ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ସତଷଷ୍ଠି

ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ ସେହି କ୍ଷଣରୁ ତକ୍ଷଣାତ୍ ତାହାକୁ ସଂୟତ କରାଗଲା। ସେହି ସମୟରେ ଶେଷ ବର୍ଷା ପଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ତାହା “ପରିମିତ” ଥିଲା।

“ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନ” ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରେ। ଏହା ସେହି ଇତିହାସର ଆରମ୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ “ଯାକୁବର ଅଧର୍ମ ପରିଶୋଧିତ ହୁଏ।” ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ରେ ଆସିଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଜୀବିତମାନଙ୍କର ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଜୀବିତମାନଙ୍କର ବିଚାର ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସମାପନ କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ସେଠିଠାରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକର ଅପସାରଣ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଇଶାୟା “ଏହା ଦ୍ୱାରା” ଲେଖିଥିବାବେଳେ ସେହି କଥାର ଅର୍ଥ ଏହି ଥିଲା।

“ଏହାଦ୍ୱାରା” ପଦଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ହେଲେ, “ପରିମାପରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ, ତୁମେ ତାହା ସହିତ ବିବାଦ କରିବ; ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନରେ ସେ ତାହାର କଠୋର ପବନକୁ ରୋକି ରଖେ।” “ଏହାଦ୍ୱାରା” ଏହି ପଦଟି ସେହି ବିଶିଷ୍ଟ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ଯାକୋବରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନଙ୍କର ପାପକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ। ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଘଟଣା (9/11) ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ପରିଭାଷା “ଏକ ସନ୍ଦେଶ” ବୋଲି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଏବଂ ସେହି “ସନ୍ଦେଶ” ହେଉଛି ଇସ୍ଲାମ। ଏଥିରେ ଏହି ସତ୍ୟଟି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି ଯେ “ପୂର୍ବ ପବନ” ହେଉଛି ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ, ଏବଂ ଏଥିରେ ଇସ୍ଲାମର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସଂୟମ (ରୋକି ରଖେ) ବୋଲି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି।

ପରୀକ୍ଷା ସ୍ୱୟଂ “ବିତର୍କ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଯିରିମିୟା, ପ୍ରଥମ ନିରାଶାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବାବେଳେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ “ଫେରିବାକୁ” ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନକୁ ନିଚ୍ଚରୁ ପୃଥକ କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ପାଇଥିଲେ। ପରୀକ୍ଷାର ସନ୍ଦେଶର “ଫଳ” ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।

ମୂର୍ଖମାନଙ୍କର ବିଚାର ଏପରି ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି—“ଯେତେବେଳେ ସେ ବେଦୀର ସମସ୍ତ ପାଥରକୁ ଭଙ୍ଗି ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିବା ଚୁନାପାଥର ସଦୃଶ କରିଦେବେ, ସେତେବେଳେ ଉପବନମାନ ଓ ପ୍ରତିମାମାନ ଆଉ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବେ ନାହିଁ।” ଇଶାୟା ଅଠାଇଶ ଓ ଉନତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସବୁକିଛିକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯେ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ସୂଚିତ କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସେହିମାନେ ଯେମାନେ ମୋହରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ (ଫଳ) କୁ କୁମ୍ଭକାରଙ୍କ ମାଟି ସଦୃଶ ମନେ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର କାମ କୁମ୍ଭକାରଙ୍କ ମାଟି ପରି ହେବ, ଏବଂ ସତାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେମାନଙ୍କର କାମ ସମାନ ଭାବରେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ଯେପରି ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରାଯାଇଥିବା ଚୁନପଥର। ଚୁନ କିମ୍ବା କୁମ୍ଭକାରଙ୍କ ମାଟିକୁ ସହଜରେ ପିଟି ପିଟି ଗୁଣ୍ଡ କରିହେବ, ଏବଂ “ବଳିବେଦୀର ସମସ୍ତ ପଥରକୁ ଭଙ୍ଗିଦିଆ ଚୁନପଥର ପରି” କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ “ଉପବନମାନଙ୍କୁ ଓ ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କୁ” ଭଞ୍ଜିଦେବାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମେତ, ଯେପରି ସେଗୁଡ଼ିକ “ଆଉ ଠିଆ ରହିବେ ନାହିଁ,” ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ରାଜା ଯୋଶିୟଙ୍କର ସଂସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଅନ୍ତିମ ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଓ ସଂସ୍କାରରେ, ଯାହା ଯୋଶିୟଙ୍କର ସଂସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କର୍ପୋରେଟ୍ ଗଠନ ଶୂନ୍ୟବସ୍ତୁ ହୋଇଯିବ, କାରଣ “ଦୃଢ଼ନିର୍ମିତ ନଗରୀ ଉଜାଡ଼ ହେବ, ଏବଂ ବାସସ୍ଥାନ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇ ଅରଣ୍ୟ ସଦୃଶ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯିବ।” ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କାମ, ଅର୍ଥାତ୍ ସାରା ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସହସ୍ର ସହସ୍ର ମଣ୍ଡଳୀ, ବିଦ୍ୟାଳୟ, ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ, ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ, ଚିକିତ୍ସାଳୟ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଭବନମାନେ, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଅନୁଯାୟୀ ମୂଲ୍ୟହୀନ ଗୁଣ୍ଡରେ ପରିଣତ କରାଯିବେ।

ସଦସ୍ୟମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟ ଉଜାଡ଼ ହେବ, କାରଣ ସେହି “ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନେ” “ଶୁଖିଯାଇଥିବା” “ଡାଳମାନଙ୍କ” ପରି ହେବେ, ଯେଉଁମାନେ “ଭାଙ୍ଗି ଦିଆଯିବେ” ଏବଂ “ଅଗ୍ନିରେ ନିକ୍ଷେପିତ ହେବେ”; କାରଣ “ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଖାଇବେ ନାହିଁ।”

ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ସଂପନ୍ନ ହେଉଥିବା ପୃଥକ୍କରଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ବାବିଲୋନରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ବାହାରକୁ ଡାକେ; କାରଣ ସେହି ଦିନ “ଏହା ଘଟିବ” ଯେ “ମହା ତୁରୀ ବାଜିବ, ଏବଂ ଅଶ୍ଶୂର ଦେଶରେ ବିନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିବାମାନେ ଓ ମିଶର ଦେଶରେ ନିଷ୍କାସିତମାନେ ଆସିବେ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମରେ ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉପାସନା କରିବେ।”

ଆମେ ବିଚାର କରୁଥିବା ଏହି ଅଂଶଟି (ଇଶାୟା ସତାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଆଠରୁ ତେର ଶ୍ଲୋକ) ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ୨୦୦୧ ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ ତାରିଖରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣକୁ ଦର୍ଶାଏ, ଯେଉଁମାନେ ଶେଷରେ ବାବିଲରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ମେଷପାଳକୁ ଡାକି ବାହାର କରିବେ। ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର ଆରମ୍ଭିକ ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଏକେଇ ଇତିହାସକାଳରେ ଗାଇଯିବାକୁ ଥିବା ଏକ ଗୀତକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ଦାଖବାଡ଼ିର ଗୀତ ସେହି ଗୀତ ଯାହା ପ୍ରଥମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କୁ ଏକ ଦାଖବାଡ଼ି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହାକୁ ସେ ପ୍ରେମ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଯତ୍ନ ନେଇଥିଲେ। ପରେ ଏହା ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟତାର ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧର୍ମିକତାକୁ ଧରି ରଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ। ପରେ ଏହା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉଣ୍ଡେଳନର ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ବର୍ଷାର ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ବର୍ଷାର ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପୁଷ୍ପ ଓ କଳିମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ କରେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପୃଥିବୀକୁ ଫଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।

ଦ୍ରାକ୍ଷାବନର ଗୀତ ସେହି ଗୀତ ଯାହା ସେହି ସମୟକାଳକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ପୂର୍ବତନ ଏକ ଚୟିତ ଜନସମୂହକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଯାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଏକ ନୂତନ ଚୟିତ ଜନସମୂହ ସହ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି। ଅଷ୍ଟମ ପଦ୍ୟ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଆରମ୍ଭିକ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନରୁକ୍ତ କରୁଛି ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଅଧିକ ବିସ୍ତାର କରୁଛି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦ୍ୟ ସେହି ଏକେଇ ଘଟଣାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହାକୁ ଅଷ୍ଟମ ପଦ୍ୟରେ “ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।

ଅଜଗରଟି ଶୈତାନ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଥରେ ଏହା ପୌରାଣିକ ରୋମ ଥିଲା।

ଦାନିଏଲଙ୍କ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପୌରାଣିକ ରୋମର ଦଶଜଣ ରାଜା, ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନରେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟର ଦଶଜଣ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି।

ଯିଶାୟ 27ର ପ୍ରଥମ ପଦ ଡ୍ରାଗନଙ୍କର ନ୍ୟାୟବିଚାରର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, ଯାହା ପୂର୍ବବାୟୁର ଦିନରେ, ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଜାଗତିକତାବାଦୀ ବଣିକ ସହଭାଗୀମାନଙ୍କର ନ୍ୟାୟବିଚାର ସେତେବେଳେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ଆର୍ଥିକ ଗଠନ “ପୂର୍ବବାୟୁ” ଦ୍ୱାରା, “ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ” ମଧ୍ୟରେ, ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଏ।

ଯିଶୟା ଅଧ୍ୟାୟ ସତାଇଶର ପ୍ରଥମରୁ ସପ୍ତମ ପଦଗୁଡ଼ିକ ଅଷ୍ଟମରୁ ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ପୁନରୁକ୍ତ ହୋଇ ବିସ୍ତାରିତ କରାଯାଇଛି। ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ “ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନରେ” ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ଓ ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ଭୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ, ଏବଂ ସେହି ସମୟଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଇତିହାସର ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ସେମାନଙ୍କର ଭୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ସେହି ଭୟ ପୃଥିବୀଗ୍ରହର ପ୍ରଗତିଶୀଳ ବିଶ୍ୱବାଦୀମାନଙ୍କର ଅତାର୍କିକ ଓ ତ୍ୱରାହୁଡ଼ିଆ ଚଳଚଳନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେମାନେ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ଠାରୁ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ ନିଜମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀକୁ ତାର୍କିକ ଭାବେ ଯେତେକ ଆଶା କରାଯାଇପାରେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୂରକୁ ଏବଂ ଅଧିକ ଆକ୍ରାମକ ଭାବରେ ଆଗେଇ ନେଉଛନ୍ତି। ପୃଥିବୀର ବ୍ୟାପାରୀ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କର (ବିଶ୍ୱବାଦୀମାନଙ୍କର) ପ୍ରତିନିଧିମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୟତାନ, ଯେମାନେ ଅଜଗରର ପ୍ରତୀକରୂପେ ଅଛନ୍ତି, ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ସମୟ ଅଳ୍ପ ଅଛି।

ପୂର୍ବ ପବନର ସେହି ଦିନ, ଯାହା 2001 ମସିହାରେ ଆର୍ଥିକ ସଙ୍କଟକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ପରେ କେବଳ ଆହୁରି ଅଧିକ ଭୟାବହ ହୋଇଚାଲିଛି, ଯଦ୍ୟପି ବିଶ୍ୱବାଦୀ ମାଧ୍ୟମ ଯେକୌଣସି ଦାବି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ, ସେହିଟି ହେଉଛି ସେଇ ପ୍ରଶ୍ନ ଯାହା ଜଗତକୁ ସେହି ସମୟରେ ସମ୍ମୁଖୀନ କରାଏ, ଯେତେବେଳେ ଅଜଗର ଜାଣେ ଯେ ତାହାର ସମୟ ଅତି ଅଳ୍ପ। ପରେ ସେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ନିଜର ଚାଳଚଳନକୁ ଆହୁରି ତୀବ୍ର କରେ, ଏବଂ ସେ ଏହା ସେତେବେଳେ କରେ ଯେତେବେଳେ “ହାୟ” (ତୃତୀୟ ହାୟ) “ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ରର ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କ” ଉପରେ ଆଣାଯାଏ।

ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର (ପୂର୍ବ ପବନ) ଆଗମନ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ତାରିଖରେ ଏପରି ଏକ ଆର୍ଥିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ସୃଷ୍ଟି କଲା, ଯାହା ପୃଥିବୀ ଗ୍ରହ ଉପରେ ଏକ ବିଶ୍ୱ ସରକାରକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଥୋପିବା ପାଇଁ ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ନିଜମାନଙ୍କର ପ୍ରୟାସକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଛି। ତଥାପି ଇସ୍ଲାମ ନିଜର ଭୂମିକା ପୂରଣ କରୁଛି। ବୋଧହୁଏ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତର ପ୍ରକାଶନ, ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖରେ ମିଳେ।

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ କେବେ ବିଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେପରି ଜନ୍ମବେଦନାରେ ପୀଡ଼ିତ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ପରି ଇସ୍ଲାମ ବ୍ୟଥା ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ଚାଲିଛି, ସେପରି କେହି କେହି, ଯେମାନେ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରିପାରନ୍ତି ଯେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେ ଇସ୍ଲାମଙ୍କ ପରିଚୟ ଦିଆଯାଇଛି, ସେମାନେ ତଥାପି ସେହି ଦୁଇଟି ପଦ୍ୟରେ ଥିବା ସ୍ପଷ୍ଟ ସତ୍ୟଟିକୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବୁଝି ପାରିନାହାନ୍ତି। କେହି କେହି ବୁଝିପାରନ୍ତି ଯେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଏକ ସାଧାରଣ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏକତ୍ର କରି ଆଣୁଥିବା ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଇସ୍ଲାମ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ସତ୍ୟ। ତଥାପି, ସେହି ପଦ୍ୟର ଶେଷ ପଦବାକ୍ୟଟି ଅଧିକ ଗମ୍ଭୀର ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। 2001 ସାଲ ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11 ତାରିଖରେ ବିଶ୍ୱ କମ୍ପିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ବର୍ଷର ଅକ୍ଟୋବର 7 ତାରିଖରେ ହାମାସଙ୍କ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌-ବିରୋଧୀ ଆକ୍ରମଣ ଦ୍ୱାରା ସେହିପରି ସମ୍ପ୍ରତି ପୁଣିଥରେ କମ୍ପିତ ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ କେହି ମଧ୍ୟ ଏହା ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନୁହନ୍ତି ଯେ ଯୁଦ୍ଧର ଆତ୍ମା ଓ ଆକସ୍ମିକ ବିନାଶ ଇଶ୍ମାଏଲଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ “ସମ୍ମୁଖରେ” ଅଛି।

ଯେତେବେଳେ ସୌଦି ଆରବ, ସଂଯୁକ୍ତ ଆରବ ଏମିରେଟ୍ସ, କତାର, କୁୱେତ, ବ୍ରୁନେଇ ଓ ବାହାରିନ ପରି ଏମିତି ଇସ୍ଲାମୀ ଜାତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଆକସ୍ମିକ ଆକ୍ରମଣ କରାଯିବ, ସେତେବେଳେ କେମିତି ପ୍ରକାରର ବିନାଶ ସାଧିତ ହେବ? ଇଶ୍ମାଏଲଙ୍କର ଆତ୍ମା “ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ” ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଏବଂ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ କିମ୍ବା ଇରାକ ପରି ଦେଶମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃତୀୟ ଧିକ୍କାର ସହିତ ଯେ ଯୁଦ୍ଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଇଶ୍ମାଏଲଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂରଣ ହେବାବେଳେ ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ନିଶ୍ଚୟ ଭିନ୍ନ ହେବ। ପାକିସ୍ତାନଙ୍କ ପାଖରେ କେତେଟି ପରମାଣୁ ବୋମା ଅଛି?

ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଇସ୍ଲାମିକ ବିପଦରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିବା ଇସ୍ଲାମିକ ଯୁଦ୍ଧର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି ହଠାତ୍, ଆକସ୍ମିକ ଆକ୍ରମଣ। ସମୃଦ୍ଧ ଇସ୍ଲାମିକ ଜାତିଗୁଡ଼ିକରେ କି ଗୁପ୍ତଭାବେ ଏମିତି ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ସଂଗ୍ରହ କରିବା କିମ୍ବା ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ଅଛି, ଯାହା ଇନ୍ଧନଭରା ଜେଟ୍ ବିମାନ, କାର ବୋମା, ଜଳନ୍ତ ଟାୟର, ଧର୍ଷଣ ଓ ଛୁରିଠାରୁ ଅଧିକ ପରିଷ୍କୃତ ଏବଂ ଅଧିକ ଘାତକ ହୋଇପାରେ? ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ କି ବିଶ୍ୱାସ କରିବାଯୋଗ୍ୟ?

ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ସମସ୍ତ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସତ୍ୟରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ଯଦି ଏତିକି ମାତ୍ର ବାସ୍ତବତା ମଧ୍ୟ ହୁଏ ଯେ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକୃତ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସୂଚିତ କରେ ଯେ ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେବ। କିନ୍ତୁ ସେହି ମଣିମାଣିକ୍ୟମଧ୍ୟରୁ କିଛି—ଯଥା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରଧାମରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ—ଏମିତି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ସୂଚିତ କରେ ଯାହା କେବଳ ସର୍ବାନ୍ତ୍ୟ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପୂରଣ ହୁଏ। ଏକଟି ଅତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଏକ ବର୍ତ୍ତମାନର ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସତ୍ୟ; ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହା ପୁନର୍ବାର ଏକ ବର୍ତ୍ତମାନର ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସତ୍ୟ ଅଟେ।

ମିଲରୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ 1989 ମସିହାର ଶେଷକାଳକୁ, ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀକାଳରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପରିଚୟ କରାଏ, ପରସ୍ପରେ ବୁନି ଏକତ୍ର କରୁଥିବା ସୂତ୍ରଟି ହେଉଛି “ସାତ କାଳ”; ଯାହା ମିଲରଙ୍କ ପ୍ରଥମ ରତ୍ନ ଥିଲା ଏବଂ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପୁରୁଣା ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ିବା ସମୟରେ ପ୍ରଥମେ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଥିଲା। 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହରୁ 1989 ମସିହାର ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଶତ ଛବିଶ ବର୍ଷ “ସାତ କାଳ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶତ କୁରିକୁ ବାର ଶତ ଷାଷ୍ଠିର ଦୁଇଟି ଅବଧିରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବାର ଶତ ଷାଷ୍ଠିର ଏକ ଦଶମାଂଶ, କିମ୍ବା ଏକ ଦଶାଂଶ, ହେଉଛି ଏକ ଶତ ଛବିଶ। ଯେ ପଥରଟି ନିର୍ମାତାମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ତାହା ଏତେ ଦୀର୍ଘ ଯେ ସେହିଟି ତିନି ଦୂତଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ସଂଯୋଗ କରେ। ଏହା କରିବା ସହିତ, ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ “ସାତ କାଳ”ର ସତ୍ୟ ଏକ ବର୍ତ୍ତମାନର ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଏବଂ ଏହି ସତ୍ୟ ଏମିତି ଯାହା ଆଉ କେବଳ ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ହୋଇ ରହେ ନାହିଁ, ବରଂ କୋଣର ପ୍ରଧାନ ପ୍ରସ୍ତର ହୋଇଯାଏ।

ଏବେ ଆମେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ବିଷୟକ ଆମର ବିଚାରକୁ ଏଠାରେ ସମାପ୍ତ କରି, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରୁଥିବା ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଦିଗରେ ଆମର ଧ୍ୟାନ ନିବେଶ କରିବୁ।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀରେ 1863 ରୁ 1989 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଏକଶେ ଛବ୍ବିଶ ବର୍ଷକୁ ଆବର୍ତ୍ତିତ କରୁଥିବା ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଚାରି ପିଢ଼ିକୁ ବିଚାର କରିବାରୁ ଆରମ୍ଭ କରିବୁ।

ଆମେ ସେହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଆରମ୍ଭ କରିବୁ।