ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ଉଣଚାଳିଶତମ ସଂଖ୍ୟା

1798 ମସିହାରେ ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ ହେବାବେଳେ ଯେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସେହି ବୃଦ୍ଧି ଏକ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା, ଯାହା 1844 ମସିହାରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣାର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ତାହାର ପରାକାଷ୍ଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣା, ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ ହେଉଛି, ସେହି ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏଥିରେ ସେହି ଇତିହାସର ସେହି ସମାନ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି; କାରଣ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣାର ସନ୍ଦେଶ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ ହେଉଛି, ତାହା ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନମାନଙ୍କର ଏକ ପୁନର୍ସ୍ଥାପନା ଅଟେ।

ଆମ ସମୟର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟ ହେଉଛି ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ଭୂମିକା। ଇସ୍ଲାମର ଏହି ତିନୋଟି ହାୟ ସବୁ ହବକ୍କୂକଙ୍କର ଦୁଇଟି ପଟିକା ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ 18 ଜୁଲାଇ 2020 ର ନିରାଶା ସମୟରେ ଖୋଲାଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ବିଳମ୍ବ ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା। ଯେପରି ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା, ସେହିପରି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ବିକଶିତ ହୁଏ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଏକ୍ସେଟର କ୍ୟାମ୍ପ ସଭା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ବିନ୍ଦୁକୁ ପହଞ୍ଚେ। ସେହି ବିନ୍ଦୁରେ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ପାଖରେ ତେଲ ଅଛି, କିମ୍ବା ନାହିଁ।

ଯିରୁଶାଲେମର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ଉପହାସକ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯିଶାୟାଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ ହାୟବାଣୀ ଏହା ପରିଚୟ କରାଏ ଯେ, ଦର୍ଶନଟି ଇଫ୍ରାୟିମର ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ଗୋଟିଏ ପୁସ୍ତକ ପରି ହୋଇଯାଇଛି। ଯିଶାୟାଙ୍କ ଏହି ଅନୁଛେଦରେ, ଯେପରି ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଇତିହାସରେ ସାଧିତ ହୋଇଛି, ଏକ ଶୈତାନୀୟ ପ୍ରତୀକକୁ ଏକ ଈଶ୍ୱରଭକ୍ତ ପ୍ରତୀକରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ କୁମ୍ଭକାରର ମାଟି ବୋଲି ଗଣ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା “the daily”ର ସଂଜ୍ଞାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ବୋଲି ସ୍ଥାପିତ କରିବା, ଯେତେବେଳେ ତାହା ଶୈତାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ “tamid” ଶବ୍ଦକୁ ପୌତ୍ତଲିକତାର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ, ସେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେହି ଶବ୍ଦକୁ ବାଛିଥିଲେ, କାରଣ ଶବ୍ଦଟିର ଅର୍ଥ “ନିରନ୍ତର”।

ତିନୋଟି ଶକ୍ତି ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱକୁ ଆର୍ମାଗେଡୋନ୍‌ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ତିନୋଟି ଶକ୍ତିମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ଡ୍ରାଗନ୍‌ (ପୌତ୍ତଳିକତା)। ଡ୍ରାଗନ୍‌ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାହାର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲା। ଡ୍ରାଗନ୍‌ ସେହି ଯୁଦ୍ଧକୁ ହଜାର-ବର୍ଷୀୟ ସହସ୍ରାବ୍ଦର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାରି ରଖେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଶେଷରେ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଏ।

ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନକୁ ବିଶ୍ୱକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ତିନୋଟି ଶକ୍ତିର ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତି ଥିବା ପଶୁ (ପୋପତନ୍ତ୍ର), ଏବଂ ସେହି ତିନୋଟି ଶକ୍ତିର ତୃତୀୟ ଥିବା ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା (ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର), ଉଭୟେ କ୍ରୁଶର ଇତିହାସ ପରେ ଇତିହାସରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଉଭୟଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ସମୟରେ ବିନାଶ କରାଯାଏ।

ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ପୌରାଣିକତାକୁ (ଶୟତାନକୁ) ପ୍ରତୀକ କରିବା ପାଇଁ ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦ “continual” ବାଛିଲେ, ସେ ଏମିତି ଏକ ଶବ୍ଦ ବାଛିଲେ ଯାହା ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥାଏ ଯେ ନିରନ୍ତରଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ହେଉଛି ଶୟତାନ। ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ଶକ୍ତି କେବଳ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାଳଖଣ୍ଡମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ସକ୍ରିୟ ରହନ୍ତି। ଦାନିଏଲଙ୍କ “tamid” (continual) ଶବ୍ଦର ଚୟନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏବଂ ସଠିକ୍ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।

ଯେହୋବା ଯେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାର ଆତ୍ମା ଢାଳିଦେଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯିଶାୟାଙ୍କ ହାୟର ବର୍ଣ୍ଣନା ଯେପରି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାଇଶରୁ ଅଧ୍ୟାୟ ତିରିଶି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ରହିଛି, ସେ ଏପରି ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି:

ଯେ “ଫଳକ” ଲେଖାଯାଇଛି, ସେହିଟି ହେଉଛି ହବକ୍କୂକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଫଳକଗୁଡ଼ିକ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରଚିତ ଥିଲା ଯେ, ଯେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିବେ ସେମାନେ “ଦୌଡ଼ି” ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରଚାର କରିପାରିବେ। ଯେ “ପୁସ୍ତକ” “ଫଳକ” ବିଷୟରେ “ଲିପିବଦ୍ଧ” କରିଥିଲା, ସେହିଟି ହେଉଛି ହବକ୍କୂକ। ହବକ୍କୂକଙ୍କ “ପୁସ୍ତକ”ର “ଫଳକ” ଏକ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା “ଏକ ବିଦ୍ରୋହୀ ଜନସମୂହ, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସନ୍ତାନମାନେ, ସେମିତି ସନ୍ତାନମାନେ ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ” ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରେ। ଯେ “ବିଦ୍ରୋହୀ ଜନସମୂହ” “ଶୁଣିବାକୁ” ଅସ୍ୱୀକାର କରେ, ସେମାନେ ଯିରିମିୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେହି ଲୋକମାନେ, ଯେମାନେ ପ୍ରହରୀଙ୍କ ତୂରୀଧ୍ୱନି ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି।

ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଯିଶାୟଙ୍କ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ।

ଯିଶାୟାଙ୍କର ବହିର ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ “ଶୁଣି” ପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ “ଶୁଣନ୍ତି” ନାହିଁ, ଏବଂ “ଶୁଣିବା” ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ୱୀକାର ଏହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ ସେମାନେ “ବୁଝୁ ନାହାନ୍ତି।” ଦାନିୟେଲଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟମାନେ, ଯେମାନେ ମାଥିଉଙ୍କର ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି, ସେମାନେ “ପୁସ୍ତକ” ହବକ୍କୂକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ପଟିଆ” ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହାନ୍ତି। ଯଦି ଯିଶାୟାଙ୍କର ବହିର ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଶୁଣିଥାନ୍ତେ, ସେମାନେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ସୁସ୍ଥ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ମେଦସ୍ଥୂଳ ହୋଇଯାଇଛି, ତେଣୁ ସେମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯୀଶୁ ବହିର ବିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କର ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କଲେ।

ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଉପମାମାନଙ୍କର ଗୁଢ଼ ଅର୍ଥ ବୁଝନ୍ତି; ଏହା ସେହି ସତ୍ୟ, ଯାହା ପଦେ ପଦେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଏବଂ ଶୁଣନ୍ତି; ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଧନ୍ୟ—ଉଭୟଙ୍କୁ ଦାନିଏଲର ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି। “ଜ୍ଞାନୀ” ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ (ନିଜ ହୃଦୟଦ୍ୱାରା) ବୁଝନ୍ତି, ଯାହାକି ହବକ୍କୂକର “ପୁସ୍ତକ”ରେ ଲିପିବଦ୍ଧ “ତାଲିକା” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ; ଏବଂ “ଧନ୍ୟ” ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ମିଲେରୀୟମାନେ ଠିକ୍‌ଭାବେ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ତେରଶ ପଞ୍ଚତ୍ରିଶ ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଅଧର୍ମୀୟତା (“ଦୈନିକ”) ୫୦୮ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ “ହଟାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା।” ୧୮୪୩ ମସିହାରେ ଯେମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ଅନୁଛେଦରେ “ଆସେ” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ “ସ୍ପର୍ଶ କରେ।” ୧୮୪୩ ମସିହା, ଶେଷ ହେବାବେଳେ, ୧୮୪୪ ମସିହାକୁ “ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିଲା।” ୧୮୪୩ ମସିହା ଶେଷ ହେବା ସହିତ, ହବକ୍କୂକଙ୍କର “ବିଳମ୍ବର ସମୟ” ଆସିପହଞ୍ଚିଲା, ଏବଂ “ତାଳିକାଗୁଡ଼ିକ” ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିବା “ପୁସ୍ତକ”ରେ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହିପରି ଯେମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଘୋଷିତ ହେଲା। ହବକ୍କୂକଙ୍କ “ପୁସ୍ତକ” ଦର୍ଶନ ପାଇଁ “ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ” ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲା।

ଦାନିଏଲ 1798ର ଇତିହାସକୁ (ଶେଷ ସମୟକୁ) ସନାକ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପୁସ୍ତକ ମୁଦ୍ରାମୋଚିତ ହେଲା, ଏବଂ ସେତେବେଳେ ଏକ ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା (ଶୁଦ୍ଧିକୃତ, ଏବଂ ଧଳା କରାଗଲା, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲା)। ସେହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ସାତଟି ଗର୍ଜନର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସର ପ୍ରକାଶରେ ତାହାର ଉପସଂହାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା। ସେହି ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ସତ୍ୟର ତିନୋଟି ପଥଚିହ୍ନ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ନିରାଶା, ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ମହାନ ନିରାଶା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ପ୍ରଥମ ନିରାଶାକୁ ପହଞ୍ଚିବାର ଆଶୀର୍ବାଦ 1798 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସର ଶେଷଭାଗରେ ଏକ ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

1798 ର ଇତିହାସରୁ 1844 ର ମହା ନିରାଶା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ଘଟିଲା, ତାହା 1989 ର ଇତିହାସରୁ ଆସନ୍ତା ସଣ୍ଡେ ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। ପ୍ରଥମ ନିରାଶାରେ ବିଳମ୍ବିତ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଯେମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଛି। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରର “ଜ୍ଞାନୀ”ମାନେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ “ଧନ୍ୟ,” ଏବଂ ଯେମାନେ “ଅପେକ୍ଷା” କରନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ନିଜ ହୃଦୟଦ୍ୱାରା “ଶୁଣନ୍ତି” ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେମାନେ “ଦେଖନ୍ତି” ନାହିଁ। ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନର ସମଗ୍ର ଅନୁଭବ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଚାରିଟି ପଦରେ ସଂକ୍ଷେପରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯିବାର ଇତିହାସକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ସେହି ଚାରିଟି ପଦ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପବିତ୍ର ଇତିହାସ, ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଫଳକଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ, ଏବଂ ଯିଶୁ ରେଖା ପରେ ରେଖାର ପ୍ରଣାଳୀ ମାଧ୍ୟମରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇବାବେଳେ ଯାହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ ସେହି ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ, ବୁଝିବା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଅଟେ। ସେ “ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ” ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରହସ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପରେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରରେ “ଦୁଷ୍ଟମାନେ” ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ 2 Thessalonians, ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇରେ, ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଅବୁଝାପନକୁ ସତ୍ୟପ୍ରତି ଘୃଣାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମକୁ ଆଣେ। ପାଉଲଙ୍କ ପତ୍ରରେ ଯେ ସତ୍ୟକୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଭଲପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହିଟି ଥିଲା “the daily,” ଏବଂ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସେହି ଚାରିଟି ପଦ୍ୟରେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟକୁ ବିଶେଷଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ସେହିଟି ମଧ୍ୟ “the daily” ଅଟେ।

ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ଏବଂ ଏହା କହିବାରେ ସେ ଯିଶାୟାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ବିପରୀତ ରୂପେ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ, ଯେମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଓ ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବେ ନାହିଁ। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରରେ ଯେମାନେ ଧନ୍ୟ, ସେମାନେ ହେଲେ ଯେମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରରେ ଥିବା ସେହି ଚାରିଟି ପଦ, ଏବଂ ମିଲ୍ଲରାଇଟମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକର ପୂରଣ, ଏବଂ ଶୁଣିବା ଓ ଦେଖିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିବା ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ସହିତ ଯିଶାୟାର ବିପରୀତତା, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀଙ୍କର ସେହି ସମାନ ପାର୍ଥକ୍ୟ—ଏସବୁ ମିଶି 18 ଜୁଲାଇ, 2020 ରେ ପ୍ରକାଶିତ ସାତଟି ଗର୍ଜନର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ପ୍ରତି ଆଗକୁ ସୂଚିତ କରେ। ମିଲ୍ଲରାଇଟ ଇତିହାସର ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଯାହା ପ୍ରଥମ ନିରାଶାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ବର୍ତ୍ତମାନ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେଉଛି। କେହି ଦେଖିବେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟେମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ।

ୱିଲିଅମ୍ ମିଲରଙ୍କୁ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ବୁଝିବାକୁ ପରିଚାଳିତ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ “ଦୈନିକ” ପୈଗାନ୍ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଥିଲା। ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେହି ବୁଝାପଡ଼ାରେ ସେ ଠିକ୍ ଥିଲେ ବୋଲି ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲେ। ସେହି ବୁଝାପଡ଼ା, ଯାହା ହବକ୍କୂକଙ୍କ “ପୁସ୍ତକ”ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ପଟିକା”ମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ତାହା “ଆସନ୍ତା ସମୟ ପାଇଁ” ଅଟେ। ସେହି “ପୁସ୍ତକ”ର ମୁଦ୍ରାମୋଚନ “ବିଦ୍ରୋହୀ, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ” ପ୍ରକାଶ କରେ। “ସନ୍ତାନ” ଶେଷ ପିଢ଼ିର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ତେଣୁ ଇଶାୟାଙ୍କ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ “ଆସନ୍ତା ସମୟ” ବିଶେଷ ଭାବରେ ଅନୁସନ୍ଧାନାତ୍ମକ ବିଚାରର ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ।

ଯିଶାୟା କହୁଛନ୍ତି ଯେ “ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସନ୍ତାନମାନେ” “ପୁସ୍ତକ”ରେ ଲିପିବଦ୍ଧ “ତାକ” ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବେ, କାରଣ ସେମାନେ କହନ୍ତି, “ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ, ଦର୍ଶନ କରିବେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ, ଆମ ପାଇଁ ଠିକ୍ କଥା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିବେ ନାହିଁ, ଆମକୁ ମନୋରମ କଥା କୁହନ୍ତୁ, ଛଳନାମୟ କଥା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରନ୍ତୁ।” 1863 ମସିହାରେ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଏହି ଅନୁରୋଧକୁ ପୂରଣ କରିବାର ଏକ କ୍ରମେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କଲା। ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଯିଶାୟା ମିଲେରୀୟ ଭିତ୍ତିମୂଳର ପୁରାତନ ପଥମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ କରିଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ କହିଥିଲେ, “ପଥରୁ ସରିଯାଅ, ମାର୍ଗରୁ ଅଲଗା ହେଅ, ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନଙ୍କୁ ଆମ ସମ୍ମୁଖରୁ ଅପସାରଣ କର।” ଯେହିଁ ପଥଟି ହେଉଛି ମାର୍ଗ, ସେହିଟି ହେଉଛି ଯିରିମିୟାଙ୍କର ପୁରାତନ ପଥମାନ।

“ମିଥ୍ୟା କହୁଥିବା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର” ଯିରିମିୟଙ୍କ “ପୁରୁଣା ପଥମାନଙ୍କୁ” ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ହେଉଛି ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ରୋଦନର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା; ସେଠାରେ ହିଁ “ବିଶ୍ରାମ” ମିଳେ, ଯାହା ଯିଶାୟରେ ସେହି “ବିଶ୍ରାମ ଓ ସତେଜତା” ମଧ୍ୟ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତ୍ୟ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶର ସେହି ସତେଜତା ଅଟେ। ସେହି ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ରୋଦନର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ମିଲରୀୟମାନଙ୍କର ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ଏକ “ପୁସ୍ତକ” ମଧ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ଫଳକମାନଙ୍କ” ଉପରେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ମିଥ୍ୟା କହୁଥିବା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ରୋଦନର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା, ସେମାନଙ୍କର “ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନଙ୍କୁ” ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରୁ “ଅପସାରିତ କରିବାକୁ” ଇଚ୍ଛା କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ, ଯାହାକୁ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଶେଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବେ, ଧର୍ମିକମାନଙ୍କର ପଥକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ତାହାର ଆରମ୍ଭରେ ଆଲୋକକୁ ସୂଚିତ କରି, ଏବଂ କିଏ “ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ” ସେହି ପଥର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ପରିଚୟ କରାଏ।

ଆରମ୍ଭରେ ଓ ଶେଷରେ, ସେହିଟି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ଆଲୋକ ଥିଲା। ସେହିଠାରେ ଯିଶୁ (ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନ) ଥିଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଉ ରହିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ସେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ। ଯିଶୁଙ୍କ ଗୌରବମୟ ଦକ୍ଷିଣ ବାହୁରୁ ନିସ୍ସରିତ ଆଲୋକଟି, “ପୁସ୍ତକ”ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ପଟିଆଗୁଡ଼ିକ” ଉପରେ ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହିପରି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ଆଲୋକ ଥିଲା। “ମିଥ୍ୟାଚାରୀ ସନ୍ତାନମାନେ” ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶକୁ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯେଉଁ ପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ଥିଲେ ସେହି ପଥକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାରୁ, ସେମାନେ ପଥରୁ ଖସିପଡ଼ିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାର ଆସିଲା। ଯେ “ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଚୀର” ହଠାତ୍ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼େ, ସେହିଟି ହେଉଛି କଲିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ପୃଥକ୍କରଣର “ପ୍ରାଚୀର”, ଯାହା ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଏ। ସେହି ବିଚାର “ହଠାତ୍, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ” ଆସେ, ଏବଂ ତାହା “କୁମ୍ଭକାରଙ୍କ ପାତ୍ର ଯେପରି ଚୂର୍ଣ୍ଣବିଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଭାଞ୍ଚିଯାଏ” ସେପରି ହେବ। ଏହା ସେହି ବିଚାର, ଯାହା “ନିତ୍ୟ”ର ଶୈତାନୀ ପ୍ରତୀକକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଇ, ତାହାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରିବା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ।

“ଦୈନିକ” ହେଉଛି ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟ, ଯାହା ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରର ଚାରିଟି ପଦକୁ ପରସ୍ପର ସଂଯୁକ୍ତ କରେ, ଏବଂ ଯାହା ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। “ଦୈନିକ” ହେଉଛି ସେହି ସତ୍ୟ, ଯାହାକୁ 2 ଥେସଲୋନୀକୀୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବାମାନେ ଘୃଣା କରନ୍ତି। “ଦୈନିକ” “ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ” ସେହି ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେ, ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନ ତାଙ୍କ ପଥରୁ ସରିଯାଆନ୍ତୁ। ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦଣ୍ଡ କୁମ୍ଭକାରଙ୍କ ପାତ୍ର ଭଙ୍ଗିଦିଆଯିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ, ତାହା ମୁର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ହାରାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାର ଏକ ଚିତ୍ରଣ; କାରଣ ସେହି ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିବା କୁମ୍ଭକାରଙ୍କ ପାତ୍ରର ଭଗ୍ନ ଓ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, “ଚୁଲ୍ହିରୁ ଅଗ୍ନି ନେବା ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଗଡ଼ିଆରୁ ପାଣି ତୁଳିବା ପାଇଁ,” “ଏକ ଖଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ମିଳିବ ନାହିଁ।”

“ଅଗ୍ନି” ଓ “ଜଳ”—ଉଭୟେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରତୀକ; ଏହିପରି, ଦଶ କନ୍ୟାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଥିବା ତେଲ ମଧ୍ୟ ସେହି ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଯେତେବେଳେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନି ହଠାତ୍ ଏକ କ୍ଷଣରେ ଆସିପହଞ୍ଚିବ, ଯେପରି 1844 ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ Exeter ଶିବିର-ସଭାରେ ଘଟିଥିଲା, ସେତେବେଳେ “ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ” ପାଇଁ କୌଣସି ତେଲ (ଜଳ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି) ମିଳାଇବା ଅସମ୍ଭବ ହେବ। ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ପରେ ଯେପରି ଯିରିମିୟଙ୍କୁ “ଫେରିଆସ” ବୋଲି ଡାକାଯାଇଥିଲା, ସେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଡାକାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ।

ଯିରେମିୟା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ପରେ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଥିଲେ। ସେମାନେ ସେହି ଲୋକ, ଯେମାନେ “ନିକୃଷ୍ଟରୁ ମୂଲ୍ୟବାନକୁ” ପୃଥକ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ “ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ” ହୋଇପାରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ “ମୁଖ” ସଦୃଶ ହୋଇପାରନ୍ତି। ସେମାନେ ସେହି ଲୋକ, ଯେମାନଙ୍କୁ ଦାନିଏଲ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ହୋଇଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ବୁଝି, ତାହା ପରେ ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ଛବ୍ବିଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ସେହି ଲୋକ, ଯେମାନଙ୍କୁ ଦାନିଏଲ, ଯିରେମିୟା ଏବଂ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେମାନେ “ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ” ସହ ବିପରୀତତାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। “ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ” ମଧ୍ୟ “ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନ” ଏହିପରି କହି ଡାକିଥିଲେ, “ଫେରିଆସିବା ଓ ବିଶ୍ରାମରେ ତୁମେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବ; ଶାନ୍ତତା ଓ ଭରସାରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଥିବ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଚାହିଲେ ନାହିଁ।”

ମିଲରଙ୍କର ରତ୍ନମାନେ ହେଉଛି ହବକ୍କୂକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନ ସନ୍ଦେଶର ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ, ଯାହା ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ଉପାସକଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ସେହି ରତ୍ନମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯେ ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ତାହାର ପ୍ରତୀକ ହେଉଛି “the daily।” “the daily” ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କର ବୁଝାମଣା ସଠିକ୍ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ବୁଝାମଣା ସେ ବାସ କରୁଥିବା ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ଯେ ରତ୍ନମାନଙ୍କୁ ନିଜ କକ୍ଷର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ଟେବୁଲ ଉପରେ ରଖିବାକୁ ବ୍ୟବହୃତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ମିଲର ପ୍ରଥମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଟେବୁଲ ଉପରେ ରଖିଥିବା ସମୟଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏବେ ଏକ ଅଧିକ ବଡ଼ କାସ୍କେଟ୍‌ରେ ଅଛନ୍ତି, କାରଣ ସେହି କାସ୍କେଟ୍‌ ଏବେ କେବଳ ବାଇବେଲକୁ ନୁହେଁ, ଯେପରିକି ମିଲରଙ୍କ ସମୟରେ କରୁଥିଲା, ବରଂ ଏବେ ବାଇବେଲ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା—ଉଭୟକୁ—ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ।

ଏହି ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ହିଁ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ହିଁ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରମୁଖ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି। ମିଲର ଏହି ସଂଘର୍ଷକୁ ଦେଖିଥିଲେ, କାରଣ ତାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପେଟିକାକୁ (ବାଇବେଲକୁ) ନେଇ ତାହାକୁ ଛିଣ୍ଡିଫାଡ଼ି କରିଦେଇଥିଲେ। ଯୋହନ, ଯିଏ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ “ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ” ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଓ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ପାତ୍ମୋସ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା ଦ୍ୱୀପରେ ଥିଲେ।” ଯୋହନଙ୍କୁ ବାଇବେଲ ଓ ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀ—ଉଭୟର ସନ୍ଦେଶକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଯାତିତ କରାଯାଉଥିଲା।

୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଯାହାର ମୁଦ୍ରା ଖୋଲାଯାଇଥିଲା, ସେହି ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ବିଚାରଣାକୁ ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଅବ୍ୟାହତ ରଖିବୁ।