ରହସ୍ୟମୟ ଲେଖାକୁ ଦେଖି ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଭୟ କେବଳ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଶେଷକୁ ମାତ୍ର ସମ୍ବୋଧିତ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସର ସେହି ସମୟକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରେ। ସେମାନଙ୍କର ଭୟ ଇସ୍ଲାମର “ପୂର୍ବବାୟୁ” ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସେମାନଙ୍କର ଭୟ ପ୍ରସବବେଦନାରେ ଥିବା ଜଣେ ନାରୀ ପରି; ଏହିପରି ଏହା ଏକ କ୍ରମେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ବେଦନାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆସେ। ଏହି ଭୟ ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଭୋଜର “ଘଣ୍ଟା”ରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯଦ୍ୟପି ଆରମ୍ଭରେ ଏହା 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସମୟଠାରୁ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନ ସମୟରେ, ଯେ ଚାରିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ସେହି ପବନମାନଙ୍କୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ହାତରୁ ସେହି ପବନମାନେ ସରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ଯେ ଟାଇରସ୍‌ ପାଇଁ ଏଜିକିଏଲ୍‌ ବିଳାପ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ସେହି ବିଳାପ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇ ଟାଇରସ୍‌କୁ ପରିଭାଷିତ କରେ, “ସମୁଦ୍ରର ମଝିରେ ଧ୍ୱଂସିତ ହୋଇଥିବା ଟାଇରସ୍‌ ପରି କେଉଁ ନଗର ଅଛି?”

ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜମାନେ ତୋର ବାଣିଜ୍ୟରେ ତୋର ଗୌରବଗାନ କରୁଥିଲେ; ଏବଂ ତୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଥିଲୁ, ଓ ସମୁଦ୍ରମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୌରବମୟ ହେଇଥିଲୁ। ତୋର ନାବିକମାନେ ତୋତେ ମହାଜଳରେ ଆଣିଛନ୍ତି; ପୂର୍ବବାୟୁ ସମୁଦ୍ରମଧ୍ୟରେ ତୋତେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଇଛି। ତୋର ଧନସମ୍ପତ୍ତି, ତୋର ହାଟବଜାର, ତୋର ପଣ୍ୟବ୍ୟାପାର, ତୋର ନୌକାଚାଳକମାନେ, ଓ ତୋର କର୍ଣ୍ଣଧାରମାନେ, ତୋର ଜାହାଜ ମରାମତକାରୀମାନେ, ତୋର ବ୍ୟାପାରର କାରବାରୀମାନେ, ଓ ତୋର ଭିତରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ, ଏବଂ ତୋର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ସମୁଦାୟ, ସେମାନେ ସବୁ ତୋର ବିନାଶର ଦିନେ ସମୁଦ୍ରମଧ୍ୟରେ ପତିତ ହେବେ। ତୋର କର୍ଣ୍ଣଧାରମାନଙ୍କର କ୍ରନ୍ଦନଧ୍ୱନିରେ ଉପନଗରମାନେ କମ୍ପିତ ହେବେ। ଏବଂ ଯେମାନେ ବୈଠା ଧରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତେ, ନୌକାଚାଳକମାନେ ଓ ସମୁଦ୍ରର ସମସ୍ତ କର୍ଣ୍ଣଧାରମାନେ, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଜାହାଜରୁ ନମିବେ, ଓ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ତୋର ବିରୋଧରେ ନିଜର ସ୍ୱର ଶୁଣାଇବେ, ଓ ତୀବ୍ର କ୍ରନ୍ଦନ କରିବେ, ଓ ନିଜମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଧୂଳି ଛାଡ଼ିବେ, ସେମାନେ ଛାଇରେ ଗଡ଼ାଗଡ଼ି କରିବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ତୋର ନିମନ୍ତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାକ ହେବେ, ଓ ଚଟବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବେ, ଏବଂ ହୃଦୟର ତୀବ୍ର ବେଦନା ଓ ତିକ୍ତ ବିଲାପରେ ତୋର ନିମନ୍ତେ କାନ୍ଦିବେ। ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ବିଲାପରେ ତୋର ନିମନ୍ତେ ଏକ ଶୋକଗୀତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ, ଓ ତୋର ଉପରେ ବିଳାପ କରି କହିବେ, ସମୁଦ୍ରମଧ୍ୟରେ ବିନଷ୍ଟ ଏହି ତୂର ପରି କେଉଁ ନଗର ଅଛି? ଯେତେବେଳେ ତୋର ସାମଗ୍ରୀ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବାହାରୁଥିଲା, ସେତେବେଳେ ତୁ ଅନେକ ଜାତିକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିଲୁ; ତୁ ନିଜ ବହୁଳ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ଓ ବ୍ୟାପାରଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଧନୀ କରୁଥିଲୁ। କିନ୍ତୁ ଯେ ସମୟରେ ଜଳର ଗଭୀରତାରେ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁ ଭଙ୍ଗ ହେବୁ, ସେ ସମୟରେ ତୋର ବ୍ୟାପାର ଓ ତୋର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ସମୁଦାୟ ପତିତ ହେବେ। ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦା ତୋକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେବେ, ଓ ସେମାନଙ୍କର ରାଜାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହେବେ; ସେମାନଙ୍କର ମୁଖମଣ୍ଡଳ ବିକଳ ହୋଇଯିବ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ତୋର ବିରୋଧରେ ଶିଶ୍ କରିବେ; ତୁ ଭୟର କାରଣ ହେବୁ, ଓ ଆଉ କେବେ ମଧ୍ୟ ରହିବୁ ନାହିଁ। ଯିହିଜ୍କିୟେଲ 27:25–36.

ତୀରୁସ ସେହି ନଗରୀ, କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ପାଇଁ ପୃଥିବୀର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ତୀବ୍ର ଭାବେ ବିଳାପ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ପଚାରନ୍ତି, “ତୀରୁସ ପରି କେଉଁ ନଗରୀ ଅଛି?” ସେମାନେ ଏହା ସେହି “ସମୟରେ” କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେହି ନଗରୀ ସମୁଦ୍ରମଧ୍ୟରେ ଭଙ୍ଗ କରାଯାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ତୀରର ବେଶ୍ୟା, ଯେ ରୋମର ବେଶ୍ୟା, ଯେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଛି ଏବଂ ସେହି ମହାନଗରୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ, ଯାହାର ବିଚାର ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟାରେ, ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ଆସେ। ସେହି ସେଇ ନଗରୀ, ଯାହା ବିଳାପ କରୁଥିବା ରାଜାମାନେ ଓ ବ୍ୟାପାରୀମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଉତ୍ଥାପିତ କରେ।

ଏହି କାରଣରୁ ତାହାର ମହାମାରୀମାନେ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ଆସିବ—ମୃତ୍ୟୁ, ଶୋକ, ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ; ଏବଂ ସେ ଅଗ୍ନିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଦଗ୍ଧ ହେବ; କାରଣ ତାହାର ବିଚାର କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ପରାକ୍ରମୀ। ଏବଂ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ, ଯେମାନେ ତାହା ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଥିଲେ ଓ ଭୋଗବିଳାସରେ ଜୀବନ କାଟିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ତାହାର ଦହନର ଧୂଆଁ ଦେଖିବେ, ସେତେବେଳେ ତାହା ପାଇଁ ବିଳାପ କରିବେ ଓ ଶୋକ ପ୍ରକାଶ କରିବେ; ତାହାର ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୟରୁ ଦୂରେ ଦାଁଡି କହିବେ, ହାୟ, ହାୟ, ସେହି ମହାନଗର ବାବିଲନ, ସେହି ପରାକ୍ରମୀ ନଗର! କାରଣ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟାରେ ତୋର ବିଚାର ଆସିପହଞ୍ଚିଲା। ଏବଂ ପୃଥିବୀର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ତାହା ପାଇଁ କାନ୍ଦିବେ ଓ ଶୋକ କରିବେ; କାରଣ ଆଉ କେହି ତାଙ୍କର ବାଣିଜ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ କିଣୁନାହାଁନ୍ତି—ସୁନା, ରୂପା, ମୂଲ୍ୟବାନ ପାଥର, ମୁକ୍ତା, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର, ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର, ରେଶମ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର, ସବୁ ପ୍ରକାର ଥୁଇନ କାଠ, ସବୁ ପ୍ରକାର ହାତୀଦାନ୍ତର ପାତ୍ର, ଅତିମୂଲ୍ୟବାନ କାଠର ସବୁ ପ୍ରକାର ପାତ୍ର, ପିତଳ, ଲୋହା, ଓ ମର୍ମର ପାଥର; ଏବଂ ଦାଳଚିନି, ସୁଗନ୍ଧଦ୍ରବ୍ୟ, ଅତ୍ତର, ଲୋବାନ, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ, ତେଲ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ମଇଦା, ଗହମ, ପଶୁ, ମେଷ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ଦାସ, ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ। ଏବଂ ଯେଉଁ ଫଳଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ତୋର ପ୍ରାଣ ଲୋଭ କରୁଥିଲା ସେଗୁଡ଼ିକ ତୋରୁ ଚାଲିଗଲା; ଏବଂ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବିଲାସମୟ ଓ ଶୋଭାମୟ ବସ୍ତୁ ଥିଲା ସେଗୁଡ଼ିକ ତୋରୁ ଦୂରେଇଗଲା, ଏବଂ ତୁମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆଉ କେବେବି ପାଇବ ନାହିଁ। ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ, ଯେମାନେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ଧନୀ ହୋଇଥିଲେ, ତାହାର ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୟରୁ ଦୂରେ ଦାଁଡି, କାନ୍ଦିବେ ଓ ବିଳାପ କରିବେ, ଏବଂ କହିବେ, ହାୟ, ହାୟ, ସେହି ମହାନଗର, ଯାହା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର, ବାଇଗଣୀ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲା, ଏବଂ ସୁନା, ମୂଲ୍ୟବାନ ପାଥର, ଓ ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା! କାରଣ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟାରେ ଏତେ ବଡ଼ ଧନସମ୍ପଦ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାହାଜ ନାୟକ, ଜାହାଜରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ, ନୌକାଚାଳକମାନେ, ଓ ସମୁଦ୍ର ମାର୍ଗରେ ବ୍ୟାପାର କରୁଥିବା ଯେତେଜଣ, ସେମାନେ ଦୂରେ ଦାଁଡିରହିଲେ, ଏବଂ ତାହାର ଦହନର ଧୂଆଁ ଦେଖି ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, ଏହି ମହାନଗର ସମାନ କୌଣସି ନଗର କେଉଁଠି ଅଛି! ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଧୂଳି ପକାଇ, କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଓ ବିଳାପ କରି କହିଲେ, ହାୟ, ହାୟ, ସେହି ମହାନଗର, ଯାହାର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର କାରଣରୁ ସମୁଦ୍ରରେ ଜାହାଜ ଥିବା ସମସ୍ତେ ଧନୀ ହୋଇଥିଲେ! କାରଣ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟାରେ ସେ ଉଜାଡ଼ ହୋଇଗଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:8–19।

ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ମୁଦ୍ରାମୋଚନରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି। ସେହି ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଯିହିଜ୍କିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ସତତିରିଶର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଯାହା ସାଢ଼େ ତିନି ଦିନ ଧରି ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ି ରହିଥିବା ମୃତ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇ ଏକ ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ସେନାରେ ପରିଣତ କରେ। ସେହି ସନ୍ଦେଶରେ ଏହି ସତ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି ଯେ, ରବିବାର ପାଳନର ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ନ୍ୟାୟବିଚାର ଆଣିବାକୁ ପ୍ରଭୁ ଇସ୍ଲାମକୁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ସେହି ନ୍ୟାୟବିଚାର ମହା ଭୂମିକମ୍ପର “ଘଣ୍ଟା”ରେ ଆସେ, ଯାହା ସେହି “ଘଣ୍ଟା” ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯେତେବେଳେ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜରଙ୍କ ପ୍ରାଚୀର ଉପରେ ହସ୍ତଲିପି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ହସ୍ତଲିପି ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା, ଯାହା ପୃଥିବୀର ଅର୍ଥନୈତିକ ଗଠନକୁ ଇସ୍ଲାମର “ପୂର୍ବ ପବନ” ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବା ସମୟରେ ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ବଣିକମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିବାରୂପେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି; ସେମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଅବହେଳିତ ନିମ୍ନ “ପ୍ରାଚୀର” ମାଧ୍ୟମରେ ଗୁପ୍ତରୂପେ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।

ଯେ “ନଗର” କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟକୁ ନେଇ ରାଜାମାନେ ଓ ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ବିଳାପ କରନ୍ତି ଏବଂ ପଚାରନ୍ତି, “ଏହି ମହାନ ନଗର ସଦୃଶ କେଉଁ ନଗର ଅଛି,” ସେହିଟି ହେଉଛି ତୀରର ବେଶ୍ୟାର ରାଜ୍ୟ; ଯିଏ ସେହି ସମୟରେ ସେହି ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ଗୀତ ଗାଇ ଗାଇ ବେଶ୍ୟାଚାର କରୁଛି। ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଜଗତର ଶେଷ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କହନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହିତ ସମ୍ମତ; ଏହିପରି, ଯିହିଜ୍କେଲଙ୍କର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ସେହି ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରରେ ସେମାନେ ତିନିଥର “ହାୟ, ହାୟ” ବୋଲି ବିଳାପ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ମହାନ ନଗର ଏବଂ ପୃଥିବୀ-ଗ୍ରହର ଆର୍ଥିକ ଗଠନତନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଏ। ଏହି ଅଂଶରେ “ହାୟ” ଭାବେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଥିବା ଗ୍ରୀକ ଶବ୍ଦଟି, ସେହି ଏକେ ଶବ୍ଦ ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ, ପଦ ତେରରେ ତିନିଥର ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି, ଯେଠାରେ ଏହାକୁ ଏକ ଭିନ୍ନ ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି।

ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଶୁଣିଲି ଯେ ଆକାଶର ମଝିଦିଆଁରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଜଣେ ଦୂତ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହୁଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ନିବାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହାୟ, ହାୟ, ହାୟ, କାରଣ ଅନ୍ୟ ସେହି ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କର ତୂରୀଧ୍ୱନିର ସ୍ୱର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଜିବାକୁ ଅଛି! ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 8:13।

ରାଜାମାନେ ଓ ବଣିକମାନେ “ହାୟ, ହାୟ” ବୋଲି ଜଗତର ଅର୍ଥନୀତିର ବିନାଶ ପାଇଁ ବିଳାପ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ଧିକ୍‌, ଧିକ୍‌,” ଏବଂ “ଧିକ୍‌” ଇସ୍ଲାମର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଦିୱାଳୀରେ ଲେଖା ଦେଖାଦେବାବେଳେ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କୁ ଯେ ଭୟ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରେ, ସେହି ଭୟ ହେଉଛି ସେଇ ଭୟ ଯାହା ପୃଥିବୀ ଗ୍ରହର ଅର୍ଥନୈତିକ ଗଠନ ଇସ୍ଲାମର ନିରନ୍ତର ଆକ୍ରମଣଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ ହେବା ସମୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଏବଂ ଏହି ଇସ୍ଲାମକୁ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜର ପ୍ରଭୁତ୍ୱଶୀଳ ଉପକରଣ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ବାବିଲୋନର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ—ଅର୍ଥାତ୍ ରବିବାର ପାଳନର ବଳପ୍ରୟୋଗ ଉପରେ—ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ବିଚାର ଆଣିବେ। ଏହି ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଯିଶାୟା ତେଇଶର “ଭାର”ର ବିଷୟ, ଯାହା “ତୀର”ର ବେଶ୍ୟା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ।

ତୀର ବିଷୟକ ଭାରବାଣୀ। ହେ ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜମାନେ, ବିଲାପ କର; କାରଣ ସେ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଇଛି, ଏପରି ଯେ ସେଠାରେ କୌଣସି ଗୃହ ନାହିଁ, ପ୍ରବେଶ କରିବାର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; କିତ୍ତୀମ ଦେଶରୁ ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ହେ ଦ୍ୱୀପବାସୀମାନେ, ନୀରବ ହେଇ ରହ; ହେ ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇ ଯାଉଥିବା ସୀଦୋନର ବ୍ୟାପାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା, ତୁମେ ନୀରବ ହେଉ। ଏବଂ ବିଶାଳ ଜଳରାଶି ଉପରେ ଶୀହୋରର ଶସ୍ୟ, ନଦୀର ଫସଲ, ତାହାର ଆୟ ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ଜାତିମାନଙ୍କର ବଜାର ଥିଲା। ହେ ସୀଦୋନ, ଲଜ୍ଜିତ ହେଅ; କାରଣ ସମୁଦ୍ର, ଅର୍ଥାତ୍ ସମୁଦ୍ରର ଦୁର୍ଗ, ଏହିପରି କହିଅଛି, ମୁଁ ପ୍ରସବବେଦନା ପାଇନି, ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ଦେଇନି; ମୁଁ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରିନି, କୁମାରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରିନି। ମିଶର ବିଷୟକ ସମାଚାରରେ ଯେପରି, ସେପରି ତୀର ବିଷୟକ ସମାଚାରରେ ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ବେଦନାଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହେବେ। ତର୍ଶୀଶକୁ ପାର ହୋଇଯାଅ; ହେ ଦ୍ୱୀପବାସୀମାନେ, ବିଲାପ କର। ଏହା କି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସେହି ଉଲ୍ଲାସମୟ ନଗର, ଯାହାର ପ୍ରାଚୀନତା ଅତି ପୁରାତନ ଦିନରୁ? ତାହାର ନିଜ ପାଦ ତାହାକୁ ଦୂରେ ପରଦେଶବାସ ପାଇଁ ବହନ କରିନେବ। ମୁକୁଟଦାନକାରିଣୀ ନଗର ତୀର ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଯାହାର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ରାଜକୁମାର, ଯାହାର ସୌଦାଗରମାନେ ପୃଥିବୀର ସମ୍ମାନୀୟ ଲୋକ, ଏହି ପରାମର୍ଶ କିଏ କରିଛି? ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କର ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମହିମାର ଗର୍ବକୁ କଳଙ୍କିତ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ସମ୍ମାନୀୟଙ୍କୁ ଅବମାନିତ କରିବା ପାଇଁ। ହେ ତର୍ଶୀଶର କନ୍ୟେ, ନଦୀ ପରି ତୁମ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ; ଆଉ କୌଣସି ବନ୍ଧନ ନାହିଁ। ସେ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କଲେ, ସେ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କଲେ; ସଦାପ୍ରଭୁ ବଣିଜ୍ୟନଗର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାର ଦୁର୍ଗମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ। ଏବଂ ସେ କହିଲେ, ହେ ପୀଡ଼ିତ କୁମାରୀ, ସୀଦୋନର କନ୍ୟେ, ତୁମେ ଆଉ ଆନନ୍ଦ କରିବ ନାହିଁ; ଉଠ, କିତ୍ତୀମକୁ ପାର ହୋଇଯାଅ; ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ବିଶ୍ରାମ ହେବ ନାହିଁ। ଦେଖ, କଲ୍ଦୀୟମାନଙ୍କର ଦେଶ; ଏହି ଜନମାନେ ପୂର୍ବରୁ ନଥିଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶ୍ଶୂରୀୟ ସେମାନଙ୍କୁ ମରୁଭୂମିବାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କଲା ନାହିଁ; ସେମାନେ ତାହାର ମିନାରମାନେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ତାହାର ପ୍ରାସାଦମାନେ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ଏବଂ ସେ ତାହାକୁ ଧ୍ୱଂସସ୍ଥୂପରେ ପରିଣତ କଲା। ହେ ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜମାନେ, ବିଲାପ କର; କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଗ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଇଛି। ସେହି ଦିନ ଏପରି ହେବ ଯେ, ତୀର ଏକ ରାଜାର ଦିନମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁଲାଯିବ; ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ତୀର ଜଣେ ବେଶ୍ୟା ପରି ଗୀତ ଗାଇବ। ହେ ଭୁଲାଯାଇଥିବା ବେଶ୍ୟେ, ବୀଣା ନେଇ ନଗର ଚାରିପଟେ ଘୁର; ମଧୁର ସୁର କର, ଅନେକ ଗୀତ ଗାଅ, ଯେପରି ତୁମେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଅ। ଏବଂ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଏପରି ହେବ ଯେ, ସଦାପ୍ରଭୁ ତୀରକୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ଏବଂ ସେ ତାହାର ଭାଡ଼ାପାଇଁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ମୁହାଁ ଉପରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବେଶ୍ୟାଚାର କରିବ। ଏବଂ ତାହାର ବଣିଜ୍ୟଲାଭ ଓ ତାହାର ଭାଡ଼ା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ରତା ହେବ; ତାହା ସଞ୍ଚୟ କରାଯିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଜମା ରଖାଯିବ ନାହିଁ; କାରଣ ତାହାର ବଣିଜ୍ୟଲାଭ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେବ, ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବାସ କରନ୍ତି, ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ବସ୍ତ୍ର ପାଇଁ। ଯିଶାୟ 23:1–18।

“ଏକ ରାଜାଙ୍କ ଦିନ” ପରି ଯେ ସେହି ସତରି ବର୍ଷ, ତାହା ବାବିଲୋନର ରାଜ୍ୟଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି; କାରଣ ରାଜା ମାନେ ଏକ ରାଜ୍ୟ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ବାବିଲୋନ ସତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ବାବିଲୋନର ସତରି ବର୍ଷ ସେହି “ଘଣ୍ଟା”ରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜରଙ୍କ ଭୋଜସଭାର ପ୍ରାସାଦ-ଭିତ୍ତିରେ ହସ୍ତଲିଖନ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ସେହି ରାତ୍ରିରେ ହିଁ ସେ ବଧ ହେଲେ, ସେହି ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଯାହା “ଭିତ୍ତି” ମାଧ୍ୟମରେ ଅଗୋଚରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା; କାରଣ ସେ ବାବିଲୋନର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରି ଉଲ୍ଲାସ-ଭୋଜ କରୁଥିଲେ, ଯେବେକି ନବୂଖଦ୍ନେତ୍ସରଙ୍କ ବାଦ୍ୟବୃନ୍ଦ ସଙ୍ଗୀତ ବଜାଉଥିଲା, ଏବଂ ତୀରର ବେଶ୍ୟା ମଧୁର ସୁର ଗାଉଥିଲା, ଏବଂ ଧର୍ମଭ୍ରଷ୍ଟ ଇସ୍ରାଏଲ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲା ଓ ନତ ହେଉଥିଲା।

ତାହାପରେ ଭୟ ସମସ୍ତ ସଂପୃକ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲା, କାରଣ ଦେବତା “ଟାୟର ବିରୁଦ୍ଧରେ ପରାମର୍ଶ କରିଥିଲେ” ଏବଂ “ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଥିଲେ” “ସମସ୍ତ ଗୌରବର ଗର୍ବକୁ କଳଙ୍କିତ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ସମ୍ମାନିତମାନଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛତାରେ ଆଣିବା ପାଇଁ।” ତେଣୁ ଦେବତା ସେହି “ଘଣ୍ଟା”ର “ମହା ଭୂମିକମ୍ପ” ଦ୍ୱାରା “ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କମ୍ପିତ କରିଥିଲେ,” କାରଣ ଦେବତା “ବ୍ୟାପାରୀ” ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ “ତାହାର ସୁଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ” “ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ।” ବେଲଶସ୍ସରଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟର ସେହି “ଘଣ୍ଟା”ରେ, ଦିବାର ଉପରେ ଥିବା ଅଗ୍ନିମୟ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ଏବଂ ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ଖୋଜା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ବେଲଶସ୍ସରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି, କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୟରେ ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଥିଲେ। ତେଣୁ ସେ ସେହି ରହସ୍ୟମୟ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କୁ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଏବଂ ଯଦି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଲେଖାଟିର ଅର୍ଥ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିପାରନ୍ତେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ଦେବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିଲେ; କିନ୍ତୁ ତାହା କରାଯାଇପାରିଲା ନାହିଁ, କାରଣ ବାବିଲନର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନର ଏମିତି ଏକ ପଦ୍ଧତି ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ ଯାହା ସତ୍ୟର ଏକ ଜାଲିଆତି ଅନୁକୃତି ଥିଲା। ସେହି ରହସ୍ୟମୟ ଶବ୍ଦମାନେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ପୁସ୍ତକର ଦର୍ଶନ ସଦୃଶ।

ତାହାପରେ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଭିତରକୁ ଆସିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଲେଖାଟି ପଢ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ, ନାହିଁଲେ ତାହାର ଅର୍ଥ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇପାରିଲେ। ତେବେ ରାଜା ବେଲ୍ଶସ୍ସର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଚଳିତ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁହଁମଣ୍ଡଳର ରଙ୍ଗ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁଗଣ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ଏବେ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁଗଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଣୀ ଭୋଜନଗୃହକୁ ଆସିଲେ; ଏବଂ ରାଣୀ କହିଲେ, ହେ ରାଜନ୍‌, ଚିରଜୀବୀ ହୁଅନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଆପଣଙ୍କୁ ବିଚଳିତ ନ କରୁ, ଆପଣଙ୍କ ମୁହଁମଣ୍ଡଳର ରଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ନ ହେଉ। ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ଅଛି; ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦିନରେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ସଦୃଶ ଜ୍ୟୋତି, ବୁଝା, ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ରାଜା ନବୂଖଦ୍ନିତ୍ସର, ଆପଣଙ୍କ ପିତା, ରାଜା, ମୁଁ କହୁଛି, ଆପଣଙ୍କ ପିତା, ତାଙ୍କୁ ମାୟାବୀମାନେ, ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ, କଲ୍ଦୀୟମାନେ ଓ ଭବିଷ୍ୟବକ୍ତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ କରିଥିଲେ; କାରଣ ଏହି ଦାନିଏଲଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯାହାଙ୍କୁ ରାଜା ବେଲ୍ଟ୍ଶସ୍ସର ନାମ ଦେଇଥିଲେ, ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମା, ଜ୍ଞାନ, ବୁଝା, ସ୍ୱପ୍ନର ଭାବାର୍ଥ କହିବାର କ୍ଷମତା, ଗୁଢ଼ ବାକ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବାର ଶକ୍ତି, ଏବଂ ସନ୍ଦେହର ଗାଠ ଖୋଲିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ପାଇଯାଇଥିଲା। ଏବେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଡାକାଯାଉ, ଏବଂ ସେ ତାହାର ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରିବେ। ତାହାପରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣାଗଲା। ଏବଂ ରାଜା ଦାନିଏଲଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମେ କି ସେହି ଦାନିଏଲ, ଯିହୁଦାର ବନ୍ଦୀସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯାହାଙ୍କୁ ମୋର ପିତା ରାଜା ଯିହୂଦାଦେଶରୁ ଆଣିଥିଲେ? ମୁଁ ତୁମ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛି ଯେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୟୋତି, ବୁଝା, ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ପାଇଯାଇଛି। ଏବେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣାଯାଇଥିଲେ, ଯେ ସେମାନେ ଏହି ଲେଖାଟି ପଢ଼ିବେ, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ ଜଣାଇବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହି ବିଷୟର ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛି ଯେ ତୁମେ ଭାବାର୍ଥ କହିପାର, ଏବଂ ସନ୍ଦେହର ଗାଠ ଖୋଲିପାର; ଏବେ ଯଦି ତୁମେ ଏହି ଲେଖାଟି ପଢ଼ିପାର, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ ଜଣାଇପାର, ତେବେ ତୁମକୁ ରକ୍ତାମ୍ବର ପିନ୍ଧାଯିବ, ତୁମ ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଶୃଙ୍ଖଳା ପିନ୍ଧାଯିବ, ଏବଂ ତୁମେ ରାଜ୍ୟର ତୃତୀୟ ଶାସକ ହେବ। ଦାନିଏଲ 5:8–16.

ମହଲରେ ଥିବା ରାଣୀ ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ତାଙ୍କର ପିତାମହଙ୍କର ରାଣୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଜାଣୁଥିଲେ କିଏ ଦେୱାଳରେ ଲେଖା ଥିବା ଲେଖନକୁ ପଢ଼ିପାରିବ। ସେହି ରାଜ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ମଣ୍ଡଳୀ ଥିଲା (କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକ ଅର୍ଥରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ), ଯାହା ଜାଣୁଥିଲା କିଏ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଗୁପ୍ତତାଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିପାରେ।

ରାଜମହଳରେ ଜଣେ ନାରୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ—ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ପିତାମହଙ୍କ ରାଣୀ। ଏହି ସଙ୍କଟକାଳରେ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଏମିତି ଭାଷାରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ଯାହା ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକର ଏକ କିରଣ ପଠାଇଲା। ସେ କହିଲେ, “ହେ ରାଜନ, ଆପଣ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ହୁଅନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଆପଣଙ୍କୁ ବ୍ୟାକୁଳ ନ କରୁ, ଆପଣଙ୍କ ମୁହଁମଣ୍ଡଳର ଭାବ ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ନ ହେଉ। ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ଅଛି; ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦିନମାନରେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକ, ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ—ଦେବତାମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ସଦୃଶ—ପାଇଯାଇଥିଲା; ଯାହାଙ୍କୁ ରାଜା ନବୂଖଦ୍ନେସର, ଆପଣଙ୍କ ପିତା, ହଁ, ଆପଣଙ୍କ ପିତା, ଯାଦୁକରମାନଙ୍କ, ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନଙ୍କ, କଲ୍ଦୀୟମାନଙ୍କ ଓ ଶକୁନିମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ କରିଥିଲେ; …ଏବେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଡାକାଯାଉ, ଏବଂ ସେ ଅର୍ଥବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରକାଶ କରିବେ।”

“‘ତାହାପରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣାଗଲା।’ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳିବା ଏବଂ ନିଜ ଅଧିକାର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରି, ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜର କହିଲେ, ‘ତୁମେ କି ସେହି ଦାନିଏଲ, ଯେ ଯିହୂଦାର ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଟ, ଯାହାକୁ ରାଜା, ମୋର ପିତା, ଯିହୂଦିଆରୁ ଆଣିଥିଲେ? ମୁଁ ତୁମ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଣିଛି ଯେ ଦେବମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଏବଂ ଆଲୋକ, ବୁଝାମଣା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ପାଇଯାଏ…. ଏବେ ଯଦି ତୁମେ ଏହି ଲେଖାକୁ ପଢ଼ିପାରିବ ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ ଜଣାଇପାରିବ, ତେବେ ତୁମକୁ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଯିବ, ଏବଂ ତୁମ ଗଳାରେ ସୁଣାର ହାର ପିନ୍ଧାଯିବ, ଏବଂ ତୁମେ ରାଜ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ଶାସକ ହେବ।’”

“ଦାନିୟେଲ ରାଜାଙ୍କ ଆଡମ୍ବରମୟ ଦେଖାଶୁଣାରେ ମୋହିତ ହେଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ବିଭ୍ରାନ୍ତ ଅଥବା ଭୀତ ହେଲେ ନାହିଁ। ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ‘ତୁମ ଦାନ ତୁମ ପାଖରେ ରୁହୁ, ଏବଂ ତୁମ ପୁରସ୍କାର ଅନ୍ୟକୁ ଦିଅ; ତଥାପି ମୁଁ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ଲେଖା ପଢ଼ି ଶୁଣାଇବି, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଦେବି। ହେ ରାଜା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ ପିତା ନବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ, ମହିମା, ଗୌରବ ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ…. କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଉଦ୍ଧତ ହେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମନ ଗର୍ବରେ କଠୋର ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ରାଜସିଂହାସନରୁ ଅପସାରିତ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୌରବ ତାଙ୍କଠାରୁ କାଢ଼ି ନିଆଯାଇଲା…. ଆଉ ହେ ବେଲଶଜ୍ଜର, ତୁମେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏସବୁ ଜାଣିଥାଇ ସୁଦ୍ଧା ତୁମ ହୃଦୟକୁ ନମ୍ର କରିନାହାଁ, ବରଂ ସ୍ୱର୍ଗର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଆପଣକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରିଛ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ଗୃହର ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣାଯାଇଛି, ଏବଂ ତୁମେ, ତୁମ ପ୍ରଭୁଗଣ, ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ତୁମ ଉପପତ୍ନୀମାନେ ସେଥିରେ ପାନ କରିଛ; ଏବଂ ତୁମେ ରୌପ୍ୟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ପିତଳ, ଲୋହା, କାଠ ଓ ପାଥରର ସେହି ଦେବଦେବୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଛ, ଯେମାନେ ନ ଦେଖନ୍ତି, ନ ଶୁଣନ୍ତି, ନ ଜାଣନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେହେଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ହାତରେ ତୁମ ଶ୍ୱାସ ଅଛି, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ତୁମ ସମସ୍ତ ପଥ ଅଛି, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ଗୌରବ ଦେଇନାହାଁ।’”

“‘ଏହି ହେଉଛି ଲେଖାଯାଇଥିବା ଲେଖନ: ମେନେ, ମେନେ, ଟେକେଲ, ଉଫର୍ସିନ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି: ମେନେ: ପରମେଶ୍ୱର ତୁମର ରାଜ୍ୟକୁ ଗଣନା କରି ତାହାର ଶେଷ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଟେକେଲ: ତୁମେ ତୁଳାରେ ତୋଳାଯାଇଛ, ଏବଂ ଅଭାବଗ୍ରସ୍ତ ପାଇଯାଇଛ। ପେରେସ: ତୁମର ରାଜ୍ୟ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇ ମାଦୀୟମାନଙ୍କୁ ଓ ପାରସୀୟମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି।’”

“ଦାନିଏଲ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ କିଛିମାତ୍ର ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲେ ନାହିଁ। ସେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କର ପାପକୁ ରଖିଦେଇ, ସେ ଯେ ପାଠଗୁଡ଼ିକ ଶିଖିପାରୁଥାନ୍ତା କିନ୍ତୁ ଶିଖିଲେ ନାହିଁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ। ବେଲଶଜ୍ଜର ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱବହ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇନଥିଲେ। ସେ ନିଜ ପିତାମହଙ୍କ ଇତିହାସକୁ ଠିକ ଭାବରେ ପଢ଼ିନଥିଲେ। ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ତାଙ୍କ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଯେ ବ୍ୟବହାରିକ ଶିକ୍ଷା ଶିଖି ତାହାନୁସାରେ ଆଚରଣ କରିପାରୁଥାନ୍ତା, ତାହାକୁ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରାଯାଇନଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟପଥ ନିଶ୍ଚିତ ପରିଣାମକୁ ଆଣିଲା।”

“ଏହା କଲ୍ଦୀୟ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ଅହଂକାରର ଶେଷ ଭୋଜ ଥିଲା; କାରଣ ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟର କୁଟିଳତାକୁ ଦୀର୍ଘ ସହନଶୀଳତାର ସହିତ ସହେ, ସେ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଦଣ୍ଡାଦେଶ ଜାରି କରିଥିଲେ। ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ତାଙ୍କୁ ରାଜା ପଦେ ଉଚ୍ଚ କରିଥିବା ସେହି ଏକମାତ୍ରଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପମାନିତ କରିଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ତାଙ୍କଠାରୁ କାଢ଼ି ନିଆଯାଇଥିଲା। ରାଜା ଓ ତାଙ୍କର ଅଭିଜାତମାନେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲାସୋତ୍ସବର ଚରମ ସୀମାରେ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ପାରସୀମାନେ ୟୁଫ୍ରେଟିସ୍ ନଦୀକୁ ତାହାର ପ୍ରବାହପଥରୁ ବହିର୍ଗତ କରି, ଅରକ୍ଷିତ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯେହୋବାଙ୍କର ପବିତ୍ର ପାତ୍ରମାନରୁ ପାନ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ରୂପା ଓ ସୁନାର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କୋରେଶ ଓ ତାଙ୍କର ସୈନ୍ୟମାନେ ରାଜପ୍ରାସାଦର ପ୍ରାଚୀର ତଳେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ‘ସେହି ରାତିରେ,’ ଅଭିଲେଖ କୁହେ, ‘କଲ୍ଦୀୟମାନଙ୍କର ରାଜା ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ହତ ହେଲା। ଏବଂ ମେଦୀୟ ଦାରିୟାବେଶ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ।’” Bible Echo, May 2, 1898.

ସଙ୍କଟର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ରାଣୀ (ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ) ଏହା ଚିହ୍ନଟ କଲେ ଯେ “Future for America” କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରୁଥିବା ଗୋଟିଏ ଉତ୍ସ ଅଛି। ଡାନିଏଲ ପୁନର୍ବାର ତାହାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଦିନମାନଙ୍କର ଶେଷରେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଶଦ୍ରକ, ମେଶକ ଏବଂ ଅବେଦ୍ନେଗୋଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିଭଟ୍ଟିରେ ଯେ ପତାକାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏବେ ଡାନିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଉଛି, କାରଣ ସେ ସତ୍ୟର ରେଖାରେ ଏହା ଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ରବିବାର ଆଇନ-ସଙ୍କଟର “ଘଣ୍ଟା”ରେ, ଯେମାନେ ସେହି ପତାକାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣାଯିବ।

“‘ସେମାନେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ପରିଷଦମାନଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ, … ହଁ, ମୋର ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଶାସକମାନଙ୍କ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଆଯିବ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ।’ ମାଥିଉ 10:17, 18, R. V. ନିର୍ଯାତନା ଆଲୋକକୁ ପ୍ରସାର କରିବ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଜଗତର ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଆଯିବ, ଯେମାନେ, ଏହା ଛାଡ଼ି, ସୁସମାଚାର କେବେ ଶୁଣିନଥାନ୍ତେ। ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସତ୍ୟକୁ ଭ୍ରାନ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇଛି। ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ ଶୁଣିଆସିଛନ୍ତି। ପ୍ରାୟତଃ ତାହାର ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱଭାବକୁ ଜାଣିବାର ସେମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ହେଉଛି ସେହିମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସର କାରଣରେ ବିଚାର ପାଇଁ ଆଣାଯାଏ। ପରୀକ୍ଷାକାଳରେ ଏହିମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ପଡ଼େ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିଚାରକମାନେ ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଶୁଣିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ସଙ୍କଟକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ତାଙ୍କର ଦାସମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ। ‘ସେହି ସମୟରେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହିବାକୁ ହେବ, ତାହା ଦିଆଯିବ,’ ଯିଶୁ କହନ୍ତି; ‘କାରଣ କଥା କହୁଛ ତୁମେ ନୁହଁ, ବରଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଥା କହୁଛନ୍ତି।’ ଯେପରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କର ଦାସମାନଙ୍କ ମନକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ସେପରି ସତ୍ୟ ତାହାର ଦୈବୀ ଶକ୍ତି ଓ ମୂଲ୍ୟବତ୍ତାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବ। ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିବା ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବା ପାଇଁ ଉଠିଦାଁଡିବେ। କିନ୍ତୁ କ୍ଷତି ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ମଧ୍ୟରେ, ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଦ୍ଧା, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଦୈବୀ ଆଦର୍ଶଙ୍କ ନମ୍ରତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହିପରିଭାବେ ଶୟତାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିପରୀତତା ଦେଖାଯିବ। ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କୁ ଶାସକମାନଙ୍କ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଚ୍ଚ କରାଯିବ।” The Desire of Ages, 354.

ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କ ପରି, ଦାନିଏଲ କୌଣସି ଉପହାରରେ ଆଗ୍ରହୀ ନଥିଲେ, ଏବଂ ସେ କ’ଣ କହିବେ ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଅଭ୍ୟାସ କରିବାର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକ ନଥିଲା। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସରଳ ଭାବରେ ଭିତ୍ତିରେ ପ୍ରତୀକୀକୃତ “ସାତ କାଳ”ର ଅର୍ଥବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜରଙ୍କ କାହାଣୀକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।

“ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି ଅବିଶ୍ୱାସୀ, ସେମାନଙ୍କରେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ଅଭାବ ରହେ; ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେରଣାମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଏମିତି ନୁହେଁ ଯେ ସମସ୍ତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ସଠିକ୍ କଥାକୁ ବାଛିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିଚାଳିତ କରିବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବକମାନେ ସଦା ସର୍ବଦା ଏହା ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ ଯେ ସେମାନେ ନିଜ ନିଯୋକ୍ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ତଳେ ଅଛନ୍ତି। ଯିଏ ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜରଙ୍କ ଅପବିତ୍ର ଭୋଜକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ, ସେ ଆମ ସମସ୍ତ ସଂସ୍ଥାନରେ, ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କ ହିସାବ-କକ୍ଷରେ, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କାର୍ଯ୍ୟଶାଳାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି; ଏବଂ ଯେପରି ସେହି ରକ୍ତହୀନ ହାତ ନିନ୍ଦାକାରୀ ରାଜାଙ୍କ ଭୟାବହ ବିଚାରକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିଲା, ସେହିପରି ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ତାହା ତୁମମାନଙ୍କର ଅବହେଳାକୁ ମଧ୍ୟ ଲିପିବଦ୍ଧ କରୁଛି। ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜରଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଅଗ୍ନିମୟ ଶବ୍ଦରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ‘ତୁମେ ତୁଳାରେ ତୋଳାଯାଇଛ, ଏବଂ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଇଯାଇଛ’; ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଈଶ୍ୱରଦତ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ କରିବାରେ ବିଫଳ ହଉଛ, ତେବେ ତୁମର ନିନ୍ଦା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ହେବ।” Messages to Young People, 229.