ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ପଞ୍ଚତ୍ରିଶ

“ଶେଷକାଳ”ରେ, 1798 ମସିହାରେ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ, ଏବଂ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଉଲାଇ ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଦର୍ଶନ, ଖୋଲା ହେଲା। ସେହି ଦର୍ଶନ 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା। ଯେ ପଦଟି ସେହି ସତ୍ୟର ଭିତ୍ତି ହୋଇଥିଲା, ସେହା ହେଉଛି ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ, ଏବଂ ପଦ ଚଉଦ। ସନ୍ଦେଶର ଖୋଲାଯିବାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ଚୟନିତ ଦୂତ ୱିଲିଆମ୍ ମିଲର୍, ସେହି ଦର୍ଶନ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟକୁ କେବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବୁଝି ପାରିନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେ ତାହା ପୂରଣ କରିଥିଲେ।

ମିଲର ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟର ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ସେ ବାଇବେଲର ଭିତରେ ଚିହ୍ନିତ ଏବଂ ସ୍ଥାପିତ କେତେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ନିୟମ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ହେଲେ। ସେହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ସଂକେତିକ ରୂପେ ସ୍ଥିର ହୋଇ, ୱିଲିଅମ୍ ମିଲରଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲା। ସେହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରେରଣାଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ଏବଂ ସେହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ, ଯାହାକି ରବିବାର ନିୟମର ସମୟରେ କାର୍ଯ୍ୟନିଷ୍ପାଦକ ବିଚାରର ଆରମ୍ଭକୁ ଘୋଷଣା କରିବାକୁ ଯେମାନେ ଆସିବେ ସେମାନେ ବ୍ୟବହାର କରିବେ। ମିଲର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ସେ ନିଜର ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନକୁ ବାଇବେଲର ଆରମ୍ଭରୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଯାହାକୁ ସେତେବେଳେ ବିଚାର କରୁଥିଲେ ତାହା ବୁଝିପାରୁଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରବେଶପଥରୁ ସହଜରେ ବୁଝିହେବ ଯେ, ମିଲର ପ୍ରଥମେ ଯେଉଁ ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ଯାହା 1844 ମସିହାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା ବୋଲି ସେ ଚିହ୍ନିତ କରିବାକୁ ଥିବା ବାର୍ତ୍ତା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲା, ସେହା ହେଉଛି Leviticus twenty-six ର “seven times”।

ପ୍ରେରିତ ବାକ୍ୟ ଆମକୁ ଜଣାଏ ଯେ, ଦୂତ ଗାବ୍ରିଏଲ, ଅନ୍ୟ ପବିତ୍ର ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ, ମିଲ୍ଲରଙ୍କ ମନକୁ ପରିଚାଳିତ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ଗାବ୍ରିଏଲ ଦାନିଏଲ, ପ୍ରକାଶକ ଯୋହନ ଏବଂ ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ମନକୁ ପରିଚାଳିତ କରିଥିଲେ; କାରଣ ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କୁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହାକି ଶୟତାନ ହାରାଇଥିଲା। ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କର ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଶୟତାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ନାମ, ଲୁସିଫର, ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ଆଲୋକବାହକ”। ଗାବ୍ରିଏଲ ମିଲ୍ଲରଙ୍କ ପାଖକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଆଲୋକ ଆଣିଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ଆଲୋକର ପ୍ରତି ଆଜ୍ଞାପାଳନରେ ସେ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଯାହା 22 ଅକ୍ଟୋବର 1844 ତାରିଖରେ ଅନୁସନ୍ଧାନାତ୍ମକ ବିଚାରର ଆରମ୍ଭକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ସେମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବୁଝିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଥାଏ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବଚନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ କିଛି ବିଶେଷ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଆସନ୍ନ ବିଚାରର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସଂଗୃହୀତ କରିବାରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚାବିସ୍ୱରୂପ ହୋଇଉଠିଲା। ସେହି ଚାବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗରେ ଗୋଟିଏ ଦିନ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ତାଙ୍କର ସ୍ୱୀକୃତି। ଆଉ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗଠନ, ଯାହାକୁ ସେ ନିଜେ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରେଖାମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ ଓ ସମନ୍ୱୟ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ସେହି ଗଠନ ଦୁଇଟି ଶୈତାନୀ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଗଣ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଉପରେ ବିନାଶ ଆଣିଥିଲେ। ମିଲରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆବିଷ୍କାର ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗଠନ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମାନୁକ୍ରମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଗଣ—ଉଭୟଙ୍କୁ—ପଦଦଳିତ କରିଥିବା ପୌରାଣିକ ଧର୍ମପରମ୍ପରା ପରେ ପାପାଳତ୍ୱର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।

ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗଠନ ତାଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟବିଚାରର ଆରମ୍ଭ ଭାବରେ ଅକ୍ଟୋବର ୨୨, ୧୮୪୪କୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସତ୍ୟକୁ ସଠିକ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସେହି ସତ୍ୟ ସୀମିତ ଥିଲା, କାରଣ ସେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ପୌରାଣିକ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାବାଦ ଓ ପାପାଳତନ୍ତ୍ର ପରେ ଆସିଥିବା ତୃତୀୟ ନିର୍ଯାତନାକାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ନଥିଲା, କାରଣ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ଅକ୍ଟୋବର ୨୨, ୧୮୪୪କୁ ଘୋଷଣା କରିବା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ନିର୍ଯାତନାକାରୀ ଶକ୍ତିର ଆଲୋକ ସେହି ତାରିଖ ପରେ ମୁକ୍ତ କରାଯିବ।

ପଗାନ ରୋମର ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିର ଗଠନ ଉପରେ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ପାପାଳ ରୋମ ଆସୁଥିବା ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୁଝାମଣାକୁ ସମନ୍ୱୟ କରିବା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭାବରେ, ତାଙ୍କର ଏହି ବୁଝାମଣା ମଧ୍ୟ ଥିଲା ଯେ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “the daily” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ଶବ୍ଦଟି ପଗାନିଜମ୍, ଏବଂ କିମ୍ବା, ପଗାନ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଥିଲା। “the daily” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ “tamid” ଶବ୍ଦଟିକୁ ଦାନିଏଲ ପାଞ୍ଚଥର ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି। ଏହା ସଦା ସେହି ପ୍ରତୀକ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି, ଯାହାକୁ ମିଲର ସଠିକ ଭାବରେ ପାପାସୀଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ବୋଲି ବୁଝିଥିଲେ। “the daily” ସହ ସଦା ଘଟୁଥିବା ପାପାସୀର ପ୍ରତୀକଟି ଦୁଇଟି ପ୍ରତୀକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି। ଯେକୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ପାପାଳ ଶକ୍ତିର ସେହି ଦୁଇଟି ପ୍ରତୀକ, ଉଭୟେ ପାପାସୀଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ; ତଥାପି, ଦାନିଏଲ ଯେତେବେଳେ “tamid” ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ “the daily” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି, ସେତେବେଳେ ଏହା ସଦା ପାପାସୀର ପ୍ରତୀକ ସହିତ ଏବଂ ତାହାର ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “the daily” ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କ ବୁଝାମଣା, ସେ ଦେଖିଥିବା ସେହି ଗଠନର ଭିତ୍ତି ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପଗାନିଜମ୍ ପରେ ପାପାଲିଜମ୍ ଆସୁଥିବା ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “the daily”କୁ ପଗାନିଜମ୍ ବୋଲି ମିଲରଙ୍କ ଚିହ୍ନଟ, ଏଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍‌ର ଭିତରେ ଏକ ବିଶାଳ ବିବାଦର କାରଣ ହେବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା, ଯାହା ଏଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍‌ର ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ୀରେ, ଅର୍ଥାତ୍ 1888 ମସିହାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।

ମିଲ୍ଲର 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବୁଝାମଣାର ଏକ ଅଂଶରୂପେ ଯେ ପ୍ରଥମ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟକୁ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ, ସେହିଟା ଥିଲା ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶ ଅଧ୍ୟାୟର “ସାତ କାଳ”; ଏବଂ 1863 ମସିହାରେ ଯେ ସ୍ଥାପିତ ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଗଲା, ସେହିଟା ମିଲ୍ଲରଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାପିତ ସତ୍ୟ ଥିଲା। ସେହି ଅସ୍ୱୀକାର ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦର ପ୍ରଥମ ପିଢ଼ୀର ଆରମ୍ଭ କଲା, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଲାଓଡିକୀୟାର ଜଙ୍ଗଲରେ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ୀ 1888 ମସିହାର ମିନିଆପୋଲିସ ଜେନେରାଲ କନଫରେନ୍ସରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଏବଂ ସେଠାରେ ଘଟିଥିବା ବିଦ୍ରୋହର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରିସ୍ଥିତିରେ, “ଦୈନିକ”କୁ ପୌରାଣିକ ପଗାନବାଦ ବୋଲି ମିଲ୍ଲର କରିଥିବା ପରିଚୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଶୟତାନୀ କାର୍ଯ୍ୟ 1901 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। “ଦୈନିକ” ବିଷୟର ସଠିକ ବୁଝାମଣାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯାଇନଥିଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତାହା ହେଲା ନାହିଁ; ସେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତ୍ରୀ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ଯେ, “ଦୈନିକ” ବିଷୟରେ ମିଲ୍ଲରଙ୍କର ସଠିକ ମତର ବିପକ୍ଷରେ ପ୍ରଚାରିତ ହେଉଥିବା ମତଟି “ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଖେଦାଯାଇଥିବା ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ” ଦ୍ୱାରା ଆଣିଦିଆଯାଇଥିଲା। ପ୍ରାୟ 1931 ମସିହା ସମୟରେ ତୃତୀୟ ପିଢ଼ୀରେ ସେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ୱୀକାର ଘଟିଲା। 1919 ବାଇବେଲ କନଫରେନ୍ସ ପରେ ଅତିଶୀଘ୍ର, W. W. Prescott ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ The Doctrine of Christ ନାମକ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରକାଶନ ସହିତ ତୃତୀୟ ପିଢ଼ୀର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। 1919 ମସିହାରେ ତୃତୀୟ ପିଢ଼ୀ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ 1957 ମସିହାରେ Questions on Doctrine ପୁସ୍ତକର ପ୍ରକାଶନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା।

ମିଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ତାଲିକା ଉପରେ (1843 ଓ 1850 ର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ଚାର୍ଟଗୁଡ଼ିକ) ସ୍ଥାପିତ ହୋଇ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ତାହା ପରେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଯେ, ସେଠାରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ, ତୃତୀୟ, ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତି ରହିବ, ଯାହା ପୌରାଣିକ ପଗାନତା ଓ ପାପାଲତାଙ୍କ ପରେ ଆସିବ ଏବଂ ଯାହା ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା କରିବ।

ମିଲର ତୃତୀୟ ନିର୍ଯାତନାକାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କର ରୂପରେଖା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଯଦ୍ୟପି ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ସେହିଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉପଯୁକ୍ତ ଥିଲା। ସିଷ୍ଟର ୱାଇଟ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ ମିଲର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିର୍ବାଚିତ ଦୂତ ଥିଲେ, ଯେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ଏଲିୟା ଓ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଛାୟିତ ହୋଇଥିଲେ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନରେ ଏଲୀଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁରେ ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ପବିତ୍ର ଇତିହାସରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏପରି ଟୀକାଟିପ୍ପଣୀକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଏହା ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଛି ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରିବା ପାଇଁ ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କର କବର ପାଖରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏହା ମିଲର ସମ୍ପର୍କରେ ଥିବା ଟୀକାଟିପ୍ପଣୀ ଅଟେ। ଏହି ସତ୍ୟ ଯେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସେ ଯେଉଁ ଇତିହାସରେ ଉଠାଯାଇଥିଲେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ଥିଲା, ମିଲରଙ୍କ ବିଷୟରେ କୌଣସି ଅବମାନନାତ୍ମକ କଥନ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯଦି ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟର ସତ୍ୟ ଆଲୋକରେ ବିଚାର କରାଯିବ, ତେବେ ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଏକ ଆବଶ୍ୟକତା ମାତ୍ର।

ମିଲରଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଦୂତୀୟ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ପୌରାଣିକ ଧର୍ମପଦ୍ଧତି ପରେ ପାପାଲିଜ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅନୁସୃତ ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଢାଞ୍ଚା ଗଢ଼ିବାକୁ ସମର୍ଥ କରିଥିଲା। ଏହି କାରଣରୁ, ସେହି ଦୁଇଟି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଂପାଦିତ ଉଜାଡ଼ତା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ମିଲର ଭୁଲଭାବେ ବୁଝିଥିଲେ। ତଥାପି, ସେହି ଭୁଲବୁଝାମଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସିଟି ମଧ୍ୟ ହବକୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ପବିତ୍ର ଫଳକ ଉପରେ ସ୍ଥାନ ପାଇନଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମିଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଭିତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଚିତ୍ରରୂପେ ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହିକାରଣରୁ ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ 1843ର ଚାର୍ଟ ବିଷୟରେ ଏହା ଲିପିବଦ୍ଧ କରିପାରିଥିଲା ଯେ, ସେହିଟି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥିଲା।

ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାନୁସାରେ ମିଲର୍ ଯେ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା; ଏବଂ 1843 ଚାର୍ଟର ଅନୁମୋଦନର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତିରେ, ପ୍ରେରଣା ଏହାକୁ ସମେତ କରିଥିଲା ଯେ “the daily” ପୌତ୍ତଳିକତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ମିଲରଙ୍କର ବୁଝାମଣା ସଠିକ୍ ଥିଲା। “the daily” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦ “tamid” ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକରେ ପାଞ୍ଚଥର ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଏହା ସଦା ପୌତ୍ତଳିକତା ପରେ ପାପତନ୍ତ୍ର ଆସୁଥିବା ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଙ୍କର ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ପୌତ୍ତଳିକତାର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ “the daily” ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କ ବୁଝାମଣା ସେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗଠନରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, କାରଣ ପୌତ୍ତଳିକତା ପରେ ପାପାତନ୍ତ୍ରବାଦ ଆସିବାର ସେହି କ୍ରମାନୁକ୍ରମିକ ସମ୍ପର୍କଟି, ସେ ବୁଝିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଙ୍କୁ ସମନ୍ୱୟ କରିବାରେ, ତାଙ୍କର ଆଧାରବିନ୍ଦୁ ହୋଇଯାଇଥିଲା।

“ଶେଷ ସମୟରେ,” 1798 ମସିହାରେ, ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ମୋହର ଖୋଲାଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ଯେ ପ୍ରମୁଖ ଅଂଶକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନର “କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ” ଏବଂ “ଭିତ୍ତି” ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ସେହା ଥିଲା ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ, ଏବଂ ପଦ ଚଉଦ।

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପଦ ହେଉଛି ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦର ଉତ୍ତର, ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ବିନା ସେହି ଉତ୍ତରର କୌଣସି ଅର୍ଥ ରହେ ନାହିଁ।

ଏହି ଦୁଇଟି ପଦ 1798 ମସିହାରେ “ଶେଷ ସମୟରେ” ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକ ଅମୋହରିତ ହେବାବେଳେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦଟି ସେହି ଦୁଇଟି ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହାର ଉପରେ ମିଲର ନିଜର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆଦର୍ଶ ଗଢ଼ିଥିଲେ। ମିଲର ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦରେ “ନିତ୍ୟ”କୁ ପୌରାଣିକ ଧର୍ମବାଦ ବୋଲି, ଏବଂ “ଧ୍ୱଂସର ଅପରାଧ”କୁ ପାପାସତ୍ତାବାଦ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ। ସ୍ଵର୍ଗଦୂତମାନେ ଯେଉଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆଦର୍ଶକୁ ମିଲରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ, ତାହା 1798 ମସିହାରେ ଇତିହାସରେ ଆସିଥିବା ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଏହି ଦୁଇଟି ପଦରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି—ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ତଥାପି ମିଲରଙ୍କୁ ଏହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇନଥିଲା ଯେ, ପରେ କେଉଁ ଶକ୍ତି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ମଞ୍ଚରେ ଉଦୟ ହୋଇ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିର୍ୟାତନା କରିବ।

ତୃତୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖିବାରେ ମିଲରଙ୍କ ଅସମର୍ଥତା ତାଙ୍କୁ ଏମିତି ନିଷ୍କର୍ଷ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲା, ଯାହା ସରଳଭାବେ ଭୁଲ ଥିଲା। ମିଲର ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ସମୁଦ୍ର ପଶୁକୁ ପୈଗାନ ରୋମ ଭାବେ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ପଶୁକୁ ପାପାଳ ରୋମ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କଲେ। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସତରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ପ୍ରୟୋଗ ମଧ୍ୟ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, କାରଣ ପାପାଳବାଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସକୁ ସେ ଦେଖିପାରିନଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଯେତେବେଳେ ମିଲର ଦାନିଏଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ରୋମୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନଟ କଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଶକ୍ତି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଯାହା ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା। ସେହି ପ୍ରୟୋଗ ତାହାବେଳେ ମଧ୍ୟ ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସଠିକ୍ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହା ତାଙ୍କୁ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ରୋମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବିସ୍ତାରିତ କିଛି ଭାବେ ବୁଝିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କଲା। ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଏବଂ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ଯେ ରୋମର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟର ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଥିଲା, ଯାହା ପୈଗାନ ରୋମ ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସେ ଦେଖିପାରିନଥିଲେ ଯେ ପାପାଳ ରୋମ ମଧ୍ୟ ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହା ପରେ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଆସିବାକୁ ଥିଲା।

ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦ୍ୱିତୀୟରେ, ମିଲେରୀୟମାନେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟର ଉପାଦାନମାନଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ସହିତ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ। ମୌଳିକ ସ୍ତରରେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରୟୋଗ ଠିକ୍ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ; କାରଣ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖ ନିଶ୍ଚୟ ଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖ ସହିତ ସମ୍ମତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ, କାରଣ ଯୀଶୁ, ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ଭାବେ, ସଦା ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଶେଷକୁ ଚିତ୍ରଣ କରନ୍ତି। ପରମ୍ପରାଗତ ଭାବେ ଅନୁକ୍ରମିକ ଦୁଇଟି ରାଜ୍ୟର ଭିନ୍ନତାକୁ ଦେଖିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେବାରୁ, ମିଲରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରରେ ପୌରାଣିକତାକୁ (ଅଜଗର), ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ତେରର ସମୁଦ୍ରୀୟ ପଶୁକୁ ପାପାସୀବାଦ ଭାବେ (ପଶୁ) ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ତେରର ପୃଥିବୀୟ ପଶୁକୁ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ଭାବେ (ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା) ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି ବୋଲି ପରିଚୟ କରିବା ଅସମ୍ଭବ ହୋଇପଡ଼ିଲା।

ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ଅଜଗର, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ମିଲର ପରସ୍ପର କ୍ରମାଗତ ତିନିଟି ରାଜ୍ୟରୂପେ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ; ଏହିକାରଣରୁ ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ତର୍କର ପ୍ରୟୋଜନବଶତଃ ସେ ଧାରଣା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ ଯେ, ଏହି ଦୁଇ ଅଧ୍ୟାୟ ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଡନକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ସେହି ତିନି ଶକ୍ତିର ପରମ୍ପରାଗତ ଚିତ୍ରଣ ନୁହେଁ। ମିଲରଙ୍କୁ ଯେ ଆଲୋକ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ତାଙ୍କ ପିଢ଼ୀ ପାଇଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋକ ଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିଢ଼ୀ ସେହି ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲା।

“ଅନ୍ତକାଳ”ରେ, 1989 ମସିହାରେ, ତିନିଟି ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି (ଅଜଗର, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା)ର ଆଲୋକ Future for America କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ସହିତ, ଯାହା Daniel ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦର ପୂରଣରେ ଘଟିଥିଲା, Daniel ର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଅନୁମୁଦ୍ରିତ ହେଲା, ସେହିଥିଲା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଆଲୋକ; ଯେଉଁଠାରେ Miller କୁ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଆଲୋକ ଦିଆଯାଇଥିଲା। Daniel ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦକୁ Future for America ଆନ୍ଦୋଳନର ଭିତ୍ତି ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ Daniel ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦ ସେହି ଆଲୋକକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରେ, ଯେପରି Daniel ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର ତେରୋ ଏବଂ ଚଉଦ ପଦ Millerite ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଅନୁମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ଆଲୋକକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରିଥିଲା।

ଏହି ପଦ 1798 ମସିହାରେ “ଶେଷ ସମୟରେ” ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଓ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏକ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ନାସ୍ତିକ ଫ୍ରାନ୍ସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯେଉଁଥି ସେହି ବର୍ଷରେ ପାପାସତ୍ତାକୁ ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ପ୍ରଦାନ କଲା। ସେଠାରେ ପାପାସତ୍ତାକୁ ଉତ୍ତରର ରାଜାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଅନୁସାରେ 1798 ମସିହାରେ ଫ୍ରାନ୍ସ, ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ସାତର ଦଶଟି ରାଜ୍ୟର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଦଶମାଂଶ ଥିଲା। ସେହି ଦଶଟି ରାଜ୍ୟ ଅନ୍ୟଜାତିୟ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଜାତିୟ ରୋମ ଅଜଗରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପାପାସତ୍ତା (ଉତ୍ତରର ରାଜା) ପଶୁକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ପଦ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ପଦର ଆରମ୍ଭରେ ଯେଉଁ ଉତ୍ତରର ରାଜାକୁ (ପାପାସତ୍ତାକୁ) ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେ ଶେଷରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ (ନାସ୍ତିକତାର ରାଜାଙ୍କ) ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଆଘାତ କରିବ। ପାପାସତ୍ତା ଯେବେ ପ୍ରତିଆଘାତ କଲା, ସେବେ ନାସ୍ତିକତାର ରାଜା ଫ୍ରାନ୍ସ ଜାତିରୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇ ସୋଭିଏତ ୟୁନିଅନର ମହାସଂଘକୁ ଯାଇଥିଲା। ଫ୍ରାନ୍ସ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଜାତି ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଯେବେ ଏହି ପଦରେ ପାପାସତ୍ତା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଆଘାତ କଲା, ସେବେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କୁ “ଦେଶସମୂହ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ପୂର୍ବତନ ସୋଭିଏତ ୟୁନିଅନ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।

ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ତରଦେଶର ରାଜା (ପାପସ୍ତ୍ୱ) ପ୍ରତିଶୋଧ ସ୍ୱରୂପ କାର୍ଯ୍ୟ କଲା, ସେଥିସହିତ “ରଥମାନ,” “ଘୋଡ଼ସୈନ୍ୟମାନ,” ଏବଂ “ଅନେକ ଜାହାଜ” ଆଣିଲା। ରଥ ଓ ଘୋଡ଼ସୈନ୍ୟ ସାମରିକ ଶକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ଜାହାଜମାନେ ଅର୍ଥନୈତିକ ଶକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ। ସୋଭିଏତ୍ ସଂଘକୁ ପତନ କରାଇବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପାପସ୍ତ୍ୱ ସହିତ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଏକ ଅପବିତ୍ର ମିଳିତ ସଂଘ ଗଠନ କରିଥିଲା, ସେହି ଶକ୍ତି ହେଲା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର; ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ତେରରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରବଳତାକୁ ଏଭଳି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି ଯେ, ଏହା ଅସ୍ତ୍ରବଳ ଏବଂ ଅର୍ଥନୀତିର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ପାପସ୍ତ୍ୱୀୟ ଅଧିକାରର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିବାର କ୍ଷମତା ରଖେ। ଏହି ଚିହ୍ନ ବିନା ଲୋକମାନଙ୍କୁ କ୍ରୟ କିମ୍ବା ବିକ୍ରୟ କରିବାକୁ ନିଷେଧ କରାଯିବ, ଏବଂ ପରେ ଆହୁରି ଏମିତି ହେବ ଯେ, ଚିହ୍ନ ବିନା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ।

ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟଟି ସରାସରି ଅଜଗରକୁ (ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା), ପଶୁକୁ (ପାପାସୀ) ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟାକୁ (ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା) ଚିହ୍ନିତ କରେ। 1989 ମସିହାରେ “ଶେଷ ସମୟ” ପାଇଁ ଥିବା ଆଧାରଭୂତ ପଦ୍ୟଟି, ସେହି ତିନୋଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ୍‌ ଦିଗରେ ନେଇଯାଆନ୍ତି; ଯେପରି ମିଲରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆଧାରଭୂତ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଥମେ ପୌରାଣିକତାର, ତାହାପରେ ପାପାସୀର—ଏହି ଦୁଇ ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା।

ଏହି ପଦଟି ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଓ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ପଦର ଆରମ୍ଭଭାଗରେ (1798) ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପଦର ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରି ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି। ପଦର ଆରମ୍ଭ ଉତ୍ତରର ରାଜା ଓ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ପଦରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସନ୍ଦେଶର ସମାପ୍ତିଭାଗରେ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଏକେ ଯୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିକୂଳ ପରିଣାମ ସହିତ। ଆରମ୍ଭଭାଗ 1798 ମସିହାରେ “ଅନ୍ତକାଳ”କୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଶେଷର ଯୁଦ୍ଧ 1989 ମସିହାରେ “ଅନ୍ତକାଳ”କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏହି ପଦଟି ତାହାର ଲିଖିତ ସାକ୍ଷ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାର ମୋହର—ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଧାରଣ କରିଛି।

ଏହି ପଦର ପ୍ରକୃତ ଇତିହାସ 1989 ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ପରେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ରସର ହୋଇ, ଏକଚାଳିଶତମ ପଦର ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ, ଦ୍ରୁତ ଘଟଣାମାଳାର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଦ୍ୱାରା ଆଧୁନିକ ବାବିଲୋନର ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘଟନ ସଂପାଦିତ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଚାଳିଶତମ ପଦ 1798 ମସିହାରେ ମାରାତ୍ମକ ଘାୟ ପ୍ରଦାନ ହେବା ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଟାୟରର ବେଶ୍ୟାକୁ ଭୁଲିଯାଇଥାଏ। ପଦଟି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇତିହାସ ଏକଚାଳିଶତମ ପଦର ରବିବାର ଆଇନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଶେଷ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ମାରାତ୍ମକ ଘାୟ ସୁସ୍ଥ ହୁଏ ଏବଂ ଟାୟରର ବେଶ୍ୟାକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷର ସ୍ୱାକ୍ଷର କେବଳ ପଦରେ ମିଳୁଥିବା ପାଠ୍ୟରେ ମାତ୍ର ଲିଖିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ପଦଟି ଯେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଲିଖିତ ଅଛି। ଏହି ପଦ କେବଳ ପୌରାଣିକ ଧର୍ମ (ଅଜଗର) ଏବଂ ପାପତନ୍ତ୍ର (ପଶୁ) ଉପରେ ଆଧାରିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରୂପରେଖାକୁ ମାତ୍ର ଚିହ୍ନଟ କରେନାହିଁ, ବରଂ ଏହା ସେହି ତିନିଟି ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତିର ଗଠନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଦୋନ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି।

ମିଲରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରୂପରେଖା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାରର ଆଗମନକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା, ଏବଂ Future for America-ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରୂପରେଖା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବିଚାରର ଆଗମନକୁ ଘୋଷଣା କରେ। 1989 ମସିହାରେ “ଶେଷକାଳର ସମୟ”ରେ, ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ସମୟରେ ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ ମୁଦ୍ରାମୋଚିତ ହେବା ସହିତ, ତିନି-ପର୍ଯ୍ୟାୟୀ ପରୀକ୍ଷା ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣର ଏକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ମିଲର କେବଳ ପୌତ୍ତଳିକତା ଏବଂ ପାପାସତ୍ତାକୁ ଦେଖିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦକୁ ଦେଖିନଥିଲେ—ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟଟି 1798 ମସିହାରେ ମୁଦ୍ରାମୋଚିତ ହୋଇଥିବା ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଅବଶ୍ୟ ବୁଝିବା ଦରକାର।

ଆସନ୍ତା ଲେଖାରେ ଆମେ ସେହି ବିଚାରଣାକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।