ପୂର୍ବତନ ଲେଖାରେ ଆମେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲୁ ଯେ, ଗାବ୍ରିଏଲ୍ 1844 ମସିହାର ତାରିଖକୁ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ଆଧାରରେ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ “ଶେଷ କ୍ରୋଧ”ର ଉପସଂହାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ମିଲର୍ ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ଛବ୍ବିଶର “ସାତ ସମୟ”କୁ ବୁଝିଥିଲେ, ଯାହା ଯିହୂଦାର ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିନଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ—ଉଭୟ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ “ସାତ ସମୟ”ର ନ୍ୟାୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏବଂ ପରସ୍ପର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତା। ଉଣେଇଶ ପଦରେ “ଶେଷ କ୍ରୋଧ”ର ଭେଦକୁ ସେ କେବେ ଚିହ୍ନିଥିଲେ କି ନାହିଁ, ତାହା ସନ୍ଦେହଜନକ; ଯଦ୍ୟପି ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ସାଧାରଣ ଅର୍ଥରେ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ “କ୍ରୋଧ” ହେଉଛି “ସାତ ସମୟ”। ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ କ୍ରୋଧ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଲୋକ 1856 ମସିହାରେ ପାଲ୍ମୋନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ 1863 ମସିହାରେ ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଇଥିଲା। ତଥାପି “ସାତ ସମୟ” ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ସଠିକ୍ ଥିଲା, ଯଦ୍ୟପି ସୀମିତ।
ମିଲର ଏହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିନଥାନ୍ତେ ଯେ ଡାନିଏଲ ଆଠର ଏକାଦଶ ପଦରେ ପୌରାଣିକ ରୋମର ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ପୌରାଣିକତାକୁ ଉନ୍ନତ କରି ଉଚ୍ଚ କରିଥିଲା, କାରଣ ମିଲରଙ୍କ ପାଇଁ “take away” ଡାନିଏଲରେ ଏହାର ତିନୋଟି ପ୍ରକଟଣର ପ୍ରତ୍ୟେକରେ କେବଳ ଅପସାରଣ କରିବା ମାତ୍ର ଥିଲା। ତଥାପି, ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସୀମିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଠିକ୍ ଥିଲା।
ମିଲ୍ଲରୀୟମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଚିହ୍ନିଥିଲେ ଯେ ଏକାଦଶ ପଦର “ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ” ରୋମ ନଗରରେ ଥିବା ପୈଗଣ ମନ୍ଦିର (ପ୍ୟାନ୍ଥିଅନ୍) ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ହିବ୍ରୁ ଭାଷା ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶର ଆଧାର ନଥିଲା। ମିଲ୍ଲରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ଥିଲା। ଯେ ଇତିହାସିକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଉନ୍ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଥିଲା, ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଦେଖିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କଲା; କିନ୍ତୁ ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ, ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କଲା।
ସେମାନେ ଯେ ଇତିହାସରେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ସେହି ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ବାଧ୍ୟ ହୋଇ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସିଘ୍ର-ଆଗମନଶୀଳ ପୁନର୍ଆଗମନ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କର ଆଗରୁ ଅପେକ୍ଷିତ ଧାରଣା ସହ ସମ୍ମତିରେ ସେମାନେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ନିରାଶ ହେଲେ; ତଥାପି ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଠିକ୍ ଥିଲା। ପନ୍ଦରରୁ ସତାଇଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେବେଳେ ଗାବ୍ରିଏଲ ଦୁଇଟି ଦର୍ଶନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ନଅରୁ ବାର ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗର ଲିଙ୍ଗ-ଦୋଳନରେ ଯେ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ବିସ୍ତୃତ ପ୍ରକାଶନ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ମିଲରଙ୍କ ବୁଝାମଣା ତାଙ୍କୁ ତାହାକୁ ଅନୁଭବ କରିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଥିଲା। ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟାରେ ମିଲରାଇଟମାନେ କେବଳ ରୋମକୁ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ପୃଥିବୀସ୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ଏବଂ ଏମିତି ହେଲା ଯେ, ମୁଁ—ମୁଁ ଦାନିଏଲ—ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ଦେଖି ତାହାର ଅର୍ଥ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲି, ତେବେ ଦେଖ, ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ମନୁଷ୍ୟର ଆକୃତିସଦୃଶ ଜଣେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ଏବଂ ମୁଁ ଉଲାଇ ନଦୀର ଦୁଇ କୂଳର ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ସେ ଡାକି କହିଲେ, “ଗବ୍ରୀଏଲ, ଏହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦର୍ଶନର ଅର୍ଥ ବୁଝାଇଦିଅ।” ତେଣୁ ସେ ମୋ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ସ୍ଥାନର ନିକଟକୁ ଆସିଲେ; ଏବଂ ସେ ଆସିବାମାତ୍ରେ ମୁଁ ଭୀତ ହୋଇ ଉପୁଡ଼ି ପଡ଼ିଲି; କିନ୍ତୁ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, “ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ବୁଝ; କାରଣ ଏହି ଦର୍ଶନ ଶେଷକାଳ ପାଇଁ ଅଟେ।” ସେ ଯେତେବେଳେ ମୋ ସହ କଥା କହୁଥିଲେ, ମୁଁ ଭୂମି ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲି; କିନ୍ତୁ ସେ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଉଠାଇ ସିଧା କରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ କରିଦେଲେ। ଏବଂ ସେ କହିଲେ, “ଦେଖ, କ୍ରୋଧର ଅନ୍ତିମ କାଳରେ କ’ଣ ଘଟିବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତାହା ଜଣାଇଦେବି; କାରଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ଶେଷ ଆସିବ। ଯେ ଦୁଇ ଶିଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ମେଷକୁ ତୁମେ ଦେଖିଲ, ସେ ମାଦୀ ଓ ପାରସୀର ରାଜାମାନେ। ଏବଂ ଲୋମଶ ଛେଳାଟି ଯୂନାନର ରାଜା; ତାହାର ଦୁଇ ଆଖିର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବଡ଼ ଶିଙ୍ଗଟି ପ୍ରଥମ ରାଜା। ଏବଂ ସେହିଟି ଭଙ୍ଗିଯାଇବା ପରେ, ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ଯେ ଚାରିଟି ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏହି ଜାତିରୁ ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟ ଉଦ୍ଭବିତ ହେବ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଶକ୍ତିରେ ନୁହେଁ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ଶେଷ କାଳରେ, ଯେତେବେଳେ ଅପରାଧୀମାନେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ, ସେତେବେଳେ ଭୟାନକ ମୁଖମୁଦ୍ରାଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଗୁଢ଼ ବାକ୍ୟ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଜଣେ ରାଜା ଉଠିବ। ତାହାର ଶକ୍ତି ପ୍ରବଳ ହେବ, କିନ୍ତୁ ନିଜ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ; ସେ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ଭାବେ ବିନାଶ କରିବ, ସମୃଦ୍ଧି ପାଇବ, କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବ, ଏବଂ ପ୍ରବଳମାନଙ୍କୁ ଓ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବ। ଏବଂ ତାହାର ଚାତୁର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ହାତରେ କପଟକୁ ସଫଳ କରିବ; ସେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ନିଜକୁ ବଡ଼ କରିବ, ଏବଂ ସୁରକ୍ଷାର ଭାବ ଦେଇ ଅନେକଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବ; ସେ ସମସ୍ତ ଅଧିପତିଙ୍କ ଅଧିପତିଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଉଠିବ; କିନ୍ତୁ ସେ ମାନବହାତ ବିନା ଭଙ୍ଗିଦିଆଯିବ। ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଯେ ଦର୍ଶନ କୁହାଯାଇଛି, ତାହା ସତ୍ୟ; ଏହି କାରଣରୁ ତୁମେ ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରି ରଖ; କାରଣ ଏହା ଅନେକ ଦିନ ପାଇଁ ଅଟେ।” ଏବଂ ମୁଁ ଦାନିଏଲ ମୂର୍ଛିତ ହୋଇ କିଛି ଦିନ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ରହିଲି; ପରେ ମୁଁ ଉଠି ରାଜାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କଲି; ଏବଂ ସେହି ଦର୍ଶନ ଦେଖି ମୁଁ ଚକିତ ହୋଇରହିଲି, କିନ୍ତୁ କେହି ତାହାକୁ ବୁଝିଲେ ନାହିଁ। ଦାନିଏଲ 8:15–27।
ଯଦ୍ୟପି ଦାନିଏଲ ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ (ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂରଣ ହେବାର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଛି), ତଥାପି ବାବିଲୋନର ଇତିହାସରେ ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟଟି ସେହି ଦର୍ଶନରୁ ବାଦ ହୋଇଯାଇଛି। ଏହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମସ୍ତକ ଏବଂ ସିଂହ ଭାବେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବାବିଲୋନର ବିଲୋପିତ ହେବା ଓ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେବାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଜୋର ଦେଇ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି। ନେବୁଖଦ୍ନେଜର “ସାତ କାଳ” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିବାବେଳେ ପାପାସୀର ମାରାତ୍ମକ ଘାଉର ଏକ ପ୍ରତୀକରୂପ ହୋଇଥିଲେ; ଏହିପରି ସେ ତୂରର ବେଶ୍ୟା ଭୁଲିଯାଇଥିବା ସାଙ୍କେତିକ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକ ହୋଇଥିଲେ। ଦାନିଏଲ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ବାବିଲୋନକୁ ଭୁଲିଯାଇଥିବା ପରି ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ଦର୍ଶନଟି ମାଦୀୟ ଓ ପାରସୀମାନଙ୍କୁ (ମେଷ) ନେଇ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହା ପରେ ଯବନ (ଛାଗ) ଆସିଥିଲା।
ମହାନ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଠାରୁ କମ୍ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଗଲା; ଯେପରି ଅଧ୍ୟାୟ ସାତରେ ମଧ୍ୟ ଚାରିଟି ପକ୍ଷ ଓ ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଚିତାଦ୍ୱାରା ଏହା ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା। ଚାରି ସଂଖ୍ୟା ଉତ୍ତର, ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରା ସୂଚିତ ହୋଇଥିବାପରି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀବ୍ୟାପୀତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର ଅଷ୍ଟମ ପଦରେ, ସ୍ୱର୍ଗର ଚାରି ପବନଦିଗକୁ ମୁହାଁ କରି ଚାରିଟି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା। ଅଧ୍ୟାୟ ସାତରେ ଗ୍ରୀସର ଚାରିଟି ପକ୍ଷ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର ଚାରି ପବନ ସହ ସମାନ୍ୱିତ, ଏବଂ ଗ୍ରୀସର ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡ ଚାରିଟି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଶକ୍ତି ସହ ସମାନ୍ୱିତ। ଏହି ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ଚାରିଟି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଶକ୍ତି ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କ ମୂଳ ରାଜ୍ୟ ଯେ ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଏବଂ ଚାରିଟି ପକ୍ଷ ଓ ଚାରି ପବନ ସେହି ବିଭାଜନର ଚାରିଟି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ବିଷୟର ଭେଦକୁ ଦେଖିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ଏହା ରୋମର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ପାରମ୍ପରିକ ବୁଝାମଣା ବିରୋଧରେ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଏକ ତର୍କକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ହବକ୍କୂକଙ୍କର ତାଲିକାଗୁଡ଼ିକରେ, ଯାହା 1843 ଏବଂ 1850 ର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପାୟୋନିୟର ଚାର୍ଟଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, କେବଳ ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଅଛି ଯାହା କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗକୁ ଚିତ୍ରିତ କରୁନାହିଁ, ଏବଂ ତାହା ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକ, ଏବଂ ଚାରିଟି ପାଖ ଓ ପବନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟର ଭେଦସୂଚନା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଭାବରେ ରୋମର ସତ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରିବାର ଏକ ପ୍ରୟାସରେ, ଶୈତାନ ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକ, ଏବଂ ଚାରିଟି ପାଖ ଓ ପବନଗୁଡ଼ିକର ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଅର୍ଥ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ତର୍କ ପ୍ରବେଶ କରାଇଲା। ଶୈତାନ ଏହା କଲା, କାରଣ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଚିହ୍ନଟ କରେ ଯେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଗୋଟିଏ ପୃଥକ୍ ପ୍ରତୀକ ଅଛି ଯାହା ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା। ସେହି ପ୍ରତୀକକୁ ସ୍ଥାପିତ କରୁଥିବା ପ୍ରମାଣର ଏକ ଅଂଶ ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକ, ଏବଂ ଚାରିଟି ପାଖ ଓ ପବନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଏହି ତର୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ଶୈତାନିକ ମତକୁ ସମର୍ଥନ କଲେ, ଏବଂ ସେହି ତର୍କ ମିଲ୍ଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସ ପାଇଁ ଏତେ ସ୍ୱଳ୍ପମୂଳ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଚାର୍ଟ ଉପରେ ସେହି ତର୍କକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଯେ ଶକ୍ତି ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “chazon” ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ତାହାକୁ “ତୋମର ଜନମାନଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ଲୁଟେରାମାନେ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍ ନାମକ ସିରିୟ ରାଜାମାନଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଶ୍ରେଣୀର ଗୋଟିଏ ରାଜା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ମିଲ୍ଲେର ତାହାକୁ ରୋମ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ।
ସେହି ସମୟଗୁଡ଼ିକରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନେକେ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ; ଏବଂ ତୁମ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୁଟେରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ। ଦାନିଏଲ 11:14।
ଆନ୍ତିଓକୁସ ସେହି ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ, ଯେଉଁ ରାଜାବଂଶ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଭଙ୍ଗି ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟରେ ବିଭକ୍ତ ହେବା ପରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ରାଜ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଆଠର ନବମ ପଦର ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଆସିଥିଲା, ଏବଂ ନବମ ପଦରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେଠାରୁ ସେହି ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଏକ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ନିର୍ଗତ ହେଲା, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ହେଲା—ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଦେଶ ଦିଗକୁ। ଦାନିୟେଲ 8:9.
ରୋମ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ କି, କିମ୍ବା ଏକ ଦୁର୍ବଳ ଏବଂ ତୁଳନାମୂଳକ ଭାବେ ଅଳ୍ପଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସିରିୟ ରାଜା ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ—ଏହି ତର୍କର ମଧ୍ୟରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି ଯେ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଶକ୍ତି ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା କି, ନା ଚାରିଟି ପବନ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ବଡ଼ କୌଣସି ତର୍କ ନୁହେଁ, କାରଣ ଇତିହାସ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଏ ଯେ ରୋମ ଗ୍ରୀକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ବଂଶଧର ନୁହେଁଥିଲା, ବରଂ ରୋମ ଏକ ନୂତନ ଶକ୍ତି ଥିଲା। ଯଦି ରୋମ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ତେବେ ନବମ ପଦର “ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ” ବାକ୍ୟଖଣ୍ଡଟି ନିଶ୍ଚୟ ଚାରିଟି ପବନ କିମ୍ବା ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ସୂଚିତ କରିବ। ଯଦି ସେ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍ ଥିଲା, ତେବେ ସେ ସିରିୟାର ଶିଙ୍ଗରୁ ବାହାରିଥିଲା।
ମିଲରୀୟମାନେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ଯେ “ତୁମ ଜନଙ୍କର ଲୁଟେରାମାନେ” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଶକ୍ତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଉଠିଦାଁଡିବ।
ତାହାର ଚାଳକଳା ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ହସ୍ତରେ କୁଟିଳତାକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରିବ; ସେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ନିଜକୁ ବଡ଼ କରିବ, ଏବଂ ଶାନ୍ତିର ଆବରଣରେ ଅନେକଙ୍କୁ ନାଶ କରିବ; ସେ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ଅଧିପତିଙ୍କ ବିରୋଧରେ ମଧ୍ୟ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; କିନ୍ତୁ ମାନବ ହସ୍ତ ବିନା ସେ ଭଞ୍ଜିତ ହେବ। ଦାନିଏଲ 8:25.
“ରାଜାଧିରାଜ” ହେଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଏବଂ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମର ଅନେକ ପୂର୍ବରୁ ବଞ୍ଚିଥିଲେ; ତେଣୁ ମିଲେରାଇଟମାନେ 1843 ର ଚାର୍ଟରେ ଏହି ସତ୍ୟଟିକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ସେହି ଚାର୍ଟରେ ସେମାନେ 164 ତାରିଖଟିକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରିଥିଲେ, ଯାହାର ବାସ୍ତବରେ କୌଣସି ବାଇବେଲୀୟ ସନ୍ଦର୍ଭ ନାହିଁ, ଏବଂ ଏହା କେବଳ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ସମ୍ପର୍କିତ ମିଲର ଓ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ତର୍କର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିବା ଏକ ଟୀକା ମାତ୍ର ଥିଲା। ଚାର୍ଟରେ “164” ବର୍ଷର ପାଖରେ ସେମାନେ ଲେଖିଥିଲେ, “ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ—ଯିଏ ସ୍ପଷ୍ଟତଃ ରାଜାଧିରାଜଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠି ଦାଁଡି ନଥିଲେ, କାରଣ ରାଜାଧିରାଜଙ୍କ ଜନ୍ମର 164 ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୃତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।”
ଆଜି ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି ଯେ “ତୁମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୁଟେରାମାନେ” ଅନ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍, ଯେପରି ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି, ଏହି ସତ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱେ ଯେ ପ୍ରେରିତ ଲେଖନୀରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ଯେ “1843 ଚାର୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହାତ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ତାହାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।” ମିଲରାଇଟମାନେ ଜାଣୁଥିଲେ ଯେ ଭୟଙ୍କର ମୁଖମୁଦ୍ରାର ରାଜା ହେଉଛି ରୋମ, ତେଣୁ “chazon” ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବାର କ୍ଷମତାକୁ ଦୁର୍ବଳ କରୁଥିବା ସେହି ଶୈତାନୀୟ ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବିଚଳିତ ହୋଇନଥିଲେ। ବାଇବେଲ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ କୁହେ ଯେ ଯଦି ଦର୍ଶନ ନଥାଏ, ତେବେ ଜନମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
ଯେଉଁଠାରେ ଦର୍ଶନ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପାଳନ କରେ, ସେ ଧନ୍ୟ। ହିତୋପଦେଶ 29:18।
ଏହି ପଦ୍ୟରେ ସୋଲୋମୋନ ଯେ ଦର୍ଶନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଦର୍ଶନ ହେଉଛି “ଚାଜୋନ୍” ଦର୍ଶନ; ଯାହା ଦାନିଏଲ ୮ର ତେରୋତିଏ ପଦରେ ସେହି ଦର୍ଶନ ଅଟେ, ଯାହା ଅଜାତିୟବାଦ ଓ ପାପାତନ୍ତ୍ରବାଦକୁ ପବିତ୍ରାଳୟ ଓ ସେନାଦଳକୁ ପଦଦଳିତ କରୁଥିବାରୂପେ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ରୋମର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟକୁ (“ତୋମର ଜନଙ୍କ ଲୁଟେରାମାନେ”) ଚିହ୍ନିହେବା ବିନା, ସେମାନେ ଏହି ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିପାରୁନ୍ଥାନ୍ତି। ଦାନିଏଲ ୧୧ର ଚଉଦୋତିଏ ପଦରେ “ତୋମର ଜନଙ୍କ ଲୁଟେରାମାନେ” ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିଦାଁଡିବେ, ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରିବେ, ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବେ, ଏବଂ ପତିତ ହେବେ। ରୋମ ଏହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲା।
ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟଟି ତାହା ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ “ଭିନ୍ନ” ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।
ଏହା ପରେ ମୁଁ ରାତ୍ରିର ଦର୍ଶନମାନଙ୍କରେ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ଚତୁର୍ଥ ପଶୁଟି ଭୟାନକ ଓ ବିଭୀଷଣ, ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲା; ତାହାର ବଡ଼ ବଡ଼ ଲୋହାର ଦାନ୍ତ ଥିଲା: ସେ ଗ୍ରାସ କରୁଥିଲା, ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ନିଜ ପାଦଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିଲା: ଏବଂ ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ସମସ୍ତ ପଶୁଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା; ଏବଂ ତାହାର ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା…. ପରେ ମୁଁ ସେହି ଚତୁର୍ଥ ପଶୁ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସତ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲି, ଯେହେତୁ ସେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟାନକ ଥିଲା; ଯାହାର ଦାନ୍ତ ଲୋହାର ଥିଲା ଏବଂ ନଖ ପିତଳର; ଯାହା ଗ୍ରାସ କରୁଥିଲା, ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ନିଜ ପାଦଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିଲା; ଏବଂ ତାହାର ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ, ଏବଂ ଯେ ଅନ୍ୟଟି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ତିନୋଟି ପଡ଼ିଗଲା; ସେହି ଶିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ, ଯାହାର ଆଖି ଥିଲା, ଏବଂ ଏମିତି ଏକ ମୁଖ ଥିଲା ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବିତ କଥା କହୁଥିଲା, ଯାହାର ଦେଖାଶୁଣା ତାହାର ସହଚରମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ 7:7, 19, 20.
ଦାନିଏଲ ସାତର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟକୁ ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ “ଭିନ୍ନ” ବୋଲି ଦୁଇଥର ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଯଦି ନବମ ପଦର “ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ” କେବଳ ସିରୀୟ ଶିଙ୍ଗର (ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଇପିଫାନିସ୍) ଏକ ପ୍ରସାରମାତ୍ର ହୁଏଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେହିଟି ଭିନ୍ନ ହୁଏନଥାନ୍ତା। ସାତ ଅଧ୍ୟାୟରେ ରୋମର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ପଶୁମାନେ ଥିଲେ ସିଂହ, ଭାଲୁ ଓ ଚିତା—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରକୃତିରେ ବାସ୍ତବରେ ଅବସ୍ଥିତ ପଶୁ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଲୋହାର ଦାନ୍ତ ଓ ପିତଳର ନଖ ଥିବା ସେହି ଚତୁର୍ଥ ପଶୁର କଥା ଆସିଲା, ସେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ସେହି ଭୟଙ୍କର ଭକ୍ଷକ ପଶୁର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ପ୍ରକୃତିର କୌଣସି ପଶୁକୁ ଜାଣୁନଥିଲେ। ଏହା ଭିନ୍ନ ଥିଲା (“ଭିନ୍ନ”)। ନବମ ପଦର “ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ” ଚାରି ପବନ ଓ ପକ୍ଷଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଅଞ୍ଚଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏଠାରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଏବଂ ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିମ୍ବା ପ୍ରମୁଖ ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନୁହେଁ।
ଦାନିଏଲ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହା କୁହାଯାଇଛି ଯେ, “ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ଶେଷ କାଳରେ, ଯେତେବେଳେ ଅପରାଧୀମାନେ ତାଙ୍କର ପାପର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ, ସେତେବେଳେ ଭୟାନକ ମୁଖମୁଦ୍ରାବଳମ୍ବୀ ଓ ଗୁଢ଼ କଥା ବୁଝୁଥିବା ଏକ ରାଜା ଉଠିବ।” “ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ଶେଷ କାଳ”ରେ (ଗ୍ରୀସ, ଯାହା ଭଙ୍ଗି ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା), ଏବଂ “ଯେତେବେଳେ ଅପରାଧୀମାନେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ” ସେହି ସମୟରେ, ଏକ ନୂତନ ରାଜା ଉଠିବ।
“କାର୍ଯ୍ୟର ମଞ୍ଚ ଉପରେ ଆସିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତିକୁ ପୃଥିବୀରେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଛି, ଯେପରି ଏହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେଉ ଯେ ସେ ପ୍ରହରୀ ଏବଂ ପବିତ୍ରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ କରିବ କି ନାହିଁ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଜଗତର ମହାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର—ବାବିଲୋନ, ମାଦୀ-ପାରସ, ଯୁନାନ, ଏବଂ ରୋମର—ଉଦୟ ଓ ପ୍ରଗତିକୁ ଅନୁସରଣ କରିଛି। ଏହି ପ୍ରତ୍ୟେକର ସହିତ, ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାତିମାନଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେପରି, ଇତିହାସ ନିଜକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରିଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକର ପରୀକ୍ଷାର ଏକ କାଳ ଥିଲା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଫଳ ହେଲା, ତାହାର ମହିମା ମ୍ଲାନ ହେଲା, ତାହାର ଶକ୍ତି ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲା।” Prophets and Kings, 535.
ଗ୍ରୀସର ରାଜ୍ୟର ଶେଷକାଳରେ (“ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ”), ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯିବ (“ଯେତେବେଳେ ଅପରାଧୀମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ”), ସେତେବେଳେ “ଭୟଙ୍କର ମୁଖମଣ୍ଡଳବିଶିଷ୍ଟ ଜଣେ ରାଜା” ଉଦ୍ଭବିତ ହେବ। ସେହି ରାଜା “ଗୁଢ଼ ବାକ୍ୟ” ବୁଝିବ, କାରଣ ସେ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କର ହିବ୍ରୁ ଭାଷା କିମ୍ବା ପୂର୍ବତନ ରାଜ୍ୟର ଗ୍ରୀକ ଭାଷାଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଏକ ଭାଷା କହିବ; କାରଣ ସେ ଲାଟିନ କହିବ। ସେହି ରାଜ୍ୟକୁ ମୋଶା ଏହିପରି ଜାତି ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 66 ରୁ 70 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବରୋଧ ଆଣିବ; ସେଠାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥାମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଏତେ ଭୟାବହ ଥିଲା ଯେ ବଞ୍ଚି ରହିବା ପାଇଁ ଯିହୁଦୀମାନେ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଖାଇଥିଲେ।
ଯେହେତୁ ତୁମେ ସବୁକିଛିର ପ୍ରଚୁରତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଓ ହୃଦୟର ଉଲ୍ଲାସ ସହିତ ତୁମ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେବା କରିନଥିଲା; ସେହିହେତୁ ତୁମେ ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ସେବା କରିବ, ଯେମାନଙ୍କୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପଠାଇବେ, ଭୁଖରେ, ତୃଷ୍ଣାରେ, ନିର୍ବସନତାରେ ଏବଂ ସବୁକିଛିର ଅଭାବରେ; ଏବଂ ସେ ତୁମ ଗଳାରେ ଲୋହାର ଜୁଆ ରଖିବ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ତୁମକୁ ନଷ୍ଟ କରିନଥାଏ। ସଦାପ୍ରଭୁ ପୃଥିବୀର ସୀମାରୁ, ଦୂରଦେଶରୁ, ଉକାବ ପକ୍ଷୀ ଯେପରି ଦ୍ରୁତ ଉଡ଼ିଆସେ ସେପରି ଏକ ଜାତିକୁ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଣିବେ; ସେମିତି ଏକ ଜାତି, ଯାହାର ଭାଷା ତୁମେ ବୁଝିପାରିବ ନାହିଁ; ଭୟଙ୍କର ମୁହଁମଣ୍ଡଳଯୁକ୍ତ ଏକ ଜାତି, ଯାହା ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଦେଖାଇବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଯୁବକଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେ ତୁମର ପଶୁଧନର ଫଳ ଓ ତୁମର ଭୂମିର ଫଳ ଖାଇଦେବ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ନଷ୍ଟ ହେବ; ସେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଧାନ୍ୟ, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ, ତେଲ, ତୁମର ଗୋଧନର ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା ତୁମର ମେଷପାଳର ବୃଦ୍ଧି—କିଛିମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ତୁମକୁ ନଷ୍ଟ କରିନଥାଏ। ଏବଂ ସେ ତୁମର ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରରେ ତୁମକୁ ଅବରୋଧ କରିବ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମର ସେହି ଉଚ୍ଚ ଓ ଦୃଢ଼ ପ୍ରାଚୀରଗୁଡ଼ିକ, ଯାହାରେ ତୁମେ ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ଭରସା କରୁଥିଲା, ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବ; ଏବଂ ସେ ତୁମର ସମସ୍ତ ଦେଶର ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରରେ ତୁମକୁ ଅବରୋଧ କରିବ, ଯେ ଦେଶ ତୁମ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁମକୁ ଯେ ଅବରୋଧ ଓ ସଂକଟରେ ପୀଡ଼ିତ କରିବେ, ସେହି ଅବରୋଧ ଓ ସଂକଟରେ ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ଶରୀରର ଫଳ, ଅର୍ଥାତ୍ ତୁମ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଯେ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନେ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରିବ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 28:47–53.
ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟକୁ “ଲୋହା” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ମୋଶୀ ଗୋଟିଏ “ଜାତି”ଙ୍କୁ ପରିଚିତ କରାଇଥିଲେ, ଯେହେତୁ ସେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଉପରେ “ଲୋହାର ଜୁଆ” ରଖିବ। ସେହି “ଜାତି” ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ “ନାଶ” କରିଦେବ, ଏବଂ ସେ ଉକାବ ପରି ଦ୍ରୁତ ହେବ; ଉକାବ ହେଉଛି ରୋମର ପ୍ରତୀକ। ସେ ଏମିତି ଗୋଟିଏ “ଜାତି” ହେବ “ଯାହାର ଭାଷାକୁ ତୁମେ ବୁଝି ପାରିବ ନାହିଁ,” କାରଣ ତାହାର ଭାଷା ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ “ଗୁଢ଼ ବାକ୍ୟ” ସଦୃଶ ହେବ। ସେ ଏକ “ଭୟାନକ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ବିଶିଷ୍ଟ ଜାତି” ହେବ, ଯେପରି ଦାନିଏଲଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ “ଭୟାନକ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ବିଶିଷ୍ଟ ରାଜା” ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଏବଂ ଯେରୁଶାଲେମର “ଘେରାବନ୍ଦୀ” ସମୟରେ ଯିହୂଦୀମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର “ପୁଅମାନେ ଓ ଝିଅମାନେ”ଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ।
ମିଲର ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବକଥିତ ଶକ୍ତିରୂପେ ପୌରାଣିକ ରୋମକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଚତୁର୍ଥ “ଲୋହ” ରାଜ୍ୟରୂପେ, ଏବଂ ସେହି “ଜାତି” ରୂପେ ଯେଉଁଥି ଇବ୍ରୀୟ କିମ୍ବା ଗ୍ରୀକ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ ଲାଟିନ୍ କହୁଥିଲା। ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ଓ ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ମିଲର କୌଣସି ପାର୍ଥକ୍ୟ କରିନଥିଲେ, କାରଣ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ସେ ଉଭୟ କେବଳ ରୋମ ଥିଲା। ଏହିପରି, ପଦ ତେଇଶରେ ପୌରାଣିକ ରୋମ ଉତ୍ଥିତ ହେବା ପରେ, ସେ ପଦ ଚବ୍ବିଶରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଦେଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଦର୍ଶନରେ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ପଦ ନଅରୁ ବାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁଂଲିଙ୍ଗରୁ ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗକୁ, ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗରୁ ପୁଂଲିଙ୍ଗକୁ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ପୁଂଲିଙ୍ଗରୁ ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗକୁ ଦୋଳାୟମାନ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ପଦ ତେଇଶ ପୌରାଣିକ ରୋମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଯେତେବେଳେ ପଦ ଚବ୍ବିଶରେ ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ରୋମକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। ପଦ ଚବ୍ବିଶରେ ସେହି ଶକ୍ତି “ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତି” ଧାରଣ କରିବାକୁ ଥିଲା, “କିନ୍ତୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ; ଏବଂ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ୟକର ଭାବରେ ନାଶ କରିବ, ଏବଂ ସଫଳ ହେବ, ଓ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ, ଏବଂ ପ୍ରବଳମାନଙ୍କୁ ଓ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବ।”
ପାପାଳ ରୋମକୁ ପୌତ୍ତଲିକ ରୋମର ସାମରିକ ଶକ୍ତି ଦିଆଯିବାକୁ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ୫୩୮ ମସିହାରୁ ୧୭୯୮ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ହଜାର ଦୁଇଶେ ସାଠି ବର୍ଷ ଧରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ କରିବ। ସେ “ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାବରେ” ଧ୍ୱଂସ କରିବ, କାରଣ ସେହି ପଶୁଟି ହେଉଛି ଯାହାର ପଛରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ “ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଅନୁସରଣ କରେ,” ଏବଂ ସେହି ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଯାହା “କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇବ” ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହେବା ପାଇଁ “ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ” ପ୍ରଥମ କ୍ରୋଧ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ନାହିଁ।
ତାହାପରେ ପଚିଶତମ ପଦରେ, ଗାବ୍ରିଏଲ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ସ୍ଥାପିତ ସେହି ଦୋଳନଶୀଳ ଧାରାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥି ଏକ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର “ନୀତି” ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରିଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇତିହାସକାରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାକ୍ଷ୍ୟୀକୃତ। ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର “ଚାତୁର୍ଯ୍ୟ” ଥିଲା ଜାତିଗୁଡ଼ିକୁ ତାହାର ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ସହିତ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା, ଏବଂ ସେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଗଢ଼ିଉଠିବା ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲା; ପୂର୍ବତନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି କେବଳ ସାମରିକ ପ୍ରଭାବବଳରେ ଏହା ଗଢ଼ାଯାଇନଥିଲା। ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମକୁ “ରାଜକୁମାରମାନଙ୍କର ରାଜକୁମାରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠି ଦାଁଡିବାକୁ” ମଧ୍ୟ ଥିଲା, ଯେପରି ସେ କାଲଭାରୀର କ୍ରୁଶ ଉପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା।
ତାପରେ ଗବ୍ରିଏଲ୍ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା ଦୁଇଟି ଦର୍ଶନକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି, “mareh” ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରକାଶର ଦର୍ଶନ (ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ଦିନ) ସତ୍ୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ “chazon” ଅର୍ଥାତ୍ ଅନ୍ୟଜାତୀୟ ରୋମ ଓ ପୋପୀୟ ରୋମ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରାଳୟ ଓ ସେନାଦଳକୁ ପଦଦଳିତ କରାଯାଇବାର ଦର୍ଶନକୁ “ବନ୍ଦ (ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ) କରାଯିବା”କୁ ଥିଲା, “ବହୁ ଦିନ ପାଇଁ” (୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ)।
ତାହାପରେ ଦାନିଏଲ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସୁସ୍ଥ ରହିଲେ, ଏବଂ ପରେ ପୁନର୍ବାର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଫେରିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ “mareh” ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯେହେତୁ ଏହା ସେହି ଦର୍ଶନ ଥିଲା ଯାହାକୁ ତାଙ୍କୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେହି କାରଣରୁ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଗାବ୍ରିଏଲ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସିବେ, ଯେଣ୍ତାକି ଦାନିଏଲଙ୍କୁ “mareh” ଦର୍ଶନ ବୁଝାଇବାର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।
ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକର ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିୟେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟର ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ମୋଶା ଓ ଯିରିମିୟାଙ୍କ ଲେଖନୀମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ବୁଝିପାରିଥିଲେ। ଯିରିମିୟା ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ଯେ, ସେ ଯେ ବନ୍ଦୀଦଶାରେ ଥିଲେ, ତାହା ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ।
ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଶ ଉଜାଡ଼ ଓ ଚମତ୍କାରର ବିଷୟ ହେବ; ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଜାତି ସତରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କୁ ସେବା କରିବେ। ପୁଣି, ସତରି ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ମୁଁ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କୁ ଓ ସେହି ଜାତିକୁ ସେମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ ପାଇଁ, ଏବଂ କଲ୍ଦୀୟମାନଙ୍କର ଦେଶକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବି, ଓ ତାହାକୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଉଜାଡ଼ରେ ପରିଣତ କରିଦେବି। ଯିରିମିୟ 25:11, 12.
ମୋଶାଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଶତ୍ରୁର ଦେଶରେ ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ସମୟ ଏମିତି ଏକ କାଳ ସହ ସମାନ ହେବ, ଯେତେବେଳେ ଭୂମି ନିଜର ବିଶ୍ରାମବର୍ଷଗୁଡ଼ିକର ଉପଭୋଗ କରିବ।
ଏବଂ ମୁଁ ଏହି ଦେଶକୁ ଉଜାଡ଼ କରିଦେବି; ଏବଂ ସେଠାରେ ବସୁଥିବା ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନେ ତାହାକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେବେ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛିତରିଦେବି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ପଛରେ ତଳୱାର ଟାଣି ନେବି; ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ଦେଶ ଉଜାଡ଼ ହେବ, ଓ ତୁମମାନଙ୍କ ସହରମାନେ ଧ୍ୱଂସସ୍ଥଳୀ ହେବ। ତାହାପରେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଶ ଉଜାଡ଼ ପଡ଼ି ରହିବ ଓ ତୁମେ ତୁମମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଶ ତାହାର ବିଶ୍ରାମବାରମାନଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କରିବ; ସେହି ସମୟରେ ଦେଶ ବିଶ୍ରାମ ପାଇବ ଏବଂ ତାହାର ବିଶ୍ରାମବାରମାନଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କରିବ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଉଜାଡ଼ ପଡ଼ି ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବିଶ୍ରାମ ପାଇବ; କାରଣ ତୁମେ ସେଥିରେ ବସୁଥିବାବେଳେ ତୁମମାନଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସେ ବିଶ୍ରାମ ପାଇନଥିଲା। ଲେବ୍ୟପୁସ୍ତକ 26:32–35.
ଦାନିଏଲ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟରୁ, ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ, ଏହା ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦେଶକୁ ଛିତରାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲେ, ଯେ ସମୟରେ ସେହି ଦେଶ ନିଜର ବିଶ୍ରାମବର୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଭୋଗ କରିବ। ସେ ଯିରେମିୟାଙ୍କ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବୃତ୍ତାନ୍ତକାର ଯାହା ବୁଝିଥିଲେ, ସେହି କଥାହିଁ ବୁଝିଥିଲେ।
ଯେମାନେ ତଳୱାରରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ବାବିଲକୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଗଲେ; ସେଠାରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଓ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଦାସ ହୋଇ ରହିଲେ, ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରସିଆର ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରିବାକୁ ଆସିଲା; ଯେପରି ଯିରିମିୟଙ୍କ ମୁଖଦ୍ୱାରା କହିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରେ, ଏବଂ ଭୂମି ନିଜ ସବ୍ବଥଗୁଡ଼ିକ ଉପଭୋଗ କରିପାରେ; କାରଣ ଯେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଉଜାଡ଼ ହୋଇ ପଡ଼ିରହିଲା, ସେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସବ୍ବଥ ପାଳନ କଲା, ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ଏବେ ପରସିଆର ରାଜା କୋରେଶଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ, ଯେପରି ଯିରିମିୟଙ୍କ ମୁଖଦ୍ୱାରା କହିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୋଇପାରେ, ପ୍ରଭୁ ପରସିଆର ରାଜା କୋରେଶଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କଲେ; ତେଣୁ ସେ ତାହାର ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟରେ ଏକ ଘୋଷଣା ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଏବଂ ତାହାକୁ ଲିଖିତ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ଜାରି କରି କହିଲେ, “ପରସିଆର ରାଜା କୋରେଶ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ମୋତେ ଦେଇଛନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଯିହୁଦାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଯିରୁଶାଲେମରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଅଛନ୍ତି? ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେ ଉପରକୁ ଯାଉନ୍ତୁ।” 2 ଇତିହାସ 36:20–23.
ଦାନିଏଲ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ, ଶତ୍ରୁର ଦେଶରେ ଯିରିମିୟଙ୍କ ଉକ୍ତ ସତରି ବର୍ଷର ଛିତରାଇ ରହିବା—ଯେତେବେଳେ ଦେଶ ତାହାର ସବ୍ବାଥଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲା—ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ସାତ ଗୁଣ” ଶାପର ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ବୁଝାପଡ଼ା ପ୍ରତି ଆଜ୍ଞାପାଳନରେ, ସେ ସେଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ଆଜ୍ଞାକୃତ ପ୍ରତିକାରକୁ ପୂରଣ କଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେମାନେ ଶେଷରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଛିତରାଇଥିବା ଅବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଜାଗୃତ ହୁଅନ୍ତି।
ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେମାନେ ଜୀବିତ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବେ, ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଭୀତି ଓ ଦୁର୍ବଳତା ପ୍ରେରଣ କରିବି; ଏବଂ ବାତାସରେ କମ୍ପିତ ପତ୍ରର ଶବ୍ଦ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାଉଥିବାପରି ଲାଗିବ; ଏବଂ ସେମାନେ ତଳୱାରରୁ ପଳାଇବାପରି ପଳାଇବେ; ଏବଂ କେହି ଧାଉନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନେ ପଡ଼ିଯିବେ। ଏବଂ କେହି ଧାଉନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନେ ତଳୱାର ସାମ୍ନାରେ ପଡ଼ୁଥିବାପରି ଜଣେ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିବେ; ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଠିଆ ହେବାର କୌଣସି ଶକ୍ତି ରହିବ ନାହିଁ। ଏବଂ ତୁମ୍ମେ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନଷ୍ଟ ହେବ; ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦେଶ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିଦେବ। ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବେ, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମରେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦେଶରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯିବେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସେହି ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯିବେ। ଯଦି ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମକୁ, ଏବଂ ଯେ ଅପରାଧରେ ସେମାନେ ମୋର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ତାହାକୁ, ଏବଂ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଯେ ସେମାନେ ମୋର ବିରୋଧରେ ଚାଲିଥିଲେ, ସ୍ୱୀକାର କରିବେ; ଏବଂ ଯେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଚାଲିଛି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦେଶକୁ ଆଣିଛି; ଯଦି ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ଅଖତ୍ନା ହୃଦୟ ନମ୍ର କରାଯିବ, ଏବଂ ସେମାନେ ତେବେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମର ଦଣ୍ଡକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ: ତେବେ ମୁଁ ଯାକୁବ ସହ ମୋର ଚୁକ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କରିବି, ଏବଂ ଇସ୍ହାକ ସହ ମୋର ଚୁକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଅବ୍ରାହାମ ସହ ମୋର ଚୁକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରିବି; ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ଦେଶକୁ ସ୍ମରଣ କରିବି। ସେହି ଦେଶ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିନା ଉଜାଡ଼ ପଡ଼ି ରହିବାବେଳେ ନିଜର ବିଶ୍ରାମବର୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଭୋଗ କରିବ; ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମର ଦଣ୍ଡକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ; କାରଣ, ହଁ, କାରଣ ସେମାନେ ମୋର ବିଧିବିଚାରକୁ ତୁଚ୍ଛ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ମୋର ବିଧିଗୁଡ଼ିକୁ ଘୃଣା କରିଥିଲା। ତଥାପି ଏହା ସବୁ ହୋଇଥାଇଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ରହିବେ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବି ନାହିଁ, ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏତେ ଘୃଣା କରିବି ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇ, ସେମାନଙ୍କ ସହ ମୋର ଚୁକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେବି; କାରଣ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଚୁକ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କରିବି, ଯେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିସାମ୍ନାରେ ମିଶର ଦେଶରୁ ବାହାର କରିଆଣିଥିଲି, ଯେପରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ହେବି: ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ। ଏହିସବୁ ସେହି ବିଧି, ବିଚାର ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଯାହା ସଦାପ୍ରଭୁ ସୀନୟ ପର୍ବତରେ ମୋଶାଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ନିଜ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଲେବ୍ୟପୁସ୍ତକ 26:36–46.
ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁର ଦେଶରେ ଛିତରାଇଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ପରାମର୍ଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରେ। ସେହି ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ସମନ୍ୱିତ କରିବାକୁ ହେବ, କାରଣ ଏହି ଦୁଇଟି ମିଶି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ସଦୋମ ଓ ମିଶର ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ସେହି ମହାନ ନଗରର ରାସ୍ତାମାନଙ୍କରେ ମୃତ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖିଥାନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଛିତରାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। ଦାନିୟେଲ ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶେଷ କରୁଥିବାବେଳେ, ଗବ୍ରିଏଲ “mareh” ଦର୍ଶନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସନ୍ତି, ଯେପରି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି।
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ କହୁଥିଲି, ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲି, ଏବଂ ମୋର ପାପ ଓ ମୋର ଲୋକ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିଲି, ଏବଂ ମୋର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ପର୍ବତ ପାଇଁ ମୋର ବିନୟ ନିବେଦନ କରୁଥିଲି; ହଁ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ କହୁଥିଲି, ସେତେବେଳେ ସେଇ ଗବ୍ରିଏଲ ନାମକ ପୁରୁଷ, ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆରମ୍ଭର ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଥିଲି, ଶୀଘ୍ର ଉଡ଼ି ଆସିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳୀନ ନୈବେଦ୍ୟର ସମୟରେ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ଏବଂ ସେ ମୋତେ ବୁଝାଇଲେ, ମୋ ସହିତ କଥା ହେଲେ, ଏବଂ କହିଲେ, ହେ ଦାନିୟେଲ, ମୁଁ ଏବେ ତୋତେ ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ବୁଝାମଣା ଦେବା ପାଇଁ ଆସିଛି। ଦାନିୟେଲ ୯:୨୦–୨୨।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
“ବାବିଲୋନର ପତନର କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ, ଯେବେ ଦାନିଏଲ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସମୟଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଉଦୟ ଓ ପତନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶ୍ରେଣୀର ଦର୍ଶନ ଦିଆଗଲା। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଥିବା ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ ସହିତ, ଏକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ତଥାପି ସମସ୍ତ କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇନଥିଲା। ‘ମୋର ଚିନ୍ତାମାନେ ମୋତେ ବହୁତ ବିଚଳିତ କଲା,’ ସେ ସେହି ସମୟର ନିଜ ଅନୁଭବ ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲେ, ‘ଏବଂ ମୋର ମୁହଁର ରଙ୍ଗ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ବଦଳିଗଲା; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ବିଷୟକୁ ମୋର ହୃଦୟରେ ରଖିଲି।’ ଦାନିଏଲ 7:28.”
“ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକ ଆଲୋକ ପକାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ଏହି ଦର୍ଶନର ଶେଷଭାଗରେ ଦାନିଏଲ ଶୁଣିଲେ, ‘ଜଣେ ପବିତ୍ରଜନ କହୁଥିଲେ, ଆଉ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପବିତ୍ରଜନ ସେହି କଥାକହୁଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପବିତ୍ରଜନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଏହି ଦର୍ଶନ କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ?’ ଦାନିଏଲ 8:13। ଯେ ଉତ୍ତର ଦିଆଗଲା, ‘ଦୁଇ ହଜାର ତିନିଶେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ତାହାପରେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ’ (ପଦ 14), ତାହା ତାଙ୍କୁ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାବିମୂଢ଼ତାରେ ପକାଇଦେଲା। ସେ ଆତୁରତାର ସହିତ ଦର୍ଶନର ଅର୍ଥ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଯିରିମିୟା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବକଥିତ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ସହିତ, ଦର୍ଶନରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦୂତ ଯେ ଦୁଇ ହଜାର ତିନିଶେ ବର୍ଷ ବିତିଯିବା ପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ହେବ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ସେହି କାଳସୀମାର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ସେ ବୁଝିପାରୁନଥିଲେ। ଦୂତ ଗାବ୍ରିଏଲ ତାଙ୍କୁ ଏହାର ଆଂଶିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦେଲେ; ତଥାପି ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ‘ଏହି ଦର୍ଶନ … ବହୁ ଦିନ ପାଇଁ ହେବ,’ ସେ ମୂର୍ଛିତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ‘ମୁଁ ଦାନିଏଲ ମୂର୍ଛିତ ହେଲି,’ ସେ ନିଜ ଅନୁଭବ ବିଷୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ‘ଏବଂ କିଛି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସୁସ୍ଥ ରହିଲି; ପରେ ମୁଁ ଉଠି ରାଜାଙ୍କ କାମ କଲି; ଆଉ ମୁଁ ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ନେଇ ବିସ୍ମିତ ହେଲି, କିନ୍ତୁ କେହି ତାହା ବୁଝିଲେ ନାହିଁ।’ ପଦ 26, 27।”
“ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ଦାନିଏଲ ପୁନର୍ବାର ଯିରିମିୟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା—ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ପୁସ୍ତକମାନରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ‘ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକର ସଂଖ୍ୟା’ ବୁଝିପାରିଲେ, “ଯାହା ବିଷୟରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଯିରିମିୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲା, ଯେ ସେ ଯିରୁଶାଲେମର ଉଜାଡ଼ ଅବସ୍ଥାରେ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ।” ଦାନିଏଲ 9:2।
“ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ, ଦାନିଏଲ୍ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକର ଶୀଘ୍ର ପରିପୂରଣ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ବିନୟ କଲେ। ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହିମା ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହୁ ବୋଲି ବିନୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ସେ ନିଜକୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏକାତ୍ମ କଲେ, ଯେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପାପକୁ ନିଜ ପାପ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କଲେ।” Prophets and Kings, 553, 554.