ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ତେତିଶି

ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇପାରୁଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ “ମୁଦ୍ରା” ରବିବାର-ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଆଜ୍ଞାପତ୍ର ସମୟରେ ଅଙ୍କିତ ହୁଏ।

ଦାନିଏଲ ସେହି ମୁଦ୍ରାକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଇପାରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ସିଂହମାନଙ୍କ ଗୁହାରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପରି ଭାବେ, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଟି ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଆଜ୍ଞାପତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛି।

କାହାଣୀ ସେଠାରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରୁ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେହିଠାରେ ହିଁ ଏହାର ଅନ୍ତ ହୁଏ। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଛଅର ବର୍ଣ୍ଣିତ ରେଖାଚିତ୍ର ସେହି ମହାସଂଘକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ, ଯାହା ପ୍ରଧାନତଃ ଏକ ଶତ କୁରିଜଣ ଅଧିପତି ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ଅଧସ୍ଥ ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାହାରେ ପରାମର୍ଶଦାତାମାନେ, ସେନାନାୟକମାନେ ଏବଂ ଶାସକମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲେ। ଏହି ପାଞ୍ଚ-ସ୍ତରୀୟ ମିଳିତ ମୋର୍ଚ୍ଚା ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କରି ଦାନିଏଲଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଯାତନା ଆଣିବା ପାଇଁ ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା। କାହାଣୀ ସେମାନଙ୍କର ବିଚାର ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, କାରଣ ସେମାନେ ସେହି ବିଶେଷ ବିଚାରକୁ ଚିତ୍ରିତ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମୟରେ ଘଟେ; ଏମିତି ଏକ ବିଚାର, ଯାହା ଦାନିଏଲ କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ପରିଦୃଶ୍ୟରେ ସଦା କଳିସିଆ ହିଁ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତାରଣା କରେ, ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କରାଯାଇଥିବା ସେହି ପ୍ରତାରଣାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି। ଆହାବ କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ମହାନ ପ୍ରକାଶକୁ ଦେଖିସାରିବା ପରେ, ଏଲିୟା ତାଙ୍କୁ ବର୍ଷା ମଧ୍ୟରେ ନେଇ ଯିଜେବେଲଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ସେହି ସାମର୍ଥ୍ୟଶାଳୀ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଯିଜେବେଲଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବ ନାହିଁ ବୋଲି ଭାବିବା ପାଇଁ ଆହାବଙ୍କ ପାଖରେ କୌଣସି କାରଣ ନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏଲିୟାଙ୍କ ପ୍ରତି ଯିଜେବେଲଙ୍କ ଗଭୀରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଘୃଣା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆହାବ ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଥିଲେ। ଆହାବ ଓ ଯିଜେବେଲଙ୍କ ସହ ସମ୍ମୁଖ ସଂଘର୍ଷରେ ଏଲିୟାଙ୍କ କାହାଣୀ ପୁନର୍ବାର ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କ (ଯିଏ ଏଲିୟା ଥିଲେ) ଏବଂ ହେରୋଦ ଓ ହେରୋଦିଆଙ୍କ କାହାଣୀରେ ପୁନରାବୃତ ହୁଏ।

ନିଜ ଜନ୍ମଦିନରେ, ମଦୋନ୍ମତ ହେରୋଦ ସାଲୋମୀଙ୍କୁ (ହେରୋଦିଆର କନ୍ୟା) ନିଜ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶ ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲାବେଳେ, ସେ ଏହା ଆଶା କରିନଥିଲା ଯେ ହେରୋଦିଆ ଯୋହନଙ୍କ ଶିର ଦାବି କରିବେ। ରାଜାମାନେ—ସେ ଆହାବ ହେଉନ୍ତୁ, ହେରୋଦ ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଦାରିୟ—ଅଶୁଦ୍ଧ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯିଜେବେଲଙ୍କ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ, କିମ୍ବା ହେରୋଦିଆର କନ୍ୟାର ନୃତ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ, କିମ୍ବା ଦାନିୟେଲଙ୍କ କାହାଣୀରେ ଥିବା ପଞ୍ଚଗୁଣୀୟ ସଂଘବନ୍ଧନ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରତାରିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୀଲାତ ମଧ୍ୟ ଏକ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ଯାଜକତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା ଯିହୂଦୀ “ମଣ୍ଡଳୀ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ।

ଭ୍ରମ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରିଦୃଶ୍ୟର ଏକ ବିଶେଷ ଲକ୍ଷଣ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ ସେହି ମିଥ୍ୟା ଯାହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଭୟର ମାଧ୍ୟମରେ ଜାତିସଂଘକୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଯେ “ଭ୍ରମ” ଓ ସେହି ଭ୍ରମକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା “ମିଥ୍ୟା”—ଉଭୟକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାଣୀରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ଇସ୍ଲାମର ଭୂମିକା, ଏବଂ ସାତଟି ମସ୍ତକର ମଧ୍ୟରୁ ପାପାସୀ ଅଷ୍ଟମ ମସ୍ତକ ହୋଇଯିବା, ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ମୋହର ଖୋଲାଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶର ଅଂଶରୂପେ ପୂର୍ବରୁହେଁ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇସାରିଛି, ଯାହା ହେଉଛି Jesus Christଙ୍କର ପ୍ରକାଶନ। ଏହିପରି, Daniel ଅଧ୍ୟାୟ ଛଅରେ Dariusଙ୍କର ଭ୍ରମକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା, ସେହି ସନ୍ଦେଶର ଏକ ଅଂଶ ଯାହା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶକୁ ଗଠନ କରେ। ଏହି ଭ୍ରମ ହେଉଛି ସେହି ଉପାଦାନ ଯାହା ଘାତକ ଆଘାତକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସୁସ୍ଥ କରେ, ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ପାପାସୀଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟମ ଏବଂ ଶେଷ ରାଜ୍ୟରୂପେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରେ। Dariusଙ୍କର ଭ୍ରମରେ, ଦୁଇଜଣ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଏବଂ ଏକ ଶତ କୁଡ଼ିଏ ଜଣ ରାଜକୁମାର, Danielଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିବିରୋଧରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଭ୍ରମର ସଂଘବନ୍ଧନର ପ୍ରତିନିଧିମାନେ ଅଟନ୍ତି।

ଏକ ଶତ କୋଡ଼ିଏ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।

ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ସେହି ରବିବାର ନିୟମର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯେତେବେଳେ ମୋହର ଅଙ୍କିତ ହୁଏ; ଏବଂ ଯେଉଁ ଏକଶେ କୁଡ଼ିଏ ଜଣ ପ୍ରଧାନ ଦାରିଉସଙ୍କୁ ଠକାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ମିଥ୍ୟା ଯାଜକତ୍ୱର ପ୍ରତୀକ। ରାଜାଙ୍କୁ ଠକାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ—ଏହି ଦୁଇଜଣ ପତିତ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଏବଂ ଏକଶେ କୁଡ଼ିଏ ଜଣ ପତିତ ପ୍ରଧାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ଏହି ଦୁଇଜଣ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସହ ଏକ ଶ୍ରେଣୀରେ ଗଣ୍ୟ, ଯିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା। ଦାରିଉସଙ୍କୁ ଠକାଇଥିବା ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ କ୍ରମେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କର ଏକ ଦଳ ଓ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ଯାଜକମାନଙ୍କର ଏକ ଦଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଯିରିମିୟଙ୍କ “ପରିଦର୍ଶନର ବର୍ଷ” ହେଉଛି ସେହି ଷଡ୍ୟନ୍ତ୍ରକାରୀମାନଙ୍କର ନ୍ୟାୟବିଚାର, ଯେମାନେ ଦାରିୟସଙ୍କୁ ଠକିଥିଲେ। ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଓ ଯାଜକମାନଙ୍କର ନ୍ୟାୟବିଚାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟର ଏକ ବିଷୟ। ଏବଂ ଯେପରି ଏକ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଯାଜକବର୍ଗ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିରୋଧରେ ରୋମୀୟ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରି ଠକିଥିଲା, ସେପରି ଦାନିଏଲ ଛଅ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ଷଡ୍ୟନ୍ତ୍ର ସେହି ନିଜେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସତ୍ୟକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛି।

ଦାନିଏଲଙ୍କ ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ରେଖାମାନେ, ରବିବାର ନିୟମର ସମୟରେ ରିପବ୍ଲିକନ୍ ଶିଙ୍ଗ ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଜାତି ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଭାବେ ନିଷ୍ପାଦିତ ନ୍ୟାୟବିଚାରକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ସେହି ନ୍ୟାୟବିଚାର ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ, ଯାହା ଅରକ୍ଷିତ ଦକ୍ଷିଣ ପ୍ରାଚୀର ମାଧ୍ୟମରେ ରାଜ୍ୟରେ ଚୁପେଚାପେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ଦାନିଏଲଙ୍କ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ରବିବାର ନିୟମର ରେଖା, ସେହି ସମୟରେ ହିଁ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ପତାକାସ୍ୱରୂପେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରାଯାଉଥିବାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ ସେହି ଏକେ ଇତିହାସରେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥିବା ନ୍ୟାୟବିଚାର ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ଅଟେ।

ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ନିୟମ ସନ୍ଦର୍ଭରେ, ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଶ୍ରେଣୀରୁ ଗଠିତ—ଏକଟି ଯାହା ଉପାସନାର ଦିନ ଭାବେ ରବିବାରକୁ ସମର୍ଥନ କରେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ଯାହା ନିର୍ଥକ ଭାବରେ ଉପାସନାର ଦିନ ଭାବେ ସବ୍ବାଥକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଛି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ। ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶୃଙ୍ଗର ଭିତରେ ସେମାନଙ୍କର ସମକକ୍ଷ ହେଉଛନ୍ତି ଡେମୋକ୍ରାଟ ଏବଂ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଦଳ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ଏହି ଦୁଇ ପତିତ ଶୃଙ୍ଗ ସଦୁକୀ ଓ ଫାରିସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୂପିତ ହୋଇଥିଲେ। ଦାରିୟସଙ୍କ ଛଳନାରେ ଥିବା ଦୁଇଜଣ ପତିତ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଏବଂ ଏକଶେ କୋଡ଼ିଏ ଯାଜକମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ପତନଶୀଳ ଶୃଙ୍ଗର ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଯଦିଓ ଘଟଣାଟି ଘଟିଥିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ରାଜନୈତିକ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଥିଲେ, ତଥାପି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ରାଜ୍ୟକୁ ଛଳନା କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଟି ହେଉଛି ପତିତ ଧାର୍ମିକ ଶକ୍ତି।

କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ଯେପରି ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ସେହି କାହାଣୀ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ବର୍ଗକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ବାଆଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଏବଂ ଉପବନର (ଅଷ୍ଟାରୋଥ) ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ। ସେମାନେ ଏକତ୍ରେ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତୀକୀଭୂତ କରନ୍ତି, କାରଣ ବାଆଲ ପୁରୁଷ ଦେବତା ଏବଂ ଅଷ୍ଟାରୋଥ ସ୍ତ୍ରୀ ଦେବୀ। ଏଲିୟା ଶେଷରେ କର୍ମେଲ ପର୍ବତର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡଦେଇ ମାରିଥିଲେ, ଯେପରି ଦାନିଏଲ ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟର ସଂଘବଦ୍ଧ ଚକ୍ରାନ୍ତକାରୀମାନେ ସିଂହମାନଙ୍କର ଗୁହାରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିଲେ।

ସେହି ମାଉଣ୍ଟ କାର୍ମେଲର କାହାଣୀରେ, ଯାହାକୁ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଠକେଇ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି କନ୍ୟା ଅଟେ। ଉଭୟ କାହାଣୀରେ ଠକେଇ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି—ମାଉଣ୍ଟ କାର୍ମେଲରେ ସେମାନଙ୍କର ଅର୍ପଣକୁ ଘିରି, କିମ୍ବା ହେରୋଦଙ୍କ ମଦୋନ୍ମତ ଜନ୍ମଦିନ ଉତ୍ସବରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସାଲୋମେ ନିଜର ଠକେଇର ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲା। ଏହି ଦୁଇ ରେଖା ମିଶି ସେହି ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ଧାରଣ କରେ; ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ହେରୋଦିଆର କନ୍ୟାମାନେ, ଯିଏ ଯେଜେବେଲ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ଉଭୟେ କାଥୋଲିକ ଧର୍ମର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ହେରୋଦଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୟରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟର (ଜାତିସଂଘ) ଜନ୍ମଦିନକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ସଲୋମୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ହିଁ ହେରୋଦ ସଲୋମୀଙ୍କୁ ତାହାର ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧ ଦେବାକୁ ସମ୍ମତ ହୁଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟର ଏକ ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ଯୋହନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହେରୋଦିଆଙ୍କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରାଯାଇବାବେଳେ ସେହି ରାଜ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି କାରଣରୁ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସତରରେ ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟକୁ କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ରହୁଥିବା ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ସେହି ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ନିଷ୍ଠାପିତ ହୁଏ, କାରଣ ସେଠାରେ ଦଶ ରାଜା ଗୋଟିଏ “ଘଣ୍ଟା” ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱଳ୍ପାୟୁ ରାଜ୍ୟକୁ ପଶୁଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି। ସେହି ଗୋଟିଏ “ଘଣ୍ଟା” ହେଉଛି ରବିବାର ଆଇନ ସଙ୍କଟର “ଘଣ୍ଟା”, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ମୀଖାଏଲ ଉଠିଦାଣ୍ଡିବାବେଳେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।

ହେରୋଦ୍‌ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସେହି ଦଶ ରାଜା, ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟର ଜନ୍ମଦିନରେ, ଯାହାକି “ଏକ ଘଣ୍ଟା” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସଣ୍ଡେ ଆଇନ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ, ନିଜ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଧାଂଶ ପଶୁକୁ ଦେବାକୁ ସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି। ସେହି “ଘଣ୍ଟା”ରେ ବେଲ୍‌ଶଜ୍‌ଜରଙ୍କ ଦେୱାଳରେ ହସ୍ତଲିପି ଲେଖାଯାଏ। ସେହି “ଘଣ୍ଟା”ରେ ଶଦ୍ରକ, ମେଶକ ଓ ଅବେଦ୍‌ନଗୋଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ନିକ୍ଷେପ କରାଯାଏ, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ମେଘରେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଯେ ପ୍ରତାରଣା କାର୍ଯ୍ୟକରିତ କରେ, ଯେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିସାମ୍ନାରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ନିମ୍ନକୁ ଆଣେ, ସେହି ପ୍ରତାରଣା ଦ୍ୱାରା ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତାକୁ ଏକତ୍ର କରାଯାଏ।

ଜଗତ୍‌ ଚମତ୍କାରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏତେ ନୁହେଁ, ଯେତେକି ସେ କରିବାକୁ ଶକ୍ତି ପାଇଥିବା “ସେହି ଚମତ୍କାରମାନଙ୍କର ସାଧନମାନଙ୍କ” ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ ହେଉଛି। “ସେହି ଚମତ୍କାରମାନଙ୍କର ସାଧନମାନଙ୍କ” ବୋଲିଥିବା ପଦବଳୀଟି ଏକ ଯୋଜିତ ପଦଖଣ୍ଡ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଚମତ୍କାରମାନଙ୍କ ଉପରେ ସଠିକ୍ ଜୋରକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ, ଯାହାକୁ ସତର୍କତାସହିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ମିଥ୍ୟା ସନ୍ଦେଶ (ଆକାଶରୁ ଅଗ୍ନି) କିପରି ଜଗତ୍‌କୁ ଭ୍ରମିତ କରେ, ତାହାକୁ ଚିହ୍ନିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ; କାରଣ ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ଇତିହାସରେ ଅଛୁଁ, ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀ ଗ୍ରହର ଜନସମୁଦାୟମାନେ ପୃଥିବୀର ବିଶ୍ୱବାଦୀ ବଣିକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଓ ପ୍ରଭାବିତ ଏକ “ସୂଚନା ସୁପର-ହାଇୱେ” ମାଧ୍ୟମରେ ସମ୍ମୋହିତ ହେଉଛନ୍ତି। ସେହି ବିଷୟକୁ ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଛକୁ ରଖିଦେବୁ, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ କେବଳ ଏତିକି ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଛୁଁ ଯେ, ଡାରିଅସ୍‌ଙ୍କ ବିରୋଧରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମାନେ ଓ ରାଜକୁମାରମାନେ ଯେଉଁ ପ୍ରତାରଣା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିଥିଲେ, ତାହା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଷୟ, ଯାହାରେ ପରସ୍ପର ସଂଯୁକ୍ତ ଅନେକ ଉପାଦାନ ଅଛି, ଯାହାମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ହେରୋଦଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନ ଉତ୍ସବରେ ଶାସକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସାଲୋମୀଙ୍କ କାମୋଦ୍ଦୀପକ ନୃତ୍ୟଦ୍ୱାରା ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ଏକତ୍ର କରାଯାଏ। ପିଲାତଙ୍କ ଉପରେ ଯେ ପ୍ରତାରଣା ବଳପୂର୍ବକ ଆରୋପିତ କରାଯାଇଥିଲା, ତାହା ସ୍ୱଭାବତଃ ଦ୍ୱିମୁଖୀ ଥିଲା; ଅର୍ଥାତ୍, ଅଭିଯୋଗ ଏହା ଥିଲା ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ରାଜ୍ୟଶକ୍ତି ବିରୋଧରେ ବିଦ୍ରୋହ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ ଓ ତାହାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ସହ ଏହା ମଧ୍ୟ ଯେ ସେ ଧାର୍ମିକ ଶକ୍ତି ବିରୋଧରେ ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲେ। ସେହି ଇତିହାସରେ ତିନିଜଣ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ। ରୋମୀୟ ଶକ୍ତି (ରାଜ୍ୟ), ବାରବ୍ବା, ଜଣେ ମିଥ୍ୟା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ (ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା), ଏବଂ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଯିହୁଦୀ ସଭା (ପଶୁ)। ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ସଭା ବିଦ୍ରୋହ ଓ ନିନ୍ଦାର ଏହି ଦ୍ୱିମୁଖୀ ମିଥ୍ୟାର ମାଧ୍ୟମରେ ରୋମୀୟ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କୁ (ରାଜ୍ୟକୁ) ପ୍ରତାରଣା କଲା।

ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ଦାରିଯୁସ୍ ନିଜକୁ ଠକିଥିବାମାନଙ୍କର ପ୍ରେରଣା ବିଷୟରେ ସଚେତନ ହେଲେ, ସେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସିଂହଗୁହାରେ ଫିଙ୍ଗିଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାପାଳନ ଦ୍ୱାରା ଦାନିଏଲ ରାଜ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ। ଦାରିଯୁସଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ମିଥ୍ୟାଟି, ଦାରିଯୁସଙ୍କ ଅହଂକାରକୁ ଉନ୍ନତ କରି ସଫଳ କରାଯାଇଥିଲା; ଏହିପରି ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଠକିଥିବାମାନଙ୍କର ପ୍ରେରଣାକୁ ସେ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଦାନିଏଲ ଓ ସିଂହଗୁହାର କାହାଣୀରେ ଥିବା ମିଥ୍ୟା ଓ ପ୍ରତାରଣା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଜ୍ଞାପାଳନକୁ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦା ଏବଂ ରାଜଦ୍ରୋହ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏହାହିଁ କ୍ରୁଶର ସେହି ଦ୍ୱିମୁଖୀ ପ୍ରତାରଣା ଥିଲା, ଏବଂ କ୍ରୁଶର ପଥଚିହ୍ନ ରବିବାର ବିଧିର ପଥଚିହ୍ନ ସହ ସମାନ୍ୱିତ ହୁଏ।

ଧାର୍ମିକ ଠକାଇବାକାରୀ ଶକ୍ତିର ଦଣ୍ଡ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ବିଷୟ; ଏହିପରି ଏହି ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଯେ ଧାର୍ମିକ ଶକ୍ତି ରାଜ୍ୟଶକ୍ତିକୁ ଠକାଏ।

ଅନୁଗ୍ରହର ସମୟ ଶେଷ ହେବା ପରେ ଧର୍ମୀୟ ନେତାମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଫେରାଯାଏ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ଝୁଣ୍ଡମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଧର୍ମୀୟ ନେତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଚାରିତ ମିଥ୍ୟାରେ ଠକାଯାଇଥିଲେ। ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ଓ ରାଜକୁମାରମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ପରିବାରସହିତ, ସେମାନେ ପ୍ରଚାର କରିଥିବା ମିଥ୍ୟାର କାରଣରୁ ସମସ୍ତେ ସେହି ଏକେ ପ୍ରତିଫଳାତ୍ମକ ନ୍ୟାୟବିଚାର ଭୋଗ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ଏଲିୟା କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ସେହି ଏକେ ପ୍ରତିଫଳ ଉଦ୍ଘାଟନ ପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର “ମହା ଭୂମିକମ୍ପ” ସମୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ “ସାତ ହଜାର” ଉଲଟାଇ ଦିଆଯାଆନ୍ତି।

ଫରାସୀ ବିପ୍ଳବର ମହାଭୂମିକମ୍ପର ପୂରଣରେ, ହତ ହୋଇଥିବା ସେହି ସାତ ହଜାର ଫ୍ରାନ୍ସର ରାଜବଂଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ମହାଭୂମିକମ୍ପର ସେହି “ଘଣ୍ଟା”ରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ରବିବାର ଆଇନରେ, ହତ ହୋଇଥିବା ସେହି ସାତ ହଜାର ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ରୋମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନତ ହୁଅନ୍ତି; କାରଣ କେବଳ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ସପ୍ତମ-ଦିନର ସବ୍ବାଥର ଜବାବଦେହିତାକୁ ବୁଝନ୍ତି, ରବିବାର ଆଇନ ଆସିଲେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।

“ମହା ଭୂମିକମ୍ପ”ର “ଘଣ୍ଟା”ରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ରବିବାର ଆଇନର ସମୟରେ, ଯେ “ସାତ ହଜାର” ପତିତ ହୋଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହ ଏଲିୟାଙ୍କ ସମୟରେ ଯେ “ସାତ ହଜାର” ଯିଜେବେଲଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ସମାନାନ୍ତରତା ଦେଖାଯାଏ।

ସାତ ହଜାର ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖ ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଯେଜେବେଲଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ; ଏବଂ ଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖ ସେହି ଅବଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଯେଜେବେଲଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ପାପାସୀ ଗୌରବମୟ ଦେଶକୁ (ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁ) ଜୟ କରେ, ସେତେବେଳେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ, ଏକ ଶ୍ରେଣୀ “ଉଲଟାଇ ଦିଆଯାଏ” ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ବାବିଲନର ନିୟନ୍ତ୍ରଣର ହାତରୁ ପଳାଇଯାଏ, କାରଣ ସେତେବେଳେ ବାବିଲନରୁ ବାହାରି ଆସିବାର ସନ୍ଦେଶ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

“countries” ଶବ୍ଦଟି ଏକ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ଶବ୍ଦ, କାରଣ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଅନେକ ଦେଶ “ପରାଜିତ” ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ପରାଜିତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ସେହି ସମୟରେ ସେମାନେ ମାତ୍ର ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆଲୋକ ପାଇଁ ଦାୟୀ ଧରାଯାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି “ଅନେକ,” କାରଣ ସେମାନେ ସେହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବାକୁ ଡାକାଯାଇଥିଲେ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଦ୍ରା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସେହି ଡାକକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ।

ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅଧିପତିମାନେ ଓ ଶାସକମାନଙ୍କର ପ୍ରତାରଣା, ରାଜ୍ୟଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରତାରଣା କରୁଥିବା ଧାର୍ମିକ ଶକ୍ତିର ଦଣ୍ଡକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି।

ଆସନ୍ତା ଲେଖାରେ ଆମେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।