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜର ନିଜର ହଜାର ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଭୋଜ ଦେଲେ, ଏବଂ ସେହି ହଜାରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦାଖମଦ ପାନ କଲେ। ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜର, ଦାଖମଦର ସ୍ୱାଦ ନେଉଥିବାବେଳେ, ଆଦେଶ ଦେଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ ପିତା ନେବୁଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ଯେଉଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୂପା ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ମନ୍ଦିରରୁ ଆଣିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆଣାଯାଉ; ଯେପରି ରାଜା, ତାଙ୍କ ରାଜକୁମାରମାନେ, ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ଉପପତ୍ନୀମାନେ ସେହି ପାତ୍ରମାନଙ୍କରେ ପାନ କରିପାରନ୍ତି। ତାହାପରେ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହର ମନ୍ଦିରରୁ ଆଣାଯାଇଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଆଣାଗଲା; ଏବଂ ରାଜା, ତାଙ୍କ ରାଜକୁମାରମାନେ, ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ଉପପତ୍ନୀମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକରେ ପାନ କଲେ। ସେମାନେ ଦାଖମଦ ପାନ କଲେ, ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣର, ରୂପାର, ପିତଳର, ଲୋହାର, କାଠର ଓ ପଥରର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେହି ଘଣ୍ଟାରେ ମନୁଷ୍ୟର ହାତର ଆଙ୍ଗୁଳିମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଏବଂ ରାଜମହଳର ଦେଆଳର ଚୁନା ଲେପ ଉପରେ, ପ୍ରଦୀପସ୍ତମ୍ଭର ସମ୍ମୁଖରେ, ଲେଖିଲେ; ଏବଂ ରାଜା ସେହି ଲେଖୁଥିବା ହାତର ଅଂଶକୁ ଦେଖିଲେ। ଦାନିଏଲ 5:1–5.
“ଦଶ” ସଂଖ୍ୟା ନାଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଏକଶେ ଓ ଏକହଜାର କେବଳ ସେହି ଏକେଇ ପ୍ରତୀକର ବିସ୍ତାରିତ ରୂପ। ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଏକଶେ କୁଡ଼ି ଜଣ ପ୍ରତାରଣାପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଏକଶେ କୁଡ଼ି ଯାଜକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତୀକ। “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ବିଚାର କଲେ, ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଭୋଜ ଏକ ଭ୍ରଷ୍ଟ ରାଜ୍ୟ-ଶାସନ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ବିଚାରକୁ, ଏବଂ ଏକ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ-ଶାସନ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ବିଚାରକୁ ଚିତ୍ରିତ କରୁଛି। ବେଲଶଜ୍ଜର ବାବିଲର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ମତ୍ତ ଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ ଯେରୁସାଲେମରେ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ପବିତ୍ର ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅପବିତ୍ର କରିବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ।
“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀ କହୁଛନ୍ତି, ‘ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କର ମହାନ ଅଧିକାର ଥିଲା; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହେଲା। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱରରେ ଜୋରରେ ଘୋଷଣା କରି କହିଲେ, ମହାନ ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ହୋଇଯାଇଛି’ (Revelation 18:1, 2)। ଏହା ସେହି ଏକେ ସନ୍ଦେଶ ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି, ‘କାରଣ ସେ ନିଜ ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧମୟ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପାନ କରାଇଛି’ (Revelation 14:8)। ସେହି ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କ’ଣ?—ତାହାର ମିଥ୍ୟା ମତବାଦ। ସେ ଜଗତକୁ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ବିଶ୍ରାମଦିବସର ପରିବର୍ତ୍ତେ ଗୋଟିଏ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ରାମଦିବସ ଦେଇଛି, ଏବଂ ଏଦେନରେ ଶୈତାନ ଯେ ପ୍ରଥମେ ହବାଙ୍କୁ କହିଥିବା ମିଥ୍ୟାକଥା—ଆତ୍ମାର ସ୍ୱାଭାବିକ ଅମରତ୍ୱ—ତାହାକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରିଛି। ଏପରି ଅନେକ ସମ୍ପର୍କିତ ଭ୍ରାନ୍ତି ସେ ଦୂରଦୂରାନ୍ତରେ ପ୍ରଚାର କରିଛି, ‘ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମତବାଦରୂପେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି’ (Matthew 15:9)।” Selected Messages, book 2, 118.
ବେଲଶାଜ୍ଜର ଯେ ମଦ୍ୟ ପାନ କରୁଥିଲେ, ସେହିଟି ହେଉଛି ପାପାତ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାମୂଳକ ସବ୍ବାଥ; କାରଣ ସେହି ଭୋଜସଭା ରବିବାର ନିୟମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ “ଘଣ୍ଟା”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ସେ ଯେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଭୋଜନଶାଳାକୁ ଆଣିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଦେବଙ୍କ ବିରୋଧରେ ବିଦ୍ରୋହକୁ ମାତ୍ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁନଥିଲା, ବରଂ ପବିତ୍ର ପାତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; କାରଣ ଶାବ୍ଦିକ ବିଷୟ ଆତ୍ମିକ ବିଷୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ପାତ୍ର ଅଟନ୍ତି।
ତଥାପି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତ୍ତି ଦୃଢ଼ରୂପେ ଅବିଚଳ ରହିଛି, ଏହି ମୁଦ୍ରାକୁ ଧାରଣ କରି: “ପ୍ରଭୁ ନିଜର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି।” ଏବଂ, “ଯେ କେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ଅଧର୍ମରୁ ପୃଥକ୍ ହେଉ।” କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଘରରେ କେବଳ ସୁନା ଓ ରୂପାର ପାତ୍ର ନୁହେଁ, କାଠ ଓ ମାଟିର ପାତ୍ରମଧ୍ୟ ରହିଥାଏ; ଏବଂ କେତେକ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ, ଆଉ କେତେକ ଅସମ୍ମାନ ପାଇଁ। ଏହିହେତୁ ଯଦି କେହି ଏହାମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ, ତେବେ ସେ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଏକ ପାତ୍ର ହେବ, ପବିତ୍ରୀକୃତ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସତ୍କର୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। 2 Timothy 2:19–21.
ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ରବିବାର ଉପାସନା ମାଧ୍ୟମରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରାଯାଉଥିବା ସମୟର ମଧ୍ୟରେ, ଅଗ୍ନିମୟ ହସ୍ତାକ୍ଷର ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ବିନାଶକୁ ଘୋଷଣା କରେ।
ସେହି ଘଣ୍ଟାରେ ମନୁଷ୍ୟର ହାତର ଆଙ୍ଗୁଳିଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ରାଜମହଳର ଦେଵାଳର ପଲସ୍ତର ଉପରେ, ଦୀପସ୍ତମ୍ଭର ସମ୍ମୁଖରେ ଲେଖିଲା; ଏବଂ ଯେହି ହାତର ଅଂଶ ଲେଖୁଥିଲା, ରାଜା ତାହା ଦେଖିଲେ। ତାହାପରେ ରାଜାଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାମନ୍ଥନ ତାଙ୍କୁ ବିଆକୁଳ କଲା, ଯାହାରେ ତାଙ୍କ କଟିସନ୍ଧିଗୁଡ଼ିକ ଶିଥିଳ ହେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ହାଟୁ ଏକାପରେ ଏକ ଠକ୍ଠକ୍ କରି ଲାଗିଲା। ରାଜା ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନଙ୍କୁ, କଲ୍ଦୀୟମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ସୂଚନାଦାତାମାନଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏବଂ ରାଜା କହିଲେ, ବାବିଲର ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ, “ଯେ କେହି ଏହି ଲେଖା ପଢ଼ିବ, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ ଜଣାଇବ, ସେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବ, ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଶୃଙ୍ଖଳ ଥିବ, ଏବଂ ସେ ରାଜ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ଶାସକ ହେବ।” ଦାନିଏଲ 5:5–7.
ଇତିହାସତଃ ଏହି ଅଂଶକୁ ଏପରି ଭାବେ ବୁଝାଯାଏ ଯେ ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜରଙ୍କ ପିତା ରାଜନୈତିକ ସିଂହାସନ ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ; ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ଦେୱାଳରେ ଲେଖା ହୋଇଥିବା ଲେଖନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଯେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦବୀ ଦେଇପାରୁଥିଲେ, ସେହିଥିଲା ତୃତୀୟ ଶାସକର ସ୍ଥାନ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ପ୍ରଚଳିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ରାଜନୈତିକ ନେତୃତ୍ୱ ଧାର୍ମିକ ନେତୃତ୍ୱଙ୍କ ଅଧୀନସ୍ଥ ସ୍ଥିତିରେ ରହିବ, ଯେମାନେ ଉପାସନାର ଏକ ନୂତନ ରୂପ ପରିଚୟ କରାଇବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟରତ ହେବେ। ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ରାଜ୍ୟ ଓ ଚର୍ଚ୍ଚର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଚର୍ଚ୍ଚର ହାତରେ ରହେ; ଏବଂ ରବିବାର ଆଇନର ସମୟରେ ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜର ଥିଲେ ରାଜନୈତିକ ରାଜା, ଏହିପରି ସେ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତୀକ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଧାର୍ମିକ ଅଧିକାରତ୍ୱଠାରୁ କେବଳ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ। ଡାନିଏଲଙ୍କୁ ସେ ଯେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇପାରିଲେ, ସେହିଥିଲା ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନ।
“ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କଳିସିଆ ସୁସମାଚାରର ସରଳତାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ଜାତିହୀନ ଧର୍ମର ଆଚାର-ବିଚାର ଓ ପ୍ରଥାମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିକୁ ହାରାଇଲା; ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କର ବିବେକକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଲୌକିକ ଶକ୍ତିର ସମର୍ଥନ ଖୋଜିଲା। ତାହାର ପରିଣାମ ହେଲା ପାପତ୍ୱ—ଏମିତି ଏକ କଳିସିଆ, ଯାହା ରାଜ୍ୟଶକ୍ତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିଲା ଏବଂ ତାହାକୁ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥସାଧନ ପାଇଁ, ବିଶେଷତଃ ‘ବିଧର୍ମ’ର ଦଣ୍ଡଦାନ ପାଇଁ, ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲା। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବା ପାଇଁ, ଧାର୍ମିକ ଶକ୍ତିକୁ ଏପରିଭାବେ ନାଗରିକ ଶାସନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ହେବ ଯେ, ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାର ମଧ୍ୟ କଳିସିଆ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟସାଧନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେବ....”
“ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ରବିବାର-ପାଳନକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯିବା ହେଉଛି ପାପାସୀର ଉପାସନାକୁ—ଅର୍ଥାତ୍ ପଶୁର ଉପାସନାକୁ—ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯିବା। ଯେମାନେ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ଦାବିଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିଥାଇ, ସତ୍ୟ ବିଶ୍ରାମବାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ମିଥ୍ୟାକୁ ପାଳନ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଏହା ଆଜ୍ଞାପିତ ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ ଲୌକିକ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏକ ଧାର୍ମିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଇବାର ସେହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ସ୍ୱୟଂ ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବେ; ଏହିପରି, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର-ପାଳନକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯିବା ହେବ ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଉପାସନାକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯିବା।” The Great Controversy, 443, 448, 449.
ସଙ୍କଟରେ ହିଁ ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶ ପାଏ; ଏବଂ ଦୀଵାଳୀରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ସେହି ଗୁଢ଼ ସନ୍ଦେଶ ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଅନୁଭବରେ ଏକ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି କଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା; ଏହିପରି ସେଥିରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ରାଜ୍ୟର ଶେଷର ପ୍ରତୀକ ଦେଖାଯାଏ। ସେହି ରାତ୍ରିରେ ହିଁ ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା, ଯାହା ରବିବାର ନିୟମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେତେବେଳେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟରୂପେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ପତିତ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ତକ୍ଷଣାତ୍ ଦଶ ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ରାଜାରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ସେହି ଦଶ ରାଜା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ନିଜମାନଙ୍କର ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟକୁ ସେହି ପଶୁଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ସମ୍ମତି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
କାରଣ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ, ଏକମତ ହେବାକୁ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ସେହି ପଶୁଙ୍କୁ ଦେବାକୁ, ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରଖିଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:17।
ଶେଷ ଘଟଣାବଳୀ ଦ୍ରୁତଗତିଶୀଳ ଅଟେ, ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟରୁ ସପ୍ତମକୁ, ତାହାପରେ ଅଷ୍ଟମକୁ ଯାଇଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ଅଟେ, କାରଣ ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଏକ ମହା ସଙ୍କଟରେ ରହେ। ପୃଥିବୀର ପଶୁର ପତନ ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରେ, ଏବଂ ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ରାଜା ଭାବେ ସେ ସେହି ଭୟର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପତନ ସମୟରେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ଅନୁଭବ କରିବେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଯେ “ଘଣ୍ଟା”ରେ ଦିବାର ଉପରେ ଲେଖା ଦେଖାଯାଏ, ସେହି “ଘଣ୍ଟା” ହେଉଛି ସେହି ମହା ଭୂମିକମ୍ପର “ଘଣ୍ଟା”। ସେହି ସମୟରେ ଇସଲାମର ତିନୋଟି ପ୍ରତୀକ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଇସଲାମ ହିଁ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରେ।
କାରଣ, ଦେଖ, ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ର ସମବେତ ହେଲେ; ସେମାନେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ। ସେମାନେ ତାହାକୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ତେଣୁ ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ; ସେମାନେ ବିଆକୁଳ ହେଲେ, ଏବଂ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ। ସେଠାରେ ଭୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରାନ୍ତ କଲା, ଏବଂ ପ୍ରସବବେଦନାରେ ଥିବା ନାରୀର ବେଦନା ପରି ପୀଡ଼ା ଧରିଲା। ତୁମେ ପୂର୍ବ ପବନଦ୍ୱାରା ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ। ଯେପରି ଆମେ ଶୁଣିଥିଲୁ, ସେପରି ଆମେ ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନଗରରେ, ଆମର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରରେ ଦେଖିଛୁ: ପରମେଶ୍ୱର ଏହାକୁ ସଦାକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥାପିତ କରିବେ। ସେଲାହ୍। ଗୀତସଂହିତା 48:4–8.
ବେଲ୍ଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଭୋଜରେ ସର୍ଦାରମାନେ, ଅଥବା ରାଜାମାନେ, ସମବେତ ହୋଇଥିଲେ; ସେମାନେ ବାବିଲୋନର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରାଳୟର ପବିତ୍ର ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଧରୁଥିଲେ ଓ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେ ସମୟରେ ଭୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଆବରଣ କଲା, ଯେପରି ଦିୱାଳରେ ଲେଖା ପ୍ରକାଶିତ ହେବାବେଳେ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜରଙ୍କୁ ଭୟ ଆବରଣ କରିଥିଲା। ବେଲ୍ଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଭୟ ଏକ କ୍ରମେ ବଢ଼ୁଥିବା ଭୟର ଆରମ୍ଭ କଲା, ଯାହା ପ୍ରସବବେଦନାରେ ଥିବା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରର “ଘଣ୍ଟା” ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେଠାଏ ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନକୁ ପ୍ରସବ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି। ପ୍ରଥମ ପ୍ରସବବେଦନା ହେଉଛି ଭୋଜମଣ୍ଡପର ଦିୱାଳରେ ଥିବା ସେହି ଲେଖା। ଏହି ଭୟର କାରଣ ହେଉଛି ଇସ୍ଲାମର “ପୂର୍ବ ପବନ”, ଯାହା “ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଏ।”
ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଭୋଜସଭାମଣ୍ଡପରେ, “ଏକ ହଜାର ପ୍ରଭୁ” ବାବିଲୋନର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ରବିବାର ପାଳନର ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ସମୟରେ, ବେଲଶଜ୍ଜର ପବିତ୍ରାଳୟର ଅଳଙ୍କାରଗୁଡ଼ିକୁ ଆଣିବାକୁ ଦେଇଥିବାବେଳେ, ନେବୁକଦ୍ନେଜରଙ୍କ ବାଦ୍ୟବୃନ୍ଦ ସଙ୍ଗୀତ ବଜାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ। ତୁରର ବେଶ୍ୟା ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ଏବଂ ପତିତ ଇସ୍ରାଏଲ ନେବୁକଦ୍ନେଜରଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମାକୁ ଘିରି ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ଉତ୍ସବକୁ “ପୂର୍ବ ପବନ” ବିଘ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା “ତୃତୀୟ ହାୟ” ଏବଂ ଯାହା “ସପ୍ତମ ତୂରୀ” ଅଟେ। ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ଲାମ ସେହି ଉତ୍ସବକୁ ବିଘ୍ନିତ କରେ, “ଜାତିମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି।” ସେମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜଗୁଡ଼ିକ, ଯାହା ପୃଥିବୀଗ୍ରହର ଆର୍ଥିକ ସଂରଚନାର ପ୍ରତୀକ, ସେତେବେଳେ ସମୁଦ୍ରର ମଝିରେ ଡୁବିଯାଆନ୍ତି।
ତର୍ଶୀଶ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲା, କାରଣ ତୁମ ପାଖରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଧନ-ସମ୍ପଦର ପ୍ରଚୁରତା ଥିଲା; ସେମାନେ ରୂପା, ଲୋହା, ଟିନ ଓ ସୀସା ନେଇ ତୁମର ହାଟରେ ବ୍ୟାପାର କରୁଥିଲେ। ଯାବନ, ତୂବଲ ଓ ମେଶେକ—ସେମାନେ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲେ; ସେମାନେ ତୁମର ବଜାରରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଓ ପିତଳର ପାତ୍ରସମୂହକୁ ବେପାର କରୁଥିଲେ। ତୋଗର୍ମାହର ଘରାଣାର ଲୋକମାନେ ଘୋଡ଼ା, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଓ ଖଚ୍ଚର ନେଇ ତୁମର ହାଟରେ ବ୍ୟାପାର କରୁଥିଲେ। ଦେଦାନର ଲୋକମାନେ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲେ; ଅନେକ ଦ୍ୱୀପ ତୁମ ହାତର ବ୍ୟାପାରର କ୍ଷେତ୍ର ଥିଲା; ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ହାତୀଦାନ୍ତର ଶୃଙ୍ଗ ଓ ଆବନୂସ କାଠ ଉପହାରସ୍ୱରୂପ ଆଣୁଥିଲେ। ଆରାମ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲା, କାରଣ ତୁମ ନିର୍ମିତ ପଦାର୍ଥର ପ୍ରଚୁରତା ଥିଲା; ସେମାନେ ପନ୍ନା, ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର, କାଢ଼ାକାମ, ସୁକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର, ପ୍ରବାଳ ଓ ସୁଲେମାନୀ ପଥର ନେଇ ତୁମର ହାଟରେ ବ୍ୟାପାର କରୁଥିଲେ। ଯିହୂଦା ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ଦେଶ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲେ; ସେମାନେ ତୁମର ବଜାରରେ ମିନ୍ନୀଥର ଗହୁଁ, ପନ୍ନାଗ, ମଧୁ, ତେଲ ଓ ବଲସାନ ବ୍ୟାପାର କରୁଥିଲେ। ଦମ୍ମେଶକ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲା, ତୁମ ନିର୍ମିତ ପଦାର୍ଥର ପ୍ରଚୁରତା ଓ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକତା ନିମନ୍ତେ; ହେଲ୍ବୋନର ମଦ୍ୟ ଓ ଧଳା ଉନ ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟାପାରର ବସ୍ତୁ ଥିଲା। ଦାନ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଏପଟେ ସେପଟେ ଯାତାୟାତ କରୁଥିବା ଯାବନ ମଧ୍ୟ, ତୁମର ହାଟରେ ବ୍ୟାପାର କରୁଥିଲେ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋହା, କେସିଆ ଓ ବଚ ତୁମର ବଜାରରେ ଥିଲା। ଦେଦାନ ରଥମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ରର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲା। ଆରବ ଓ କେଦାରର ସମସ୍ତ ପ୍ରଧାନମାନେ ମେଷଶାବକ, ମେଷ ଓ ଛାଗମାନଙ୍କର ବ୍ୟାପାରରେ ତୁମ ସହିତ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ; ଏହି ସବୁରେ ସେମାନେ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲେ। ଶେବା ଓ ରାମାହର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲେ; ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ, ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର ଓ ସୁନା ନେଇ ତୁମର ହାଟରେ ବ୍ୟାପାର କରୁଥିଲେ। ହାରାନ, କନ୍ନେହ, ଏଦେନ, ଶେବାର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ, ଅଶ୍ୱୂର ଓ ଖିଲ୍ମଦ—ସେମାନେ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲେ। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଦ୍ରବ୍ୟରେ, ନୀଳ ବସ୍ତ୍ରରେ, କାଢ଼ାକାମରେ, ଓ ରସ୍ସୀରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ଏବଂ ଦେବଦାରୁ କାଠରେ ତିଆରି ମୂଲ୍ୟବାନ ପୋଷାକର ସନ୍ଦୁକମାନଙ୍କରେ ତୁମର ବ୍ୟାପାରୀ ଥିଲେ। ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜମାନେ ତୁମର ବଜାରରେ ତୁମର ଗୌରବଗୀତ ଗାଉଥିଲେ; ଏବଂ ତୁମେ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ବହୁତ ଗୌରବମୟ ହେଲା। ତୁମର ବୈଠାଚାଳକମାନେ ତୁମକୁ ଗଭୀର ଜଳରେ ନେଇଗଲେ; ପୂର୍ବବାୟୁ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ତୁମକୁ ଭଙ୍ଗି ଦେଇଛି। ତୁମର ଧନ-ସମ୍ପଦ, ତୁମର ହାଟ, ତୁମର ବ୍ୟାପାରିକ ବସ୍ତୁ, ତୁମର ନାବିକମାନେ, ତୁମର କର୍ଣ୍ଣଧାରମାନେ, ତୁମର ଫାଟ ବୁଜାଇବାକାରୀମାନେ, ତୁମର ବ୍ୟାପାରର କାରବାରୀମାନେ, ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଯୋଧ୍ୟାମାନେ, ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ସମଗ୍ର ସମାବେଶ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତୁମର ବିନାଶର ଦିନରେ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପତିତ ହେବେ। ଯିହିଜ୍କିୟେଲ 27:12–26.
“ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜମାନେ” ପୃଥିବୀ ଗ୍ରହର ଅର୍ଥନୈତିକ ଗଠନର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ସେମାନେ “ପୂର୍ବ ପବନ” ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଡୁବାଯାଆନ୍ତି। ଯିହିଜ୍କେଲ ଆମକୁ ଜଣାନ୍ତି ଯେ, ଏହା “ତୋର ବିନାଶର ଦିନରେ” ଘଟେ, ଏବଂ ଯିହିଜ୍କେଲଙ୍କ ସତାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ବିଷୟ ହେଉଛି ତୂର ପାଇଁ ବିଳାପ।
ପୁନର୍ବାର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା, କହିଲେ, ଏବେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୂର ପାଇଁ ଏକ ବିଳାପଗୀତ ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ଏବଂ ତୂରକୁ କହ, ହେ ସମୁଦ୍ର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରେ ଅବସ୍ଥିତା, ଯେ ଅନେକ ଦ୍ୱୀପବାସୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟାପାରିଣୀ ଅଟ, ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି: ହେ ତୂର, ତୁମେ କହିଛ, ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଅଧିକାରିଣୀ। ଯିହିଜ୍କେଲ 27:1–3।
ତୀରୁସର ପତନର ଦିନଟି ଏହି ବିଳାପର ବିଷୟ ଅଟେ। ତୀରୁସର ପତନର ଦିନଟି ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ, କାରଣ ତୀରୁସ ପାପାସୀଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ତାହାଙ୍କର ବିଚାର ସେହି “ଘଣ୍ଟା”ରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେବେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାରର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ବାବିଲୋନରୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାହାରି ଆସିବାକୁ ଡାକିବା ଆରମ୍ଭ କରେ।
ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ଯେ କହୁଥିଲା, ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାରୁ ବାହାରି ଆସ, ଯେପରି ତୁମେ ତାହାର ପାପର ଭାଗୀ ନ ହେଉ, ଏବଂ ତାହାର ପୀଡ଼ାମାନଙ୍କର ଅଂଶୀ ନ ହେଉ। କାରଣ ତାହାର ପାପମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ତାହାର ଅଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଯେପରି ତୁମମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେଇଥିଲା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ତାହାକୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦିଅ, ଏବଂ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟାନୁସାରେ ତାହାକୁ ଦୁଇଗୁଣ କରି ଦିଅ; ସେ ଯେ ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା, ସେହି ପାତ୍ରରେ ତାହା ପାଇଁ ଦୁଇଗୁଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ସେ ଯେତେ ପରିମାଣରେ ନିଜକୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିଛି ଏବଂ ଭୋଗବିଳାସରେ ଜୀବନଯାପନ କରିଛି, ସେତେ ପରିମାଣରେ ତାହାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଶୋକ ଦିଅ; କାରଣ ସେ ନିଜ ହୃଦୟରେ କହେ, ମୁଁ ରାଣୀ ହୋଇ ବସିଛି, ମୁଁ ବିଧବା ନୁହେଁ, ଏବଂ କେବେ ଶୋକ ଦେଖିବି ନାହିଁ। ଏହିହେତୁ ତାହାର ପୀଡ଼ାମାନେ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ଆସିପଡ଼ିବ—ମୃତ୍ୟୁ, ଶୋକ ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ; ଏବଂ ସେ ଅଗ୍ନିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଗ୍ଧ ହେବ; କାରଣ ଯିଏ ତାହାର ବିଚାର କରନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ସଶକ୍ତ। ଏବଂ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ, ଯେମାନେ ତାହା ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଥିଲେ ଏବଂ ଭୋଗବିଳାସରେ ଜୀବନଯାପନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତାହାର ଦଗ୍ଧ ହେବାର ଧୂଆଁ ଦେଖି ତାହା ପାଇଁ କାନ୍ଦିବେ ଓ ବିଳାପ କରିବେ; ତାହାର ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଭୟରେ ଦୂରେ ଠିଆ ହୋଇ କହିବେ, ହାୟ, ହାୟ, ସେହି ମହାନଗର ବାବିଲ, ସେହି ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ନଗର! କାରଣ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟାରେ ତୋର ବିଚାର ଆସିପହଞ୍ଚିଲା। ଏବଂ ପୃଥିବୀର ବଣିକମାନେ ତାହା ପାଇଁ କାନ୍ଦିବେ ଓ ଶୋକ କରିବେ; କାରଣ ଆଉ କେହି ସେମାନଙ୍କର ପଣ୍ୟସାମଗ୍ରୀ କିଣୁ ନାହାନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:4–11।
ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକରେ “hour” ଭାବରେ ପାଞ୍ଚ ଥର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିବା ଶବ୍ଦଟି ସଦା କୌଣସି ନ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ବିଚାରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ବିଚାରର ପ୍ରକାର, ଯେଉଁ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଏହା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି, ସେହି ଅନୁଚ୍ଛେଦର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ। ଦାନିଏଲ ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ “hour” ଶବ୍ଦଟି ପ୍ରଥମେ ଆସନ୍ତା ବିଚାରର ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି—ସେଥିରେ 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା investigative judgment ହେଉ କିମ୍ବା Sunday law ସମୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା executive judgment ହେଉ। ଉଭୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, investigative କିମ୍ବା executive ବିଚାରଗୁଡ଼ିକ କ୍ରମଶଃ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ପାପାସିଙ୍କ executive judgment, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ Sunday law ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେହିଠାରୁ ପାପାସିଙ୍କ executive judgment ଯେ “hour”ରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ତାହା ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ; ଏବଂ ସେହି “hour” ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଏଗାରର ମହା ଭୂମିକମ୍ପର “hour”, ଯେତେବେଳେ ଶାଦ୍ରକ୍, ମେଶକ୍ ଏବଂ ଅବେଦ୍ନେଗୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ, ଏଜିକିଏଲଙ୍କ ପରାକ୍ରମୀ ସେନା ପରି ଉଦ୍ଧତ କରାଯାଇଥିବା ଧ୍ୱଜରୂପେ, ଭଟ୍ଟିରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଆଯାଏ। ସେହି “hour” ହେଉଛି ଯେତେବେଳେ ବେଲ୍ଶସ୍ସରଙ୍କ ଦେୱାଳ ଉପରେ ଲେଖା ହସ୍ତଲିପି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
“ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜମାନେ”, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀ ଗ୍ରହର ଆର୍ଥିକ ଯୋଗାଣ-ଶୃଙ୍ଖଳାର ଗଠନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ସେହି ସମୟରେ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଝିରେ ଡୁବିଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା ପୃଥିବୀର ବ୍ୟାପାରୀମାନଙ୍କୁ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରେ, ଯେପରି ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଏଗାରତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, “ଘଣ୍ଟା” ସେହି ସମୟକୁ ସୂଚାଏ ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ଲାମର “ତୃତୀୟ ହାୟ” ଶୀଘ୍ର ଆସେ, ସପ୍ତମ ତୁରୀ ଧ୍ୱନିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଜାତିମାନେ କ୍ରୋଧିତ କରାଯାନ୍ତି। ସେହି ତିନୋଟି ପ୍ରତୀକ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଇସ୍ଲାମକୁ ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରଭିଦେନ୍ସୀୟ ସାଧନ ବୋଲି ସୂଚାଏ, ଯାହାଙ୍କୁ ସେ ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ “ଘଣ୍ଟା”ରେ ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ବଧ ସଂପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କୁ ସେହି ଶତ୍ରୁମାନେ ବଧ କରିଥିଲେ, ଯେମାନେ ଅବହେଳାବଶତଃ ଖୋଲା ରଖାଯାଇଥିବା ଦ୍ୱାରମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଗୁପ୍ତରୂପେ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ଯେପରି ମେକ୍ସିକୋ ଓ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ମଧ୍ୟର ସୀମାପ୍ରାଚୀର ମଧ୍ୟ ଅବହେଳାବଶତଃ ଖୋଲା ରଖାଯାଇଛି, ସେପରି “ମହା ଭୂମିକମ୍ପ”ର “ଘଣ୍ଟା” ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଥିବାବେଳେ।
ପାପତନ୍ତ୍ରର ଘାତକ ଘାଉର ସୁସ୍ଥତା ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ତିନୋଟି ବାଧା ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ପାପତନ୍ତ୍ରର ଘାତକ ଘାଉ ସୁସ୍ଥ ହେଉଥିବାବେଳେ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଉତ୍ତରର ରାଜା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପଥରେ ସଦା ତିନୋଟି ବାଧାକୁ ଜୟ କରେ, ଏବଂ ସଦା ଏହି କ୍ରମରେ: ପ୍ରଥମେ ତାହାର ଶତ୍ରୁ, ଦ୍ୱିତୀୟେ ତାହାର ମିତ୍ର, ଏବଂ ଶେଷରେ ତାହାର ଶିକାର। ପ୍ରଥମେ ଯିଏ ଜୟ କରାଗଲା ସେହି ଥିଲେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା, ଯିଏ ସୋଭିଏତ ସଂଘକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ରୋମର ଶେଷ ଶତ୍ରୁ, ଯାହାକୁ 1989 ମସିହାରେ ପରାସ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ବାଧା ହେଉଛି ସେହି ଗୌରବମୟ ଦେଶ, ଯାହା ରୋମର ମିତ୍ର ଏବଂ ଯିଏ ରୋମ ପାଇଁ ୟୁଏସ୍ଏସ୍ଆର୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲା, ସେହି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ଯାହାକୁ ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଚାର କରୁଥିବା “ଘଣ୍ଟା”ରେ ଜୟ କରାଯାଏ। ତାହାପରେ ତୃତୀୟ ବାଧା, ଯାହାକୁ ମିଶର ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେହି ସମୟକୁ ସୂଚିତ କରେ ଯେତେବେଳେ ପାପତନ୍ତ୍ର ତାହାର ଶିକାର, ଜାତିସଂଘ, ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରେ।
୧୯୮୯ ମସିହାରେ, ଯେତେବେଳେ ସେହି ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ମୋହର ଖୋଲିଗଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେହି ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରାଗଲା ଯେ ଅଜାତୀୟ ରୋମ, ପୋପତାନ୍ତ୍ରିକ ରୋମ, ଏବଂ ପରେ ଆଧୁନିକ ରୋମ (ଦାନିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ୍ୟରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ), ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରୂପେ ସ୍ଥାପିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତିନୋଟି ଭୌଗୋଳିକ ବାଧାକୁ ଜୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ଅଜାତୀୟ ରୋମ ପାଇଁ, ସେହି ତିନୋଟି ବାଧାକୁ ତିନିଟି ଦିଗ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହାନ ହେଇ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଦେଶ ଦିଗକୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା। ଦାନିଏଲ 8:9।
ପାପାଳୀୟ ରୋମ ପାଇଁ ସେମାନେ ତିନୋଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଉପଡ଼ି ଫେଙ୍ଗିଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା।
ମୁଁ ସେଇ ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥିଲି; ଏବଂ ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି ମୂଳସହିତ ଉପଡ଼ିଯାଇଲା; ଏବଂ ଦେଖ, ସେହି ଶିଙ୍ଗରେ ମନୁଷ୍ୟର ଆଖି ପରି ଆଖି ଥିଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଥିବା ଗୋଟିଏ ମୁଖ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ 7:8।
ଆଧୁନିକ ରୋମ (ଉତ୍ତରର ରାଜା) ପାଇଁ, ଯାହା ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେହି ତିନିଟି ବାଧା ଥିଲା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା, ଶୋଭାମୟ ଦେଶ, ଏବଂ ମିଶର। ଯେପରି ଅଧର୍ମିକ ରୋମ ଓ ପାପାଳ ରୋମ ସହିତ ଥିଲା, ସେହିପରି ଏହି ତିନିଟି ବାଧା ଭୌଗୋଳିକ ବାଧାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଆଧୁନିକ ରୋମକୁ ତିନୋଟି “ଦିଵାର” ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦିଵାର ସହିତ ଏକ ଦାର୍ଶନିକ “ଦିଵାର” ମଧ୍ୟ ସେହି ସମୟରେ ଅପସାରିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ଦିଵାରକୁ ମଧ୍ୟ ହଟାଯାଇଥିଲା। 1989 ମସିହାରେ, ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ସୋଭିଏତ ୟୁନିଅନକୁ (ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା) ପତନ କରାଇଲେ, ସେତେବେଳେ “ଆୟରନ କର୍ଟେନ”ର ଦାର୍ଶନିକ “ଦିଵାର” ଅପସାରିତ ହେଲା, ଯେପରି ବର୍ଲିନ ଦିଵାରକୁ ଭଞ୍ଜନ କରାଯାଇଥିଲା।
ବେଲ୍ଶଜ୍ଜରଙ୍କ ବିଚାରର “ଘଣ୍ଟା”ରେ, ଯେତେବେଳେ ଦେୱାଳ ଉପରେ ଲେଖା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ଅରକ୍ଷିତ ଫଟକମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଗୁପ୍ତଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ପୃଥକତାର ଦାର୍ଶନିକ “ଦେୱାଳ” ଅପସାରିତ ହୁଏ, ଯେବେକି ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ ମହିମାମୟ ଦେଶର ଦକ୍ଷିଣ ସୀମାରେ ଅନବଲୋକିତ “ଦେୱାଳ” ମାଧ୍ୟମରେ ଗୁପ୍ତଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରିସାରିଛି।
ଯେତେବେଳେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରସଂଘକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା “ମିଶର” ଜୟ କରାଯିବ, ଏବଂ ତୀରର ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଏକ-ବିଶ୍ୱ ସରକାରକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ବାଧ୍ୟ ହେବା ସହିତ “ଜାତୀୟ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ”ର ଦାର୍ଶନିକ “ପ୍ରାଚୀର” ଅପସାରିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ଏକ ଆର୍ଥିକ ପତନ ଘଟିବ, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ସାମରିକ ଆଇନ ଓ ନିରଙ୍କୁଶ ଶାସନକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ। “ୱାଲ୍ ସ୍ଟ୍ରିଟ୍” ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା ଗୋଟିଏ ରାସ୍ତାରେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ କିଛି ଘଟିପାରେ।
“ଯେ ସାଧନଟି ବର୍ତ୍ତମାନ ଏତେ ଅଲ୍ପ ପରିମାଣରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିବେଶ କରାଯାଉଛି ଏବଂ ସ୍ୱାର୍ଥପରତାର ସହିତ ଧରିରଖାଯାଉଛି, ସେହିଟି ଅତି ଅଲ୍ପ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତିସହିତ ଛୁଚୁନ୍ଦ୍ରାମାନଙ୍କ ଓ ଚମ୍ଗାଦଡ଼ମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯିବ। ଯେତେବେଳେ ଅନନ୍ତ ଘଟଣାବଳୀର ବାସ୍ତବତା ମଣିଷର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୋଚର ହେବ, ସେତେବେଳେ ଧନର ମୂଲ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହଠାତ୍ ଭାବରେ ଶୀଘ୍ର ହ୍ରାସ ପାଇବ।” Welfare Ministry, 266.
ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଆମେ ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜର ବିଷୟରେ ଆମର ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
“ଆଜି, ଏଲିୟାଙ୍କ ଦିନମାନଙ୍କ ପରି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରୁଥିବା ତାଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ଓ ମିଥ୍ୟା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନର ରେଖା ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଅଙ୍କିତ ହୋଇଛି। ‘ତୁମେ କେତେଦିନ ଦୁଇଟି ମତର ମଧ୍ୟରେ ଦୋଳାୟମାନ ରହିବା?’ ଏଲିୟା ଡାକି କହିଲେ; ‘ଯଦି ଯେହୋବା ହିଁ ଈଶ୍ୱର, ତେବେ ତାହାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର; କିନ୍ତୁ ଯଦି ବାଆଲ, ତେବେ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କର।’ 1 Kings 18:21. ଏବଂ ଆଜି ପାଇଁ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି: ‘ମହାନ ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି…. ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାର ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସ, ଯେପରି ତୁମେ ତାହାର ପାପର ସହଭାଗୀ ନ ହଅ, ଏବଂ ଯେପରି ତୁମେ ତାହାର ବିପତ୍ତିମାନଙ୍କର ଭାଗୀ ନ ହଅ। କାରଣ ତାହାର ପାପ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତାହାର ଅଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି।’ Revelation 18:2, 4, 5.”
“ସେହି ସମୟ ବହୁ ଦୂରେ ନୁହେଁ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଉପରେ ପରୀକ୍ଷା ଆସିବ। ମିଥ୍ୟା ସବ୍ବାଥର ପାଳନ ଆମ ଉପରେ ବଳପୂର୍ବକ ଆରୋପ କରାଯିବ। ଏହି ସଂଘର୍ଷ ହେବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ଯେମାନେ ପଦେ ପଦେ ଜାଗତିକ ଦାବିଙ୍କ ପାଖରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଜାଗତିକ ପ୍ରଥାଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ଉପହାସ, ଅପମାନ, କାରାବାସର ଧମକ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁକୁ ସହିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଶାସକ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରିବେ। ସେହି ସମୟରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଚରାରୁ ପୃଥକ୍ କରାଯିବ। ସତ୍ୟ ଧର୍ମଭକ୍ତି ତାହାର ବାହ୍ୟ ଆଭାସ ଓ ଚକଚକିଆ ଦେଖାଣିରୁ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ପୃଥକ୍ ଚିହ୍ନିତ ହେବ। ଯେ ସମସ୍ତ ତାରାଙ୍କୁ ଆମେ ତାହାଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରିଆସିଛୁ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ସେତେବେଳେ ଅନ୍ଧକାରରେ ନିବିଯିବେ। ଯେମାନେ ପବିତ୍ରାଳୟର ଆଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧର୍ମିକତାରେ ପରିଧାନିତ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ନିଜମାନଙ୍କ ନିଜ ନଗ୍ନତାର ଲଜ୍ଜାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ।” Prophets and Kings, 187, 188.