ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ବାଷଠିଟିଏ

ଏବେ ଏହି ଜଗତର ବିଚାର ହେଉଛି; ଏବେ ଏହି ଜଗତର ଅଧିପତି ବାହାର କରାଯିବ। ଆଉ ମୁଁ, ଯଦି ପୃଥିବୀରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେଉଁ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବି। ଯୋହନ 12:31, 32.

କିନ୍ତୁ ସପ୍ତମ ଦୂତଙ୍କ ସ୍ୱରର ଦିନମାନରେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ତୂରୀ ବାଜାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୁପ୍ତତତ୍ତ୍ୱ ସମାପ୍ତ ହେବ, ଯେପରି ସେ ନିଜ ଦାସମାନଙ୍କୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ, ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 10:7।

ଯେଉଁଠାରେ ଦର୍ଶନ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ନଶ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରେ, ସେ ଧନ୍ୟ। ହିତୋପଦେଶ 29:18।

ତୁମେମାନେ ଠିଆ ହେଇ ବିସ୍ମିତ ହୁଅ; ଚିତ୍କାର କର, ହଁ, ଚିତ୍କାର କର; ସେମାନେ ମତାଳା, କିନ୍ତୁ ଦାଖମଦରେ ନୁହେଁ; ସେମାନେ ଡାଳିଯାଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମଦ୍ୟପାନୀୟରେ ନୁହେଁ। କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାର ଆତ୍ମା ଢାଳିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଛନ୍ତି; ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଓ ତୁମମାନଙ୍କ ଶାସକମାନଙ୍କୁ, ଦର୍ଶୀମାନଙ୍କୁ ସେ ଆବୃତ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକର ବାକ୍ୟ ସଦୃଶ ହୋଇଯାଇଛି; ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଦେଇ କହନ୍ତି, “ଦୟାକରି, ଏହା ପଢ଼”; ସେ କହେ, “ମୁଁ ପାରିବି ନାହିଁ; କାରଣ ଏହା ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ।” ପୁନର୍ବାର ସେହି ପୁସ୍ତକ ଜଣେ ଅଶିକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, କହି, “ଦୟାକରି, ଏହା ପଢ଼”; ସେ କହେ, “ମୁଁ ଶିକ୍ଷିତ ନୁହେଁ।” ଯିଶାୟ 29:9–12.

“ପ୍ରଚାରକମାନେ ଓ ଲୋକମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକକୁ ରହସ୍ୟମୟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଶମାନଙ୍କଠାରୁ କମ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ଦେଖିଆସିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ଏହି ପୁସ୍ତକ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ଏକ ପ୍ରକାଶନ, ଯାହା ବିଶେଷକରି ସେମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି, ଯେମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ବଞ୍ଚିବେ, ଯେଣୁ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ଥିତି ଓ ନିଜମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇପାରନ୍ତି। ଈଶ୍ୱର ୱିଲିଅମ୍ ମିଲରଙ୍କ ମନକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପରିଚାଳିତ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଉପରେ ମହାନ ଆଲୋକ ଦେଲେ।” Early Writings, 231.

“ଯିଏ ପୃଷ୍ଠଭାଗର ତଳକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ମଣିଷଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ‘ମହାନ ଆଲୋକ’ ପାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି: ‘ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ନୈତିକ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅବସ୍ଥା ହେତୁ ପୀଡ଼ିତ ଓ ଚମତ୍କୃତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।’ ହଁ, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପଥକୁ ବାଛିନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ନିଜମାନଙ୍କର ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଭ୍ରମକୁ ବାଛିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଭୟକୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଣିବି; କାରଣ ଯେବେ ମୁଁ ଡାକିଲି, କେହି ଉତ୍ତର ଦେଲା ନାହିଁ; ଯେବେ ମୁଁ କହିଲି, ସେମାନେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ; ବରଂ ସେମାନେ ମୋର ଚକ୍ଷୁ ସମ୍ମୁଖରେ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ଯାହାରେ ମୋର ପ୍ରସନ୍ନତା ନଥିଲା, ତାହାକୁ ବାଛିଲେ।’ ‘ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ପଠାଇବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ,’ କାରଣ ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବାକୁ ‘ସତ୍ୟର ପ୍ରେମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ,’ ‘ବରଂ ଅଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।’ ଯିଶାୟ 66:3, 4; 2 ଥେସଲୋନୀକୀୟ 2:11, 10, 12.”

“ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶିକ୍ଷକ ପଚାରିଲେ: ‘ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେଉଁ ଭ୍ରମ ମନକୁ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ କରିପାରେ—ଯେ ତୁମେ ଠିକ୍‌ ଭିତ୍ତିର ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଛ ବୋଲି ଦାବି କରିବା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିବା, ଯେତେବେଳେ ବାସ୍ତବରେ ତୁମେ ଲୋକିକ ନୀତିଅନୁସାରେ ଅନେକ କାମ ସାଧନ କରୁଛ ଏବଂ ଯିହୋବାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରୁଛ? ଆହା, ଏହା ଏକ ମହାନ ଠକେଇ, ଏକ ମୋହନୀୟ ଭ୍ରମ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ମନକୁ ଅଧିକାର କରେ ଯେମାନେ “ଏକଦା ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିଥିଲେ,” ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଭକ୍ତିର ଆକାରକୁ ତାହାର ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତି ବୋଲି ଭୁଲ କରନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଧନୀ, ସମ୍ପଦରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ କିଛିର ଅଭାବ ନାହିଁ, ଯଦ୍ୟପି ବାସ୍ତବରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସବୁକିଛିର ଅଭାବ ଅଛି।’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

“ଅପବିତ୍ରୀକୃତ ସେବକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଜାଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏକେ ଶ୍ୱାସରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଏବଂ ଏହି ଜଗତର ଦେବତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି। ଯଦ୍ୟପି ପ୍ରକାଶ୍ୟରୂପେ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ବରବ୍ବାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା କହୁଛନ୍ତି, ‘ଏହି ମଣିଷକୁ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ବରବ୍ବାଙ୍କୁ।’ ଯେମାନେ ଏହି ପଙ୍କ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସାବଧାନ ହେଉନ୍ତୁ। ଶୟତାନ ସେ କ’ଣ କରିପାରେ, ତାହା ବିଷୟରେ ନିଜ ଗର୍ବୋକ୍ତି କରିଛି। ସେ ଭାବୁଛି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ କଲିସିଆରେ ଯାହା ରହିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, ସେହି ଐକ୍ୟକୁ ସେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେବ। ସେ କହେ, ‘ମୁଁ ଆଗକୁ ବାହାରିଯିବି ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କୁ ପାରିବି ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ, ସମାଳୋଚନା କରିବା ପାଇଁ, ଦୋଷାରୋପ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିପାଦନ କରିବା ପାଇଁ, ଏକ ମିଥ୍ୟାଭାଷୀ ଆତ୍ମା ହୋଇ ବାହାରିବି।’ “ଯେ କଲିସିଆ ବହୁତ ଆଲୋକ,” ବହୁତ ପ୍ରମାଣ ପାଇଛି, ସେହି କଲିସିଆ ଯଦି ଛଳନା ଓ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟର ପୁତ୍ରକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଏ, ତେବେ ସେ ପ୍ରଭୁ ପଠାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଦେବ, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଅଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ଦାବି, ମିଥ୍ୟା ଅନୁମାନ ଓ ମିଥ୍ୟା ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ। ଶୟତାନ ସେମାନଙ୍କର ମୂର୍ଖତା ଉପରେ ହସେ, କାରଣ ସେ ଜାଣେ ସତ୍ୟ କ’ଣ।”

“ଅନେକେ ଆମ ପୁଲ୍ପିଟ୍‌ମାନଙ୍କରେ ଦାଁଡିବେ, ତାଙ୍କ ହାତରେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ମଶାଲ ଧରି, ଯାହା ଶୟତାନଙ୍କ ନରକୀୟ ମଶାଲରୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଛି। ଯଦି ସନ୍ଦେହ ଓ ଅବିଶ୍ୱାସକୁ ପୋଷଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସେବକମାନେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହଟାଇ ଦିଆଯିବେ, ଯେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ବହୁତ କିଛି ଜାଣନ୍ତି। ‘ଯଦି ତୁମେ ଜାଣିଥାନ୍ତ,’ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହିଥିଲେ, ‘ହେଁ, ଅନ୍ତତଃ ଏହି ତୁମ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ, ଯାହାଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ଶାନ୍ତି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ! କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ଚକ୍ଷୁରୁ ଲୁଚାଇ ଦିଆଯାଇଛି।’”

“ତଥାପି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତ୍ତି ଦୃଢ଼ଭାବରେ ଅବିଚଳ ରହିଅଛି। ପ୍ରଭୁ ଯେମାନେ ତାଙ୍କର, ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି। ପବିତ୍ରୀକୃତ ସେବକଙ୍କ ମୁଖରେ କୌଣସି କପଟ ଥିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେ ଦିନାଲୋକ ପରି ଖୋଲା ହେବା ଉଚିତ, ଅପକର୍ମର ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳଙ୍କରୁ ମୁକ୍ତ। ପବିତ୍ରୀକୃତ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରେସ ଏହି କୁଟିଳ ପିଢ଼ୀ ଉପରେ ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ଚମକାଇବାରେ ଏକ ଶକ୍ତି ହେବ। ଆଲୋକ, ଭାଇମାନେ, ଆମକୁ ଅଧିକ ଆଲୋକ ଆବଶ୍ୟକ। ସିଓନରେ ତୁରୀ ବାଜାଅ; ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ ସତର୍କ ଘଣ୍ଟାଧ୍ୱନି କର। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେନାକୁ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୃଦୟ ସହିତ ସମବେତ କର, ଯେପରି ସେମାନେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଜନଙ୍କୁ କ’ଣ କହିବେ ତାହା ଶୁଣନ୍ତୁ; କାରଣ, ସେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ଆଲୋକ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଓ ସଜ୍ଜିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ—ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ। ପରମେଶ୍ୱର ସ୍ୱୟଂ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଜିଭ ନୀରବ କରାଯିବ। ଗଠିତ ହୋଇଯାଉଥିବା ପ୍ରତାରଣାପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ରାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ହସ୍ତ ଉଲଟାଇ ଦେବ। ଶୟତାନଙ୍କ ଦୁର୍ଗପ୍ରାଚୀର କେବେ ବିଜୟୀ ହେବ ନାହିଁ। ବିଜୟ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ବାର୍ତ୍ତା ସହ ରହିବ। ଯେପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେନାପତି ଯିରୀହୋର ପ୍ରାଚୀରଗୁଡ଼ିକୁ ଭଙ୍ଗିଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନକାରୀ ଲୋକମାନେ ବିଜୟୀ ହେବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିରୋଧୀ ଶକ୍ତି ପରାଜିତ ହେବ। ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରେରିତ ବାର୍ତ୍ତା ନେଇ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କେହି ପ୍ରାଣୀ ଅଭିଯୋଗ କରିବା ନାହିଁ। ଆଉ ତାଙ୍କମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୋଷ ଖୋଜି କହନ୍ତୁ ନାହିଁ, ‘ସେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଦୃଢ଼; ସେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ କଠୋରଭାବରେ କହନ୍ତି।’ ସେମାନେ ସମ୍ଭବତଃ କଠୋରଭାବରେ କହୁଥିବେ; କିନ୍ତୁ, ତାହା କି ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ? ଯଦି ଶ୍ରୋତାମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱର କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ କାନକୁ ଝିଣ୍ଝିଣିଆଇ ଦେବେ। ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ଧିକ୍କାର କରିବେ। ”

“ଶୈତାନ ସମ୍ଭବ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଯେଣୁ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଜନରୂପେ ଏମିତି କିଛି ନ ଆସୁ, ଯାହା ଆମକୁ ତିରସ୍କାର ଓ ଭର୍ତ୍ସନା କରିବ, ଏବଂ ଆମର ଭୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବ। କିନ୍ତୁ ଏମିତି ଏକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ଧୁକ ବହନ କରିବେ। କେହି କେହି ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରିଯିବେ, ଯେମାନେ ଆଉ ସେହି ସନ୍ଧୁକ ବହନ କରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରାଚୀର ତିଆରି କରି ପାରିବେ ନାହିଁ; କାରଣ ସେହି ସତ୍ୟ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଗକୁ ଓ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଗତି କରିବ। ଅତୀତରେ ପରମେଶ୍ୱର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଠାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ସୁଯୋଗସମ୍ପନ୍ନ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅପେକ୍ଷାରତ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ—ଏମିତି ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଯେମାନେ କେବଳ ଅପକ୍ବ ଗାରାରେ ଲେପିତ ପ୍ରାଚୀର ସଦୃଶ ଥିବା ବାଧାବନ୍ଧନକୁ ଭେଦ କରି ଯିବେ। ପରମେଶ୍ୱର ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜ ଆତ୍ମା ରଖିବେ, ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଘୋଷଣା କରିବେ; ସେମାନେ ତୁରୀ ସଦୃଶ ନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚ କରିବେ। ସତ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ କ୍ଷୀଣ ହେବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତି ହରାଇବ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅପରାଧଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଇବେ, ଏବଂ ଯାକୁବର ଗୃହକୁ ସେମାନଙ୍କ ପାପଗୁଡ଼ିକ।” Testimonies to Ministers, 409–411.

“ଏକ ବିଷୟ ମୋର ଆତ୍ମାକୁ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ କରୁଛି: ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମର ଭୟଙ୍କର ଅଭାବ, ଯାହା ଆଲୋକ ଓ ସତ୍ୟ ପ୍ରତି ଅବିରତ ପ୍ରତିରୋଧ ଦ୍ୱାରା ହରାଇଯାଇଛି, ଏବଂ ସକ୍ରିୟ ପରିଶ୍ରମରେ ନିୟୋଜିତ ଥିବା ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା, ଯେମାନେ ପ୍ରମାଣ ଉପରେ ପ୍ରମାଣ ସଂଚୟିତ ହୋଇଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ପରମେଶ୍ୱର ପଠାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଭାବ ପ୍ରୟୋଗ କରିଆସିଛନ୍ତି। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯିହୂଦୀ ଜାତିଙ୍କ ଦିଗରେ ଇଙ୍ଗିତ କରି ପଚାରେ, ଆମେ କି ଆମର ଭାଇମାନଙ୍କୁ ସେହି ଅନ୍ଧ ପ୍ରତିରୋଧର ଏକେ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହେବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବୁ, ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ? ଯଦି କେବେ କୌଣସି ଲୋକଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା, ଯେମାନେ ନୀରବ ରହିବେ ନାହିଁ, ଯେମାନେ ଦିନରାତି ଆର୍ତ୍ତଧ୍ୱନି କରିବେ, ପରମେଶ୍ୱର ଦେଇଥିବା ସତର୍କବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ଘୋଷଣା କରିବେ, ସେହି ଲୋକ ହେଲେ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ। ଯେମାନେ ମହାନ ଆଲୋକ ପାଇଛନ୍ତି, ଆଶୀର୍ବାଦମୟ ସୁଯୋଗ ପାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ କପର୍ନାହୂମ ପରି ଅଧିକାରର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କି ସେହି ସୁଯୋଗର ସଦ୍ବ୍ୟବହାର ନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଲୋକର ମହତ୍ତ୍ୱ ସହ ସମାନୁପାତିକ ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ିଦିଆଯିବେ?”

“ମୁଁ ଆମର ସେହି ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯେମାନେ ଜେନେରାଲ୍ କନଫରେନ୍ସରେ ସମାବେଶ ହେବେ, ସେମାନେ ଲାଉଦିକିୟମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ଧତାର ଅବସ୍ଥା କେତେ ଭୟାବହ! ଏହି ବିଷୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ଆଣାଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ଆପଣମାନଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଅସନ୍ତୋଷ ସୁଧାର ଆଣିବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଗଭୀର ଓ ବେଦନାଦାୟକ ହୋଇନାହିଁ। ‘ତୁମେ କହୁଛ, ମୁଁ ଧନୀ, ଏବଂ ସମ୍ପଦରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ଏବଂ ମୋର କୌଣସି ଅଭାବ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଜାଣନଥାଅ ଯେ ତୁମେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାଗ୍ରସ୍ତ, ଏବଂ କରୁଣାର ଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ଏବଂ ଅନ୍ଧ, ଏବଂ ନଗ୍ନ।’ ଆତ୍ମପ୍ରବଞ୍ଚନାର ଦୋଷ ଆମ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଛି। ଅନେକଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ଜୀବନ ଏକ ମିଥ୍ୟା ଅଟେ।” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

“କପର୍ନାହୂମରେ ଯୀଶୁ ନିଜର ଆଗପଛ ଯାତ୍ରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ‘ତାଙ୍କର ନିଜ ସହର’ ବୋଲି ପରିଚିତ ହୋଇଗଲା। ଏହା ଗାଲିଲ ସାଗରର କୂଳରେ ଥିଲା, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଗେନେସାରେତ ସମତଳଭୂମିର ସୀମାନ୍ତନିକଟରେ, ଯଦି ସେଥିରେ ପ୍ରକୃତରେ ଅବସ୍ଥିତ ନ ଥାଇଥାଏ।” The Desire of Ages, 252.

ଏବଂ ତାହାର ପୁଅକୁ ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଗୋତ୍ର ଦେବି, ଯେପରି ମୋର ଦାସ ଦାଉଦ ସଦାକାଳ ଯିରୁଶାଲେମରେ, ସେହି ନଗରରେ ଯାହାକୁ ମୁଁ ମୋର ନାମ ସେଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ବାଛିଛି, ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଦୀପ ରଖିପାରୁ। 1 Kings 11:36.

“ଯେମାନେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେ ଅଳ୍ପ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି, କେତେ ତିକ୍ତ କଥା କୁହାଯାଇଛି, ଏବଂ ଯେମାନେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ନୁହନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କେତେ ନିନ୍ଦାବାକ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଛି। ଅନେକେ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ପାପୀ ବୋଲି ଦେଖିଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେମାନେ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକ ଯେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରବଳ ହସ୍ତ ତଳେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କରନ୍ତୁ। ଯେମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଦୋଷୀ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମ୍ଭବତଃ ଅତ୍ୟଲ୍ପ ଆଲୋକ, ଅତ୍ୟଳ୍ପ ସୁଯୋଗ ଓ ଅଧିକାର ପାଇଥିବେ। ଯଦି ସେମାନେ ଆମର ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କର ଅନେକ ସଦସ୍ୟ ଯେପରି ଆଲୋକ ପାଇଛନ୍ତି ସେହି ଆଲୋକ ପାଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ଅଧିକ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇପାରୁଥାନ୍ତେ, ଏବଂ ଜଗତର ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଅଧିକ ଭଲଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିପାରୁଥାନ୍ତେ। ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଆଲୋକ ବିଷୟରେ ଗର୍ବ କରନ୍ତି, ତଥାପି ତାହାରେ ଚଳନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହନ୍ତି, ‘କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ବିଚାରଦିନରେ ସୋର ଓ ସୀଦୋନ ପାଇଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ସହନୀୟ ହେବ। ଏବଂ ତୁମେ, କଫର୍ନାହୂମ [ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ, ଯେମାନେ ବହୁତ ଆଲୋକ ପାଇଛନ୍ତି], ଯେ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଇଛ [ସୁବିଧାର ଦୃଷ୍ଟିରୁ], ତୁମକୁ ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନମାଯିବ; କାରଣ ଯେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟମାନ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କରାଯାଇଛି, ସେମାନେ ଯଦି ସଦୋମରେ କରାଯାଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେ ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଯାଇଥାନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି, ବିଚାରଦିନରେ ସଦୋମ ଦେଶ ପାଇଁ ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ସହନୀୟ ହେବ।’ ସେହି ସମୟରେ ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ‘ହେ ପିତା, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମର ଧନ୍ୟବାଦ କରୁଛି, କାରଣ ତୁମେ ଏହି ସବୁ କଥା ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସୁବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କଠାରୁ [ନିଜମାନଙ୍କ ନିଜ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନରେ] ଲୁଚାଇ ରଖିଛ, ଏବଂ ଶିଶୁସମମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛ।’”

“‘ଏବେ, ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ କର୍ମ କରିଥିବାରୁ, ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୁଁ ପ୍ରଭାତେ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି ତୁମମାନଙ୍କ ସହ କଥା କହିଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଯେପରି ମୁଁ ଶୀଲୋହ ପ୍ରତି କରିଛି, ସେହିପରି ମୁଁ ଏହି ଗୃହ ପ୍ରତି, ଯାହା ମୋର ନାମରେ ଡାକାଯାଏ ଏବଂ ଯାହାରେ ତୁମେ ଭରସା କରୁଛ, ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନ ପ୍ରତି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଓ ତୁମମାନଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି, ସେହିପରି କରିବି। ଏବଂ ଯେପରି ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଇଫ୍ରାଇମର ସମସ୍ତ ବଂଶକୁ, ମୋର ସମ୍ମୁଖରୁ ବାହାର କରିଦେଇଛି, ସେହିପରି ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋର ସମ୍ମୁଖରୁ ବାହାର କରିଦେବି।’”

“ପ୍ରଭୁ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ଗୁରୁତ୍ୱର ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯେପରି ଜାଗତିକ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ପରିଚାଳିତ ହୁଏ ସେପରି ନୁହେଁ, ବରଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଧିଅନୁସାରେ ପରିଚାଳିତ କରାଯିବା ଉଚିତ। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରତି ଏକନିଷ୍ଠ ଦୃଷ୍ଟି ରଖି ପରିଚାଳନା କରାଯିବା ଉଚିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରରେ ବିନଶ୍ୱର ପ୍ରାଣମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇପାରନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆତ୍ମାଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଆସିଛି, ତଥାପି ଅନେକେ ତିରସ୍କାର, ସତର୍କବାଣୀ, ଓ ପରାମର୍ଶଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ମନୋଯୋଗ ଦେଇନାହାନ୍ତି।”

“‘ଏବେ ଏହା ଶୁଣ, ହେ ମୂର୍ଖ ଓ ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନେ; ତୁମମାନଙ୍କର ଆଖି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଦେଖୁନାହାଁ; ତୁମମାନଙ୍କର କାନ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଶୁଣୁନାହାଁ: ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ତୁମେ କି ମୋତେ ଭୟ କରିବ ନାହିଁ? ମୋର ସାମ୍ନାରେ କି ତୁମେ କମ୍ପିତ ହେବ ନାହିଁ? ମୁଁ ସମୁଦ୍ର ପାଇଁ ବାଳୁକାକୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସୀମାରୂପେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଛି, ଯେପରି ସେ ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ତାହାର ତରଙ୍ଗମାନେ ଯଦିଓ ଉତ୍ତାଳ ହୋଇ ଉଠନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ବିଜୟୀ ହୋଇପାରୁନାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ଯଦିଓ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ତଥାପି ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରୁନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ଏକ ବିଦ୍ରୋହୀ ଓ ଅବାଧ୍ୟ ହୃଦୟ ଅଛି; ସେମାନେ ବିମୁଖ ହୋଇ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ମଧ୍ୟ କହୁନାହାନ୍ତି, ଆସ, ଆମେ ଏବେ ଆମ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା, ଯିଏ ନିଜ ଋତୁରେ ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ବର୍ଷା ଦିଅନ୍ତି; ସେ ଆମ ପାଇଁ ଫସଲ କାଟିବାର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସପ୍ତାହଗୁଡ଼ିକୁ ସଂରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତି। ତୁମମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ ଏହି ସବୁକୁ ଦୂର କରିଦେଇଛି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କର ପାପ ତୁମମାନଙ୍କଠାରୁ ଭଲ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଛି.... ସେମାନେ ବିଚାର କରୁନାହାନ୍ତି—ଅନାଥର ମାମଲା, ତଥାପି ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି; ଏବଂ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କର ଅଧିକାରର ବିଚାର ସେମାନେ କରୁନାହାନ୍ତି। ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଏହି ସବୁ କାରଣରେ ମୁଁ କି ଦଣ୍ଡ ଦେବି ନାହିଁ? ଏପରି ଜାତି ଉପରେ ମୋର ପ୍ରାଣ କି ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବ ନାହିଁ?’”

“ପ୍ରଭୁ କି ଏହା କହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ, ‘ତୁମେ ଏହି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା ଉଚ୍ଚ କରିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନିବେଦନ କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ କଥା ଶୁଣିବି ନାହିଁ’? ‘ଏହି କାରଣରୁ ବର୍ଷାଧାରା ରୋକି ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ହୋଇନାହିଁ.... ଏହି ସମୟରୁ କି ତୁମେ ମୋତେ ଡାକି କହିବ ନାହିଁ, ହେ ମୋର ପିତା, ତୁମେ ମୋ ଯୌବନର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ?’” Review and Herald, August 1, 1893.

“ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସତ୍ୟ ଧର୍ମର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଯେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଶାସନ କରିବା ଉଚିତ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚ କରିବା ପାଇଁ ଜଗତରେ ଆସିଲେ, ତେବେ ଯେମାନେ ଏତେ ବଡ଼ ଆଲୋକ ପାଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅସତ୍ୟ ଏତେ ଗଭୀର ଭାବରେ ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଆଉ ଆଲୋକକୁ ବୁଝୁନଥିଲେ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ପରମ୍ପରାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାର କୌଣସି ପ୍ରବୃତ୍ତି ମଧ୍ୟ ରଖୁନଥିଲେ। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ, ସେମାନେ ଗୌରବର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଆଚାର-ପ୍ରଥା ଓ ଉଦ୍ଭାବନଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କରି ରଖିପାରିବେ। ଏହି ସେଇ ଆତ୍ମା ଆଜି ମଧ୍ୟ ଜଗତରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି। ମଣିଷମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାରେ ବିମୁଖ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ପରମ୍ପରାଗୁଡ଼ିକ ବିଚଳିତ ହୋଇଯିବ କି ନାହିଁ, ଏବଂ ବସ୍ତୁସ୍ଥିତିର ଏକ ନୂତନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରବେଶ କରିଯିବ କି ନାହିଁ—ଏହି ଭୟ ସେମାନଙ୍କରେ ରହିଛି। ମାନବଜାତିରେ ସଦା ଭ୍ରାନ୍ତିରେ ପଡ଼ିବାର ଏକ ନିରନ୍ତର ପ୍ରବଣତା ରହିଛି, ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ସ୍ୱଭାବତଃ ମାନବୀୟ ଧାରଣା ଓ ଜ୍ଞାନକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଦେବା ପ୍ରତି ଝୁକିଥାନ୍ତି, ଯେବେକି ଦୈବୀ ଓ ନିତ୍ୟ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ନ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ, ନ ମୂଲ୍ୟାୟନ କରାଯାଏ।” Counsels on Sabbath School Work, 47.