ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ତେହତ୍ତର

ଏବଂ ଯେରୋବୋଆମ ନିଜ ହୃଦୟରେ କହିଲେ, ଏବେ ରାଜ୍ୟ ଦାଉଦଙ୍କ ଘରାଣାକୁ ଫେରିଯିବ: ଯଦି ଏହି ଲୋକମାନେ ଯେରୁସାଲେମରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହରେ ବଳି ଦେବା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିହୂଦାର ରାଜା ରେହୋବୋଆମଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବ; ଏବଂ ସେମାନେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରି, ପୁଣି ଯିହୂଦାର ରାଜା ରେହୋବୋଆମଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବେ। ଏହି କାରଣରୁ ରାଜା ପରାମର୍ଶ କଲେ, ଏବଂ ସୁନାର ଦୁଇଟି ବଛୁର ତିଆରି କରି, ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯେରୁସାଲେମକୁ ଉପରକୁ ଯିବା ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର; ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଦେଖ, ଏମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ତୁମର ଦେବତାମାନେ, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ମିଶର ଦେଶରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ଗୋଟିଏକୁ ବେଥେଲରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଓ ଅନ୍ୟଟିକୁ ଦାନରେ ରଖିଲେ। ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାପ ହେଲା; କାରଣ ଲୋକମାନେ ସେହି ଗୋଟିଏର ସମ୍ମୁଖରେ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ଦାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଉଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଏବଂ ଲେବୀର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ଏବଂ ଯେରୋବୋଆମ ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ, ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଯିହୂଦାରେ ହୁଏଥିବା ପର୍ବ ପରି ଏକ ପର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ବଳି ଅର୍ପଣ କଲେ। ସେ ବେଥେଲରେ ଏହିପରି କଲେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ବଛୁରମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦେଲେ; ଏବଂ ସେ ବେଥେଲରେ ସେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହିପରି ସେ ବେଥେଲରେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ବେଦୀ ଉପରେ ଅଷ୍ଟମ ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ନିଜ ହୃଦୟରୁ ଉଦ୍ଭାବନ କରିଥିବା ସେହି ମାସରେ, ବଳି ଅର୍ପଣ କଲେ; ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ; ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ବଳି ଅର୍ପଣ କରି ଧୂପ ଜ୍ୱାଳାଇଲେ। ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୨:୨୬–୩୩।

ଏବଂ ଦେଖ, ଯିହୂଦାରୁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ଜଣେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମଣିଷ ବେଥେଲକୁ ଆସିଲେ; ଏବଂ ଯେରୋବୋଆମ ଧୂପ ଜଳାଇବା ପାଇଁ ବେଦୀ ପାଖରେ ଦାଁଡିଥିଲେ। ସେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ବେଦୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଘୋଷଣା କରି କହିଲେ, ହେ ବେଦୀ, ବେଦୀ, ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି; ଦେଖ, ଦାଉଦଙ୍କ ଗୃହରେ ଜଣେ ଶିଶୁ ଜନ୍ମିବ, ତାହାର ନାମ ହେବ ଯୋଶିୟ; ସେ ତୋର ଉପରେ ସେହି ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ପୁରୋହିତମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦେବ, ଯେମାନେ ତୋର ଉପରେ ଧୂପ ଜଳାନ୍ତି, ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କର ଅସ୍ଥି ତୋର ଉପରେ ପୋଡ଼ାଯିବ। ଏବଂ ସେହି ଦିନେ ସେ ଏକ ଚିହ୍ନ ଦେଇ କହିଲେ, ଏହାହିଁ ସେହି ଚିହ୍ନ ଯାହା ବିଷୟରେ ସଦାପ୍ରଭୁ କହିଛନ୍ତି; ଦେଖ, ବେଦୀ ଫାଟିଯିବ, ଏବଂ ତାହାର ଉପରେ ଥିବା ଖରା ବାହାରି ପଡ଼ିବ। 1 ରାଜାବଳୀ 13:1–3.

ଏବଂ ଏହା ଘଟିଲା, ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଯେରୋବୋଆମ୍ ବେଥେଲର ବେଦୀର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଘୋଷଣା କରିଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ, ସେ ବେଦୀଠାରୁ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରି କହିଲେ, “ତାଙ୍କୁ ଧର।” ତେବେ ସେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରିଥିଲେ, ସେହି ହାତ ଶୁଖିଗଲା, ଯେପରି ସେ ପୁଣି ତାହାକୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଆଣିପାରିଲେ ନାହିଁ। ବେଦୀଟି ମଧ୍ୟ ଫାଟିଗଲା, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ଯେ ଚିହ୍ନ ଦେଇଥିଲେ, ତାହାନୁସାରେ ବେଦୀରୁ ଭସ୍ମ ଝରିପଡ଼ିଲା। ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୩:୪, ୫।

ତାହାପରେ ରାଜା ଉତ୍ତର ଦେଇ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏବେ ତୁମ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁହଁ ନିବେଦନ କର, ଏବଂ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ଯେପରି ମୋର ହାତ ପୁଣି ଆଗର ଭଳି ହୋଇଯାଉ।” ତେବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିବେଦନ କଲେ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ହାତ ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଓ ଆଗର ଭଳି ହୋଇଗଲା। ପରେ ରାଜା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋ ସହିତ ଘରକୁ ଚଳ, ଏବଂ ଆପଣକୁ ସତେଜ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁରସ୍କାର ଦେବି।” କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ଘରର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଦେଉ, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଭିତରକୁ ଯିବି ନାହିଁ; ଏବଂ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ନ ରୁଟି ଖାଇବି, ନ ପାଣି ପିଇବି। କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଏପରି ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେ, ‘ରୁଟି ଖାଅ ନାହିଁ, ପାଣି ପିଅ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ପଥରେ ଆସିଥିଲୁ, ସେହି ପଥରେ ପୁଣି ଫେରିବ ନାହିଁ।’” ତେଣୁ ସେ ଅନ୍ୟ ପଥରେ ଗଲେ, ଏବଂ ଯେ ପଥରେ ସେ ବେଥେଲକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେହି ପଥରେ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୩:୬–୧୦।

ତୁମ ବାକ୍ୟମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲାପରେ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭକ୍ଷଣ କଲି; ଏବଂ ତୁମ ବାକ୍ୟ ମୋର ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ ହେଲା; କାରଣ, ହେ ସେନାବଳଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମ ନାମରେ ଆହ୍ୱାନିତ ହୋଇଅଛି। ମୁଁ ଉପହାସକାରୀମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବସିଲି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଉଲ୍ଲାସ କଲି ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମ ହସ୍ତର କାରଣରୁ ଏକାକୀ ବସିଲି; କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛ। ମୋର ବେଦନା କାହିଁକି ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଏବଂ ମୋର ଘାଏ କାହିଁକି ଅସାଧ୍ୟ, ଯାହା ସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ? ତୁମେ କି ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଏକ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ପରି, ଓ ବିଫଳ ହୁଏଥିବା ଜଳସ୍ରୋତ ପରି ହେବ? ତେଣୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ଯଦି ତୁମେ ଫେରିଆସ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରାଇ ଆଣିବି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ନିକୃଷ୍ଟରୁ ମୂଲ୍ୟବାନକୁ ପୃଥକ କର, ତେବେ ତୁମେ ମୋର ମୁଖ ପରି ହେବ; ସେମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରି ଯିବନାହିଁ। ଏବଂ ମୁଁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଘେରାଯାଇଥିବା ପିତଳର ପ୍ରାଚୀର ସଦୃଶ କରିଦେବି; ଏବଂ ସେମାନେ ତୁମ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ପ୍ରବଳ ହେବେ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି, ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଓ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ, ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ହାତରୁ ମୁକ୍ତ କରିବି, ଏବଂ ଭୟାନକମାନଙ୍କ ହାତରୁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତିଦାନ କରିବି। ଯିରିମିୟ 15:16–21।

ତାହାପରେ ରାଜା ଦେବମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋ ସହିତ ଘରକୁ ଆସ, ଏବଂ ନିଜକୁ ସତେଜ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ପୁରସ୍କାର ଦେବି।” କିନ୍ତୁ ଦେବମନୁଷ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ଘରର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଦେଅ, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଭିତରକୁ ଯିବି ନାହିଁ; ଏବଂ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ନ ରୁଟି ଖାଇବି, ନ ପାଣି ପିବି; କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଏପରି ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେପରି କୁହାଯାଇଥିଲା, ‘ରୁଟି ଖାଅ ନାହିଁ, ପାଣି ପିଅ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ପଥରେ ତୁମେ ଆସିଥିଲ, ସେହି ପଥରେ ପୁଣି ଫେରି ଯିଅ ନାହିଁ।’ ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୩:୭–୯।

ଏବେ ବେଥେଲରେ ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ବାସ କରୁଥିଲେ; ସେହି ଦିନ ବେଥେଲରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ଯେସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଆସି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ; ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଯେ କଥାମାନେ କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ତାହାପରେ ତାଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ସେ କେଉଁ ପଥେ ଗଲା? କାରଣ ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ କେଉଁ ପଥେ ଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ତାହା ଦେଖିଥିଲେ। ସେ ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋ ପାଇଁ ଗଧାକୁ କାଠି ପକାଅ। ତେଣୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗଧାକୁ କାଠି ପକାଇଲେ; ଏବଂ ସେ ତାହାର ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପଛୁଆ ପଛୁଆ ଯାଇ, ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଓକ୍ ଗଛତଳେ ବସିଥିବାରେ ମିଳିଲେ; ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ତୁମେ କି? ସେ କହିଲେ, ମୁଁ ହେଉଛି। ତାହାପରେ ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋ ସହ ଘରକୁ ଚଳ, ଏବଂ ଭୋଜନ କର। ସେ କହିଲେ, ମୁଁ ତୁମ ସହ ପଛକୁ ଫେରିପାରିବି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତୁମ ସହ ଭିତରକୁ ଯାଇପାରିବି ନାହିଁ; ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ତୁମ ସହ ଭୋଜନ କରିବି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ପାଣି ପିବି ନାହିଁ; କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ କୁହାଯାଇଥିଲା, ତୁମେ ସେଠାରେ ଭୋଜନ କରିବ ନାହିଁ, ପାଣି ପିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ପଥରେ ଆସିଥିଲା, ସେହି ପଥରେ ପୁଣି ଫେରିବ ନାହିଁ। ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପରି ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା; ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ଦୂତ ମୋତେ କହିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତୁମ ସହ ତୁମ ଘରକୁ ପଛକୁ ନେଇଆସ, ଯେପରି ସେ ଭୋଜନ କରିବେ ଏବଂ ପାଣି ପିବେ। କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା କହିଥିଲେ। ତେଣୁ ସେ ତାଙ୍କ ସହ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଘରରେ ଭୋଜନ କଲେ ଓ ପାଣି ପିଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଭୋଜନର ମେଜରେ ବସିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପଛକୁ ଆଣିଥିଲେ; ଏବଂ ସେ ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି, ତୁମେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଅମାନ୍ୟ କରିଛ, ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଯେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ପାଳନ କରିନାହାଁ; ବରଂ ତୁମେ ପଛକୁ ଫେରିଆସିଛ, ଏବଂ ଯେ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ କହିଥିଲେ, ଭୋଜନ କରିବ ନାହିଁ, ପାଣି ପିବ ନାହିଁ, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ଭୋଜନ କରିଛ ଓ ପାଣି ପିଇଛ; ତେଣୁ ତୁମ ମୃତଦେହ ତୁମ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କର ସମାଧିକୁ ଆସିବ ନାହିଁ।

ଏବଂ ଏପରି ହେଲା, ସେ ରୁଟି ଖାଇସାରିବା ପରେ ଏବଂ ପାନ କରିସାରିବା ପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗଧାକୁ କାଠି ପକାଇଲେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଯାହାଙ୍କୁ ସେ ପଛକୁ ଆଣିଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ଯିବା ପରେ, ପଥରେ ଗୋଟିଏ ସିଂହ ତାଙ୍କୁ ମିଶିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୃତଦେହ ପଥରେ ପଡ଼ିରହିଲା, ଏବଂ ଗଧାଟି ତାହାର ପାଖରେ ଦାଁଡିରହିଲା, ସିଂହଟି ମଧ୍ୟ ସେହି ମୃତଦେହର ପାଖରେ ଦାଁଡିରହିଲା। ଏବଂ ଦେଖ, ଲୋକେ ସେହି ପଥରୁ ଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ପଥରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୃତଦେହକୁ ଏବଂ ମୃତଦେହର ପାଖରେ ଦାଁଡିଥିବା ସିଂହକୁ ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଆସି ସେହି କଥାକୁ ସେହି ସହରରେ କହିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଦ୍ଧ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ବାସ କରୁଥିଲେ। ଏବଂ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ତାଙ୍କୁ ପଥରୁ ପଛକୁ ଆଣିଥିଲେ, ସେ ଏହା ଶୁଣି କହିଲେ, ଏହିଜଣେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ, ଯିଏ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପ୍ରତି ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ହୋଇଥିଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ସିଂହଙ୍କ ହାତକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଫାଡ଼ିଦେଇଛି ଏବଂ ମାରିଦେଇଛି, ସଦାପ୍ରଭୁ ଯେ ବାକ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ତାହାନୁସାରେ। ଏବଂ ସେ ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋ ପାଇଁ ଗଧାକୁ କାଠି ପକାଅ। ଏବଂ ସେମାନେ ତାହାକୁ କାଠି ପକାଇଲେ। ଏବଂ ସେ ଯାଇ ତାଙ୍କର ମୃତଦେହକୁ ପଥରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ମୃତଦେହର ପାଖରେ ଗଧା ଓ ସିଂହ ଦାଁଡିଥିଲେ; ସିଂହଟି ମୃତଦେହକୁ ଖାଇନଥିଲା, କିମ୍ବା ଗଧାକୁ ଫାଡ଼ିନଥିଲା। ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ମୃତଦେହକୁ ଉଠାଇ ଗଧାର ଉପରେ ରଖିଲେ ଏବଂ ତାହାକୁ ପଛକୁ ଆଣିଲେ; ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ସହରକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକ କରିବାକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କବର ଦେବାକୁ। ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ମୃତଦେହକୁ ନିଜ କବରରେ ରଖିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଶୋକ କରି କହିଲେ, ହାୟ, ମୋର ଭାଇ! ଏବଂ ଏପରି ହେଲା, ସେ ତାଙ୍କୁ କବର ଦେଇସାରିବା ପରେ, ସେ ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମରିଯିବି, ସେତେବେଳେ ଯେ ସମାଧିରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ କବର ଦିଆଯାଇଛି, ସେହି ସମାଧିରେ ମୋତେ କବର ଦିଅ; ମୋର ହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କର ହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ପାଖରେ ରଖ; କାରଣ ବେଥେଲରେ ଥିବା ବେଦୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ଶମରିଆର ସହରମାନଙ୍କରେ ଥିବା ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗୃହ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ସେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ଯେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ ହେବ। 1 Kings 13:11–32.

“ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି କୌଣସି ବିଷୟ ସତ୍ୟ ଅଟେ ବୋଲି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଏ, ସେହି ସତ୍ୟ ସଦାକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟରୂପେ ଅବିଚଳ ରହିବାକୁ ହେବ। ଈଶ୍ୱର ଯେ ଆଲୋକ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ବିପରୀତ କୌଣସି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଧାରଣାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଲୋକମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରର ଏମିତି ଏମିତି ବ୍ୟାଖ୍ୟା ନେଇ ଉଠିବେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଯେ ସତ୍ୟ, ଈଶ୍ୱର ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ଭିତ୍ତିରୂପେ ଆମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି। ସତ୍ୟ କ’ଣ, ସେ ସ୍ୱୟଂ ଆମକୁ ଶିଖାଇଛନ୍ତି। ଜଣେ ଉଠିବେ, ପୁଣି ଆଉ ଜଣେ, ନୂତନ ଆଲୋକ ନେଇ, ଯାହା ତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରମାଣସହିତ ଈଶ୍ୱର ଯେ ଆଲୋକ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିବ। ଏହି ସତ୍ୟ ସ୍ଥାପନରେ ଅର୍ଜିତ ଅନୁଭବର ମାଧ୍ୟମରେ ଯାଇଥିବା କେବଳ କିଛିଜଣ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଆସିଛନ୍ତି। ଈଶ୍ୱର କୃପାକରି ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁନଃ ପୁନଃ ସେହି ଅନୁଭବକୁ କହିଯାଆନ୍ତୁ, ଯାହାର ମାଧ୍ୟମରେ ସେମାନେ ଯାଇଥିଲେ, ଯେପରି ପ୍ରେରିତ ଯୋହନ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସର୍ବଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏବଂ ଯେମାନେ ଧ୍ୱଜବାହକ ମୃତ୍ୟୁରେ ପତିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଲେଖନୀର ପୁନର୍ମୁଦ୍ରଣ ମାଧ୍ୟମରେ କଥା କହିବାକୁ ହେବ। ମୋତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି ଯେ, ଏହିପରିଭାବେ ସେମାନଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱର ଶୁଣାଯିବ। ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ସତ୍ୟ କ’ଣ, ସେ ବିଷୟରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରିବେ।

“ଆମ ଆସ୍ଥାର ବିଶେଷ ସତ୍ୟବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ବାର୍ତ୍ତା ନେଇ ଯେମାନେ ଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କଥାମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରବାଣୀର ଏକ ବହୁଳ ସମୁଚ୍ଚୟ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜେମାନେ ପ୍ରତିପାଦନ କରୁଥିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ତାହାକୁ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ସ୍ତୂପୀଭୂତ କରନ୍ତି। ଗତ ପଚାଶ ବର୍ଷ ଧରି ପୁନଃ ପୁନଃ ଏହିପରି କରାଯାଇଛି। ଏବଂ ଯଦ୍ୟପି ଶାସ୍ତ୍ରବାଣୀ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ, ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ତଥାପି ସେଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରୟୋଗ—ଯଦି ଏପରି ପ୍ରୟୋଗ ଏହି ପଚାଶ ବର୍ଷ ଧରି ଈଶ୍ୱର ଯେଉଁ ଭିତ୍ତିକୁ ସ୍ଥିର ରଖିଆସିଛନ୍ତି ତାହାରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ତମ୍ଭକୁ ସରାଇ ଦେଏ—ତେବେ ସେହି ପ୍ରୟୋଗ ଏକ ମହା ଭୁଲ। ଯେ ଏପରି ପ୍ରୟୋଗ କରେ, ସେ ତାହା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରମାଣକୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ଯାହା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିବା ପୂର୍ବତନ ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଇଥିଲା।”

“ପ୍ରାଚୀନ Gଙ୍କର ପ୍ରମାଣଗୁଡ଼ିକ ବିଶ୍ୱସନୀୟ ନୁହେଁ। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯଦି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ସେହି ସତ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବେ, ଯାହା ଆମକୁ ଆଜି ଯେପରି ଅଛୁଁ ସେପରି କରିଛି।”

“ଏହି ବିଷୟରେ ଆମେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚିତ ହେବା ଉଚିତ; କାରଣ, ସେ ଶାସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଯେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଏହା ପ୍ରମାଣ କରେ ନାହିଁ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଅତୀତ ଅନୁଭବ ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତି ଥିଲା। ଆମ ପାଖରେ ସତ୍ୟ ଥିଲା; ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥିଲୁ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ପରିଚାଳନା ଅଧୀନରେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ଯେ ସମସ୍ତ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟରେ ସେମାନେ କୌଣସି ଭୂମିକା ନେଇନଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୀରବ ରହିବା ହିଁ ପ୍ରଜ୍ଞା। ଈଶ୍ୱର କେବେ ନିଜକୁ ନିଜେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯଦି ଶାସ୍ତ୍ରର ପ୍ରମାଣଗୁଡ଼ିକୁ ବାଧ୍ୟ କରି ସେହି କଥାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବାକୁ ଲଗାଯାଏ ଯାହା ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକର ଅପପ୍ରୟୋଗ ହୁଏ। ଆଉ ଜଣେ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଆଉ ଜଣେ, ଉଠିବେ ଏବଂ କଥିତ ମହାନ ଆଲୋକ ଆଣିବେ, ଏବଂ ନିଜ ନିଜ ଦାବି କରିବେ। କିନ୍ତୁ ଆମେ ପୁରୁଣା ସୀମାଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଦୃଢ଼ ରହୁଛୁ। [1 ଯୋହନ 1:1–10 ଉଦ୍ଧୃତ।]

“ମୁଁ ଏହା କହିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଛି ଯେ, ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଆମେ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବୁ, କାରଣ ସେହି ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି ଯେତେବେଳେ ପାପକୁ ତାହାର ଯଥାର୍ଥ ନାମରେ ଡାକିବା ଅବଶ୍ୟକ। ଆମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଧିତ ହେଉଛୁ, ଯେମାନେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନାହାନ୍ତି ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କର ଗୌରବକୁ ଖୋଜନ୍ତି। ସେମାନେ ଚାହାନ୍ତି ଯେ, ସେମାନଙ୍କୁ ନୂତନ ତତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଉ; ଏବଂ ସେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏହି ଦାବି କରି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି ଯେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସତ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଏହି ତତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ନେଇଯିବ, ଯାହାକି ପରେପରେ ପଚାଶ ବର୍ଷ ଧରି ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଇଆସୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରମାଣ ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ସ୍ଥିର କରିଆସୁଛନ୍ତି।” Selected Messages, book 1, 161.