ଏହା ଅନେକ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିର କରାଯାଇଛି ଯେ ଇତିହାସରେ ଓ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେ ରୋମ ସଦା ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦୟ ହୁଏ ଏବଂ ସେ ସାତଟିର ମଧ୍ୟରୁ ଅଟେ। ଏହି ପ୍ରତୀକର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ଧାଡ଼ା, ଯାହାକୁ ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତିର ଠିକ ପୂର୍ବରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ତାହାର ଏକ ଅଂଶ ଅଟେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ପ୍ରଥମ ଓ ମହା ନିରାଶାରେ, ସେ ଏମିତି ଏକ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯାହା ସେହି ନିରାଶାର ରହସ୍ୟକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲା।
ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ପରେ, 1843 ଚାର୍ଟ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା କିଛି ସଂଖ୍ୟାତ୍ମକ ଗଣନାର ଭୁଲରୁ ସେ ନିଜ ହସ୍ତ ହଟାଇ ଦେଲେ। ସେହି ଭୁଲଟି ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭ୍ରାନ୍ତ ବୁଝାମଣାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯାହା ଏହି ନିରାଶାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା। ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଲରାଇଟମାନେ ଏକ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ବୁଝାମଣାକୁ ନେଇ ଯାଇଥିଲେ, ଯାହା ତେଇଶ ଶତ ଦିନର ଆରମ୍ଭ ତାରିଖକୁ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଦେଲା। ଏକ ସ୍ଥିର ଆରମ୍ଭ ବିନ୍ଦୁ ସହିତ, ଯାହା ପ୍ରଧାନତଃ କ୍ରୁଶର ତାରିଖ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା, ସେମାନେ ପରେ ଦେଖିଲେ ଯେ 1843 କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ଯେହି ସମାନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରମାଣକୁ ସେମାନେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ, ସେହି ପ୍ରମାଣ ବାସ୍ତବରେ କେବଳ 1844 କୁ ନୁହେଁ, ବରଂ 1844 ଅକ୍ଟୋବର 22ର ସେହି ନିଜେଷ୍ଟ ଦିନକୁ ସୁଦ୍ଧା ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିଲା।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ମହା ନିରାଶା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ପୁନର୍ବାର ଏକ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଭୁଲ ଘୋଷଣାଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜଟିଳତାର ଉତ୍ତର ଦେଲା ଯେ, ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର ୧୮୪୪ ହିଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ବିଷୟ ଏବଂ ତାହା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କଲେ, ଏବଂ ମହା ନିରାଶାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହେଲା।
“ଏକ ଜନସମୁଦାୟ ଭାବେ, ଆମେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଗମ୍ଭୀର ଅଧ୍ୟେତା ହେବା ଉଚିତ୍; ଡାନିଏଲ ଓ ଯୋହନଙ୍କ ଦର୍ଶନମାନଙ୍କରେ ପ୍ରକାଶିତ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନ ହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ରାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ବିଷୟ ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ଥିତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ମହାନ ଆଲୋକ ପକାଏ, ଏବଂ ଆମ ପୂର୍ବତନ ଅନୁଭବରେ ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ ନେତୃତ୍ୱ କରିଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଅନିର୍ବିବାଦ୍ୟ ପ୍ରମାଣ ଦେଇଥାଏ। ଏହା 1844 ମସିହାରେ ଆମର ନିରାଶାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ, ଏବଂ ଆମେ ଯେପରି ଧାରଣା କରିଥିଲୁ ସେପରି ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ହେବାକୁ ଥିବା ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ପୃଥିବୀ ନୁହେଁ ବୋଲି ଦେଖାଏ; ବରଂ ସେ ସମୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ପରମପବିତ୍ର କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଯାଜକୀୟ ପଦର ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରୁଛନ୍ତି, ଯଥା ଦୂତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟା ଡାନିଏଲଙ୍କୁ କହିଥିବା ଏହି ବାକ୍ୟମାନଙ୍କର ପୂରଣରେ, ‘ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ତାହା ପରେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ।’”
“ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ସଠିକ୍ ଥିଲା। ଯେ ମହାନ ସୀମାଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ଅତିକ୍ରମ କରିଆସିଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଚଳ। ନରକର ସେନାବଳ ଯଦିଓ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାହାଙ୍କ ଭିତ୍ତିରୁ ଉଖଳିଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିପାରେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବି ଉଲ୍ଲାସ କରିପାରନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ସଫଳ ହେଉନାହାନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଏହି ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକ ଅନନ୍ତ ପର୍ବତମାଳା ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି, ମଣିଷମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ସଂଯୁକ୍ତ ପ୍ରୟାସ ଏବଂ ଶୟତାନ ଓ ତାହାର ସେନାବଳର ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅଚଳିତ। ଆମେ ବହୁତ କିଛି ଶିଖିପାରୁ, ଏବଂ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଏପରି କି ନୁହେଁ ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆମେ ନିରନ୍ତର ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କର ନୟନ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରଧାମ ଉପରେ ନିଶ୍ଚଳ ଭାବେ ନିବିଡ଼ ହେଇ ରହିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ନ୍ୟାୟକାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମର ମହାନ ମହାୟାଜକଙ୍କ ଶେଷ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଛି,—ଯେଉଁଠାରେ ସେ ନିଜ ଜନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କରୁଛନ୍ତି।” Review and Herald, November 27, 1883.
ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର କ୍ରୁଶାରୋହଣ ସମୟର ନିରାଶା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କ୍ରୁଶରେ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ରାଜ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଥିବା ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ବୁଝାପଡ଼ା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତା ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ପାଉଲଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା ଯେ, ପ୍ରକୃତ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ପ୍ରକୃତ ପୃଥିବୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଆତ୍ମିକ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଇଛି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିବା। ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ସଦା “ଜ୍ଞାନୀ”ମାନଙ୍କୁ ନିରାଶାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ। ରୋମ “ଅଷ୍ଟମ, କିନ୍ତୁ ସେ ସପ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଟେ” ବୋଲି ଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରହେଳିକାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା, ଯିହୂଦାର ସିଂହ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରୁଛନ୍ତି, ତାହାର ଏକ ଅଂଶ, ଯାହା ମାଧ୍ୟମରେ ସେ 18 ଜୁଲାଇ, 2020 ର ନିରାଶାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି।
ମିଲରାଇଟମାନେ ରୋମକୁ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ଦେଖିଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ପୌତ୍ତଳିକତା ଓ ପାପତନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପାପତାନ୍ତ୍ରିକ ରୋମକୁ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ଦେଖିପାରିନଥିଲେ। 1844 ର କିଛି ସମୟ ପରେ, ଅଗ୍ରଦୂତମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ହିଁ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା।
ସେହି ପରିଚୟ 1850 ମସିହାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚାର୍ଟ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି; କିନ୍ତୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସତରହମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିତ୍ରଣକୁ ଚିହ୍ନିବାର ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷମତା ସେମାନଙ୍କ ବୁଝିବା ଶକ୍ତିର ସୀମାର ପାରେ ଥିଲା, କାରଣ 1863 ମସିହାରେ “ସାତ କାଳ”କୁ ସେମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ପରେ ସେମାନେ ଲାଓଦିକୀୟାର ଜଙ୍ଗଲରେ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
“ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଇତିହାସ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ସମୁଦାୟର ଅତୀତ ଅନୁଭବର ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମତ୍କାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅଟେ। ଯେପରି ପରମେଶ୍ୱର ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ମିଶରରୁ ନେଇଆସିଥିଲେ, ସେପରି ସେ ଆଡଭେଣ୍ଟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ନିଜ ଜନମାନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ। ମହା ନିରାଶାର ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଯେପରି ଲାଲ ସାଗର କୂଳରେ ଇବ୍ରୀମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲା। ଯଦି ସେମାନେ ତଥାପି ସେହି ପରିଚାଳକ ହସ୍ତ ଉପରେ ଭରସା ରଖିଥାନ୍ତେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ଅତୀତ ଅନୁଭବରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିଥିଲା, ତେବେ ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ପରିତ୍ରାଣ ଦେଖିଥାନ୍ତେ। ଯଦି 1844 ମସିହାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକତାର ସହିତ ପରିଶ୍ରମ କରିଥିବା ସମସ୍ତେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଗ୍ରହଣ କରି, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତାହାକୁ ଘୋଷଣା କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରୟାସ ସହିତ ପ୍ରବଳ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତେ। ଜ୍ୟୋତିର ଏକ ପ୍ରବାହ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଉପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥାନ୍ତା। ବହୁ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ପୃଥିବୀର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ସଚେତନ କରାଯାଇଥାନ୍ତେ, ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥାନ୍ତା, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଜନମାନଙ୍କର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଆସିଯାଇଥାନ୍ତେ।”
“ଇସ୍ରାଏଲମାନେ ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଭ୍ରମଣ କରୁନ୍ତୁ—ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ନ ଥିଲା; ସେ ତାଙ୍କୁ ସରାସରି କାନାନ ଦେଶକୁ ନେଇଯାଇ ସେଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର, ସୁଖୀ ଜାତିରୂପେ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ‘ଅବିଶ୍ୱାସ ହେତୁ ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।’ Hebrews 3:19. ସେମାନଙ୍କର ପଶ୍ଚାଦ୍ଗମନ ଓ ଧର୍ମତ୍ୟାଗର କାରଣରୁ ସେମାନେ ମରୁଭୂମିରେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନେ ଉଠାଯାଇଲେ। ଏହିପରି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଳମ୍ବିତ ହେଉ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନେ ପାପ ଓ ଦୁଃଖର ଏହି ଜଗତରେ ଏତେ ବର୍ଷ ରହିଯାଉନ୍ତୁ—ଏହା ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଅବିଶ୍ୱାସ ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ପୃଥକ କଲା। ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ସେମାନେ ଯେପରି ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ସେପରି ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନେ ଉଠାଯାଇଲେ। ଜଗତ ପ୍ରତି କରୁଣାବଶତଃ ଯୀଶୁ ନିଜ ଆଗମନକୁ ବିଳମ୍ବ କରୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ପାପୀମାନେ ସତର୍କବାଣୀ ଶୁଣିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଉଣ୍ଡେଲିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଶ୍ରୟ ଲଭିପାରନ୍ତି।” The Great Controversy, 458.
ଜେମ୍ସ ଏବଂ ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍—ଉଭୟେ—୧୮୫୬ ମସିହାରେ ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଲାଓଦିକିଆର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଥିଲା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅନୁଛେଦରେ ସେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ, “୧୮୪୪ ମସିହାରେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯେମାନେ ଏକତ୍ର ଭାବେ ପରିଶ୍ରମ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯଦି ସମସ୍ତେ ତୃତୀୟ ଦୂତର ବାର୍ତ୍ତା ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତେ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତାହାକୁ ଘୋଷଣା କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରୟାସ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତେ।” ପରେ ସେ କହନ୍ତି, “ଏହିପରି ଭାବରେ,” ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଯେ “ପଶ୍ଚାତ୍ପତନ ଏବଂ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ” ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା, ତାହାର ଫଳରେ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ୍ “ମରୁଭୂମିରେ ନଶିଗଲା।” ଏହି ଅନୁଛେଦ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛି ଯେ, ଲାଓଦିକିଆନ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ ଯେତେବେଳେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନିର ବାର୍ତ୍ତା ଘୋଷଣା କରିଥିବାମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଥିଲେ, ସେହି ସମୟସୀମାରେ ମରୁଭୂମିରେ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
ଆଜି ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନେ (ପଣ୍ଡିତମାନେ) ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସତରର ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରୟୋଗ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛନ୍ତି, ଯେଗୁଡ଼ିକ କିମ୍ବା ଯେସୁଇଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଭାବିତ ଫ୍ୟୁଚରିଜମ୍ର ପଦ୍ଧତିରୁ ଉଦ୍ଭବିତ, କିମ୍ବା ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମର ଭ୍ରଷ୍ଟ ଧର୍ମତାତ୍ତ୍ୱିକ ଆଚରଣରୁ ଆସିଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରର ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସରଳ। ଆମେ ଆବଶ୍ୟକ ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିସାରିଛୁ, ସେହିହେତୁ ଆମେ ସେଠାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପାଖକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବୁ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ କରିବୁ, କାରଣ ଯୀଶୁ ସଦା ଗୋଟିଏ ବିଷୟର ଶେଷକୁ ତାହାର ଆରମ୍ଭ ସହିତ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି।
ଏବଂ ସାତଜଣ ରାଜା ଅଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ପତିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଜଣେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନାହାନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ଆସିବାବେଳେ, ତାହାଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବାକୁ ହେବ। ଏବଂ ଯେ ପଶୁ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ଏବଂ ଏବେ ନାହିଁ, ସେହିଜଣେ ଅଷ୍ଟମ, ଏବଂ ସେ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଏବଂ ସେ ବିନାଶକୁ ଯାଉଛି। ଆଉ ତୁମେ ଯେ ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ଦେଖିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦଶଜଣ ରାଜା, ଯେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ପାଇନାହାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ପଶୁ ସହିତ ଏକ ଘଣ୍ଟା ପାଇଁ ରାଜାମାନଙ୍କ ପରି ଅଧିକାର ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:10–12।
ତୃତୀୟ ପଦ୍ୟରେ, ଯୋହନଙ୍କୁ ଆତ୍ମିକ ଭାବରେ 1798 ବର୍ଷକୁ ନିଆଯାଇଥିଲା। ଇତିହାସର ସେହି ଦୃଷ୍ଟିବିନ୍ଦୁରୁ, ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ପାଞ୍ଚଟି ରାଜ୍ୟ ପୂର୍ବରୁହିଁ ପତିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ସେହି ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଥିଲେ ବାବିଲୋନ, ମେଦୋ-ପାରସ୍ୟ, ଗ୍ରୀସ, ପୌତ୍ତଲିକ ରୋମ ଓ ପାପାଳ ରୋମ। ୱିଲିଅମ୍ ମିଲର୍ ସତରହମ ଅଧ୍ୟାୟର ଏହି ଅଂଶକୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିପାରିନଥିଲେ, କାରଣ ସେ ପୌତ୍ତଲିକ ରୋମଠାରୁ ପାପାଳ ରୋମ ଏକ ପୃଥକ୍ ରାଜ୍ୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିନଥିଲେ। ତଥାପି, ଏହି କ୍ରମ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ବାରହମ ଓ ତେରହମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି, କାରଣ ବାରହମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ନାଗ ପୌତ୍ତଲିକ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା, ତେରହମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଆସିଥିବା ପଶୁଟି ପାପାଳତ୍ୱ ଥିଲା, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ପଶୁଟି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏହି ତିନୋଟି ପଶୁଙ୍କୁ ନାଗ, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିବାବେଳେ ସେ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର କ୍ରମକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି କ୍ରମ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରହମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆମେ କରୁଥିବା ପ୍ରୟୋଗ ସହିତ ସମ୍ମତ ଅଟେ।
“ଏକ ବଡ଼ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଅଜଗର, ଚିତାସଦୃଶ ଜଣେ ପଶୁ, ଏବଂ ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ଜଣେ ପଶୁର ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ, ସେହି ପୃଥିବୀସ୍ଥ ସରକାରମାନଙ୍କୁ ଯୋହନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେମାନେ ବିଶେଷଭାବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦଳନ କରିବାରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବାରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ କାଳର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ। ପବିତ୍ର ନାରୀ ଏବଂ ତାହାର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଲ୍ପ ବୋଲି ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲେ। ଶେଷ ଦିନମାନରେ କେବଳ ଜଣେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦଳ ମାତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯୋହନ କହନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ‘ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି।’”
“ପୌତ୍ତଳିକତା ମାଧ୍ୟମରେ, ଏବଂ ପରେ ପାପାସୀ ମାଧ୍ୟମରେ, ଶୟତାନ ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀଧରି ନିଜ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କଲା, ପୃଥିବୀରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ମିଟାଇ ଦେବାର ଉଦ୍ୟମରେ। ପୌତ୍ତଳିକମାନେ ଏବଂ ପାପପନ୍ଥୀମାନେ ସମାନ ନାଗ-ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ପାର୍ଥକ୍ୟ କେବଳ ଏତିକି ଥିଲା ଯେ, ପାପାସୀ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବାର ଭଣ୍ଡ ଆବରଣ ଧାରଣ କରି, ଅଧିକ ବିପଦଜନକ ଏବଂ ନିଷ୍ଠୁର ଶତ୍ରୁ ହେଲା। ରୋମବାଦର ମାଧ୍ୟମରେ, ଶୟତାନ ଜଗତକୁ ବନ୍ଦୀ କରିନେଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମଧାରୀ କଳିସିଆ ଏହି ଭ୍ରମର ଶ୍ରେଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାହି ନେଇଯାଇଲା, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟଧରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ନାଗର କ୍ରୋଧ ତଳେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କଲେ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପାପାସୀ, ନିଜ ଶକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ନିର୍ଯାତନାରୁ ବିରତ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଯୋହନ ଏକ ନୂତନ ଶକ୍ତିକୁ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯାହା ନାଗର ସ୍ୱରକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କରିବ ଏବଂ ସେହି ଏକେଇ ନିଷ୍ଠୁର ଓ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦାପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବ। ଏହି ଶକ୍ତି, ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କଳିସିଆ ଓ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଠିବା ଶେଷ ଶକ୍ତି, ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଏକ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା।”
“କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତୁଳିକାର କଠୋର ରେଖାଙ୍କନ ଏହି ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଶ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପ୍ରକାଶ କରେ। ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ପଶୁଟି ଅଜଗରର ସ୍ୱରରେ କଥା କହେ, ଏବଂ ‘ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ପଶୁର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରେ।’ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ସେ ପୃଥିବୀବାସୀମାନଙ୍କୁ କହିବ ଯେ ସେମାନେ ପଶୁଟିର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ “ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ—ଛୋଟ ଓ ବଡ଼, ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ର, ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ଦାସ—ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରାଏ; ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ସେହି ଚିହ୍ନ, କିମ୍ବା ପଶୁଟିର ନାମ, କିମ୍ବା ତାହାର ନାମର ସଂଖ୍ୟା ନଥାଏ, ସେମାନଙ୍କୁ କେହି କିଣିବା କିମ୍ବା ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ନ ପାରନ୍ତୁ।” ଏପରିଭାବେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ପାପାତ୍ୱର ପଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରେ।” Signs of the Times, November 1, 1899.
ଶେଷ ପ୍ରସଙ୍ଗର ପ୍ରଥମ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ପୌରାଣିକ ରୋମ, ପୋପତାନ୍ତ୍ରିକ ରୋମ ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ “ପାର୍ଥିବ ସରକାରମାନେ” ବୋଲି ପରିଚୟ କରାଇଛନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ସେ କହୁଛନ୍ତି ଯେ, ଏହି ସରକାରମାନେ କ୍ରମାନୁକ୍ରମିକ ଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ କହିଛନ୍ତି, “ପୌରାଣିକତା ମାଧ୍ୟମରେ, ଏବଂ ପରେ ପୋପତନ୍ତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ,” ଏବଂ “ଯେତେବେଳେ ପୋପତନ୍ତ୍ର, ତାହାର ଶକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ନିର୍ୟାତନାରୁ ବିରତ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଯୋହନ ଏକ ନୂତନ ଶକ୍ତିକୁ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯାହା ନାଗର ସ୍ୱରକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କରିବ ଏବଂ ସେହି ଏକେ କ୍ରୂର ଓ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବ।” କିନ୍ତୁ ସେ ଏଠିରେ ଥାମି ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ତୃତୀୟ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ସେ ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆଉ ଏକ ରାଜ୍ୟକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଆରୋପ କରିବାକୁ ଥିଲା। ସେ କହୁଛନ୍ତି, “ମେଷଶାବକ-ସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ପଶୁଟି ନାଗର ସ୍ୱରରେ କହେ, ଏବଂ ‘ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରଥମ ପଶୁର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରେ।’ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ କହିବ ଯେ ସେମାନେ ପଶୁ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରନ୍ତୁ।”
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ବାରତମ ଓ ତେରତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ, ପାପାଳ ରୋମ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ପୃଥିବୀବ୍ୟାପୀ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। “ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି”ର ପରିଭାଷା ହେଉଛି ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ; ଏବଂ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବାରୁ, ପରିଭାଷାନୁସାରେ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରେ ଯେ, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଏକ-ବିଶ୍ୱ ସରକାର ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବଳପୂର୍ବକ ଥୋପାଯିବ। ସେହି ରାଜ୍ୟ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଓ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ନେଇ ଗଠିତ ହେବ, ଏବଂ ସେହି ସମ୍ପର୍କରେ ଚର୍ଚ୍ଚ ହିଁ ଶାସନ କରିବ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ବାରତମ ଓ ତେରତମ ଅଧ୍ୟାୟ କ୍ରମାଗତ ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ସେହି ଏକେଇ ରାଜ୍ୟମାନେ ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଦାନିଏଲର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
୧୭୯୮ ମସିହାରେ, ଯୋହନ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଥମ ପାଞ୍ଚଟି ରାଜ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ପତିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ସେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲା। ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସେହି ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଥିଲା, ଯାହା ମେଷଶାବକ ପରି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ଅଜଗର ପରି କହିଥାଏ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଦୁଇ ଶିଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବା ଆତ୍ମିକ ବାବିଲୋନର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟର ପରେ ଆସେ। ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା ଆତ୍ମିକ ବାବିଲୋନ, ଯାହାର ପ୍ରତିରୂପ ପ୍ରକୃତ ବାବିଲୋନର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା। ଦୁଇ ଶିଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିରୂପ ରୂପାର ଦୁଇଟି ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା।
୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଏକ ଏମିତି ରାଜ୍ୟ ଥିବାକୁ ଥିଲା ଯାହା ସେତେବେଳେ ଏଯାବତ୍ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଥିଲା, କାରଣ ୧୭୯୮ ମସିହାରେ “ଅନ୍ୟଟି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନାହିଁ।” ସେହି ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଇତିହାସରେ ଆସିଲା, ସେ କେବଳ “ଅଳ୍ପ ସମୟ” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ। ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ଏକ ମାରାତ୍ମକ ଘାଉ ପାଇଲା, ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା, ଏବଂ ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ କେବଳ ଅତ୍ୟଲ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ। ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦର ପ୍ରସଙ୍ଗ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି ଯେ ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ “ଦଶ ରାଜାମାନଙ୍କ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି; କାରଣ “ଦଶ ରାଜାମାନେ” ଯେତେବେଳେ ଏକ ରାଜ୍ୟରୂପେ ପରିଣତ ହୋନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ “ଏକ ଘଣ୍ଟା” ପାଇଁ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏକ “ଘଣ୍ଟା” ହେଉଛି ଅଳ୍ପ “ଅବଧି।” “ଦଶ ରାଜାମାନେ” ଯେତେବେଳେ ନିଶ୍ଚୟ ଶାସନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି “ଏକ ଘଣ୍ଟା” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଶୁ ସହିତ ଏକସାଥିରେ ଶାସନ କରନ୍ତି।
ତୁମେ ଯେ ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ଦେଖିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲେ ଦଶଜଣ ରାଜା, ଯେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ପାଇନାହାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ପଶୁ ସହିତ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ପରି ଅଧିକାର ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:12।
“ଦଶଟି ଶିଂ” ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ “ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଶୁ ସହିତ ଏକାତ୍ମଭାବରେ ଶାସନ କରନ୍ତି। “ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା” ହେଉଛି ରବିବାର ଆଇନ-ସଙ୍କଟର ସମୟକାଳ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେମାନେ ପଶୁ ସହିତ ଶାସନ କରିବାକୁ ସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ପ୍ରମୁଖ ରାଜା, ଅର୍ଥାତ୍ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ଆମେ ଯେ ଅନୁଚ୍ଛେଦଟି ଏମିତିକି ଉଦ୍ଧୃତ କରିଛୁ, ସେଥିରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବା ପାଇଁ ଶେଷ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ପୃଥିବୀର ପଶୁ।
“ଯୋହନ ଏକ ନୂତନ ଶକ୍ତିକୁ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅଜଗରର ସ୍ୱରକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କରିବ ଏବଂ ସେହି ଏକେଇ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଓ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବ। ଏହି ଶକ୍ତି—ଯାହା ଶେଷରେ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଠିବ—ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଏକ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା।” Signs of the Times, November 1, 1899.
ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଶେଷ ରାଜ୍ୟ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀ ଭାବେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଫଳ କରାଯାଇଥିବା ଛଳନା ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ସେହି ରାଜ୍ୟ 1798 ମସିହାରେ ଏକ ମେଷଶାବକ ଭାବେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ସେ ଜଗତକୁ ପଶୁର ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ, ଯାହା ପରିଭାଷାନୁସାରେ ଏକ କଳିସିଆ ଓ ଏକ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ, ଯେଉଁଥିରେ ସେହି ସମ୍ପର୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଳିସିଆର ହାତରେ ରହେ। ସେହି ରାଜ୍ୟକୁ ଏକ ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।
“ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମବାଦର ହାତ ଧରିବା ପାଇଁ ଖାଇର ପାରକୁ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରିବାରେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ରହିବେ; ସେମାନେ ରୋମୀୟ ଶକ୍ତି ସହ ହାତ ମିଳାଇବା ପାଇଁ ଏହି ଅଗାଧ ଖାଦର ଉପରେ ହାତ ବଢ଼ାଇବେ; ଏବଂ ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତାର ପ୍ରଭାବାଧୀନ ହୋଇ, ଏହି ଦେଶ ଆତ୍ମସାକ୍ଷୀର ଅଧିକାରକୁ ପଦଦଳିତ କରିବାରେ ରୋମର ପଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରିବ।” The Great Controversy, 588.
ତ୍ରିଗୁଣ ଏକତା ହେଉଛି ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କର ଏକତା, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଷୋଳଖ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ବାହାରିଯାଇ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଏବଂ ମୁଁ ବେଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ତିନିଟି ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାକୁ ଅଜଗରର ମୁଖରୁ, ପଶୁର ମୁଖରୁ, ଏବଂ ଭଣ୍ଡ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାର ମୁଖରୁ ବାହାରୁଥିବା ଦେଖିଲି। କାରଣ ସେମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରୁଥିବା, ଯେମାନେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ଓ ସମଗ୍ର ଜଗତର ରାଜାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ବାହାରିଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେହି ମହାଦିନର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଙ୍ଗ୍ରହ କରିବାକୁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 16:13, 14।
“ରୋମୀୟ ଶକ୍ତି” ହେଉଛି ପାପତ୍ୱ, ସେହି ପଶୁ ଏବଂ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ମୃତ୍ୟୁକାରକ ଘାଏ ପାଇଥିଲା। “ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ” ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ, ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାକୁ, ଏବଂ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ଓ ଶେଷ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। “ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାବାଦ” ହେଉଛି ଜାତିସଂଘ, ସେହି ଅଜଗର ଏବଂ ସେହି ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ପଶୁ ସହିତ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଉଛି। ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘଟନ “ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା” ସମୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର “ମହା ଭୂମିକମ୍ପ”ର “ଘଣ୍ଟା” ଅଟେ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ଆଇନ ଅଟେ।
“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ପାପାସନ୍ତାନତ୍ୱର ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ବଳବତ୍ କରୁଥିବା ଆଜ୍ଞାଦ୍ୱାରା, ଆମ ଜାତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠାରୁ ନିଜକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦେବ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟଧର୍ମ ସେହି ଖାତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ରୋମୀୟ ଶକ୍ତିର ହସ୍ତ ଧରିବ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆତ୍ମାବାଦ ସହିତ ହସ୍ତମିଳାପ କରିବ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ତ୍ରିଗୁଣ ସଂଘଟନର ପ୍ରଭାବାଧୀନ ହୋଇ ଆମ ଦେଶ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଏବଂ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଶାସନ ଭାବରେ ତାହାର ସମ୍ବିଧାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ, ଏବଂ ପାପାସନ୍ତାନତ୍ୱର ମିଥ୍ୟା ଓ ଭ୍ରାନ୍ତିମାନଙ୍କର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବ, ତେବେ ଆମେ ଜାଣିପାରିବୁ ଯେ ଶୈତାନଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି ଏବଂ ଶେଷ ସମୀପରେ ଅଛି।” Testimonies, volume 5, 451.
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ବାବିଲ, ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ଆତ୍ମିକ ବାବିଲର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। ମେଦୀୟ ଓ ପାରସୀମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିବିଧ ରାଜ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ରୂପାର କନ୍ଧ ଓ ବାହୁ, ଯାହା ଦାନିଏଲ ଦୁଇରେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜ୍ୟ, ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ପୃଥିବୀର ପଶୁ—ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାକୁ—ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଅଟେ। ଦାନିଏଲ ଦୁଇର ପ୍ରତିମାର ପିତଳ, ଯାହା ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତୃତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରୀସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେହିଟି ଜାତିସଂଘକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ସପ୍ତମ ମସ୍ତକ, ଯେଉଁଥି “ଏକ ଘଣ୍ଟା” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବସ୍ଥିତ ରହେ, ଏବଂ ଯାହା ଅଜଗର, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ତ୍ରିବିଧ ସଂଘରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଏ।
ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଲୋହ ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ, ସେହି ସପ୍ତରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରକୃତ ପୌରାଣିକ ରୋମ, ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ, ଆଧୁନିକ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗରେ ଗଠିତ ଏକ ରାଜ୍ୟ, ଯେଉଁଥିରେ ଚର୍ଚ୍ଚ ସେହି ସମ୍ପର୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରେ। ସେହି ରାଜ୍ୟ ତାହାର ସ୍ୱଭାବରେ ତ୍ରିମୁଖୀ, କାରଣ “ଦଶ ରାଜା”ଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ରାଜା ହେଉଛି ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ପୃଥିବୀ-ପଶୁ। ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଆହାବ ଅଟେ, ଯିଏ ଯେଜେବେଲଙ୍କ ସହ ବିବାହିତ ଥିଲେ। ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ତାହାର ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ଆଧୁନିକ ରୋମ ଅଟେ, ଯାହାର ପୂର୍ବରୁ ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ପାପାଳ ରୋମ, ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ପୂର୍ବରୁ ପୌରାଣିକ ରୋମର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା।
ମିଲେରାଇଟମାନେ କେବଳ ରୋମକୁ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ରାଜ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହାର ସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱିଭାଗୀୟ ଥିବାକୁ ଚିହ୍ନିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ପରେ ଆଉ କୌଣସି ପୃଥିବୀସ୍ଥ ରାଜ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିନଥିଲେ। ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ, ଯାହା ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ—ପୋପୀୟ ରୋମ—ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା; ଏବଂ ତାହା ପରେ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ—ଆଧୁନିକ ରୋମ—ଆସେ। ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ହେଉଛି ରୋମର ତିନୋଟି ପ୍ରକାଶର ମଧ୍ୟରୁ ତୃତୀୟ।
ଅଜଗର, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତା ଏକ ପକ୍ଷରେ ଆଧୁନିକ ରୋମ ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ସେହି ମହାନ ବାବିଲୋନ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯାହାର ମରଣଘାତୀ ଆଘାତ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାଇଛି। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା, ଜାତିସଂଘ ଏବଂ ତୀରର ବେଶ୍ୟା ଅଷ୍ଟମ ଓ ଶେଷ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତିନିଜଣେ ମିଶି ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତାର ସହଯୋଗୀ, ଯାହା “ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା” ପାଇଁ ଶେଷ ଶକ୍ତି ଅଟେ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଏକ-ତୃତୀୟାଂଶ। ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘର ଅଂଶ ଭାବେ ଜାତିସଂଘ ମଧ୍ୟ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଏକ-ତୃତୀୟାଂଶ, ଏବଂ ପୋପତନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଏକ-ତୃତୀୟାଂଶ। ଏହି ସ୍ତରରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ଛଅ, ଏବଂ ଜାତିସଂଘର ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଛଅ, ଏବଂ ପୋପତନ୍ତ୍ରର ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଛଅ। ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ “ପାପର ମଣିଷ” ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା ମଣିଷର ସଂଖ୍ୟାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ତାହାର ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ଛଅ-ଛଅ-ଛଅ।
ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି। ଯାହାର ବୁଝିବାର ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେ ପଶୁର ସଂଖ୍ୟା ଗଣନା କରୁ; କାରଣ ଏହା ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ସଂଖ୍ୟା; ଏବଂ ତାହାର ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ଛଅଶେ ଷାଷ୍ଠି ଛଅ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:18।
ଷଷ୍ଠ ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ପୃଥକ୍ ରାଜ୍ୟ ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, କିନ୍ତୁ ସେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଛଳନା କରେ, କାରଣ ସେ ହେଉଛି ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା।
ଏବଂ ସେ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ପଶୁର ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ପ୍ରୟୋଗ କରେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ଓ ତାହାରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ସେହି ପ୍ରଥମ ପଶୁଙ୍କ ଉପାସନା କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ, ଯାହାଙ୍କ ଘାତକ ଘାଁ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା। ଏବଂ ସେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅବତରଣ କରାଏ, ଏବଂ ସେହି ଅଲୌକିକ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯେଗୁଡ଼ିକ କରିବା ପାଇଁ ପଶୁର ସମ୍ମୁଖରେ ତାହାକୁ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ସେ ଭ୍ରମେ ପକାଏ; ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ କହେ ଯେ, ଯେହେତୁ ତଳୱାରର ଘାଁ ପାଇଥିଲେ ଓ ତଥାପି ବଞ୍ଚି ରହିଥିଲେ, ସେହି ପଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରନ୍ତୁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:12–14।
“ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ପଶୁର ଶକ୍ତି” ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବା କଥା, ଖ୍ରୀ.ଶ. 496 ମସିହାରେ କ୍ଲୋଭିସ୍ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୟୁରୋପର ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାପାସିକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ସୂଚାଏ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ନିଜର ସାମରିକ ପ୍ରଭାବକୁ, ତାହା ସହିତ ତାହାର ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଭାବକୁ ଯୋଗ କରି, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଠକେଇ ଓ ବାଧ୍ୟ କରେ। ରବିବାର ଉପାସନାର ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ପାପାସିର ଉପାସନା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରେ, ଯେହେତୁ ସେ ଅଗ୍ନିକୁ, (ଏକ ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରତୀକ) ସ୍ୱର୍ଗରୁ ନିମ୍ନେ ଆସିବା ପରି କରେ; ଏହା ତଥ୍ୟ ସୁପର-ହାଇୱେ ଦ୍ୱାରା ସଂପନ୍ନ ହେବାକୁ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ମସ୍ତିଷ୍କ-ଧୋଇବା ଓ ପ୍ରଚାରଣାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକାଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ହେଉଛି ସମ୍ମୋହନର ଆଧୁନିକ ପ୍ରକାଶ। ଇସ୍ଲାମ ଜାତିମାନଙ୍କୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ନିଜ ଭୂମିକା ପୂରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆନାଯାଇଥିବା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ସଙ୍କଟର କାରଣରୁ, ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗର ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱ ଠକାଯାଏ।
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଅଠାରୋତମ ପଦରେ ଯେତେବେଳେ ପଶୁର ସଂଖ୍ୟା ଗଣନା କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ, ସେହି ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ସେହି ତିନୋଟି ଶକ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଷଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ତିମ ରାଜ୍ୟକୁ ଗଠନ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ 666ର ସେହି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ “ଅଷ୍ଟମ ରାଜା ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହେଉଛି” ବୋଲିଥିବା ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଧାଡ଼ାର ପୂରଣ ହେବ। ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଧାଡ଼ା, ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶନକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଉଥିବା ସତ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ ଅଟେ।
ଏହି କାରଣରୁ ଅନ୍ତିମ ରାଜ୍ୟର ଏହି ଗୁଢ଼ାର୍ଥ—ଯେହେତୁ ଏହା ତ୍ରିମୁଖୀ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ, ଏବଂ ଏହା ସେହି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାବିଲ୍ ମଧ୍ୟ ଅଟେ ଯାହା ସତରି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁଲିଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ଆଧୁନିକ ରୋମ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଏବଂ ଯାହା ପଶୁର ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯାହାର ପ୍ରତିରୂପ ପ୍ରଥମ ବାବିଲ୍ ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା—ଏହାକୁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣିତ କରାଯାଇଛି, ଯେ “ଜ୍ଞାନୀ”ମାନେ ହିଁ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ବୁଝିବେ; କାରଣ 666ର ଗୁଢ଼ାର୍ଥ ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଧାରିତ, ସେପରି ଅଷ୍ଟମ ରାଜା ସପ୍ତଜନରୁ ହେବାର ଗୁଢ଼ାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଅଟେ।
ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି। ଯାହାର ବୁଝିବାର ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେ ପଶୁର ସଂଖ୍ୟା ଗଣନା କରୁ; କାରଣ ଏହା ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ସଂଖ୍ୟା; ଏବଂ ତାହାର ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ଛଅଶେ ଷାଷ୍ଠି ଛଅ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:18।
ଏଠାରେ ସେହି ମନ ଅଛି, ଯାହାରେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି। ସେହି ସାତ ମୁଣ୍ଡ ସାତଟି ପର୍ବତ, ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ବସିଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:9।
ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତବାଣୀର ମୋହର ଖୋଲିବାକୁ “ଜ୍ଞାନୀମାନେ” ବୁଝନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନୁହେଁ। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଜ୍ଞାନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଉଭୟ ଉଲ୍ଲେଖ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯେମାନଙ୍କର “ବୁଝାମଣା” ଅଛି, ଏବଂ “ଜ୍ଞାନୀମାନେ” ଯାହା ବୁଝନ୍ତି, ତାହା ହେଉଛି “ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି”। ଯେ “ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି” ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତବାଣୀ ଅଟେ, ସେହି ପ୍ରକାଶନ ହେଲା ଯେ ଅଷ୍ଟମ ରାଜ୍ୟ, ଯାହା 666-ର ତ୍ରିବିଧ ରାଜ୍ୟ ଅଟେ, ତାହା ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ରତ୍ନମାଣିକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେବାକୁ ଅଛି।
ଆସନ୍ତା ଲେଖାରେ ଆମେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଗଭୀର ବିଷୟମାନଙ୍କୁ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି। ଏହାର ପ୍ରେରିତ ପୃଷ୍ଠାମାନଙ୍କୁ ଯେ ନାମ ଦିଆଯାଇଛି, ‘ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ,’ ସେହି ନାମଟି ନିଜେ ଏହା ଯେ ଏକ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା କଥାକୁ ଖଣ୍ଡନ କରେ। ପ୍ରକାଶନ ମାନେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିବା କିଛି। ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ସମାବିଷ୍ଟ ରହସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଦାସଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରନ୍ତି ଯେ ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ରହିବ। ଏହାର ସତ୍ୟବାଣୀମାନେ ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି ସମ୍ବୋଧିତ, ସେପରି ଯୋହନଙ୍କ ଦିନରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବୋଧିତ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଚିତ୍ରିତ କିଛି ଦୃଶ୍ୟ ଅତୀତର, କିଛି ବର୍ତ୍ତମାନ ଘଟୁଛି; କିଛି ଅନ୍ଧକାରର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜକୁମାରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାସଂଘର୍ଷର ସମାପ୍ତିକୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ କରେ, ଏବଂ କିଛି ନୂତନ କରାଯାଇଥିବା ପୃଥିବୀରେ ମୁକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତମାନଙ୍କର ବିଜୟ ଓ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।”
“ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟରେ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତୀକର ଅର୍ଥ ସେମାନେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିପାରୁନାହାନ୍ତି ବୋଲି କେହି ଏହା ଭାବୁନ୍ତୁ ନାହିଁ ଯେ, ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ସଂଲଗ୍ନ ସତ୍ୟର ଅର୍ଥ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଷ୍ଫଳ। ଯିଏ ଏହି ରହସ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋହନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ସେହିଜଣ ସତ୍ୟର ପରିଶ୍ରମୀ ଅନ୍ବେଷକଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକର ପୂର୍ବାସ୍ୱାଦ ଦେବେ। ଯେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଖୋଲା ଅଛି, ସେମାନେ ଏହାର ଶିକ୍ଷାବଳୀକୁ ବୁଝିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ‘ଏହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି, ଏବଂ ଏଥିରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା କଥାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି’ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଇଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ।”
“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସମାପ୍ତିକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏଠାରେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପୂରକ ଅଛି। ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ; ଅନ୍ୟଟି ପ୍ରକାଶ। ଯେହି ପୁସ୍ତକଟି ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହିଟି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶେଷ ଦିନସମୂହ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସେହି ଅଂଶ। ଦୂତ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ‘କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ହେ ଦାନିଏଲ, ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ବନ୍ଦ କର, ଏବଂ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କର।’ Daniel 12:4।” Acts of the Apostles, 584, 585.