ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ଏକଷଠି

ଏବଂ ସେ ମୋତେ ସୂଚନା ଦେଇ, ମୋ ସହିତ କହିଲେ, “ହେ ଦାନିଏଲ, ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଝାମଣା ଦେବା ପାଇଁ ଆସିଛି। ତୁମର ବିନନ୍ତିମାନଙ୍କ ଆରମ୍ଭରେ ଆଜ୍ଞା ବାହାରିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଆସିଛି; କାରଣ ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ; ଏହିହେତୁ ଏହି ବିଷୟଟିକୁ ବୁଝ, ଏବଂ ଦର୍ଶନକୁ ବିଚାର କର।” ଦାନିଏଲ 9:22, 23.

“ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ସେହି ମୁଦ୍ରା କ’ଣ, ଯାହା ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର କପାଳରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ? ସେ ଏକ ଚିହ୍ନ, ଯାହାକୁ ଦୂତମାନେ ପଢ଼ି ପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମାନବ ଚକ୍ଷୁ ପଢ଼ି ପାରେ ନାହିଁ; କାରଣ ବିନାଶକ ଦୂତଙ୍କୁ ଏହି ମୁକ୍ତିର ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ହେବ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦତ୍ତକପୁତ୍ର ଓ ଦତ୍ତକକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ୟାଲଭାରୀର କ୍ରୁଶର ଚିହ୍ନକୁ ଦେଖିଛି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନର ପାପ ଦୂର କରାଯାଇଛି। ସେମାନେ ବିବାହୀୟ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରତି ଆଜ୍ଞାକାରୀ ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅଟନ୍ତି।” Manuscript Releases, volume 21, 52.

ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ସିନାଇ ପର୍ବତରେ ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, କହ, ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ କହିବ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଦେଶ ଦେଉଛି, ସେହି ଦେଶରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେହି ଭୂମି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରିବ। ଛଅ ବର୍ଷ ତୁମେ ନିଜ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୀଜ ବପନ କରିବ, ଏବଂ ଛଅ ବର୍ଷ ତୁମେ ନିଜ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ଛେଡ଼ଛାଡ଼ କରିବ ଓ ତାହାର ଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରିବ; କିନ୍ତୁ ସପ୍ତମ ବର୍ଷ ଭୂମି ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ରାମର ଏକ ବିଶ୍ରାମବାର ହେବ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ବିଶ୍ରାମବାର; ତୁମେ ନିଜ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୀଜ ବପନ କରିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ନିଜ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ଛେଡ଼ଛାଡ଼ କରିବ ନାହିଁ। ତୁମ ଫସଲର ଯାହା ଆପଣାପେ ବଢ଼ିଉଠେ, ତୁମେ ତାହା କାଟିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ତୁମର ଅଛେଡ଼ା ଲତାର ଦ୍ରାକ୍ଷା ଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ଏହା ଭୂମି ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମର ବର୍ଷ। ଏବଂ ଭୂମିର ବିଶ୍ରାମବାର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆହାର ହେବ; ତୁମ ପାଇଁ, ତୁମର ଦାସ ପାଇଁ, ତୁମର ଦାସୀ ପାଇଁ, ତୁମର ଭୃତ୍ୟ ପାଇଁ, ଏବଂ ତୁମ ସହିତ ବାସ କରୁଥିବା ବିଦେଶୀ ପାଇଁ; ଏବଂ ତୁମର ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଓ ତୁମ ଦେଶରେ ଥିବା ବନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତାହାର ସମସ୍ତ ଉତ୍ପାଦନ ଆହାର ହେବ। ଏବଂ ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ ବର୍ଷର ସାତଟି ବିଶ୍ରାମବାର ଗଣନା କରିବ, ଅର୍ଥାତ୍ ସାତ ଗୁଣା ସାତ ବର୍ଷ; ଏବଂ ବର୍ଷର ସେହି ସାତଟି ବିଶ୍ରାମବାରର ସମୟ ତୁମ ପାଇଁ ଉଣଚାଳିଶି ବର୍ଷ ହେବ। ତାପରେ ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନରେ ତୁମେ ଜୟନ୍ତୀର ତୁରୀ ଧ୍ୱନି କରାଇବ; ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଦିନରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ତୁରୀ ଧ୍ୱନି କରାଇବ। ଏବଂ ତୁମେ ପଞ୍ଚାଶତମ ବର୍ଷକୁ ପବିତ୍ର କରିବ, ଏବଂ ସେହି ଦେଶର ସମସ୍ତ ନିବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ମୁକ୍ତି ଘୋଷଣା କରିବ; ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୟନ୍ତୀ ହେବ; ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଅଧିକାର ଭୂମିକୁ ଫେରିବ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଫେରିବ। ସେହି ପଞ୍ଚାଶତମ ବର୍ଷ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୟନ୍ତୀ ହେବ; ତୁମେ ବୀଜ ବପନ କରିବ ନାହିଁ, ତାହାରେ ଆପଣାପେ ଯାହା ବଢ଼େ ତାହା କାଟିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅଛେଡ଼ା ଲତାର ଦ୍ରାକ୍ଷା ଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରିବ ନାହିଁ। କାରଣ ଏହା ଜୟନ୍ତୀ; ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେବ; ତୁମେ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ତାହାର ଉତ୍ପାଦନ ଭୋଜନ କରିବ। ଏହି ଜୟନ୍ତୀର ବର୍ଷରେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଅଧିକାର ଭୂମିକୁ ଫେରିବ। ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା 25:1–13।

ଏହାହେତୁ ଜାଣ ଓ ବୁଝ, ଯେ ଯିରୁଶାଲେମକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ ଓ ନିର୍ମାଣ କରିବା ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ବାହାରିବା ଠାରୁ ଅଭିଷିକ୍ତ ଅଧିପତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାତ ସପ୍ତାହ ଓ ବାଷଠି ସପ୍ତାହ ହେବ; ପଥ ପୁନର୍ବାର ନିର୍ମିତ ହେବ, ଏବଂ ପ୍ରାଚୀର ମଧ୍ୟ, ସଙ୍କଟମୟ କାଳରେ। ଦାନିଏଲ 9:2.

ଏବଂ ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ ବର୍ଷମାନଙ୍କର ସାତଟି ସବ୍ବାଥ ଗଣନା କରିବ, ଅର୍ଥାତ୍ ସାତ ଥର ସାତ ବର୍ଷ; ଏବଂ ବର୍ଷମାନଙ୍କର ସେହି ସାତଟି ସବ୍ବାଥର ସମୟ ତୁମ ପାଇଁ ଉଣଚାଶ ବର୍ଷ ହେବ। ତାହାପରେ ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନରେ ତୁମେ ଯୁବିଲିର ତୁରୀ ଧ୍ୱନିତ କରିବ; ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଦିନରେ ତୁମେ ତୁମମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ସେହି ତୁରୀ ଧ୍ୱନିତ କରାଇବ। ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 25:8, 9.

“୧. ପୃଷ୍ଠା ୩୩ରେ ନିମ୍ନଲିଖିତ କଥା ଦିଆଯାଇଛି: ‘ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପବିତ୍ର ସବ୍ବାଥ ହେଉଛି, ଏବଂ ହେବ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସତ୍ୟ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚ୍ଛେଦର ପ୍ରାଚୀର; ଏବଂ ସବ୍ବାଥ ହେଉଛି ସେହି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶ୍ନ, ଯାହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଅପେକ୍ଷାରତ ସନ୍ତମାନଙ୍କ ହୃଦୟଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରିବ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଏମିତି ସନ୍ତାନମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ସବ୍ବାଥକୁ ନାହିଁ ଦେଖନ୍ତି ଓ ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିନାହାନ୍ତି। ଏବଂ ସଙ୍କଟର ସମୟର ଆରମ୍ଭରେ, ଆମେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲୁ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ବାହାରିଗଲୁ ଏବଂ ସବ୍ବାଥକୁ ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କଲୁ।’”

“ଏହି ଦର୍ଶନ 1847 ମସିହାରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସବ୍ବାଥ ପାଳନ କରୁଥିବା ଆଡଭେଣ୍ଟ ଭାଇମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ କେବଳ କିଛିଜଣ ମାତ୍ର ଏହା ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ଏହାର ପାଳନ ଏତେ ପ୍ରମୁଖ ଗୁରୁତ୍ୱର ଯେ ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଓ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସୀମାରେଖା ଆଙ୍କିଦେଇଥାଏ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ଦର୍ଶନର ପୂରଣ ଦେଖାଯିବା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ‘ସେହି ସଙ୍କଟକାଳର ଆରମ୍ଭ’ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବା କଥାଟି, ବିପତ୍ତିମାନଙ୍କ ଢାଳାଯିବା ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟକୁ ସୂଚାଏ ନାହିଁ, ବରଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ଢାଳାଯିବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଏକ ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟକୁ ସୂଚାଏ, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି। ସେହି ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ପରିତ୍ରାଣର କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ଅଭିମୁଖ ହେଉଛି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ସଙ୍କଟ ଆସୁଥିବ; ଏବଂ ଜାତିମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେବେ, ତଥାପି ସେମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖାଯିବ ଯେ, ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସେମାନେ ବାଧା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ସେହି ସମୟରେ ‘ଉତ୍ତର ବର୍ଷା,’ ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରୁ ଆସୁଥିବା ସତେଜତା, ଆସିବ, ଯାହା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରକୁ ଶକ୍ତି ଦେବ ଏବଂ ସାତଟି ଶେଷ ବିପତ୍ତି ଢାଳାଯିବା ସମୟରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦାଣ୍ଡାଇ ରହିବା ପାଇଁ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ।” Early Writings, 85.

ଏବଂ ଜାତିମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ଏବଂ ତୁମ କ୍ରୋଧ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା, ଏବଂ ମୃତମାନଙ୍କର ସମୟ ଆସିଲା, ଯେ ସେମାନଙ୍କର ବିଚାର ହେବ, ଏବଂ ତୁମ ଦାସ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ, ପବିତ୍ରମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ଯେମାନେ ତୁମ ନାମକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସାଣ ଓ ବଡ଼ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ଦେବ, ଏବଂ ଯେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:18.

“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଜାତିମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କର କ୍ରୋଧ, ଏବଂ ମୃତମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବାର ସମୟ—ଏହିସବୁ ପୃଥକ୍ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଭିନ୍ନ, ଏକର ପଛରେ ଅନ୍ୟଟି ଆସୁଥିଲା; ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ଯେ ମୀଖାଏଲ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଠି ଦାଁଡ଼ିନଥିଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାର ସମୟ କେବେ ହୋଇନଥିଲା, ସେହିପରି ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇନଥିଲା। ଜାତିମାନେ ଏବେ କ୍ରୋଧିତ ହେଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯେବେ ଆମ ମହାୟାଜକ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିବେ, ସେ ଉଠି ଦାଁଡ଼ିବେ, ପ୍ରତିଶୋଧର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିବେ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଶେଷ ସାତଟି ମହାମାରୀ ଢାଳାଯିବ।”

“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ପବିତ୍ରାଳୟରେ ଯୀଶୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଚାରିଜଣ ଦୂତ ଚାରି ବାୟୁକୁ ଧରି ରଖିବେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସାତିଟି ଶେଷ ବିପତ୍ତି ଆସିବ।” Early Writings, 36.

ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କ ହାତରେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତର ଚାବି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଶୃଙ୍ଖଳ ଥିଲା। ସେ ସେହି ଡ୍ରାଗନକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ପୁରାତନ ସର୍ପକୁ, ଯିଏ ଦିଅବଲ ଓ ଶୟତାନ, ଧରି ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପାଇଁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ, ଏବଂ ତାହାକୁ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ, ତାହାକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ତାହାର ଉପରେ ମୋହର ଲଗାଇଦେଲେ, ଯେଣେକି ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ସମାପ୍ତ ନହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆଉ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ଠକାଇବାକୁ ନପାରେ; ଏବଂ ତାହା ପରେ ସେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଛାଡ଼ାଯିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ମୁଁ ସିଂହାସନମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ବିଚାର କରିବାର ଅଧିକାର ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଶିରୋଛ୍ଛେଦ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ପଶୁକୁ କିମ୍ବା ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ଉପାସନା କରିନଥିଲେ, ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କ ଲଳାଟରେ କିମ୍ବା ହାତରେ ତାହାର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଜୀବିତ ହେଲେ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 20:1–4.

“ପ୍ରଥମ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସେହି ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ସମୟରେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ବିଚାର ଘଟେ। ପ୍ରେରିତ ପୌଲ ଏହି ବିଚାରକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପରେ ଘଟୁଥିବା ଏକ ଘଟଣା ବୋଲି ସୂଚିତ କରନ୍ତି। ‘ପ୍ରଭୁ ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ କିଛିର ବିଚାର କରିବେ ନାହିଁ; ସେ ଅନ୍ଧକାରର ଗୁପ୍ତ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆଲୋକରେ ଆଣିବେ, ଏବଂ ହୃଦୟମାନଙ୍କର ପରାମର୍ଶଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବେ।’ 1 Corinthians 4:5. ଦାନିଏଲ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ, ଯେତେବେଳେ ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଆସିଲେ, ‘ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ସନ୍ତମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବିଚାର ଦିଆଗଲା।’ Daniel 7:22. ସେହି ସମୟରେ ଧାର୍ମିକମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜା ଓ ଯାଜକ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ କରନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଯୋହନ କହନ୍ତି: ‘ମୁଁ ସିଂହାସନମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେଥିରେ ବସିଲେ, ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଚାର ଦିଆଗଲା।’ ‘ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଯାଜକ ହେବେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିବେ।’ Revelation 20:4, 6. ପୌଲ ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲେ, ‘ସନ୍ତମାନେ ଜଗତର ବିଚାର କରିବେ,’ 1 Corinthians 6:2—ସେହି ସମୟ ଏହାହିଁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ବିଚାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିଧିପୁସ୍ତକ, ଅର୍ଥାତ୍ ବାଇବେଲ ସହିତ ତୁଳନା କରି, ଏବଂ ଦେହରେ ଥାଇ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମାନୁସାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାମଲାର ନିଷ୍ପତ୍ତି କରନ୍ତି। ତାପରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାନୁସାରେ ଯେ ପରିମାଣ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବାକୁ ହେବ, ତାହା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରାଯାଏ; ଏବଂ ତାହା ମୃତ୍ୟୁର ପୁସ୍ତକରେ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ସମ୍ମୁଖରେ ଲିପିବଦ୍ଧ କରାଯାଏ।”

“ଶୟତାନ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଚାରିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୌଲ କହନ୍ତି: ‘ଆମେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବୁ ବୋଲି ତୁମେ କି ଜାଣୁ ନାହାଁ?’ ପଦ 3। ଏବଂ ଯିହୂଦା ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ, ‘ଯେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଅବସ୍ଥାକୁ ରକ୍ଷା କରିନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ନିଜମାନଙ୍କ ନିଜ ବାସସ୍ଥାନ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ମହାଦିନର ବିଚାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ତଳେ ଅନନ୍ତ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ରଖିଛନ୍ତି।’ ଯିହୂଦା 6।”

“ହଜାର ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଘଟିବ। ତାହାପରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠାଯିବେ ଏବଂ ‘ଲିଖିତ ବିଚାର’ର କାର୍ଯ୍ୟକରଣ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ। ଏହିପରି, ପ୍ରକାଶକ ଧର୍ମୀମାନଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିସାରି କହୁଛନ୍ତି: ‘ଅନ୍ୟ ମୃତମାନେ ହଜାର ବର୍ଷ ସମାପ୍ତ ନହୋଇ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁନର୍ବାର ଜୀବନ ପାଇଲେ ନାହିଁ।’ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 20:5। ଏବଂ ଯିଶାୟ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି: ‘ସେମାନେ ଗର୍ତ୍ତରେ ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ ସେପରି ଏକତ୍ରିତ ହେବେ, ଏବଂ କାରାଗାରରେ ବନ୍ଦ କରାଯିବେ, ଏବଂ ଅନେକ ଦିନ ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରାଯିବ।’ ଯିଶାୟ 24:22।” The Great Controversy, 660, 661.

“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଜାତିମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କର କ୍ରୋଧ, ଏବଂ ମୃତମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବାର ସମୟ—ଏହାମାନେ ପୃଥକ୍ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଭିନ୍ନ ଥିଲେ, ଏକ ପରେ ଅନ୍ୟଟି ଆସୁଥିଲା।” Early Writings, 36.

“ସେହି ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଉଦ୍ଧାରର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତିର ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ସଙ୍କଟ ଆସୁଥିବ, ଏବଂ ଜାତିଗୁଡ଼ିକ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେବେ, ତଥାପି ସେମାନେ ଏପରିଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରହିବେ ଯେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବାଧା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ସେହି ସମୟରେ ‘ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା,’ ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ନିଧିରୁ ଆସୁଥିବା ତାଜାତ୍ୱ, ଆସିବ, ଯାହା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରକୁ ଶକ୍ତି ଦେବ, ଏବଂ ସାତଟି ଶେଷ ଦୁର୍ଯୋଗ ଢାଳିଦିଆଯିବା ସମୟରେ ସନ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ରହିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ।” Early Writings, 85.

“ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସୁଛି, ଯେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ—ତେବେ ସମସ୍ତେ ପୂର୍ବବତ୍ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।”

“ଯେତେବେଳେ ସେହି ଚାରିଜଣ ଦୂତ ଛାଡ଼ିଦେବେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ଯେମାନେ ନିଜେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ଭବ ସମସ୍ତ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିନାହାନ୍ତି।” Spalding and Magan, 3.

“ଏବେ କି ଏହି କଥା ଚାଲିଛି ଯେ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରିଛି ଯେ ନ୍ୟୁୟର୍କକୁ ଜ୍ୱାରତରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ବୁହାଇ ଦିଆଯିବ? ଏହି କଥା ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ କହିନି। ସେଠାରେ ଉପରେ ଉଠୁଥିବା ବିଶାଳ ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ, ତଳ ପରେ ତଳ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ମୁଁ କହିଛି, ‘ପୃଥିବୀକୁ ଭୟାବହ ଭାବରେ କମ୍ପାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଉଠି ଦାଣ୍ଡାଇଲେ କେତେ ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ସମ୍ଭବିତ ହେବ! ତେବେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1–3ର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ ହେବ।’ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆସୁଥିବା ବିଷୟର ଏକ ସତର୍କବାଣୀ ଅଟେ। କିନ୍ତୁ ନ୍ୟୁୟର୍କ ଉପରେ କ’ଣ ଆସୁଛି, ସେ ବିଷୟରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ଆଲୋକ ନାହିଁ; କେବଳ ଏତିକି ଜାଣେ ଯେ ଏକଦିନ ସେଠାର ବିଶାଳ ଭବନଗୁଡ଼ିକ ଦେବଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଘୁରାଣିବା ଓ ଉଲଟାଇଦେବା କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଧସି ପଡ଼ିବ। ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଲୋକରୁ ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ବିନାଶ ପୃଥିବୀରେ ଅଛି। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦ, ତାଙ୍କର ମହାଶକ୍ତିର ଗୋଟିଏ ସ୍ପର୍ଶ, ଏବଂ ଏହି ବିପୁଳ ସଂରଚନାଗୁଡ଼ିକ ଭଙ୍ଗି ପଡ଼ିବ। ଏମିତି ଦୃଶ୍ୟ ସମ୍ଭବିତ ହେବ, ଯାହାର ଭୟାବହତାକୁ ଆମେ କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟ କରିପାରିବୁ ନାହିଁ।” Review and Herald, July 5, 1906.

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜଣେ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତର ଦୂତ; ହିବ୍ରୁ ଭାଷାରେ ତାଙ୍କର ନାମ ଅବଦ୍ଦୋନ, କିନ୍ତୁ ଗ୍ରୀକ ଭାଷାରେ ତାଙ୍କର ନାମ ଅପଲ୍ଲିଓନ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 9:11।

“ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ଚାରିଟି ପବନକୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଏକ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅଶ୍ୱ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ଉପରେ ଧାଇଁଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, ଏବଂ ତାହାର ପଥରେ ବିନାଶ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ବହନ କରୁଛି।” Manuscript Releases, volume 20, 217.

“ହାୟ, ଯଦି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଏହି ବୋଧ ଥାନ୍ତା ଯେ ହଜାର ହଜାର ନଗରର ଆସନ୍ନ ଧ୍ୱଂସ ସମୀପରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ପ୍ରାୟ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାକୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇପଡ଼ିଛି! କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ୍, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଦୋଷାରୋପ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ନିନ୍ଦା କରୁଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ପରିବର୍ତ୍ତନକାରୀ ଶକ୍ତି ମନମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିବ, ସେତେବେଳେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିବ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଉ ସମାଲୋଚନା କରି ଭଞ୍ଜିଦେବାର ପ୍ରବୃତ୍ତି ରହିବ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏମିତି ସ୍ଥିତିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ ନାହିଁ, ଯାହା ଜଗତକୁ ଆଲୋକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେବାରେ ବାଧା ଦେଉଛି। ସେମାନଙ୍କର ସମାଲୋଚନା, ସେମାନଙ୍କର ଦୋଷାରୋପ, ଶେଷ ହୋଇଯିବ। ଶତ୍ରୁର ଶକ୍ତିମାନ ବଳ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସମବେତ ହେଉଛି। କଠୋର ସଂଘର୍ଷ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି। ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ, ମୋର ଭାଇମାନେ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧିତ ହୁଅ। ‘ତୁମେ କୁହ ନାହିଁ, ଏକ ସନ୍ଧି; ... ସେମାନଙ୍କର ଭୟକୁ ତୁମେ ଭୟ କର ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଭୀତ ହୁଅ ନାହିଁ। ସୈନ୍ୟବାହିନୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିଜେ ପବିତ୍ର ମନେ କର; ସେହିଁ ତୁମର ଭୟ ହେଉନ୍ତୁ, ସେହିଁ ତୁମର ଭୀଷଣତା ହେଉନ୍ତୁ। ଏବଂ ସେ ଏକ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଇସ୍ରାଏଲର ଉଭୟ ଗୃହ ପାଇଁ ଠୋକରର ପଥର ଏବଂ ଅପରାଧର ଶିଳା, ଯିରୂଶାଲେମର ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଫାନ୍ଦ ଏବଂ ଜାଲ ହେବେ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ଠୋକର ଖାଇବେ, ପଡ଼ିଯିବେ, ଭାଙ୍ଗିଯିବେ, ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିବେ, ଏବଂ ବନ୍ଦୀ ହେବେ।’”

“ଜଗତ ଏକ ନାଟ୍ୟମଞ୍ଚ। ଏହାର ଅଭିନେତାମାନେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏହାର ବାସିନ୍ଦାମାନେ, ଶେଷ ମହାନ ନାଟକରେ ନିଜ ନିଜ ଭୂମିକା ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ହଟାଇ ଦିଆଯାଇଛି। ମନୁଷ୍ୟଜାତିର ବିଶାଳ ସମୁଦାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଏକତା ନାହିଁ, କେବଳ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେତେବେଳେ ଗଠଜୋଡ଼ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଛାଡ଼ି। ଈଶ୍ୱର ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହୀ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ଜଗତକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କରାଯାଇନାହିଁ, ଯଦିଓ ଈଶ୍ୱର କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଅସ୍ଥିରତା ଓ ଅବ୍ୟବସ୍ଥାର ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି। ନିମ୍ନଲୋକରୁ ଏକ ଶକ୍ତି ଏହି ନାଟକର ଶେଷ ମହାନ ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଘଟାଇବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି,—ଶୟତାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରୂପେ ଆସୁଛି, ଏବଂ ଯେମାନେ ଗୁପ୍ତ ସମିତିମାନଙ୍କରେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପରସ୍ପର ସହିତ ବାନ୍ଧୁଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମଜନିତ ପ୍ରତାରଣା ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି। ଯେମାନେ ଗଠବନ୍ଧନର ଆସକ୍ତି ପ୍ରତି ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁର ଯୋଜନାମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରୂପ ଦେଉଛନ୍ତି। କାରଣର ପରେ ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ।”

“ଅପରାଧ ପ୍ରାୟ ନିଜ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି। ଭ୍ରାନ୍ତି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କରିଦେଇଛି, ଏବଂ ଏକ ମହା ଆତଙ୍କ ଶୀଘ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିବାକୁ ଯାଉଛି। ଶେଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମୀପରେ। ଆମେ, ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣୁଛୁ, ସେହି କଥା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇରହିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଶୀଘ୍ରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରୂପେ ଆକ୍ରମଣ କରିବ।” Review and Herald, September 10, 1903.