କାରଣରୁ ପରିଣାମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁକ୍ତିକ୍ରମ କରିବା ନିର୍ମୂଲ୍ୟ, ଯଦି ପରିଣାମକୁ ଭୁଲଭାବରେ ପରିଭାଷିତ କରାଯାଏ; ଯଥା, ମିନିଆପୋଲିସ୍ରେ ଆୟୋଜିତ 1888ର General Conference ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପରିସ୍ଥିତି ଓ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଅଧିକାରୀଭାବେ ଉକ୍ତି କରୁଥିବା ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଇତିହାସକାରମାନେ ଯେପରି କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରେରିତ ଟୀକାଭାଷ୍ୟ ଏହି ଘଟଣାକୁ କୋରହ, ଦାଥାନ ଓ ଅବୀରାମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହର ପୁନରାବୃତ୍ତି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ; ସେହି ବିଦ୍ରୋହର ପ୍ରେରଣା ଥିଲା ସେହି ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ, ଯାହା ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମରୁଭୂମିରେ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନା ସେମାନେ ମରିଯାନ୍ତି। ସେହି ଏକେ ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା।
ବିଦ୍ରୋହର ଅଂଶରେ ଗୁପ୍ତ ଆଲୋଚନାମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଏପରି ଚରମ ଲାଓଡିକୀୟ ଅନ୍ଧତ୍ୱରେ ଥିଲେ ଯେ, ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ବୁଝିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କଲା ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ପଛର ଯୋଜନା ଓ ବିଦ୍ରୋହ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସଚେତନ ଥିଲେ। ଯେପରି କୋରହ, ଦାଥନ ଓ ଅବୀରାମ ନିଜ ନିଜ ତମ୍ବୁରେ ଲୁଚି ରହି ସେମାନଙ୍କର ଯୋଜନା ଗଢ଼ିଲେ ଏବଂ ମୋଶାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ସେମାନଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରସାର କଲେ, ସେହିପରି 1888ର ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରମାନଙ୍କର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ପଛରେ ଲୁଚି ରହି, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଚୟିତ ଦୂତମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଷଡଯନ୍ତ୍ର କରିଥିଲେ। ସେହି ସମୟଠାରୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ, ଜୋନ୍ସ ଓ ୱାଗନରଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରାଯିବାକୁ ଥିଲା।
ଏଜିକିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠରେ ଯେପରି ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ସେହିପରି ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଚାରି ପିଢ଼ି ତାହାର ବିଦ୍ରୋହରେ କ୍ରମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା। ପ୍ରାକୃତିକ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ମାନବୀୟ ମନ୍ଦିରର ଅନ୍ତର୍କକ୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଦୁଷ୍ଟ କଳ୍ପନାଦ୍ୱାରା ଗାଢ଼ଭାବେ ଦୃଢ଼ମୂଳ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା, ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ନିୟୁକ୍ତ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାବାଦ ବସିଯାଇଥିଲା। 1888 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ ପ୍ରଥମେ ବାଇବେଲର ଅଧିକାରତ୍ୱ ଉପରେ ଅପବାଦ ଆରୋପ କଲେ, ତାହାପରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା ଉପରେ ମଧ୍ୟ; ଏବଂ 1884 ମସିହାରେ ଖୋଲା ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଦ ହେଲା। କେଲୋଗଙ୍କ ପ୍ୟାନ୍ଥିଏଷ୍ଟିକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାବାଦ 1888 ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଇତିହାସରେ ନିଜ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏବଂ 1888 ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ିର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଇତିହାସକାରମାନେ ସଭାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ସେହି ବିଦ୍ରୋହର ପ୍ରକୃତ ଇତିହାସିକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସମ୍ଭବତଃ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିନଥାଇପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରେରଣାନୁସାରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପ୍ରହରୀମାନେ “ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଥିଲେ ଏବଂ ତାହାକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ” ଏବଂ ସେହି “ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱର୍ଗର ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ” ଲେଖି ରଖିଥିଲେ।
ଯିହିଜ୍କିଏଲଙ୍କ “ଚିତ୍ରମୟ ଗୁପ୍ତ କକ୍ଷଗୁଡ଼ିକ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସେହି ବିଦ୍ରୋହ, ସତ୍ୟ ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଆକ୍ରମଣକୁ ସୂଚିତ କରୁଥିଲା। ଏହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ଚୟିତ ସନ୍ଦେଶବାହକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଆକ୍ରମଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ଆତ୍ମବାଦର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା। ସେହି ପିଢ଼ୀରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରମୁଖ ଆକ୍ରମଣଟି ଶୟତାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭମାନଙ୍କର ମୂଳ ଭିତ୍ତି ଉପରେ କରାଯିବାକୁ ଥିଲା।
ମିଲର ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗର ଗଠନକୁ ଏହି ବୁଝାମଣି ଉପରେ ଆଧାର କରିଥିଲେ ଯେ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତି ପ୍ରଥମେ ପୌତ୍ତଳିକତା ଏବଂ ତାହା ପରେ ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। 1901 ମସିହାରେ, ଜର୍ମାନୀରେ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଜଣେ ନେତା ଲୁଇସ କନ୍ରାଡି ପୁନର୍ବାର ସେହି ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ମତକୁ ପ୍ରଚଳିତ କଲେ ଯେ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର “the daily” ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପବିତ୍ରାଳୟ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
1888 ମସିହାର ମିନିଆପୋଲିସ୍ ସଭା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଇତିହାସିକ କାଳରେ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟର ନେତାଙ୍କର ସ୍ପିରିଚୁଆଲିଜ୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା; ଜୋନ୍ସ ଓ ୱାଗନରଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯିବାର ପରିଣାମ ତାହାର କ୍ଷତିକାରକ ପ୍ରଭାବ ଜାରି ରଖିଥିବାରୁ, ନେତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚ୍ଛେଦ ମଧ୍ୟ ଅବ୍ୟାହତ ରହିଲା। ନୂତନ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରେ, ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ବିଦ୍ୟାଳୟଗୁଡ଼ିକରୁ ଧର୍ମତାତ୍ତ୍ୱିକ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ଲାଭ କରିଥିବା ଲାଓଦିକିୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ନେତା W. W. Prescott, କୋନ୍ରାଡିଙ୍କ “the daily” ସମ୍ପର୍କୀୟ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀକୁ ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ଶୈତାନୀ ଚାଦର ଧାରଣ କଲେ; ଏବଂ ଯେପରି ସଦା ଘଟେ, “ଜୟୀମାନେ ଇତିହାସ ଲେଖନ୍ତି।”
ପବିତ୍ର ଦୂତମାନେ ସତ୍ୟ ଇତିହାସକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଲାଉଡିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ “ଦୈନିକ” ବିଷୟରେ ମିଲରୀୟ ବୁଝାପଡ଼ାର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ ନେଇ ଏକ ଐତିହାସିକ ଅବସ୍ଥାନ ଗଢ଼ି ତୋଳିଲା, ଯାହା ଲାଉଡିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଯେକୌଣସି “ଅଶିକ୍ଷିତ” ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରାଏ ଯେ “ଦୈନିକ”ର ସେହି ପରିଭାଷା, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ “ସ୍ଵର୍ଗରୁ ବିଦାଡ଼ିତ ହୋଇଥିବା ଦୂତମାନଙ୍କଠାରୁ” ଆସିଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ପ୍ରକୃତରେ ଏକ ସତ୍ୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅଟେ। ବିଶତମ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ W. W. Prescott, The Protestant ଶୀର୍ଷକ ଏକ ପ୍ରକାଶନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ। ସେହି ପ୍ରକାଶନର ସମଗ୍ର ମୂଳ ଧାରଣା ଥିଲା ଏହା ଶିଖାଇବା ଯେ “ଦୈନିକ” ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କ ବୁଝାପଡ଼ା ଭୁଲ ଥିଲା, ଏବଂ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମ—ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ନିଜର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱଗତ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ପାଇଥିଲେ—ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଏକ ଶୈତାନୀ ପ୍ରତୀକ ଆରୋପ କରିବାରେ ସଠିକ୍ ଥିଲା। ସେହି ଇତିହାସରେ A. G. Daniells (General Conference President), ସତ୍ୟ ବିରୋଧୀ ସେହି ଶୈତାନୀ ଆକ୍ରମଣରେ Prescottଙ୍କ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷରୂପେ “ଦୈନିକ” ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ସଠିକ୍ ବୋଲି ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ।
“ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଦେଖାଇଲେ ଯେ 1843 ମସିହାର ଚାର୍ଟ ତାଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର କୌଣସି ଅଂଶ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ସେ ଯେପରି ଚାହୁଁଥିଲେ ସେପରି ଥିଲା। ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ସେହି ସଂଖ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଭୁଲ ଉପରେ ଥିଲା ଏବଂ ତାହାକୁ ଢାକି ରଖିଥିଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ହଟାଯାଇନଥିଲା, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଦେଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ।”
“ତା’ପରେ ମୁଁ ‘ଦୈନିକ’ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦେଖିଲି ଯେ, ‘ବଳି’ ଶବ୍ଦଟି ମଣିଷର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ପାଠ୍ୟର ଅଂଶ ନୁହେଁ; ଏବଂ ଯେମାନେ ବିଚାର-ଘଣ୍ଟାର ଘୋଷଣା ଦେଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ଏହା ବିଷୟରେ ଠିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଇଥିଲେ। 1844 ପୂର୍ବରୁ, ଯେତେବେଳେ ଏକତା ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲା, ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ‘ଦୈନିକ’ ବିଷୟରେ ଠିକ ମତରେ ଏକତ୍ର ଥିଲେ; କିନ୍ତୁ 1844 ପରେ, ଏହି ଅସ୍ପଷ୍ଟତାରେ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମତକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ତାହାର ପରିଣାମରେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ଆସିଛି।” Review and Herald, November 1, 1850.
“ନିତ୍ୟ” ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସତ୍ୟର ବିରୋଧରେ ପ୍ରେସକଟ୍ ଏବଂ ଡାନିଏଲ୍ସଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ସମୟରେ, ଏହି ବିଷୟରେ ପ୍ରେସକଟ୍ ଏବଂ ଡାନିଏଲ୍ସ ଏକ ଅଲ୍ପସଂଖ୍ୟକ ମତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ବିବାଦର ମଧ୍ୟରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ପରାମର୍ଶ ଏହା ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ନିରବ ରୁହନ୍ତୁ, ଯଦ୍ୟପି ସେ ଏହାକୁ ଅଧିକ କୂଟନୀତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଷାରେ କହିଥିଲେ, ଯଥା, “ନିରବତାରେ ହିଁ ତୁମମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଅଛି।” ସେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଭୁଲ ମତ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଡନା କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱ ସହ କହିଥିଲେ ଯେ “ନିତ୍ୟ” ବିଷୟଟିକୁ ପରୀକ୍ଷାସୂଚକ ପ୍ରଶ୍ନରେ ପରିଣତ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଐତିହାସିକ ପୁନର୍ବ୍ୟାଖ୍ୟାବାଦୀମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଏହି ପୁନର୍ବ୍ୟାଖ୍ୟାବାଦ କାଥଲିକ୍ ଚର୍ଚ୍ଚର ଜେସୁଇଟ୍ ଆଦେଶ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏକ ଐତିହାସିକ ପଦ୍ଧତି ବୋଲି ଗଣ୍ୟ ହୁଏ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର “ନିତ୍ୟ” କୁ ପରୀକ୍ଷାସୂଚକ ପ୍ରଶ୍ନରେ ପରିଣତ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ବୋଲି କହିଥିବା ଉକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ, ଏହି ଶିକ୍ଷାର ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ, ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଉକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଭ୍ରାନ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଅବଶ୍ୟଭାବେ ଏହି କଥାକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥାନ୍ତି ଯେ, ସେ “ନିତ୍ୟ” ବିଷୟକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବା ବିରୋଧରେ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିବାବେଳେ, ସେ ସର୍ବଦା ନିଜ ଉକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ “ଏହି ସମୟରେ,” କିମ୍ବା “ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିସ୍ଥିତିରେ” ପରି ଉକ୍ତିଦ୍ୱାରା ସୀମିତ କରିଥିଲେ।
ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ସେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଏକ ବିବାଦକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସରତ ଥିଲେ, ଯାହା ସମଗ୍ର କଲିସିଆରେ ବଡ଼ ଏକ ବିଭାଜନ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା; ଏହାର କାରଣ ଥିଲେ କିଛି ଅଳ୍ପସଂଖ୍ୟକ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ନେତା ହେବାରୁ, ସେମାନେ ଯାହାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତାହାକୁ ପ୍ରଚାର କରିବାର ଅଧିକାର ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି। ଏବଂ ପ୍ରଭୁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ମାଧ୍ୟମରେ, ସେହି ଶୈତାନୀ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିଥିଲେ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ପରେ 1931 ମସିହାରେ, “the daily” ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା କରାଗଲା, ଏବଂ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ସଫଳ ହେଲା। ଆଜି “the daily”ର ପରିଭାଷା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସତ୍ୟ ବୁଝାମଣା ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମରେ ଅଳ୍ପସଂଖ୍ୟକ ବୁଝାମଣା ଅଟେ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିସ୍ଥିତିରେ “the daily” ନିଶ୍ଚୟଭାବେ ଏକ ପରୀକ୍ଷାତ୍ମକ ପ୍ରଶ୍ନ ହୋଇଯାଇଛି।
ଯେତେବେଳେ ଅଧିକାଂଶର ମତାମତ ସତ୍ୟ ବୁଝାମଣିକୁ ଧାରଣ କରୁଥିଲା, ସେତେବେଳେ ତାହା କୌଣସି ପରୀକ୍ଷା ନଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ସତ୍ୟକୁ ତ୍ରୁଟି ଭାବେ ପରିଭାଷିତ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଏକ ପରୀକ୍ଷା ହୋଇଯାଏ। 1980 ଦଶକରେ, କିମ୍ବା ସେଥିପାଖାପାଖି ସମୟରେ, Manuscript Releases ଶୀର୍ଷକରେ ପାଣ୍ଡୁଲିପିମାନଙ୍କର ସଂକଳନ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାବେଳେ, ସେଠାରେ ଏକ ଏପରି ପ୍ରବନ୍ଧ ଚିହ୍ନଟ ହେଲା, ଯାହା “the daily” ବିଷୟରେ ପ୍ରେସ୍କଟ୍ ଏବଂ ଡାନିଏଲ୍ସଙ୍କ ମତ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ବିରୋଧରେ ଯେତେଟା ସରଳ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ, ମିଲରଙ୍କ ମତ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ସମର୍ଥନ ମଧ୍ୟ ସେତେଟା ହିଁ ସ୍ପଷ୍ଟ।
“ଆମର ଅନୁଭବର ଏହି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଆମର ମନ ସେହି ବିଶେଷ ଆଲୋକରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯାହା ଆମକୁ ଆମ ସମ୍ମେଳନର ସେହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାବେଶରେ ବିବେଚନା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏବଂ ସେଠାରେ ଭାଇ ଡାନିଏଲ୍ସ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କର ମନରେ ଶତ୍ରୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲା; ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ମନ ଓ ଏଲ୍ଡର୍ ପ୍ରେସ୍କଟ୍ଙ୍କର ମନ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବହିଷ୍କୃତ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହେଉଥିଲା। ଶୟତାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ଆପଣମାନଙ୍କର ମନକୁ ଏମିତି ଦିଗକୁ ଫେରାଇଦେବା, ଯେ ଛୋଟ ଛୋଟ ନୁଆନୁଆ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ଆଣାଯାଉ, ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିନଥିଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହା ସତ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବହୁତ ଗୁରୁତ୍ୱ ବହନ କରୁଥିଲା। ଏବଂ ଯଦି ଆପଣମାନଙ୍କର ମନକୁ ଏମିତି ଛୋଟ ଛୋଟ ବିଷୟଦିଗରେ ଆକର୍ଷିତ କରାଯାଇପାରୁଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେହିଟା ଶୟତାନଙ୍କ ଯୋଜିତ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥାନ୍ତା। ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ ଲିଖିତ ଛୋଟ ଛୋଟ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେ ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ, ଏକ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଏହି ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ନୀରବତା ହିଁ ବାକ୍ପଟୁତା ଅଟେ।
“ମୁଁ କହିବାକୁ ଅଛି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଦୋଷ ଖୋଜିବା କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ କର। ଯଦି ଶୟତାନର ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କେବଳ ସଫଳ କରାଯାଇପାରିଥାନ୍ତା, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏପରି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ [ଯେ] ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ବୋଲି ଗଣ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତା। ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ମନୋଭାବର ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଏକମତ ହୋଇନଥିଲେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କଥିତ ଆପତ୍ତିଜନକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଶତ୍ରୁର ଯୋଜନା ଥିଲା।”
“ତେବେ କ’ଣ? ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୟତାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିଥାନ୍ତା। ଆମର ବିଶ୍ୱାସରେ ନଥିବା ବାହାରକା ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିଛବି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥାନ୍ତା, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଉପଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତା, ଏବଂ ଯାହା ଏମିତି ଚରିତ୍ର-ଗୁଣମାନଙ୍କର ବିକାଶ କରିଥାନ୍ତା ଯେଉଁମାନେ ବହୁତ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରିଥାନ୍ତା ଏବଂ ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷଣମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟସ୍ତ କରିଦେଇଥାନ୍ତା, ଯେଗୁଡ଼ିକୁ ଉତ୍ସାହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ମହା ସନ୍ଦେଶକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ। ଯେକୌଣସି ବିଷୟ ଉପରେ ଆମେ କରିଥିବା ପ୍ରସ୍ତୁତିମାନ ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପର ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୋଇପାରୁନଥାନ୍ତା, ଏବଂ ତାହାର ପରିଣାମ ହେଉଥାନ୍ତା ବିଶ୍ୱାସୀ ଓ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଉଭୟଙ୍କର ମନକୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିଦେବା। ଏହା ନିଜେ ସେହି ବିଷୟ ଥିଲା ଯାହା ଘଟିବା ପାଇଁ ଶୟତାନ ଯୋଜନା କରିଥିଲା—ଯେକୌଣସି ଜିନିଷ, ଯାହାକୁ ମତଭେଦ ଭାବେ ବଡ଼ କରି ଦେଖାଯାଇପାରେ।”
“ଯିହିଜ୍କିଏଲ, ଅଧ୍ୟାୟ 28, ପଢ଼ନ୍ତୁ। ଏବେ, ଏଠାରେ ଏକ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଆତ୍ମାମାନେ ଭୂମିକା ନିଭାଇପାରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ବିନାଶମୁଖୀ ପ୍ରାଣମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ଅଛି; ଏବଂ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ସାତାନ, ବେଶପରିବର୍ତ୍ତନ କରି, ପ୍ରବେଶ କରି ଆମର ଶ୍ରେଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ଥିରତା ସୃଷ୍ଟି କରି ପୂରଣ କରିପାରେ, ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ସହ କରିବ, ଏବଂ ସେହି ସମସ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ର ପାର୍ଥକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିସ୍ତୃତ ଓ ପ୍ରମୁଖ ହୋଇଉଠିବ।”
“ଏବଂ ମୋତେ ଆରମ୍ଭରୁ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା ଯେ ପ୍ରଭୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଭାର ନ ଏଲ୍ଡର୍ସ୍ ଡାନିଏଲ୍ସଙ୍କୁ, ନ ପ୍ରେସକଟଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ସାତାନଙ୍କର କୁଟିଳ ଉପାୟଗୁଡ଼ିକ ଯଦି ଭିତରକୁ ଆଣାଯାଏ, ତେବେ ଏହି “Daily” କି ଏତେ ବଡ଼ ବିଷୟ ହେବା ଉଚିତ୍ ଯେ ଏହାକୁ ମନମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୟଖଣ୍ଡରେ କାର୍ଯ୍ୟର ଅଗ୍ରଗତିକୁ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ ଆଣାଯିବ? ଯାହା କିଛି ହେଉ, ଏହା କଦାପି ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ବିଷୟକୁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଯେ ଆତ୍ମା ଭିତରକୁ ଆଣାଯିବ, ସେହିଟା ନିଷେଧକାରୀ ହେବ, ଏବଂ ଲୁସିଫର୍ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗତିବିଧିକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛି। ସାତାନୀୟ କ୍ରିୟାଶୀଳ ଶକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଦେବେ, ଏବଂ ଆମ ପଙ୍କ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ଆଣାଯିବ। ଏହା ଏକ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ପ୍ରଶ୍ନ ନୁହେଁ, ତେଣୁ ମତଭେଦକୁ ଖୋଜି ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ତୁମ ପାଖରେ କୌଣସି ଆହ୍ୱାନ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ତୁମର ନିରବତା ନିଜେ ଏକ ବକ୍ତୃତା। ଏହି ବିଷୟଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଅଛି। ଯଦି ଶୟତାନ, ଯେପରି ସେ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କରିଛି, ଆମ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକରେ ଜଡ଼ାଇ ପାରୁଥାନ୍ତା, ତେବେ ସାତାନଙ୍କ କାରଣ ବିଜୟୀ ହୋଇପଡ଼ିଥାନ୍ତା। ଏବେ ବିଳମ୍ବ ବିନା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ହାତେ ନିଆଯିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ କୌଣସି ମତଭେଦ ପ୍ରକାଶ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।”
“ଶୈତାନ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରିଯାଇଥିବା ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରିବ, ଯେ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇ ଅଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକରେ ଆମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବିଳମ୍ବିତ କରନ୍ତୁ; ଏବଂ ଶତୃଶିବିରରେ କେତେ ଆନନ୍ଦ ହେଉଥାନ୍ତା। ଏକତ୍ର ହେଉ, ଏକତ୍ର ହେଉ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ସମାଧି ଦିଆଯାଉ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି, ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପଥରୁ ଦୂର କରିଦେବା ପାଇଁ ଆମ ସମସ୍ତ ଶାରୀରିକ ଶକ୍ତି ଓ ମସ୍ତିଷ୍କ-ସ୍ନାୟୁଶକ୍ତିକୁ ନିୟୋଜିତ କରିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ସମନ୍ୱୟରେ ରହିବା। ଯଦି ଶୈତାନଙ୍କୁ ତାହାର ବିଶାଳ ଅପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନଦ୍ୱାରା ସାନାତମ ଆଧିପତ୍ୟ ଲାଭ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳୁଥାନ୍ତା, [ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥାନ୍ତା]।”
“ଏବେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ତୁମେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ମୋର ମନ ସମଗ୍ର ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଏବଂ ତାହାର ଫଳାଫଳକୁ ଅନୁଭବ କଲା—ଯଦି ତୁମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିବା ପକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଆମର ଶ୍ରେଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅସ୍ମିତା ଆଣିବା ପାଇଁ ସ୍ୱଲ୍ପତମ ସୁଯୋଗ ମଧ୍ୟ ଦିଅଥାନ୍ତା। ତୁମର ପ୍ରଜ୍ଞାର ଅଭାବ ହିଁ ସେହି କଥା ହେଉଥାନ୍ତା ଯାହା ସାତାନ ଇଚ୍ଛା କରେ। ତୁମର ଉଚ୍ଚସ୍ୱରୀୟ ଘୋଷଣା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା ଅଧୀନରେ ନଥିଲା। ମୋତେ ତୁମକୁ କହିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଚାଲିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଲେଖନୀରେ ଦୋଷ ଖୋଜିବା କାମ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରୁ ନୁହେଁ। ଏବଂ ଯଦି ଏହିହିଁ ସେହି ପ୍ରଜ୍ଞା ଯାହା ଏଲ୍ଡର ଡାନିଏଲ୍ସ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେବେ, ତେବେ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକାରିକ ପଦବୀ ଦିଅନି, କାରଣ ସେ କାରଣରୁ ଫଳାଫଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ଭାବେ ବିଚାର କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ବିଷୟରେ ତୁମର ନୀରବତାହିଁ ତୁମର ପ୍ରଜ୍ଞା। ଏବେ, ଯେମାନେ ଜୀବିତ ନାହାନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରକାଶନମାନଙ୍କରେ ଦୋଷ ଖୋଜିବା ପରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ, ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱର ଦେଇଥିବା କାମ ନୁହେଁ। କାରଣ ଯଦି ଏହି ଲୋକମାନେ—ଏଲ୍ଡର ଡାନିଏଲ୍ସ ଏବଂ ପ୍ରେସ୍କଟ୍—ସହରମାନରେ କାମ କରିବାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଅନେକେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନେକେ, ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥାନ୍ତେ—ଏମିତି ସମର୍ଥ ଲୋକମାନେ, ଯେମାନେ [ଏବେ] ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିବାଯୋଗ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।”
“ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଗୋଟିଏ ବିଶାଳ ପରିବାର ଭାବେ ଗଣ୍ୟ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏମିତି ଜ୍ଞାନର ଗୋଟିଏ ଉତ୍ସ ଅଛି, ଯାହାରୁ ତୁମେ ଆହରଣ କରିପାର, ତେବେ କାହିଁକି ତୁମେ ଆମ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସାକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ବର୍ଷରୁ ବର୍ଷ ଜଗତକୁ ବିନାଶ ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛ? ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ଆମକୁ ଏହା ଶିଖାଏ ଯେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କୁ ଏମିତି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ଗଣ୍ୟ କରିବାକୁ, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମେ ଭଲ କରିପାରିବୁ।”
“ଏହା ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଆସିଛି: ‘A Balanced Mind,’ ଏଲ୍ଡର ଆଣ୍ଡ୍ରୁସଙ୍କ ପ୍ରତି ସାକ୍ଷ୍ୟ। ମନକୁ ଏପରି ଶିକ୍ଷିତ କରାଯାଇପାରେ ଯେ, କେବେ କହିବା ଉଚିତ ଏବଂ କେଉଁ ଭାର ଉଠାଇବାକୁ ଓ ବୋହିବାକୁ ଉଚିତ, ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ସେ ଏକ ଶକ୍ତିରୂପେ ପରିଣତ ହେବ; କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି ତୁମର ଶିକ୍ଷକ। ଏବଂ ତୁମକୁ [ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମକୁ] ନିଜର ଜ୍ଞାନକୁ ଉଚ୍ଚ କରି ଧରୁଥିବା ଏବଂ ମତଭେଦ ଆଣିବା ପାଇଁ ଏକ ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ବହୁତ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିଲି। ପ୍ରଭୁ ସେହିପରି ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଯେତେବେଳେ ନିରବ ରହିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନର କାମ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ନିରବ ରହିପାରିବେ। ଯଦି ତୁମେ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଣିଷ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ତୁମର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପବିତ୍ରୀକରଣ ଆବଶ୍ୟକ। ଏବେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସେବକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ [ଏକ] ସମ୍ମିଳନୀର ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ ଅନେକ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଧରିବାକୁ ଥିବା ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ଯେଠାରେ ଏହି ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମର ସ୍ୱର ଉଠାଇବାର ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଶେଷ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ—ସେମାନେ କଣ କରିବେ ଏବଂ କେଉଁ କେଉଁ କାମ କରିବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଧର୍ମିକତାକୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ ଆମ ପାଖରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି। ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥକୁ ବୁଝିପାର। ତୁମେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ପରେ, ନିଜ ଯୋଜନାନୁସାରେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚାଲାଇନେବାର ତୁମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି। ତୁମେ ଭାବିଥିଲା ଯେ, ତୁମେ ଅଦ୍ଭୁତ କାମଗୁଡ଼ିକ କରିବ, ଯାହା ଏମିତି ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବ ଯାହା କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ତୁମ ହାତରେ ରଖିନଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ, ଯଦି ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ସେବା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତି, ତେବେ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଦମନ କରିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ସମ୍ଭବ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆବଶ୍ୟକତାରୁ ମୁକ୍ତି ଦେବା। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଅତି ଆରମ୍ଭରୁ ଏହାର ପ୍ରମାଣ ଦେଇଆସିଛ ଯେ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପବିତ୍ରୀକୃତ ବିବେକ ପ୍ରକାଶ ପାଇନାହିଁ। ତୁମେ ସେପରି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲାଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲା, ଯାହା ପ୍ରଭୁ ଯଦି ଆଲୋକ ନ ଦେଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇନଥାନ୍ତା।”
“ମୋତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି ଯେ, ଏପରି ତଡ଼ିତ-ତଡ଼ିତ ପଦକ୍ଷେପ—ଯଥା ଆଉ ଏକ ବର୍ଷ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସମ୍ମେଳନର ସଭାପତି ଭାବେ ଚୟନ କରିବା—କରାଯିବା ଉଚିତ ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ଏପରି ଆଉ କୌଣସି ତ୍ୱରାହୁଡ଼ିଆ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ନିଷେଧ କରୁଛନ୍ତି, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବିଷୟଟି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ନ ହୁଏ; ଏବଂ ଯେହେତୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଆସିଥିଲା ଯେ ସଭାପତିଙ୍କ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗମ୍ଭୀର ଦାୟିତ୍ୱ, ସେହିହେତୁ ‘Daily’ ବିଷୟରେ ତୁମେ ଯେପରି ଉତ୍ତେଜିତ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା, ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରଭାବ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିଦେବ ବୋଲି ଧାରଣା କଲା, ତାହା ପାଇଁ ତୁମର କୌଣସି ନୈତିକ ଅଧିକାର ନ ଥିଲା। ସେଠାରେ ଏଲ୍ଡର୍ ହାସ୍କେଲ୍ ଥିଲେ, ଯିଏ ଏହି ଭାରୀ ଦାୟିତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ବହନ କରିଆସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେଠାରେ ଏଲ୍ଡର୍ ଇର୍ୱିନ୍ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆଉ କେତେକ ପୁରୁଷଙ୍କ ନାମ ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିପାରିବି, ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ଭାରୀ ଦାୟିତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ଅଛି।”
“ବୟୋବୃଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମାନ କେଉଁଠାରେ ଥିଲା? ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱଶୀଳ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ବିଷୟଟି ବିଚାର କରିବା ପାଇଁ ସହ ନେଇନଥାଇ, ଆପଣ କେମିତି ଅଧିକାର ପ୍ରୟୋଗ କରିପାରୁଥାନ୍ତେ? କିନ୍ତୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଏବେ ବିଷୟଟିର ତଦନ୍ତ କରିବା। ଏବେ ଆମେ ପୁନର୍ବିଚାର କରିବାକୁ ହେବ ଯେ, ଅବହେଳିତ ହୋଇରହିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ, କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଗେଇ ନେବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନ୍ୟାୟ କି ନୁହେଁ। ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବାକୁଥିବା ସାହାଯ୍ୟ ସହ କାର୍ଯ୍ୟଟିକୁ ଆପଣ ଆଉ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ଆଗେଇ ନେଇଯିବେ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ଏବଂ ଏଲ୍ଡର ପ୍ରେସ୍କଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ନିଜ ହୃଦୟଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମ୍ର କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ଅନୁଭବର ପ୍ରକାଶ ଦେଖିବାକୁ ହେବ; କାରଣ, ଯଦି କେବେ କୌଣସି ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ [ସମୟରେ] ପୁନର୍ବାର ରୂପାନ୍ତରିତ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ତେବେ ସେମାନେ [ହେଲେ] ଏଲ୍ଡର ଡାନିଏଲ୍ସ ଏବଂ ଏଲ୍ଡର ପ୍ରେସ୍କଟ।”
“ଏମିତି ସାତଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଚୟନ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କୃପାର କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରମାଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। କାରଣ ଯେମାନେ ଏତେ ଅନ୍ଧ ଯେ କାରଣରୁ ପରିଣାମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁକ୍ତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟର ଦାୟିତ୍ୱ ବହନ କରିଆସିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଏହି କନ୍ଫରେନ୍ସମାନଙ୍କର ସଭାପତିମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବେ, ଯେ ଦୁଇ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବହନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅଗଣ୍ୟ କରାଯିବ, ଏବଂ ଏପରି ଏକ ଆବେଗପ୍ରବଣ ପରିଣାମ ଘଟିବ ଯେ ଲୋକମାନେ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଧରି ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖାଯାଇଥିବା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ—ନଗରଗୁଡ଼ିକରେ କାର୍ଯ୍ୟ—ଅବହେଳା କରିବେ—ଏବଂ ପରାମର୍ଶ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧଜନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୌଣସି, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ, ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ, ବରଂ ସେମାନେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଯାହା ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହାହିଁ ପ୍ରଚାର କରିବେ, ଏହା ନିଜେ ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରେ ଯେ ଏପରି ମହାନ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟର ଦାୟିତ୍ୱ ସେମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ସୁରକ୍ଷିତ ନୁହେଁ।”
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୃତ ନୁହନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରକାରରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଚାଲୁ ରହିବାକୁ ଦେବେ ନାହିଁ। ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାବତ୍ ରହିବାକୁ ଦିଅ। ଯଦି କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ହୁଏ, ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ସମନ୍ୱୟ ଈଶ୍ୱର ସ୍ୱୟଂ ସୁସଙ୍ଗତ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତାହା ସହ ସଂଲଗ୍ନ ମହାନ ଦାୟିତ୍ୱମାନଙ୍କ ସହିତ ଅପର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଇଛି, [ଈଶ୍ୱର] ଏମିତି ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରେମ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ ଏବଂ ଆତ୍ମାକୁ ପବିତ୍ର କରିବ। ପ୍ରାଚୀନ ଡାନିଏଲ୍ସ ଏବଂ ପ୍ରେସ୍କଟ୍—ଉଭୟଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି। ଗୋଟିଏ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଏବଂ ସେହିଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମର ଜଗତକୁ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଯେମାନେ ସତ୍ୟରୂପେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ କରିବେ।”
“ପିତାଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିବାକୁ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧିତ ହେବ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଅଛୁ। ଆମେ ଏକ ସଙ୍କଟମୟ ସମୟକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଛୁ—ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତିକାଳରେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଚରିତ୍ର ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସଦୃଶ ହେବା, ନହେଲେ ତାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ ନ କରିବା। ଏଲ୍ଡର ଡାନିଏଲ୍ସ, ସମାନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଯେପରି ଆପଣ କରିଆସିଛନ୍ତି, ସେପରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଆପଣଙ୍କର କଣ୍ଠ ଶୁଣିବାକୁ ଦେବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ଆପଣ ଅନୁଭବ କରିବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ଏହା ବୁଝନ୍ତୁ, କୌଣସି କନ୍ଫରେନ୍ସର ସଭାପତି ଶାସକ ନୁହେଁ। ସେ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କରେ କାମ କରେ, ଯେମାନେ ସଭାପତିର ପଦରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ଯେ ଲେଖନୀମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି କଳମରୁ ନିଷ୍ପନ୍ନ ମୁଦ୍ରିତ ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କର ରଚନାରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ନାହିଁ। ଯଦି ସେମାନେ ଶାସନକାରୀ, ପ୍ରଭୁତ୍ୱପରାୟଣ ଶକ୍ତିର କମ ପ୍ରଦର୍ଶନ ନ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଆଉ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଚାଳାଇବେ ନାହିଁ। ସଙ୍କଟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି, କାରଣ ଈଶ୍ୱର ଅପମାନିତ ହେବେ।”
“ପ୍ରଭୁ ଅକାମ୍ୟ ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ କିପରି ଦେଖନ୍ତି? ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହାର ସ୍ୱୀକୃତି ଏପରି ହେବା ଉଚିତ୍, ‘କୌଣସି ରାଜସିକ ଶାସନ ନାହିଁ। ଏବେ ଏହି ଜଗତର ସଙ୍କଟକାଳ। ଏବେ ମୁଁ ରକ୍ଷା କରିବା କିମ୍ବା ବିନାଶ କରିବାର ଶକ୍ତି। ଏବେ ସେହି ସମୟ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ମୋର ହାତରେ ଅଛି। ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମୋର ପ୍ରାଣ ଦେଇଛି। ଏବଂ “ମୁଁ, ଯଦି ଉନ୍ନତ କରାଯାଏ,” ଯେ ରକ୍ଷାକାରୀ କୃପା ମୁଁ ଦେବି, ସେହି କୃପା ଏହା ପ୍ରମାଣ କରିବ ଯେ ଯେମାନେ ଦୈବୀ ସାଦୃଶ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଗଢ଼ାଯିବେ ଏବଂ ମୋ ସହ ଏକ ହେବେ, ସେମାନେ ମୋର ମୋକ୍ଷଦାୟକ କୃପାର ଶକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ଯେପରି କାମ କରେ, ସେପରି କାମ କରିବେ।’ ଯେ କେହି ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ପ୍ରଭୁ ଯେ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି ତାହା ଅନୁସାରେ ଦାୟିତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନରେ ରହି ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା କାମ କରିବାକୁ ଲାଗି ପଡ଼ୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେହି ଜଣଙ୍କ ସହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମନ୍ୱୟରେ କାମ କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହର ସହିତ ଚେଷ୍ଟା କରୁନ୍ତୁ, ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ ଏତେ ଭଲପାଇଥିଲେ ଯେ ପୃଥିବୀର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଳିଦାନରୂପେ ଦେଇଥିଲେ। ମୁଁ ଆମର ସେବକମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଆମର ନଗରଗୁଡ଼ିକରେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ବାକ୍ୟସେବା ସହ ଏକ ଶାନ୍ତ ପବିତ୍ର ଗମ୍ଭୀରତା ଯୁକ୍ତ ରହୁ। ଯଦି ଆମେ... ତେବେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମନରେ ଯଥୋଚିତ ପ୍ରଭାବ ପକାଇ ପାରିବୁ ନାହିଁ।”
“ମୁଁ ମୋର ଡାୟାରୀରୁ ନକଲ କରୁଛି। ଯୀଶୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ସତ୍ୟ ଅଛି—ତାହା କହ, ତାହା ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ତାହାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦକୁ ତାହାର ସରଳତାରେ ବିଶ୍ୱାସ କର। ଯଦି ତ୍ରୁଟିଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣାଯାଏ ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଲୋଭନକାରୀ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣପାତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେମାନେ ଅଧିକ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ନୁହେଁ ବିଶ୍ୱାସରେ ଆମ ସହିତ ଥିଲେ, ତେବେ ତାହାରୁ ତୁମେ କ’ଣ ଲାଭ କରିବ? ତୁମେ କି ଶୟତାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ? ଅଚାଷିତ କ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମର ଧ୍ୟାନ ଦିଅ। ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି। ମୋତେ John Kellogg ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ଦିଆଯାଇଥିଲା।”
“ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ସେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଚତୁରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ତର୍କମାନଙ୍କର ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଯେଉଁ ଭାବନାମାନେ ସତ୍ୟ ବାଇବେଲୀୟ ସତ୍ୟରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା। ଏବଂ ଯେମାନେ କିଛି ନୂତନ ବିଷୟ ପାଇଁ ଭୁଖା ଓ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଥିଲେ, ସେମାନେ [ଏତେ ଚତୁରତାପୂର୍ଣ୍ଣ] ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରୁଥିଲେ ଯେ ଏଲ୍ଡର ପ୍ରେସକଟ୍ ବହୁତ ବଡ଼ ବିପଦରେ ଥିଲେ। ଏଲ୍ଡର ଡାନିଏଲ୍ସ ଏହି ଭ୍ରମରେ ଆବୃତ ହୋଇଯିବାର [ଏହି] ବଡ଼ ବିପଦରେ ଥିଲେ ଯେ, ଯଦି ଏହି ଭାବନାମାନେ ସର୍ବତ୍ର କୁହାଯାଇପାରିଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେଥି ଏକ ନୂତନ ଜଗତ ହେବ।”
“ହଁ, ତାହା ହେଇଥାନ୍ତା, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ମନ ଏପରିଭାବେ ନିମଗ୍ନ ଥିଲା, ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ଭାଇ ଡାନିଏଲ୍ସ ଓ ଭାଇ ପ୍ରେସ୍କଟ୍ ନିଜମାନଙ୍କ ଅନୁଭବରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ[ବାଦୀ] ପ୍ରକାଶର ଭାବନାଗୁଡ଼ିକୁ ବୁନୁଥିଲେ ଏବଂ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବନାମାନଙ୍କ ଦିଗରେ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିଲେ, ଯାହା ସମ୍ଭବ ହେଲେ, ନିର୍ବାଚିତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତାରଣା କରିଦେଇଥାନ୍ତା। ମୁଁ ମୋର କଳମରେ ଏହି କଥା ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବାକୁ ହେବ ଯେ ଏହି ଭାଇମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଏହି ମୋହଜନକ ଧାରଣାମାନରେ ଏମିତି ତ୍ରୁଟିଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିବେ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ସତ୍ୟକୁ ଅନିଶ୍ଚିତତାରେ ପକାଇଦେବ; ତଥାପି ସେମାନେ ବିପୁଳ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବିବେକଶକ୍ତି ଥିବା ମନେ କରାଇ ସାମ୍ନାକୁ ଆସି ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ। ଏବେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଯାଉଛି ଯେ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ବିଷୟଟି ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଏଲ୍ଡର୍ ଡାନିଏଲ୍ସ ‘ଡେଲି’ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ଧାରଣାମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ତୁରୀ ପରି ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ତାହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରିଣାମଗୁଡ଼ିକ ମୋ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିଲା। ଆମର ଲୋକମାନେ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ୁଥିଲେ। ମୁଁ ତାହାର ପରିଣାମ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ତାହାପରେ ମୋତେ ସଚେତନବାଣୀ ଦିଆଗଲା ଯେ ଯଦି ଏଲ୍ଡର୍ ଡାନିଏଲ୍ସ ପରିଣାମକୁ କୌଣସି ଗଣନା ନକରି ଏପରି ପ୍ରଭାବିତ ହେଇ ନିଜକୁ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତି ଯେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାଧୀନ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ସନ୍ଦେହବାଦ ଆମ ଶ୍ରେଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବତ୍ର ବୋଇ ଦିଆଯିବ, ଏବଂ ଆମେ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଯିବୁ ଯେଉଁଠାରେ ଶୟତାନ ନିଜ ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ବହନ କରିବ। ଦୃଢ଼ ଅବିଶ୍ୱାସ ଓ ସନ୍ଦେହବାଦ ମନୁଷ୍ୟମନରେ ବୋଇ ଦିଆଯିବ, ଏବଂ ଅଶୁଭର ଅଜଣା ଫସଲମାନ ସତ୍ୟର ସ୍ଥାନ ଦଖଳ କରିବ।” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.
ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ିର ଇତିହାସ ବିଦ୍ରୋହର ଏକ ଅଧିକତର ତୀବ୍ରତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଯିହେଜ୍କେଲଙ୍କ ଚିତ୍ରାଭ କକ୍ଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଆତ୍ମବାଦ ଏହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ “ଭାଇ ଡାନିଏଲ୍ସ ଏବଂ ଭାଇ ପ୍ରେସକଟ୍ ତାଙ୍କ ଅନୁଭବରେ ଆତ୍ମବାଦୀ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଭାବଧାରାମାନଙ୍କୁ ବୁନୁଥିଲେ ଏବଂ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବଧାରାମାନଙ୍କ ଦିଗରେ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ଭବ ହେଲେ ନିଜେ ନିଜେ ଚୟିତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଇଥାନ୍ତା।” “ଦୈନିକ” ବିଷୟରେ ଭୁଲ ମତ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଆତ୍ମବାଦ, ସେହି କଥାର ପ୍ରତୀକ ଯାହା ସମ୍ଭବ ହେଲେ ନିଜେ ନିଜେ ଚୟିତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଇଥାନ୍ତା। କେଲଗ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଚାରିତ ପ୍ୟାନ୍ଥେଇଜ୍ମର ଆତ୍ମବାଦକୁ ସେ ପ୍ରେସକଟ୍ ଏବଂ ଡାନିଏଲ୍ସଙ୍କ “ଦୈନିକ”କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନୀୟ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ପରିଭାଷିତ କରିବାର ପ୍ରୟାସ ସହ ଏକାତ୍ମ କରିଛନ୍ତି।
ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ରଖିବାକୁ ସୂଚନା ଦେଇଥାନ୍ତି; ଏହାଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରେସକଟ୍ ଓ ଡାନିଏଲ୍ସଙ୍କର ସେହି ପ୍ରୟାସକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ଉରିଆହ୍ ସ୍ମିଥଙ୍କର ପୁସ୍ତକ *Daniel and the Revelation* କୁ ପୁନର୍ଲେଖନ କରି, “the daily” ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ସେହି ଶିକ୍ଷାକୁ ଅପସାରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଯାହାକୁ ମିଲର୍ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ। ଲାଓଦିକିଆର ସେହି ଐତିହାସିକ ପୁନଃସଂଶୋଧନବାଦୀମାନେ, ଯେମାନଙ୍କୁ ଇଶାୟା “the learned” ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି, ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଅଶିକ୍ଷିତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଛନ୍ତି; କାରଣ ସେମାନେ ଇତିହାସର ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଭ୍ରାନ୍ତଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରି, ଖୁଜୁଳିଆ କାନ୍ଥିବା ଏବଂ ସ୍ୱଳ୍ପ-ଅଧ୍ୟୟନ ଅଭ୍ୟାସର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହା ଭାବିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି ଯେ “the daily” ବିଷୟଟି ଗୁରୁତ୍ୱହୀନ, ଏବଂ ଏହି ବିଷୟରେ ମିଲର୍ ଭୁଲ ଥିଲେ। ସେହି ପୁନଃସଂଶୋଧନର କାର୍ଯ୍ୟ ମିଲର୍ଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଯାଇଥିବା ସେହି ଆବର୍ଜନାର ଏକ ଅଂଶ, ଯାହାକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ପ୍ରକାଶ ମିଡନାଇଟ୍ କ୍ରାଇରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବାର ସମୟରେ, ଧୂଳି-ଝାଡୁ ନେଇଥିବା ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ସଫା କରାଯିବାକୁ ଥିଲା।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ି ବିଷୟରେ ଆମର ଆଲୋଚନା ଜାରି ରଖିବୁ।
“‘ଆଗକୁ ବଢ଼’ ବୋଲି ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଅଛି, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯିବା ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ। ଆମ ଜଗତରେ ଘଟୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପରିସ୍ଥିତି ଏମିତି ଶ୍ରମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଯାହା ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ପରିଣତିଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିପାରିବ। ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏମିତି ଲୋକମାନଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକ, ଯେମାନେ ଆତ୍ମିକ ଭାବରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟଦର୍ଶୀ, ଯେମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ନୂତନ ମନ୍ନା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି। ଏମିତି ଲୋକମାନଙ୍କର ମନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିତ ହୁଏ, ଏବଂ ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ପଥ ପ୍ରକାଶ କରେ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ମନ ଓ ହୃଦୟ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସେହି ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି, ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଗୁଣ୍ଠିତ ପତ୍ରଟି ଜଗତ ସମ୍ମୁଖରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଉଛି। ଆମର ବିଦ୍ୟାଳୟମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏହା କହି ବାନ୍ଧି ରଖାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଯେ, ସେମାନେ କେବଳ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି, ତାହାମାତ୍ର ଶିଖାଇବେ। ଏହି ପ୍ରତିବନ୍ଧନଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କର। ତାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଯେ ସନ୍ଦେଶ କହିବେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଦେବା ପାଇଁ ଜଣେ ଈଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି। କୌଣସି ସେବକ ନିଜକୁ ବନ୍ଧନରେ ଅନୁଭବ ନ କରୁନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମାପଦଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ମାପାଯିବା ନହେଉନ୍ତୁ। ସୁସମାଚାର ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେରିତ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ପୂରଣ ହେବା ଉଚିତ। ଈଶ୍ୱର ଆଜି ତାଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହିବାକୁ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେହି କଥା ସମ୍ଭବତଃ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ ନଥାଇପାରୁଥାନ୍ତା, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ।” The 1888 Materials, 133.