ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ଯେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେହି କଥା ଶେଷରେ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ପଟିଆ ଉପରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା।

“ଯେଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ସମୟ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବୋଲି ମନେ କରିଥିଲେ, ସେହିଗୁଡ଼ିକ ସହ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଭାବରେ ଏମିତି ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ସଂଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ଅନିଶ୍ଚିତତା ଓ ଅପେକ୍ଷାଜନିତ ଉତ୍କଣ୍ଠାର ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଉପଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ବିଶ୍ୱାସରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟସହ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିଲା ଯେ, ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ସେମାନଙ୍କର ବୁଝିବାରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା, ତାହା ଯଥାସମୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯିବ।”

ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହବକ୍କୂକ 2:1–4 ର ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲା: “ମୁଁ ମୋର ପହରା ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବି, ଏବଂ ମୋତେ ଦୁର୍ଗୋପରେ ସ୍ଥାପନ କରିବି, ଏବଂ ସେ ମୋତେ କ’ଣ କହିବେ, ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିବି, ଏବଂ ମୋତେ ତାଡନା କରାଯାଇଲେ ମୁଁ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବି, ତାହା ମଧ୍ୟ ଦେଖିବି। ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଦର୍ଶନଟି ଲେଖ, ଏବଂ ଫଳକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଲେଖ, ଯେପରି ଯେ ଏହା ପଢେ ସେ ଦୌଡ଼ି ପାରେ। କାରଣ ଦର୍ଶନଟି ଏଯାବତ୍ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ଏହା କହିବ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେବ ନାହିଁ; ଯଦ୍ୟପି ଏହା ବିଳମ୍ବିତ ହୁଏ, ତଥାପି ଏହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ, ଏହା ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ। ଦେଖ, ଯାହାର ପ୍ରାଣ ଅଭିମାନରେ ଫୁଲିଉଠିଛି, ସେ ତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସରଳ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମୀ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବ।”

“୧୮୪୨ ମସିହାରେ ମଧ୍ୟ, ‘ଦର୍ଶନକୁ ଲେଖ, ଏବଂ ତାହାକୁ ଫଳକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଜଣ ପଢ଼େ ସେ ଦୌଡ଼ି ପାରେ,’ ବୋଲି ଏହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଚାର୍ଲ୍ସ ଫିଚ୍‌ଙ୍କୁ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦର୍ଶନମାନଙ୍କୁ ଅଲଙ୍କୃତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଚାର୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାର ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲା। ଏହି ଚାର୍ଟର ପ୍ରକାଶନକୁ ହବକ୍କୂକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଜ୍ଞାର ଏକ ପୂରଣ ବୋଲି ଗଣାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ, ସେତେବେଳେ କେହି ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିନଥିଲେ ଯେ, ଦର୍ଶନର ସିଦ୍ଧିରେ ଏକ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ବିଳମ୍ବ—ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ବିଳମ୍ବର ସମୟ—ସେହି ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ନିରାଶା ପରେ, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅର୍ଥବହଳ ପ୍ରତୀତ ହେଲା: ‘କାରଣ ଏହି ଦର୍ଶନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପାଇଁ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ତାହା କହିବ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କହିବ ନାହିଁ; ଯଦିଓ ତାହା ବିଳମ୍ବ କରେ, ତଥାପି ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ, ତାହା ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ…. ଧର୍ମୀ ତାହାର ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବ।’ The Great Controversy, 391, 392.”

ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ତାଲିକା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ଅଟନ୍ତି। ବାଇବେଲ ଅନୁସାରେ, ସତ୍ୟକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଆଣିବା ଆବଶ୍ୟକ।

କିନ୍ତୁ ସେ ଯଦି ତୁମ କଥା ନ ଶୁଣେ, ତେବେ ତୁମ ସହ ଆଉ ଜଣେ କିମ୍ବା ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନେଇଯାଅ, ଯେପରି ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ମୁଖରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ କଥା ସ୍ଥିରୀକୃତ ହେଉ। ମାଥିଉ 18:16।

ଯେତେବେଳେ ହବକ୍କୁକଙ୍କର ଦୁଇଟି ପଟ୍ଟିକା (୧୮୪୩ ଏବଂ ୧୮୫୦ ମସିହାର ପାଇନିୟର ଚାର୍ଟଗୁଡ଼ିକ) ପରସ୍ପର ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମିଲ୍ଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ରତ୍ନସଦୃଶ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ। ପ୍ରଥମ ପଟ୍ଟିକାରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ୧୮୪୩ ମସିହାର ଭୁଲ, ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଟ୍ଟିକା ସହିତ ଉପରୋପରି ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଦର୍ଶନର ବିଳମ୍ବ ସମୟକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ମିଲ୍ଲର (ସେହି ଇତିହାସର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ପ୍ରହରୀ) ପଚାରିଲେ ଯେ, ନିଜ ଇତିହାସର ତର୍କବିତର୍କ ସମୟରେ ସେ କ’ଣ କହିବାକୁ ଥିଲେ।

ମୁଁ ମୋର ପ୍ରହରୀସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହେବି, ଏବଂ ଦୁର୍ଗ ଉପରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି; ସେ ମୋତେ କ’ଣ କହିବେ, ଏବଂ ମୁଁ ତିରସ୍କୃତ ହେଲେ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବି, ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଚାହିଁ ରହିବି। ହବକ୍କୁକ 2:1।

ପ୍ରଭୁ ମିଲରଙ୍କୁ ସେହି ଦର୍ଶନ ଲେଖିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେ ଦର୍ଶନଟି ଯାହାରେ ରହିଥିଲା ସେହି ପେଟିକାକୁ ନିଜ କକ୍ଷର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଟେବୁଲ ଉପରେ ରଖିଲେ।

ତାହାପରେ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଦର୍ଶନଟି ଲେଖ, ଏବଂ ତାହାକୁ ଫଳକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଲେଖ, ଯେପରି ଯେ କେହି ତାହା ପଢ଼େ ସେ ଦୌଡ଼ିପାରେ। ହବକ୍କୂକ 2:2।

ତାହାପରେ ସେହି ତାଲିକାମାନେ ବିଳମ୍ବର ସମୟ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ନିରାଶାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।

କାରଣ ଏହି ଦର୍ଶନ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ଅଧୁନା ଅପେକ୍ଷାରତ; କିନ୍ତୁ ଶେଷକାଳରେ ଏହା କଥା କହିବ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କହିବ ନାହିଁ; ଯଦିଓ ଏହା ବିଳମ୍ବ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗେ, ତଥାପି ଏହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ, ଏହା ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ। ହବକ୍କୂକ 2:3।

ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି (ମିଲରଙ୍କର ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ) ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।

ଦେଖ, ଯାହାର ଆତ୍ମା ଅହଂକାରରେ ଫୁଲିଉଠିଛି, ସେ ତାହାର ଭିତରେ ସରଳ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମୀ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବ। ହବକ୍କୂକ 2:4।

ଉପାସକମାନଙ୍କର ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ।

ଏବଂ ସେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମେ ତୁମ ପଥେ ଯାଅ; କାରଣ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦ ଓ ମୋହରାଙ୍କିତ ରହିବ। ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧିତ ହେବେ, ଧଳା କରାଯିବେ, ଓ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା ହିଁ କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ। ଦାନିଏଲ 12:9, 10.

ଦାନିଏଲଙ୍କ ‘ଜ୍ଞାନୀମାନେ’ ହେଉଛନ୍ତି ମଥିଉ ପଚିଶର ‘ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନେ’, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାୟୀ ଠାରାଯାଇଥିଲେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ‘ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ’, ଯେମାନେ ଅହଙ୍କାରରେ ଉନ୍ନତ ହୋଇଥିଲେ। ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ଶେଷରେ, ମଣିମାଣିକ୍ୟମାନେ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଉପମାର ତେଲକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା।

“ଆମେ ସେ ଆମ ପାଖକୁ ପଠାଉଥିବା ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ ନ କଲେ, ପରମେଶ୍ୱର ଅବମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ଆମେ ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତେଲକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଛୁ, ଯାହାକି ସେ ଆମ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଢାଳିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଯେପରି ସେହି ତେଲ ଅନ୍ଧକାରରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚାଯାଉ। ଯେତେବେଳେ ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଆସିବ, ‘ଦେଖ, ବର ଆସୁଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ବାହାରିଯାଅ,’ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ପବିତ୍ର ତେଲ ଗ୍ରହଣ କରିନାହାନ୍ତି, ଯେମାନେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ଲାଳନ କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୂର୍ଖ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ପରି ଦେଖିବେ ଯେ ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୁହନ୍ତି। ତେଲ ପାଇବାକୁ ସେମାନଙ୍କ ନିଜମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଶକ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଧ୍ୱଂସ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।” Review and Herald, July 20, 1897.

ଶେଷ ଦିନମାନରେ ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନମାନଙ୍କର ଆଲୋକ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବ, ଏବଂ ‘ଦଶ’ ସଂଖ୍ୟା ଓ ‘ଆଲୋକ’—ଉଭୟେ ଏକ ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକ। ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ଶେଷ ଅଂଶରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଶେଷ ଦିନମାନରେ, ହବକ୍କୁକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ଏକ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ବାର୍ତ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯାହାକି ଦଶ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ବାର୍ତ୍ତାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ମିଲରୀୟ ଇତିହାସର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଏକ ପୁନରାବୃତ୍ତି, କାରଣ ଦଶ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ।

“ମୁଁ ପ୍ରାୟତଃ ଦଶ କନ୍ୟାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପ୍ରତି ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଓ ପାଞ୍ଚଜଣ ମୂର୍ଖ ଥିଲେ। ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂରଣ ହୋଇଛି ଏବଂ ହେବ, କାରଣ ଏହାର ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ବିଶେଷ ପ୍ରୟୋଗ ଅଛି, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ପରି, ଏହା ପୂରଣ ହୋଇଛି ଏବଂ ସମୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଅବିରତ ରହିବ।” Review and Herald, August 19, 1890.

ଦଶ ସଂଖ୍ୟା ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ, ଏବଂ ଦଶ ଦିନର ଶେଷରେ ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ବାବିଲୋନର ଆହାର ଖାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଭାବେ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଓ ଅଧିକ ପୁଷ୍ଟ ଦେଖାଗଲେ। ହବକ୍କୁକରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିବା ଗର୍ବୀତମାନେ, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଦୁସ୍ସାହସିକ ଧାରଣାରେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ବାବିଲୋନର ଚରିତ୍ରକୁ ବିକଶିତ କଲେ। ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ସେମାନେ ବାବିଲୋନର କନ୍ୟାମାନେ ହେଲେ, ଏବଂ ହବକ୍କୁକରେ ପାପାସିର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସେହିମାନଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଛି, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବାସ କରିବାକୁ ବାଛିନଥିଲେ।

ଦେଖ, ଯାହାର ଆତ୍ମା ଅହଂକାରରେ ଉନ୍ନତ ହୋଇଉଠିଛି, ସେହି ଆତ୍ମା ତାହାର ଭିତରେ ସରଳ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମୀ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଜୀବନ୍ତ ରହିବ। ହଁ, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅତିକ୍ରମ କରେ ବୋଲି, ସେ ଗର୍ବୀତ ମଣିଷ, ସେ ଘରେ ରହେ ନାହିଁ; ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାକୁ ପାତାଳ ପରି ବିସ୍ତାର କରେ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରି ଅଛି, ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ; ବରଂ ସେ ନିଜ ପାଖରେ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖରେ ଏକତ୍ର କରେ। ଏମାନେ ସମସ୍ତେ କି ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ବ୍ୟଙ୍ଗ୍ୟମୟ ପ୍ରବଚନ କହିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ କହିବେ ନାହିଁ କି, ହାୟ ତାହାଙ୍କୁ, ଯିଏ ନିଜର ନୁହେଁ ଏମିତି ଜିନିଷକୁ ବଢ଼ାଏ! କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ? ଏବଂ ଯିଏ ନିଜକୁ ଘନ କାଦର ଭାରରେ ଲଦେଇ ନେଉଛି, ତାହାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହାୟ! ଯେମାନେ ତୋତେ କାମୁଡ଼ିବେ ସେମାନେ କି ହଠାତ୍ ଉଠିଆସିବେ ନାହିଁ? ଏବଂ ଯେମାନେ ତୋତେ ବ୍ୟାକୁଳ କରିବେ ସେମାନେ କି ଜାଗିଉଠିବେ ନାହିଁ? ତେବେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲୁଟସାମଗ୍ରୀ ହେବ। କାରଣ ତୁମେ ଅନେକ ଜାତିକୁ ଲୁଟିଛ; ସେହିପାଇଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଲୁଟିବେ; ମଣିଷର ରକ୍ତପାତର କାରଣରୁ, ଏବଂ ଭୂମିର, ନଗରର, ଏବଂ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ହିଂସାର କାରଣରୁ। ହବକ୍କୁକ 2:4–8.

ମାଥିଉ ପଚିଶର କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିଥିବା ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏପରି ଏକ ଉପାସକ-ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ (ପାପାସି) ଚରିତ୍ରକୁ ବିକଶିତ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ “ଅନେକ ଜାତିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା” ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି। ସେହି ପାପାଳ ଶକ୍ତି ହିଁ ହଠାତ୍ ଦଂଶିତ ହୁଏ, ଯେପରି ଇଜେବେଲ୍‌କୁ କୁକୁରମାନେ ଭକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ।

ଏପରି ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଦେଖ, ଉତ୍ତର ଦେଶରୁ ଏକ ଜନସମୂହ ଆସୁଛି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସୀମାସୀମାରୁ ଏକ ମହାଜାତି ଉଠାଯିବ। ସେମାନେ ଧନୁଷ ଓ ବର୍ଛା ଧରିବେ; ସେମାନେ ନିଷ୍ଠୁର, ଏବଂ କୃପାହୀନ; ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ସମୁଦ୍ର ପରି ଗର୍ଜିବ; ଏବଂ, ହେ ସିଓନର କନ୍ୟା, ସେମାନେ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସୁସଜ୍ଜିତ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପରି ଅଶ୍ୱାରୋହଣ କରିବେ। ଆମେ ତାହାର ସମାଚାର ଶୁଣିଛୁ; ଆମର ହାତ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଛି; ବେଦନା ଆମକୁ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିଛି, ଏବଂ ପ୍ରସବବେଦନାରେ ଥିବା ନାରୀ ପରି ପୀଡା। କ୍ଷେତ୍ରକୁ ବାହାରକୁ ଯିଅ ନାହିଁ, ପଥରେ ଚାଲିବ ନାହିଁ; କାରଣ ଶତ୍ରୁର ତଳୱାର ଏବଂ ଚାରିଦିଗରେ ଭୟ ଅଛି। ହେ ମୋର ଜନଙ୍କର କନ୍ୟା, ଚଟ ପିନ୍ଧି କମର ବାନ୍ଧ, ଏବଂ ଛାଇରେ ଗଡ଼ାଗଡ଼ି କର; ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଯେପରି ଶୋକ କରାଯାଏ, ସେପରି ଶୋକ କର—ଅତ୍ୟନ୍ତ ତିକ୍ତ ବିଳାପ ସହିତ; କାରଣ ବିନାଶକାରୀ ହଠାତ୍ ଆମ ଉପରେ ଆସିପଡ଼ିବ। ଯିରିମିୟ ୬:୨୨–୨୬।

ହବକ୍କୂକଙ୍କର ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ହେଲେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଠହରାଯାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ବାବିଲର ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଓ ପାନ କରିଥିଲେ। ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ସେମାନେ, କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଚରିତ୍ରକୁ ବିକଶିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୋହର ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ସେମାନେ ପାପତନ୍ତ୍ରର ଚରିତ୍ରକୁ ବିକଶିତ କରନ୍ତି ଏବଂ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

“ନୈତିକ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଆଲୋକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବାର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ବିଶ୍ୱକୁ ପ୍ରେରିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରୁଛି ଯେ, ସେମାନେ ପଶୁର କିମ୍ବା ତାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଚିହ୍ନ ନିଜ ଲଳାଟରେ କିମ୍ବା ନିଜ ହାତରେ ଗ୍ରହଣ ନ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଚିହ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପଶୁ ଯେପରି ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିଛି ସେହିପରି ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ ପହଞ୍ଚିବା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ସରାସରି ବିରୋଧରେ ସେହି ଏକେ ଧାରଣାମାନଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିବା। ଯେମାନେ ଏହି ଚିହ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଈଶ୍ୱର କହନ୍ତି, ‘ସେହି ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧର ମଦ୍ୟ ପାନ କରିବ, ଯାହା ତାଙ୍କର ପ୍ରକୋପର ପାତ୍ରରେ ଅମିଶ୍ରିତଭାବେ ଢାଳାଯାଇଛି; ଏବଂ ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଗନ୍ଧକଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗ କରିବ।’” Review and Herald, July 13, 1897.

ଯେ କୁମାରୀମାନେ ବାବିଲୋନର ମଦ୍ୟ ପାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶେଷରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧର ମଦ୍ୟ ପାନ କରିବେ। ଯିଶାୟାରେ, ଇଫ୍ରୟିମର ମଦ୍ୟପମାନେ ସବୁ କଥାକୁ ଓଲଟାଇ ଦେଇ ନିଜମାନଙ୍କର ଅନ୍ଧ ମଦ୍ୟମତ୍ତତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ “କୁମ୍ଭକାରର ମାଟି” ବୋଲି ମନ୍ୟ କରାଯିବ।

“ଦୈନିକ”କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା “ଦୈନିକ” ବିଷୟକ ସତ୍ୟକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉଲଟାଇ ଦେଏ, କାରଣ “ଦୈନିକ” ହେଉଛି ଗୋଟିଏ ଶୈତାନୀୟ ପ୍ରତୀକ। “ଦୈନିକ”କୁ ପୌତ୍ତଳିକତା ଭାବେ ମିଲରଙ୍କ ଚିହ୍ନଟକରଣ ହବକ୍କୁକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କ ଉପରେ ସରାସରି ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ଥେସଲୋନିକୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲିଖିତ ପତ୍ରର ସେହି ଅଂଶକୁ ମିଲରଙ୍କ ଆବିଷ୍କାର, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଏହା ବୁଝିବାକୁ ସମର୍ଥ କଲା ଯେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ବସୁଥିବା “ପାପର ମନୁଷ୍ୟ” ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ପାଇଁ “ଦୈନିକ” ନୁହେଁ, ବରଂ ପୌତ୍ତଳିକତା ହିଁ “ଅପସାରିତ” କରାଯାଇଥିଲା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଥେସଲୋନିକୀୟ, ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇରେ ଅବସ୍ଥିତ ପ୍ରମୁଖ ସତ୍ୟ ଅଟେ।

“ମୁଁ ପଢ଼ି ଚାଲିଲି, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଏହାକୁ [ନିତ୍ୟକୁ] ପାଇ ପାରିଲି ନାହିଁ। ତାପରେ ମୁଁ [ଏକ କନକର୍ଡାନ୍ସର ସାହାଯ୍ୟରେ] ସେହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ନେଲି, ଯେଉଁମାନେ ଏହା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲେ, ‘ହଟାଇ ଦେବା;’ ସେ ନିତ୍ୟକୁ ହଟାଇ ଦେବ; ‘ଯେ ସମୟରୁ ନିତ୍ୟକୁ ହଟାଇ ଦିଆଯିବ,’ ଇତ୍ୟାଦି। ମୁଁ ପଢ଼ି ଚାଲିଲି, ଏବଂ ଭାବିଲି ଯେ ଏହି ପାଠ୍ୟଖଣ୍ଡ ଉପରେ ମୁଁ କୌଣସି ଆଲୋକ ପାଇବି ନାହିଁ; ଶେଷରେ ମୁଁ 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:7, 8 କୁ ପହଞ୍ଚିଲି। ‘କାରଣ ଅଧର୍ମର ଗୁପ୍ତ ଶକ୍ତି ଏବେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଅଛି; କେବଳ ଯିଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ବାଧା ଦେଉଅଛି, ସେ ବାଧା ଦେଉଥିବେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପଥରୁ ହଟାଇ ଦିଆଯିବେ; ଏବଂ ତାହା ପରେ ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ,’ ଇତ୍ୟାଦି। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସେହି ପାଠ୍ୟଖଣ୍ଡକୁ ପହଞ୍ଚିଲି, ହାୟ, ସତ୍ୟ କେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଗୌରବମୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା! ସେଠାରେ ଏହା ଅଛି! ସେହିହିଁ ନିତ୍ୟ! ତେବେ, ଏବେ, ପାଉଲ ‘ଯିଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ବାଧା ଦେଉଅଛି,’ କିମ୍ବା ପ୍ରତିବନ୍ଧ କରୁଅଛି, ବୋଲି କ’ଣ ବୁଝାନ୍ତି? ‘ପାପର ମନୁଷ୍ୟ’ ଓ ‘ଦୁଷ୍ଟ’ ବୋଲି ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ବୁଝାଯାଇଛି। ତେବେ, ସେହି କ’ଣ ଯାହା ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାରୁ ବାଧା ଦେଉଛି? ନିଶ୍ଚୟ, ସେହିଟି ପୌତ୍ତଳିକତା; ତେବେ, ‘ନିତ୍ୟ’ ବୋଲି ପୌତ୍ତଳିକତାକୁ ବୁଝାଇବାକୁ ହେବ।’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

ଥେସ୍‌ସାଲୋନୀକୀୟ ପତ୍ରରେ “ନିତ୍ୟ”ର ଅର୍ଥ, ଯାହାକୁ ମିଲର ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦର ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ। ପୌଲ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ତେଣୁ ଯେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟଭାବେ ସାଧାରଣ ଅର୍ଥରେ ସତ୍ୟପ୍ରତି ଘୃଣାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷରୂପେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଏହା ଯେ “ନିତ୍ୟ” ପୌତ୍ତଲିକ ରୋମଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଶରୀରର ପ୍ରଦୀପ ହେଉଛି ଆଖି; ଏହିକାରଣେ ଯଦି ତୁମ ଆଖି ଏକନିଷ୍ଠ ହୁଏ, ତେବେ ତୁମ ସମଗ୍ର ଶରୀର ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମ ଆଖି ଦୁଷ୍ଟ ହୁଏ, ତେବେ ତୁମ ସମଗ୍ର ଶରୀର ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ଏହିପରି, ଯେ ଆଲୋକ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଯଦି ସେହି ଅନ୍ଧକାର ହୁଏ, ତେବେ ସେହି ଅନ୍ଧକାର କେତେ ମହାନ! କୌଣସି ମଣିଷ ଦୁଇଜଣ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସେବା କରିପାରେ ନାହିଁ; କାରଣ ସେ କିମ୍ବା ଜଣେଙ୍କୁ ଘୃଣା କରି ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବ, ନଚେତ୍ ଜଣେଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ ହୋଇ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ ମନେ କରିବ। ତୁମେ ଈଶ୍ୱର ଓ ମାମୋନ—ଉଭୟଙ୍କ ସେବା କରିପାରିବ ନାହିଁ। ମାଥିଉ 6:22–24.

ସତ୍ୟ ପ୍ରତି କେବଳ ପ୍ରେମ ଅଛି, କିମ୍ବା ସତ୍ୟ ପ୍ରତି ଘୃଣା ଅଛି। ମଧ୍ୟସ୍ଥ କୌଣସି ସ୍ଥିତି ନାହିଁ। ମାଥିଉ ପଚିଶର ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ଆସେ, ତାହା ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନମାନଙ୍କର ଆଲୋକକୁ ସେମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଉପରେ ଆଧାରିତ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କର ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ସେମାନଙ୍କର ଦଶମ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନମାନେ ଦଶ ଗୁଣ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଦୀପ୍ତିତେଜସ୍ୱୀ ହୁଅନ୍ତି। ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ପ୍ରତୀକ ହେଉଛି “the daily,” ଯାହାକୁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ତୃତୀୟ ପିଢ଼ୀରେ ଏଫ୍ରାଇମର ମତ୍ତମାନେ ଉଲଟିଦେଇଥିଲେ। “The daily” ହେଉଛି ପୌତ୍ତଳିକତାର ଏକ ଶୟତାନୀ ପ୍ରତୀକ। ସେହି ମତ୍ତମାନେ ଏକ ଜାଲି ରତ୍ନ ପ୍ରବେଶ କରାଇଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନେ ଧର୍ମଭ୍ରଷ୍ଟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମରୁ ଆଣିଥିଲେ, ଯାହା “the daily”କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ମିଲରଙ୍କର ନିଜ ରତ୍ନମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ବୁଝାମଣା ସେ ଯେହିଁ ଇତିହାସିକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଉତ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଥିରେ ସୀମିତ ଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ହେଉଛି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଘଟଣା ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, 1798 ମସିହାରେ ପାପାସୀ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିବା ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ, ଦାନିଏଲ ଦୁଇର ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ପୃଥିବୀୟ ରାଜ୍ୟକୁ ମାତ୍ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିପାରୁଥିଲା। “ଦୈନିକ” ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ମିଲରଙ୍କ ବୁଝାମଣା ସୀମିତ ଥିଲା; କାରଣ ତାଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ, ପ୍ରକାଶନ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଧ୍ୟୟନ-ପଦ୍ଧତିକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ନିଜ ବାଇବେଲ, କ୍ରୁଡେନଙ୍କ କନକର୍ଡାନ୍ସ, ଏବଂ କିଛି ସମ୍ବାଦପତ୍ର ପଢ଼ିଥିଲେ। ସେହି ପ୍ରକାରରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାର ତାଙ୍କର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କେବଳ ତାଙ୍କର ମନରେ ଆସିଥିଲା।

“ମୁଁ ଯେ ବାରୋ ବର୍ଷ ଧରି ଜଣେ ଦେଇଷ୍ଟ ଥିଲି, ସେ ସମୟରେ ଯେତେ ସମସ୍ତ ଇତିହାସ ମୋ ପାଖରେ ମିଳୁଥିଲା, ସେସବୁକୁ ମୁଁ ପଢ଼ିଥିଲି; କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ବାଇବେଲକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲି—ଏହା ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲା! ତଥାପି ବାଇବେଲର ବହୁ ଅଂଶ ମୋ ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ରହିଥିଲା। 1818 କିମ୍ବା 19 ମସିହାରେ, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲି—ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲି, ଏବଂ ଯିଏ ମୋତେ ଦେଇଷ୍ଟ ଥିବାବେଳେ ଜାଣୁଥିଲେ ଓ ମୋର କଥା ଶୁଣିଥିଲେ—ସେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍କେତପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପଚାରିଲେ, ‘ଏହି ପାଠ୍ୟ ବିଷୟରେ, ଏବଂ ସେହି ପାଠ୍ୟ ବିଷୟରେ, ତୁମର କ’ଣ ମତ?’—ସେହି ପୁରୁଣା ପାଠ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ଯାହାପ୍ରତି ମୁଁ ଦେଇଷ୍ଟ ଥିବାବେଳେ ଆପତ୍ତି କରୁଥିଲି। ସେ କ’ଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ବୁଝିଲି, ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦେଲି—ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ସମୟ ଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି ସେଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ କ’ଣ। ସେ କହିଲେ, ‘ତୁମକୁ କେତେ ସମୟ ଦରକାର?’ ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦେଲି, ‘ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି,’ କାରଣ ମୁଁ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରୁ ନଥିଲି ଯେ ଈଶ୍ୱର ଏମିତି ଏକ ପ୍ରକାଶନ ଦେଇଥିବେ ଯାହାକୁ ବୁଝିହେବ ନାହିଁ। ତାହାପରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କଲି ଯେ ମୁଁ ମୋର ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବି, ଏହି ବିଶ୍ୱାସରେ ଯେ ମୁଁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଅର୍ଥ କ’ଣ ତାହା ଜାଣିପାରିବି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେବେମାତ୍ର ଏହି ସଙ୍କଳ୍ପ କଲି, ସତେକ୍ଷଣେ ମୋର ମନରେ ଏହି ଚିନ୍ତା ଆସିଲା—‘ଧର, ତୁମେ ଏମିତି ଏକ ଅଂଶ ପାଇଲା ଯାହାକୁ ତୁମେ ବୁଝିପାରୁନାହାଁ, ତେବେ ତୁମେ କ’ଣ କରିବ?’ ସେତେବେଳେ ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାର ଏହି ପ୍ରଣାଳୀ ମୋର ମନକୁ ଆସିଲା:—ମୁଁ ଏପରି ଅଂଶମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ନେବି, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମଗ୍ର ବାଇବେଲରେ ଅନୁସରଣ କରିବି, ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କର ଅର୍ଥ ଖୋଜିବି। ମୋ ପାଖରେ Cruden’s Concordance ଥିଲା, ଯାହାକୁ ମୋର ମତରେ ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ; ତେଣୁ ମୁଁ ସେହି ପୁସ୍ତକ ଓ ମୋର ବାଇବେଲକୁ ନେଇ ମୋର ଲେଖା ଟେବୁଲ୍‌ ସାମ୍ନାରେ ବସିଗଲି, ଏବଂ ଆଉ କିଛି ପଢ଼ିଲି ନାହିଁ, କେବଳ ଅଳ୍ପକେ ବାର୍ତ୍ତାପତ୍ର ଛାଡ଼ି, କାରଣ ମୁଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଥିଲି ଯେ ମୋର ବାଇବେଲର ଅର୍ଥ କ’ଣ ମୁଁ ଜାଣିବି। Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.”

ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ତାଙ୍କର ଅଧ୍ୟୟନ-ପ୍ରଣାଳୀ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇନଥିଲା, ବରଂ ଦେବଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରକାଶନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା।

“ବାଇବେଲକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିନଥିବା ଜଣେ କୃଷକଙ୍କ ହୃଦୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ପରିଚାଳିତ କରିବା ପାଇଁ, ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇଥିଲେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ପୁନଃପୁନି ସେହି ମନୋନୀତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଣେକି ତାଙ୍କର ମନକୁ ପରିଚାଳିତ କରିବେ ଏବଂ ସେହି ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବୁଝିବାରେ ଖୋଲିଦେବେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ସଦା ସର୍ବଦା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ରହିଥିଲା। ସତ୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାର ଆରମ୍ଭ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଏକ ପରେ ଏକ କଡ଼ି ଖୋଜିବାକୁ ପରିଚାଳିତ ହେଲେ, ଯାହାପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଓ ପ୍ରଶଂସାର ସହିତ ନିରୀକ୍ଷଣ କଲେ। ସେ ସେଠାରେ ସତ୍ୟର ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଖଳା ଦେଖିଲେ। ଯେହି ବାକ୍ୟକୁ ସେ ପ୍ରେରଣାହୀନ ବୋଲି ମନେ କରିଥିଲେ, ସେହି ବାକ୍ୟ ଏବେ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିସମ୍ମୁଖରେ ତାହାର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ମହିମାରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଜଣେ ଅଂଶ ଅନ୍ୟ ଅଂଶକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଅଂଶ ତାଙ୍କ ବୁଝିବାରେ ବନ୍ଦ ହୋଇଥାଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ବାକ୍ୟର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ତାହାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା କଥା ଖୋଜି ପାଉଥିଲେ। ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ବାକ୍ୟକୁ ଆନନ୍ଦ ସହିତ, ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଓ ଭୟଭକ୍ତି ସହିତ ମାନ୍ୟ କରୁଥିଲେ।” Early Writings, 230.

ଯେତେବେଳେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ କହନ୍ତି ଯେ “God sent His angel” ମିଲରଙ୍କ ପାଖକୁ, ସେଥିରେ ଏହା ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ ଯେ ମିଲରଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଥିବା ସେହି ଦୂତ ଗାବ୍ରିଏଲ ଥିଲେ, କାରଣ “His angel” ବୋଲିଥିବା ପଦବଳୀ ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଅର୍ପିତ।

ଦୂତଙ୍କ ଏହି କଥା, “ମୁଁ ଗବ୍ରିଏଲ; ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ନିଧାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ,” ଏହା ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦରବାରଗୁଡ଼ିକରେ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ମାନର ଏକ ସ୍ଥାନ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ସେ କହିଥିଲେ, “ଏହି ସବୁ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ରାଜକୁମାର ମୀଖାଏଲ [ଖ୍ରୀଷ୍ଟ] ଛାଡ଼ି ମୋ ସହିତ ଦୃଢ଼ରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ।” ଦାନିଏଲ 10:21। ତାରଣକର୍ତ୍ତା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଗବ୍ରିଏଲ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କହୁଛନ୍ତି, “ସେ ଆପଣଙ୍କ ଦୂତଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ତାହା ପଠାଇ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଯୋହନଙ୍କୁ ସଙ୍କେତଦ୍ୱାରା ଜଣାଇଲେ।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 1:1।” The Desire of Ages, 99.

ଗାବ୍ରିଏଲ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ମିଲରଙ୍କ ମନକୁ ପରିଚାଳିତ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ “ଯେଭଳି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ସଦାକାଳ ଧରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅନ୍ଧକାରମୟ ରହିଆସିଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଘାଟିତ କରିବାକୁ” ପଠାଯାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ କେବଳ ତାଙ୍କ ଅଧ୍ୟୟନ-ପଦ୍ଧତି ମାଧ୍ୟମରେ ଉନ୍ନତ ହୋଇନଥିଲା, ବରଂ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଥିଲା। ବାଇବେଲ୍ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଯେ ପଦ୍ଧତି ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ସେହି ପଦ୍ଧତି ନିଜେ ତାଙ୍କ ମନରେ ଆସିଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱର ଆମ ମନକୁ ସତ୍ୟ ଆଣିଦିଆନ୍ତି, ସେଥି ହେଉଛି ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶନ—ଯାହା ବାଇବେଲ୍‌କୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ବିଭକ୍ତ କରିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାରୁ ଭିନ୍ନ। ମିଲର ଉଭୟ କାମ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ “ଦୈନିକ” ବିଷୟକୁ ସେ କିପରି ବୁଝିଲେ, ତାହାରେ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶନ ଅବଶ୍ୟই ଏକ ଅଂଶ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।

ମିଲର ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର ନବମରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ-ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିନଥାନ୍ତା, କାରଣ ତାଙ୍କ ପାଖରେ କେବଳ ବାଇବେଲ ଓ ଏକ କନକର୍ଡାନ୍ସ ଥିଲା, ଯାହାରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭାଷାଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କୌଣସି ସୂଚନା ଥିଲା ନାହିଁ। “sur” ଓ “rum” ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ସେ ଦେଖିପାରିନଥାନ୍ତା, ଯେଉଁ ଦୁଇଟିକୁ ମଧ୍ୟ “take away” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି। “miqdash” ଓ “qodesh” ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଖିପାରିନଥାନ୍ତା, ଯେଉଁ ଦୁଇଟିକୁ ମଧ୍ୟ “sanctuary” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି।

ସେ ବାଇବେଲରେ ଏକ ଶତ ଚାରିଥର ମିଳୁଥିବା “tamid” ଶବ୍ଦର ସତ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିନଥାନ୍ତା। ଯେ ସତ୍ୟକୁ ସେ ଦେଖିପାରିନଥିଲେ (ଏବଂ ସେହି ସତ୍ୟକୁ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ଦେଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ), ସେହିଟା ହେଉଛି—ବାଇବେଲରେ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “tamid” ଏକ ଶତ ଚାରିଥର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, କେବଳ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ମାତ୍ର ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “tamid” ଏକ ବିଶେଷ୍ୟ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। “Tamid” ହେଉଛି ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ନିରନ୍ତର”, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଏହାକୁ “ଦୈନିକ” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି।

କେବଳ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଏହି ଶବ୍ଦଟି ଏକ ବିଶେଷ୍ୟ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ନବତି-ନଅ ଥର ଏହା ଏକ କ୍ରିୟାବିଶେଷଣ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। ଏହି କାରଣରୁ, କିଙ୍ଗ ଜେମ୍ସ ବାଇବେଲର ଅନୁବାଦକମାନେ ଯେତେବେଳେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଦାନିଏଲ ଏହି ଶବ୍ଦଟିକୁ ପାଞ୍ଚ ଥର ବିଶେଷ୍ୟ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ବାଇବେଲର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଲେଖକ ଏହି ଶବ୍ଦଟିକୁ ନବତି-ନଅ ଥର କ୍ରିୟାବିଶେଷଣ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରମାଣର ଭାରଦ୍ୱାରା ବାଧ୍ୟ ହେଲେ ଯେ ଦାନିଏଲଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦର ବିଶେଷ୍ୟରୂପୀ ବ୍ୟବହାରକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବେ। ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଏହି ଶବ୍ଦ ସହ “ବଳିଦାନ” ଶବ୍ଦଟି ଯୋଡ଼ିଦେଲେ, ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବେ ଏକ ବିଶେଷ୍ୟକୁ କ୍ରିୟାବିଶେଷଣରେ ପରିଣତ କଲେ। ଏବଂ ପରେ ଅନୁବାଦକମାନଙ୍କୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ପାଇଁ, ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରେରିତ ହେଇ ଏହା ଲିପିବଦ୍ଧ କଲେ ଯେ ସେ, “ ‘Daily’ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦେଖିଲି ଯେ, ‘sacrifice’ ଶବ୍ଦଟି ମନୁଷ୍ୟର ଜ୍ଞାନଦ୍ୱାରା ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହା ମୂଳ ପାଠ୍ୟର ଅଂଶ ନୁହେଁ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ବିଚାର-ଘଣ୍ଟାର ଘୋଷଣା ଦେଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହାର ଠିକ୍ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଇଥିଲେ।”

ମିଲର୍, ନିଜ ସ୍ୱୟଂ ସାକ୍ଷ୍ୟାନୁସାରେ, “the daily”ର ଅର୍ଥ ବୁଝିବାକୁ ପ୍ରୟାସରତ ଥିଲେ, ଯାହାକି ଶେଷରେ ସେ 2 Thessalonians ରେ ବୁଝିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏହା ସହିତ, ତାଙ୍କ ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, କୌଣସି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସେ ଯେଉଁଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ସେହି ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି ସେସବୁକୁ ବିଚାର କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ଶବ୍ଦଟି ବାଇବେଲରେ ଅନ୍ୟ ନବେନବେ ଥର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। ତଥାପି “the daily” ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏହା ଥିଲା ଯେ, ସେ ତାହାକୁ ଡାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠିମଧ୍ୟ ପାଇଲେ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ସେ କହିଥିଲେ, “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel.” ମିଲର୍ କେବଳ ତାଙ୍କର ଅଧ୍ୟୟନ-ପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବରଂ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେହି ରତ୍ନମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।

ଏହି କାରଣରୁ “the daily” ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ବୁଝାମଣା ଠିକ୍ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସୀମିତ ଥିଲା। ସେ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ ଯେ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “the daily” ପାଞ୍ଚଥର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିବାରୁ, “the daily” ଯେ ତିନିଥର “taken away” ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି, ସେଥିରୁ ଗୋଟିଏଥର ଅନ୍ୟ ଦୁଇଥରଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଅର୍ଥକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ଗୋଟିଏଥର “the daily” ସହିତ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “rum” ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଥର ଏହା ସହିତ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “sur” ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। ଉଭୟ ଶବ୍ଦକୁ “take away” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ, ପଦ ଏଗାରରେ “rum” ର ଅର୍ଥ “ଉପରକୁ ଉଠାଇବା ଏବଂ ଉଚ୍ଚ କରିବା”, ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାର, ପଦ ଏକତିରିଶ, ଓ ଅଧ୍ୟାୟ ବାର, ପଦ ଏଗାରରେ “sur” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ “ଅପସାରଣ କରିବା” ଅଟେ।

ଯେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍‌ମାନେ ବାବିଲୋନୀୟ ଆହାର ଖାଆନ୍ତି ଓ ପିଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ, ଆପଣ କୌଣସି ବସ୍ତୁକୁ ଅପସାରଣ କରୁନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ ଆପଣ କୌଣସି ବସ୍ତୁକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତି, ଉଭୟେ ଅପସାରଣର ଏକ ପ୍ରକାରକୁ ସୂଚିତ କରେ; ସେହିପରି, ଉଭୟ ଶବ୍ଦକୁ ଏକେ ଅର୍ଥ ବୋଝାଉଥିବା ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ, “the daily” ବିଷୟରେ ଯେ ତିନିଥର “taken away” କୁହାଯାଇଛି, ସେସବୁ ସମୟରେ ତାହାର ଅର୍ଥ ସଦା ଅପସାରଣ କରିବା; ଏବଂ ଏପରି କରି ସେମାନେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ ଦାନିଏଲ୍ ନିଜ ଶବ୍ଦଚୟନରେ ଅସାବଧାନ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହାକୁ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ କୁହନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତାତ୍ପର୍ୟକ୍ରମେ ସେମାନେ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି ଯେ ଦାନିଏଲ୍ ତିନୋଟି ଉପସ୍ଥିତିରେ “sur” ଶବ୍ଦଟିକୁ ହିଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ଥିଲା; କାରଣ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍‌ମାନଙ୍କ ମତାନୁସାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଥର “the daily” “taken away” ହେବାବେଳେ ସେ ନକଥିତଭାବେ ଏକେ କଥାକୁ ଅର୍ଥ କରିଥିଲେ।

ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ଏଗାରହରୁ ଚୌଦ୍ଦଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ “miqdash” ଏବଂ “qodesh” ଶବ୍ଦଦ୍ୱୟ ସହିତ ସେମାନେ ଏହି ଏକେ କାମ କରନ୍ତି; ଏହି ଦୁଇଟିକୁ “sanctuary” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି। ସେହି ଚାରିଟି ପଦରେ “sanctuary” ଯେଉଁ ଯେଉଁ ସନ୍ଦର୍ଭରେ ଆସିଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥଳରେ ସେମାନେ ଦୃଢ଼ତାର ସହିତ କହନ୍ତି ଯେ ସେଗୁଡ଼ିକ ସବୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର sanctuary କୁ ହିଁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପୁନର୍ବାର ଅନୁମାନକ୍ରମେ, ତେବେ ଦାନିଏଲ ସରଳଭାବେ ସେହି ତିନୋଟି ସନ୍ଦର୍ଭରେ ସବୁଠାରେ “qodesh” ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତେ, ଏବଂ ଏଗାରହ ପଦରେ “miqdash” ବ୍ୟବହାର କରିନଥାନ୍ତେ। ମିଲର ସେହି ଶବ୍ଦଦ୍ୱୟର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିନଥାନ୍ତେ, କିନ୍ତୁ ଆଧୁନିକ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନେ ତାହାକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାହା କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏହାରେ ଜୋର ଦେଇ କହନ୍ତି ଯେ କୌଣସି ପାର୍ଥକ୍ୟ ସ୍ୱୀକୃତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତଥାପି ମିଲର, ଯିଏ ଏହି ଶବ୍ଦମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିପାରିନଥିଲେ, ଆଧୁନିକ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣାର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପରୀତ ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।

ବାସ୍ତବତା ହେଉଛି, ଦାନିଏଲ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସତର୍କ ଲେଖକ ଥିଲେ; ସେ ଇବ୍ରୀ ଭାଷା ଜାଣୁଥିଲେ, ଏବଂ ବାବିଲୋନର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କଠାରୁ—ଯେମାନେ ନିଜ ନିଜ ସମାଜରେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ—ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୋଲି ବିଚାର କରାଯାଇଥିଲେ। ଯଦି କେହି ଇବ୍ରୀ ଭାଷାର ଯଥାର୍ଥ ପ୍ରୟୋଗକୁ, ଏବଂ ସେହି ବିଶେଷ ଇତିହାସରେ ତାହା କିପରି ସଠିକ ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହେବା ଉଚିତ, ଜାଣୁଥାନ୍ତା, ସେ ଥିଲେ ଦାନିଏଲ। ଯଦି ଦାନିଏଲ ଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଭିନ୍ନ ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରିବାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ। “ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ” କିମ୍ବା “ହଟାଇ ଦେବା” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକରେ ଦାନିଏଲଙ୍କର ପୃଥକ ବ୍ୟବହାରକୁ ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ “ଦୈନିକ” ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କ ଧାରଣାକୁ ସମର୍ଥନ କରେ; ଏବଂ ସେହି ଧାରଣାକୁ ମିଲର ଠିକ୍ ସେହି ପାଠଖଣ୍ଡରେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଉଲ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସତ୍ୟକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବାମାନେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଅଛନ୍ତି।

ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଫ୍ରାଇମର ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ହେଉଛନ୍ତି ଶିକ୍ଷିତ ନେତୃତ୍ୱବର୍ଗ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ହେଉଛନ୍ତି ଅଶିକ୍ଷିତ ସାଧାରଣ ଲୋକ, ଯେମାନେ ଶିକ୍ଷିତମାନେ ଯାହା ଶିଖାନ୍ତି, କେବଳ ତାହାହିଁ ଶୁଣିବେ। ସେମାନେ ସେହିମାନେ, ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟାର ତଳେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଏକ ଚୁକ୍ତି କରନ୍ତି। ସେମାନେ ସେହିମାନେ, ଯାହାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ହବକ୍କୂକ ଦୁଇରେ ଉନ୍ନତ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ମଥି ଏକୋଇଶ-ପାଞ୍ଚର ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ। ସେମାନେ ସେହିମାନେ, ଯେମାନେ ମିଲ୍ଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ମୂଳଭୂତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ଯାହା ଶେଷରେ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ଦୀପ୍ତିତ ହୁଏ (ଆଧୁନିକ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଦଶମ ଏବଂ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରି), ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଦଶମ ଏବଂ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଆଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।

ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକମାନେ କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋତେ ଅବମାନ କରିବେ? ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଇଛି, ସେସବୁ ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନେ କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋତେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ ନାହିଁ? ମୁଁ ମହାମାରୀଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବି; ଏବଂ ତୋରୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବଡ଼ ଓ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବି।” ତେବେ ମୋଶା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତାହେଲେ ମିଶରୀୟମାନେ ଏହା ଶୁଣିବେ, କାରଣ ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଥିଲା; ଏବଂ ସେମାନେ ଏହା ଏହି ଦେଶର ନିବାସୀମାନଙ୍କୁ କହିବେ; କାରଣ ସେମାନେ ଶୁଣିଛନ୍ତି ଯେ, ହେ ସଦାପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛ, ଯେ ହେ ସଦାପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଦେଖାଯାଉଛ, ଏବଂ ତୁମ ମେଘ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥିଆ ହୋଇ ରହେ, ଏବଂ ତୁମେ ଦିନବେଳେ ମେଘସ୍ତମ୍ଭରେ ଓ ରାତିରେ ଅଗ୍ନିସ୍ତମ୍ଭରେ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଆଗୁଆ ହେଉଛ। ଏବେ ଯଦି ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକ ମଣିଷ ପରି ବଧ କର, ତେବେ ଯେ ସମସ୍ତ ଜାତି ତୁମ ବିଷୟରେ ଖ୍ୟାତି ଶୁଣିଛି, ସେମାନେ କହିବେ, ‘ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେ ଯେ ଦେଶ ଦେବେ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କୁ ଶପଥ କରିଥିଲେ, ସେହି ଦେଶକୁ ନେଇଯିବାକୁ ସମର୍ଥ ନଥିଲେ; ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅରଣ୍ୟରେ ବଧ କରିଛନ୍ତି।’ “ଏବେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବିନୟ କରୁଛି, ମୋ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ମହାନ ହେଉ, ଯେପରି ତୁମେ କହିଥିଲା, ‘ସଦାପ୍ରଭୁ କ୍ରୋଧେ ଧୀର ଓ ମହାଦୟାଳୁ, ଅଧର୍ମ ଓ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅପରାଧୀଙ୍କୁ କୌଣସିପରି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ନାହିଁ; ପିତାମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଣନ୍ତି।’ ତେଣୁ, ତୁମ ମହାଦୟାର ମାପ ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବିନୟ କରୁଛି, ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ କ୍ଷମା କର, ଯେପରି ମିଶର ଦିନଠାରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିଆସିଛ।” ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ତୋର କଥାନୁସାରେ ମୁଁ କ୍ଷମା କରିଛି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେପରି ସତ୍ୟରୂପେ ଜୀବିତ, ସେପରି ନିଶ୍ଚୟ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। କାରଣ ଯେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମୋର ମହିମା ଓ ମୋର ସେହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି, ଯାହା ମୁଁ ମିଶରରେ ଓ ଅରଣ୍ୟରେ କରିଥିଲି, ଏବଂ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଦଶଥର ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି ଓ ମୋର କଥା ଶୁଣିନାହାନ୍ତି; ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନେ ସେହି ଦେଶ ଦେଖିବେ ନାହିଁ, ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଶପଥ କରିଥିଲି; ଏବଂ ଯେମାନେ ମୋତେ ଅବମାନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଧ୍ୟ ତାହା ଦେଖିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୋର ସେବକ କାଲେବ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ଆତ୍ମା ଥିଲା ଏବଂ ସେ ମୋତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଅନୁସରଣ କରିଛି, ତେଣୁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ସେହି ଦେଶକୁ ନେଇଯିବି, ଯେଉଁଠାକୁ ସେ ଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ତାହାଙ୍କର ସନ୍ତାନସନ୍ତତି ତାହାକୁ ଅଧିକାର କରିବେ।” ଗଣନା 14:11–24.