ଯିହେଜ୍କେଲ ପୁସ୍ତକର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାରି ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଧୁନିକ ଇସ୍ରାଏଲର ଚାରି ପିଢ଼ୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଆଧୁନିକ ଇସ୍ରାଏଲର ଆରମ୍ଭ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ଦୁଇଟି ଆରମ୍ଭିକ ଇତିହାସ ଆସନ୍ନ ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ଆଧୁନିକ ଇସ୍ରାଏଲର ଶେଷ ହେବାକୁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଇସ୍ରାଏଲର ଏହି ଦୁଇ ଆରମ୍ଭ—ପ୍ରାଚୀନ ସାକ୍ଷାତ୍ ଏବଂ ଆଧୁନିକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ—ଯୁଦାରୁ ପୃଥକ ହେବାବେଳେ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟର ଆରମ୍ଭିକ ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ସାକ୍ଷ୍ୟୀଭୂତ ହୋଇଛି।
ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ଯେତେବେଳେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ନିର୍ମାଣ କଲା, ସେମାନେ ମାତ୍ର ଏଜିପ୍ଟରୁ ବାହାରିଥିଲେ—ଏମିତି ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣରେ, ଯାହା ସୂଚିତ କରୁଥିଲା ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ରାଜ୍ୟରୂପେ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ କାହାଣୀରେ ଠିକ ସେହି ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି। ସୋଲୋମୋନଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ବାଚିବା ପାଇଁ ଯେରୋବୋଆମ ଏଜିପ୍ଟକୁ ପଳାଇ ଯାଇଥିଲେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଆହିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ, ସେ ବାରୋଟି ଗୋତ୍ରମଧ୍ୟରୁ ଦଶଟିର ଉପରେ ରାଜା କରାଯିବେ। ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂରଣ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଯେରୋବୋଆମ ନିଜେ ଓ ସୋଲୋମୋନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂରତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଏଜିପ୍ଟକୁ ପଳାଇ ଯାଇଥିଲେ, ସୋଲୋମୋନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ସେହି ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଯାରୋବୋଆମ୍ ଯିରୁଶାଲେମରୁ ବାହାରିଲେ, ଶିଲୋନୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଅହିୟା ତାଙ୍କୁ ପଥରେ ଭେଟିଲେ; ସେ ନିଜେ ଏକ ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁହେଁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକାକୀ ଥିଲେ। ତେବେ ଅହିୟା ତାଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା ସେହି ନୂତନ ବସ୍ତ୍ରଟିକୁ ଧରି ବାରଟି ଖଣ୍ଡରେ ଛିଣ୍ଡିଦେଲେ। ପରେ ସେ ଯାରୋବୋଆମ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ ପାଇଁ ଦଶଟି ଖଣ୍ଡ ନିଅ; କାରଣ ଇସ୍ରାଏଲର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି, ‘ଦେଖ, ମୁଁ ଶଲୋମୋନଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ରାଜ୍ୟକୁ ଛିଣ୍ଡିନେବି ଏବଂ ଦଶଟି ଗୋତ୍ର ତୁମକୁ ଦେବି। (କିନ୍ତୁ ମୋର ସେବକ ଦାଉଦଙ୍କ ନିମନ୍ତେ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମର ନିମନ୍ତେ—ସେହି ନଗର ଯାହାକୁ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଗୋତ୍ରମଧ୍ୟରୁ ବାଛିଛି—ସେ ଗୋଟିଏ ଗୋତ୍ର ପାଇବ।) କାରଣ ସେମାନେ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସୀଦୋନୀୟମାନଙ୍କ ଦେବୀ ଅଷ୍ଟୋରେଥ୍, ମୋଆବୀୟମାନଙ୍କ ଦେବତା କେମୋଶ୍, ଏବଂ ଅମ୍ମୋନ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଦେବତା ମିଲ୍କୋମ୍ଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୋର ପଥରେ ଚାଲିନାହାନ୍ତି, ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ତାହା କରିବାକୁ, ଏବଂ ଯେପରି ତାଙ୍କ ପିତା ଦାଉଦ କରିଥିଲେ ସେପରି ମୋର ବିଧି ଓ ମୋର ନ୍ୟାୟବିଧାନ ପାଳନ କରିବାକୁ। ତଥାପି ମୁଁ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ନେଇନେବି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମୋର ସେବକ ଦାଉଦଙ୍କ ନିମନ୍ତେ, ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ବାଛିଥିଲି, କାରଣ ସେ ମୋର ଆଜ୍ଞା ଓ ମୋର ବିଧି ପାଳନ କରିଥିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସରା ଜୀବନ ରାଜକୁମାର କରି ରଖିବି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାଙ୍କ ପୁଅର ହସ୍ତରୁ ରାଜ୍ୟକୁ ନେଇ ତୁମକୁ ଦେବି, ଅର୍ଥାତ୍ ଦଶଟି ଗୋତ୍ର। ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଗୋତ୍ର ଦେବି, ଯେଣୁ ମୋର ସେବକ ଦାଉଦ ଯିରୁଶାଲେମରେ ସଦା ମୋର ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଦୀପ ରଖିପାରୁନ୍ତୁ—ସେହି ନଗର, ଯାହାକୁ ମୁଁ ମୋର ନାମ ସେଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ବାଛିଛି।’”
ଏବଂ ମୁଁ ତୋତେ ଗ୍ରହଣ କରିବି, ଏବଂ ତୋର ପ୍ରାଣ ଯାହା କାମନା କରେ, ସେହି ସବୁ ଅନୁସାରେ ତୁ ରାଜ୍ୟ କରିବୁ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ୍ର ଉପରେ ରାଜା ହେବୁ। ଏବଂ ଏହା ହେବ, ଯଦି ତୁ ମୋର ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରତି କାନ ଦେଇବୁ, ଏବଂ ମୋର ପଥରେ ଚାଲିବୁ, ଏବଂ ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ନ୍ୟାୟ, ତାହା କରିବୁ, ମୋର ବିଧିମାନ ଓ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବୁ, ଯେପରି ମୋର ଦାସ ଦାଉଦ କରିଥିଲା; ତେବେ ମୁଁ ତୋ ସହିତ ରହିବି, ଏବଂ ଯେପରି ମୁଁ ଦାଉଦ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲି, ସେପରି ତୋ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଥିର ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିବି, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ୍କୁ ତୋତେ ଦେବି। ଏବଂ ଏହା ପାଇଁ ମୁଁ ଦାଉଦର ବଂଶକୁ ପୀଡ଼ିତ କରିବି, କିନ୍ତୁ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ନୁହେଁ। ଏହିହେତୁ ଶଲୋମନ ଯାରବିୟାମକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏବଂ ଯାରବିୟାମ ଉଠି ମିଶରକୁ ପଳାଇଗଲା, ମିଶରର ରାଜା ଶୀଶକଙ୍କ ପାଖକୁ, ଏବଂ ଶଲୋମନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ମିଶରରେ ରହିଲା। ଏବଂ ଶଲୋମନଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ସେ ଯାହା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ, ସେଗୁଡ଼ିକ କି ଶଲୋମନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟବୃତ୍ତାନ୍ତ ପୁସ୍ତକରେ ଲିଖିତ ନାହିଁ? ଏବଂ ଯେ ସମୟ ଶଲୋମନ ଯିରୂଶାଲେମରେ ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ୍ର ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ସେହି ସମୟ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ଥିଲା। ଏବଂ ଶଲୋମନ ତାଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଦ୍ରାଗତ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ନଗରରେ ସମାଧିସ୍ଥ କରାଗଲେ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରହବିୟାମ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ। 1 ରାଜାବଳୀ 11:28–43।
ରାଜା ସଲୋମୋନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ରାଜ୍ୟଟି ବିଭକ୍ତ ହେବାକୁ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେରୋବୋଆମ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଦଶଟି ଗୋତ୍ର ଉପରେ ରାଜା ହେବାକୁ ଥିଲେ, ଓ ସଲୋମୋନଙ୍କ ପୁତ୍ର ରେହୋବୋଆମ ଯେରୁଶାଲେମରେ ରାଜା ହେବାକୁ ଥିଲେ। ଗୋତ୍ରମାନଙ୍କର ବିଭାଜନ ଘଟିବା ପୂର୍ବରୁ, ଯେରୋବୋଆମଙ୍କୁ ମିଶରରୁ ବାହାରି ଆସିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା।
ଏବଂ ରେହବୋଆମ ଶେଖେମକୁ ଗଲେ; କାରଣ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ତାଙ୍କୁ ରାଜା କରିବା ପାଇଁ ଶେଖେମକୁ ଆସିଥିଲେ। ଏବଂ ଏପରି ଘଟିଲା ଯେ, ନେବାଟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାରୋବୋଆମ, ଯେ ସେତେବେଳେ ଏଯାଁ ମିଶରରେ ଥିଲେ, ଏହା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ, (କାରଣ ସେ ରାଜା ସଲୋମନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ପଳାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଯାରୋବୋଆମ ମିଶରରେ ବସିଥିଲେ;) ତାହାପରେ ସେମାନେ ପଠାଇ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଏବଂ ଯାରୋବୋଆମ ଓ ଇସ୍ରାଏଲର ସମଗ୍ର ସଭା ଆସି ରେହବୋଆମଙ୍କୁ କହିଲେ, ଏହିପରି କହି: ତୁମ ପିତା ଆମର ଯୁଆଳିକୁ କଠିନ କରିଥିଲେ; ଏବେ ତୁମେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ କଠିନ ସେବାକୁ, ଏବଂ ସେ ଆମ ଉପରେ ରଖିଥିବା ତାଙ୍କ ଭାରୀ ଯୁଆଳିକୁ ହଳୁକା କର; ତେବେ ଆମେ ତୁମର ସେବା କରିବୁ। ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଆଉ ତିନି ଦିନ ପାଇଁ ଯାଅ, ପରେ ପୁନର୍ବାର ମୋ ପାଖକୁ ଆସ। ତାହାପରେ ଲୋକମାନେ ଚାଲିଗଲେ। ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୨:୧–୫।
ତିନି ଦିନ ଅବଧିରେ ରେହୋବୋଆମ କେମିତି ମୂର୍ଖତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଚରଣ କଲେ, ସେହି କଥାର ବିବରଣୀ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପରାମର୍ଶକୁ ମୂର୍ଖତାବଶତଃ ଅସ୍ୱୀକାର କରାକୁ ଦୋଷାରୋପ କରେ; କିନ୍ତୁ ଗୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ବିଭାଜନ ପୂର୍ବରୁହିଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା, ତେଣୁ ଏହା ଏକ ନା ଏକ ପ୍ରକାରେ ଘଟିବା ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲା। ଏଠାରେ ଭବିଷ୍ୟତର ଏକ ଲେଖା ପାଇଁ ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ଯେ, ବିଚ୍ଛେଦ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ବିଶେଷଭାବେ ତିନି ଦିନ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା। ମିଲ୍ଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଇତିହାସରେ ଏହି ଦୁଇଟି ରାଜ୍ୟ ପୁଣିଥରେ ଏକ ରାଜ୍ୟ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଯେବେ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଗୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ମିଲ୍ଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ ଏକ ରାଜ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେହି ସମୟ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଚଉଦର ତିନି ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନର ସମୟାବଧି। ମିଲ୍ଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ ସେହି ତିନି ଦୂତ, ରେହୋବୋଆମଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ତିନି ଦିନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲେ। 1798 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେହି ଛେଚାଳିଶ ବର୍ଷ ଯେବେ ତିନି ଦୂତ ଆସିଥିଲେ, ସେହି ସମୟ ମଧ୍ୟ ସେହି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ତିନି ଦିନ ଥିଲା, ଯାହା ବିଷୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୋହନ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇରେ କହିଥିଲେ ଯେ, ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ମନ୍ଦିରକୁ ପୁନଃ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଏତିକି ସମୟ ଆବଶ୍ୟକ ହେବ; କିନ୍ତୁ ଅଧ୍ୟୟନର ସେହି ଅଂଶ ଏକ ଭବିଷ୍ୟତ ଲେଖା ପାଇଁ ରହିଲା।
ତିନି ଦିନର ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ରହବିୟାମ ତାଙ୍କର ମୂର୍ଖତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଘୋଷଣା କଲେ, ସେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଗଲା।
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ଦେଖିଲେ ଯେ ରାଜା ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ, ତେବେ ଲୋକମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଦାଉଦରେ ଆମର କେଉଁ ଅଂଶ ଅଛି? ଯିଶୟଙ୍କ ପୁତ୍ରରେ ଆମର କୌଣସି ଉତ୍ତରାଧିକାର ନାହିଁ; ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ନିଜ ନିଜ ତମ୍ବୁକୁ ଫେର; ଏବେ, ହେ ଦାଉଦ, ନିଜ ଘରକୁ ନିଜେ ଦେଖ। ଏପରିକରେ ଇସ୍ରାଏଲ ନିଜ ନିଜ ତମ୍ବୁକୁ ଚାଲିଗଲା। କିନ୍ତୁ ଯିହୂଦାର ନଗରମାନଙ୍କରେ ବସୁଥିବା ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉପରେ ରହବିୟାମ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାପରେ ରାଜା ରହବିୟାମ କର ଆଦାୟର ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ଅଦୋରାମଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ତାଙ୍କୁ ପାଥର ମାରିଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ମରିଗଲେ। ଏହିକାରଣରୁ ରାଜା ରହବିୟାମ ଶୀଘ୍ରତା କରି ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯିରୂଶାଲେମକୁ ପଳାଇଗଲେ। ଏପରି ଇସ୍ରାଏଲ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାଉଦଙ୍କ ବଂଶବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଆସିଛି। ପରେ ଏମିତି ହେଲା, ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ଯେରବିୟାମ ପୁଣି ଫେରିଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣିଲେ, ସେମାନେ ଲୋକ ପଠାଇ ତାଙ୍କୁ ସଭାକୁ ଡାକି ଆଣିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲର ଉପରେ ତାଙ୍କୁ ରାଜା କରିଦେଲେ; ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ର ଛାଡ଼ି ଦାଉଦଙ୍କ ବଂଶକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିବା ଆଉ କେହି ଥିଲେ ନାହିଁ। ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୨:୧୬–୨୦।
ଯେରୋବୋଆମଙ୍କୁ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଦିଆଯିବ ବୋଲି ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା, ତାହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ସେ ମିଶରରୁ ବାହାରିଆସିଥିବା ସମୟରେ ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ଯିରୁଶାଲେମ ନଗରରେ, ଯେହିଁ ନଗରକୁ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ନାମ ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ଚୟନ କରିଥିଲେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରଧାମ ଥିବାରୁ ଇର୍ଷ୍ୟାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ଯେରୋବୋଆମ ସେହି ପବିତ୍ରଧାମ, ଯାଜକତ୍ୱ ଏବଂ ଉପାସନା-ସେବାର ଏକ ନକଲ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ—ଯାହା କେବଳ ଯିରୁଶାଲେମରେ ମାତ୍ର ସମ୍ପାଦିତ ହେବା ପାଇଁ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା। ଉତ୍ତରଦିଗର ଦଶ ଗୋତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନକଲ ଉପାସନା-ପ୍ରଣାଳୀ ସ୍ଥାପନ କରିବାରେ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ଆରୋଣ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରର ବିଦ୍ରୋହ ସହ ଏକ ସରାସରି ସମାନାନ୍ତରତା; ଏହିପରି ଏହା କେବଳ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନରେ ନୁହେଁ, ବରଂ 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହରେ ମଧ୍ୟ ଆଉ ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ।
ଏବଂ ଯେରୋବିୟାମ ନିଜ ହୃଦୟରେ କହିଲେ, ଏବେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଦାଉଦଙ୍କ ଘରାଣାକୁ ଫେରିଯିବ। ଯଦି ଏହି ପ୍ରଜା ଯିରୁଶାଲେମରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହରେ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ପ୍ରଜାଙ୍କ ହୃଦୟ ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିହୁଦାର ରାଜା ରେହୋବିୟାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବ; ଏବଂ ସେମାନେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରି ଯିହୁଦାର ରାଜା ରେହୋବିୟାମଙ୍କ ପାଖକୁ ପୁଣି ଫେରିଯିବେ। ଏହିକାରଣରୁ ରାଜା ପରାମର୍ଶ କରି ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାଛୁରୀ ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିରୁଶାଲେମକୁ ଉପରକୁ ଯିବା ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ କଷ୍ଟକର; ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଦେଖ, ଏମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ତୁମର ଦେବତାମାନେ, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ମିଶର ଦେଶରୁ ଉଠାଇ ଆଣିଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ଗୋଟିଏକୁ ବେଥେଲରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଓ ଅନ୍ୟଟିକୁ ଦାନରେ ରଖିଲେ। ଏବଂ ଏହି କଥା ପାପ ହେଲା; କାରଣ ଲୋକମାନେ ସେହି ଗୋଟିଏର ସାମ୍ନାରେ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ଦାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳମାନଙ୍କର ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଏବଂ ଲେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନୁହେଁ, ଏପରି ସାଧାରଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାଜକମାନେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ଏବଂ ଯେରୋବିୟାମ ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ, ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଯିହୁଦାରେ ଥିବା ଉତ୍ସବ ସଦୃଶ ଏକ ଉତ୍ସବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ। ସେ ବେଥେଲରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ, ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ବାଛୁରୀମାନଙ୍କୁ ବଳିଦାନ କରି; ଏବଂ ସେ ନିଜେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳମାନଙ୍କର ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ବେଥେଲରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ଏହିପରି ସେ ବେଥେଲରେ ନିର୍ମିତ ନିଜ ବେଦୀ ଉପରେ ଅଷ୍ଟମ ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ନିଜ ହୃଦୟରୁ କଳ୍ପନା କରିଥିବା ମାସରେ, ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ; ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ସବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ; ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି ଧୂପ ଜ୍ୱାଳାଇଲେ। 1 ରାଜାବଳୀ 12:26–33.
ଯିରୋବୋଆମଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ଆରୋଣଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ, ୧୮୬୩ ମସିହାରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗର ବିଦ୍ରୋହ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶୃଙ୍ଗର ବିଦ୍ରୋହ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ସତ୍ୟର ରେଖା ଆରୋପ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଦାନ କରେ, ଏବଂ ଏପରି କରିବାରେ ସେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ବିସ୍ତାର କରେ। ଆରୋଣଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ବିଦ୍ରୋହରେ, ପ୍ରଭୁ ଯାଜକତ୍ୱ ବାଛିବାର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପଦ୍ଧତିକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ।
ବିଦ୍ରୋହ ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ଗୋତ୍ରର ପ୍ରଥମଜାତ ପୁତ୍ର ପୁରୋହିତତ୍ୱର ଅଂଶ ହେବାକୁ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଆରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛା-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଦ୍ରୋହରେ କେବଳ ଲେବୀ ଗୋତ୍ରମାତ୍ର ମୋଶାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲା। ଏହି କାରଣରୁ, ପୁରୋହିତତ୍ୱ ପାଇଁ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବାର ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପଦ୍ଧତିକୁ ପରମେଶ୍ୱର ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ, ଏବଂ ସେହି ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କେବଳ ଲେବୀର ପରିବାରମାନେହିଁ ପୁରୋହିତତ୍ୱର ଗଠନ କରିବେ।
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ଦେଖିଲେ ଯେ ଲୋକମାନେ ନଗ୍ନ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; (କାରଣ ଆରୋଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜାର ପାତ୍ର ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଗ୍ନ କରିଥିଲେ:) ତେବେ ମୋଶା ଶିବିରର ଫଟକରେ ଦାଁଡି କହିଲେ, କିଏ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଅଛି? ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଏବଂ ଲେବୀର ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଇସ୍ରାଏଲର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହୁଛନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ନିଜ ଜଂଘାପାଶେ ନିଜ ଖଡ୍ଗ ବାନ୍ଧ, ଏବଂ ଶିବିର ସାରା ଫଟକରୁ ଫଟକକୁ ଯାଇ ଆସ, ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ନିଜ ଭାଇଙ୍କୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ନିଜ ସଙ୍ଗୀଙ୍କୁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ନିଜ ପଡ଼ୋଶୀଙ୍କୁ ବଧ କର। ଏବଂ ଲେବୀର ସନ୍ତାନମାନେ ମୋଶାଙ୍କ କଥାନୁସାରେ କଲେ; ଏବଂ ସେହି ଦିନ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ତିନି ହଜାର ପୁରୁଷ ନିହତ ହେଲେ। ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 32:25–28.
ଯେରୋବୋଆମ ପରମେଶ୍ୱର ଆରୋଣଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ ଯାହା ସାଧନ କରିଥିଲେ, ତାହାର ଏକ ନକଲ ରୂପ ତିଆରି କଲେ; ସେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ଲେବୀ ଗୋତ୍ରରୁ ଏକ ନୂତନ ପୁରୋହିତତ୍ୱ ଉଦ୍ଭାବନ କରିଥିଲେ, କାରଣ ଯେରୋବୋଆମ “ଲେବୀର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନୁହେଁ ଏମିତି ସାଧାରଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୋହିତମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।” ଉତ୍ତରର ଦଶ ଗୋତ୍ରର ରାଜ୍ୟର ଆରମ୍ଭକାଳୀନ ଏହି ବିଦ୍ରୋହ, ଆରୋଣ ଏବଂ ନାଚୁଥିବା ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ସହ ସମାନାନ୍ତର। ଏହି ବିଦ୍ରୋହ ମିଶରରୁ ବାହାରିବା ପରେ ଘଟିଥିଲା, ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପୂରଣରେ, ଯାହା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲା ଯେ ଏକ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେବ। ଉଭୟ ଘଟଣାରେ ଏକ ନୂତନ ପୁରୋହିତତ୍ୱ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯାହା ପୁରୋହିତମାନଙ୍କୁ ଚୟନ କରିବାର ପୂର୍ବତନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଥିଲା।
ଆରୋଣଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ବିଦ୍ରୋହ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ଦୁଗୁଣ କରାଗଲା, କାରଣ ସେ ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ତିଆରି କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୁଇଟି ସହରରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଦାନ ସହର ରାଜ୍ୟନୀତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ “ଦାନ”ର ଅର୍ଥ “ନ୍ୟାୟ କରିବା”; ଏବଂ ବେଥେଲ ସହର ଚର୍ଚ୍ଚ-ନୀତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ “ବେଥେଲ”ର ଅର୍ଥ “ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହ”। ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରମାନଙ୍କରେ ଆରୋଣଙ୍କ ବଛୁର ସହିତ ସମାନ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକତା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଦୁଇ ସହର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗର ଅତିରିକ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସହିତ। ବଛୁର ପୌତ୍ତଳିକ ଅର୍ପଣର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହିହେତୁ ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଏକ ଜାଲିଆତି ଅର୍ପଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସୁନା ବାବିଲର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ବଛୁର ଏକ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଥିଲା। ଯେପରି ଆରୋଣ ଉପାସନା ପାଇଁ ଏକ ମିଥ୍ୟା ଦିନ ନିୟୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଯେରୋବୋଆମ ମଧ୍ୟ ଏକ ପର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଶ୍ଚିତ କଲେ ଯେ ସେହି ପର୍ବର ତାରିଖ ଯିରୁଶାଲେମର ସତ୍ୟ ଉପାସନାର ସମୟ ସହିତ ସମ୍ମତ ନ ହେଉ।
ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମର ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହର ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି; ଭ୍ରାନ୍ତ ବଳି (ବଛୁର), ଭ୍ରାନ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ (ବେଦୀ), ପଶୁର ପ୍ରତିମା (ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ), ଉପାସନାର ଭ୍ରାନ୍ତ ଦିନ (ରବିବାର) ଏବଂ ଏକ ଜାଲ ପୁରୋହିତତ୍ୱ।
ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଆରମ୍ଭ, ଉତ୍ତରର ଦଶ ଗୋତ୍ରର ଏକ ରାଜ୍ୟ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ, ଏବଂ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଆରମ୍ଭ—ଏହି ସମସ୍ତରେ ସମାନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଉପାଦାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର-ବିଧିର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ମିଶରର ଦାସ୍ୟତାରୁ ବାହାରିଆସିଥିଲା, ଯେରୋବୋଆମ ସୋଲୋମନଙ୍କ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ମିଶରକୁ ପଳାଇଥିଲେ, ସେଠାରୁ ବାହାରିଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ମିଲରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ସେହି ସମୟରେ ପାପାସୀର ଦାସ୍ୟତାରୁ ସେମାତ୍ର ବାହାରିଆସିଥିଲା।
ଲେବୀଙ୍କ ଯାଜକତ୍ୱ ଆହରୋନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା; ସବୁଠାରୁ ନୀଚ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନକଲ ଯାଜକତ୍ୱ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ମିଲରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ପିତରଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ମିଲରାଇଟମାନେ “ଏକ ଚୟିତ ବଂଶ, ଏକ ରାଜକୀୟ ଯାଜକତ୍ୱ, ଏକ ପବିତ୍ର ଜାତି, ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରଜା; ଯେଣିକି ତୁମେ ସେହି ଜଣଙ୍କର ସ୍ତୁତି ପ୍ରକାଶ କର, ଯିଏ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରୁ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଆଲୋକରେ ଡାକିଛନ୍ତି।” ଯେ ଆଲୋକକୁ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କୁ ଡାକାଯାଇଥିଲା, ସେହି ଆଲୋକ ଥିଲା ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନମାଳାର ଆଲୋକ, ଯାହା ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ପଟିଆ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ଆହରୋନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହର ଇତିହାସରେ ଦଶ ଆଜ୍ଞାର ଦୁଇଟି ପଟିଆ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା। ଯେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି ଅନ୍ଧକାର ଥିଲା ପାପାଲ ଶାସନର ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗ, ଯାହା ମିଶରୀୟ ଦାସତ୍ୱର ଅନ୍ଧକାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା।
ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୈଗାନିଜ୍ମ ଓ ପାପାଲିଜ୍ମ — ଉଭୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଦଦଳିତ ହୋଇଥିବା ମନ୍ଦିରକୁ ପୁନଃ ଉତ୍ଥାପନ କଲେ, ସେ 1798 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛୟାଳିଶ ବର୍ଷରେ ତାହା କଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ମନ୍ଦିରକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ତେବେ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ ଭାବେ ସେ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ରେ ଆସିଲେ; କାରଣ ସେ ପଦଦଳିତ ଓ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଥିବା ମନ୍ଦିରକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଲେବୀ ଗୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଏକ ଯାଜକତ୍ୱକୁ ମଧ୍ୟ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଆଗମନର ଦିନକୁ କିଏ ସହିପାରିବ? ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାବେଳେ କିଏ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିପାରିବ? କାରଣ ସେ ଶୋଧକର ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଏବଂ ବସ୍ତ୍ରଧୋଇବାଳାଙ୍କ କ୍ଷାର ସଦୃଶ। ସେ ରୂପାକୁ ଶୋଧନ ଓ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପରି ବସିବେ; ଏବଂ ସେ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବେ, ଏବଂ ସୁନା ଓ ରୂପା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଶୋଧନ କରିବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଧର୍ମିକତାରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିବେଦନ ଅର୍ପଣ କରିପାରନ୍ତି। ତେବେ ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କ ପରି ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ଷମାନଙ୍କ ପରି, ଯିହୂଦା ଓ ଯିରୂଶାଲେମର ନିବେଦନ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେବ। ମଲାଖୀ 3:2–4।
୧୮୪୪ ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ଲେବୀୟ ପୁରୋହିତତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଏକ ଜନମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତଥାପି ୧୮୬୩ ସୁଦ୍ଧା ସେମାନେ ଆହରୋଣଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ମିଲରୀୟ ପୁରୋହିତତ୍ୱ ଲାଓଦିକୀୟ ପୁରୋହିତତ୍ୱକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା, ଯେପରି ନିମ୍ନତମ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ଗଠିତ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ପୁରୋହିତତ୍ୱ ଏବଂ ଆହରୋଣଙ୍କ ନୃତ୍ୟରତ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ। ତଥାପି ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହର ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ୧୮୬୩ ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହ ସମ୍ପର୍କିତ ଆହୁରି ବ୍ୟାପକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅଛି। ଯେତେବେଳେ ଯେରୋବୋଆମ ତାଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ଉପାସନା-ପ୍ରଣାଳୀର ଉଦ୍ଘାଟନ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଯେରୁଶାଲେମରୁ ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହକୁ ଭର୍ତ୍ସନା କରିବା ପାଇଁ ପଠାଯାଇଥିଲେ; ଏହାର ପ୍ରତିରୂପ ହେଉଛି ଦଶ ଆଜ୍ଞାର ବିଶ୍ରାମଦିନ ଭାବେ ସବ୍ବାଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ମିଲରୀୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମକୁ ନିୟୋଜିତ କରାଯିବା।
ଯେତେବେଳେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆଲୋକ ଓ ପବିତ୍ରାଳୟକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ସେହି ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ତାଡନାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଯେମାନେ 1798ର ସମୟାନ୍ତରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଉନ୍ମୋଚନର ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ମିଶରୀୟ ଦାସତ୍ୱରେ ଥିବା ସମୟରେ ସବ୍ବାଥକୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲା, ସେହିପରି 1798 ଆସିପହଞ୍ଚିବାବେଳେ ଅରଣ୍ୟରେ ଥିବା ମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟ ସବ୍ବାଥକୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲା। ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଣିଥିବା ନ୍ୟାୟଘଣ୍ଟାର ସନ୍ଦେଶର ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଆଲୋକ ଶେଷରେ ପବିତ୍ରାଳୟ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲା।
ସେହି ଆଲୋକ 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ଆସିଥିଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ କାଥୋଲିକ ଧର୍ମର ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ତ୍ୟାଗ କରି ବାହାରି ଆସିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ମିଥ୍ୟା ଉପାସନା ପ୍ରତି ଏକ ତାଡନାର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଉପାସନା ହେଉଛି ସେହି ସଭାମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ କାଥୋଲିକ ଧର୍ମର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱର ଚିହ୍ନ, ଯେମାନେ ପୁନର୍ବାର ତାହାର ଆଚ୍ଛାଦନ ଅଧୀନକୁ ଫେରି ଯାଇଥିଲେ। ସେହି ତାଡନା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ତାଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ଉପାସନା-ପ୍ରଣାଳୀର ଉଦ୍ଘାଟନରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ଏବଂ ଯେରୋବଆମ ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ, ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଯିହୁଦାରେ ଥିବା ପର୍ବ ସଦୃଶ ଏକ ପର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ନିବେଦନ କଲେ। ସେ ବେଥେଲରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ, ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ବଛୁରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳି ଦେଇ; ଏବଂ ସେ ନିଜେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳମାନଙ୍କର ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ବେଥେଲରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ଏହିପରି ସେ ବେଥେଲରେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ବେଦୀ ଉପରେ ଅଷ୍ଟମ ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ନିଜ ହୃଦୟରୁ ଉପଜାଇଥିବା ସେହି ମାସରେ, ନିବେଦନ କଲେ; ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ; ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ନିବେଦନ କରି ଧୂପ ଜଳାଇଲେ। ଆଉ ଦେଖ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ଯିହୁଦାରୁ ଜଣେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଲୋକ ବେଥେଲକୁ ଆସିଲେ; ଏବଂ ଯେରୋବଆମ ଧୂପ ଜଳାଇବା ପାଇଁ ବେଦୀ ପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ସେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ବେଦୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିଲେ, “ହେ ବେଦୀ, ହେ ବେଦୀ, ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି: ଦେଖ, ଦାଉଦଙ୍କ ବଂଶରେ ଜଣେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବେ, ତାଙ୍କର ନାମ ଯୋଶିୟ; ସେ ତୁମ ଉପରେ ସେହି ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳମାନଙ୍କର ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦେବେ, ଯେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ଧୂପ ଜଳାନ୍ତି; ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଅସ୍ଥି ତୁମ ଉପରେ ଦଗ୍ଧ ହେବ।” ଏବଂ ସେହି ଦିନେ ସେ ଏକ ଚିହ୍ନ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହାହେଉଛି ସେହି ଚିହ୍ନ, ଯାହା ବିଷୟରେ ସଦାପ୍ରଭୁ କହିଛନ୍ତି; ଦେଖ, ବେଦୀ ଫାଟିଯିବ, ଏବଂ ତାହା ଉପରେ ଥିବା ଭସ୍ମ ଢାଳି ପଡ଼ିବ।” ଏବଂ ଏପରି ହେଲା ଯେ, ବେଥେଲର ବେଦୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଲୋକ ଯେ କଥା ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିଥିଲେ, ତାହା ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଯେରୋବଆମ ଶୁଣିଲେ, ସେ ବେଦୀଠାରୁ ନିଜ ହାତ ବଢ଼ାଇ କହିଲେ, “ତାଙ୍କୁ ଧର।”
ଏବଂ ସେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରିଥିଲେ, ସେହି ହାତ ଶୁଖିଗଲା, ଯେପରି ସେ ପୁନର୍ବାର ତାହାକୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଆଣିପାରିଲେ ନାହିଁ। ବେଦୀଟି ମଧ୍ୟ ଫାଟିଗଲା, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ଯେ ଚିହ୍ନ ଦେଇଥିଲେ, ତାହାନୁସାରେ ବେଦୀରୁ ଭସ୍ମ ଝରିପଡ଼ିଲା। ତେବେ ରାଜା ଉତ୍ତର ଦେଇ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ କହିଲେ, ଏବେ ତୁମ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁହଁକୁ ବିନୟ କର, ଏବଂ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ଯେପରି ମୋର ହାତ ପୁଣି ମୋତେ ଫେରି ମିଳୁ। ତାହାପରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିନୟ କଲେ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ହାତ ପୁଣି ପୂର୍ବବତ୍ ସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା। ପୁଣି ରାଜା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋ ସହିତ ଘରକୁ ଆସ, ଏବଂ ନିଜକୁ ସତେଜ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୋଟିଏ ପୁରସ୍କାର ଦେବି। କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ଘରର ଅର୍ଧାଂଶ ମୋତେ ଦେଉଥାନ୍ତା, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଭିତରକୁ ଯିବି ନାହିଁ; ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ରୁଟି ଖାଇବି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଜଳ ପିବି ନାହିଁ। କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଏପରି ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେ—ରୁଟି ଖାଅନାହିଁ, ଜଳ ପିଅନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ପଥରେ ତୁମେ ଆସିଥିଲା ସେହି ପଥରେ ପୁଣି ଫେରିଯିବ ନାହିଁ। ତେଣୁ ସେ ଅନ୍ୟ ପଥରେ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ଯେ ପଥରେ ସେ ବେଥେଲକୁ ଆସିଥିଲେ ସେହି ପଥରେ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। 1 Kings 12:32–13:10.
ଆରୋଣ ଓ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ସହିତ, ଯେରୋବୋଆମ ଯେ ମିଥ୍ୟା ଉପାସନା-ପ୍ରଣାଳୀକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ତାହାର ପ୍ରକୃତ ଉଦ୍ଘାଟନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ସମାବିଷ୍ଟ ଅଟେ। ସେହି ଉଦ୍ଘାଟନ ଯେରୁସାଲେମରେ କରାଯିବାକୁ ଥିବା ଉପାସନା ଏବଂ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ନକଲି ପ୍ରଣାଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। 1798 ଠାରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କୁ ପାପାଳ ଶାସନର ଅନ୍ଧକାରରୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚଉଦର ତିନି ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଅଦ୍ଭୁତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଆଲୋକରେ ବାହାର କରି ଆଣିଲେ। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚମାନେ ସେହି ଆଲୋକକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଏବଂ ଏପରି କରି 1844 ମସିହାରେ କ୍ୟାଥଲିକ ଧର୍ମର କନ୍ୟାମାନେ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।
ଯେରବୋଆମଙ୍କର ଉପାସନା କାଥୋଲିକ ଉପାସନା-ପଦ୍ଧତିର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଇତିହାସରେ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟ ସେହି କାଥୋଲିକ ଧର୍ମର ମିଥ୍ୟା ପଦ୍ଧତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହାରେ ମିଲେରାଇଟ ଇତିହାସର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ରହିବାକୁ ବାଛିଲେ। ସେହି ପଦ୍ଧତିର ପ୍ରତୀକ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଉପାସନା।
୧୮୪୪ ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ ଅତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନେ ସେହି ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ତିରସ୍କାରର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲେ, ଯେମାନେ ନବୀନଭାବରେ ପୁନଃ କାଥଲିକ ଧର୍ମର ପ୍ରଭାବକୁ ଫେରିଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ରୋମର କନ୍ୟାମାନେ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ନକଲି ଉପାସନା-ପ୍ରଣାଳୀର ଉଦ୍ଘାଟନ ସମୟରେ ଯିହୂଦାରୁ ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଆସି ଯେରୋବୋଆମଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କଲେ; ଏହିପରି ସେ ଅତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଚିହ୍ନିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱସ୍ତ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ହେଲେ। ୧୮୬୩ ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହକୁ ବିଚାର କରିବାବେଳେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ କାହାଣୀ ଏବଂ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ତିରସ୍କାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶିକ୍ଷାପ୍ରଦ; ତଥାପି, ଆରମ୍ଭ ସହ ଏକ ଶେଷ ଯୋଡ଼ାଯାଇପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି କାହାଣୀକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଆରମ୍ଭ, ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ଏବଂ ଆଧୁନିକ ଇସ୍ରାଏଲ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପର ସମନ୍ୱିତ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ମିଶି ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଶେଷ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତିନିଜଣ ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ମିଲେରାଇଟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନେ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ସତ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହା ସେହି ଇତିହାସରେ ହେଲେ ଯାହା 1798 ମସିହାରେ ଶେଷକାଳ ସମୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। 1798 ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ—ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର—ର ଆରମ୍ଭ ଥିଲା, ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ସତ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗର ସ୍ଥାପନା ମଧ୍ୟ। ସେହି ଆରମ୍ଭିକ ଇତିହାସରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଶେଷକାଳୀନ ଇତିହାସ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଉଛି, କାରଣ ଯୀଶୁ ସଦା କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଶେଷକୁ ସେହି ବସ୍ତୁର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
ପ୍ରାଚୀନ, ଆଧୁନିକ ଏବଂ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ଇସ୍ରାଏଲର ତିନୋଟି ଆରମ୍ଭିକ ସାକ୍ଷୀ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଅନ୍ତକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ଯିହୂଦାରୁ ଆସି ଯେରୋବୋଆମଙ୍କୁ ତାଡନା କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଶେଷକୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେ ଶେଷକାଳୀନ ଇତିହାସକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରିବା ଦରକାର, ସେହିଟି ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିହେଜ୍କିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ।
ଏହା ଭୁଲିଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଯେ ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛୁ, ସେହି ହେଉଛି 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହ ଯିହିଜ୍କେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର ପ୍ରଥମ ଘୃଣିତ ବିଷୟ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ଯାହା ଥିଲା ଈର୍ଷ୍ୟାର ପ୍ରତିମା। ଯେବେ ଆମେ ଯିହିଜ୍କେଲ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଅନ୍ତକୁ ଆଲୋଚନା କରିବୁ, ସେବେ ଆମ ପାଖରେ ଏହା ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଚୁରତର ସାକ୍ଷ୍ୟ ରହିବ ଯେ 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହ ଆହରୋଣ ଓ ଯାରୋବାମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଚାରି ପିଢିମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ପିଢିର ଆରମ୍ଭକୁ ସୂଚିତ କରେ।
ଆମେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଜାରି ରଖିବୁ।
ପୁନର୍ବାର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା, କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମେ ଗୋଟିଏ କାଠି ନେଇ ତାହା ଉପରେ ଲେଖ, ‘ଯିହୂଦା ପାଇଁ, ଏବଂ ତାହାର ସହଚର ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ’; ପୁଣି ଆଉ ଗୋଟିଏ କାଠି ନେଇ ତାହା ଉପରେ ଲେଖ, ‘ଯୋଷେଫ ପାଇଁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଇଫ୍ରୟିମର କାଠି, ଏବଂ ତାହାର ସହଚର ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ଗୃହ ପାଇଁ’; ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୋଡ଼ି ଗୋଟିଏ କାଠି କର; ତାହେଲେ ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ହସ୍ତରେ ଗୋଟିଏ ହେବ। ଆଉ ଯେତେବେଳେ ତୁମ ଜନତାର ସନ୍ତାନମାନେ ତୁମକୁ କହିବେ, ‘ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଅର୍ଥ କ’ଣ, ତାହା ଆମକୁ କହିବ ନାହିଁ କି?’ ସେତେବେଳେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବ, ‘ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି: ଦେଖ, ମୁଁ ଯୋଷେଫର କାଠିକୁ, ଯାହା ଇଫ୍ରୟିମର ହାତରେ ଅଛି, ଏବଂ ତାହାର ସହଚର ଇସ୍ରାଏଲର ଗୋତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନେଇ, ତାହାକୁ ଯିହୂଦାର କାଠି ସହିତ, ଅର୍ଥାତ୍ ତାହା ସହିତ, ଏକତ୍ର କରିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ କାଠି କରିବି; ତେବେ ସେମାନେ ମୋର ହସ୍ତରେ ଗୋଟିଏ ହେବେ।’ ଆଉ ଯେ କାଠିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ତୁମେ ଲେଖିବ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ ହସ୍ତରେ ରହିବ। ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ କହ, ‘ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି: ଦେଖ, ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ସେହି ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଯେଉଁଠାକୁ ସେମାନେ ଯାଇଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ନେଇଆସିବି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ଦେଶକୁ ଆଣିବି:’
ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଶରେ, ଇସ୍ରାଏଲର ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଏକ ଜାତି କରିବି; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଜଣେ ରାଜା ରାଜା ହେବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଆଉ କେବେ ଦୁଇ ଜାତି ରହିବେ ନାହିଁ, ନାହିଁ କି ସେମାନେ ଆଉ କେବେ ଦୁଇ ରାଜ୍ୟରେ ବିଭକ୍ତ ହେବେ। ସେମାନେ ଆଉ ନିଜ ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ନିଜ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ନିଜ ସମସ୍ତ ଅପରାଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜମାନଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେସବୁ ବାସସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ପାପ କରିଛନ୍ତି, ସେସବୁଠାରୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବି; ତେଣୁ ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରଜା ହେବେ, ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ହେବି। ଏବଂ ମୋର ସେବକ ଦାଉଦ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜା ହେବେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କର ଜଣେ ପାଳକ ହେବେ; ସେମାନେ ମୋର ବିଚାରମାନଙ୍କରେ ଚାଲିବେ, ଏବଂ ମୋର ବିଧିମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରି ସେଗୁଡ଼ିକ କରିବେ। ଏବଂ ମୁଁ ଯାକୋବ, ମୋର ସେବକଙ୍କୁ, ଯେ ଦେଶ ଦେଇଛି, ଯେଠାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ବାସ କରିଥିଲେ, ସେହି ଦେଶରେ ସେମାନେ ବାସ କରିବେ; ହଁ, ସେମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ଚିରକାଳ ସେଥିରେ ବାସ କରିବେ; ଏବଂ ମୋର ସେବକ ଦାଉଦ ଚିରକାଳ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ହେବେ। ଏହାସହିତ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଶାନ୍ତିର ଏକ ଚୁକ୍ତି କରିବି; ସେହିଟା ସେମାନଙ୍କ ସହ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଚୁକ୍ତି ହେବ; ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି, ସେମାନଙ୍କୁ ବହୁଗୁଣିତ କରିବି, ଏବଂ ମୋର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରିବି। ମୋର ତାବେରନାକଲ୍ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିବ; ହଁ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ହେବି, ଏବଂ ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରଜା ହେବେ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୋର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବ, ସେତେବେଳେ ଜାତିମାନେ ଜାଣିବେ ଯେ ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ଯିହିଜ୍କେଲ 37:15–28.