ଆମେ ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମାନାନ୍ତରତା ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛୁ, ଯେଣ୍ତେ ଶେଷ ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ତାହାର ମୁଦ୍ରା ଖୋଲାଯାଏ, ସେତେବେଳେ “ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି” ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ କ’ଣ ସୂଚିତ କରେ, ତାହାକୁ ଅଧିକ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝି ପାରିବା ପାଇଁ। ଆମେ ଏହା ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଛୁ ଯେ, ଏହା ସତ୍ୟର ଏକ କ୍ରମୋନ୍ନତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ଭାବରେ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚେ, ଯାହାକି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ସନ୍ଦେଶ। ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ, “ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି” ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରୁ ଗ୍ରହୀତ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଏହାକୁ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଜ୍ଞାନ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ଉପାସକଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।
ଏବଂ ସେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମେ ତୁମ ପଥେ ଯାଅ; କାରଣ ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଦ ଏବଂ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ରହିଛି। ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧିକୃତ ହେବେ, ଧଳା କରାଯିବେ, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତାହିଁ କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ। ଦାନିଏଲ 12:9, 10.
୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଏକ “ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି” ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବ। ସେହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ସହ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ କିପରି ଅଛି, ସେହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଉଦାହରିତ କରାଯାଇଛି। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନିନାହାନ୍ତି କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କରନ୍ତି। ତେଣୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା କେବେ ପଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରେ ତାହା ଦେଖୁନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା ୨୦୦୧ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ ତାରିଖରେ ଜାତିମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲାବେଳେ ପଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା। ଆମେ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ନେତୃତ୍ୱକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛୁ, ଯାହାକି ଯିହିଜ୍କେଲ ପୁସ୍ତକର ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଏବଂ ଯିଶାୟ ପୁସ୍ତକର ଅଠାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଯିଶାୟରେ “ପରିହାସକ ପୁରୁଷମାନେ” ସେମାନଙ୍କର “ଆଶ୍ରୟ” ଭାବେ “ମିଥ୍ୟାକୁ” ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ଏବଂ “ଅସତ୍ୟର ଅଧୀନରେ” ନିଜମାନଙ୍କୁ “ଲୁଚାଇ” ରଖିଥିଲେ।
ଏହିକାରଣେ, ହେ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ଏହି ଜନମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ଉପହାସକାରୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ। କାରଣ ତୁମେ କହିଛ, ଆମେ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଏକ ଚୁକ୍ତି କରିଛୁ, ଏବଂ ପାତାଳ ସହିତ ଆମର ସମ୍ମତି ହୋଇଛି; ଯେତେବେଳେ ବହୁଥିବା ପ୍ରଳୟସଦୃଶ ଦଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରୁ ଯିବ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବ ନାହିଁ; କାରଣ ଆମେ ମିଥ୍ୟାକୁ ଆମର ଆଶ୍ରୟ କରିଛୁ, ଏବଂ ଅସତ୍ୟର ଆଡ଼ରେ ଆମେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ରଖିଛୁ। ଯିଶାୟା 28:14, 15.
ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ଯିରୁଶାଲେମର ପୁରୁଷମାନେ “ବିଶ୍ରାମ ଓ ସତେଜତା”ର ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହା “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ ପଦ୍ଧତିରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; ଏହି ପଦ୍ଧତି ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ଐତିହାସିକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନିବାକୁ ସମର୍ଥ କରେ। ଅଂଶଟିରେ ଇଶାୟା ଯେଉଁ “ଉପହାସକାରୀ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ”ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଶେଷତାକୁ ଜୋର ଦେଇ କହିଛନ୍ତି, ସେହା ହେଉଛି ସେମାନେ ଯେ ମିଥ୍ୟା ଓ ଅସତ୍ୟର ତଳେ ନିଜେମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇଥିଲେ ଏବଂ ତାହାକୁ ନିଜ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିଲେ। ତେଣୁ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ବାର୍ତ୍ତାର ପରୀକ୍ଷା ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ—ସେହି “ବିଶ୍ରାମ ଓ ସତେଜତା” ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ—ପ୍ରାଚୀନ ଯିରୁଶାଲେମର ପୁରୁଷମାନେ ଏକ ମିଥ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ଏକ ବିତର୍କ ସହିତ ଆସେ, ଯେପରି ହବକ୍କୂକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେଠାଏ ସେଠିର ପ୍ରହରୀ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପଚାରେ ଯେ, ତାଙ୍କ ଇତିହାସର “ବିତର୍କ”ରେ ସେ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦରେ “ଭର୍ତ୍ସିତ” ବୋଲି ଯେ ଶବ୍ଦ ଆସିଛି, ତାହାର ଅର୍ଥ “ତର୍କ କରାଯାଇଥିଲା”।
ମୁଁ ମୋର ପହାରା ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବି, ଏବଂ ଦୁର୍ଗମୀନାର ଉପରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି; ଏବଂ ସେ ମୋତେ କ’ଣ କହିବେ ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ମୁଁ ତିରସ୍କୃତ ହେଲେ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବି ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିବି। ହବକ୍କୂକ 2:1.
ପରବର୍ଷା ବିଷୟକ ବିବାଦର ସମୟରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମିଲରଙ୍କ ରତ୍ନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ, ସ୍ଥାପିତ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ମୂଳଭୂତ ସତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି। ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଯୁଗଯୁଗାନ୍ତରର ଶିଳା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରତୀକିତ କରେ।
“ଯେମାନେ ସିଓନର ପ୍ରାଚୀରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କ ପରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏମିତି ଲୋକ ହେଉନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଗରୁ ବିପଦଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି,—ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରାନ୍ତି, ଧର୍ମିକତା ଓ ଅଧର୍ମିକତା ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି।”
“ସତର୍କବାଣୀ ଆସିଛି: 1842, 1843 ଓ 1844 ମସିହାରେ ସନ୍ଦେଶ ଆସିଥିବା ସମୟରୁ ଯେ ବିଶ୍ୱାସର ଭିତ୍ତିର ଉପରେ ଆମେ ନିର୍ମାଣ କରୁଥାଉଛୁ, ସେହି ଭିତ୍ତିକୁ ବିଚଳିତ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି କଥାକୁ ମଧ୍ୟ ଭିତରକୁ ଆସିବାକୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏହି ସନ୍ଦେଶରେ ଥିଲି, ଏବଂ ସେଥିଠାରୁ ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଜଗତ ସମ୍ମୁଖରେ ଦାଁଡିଆସିଛି, ଯେ ଆଲୋକ ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ପ୍ରତି ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ରହି। ଆମେ ଆମ ପାଦକୁ ସେହି ମଞ୍ଚରୁ ହଟାଇବାକୁ ମନସ୍କ ନୁହେଁ, ଯାହାର ଉପରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରିକି ଦିନକୁ ଦିନ ଆମେ ଆଲୋକର ଖୋଜରେ ଉତ୍କଟ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିଲୁ। ଆପଣ କି ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ମୋତେ ଯେ ଆଲୋକ ଦେଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିପାରିବି? ସେହିଟି ଯୁଗଯୁଗାନ୍ତରର ଶିଳା ସଦୃଶ ହେବାକୁ ଅଛି। ଯେତେବେଳୁ ସେହିଟି ଦିଆଯାଇଛି, ସେଥିଠାରୁ ଏହା ମୋତେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଆସିଛି।” Review and Herald, April 14, 1903.
ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଯିଶାୟ ଏକ “ମିଥ୍ୟା” ଏବଂ ଅସତ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଛନ୍ତି। ଯିହିଜ୍କିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେହି ଇତିହାସ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ପରିଚୟ କରାଏ କେବେ ଯେରୁଶାଲେମର ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଥିଲେ; ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା গ্ৰହଣ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିବିରୋଧ ଦେଖାଯାଇଛି। ତୃତୀୟ ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ (ପିଢ଼ି) ଏକ ମିଥ୍ୟା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେପରି “ତାମ୍ମୁଜ ପାଇଁ କାନ୍ଦିବା” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ହୋଇଛି। ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ତୃତୀୟ ପିଢ଼ିରେ, ଯାହା 1919 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, 1919 ବାଇବେଲ ସମ୍ମିଳନୀରେ W. W. Prescott ଦ୍ୱାରା ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାର ସହ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ “ମିଥ୍ୟା” ପରିଚୟ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି “ମିଥ୍ୟା” ତୃତୀୟ ପିଢ଼ିର ଏକ ବିଶେଷ ବିଷୟ, ଏବଂ ସେହି “ମିଥ୍ୟା” ହେଉଛି ମିଥ୍ୟା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶର ମିଥ୍ୟା ଭିତ୍ତି, ଯାହା “ତାମ୍ମୁଜ ପାଇଁ କାନ୍ଦିବା” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ “ମିଥ୍ୟା”କୁ ସଠିକ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ସମୟ ବ୍ୟୟ କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ ଦେଖିପାରୁ ନଥିବାର ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ହେଉଛି ଏହି “ମିଥ୍ୟା”। “ମିଥ୍ୟା” ହେଉଛି, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “the daily” ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନୀୟ ସେବକାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ “the daily”କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନୀୟ ସେବକାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଏକ ମିଥ୍ୟା ଏବଂ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗ; କିନ୍ତୁ “ମିଥ୍ୟା” କେବଳ “the daily”ର ଏହି ଭୁଲ ପରିଚୟକୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ମାତ୍ର ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ଏପରି “ମିଥ୍ୟା”କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯାହା ଦାବି କରେ ଯେ ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେହି ଭୁଲ ପ୍ରୟୋଗ ସହ ସହମତ ଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେହି ମିଥ୍ୟାକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଏହି ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟୋଗକୁ ସ୍ଥାପିତ ସତ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରାଯାଏ।
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରୋର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ୍ୟର ସଠିକ ବୁଝାମଣାକୁ ତିରିଶରୁ ଛତ୍ତିଶ ପଦ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ପୂର୍ବରୂପ ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ସେ କହନ୍ତି ଯେ ତିରିଶରୁ ଛତ୍ତିଶ ପଦ୍ୟରେ “ବର୍ଣ୍ଣିତ ସେହିପରି ଘଟଣାମାନ” “ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ।”
“ଦୈନିକ”ର ଭ୍ରାନ୍ତ ସଂଜ୍ଞାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଫଳରେ ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ଐତିହାସିକ ଗଠନ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାର, ପଦ ତିରିଶରୁ ଛତ୍ତିଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସରେ “ଦୈନିକ”କୁ ଅପସାରଣ କରାଯିବା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି। “ଦୈନିକ” କିମ୍ବା ମିଲରାଇଟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା, କିମ୍ବା ପ୍ରେସ୍କଟ୍ ଏବଂ ଡାନିଏଲ୍ସଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଅଟେ। କେଉଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ବାଛାଯାଏ, ତାହାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଐତିହାସିକ ଗଠନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।
ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସେନାବଳ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ; ସେମାନେ ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିବେ, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ବଳିଦାନକୁ ଅପସାରଣ କରିଦେବେ, ଏବଂ ଯାହା ଉଜାଡ଼ କରେ ସେହି ଘୃଣିତ ବସ୍ତୁକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ଦାନିଏଲ 11:31.
ପ୍ରେରଣାନୁସାରେ, ଏହି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ, ଏବଂ ତିରିଶତମ ପଦ ସହିତ, ତଥା ବତ୍ତିଶରୁ ଛତ୍ତିଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମିଳିତ ଥିବା ଇତିହାସ, ଦାନିଏଲ ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶରୁ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବାକୁ ଅଛି।
“ଦାନିଏଲ ୧୧ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ତାହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂରଣତା ପ୍ରାୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିସାରିଛି। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣତାରେ ଯେତେ ଇତିହାସ ଘଟିଯାଇଛି, ତାହାର ଅନେକ ଅଂଶ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ। ତିରିଶତମ ପଦରେ ଏକ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ‘ଦୁଃଖିତ ହେବ, [ଦାନିଏଲ ୧୧:୩୦–୩୬ ଉଦ୍ଧୃତ।]”
“ଏହି ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ଘଟଣାମାନ ଘଟିବ।” Manuscript Releases, number 13, 394.
“ନିତ୍ୟ” ବୋଲି ଯେଉଁ ପଦଟିକୁ ଆମେ ପାଉଛୁ, ସେହି ପଦଟି ଏକତ୍ରିଶତମ ପଦରେ ଅଛି।
ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସେନାବଳ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ; ସେମାନେ ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିବେ, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ବଳିଦାନକୁ ଅପସାରଣ କରିଦେବେ, ଏବଂ ଯାହା ଉଜାଡ଼ କରେ ସେହି ଘୃଣିତ ବସ୍ତୁକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ଦାନିଏଲ 11:31.
ଏହି ପଦ୍ୟରେ “ବାହୁମାନେ” “ତାହାର ପକ୍ଷରେ” ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଅନ୍ତି। “ବାହୁମାନେ” ଏକ ଶକ୍ତି, ଯେପରି ସେମାନେ ଯାହା ପାଇଁ “ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ” ହୁଅନ୍ତି, ସେହିଜଣେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଶକ୍ତି ଅଟନ୍ତି। ଏହି ପଦ୍ୟରେ “ତାହାର ପକ୍ଷରେ” “ଦଣ୍ଡାୟମାନ” ହେଉଥିବାମାନେ “ବାହୁମାନେ” ହିଁ; “ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ଅପବିତ୍ର” କରୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ “ବାହୁମାନେ” ହିଁ; “ନିତ୍ୟକୁ ଅପସାରଣ” କରୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ “ବାହୁମାନେ”; ଏବଂ “ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଘୃଣ୍ୟବସ୍ତୁକୁ ସ୍ଥାପନ” କରୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ “ବାହୁମାନେ” ହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଅଜଗର, ଅର୍ଥାତ୍ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ, ପାପାସୀ ପାଇଁ ତିନୋଟି ବସ୍ତୁ ଯୋଗାଇ ଦେଇଥାଏ।
ମୁଁ ଯେ ପଶୁଟିକୁ ଦେଖିଲି, ସେଟି ଚିତାବାଘ ପରି ଥିଲା; ତାହାର ପାଦ ଭାଳୁର ପାଦ ପରି, ଏବଂ ତାହାର ମୁଖ ସିଂହର ମୁଖ ପରି ଥିଲା; ଏବଂ ଅଜଗର ତାହାକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି, ନିଜ ସିଂହାସନ, ଓ ମହାନ ଅଧିକାର ଦେଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:2।
ଚିତାବାଘ-ସଦୃଶ ପଶୁକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ ପାପାସୀ ବୋଲି ପରିଚିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ ଏହାକୁ ପରିଚିତ କରିଛନ୍ତି ଯେ ନାଗଟି ଉଭୟ ସାତାନ, ଏବଂ ସହିତେ ପୌରାଣିକ ରୋମ ମଧ୍ୟ ଅଟେ।
“ଏହିପରି, ଯେତେବେଳେ ଅଜଗର ପ୍ରଥମତଃ ଶୟତାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ତଥାପି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଥରେ ଏହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।” The Great Controversy, 439.
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦରେ, ପୈଗଣ ରୋମ୍ ତାହାର ସାମରିକ ଶକ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ତାହାର “ଅସ୍ତ୍ରଶକ୍ତି”, ପାପାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲା; ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 496 ମସିହାରେ ଫ୍ରାଙ୍କମାନଙ୍କର ରାଜା କ୍ଲୋଭିସ୍ (ଫ୍ରାନ୍ସ) ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ପୈଗଣ ରୋମ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 330 ମସିହାରେ ପାପାଲ୍ ରୋମ୍କୁ ତାହାର ଅଧିକାରର ଆସନ ଦେଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସମ୍ରାଟ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନ୍ ରୋମ୍ ନଗରକୁ ଖାଲି କରି ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦୀ ରୋମ୍ର ରାଜଧାନୀକୁ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲ୍ ନଗରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କଲେ। ପୈଗଣ ରୋମ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 533 ମସିହାରେ ପାପାସୀଙ୍କୁ ନାଗରିକ ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଜଷ୍ଟିନିଆନ୍ ଏକ ଆଦେଶ ଜାରି କରି ପାପାସୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀର ମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ବିଧର୍ମୀମାନଙ୍କର ସଂଶୋଧକ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କଲେ।
ଏକତ୍ରିଶତମ ପଦରେ “ଉଠି ଦାଁଡିବାକୁ” କୁହାଯାଇଥିବା “ବାହୁମାନେ” ହେଲେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ସାମରିକ ସେନାବଳ, ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୪୯୬ ମସିହାରେ କ୍ଲୋଭିସ୍ଙ୍କ ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରି ପାପତ୍ୱଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉଠି ଦାଁଡିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣରୁ ପାପତ୍ୱ ଫ୍ରାନ୍ସକୁ “କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ପ୍ରଥମଜାତ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ କେବେ କେବେ “କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ କନ୍ୟା” ବୋଲି ମଧ୍ୟ କହେ। ଏକତ୍ରିଶତମ ପଦରେ, କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୩୨୧ ମସିହାରେ ରବିବାରୀୟ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ କରିବା ପରେ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୩୩୦ ମସିହାରେ ରାଜଧାନୀକୁ ରୋମ ସହରରୁ କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲ ସହରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିବା ପରେ, ପୂର୍ବରୁ ଅଜେୟ ଥିବା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଧୀରେ ଧୀରେ ଭଙ୍ଗୁର ହେବାକୁ ଲାଗିଲା, କାରଣ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଚାରି ତୂରୀଶକ୍ତି ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଅବିରତ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲା। ବର୍ବରମାନେ ଏବଂ ଜେନ୍ସେରିକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ରୋମ ସହର ଉପରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୩୩୦ ପୂର୍ବରୁ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର “ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ” ଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୩୩୦ ମସିହାରୁ ଆଗକୁ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ବର୍ବର ଯୁଦ୍ଧସମୂହ “ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିବା” ପାଇଁ ଥିଲା, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର “ବାହୁମାନେ” ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୪୯୬ ମସିହାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପାପତ୍ୱଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉଠି ଦାଁଡିବେ।
ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ରୋମ କେବଳ ପାପସତ୍ତାକୁ ସାମରିକ ଶକ୍ତି, ନାଗରିକ ଅଧିକାର ଏବଂ ରୋମ ସହରର ଆସନ ଦେଇ ତାହା ପାଇଁ ତିନୋଟି ବିଷୟ ପ୍ରଦାନ କରିନଥିଲା, ବରଂ ଏହା ପାପାଳ ରୋମ ପାଇଁ ତିନୋଟି ଶିଙ୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଅପସାରଣ କରିଥିଲା।
ମୁଁ ସେହି ଶିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥିଲି; ଆଉ ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଉ ଏକ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା; ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଟି ମୂଳ ସହିତ ଉପଡ଼ାଯାଇଲା; ଆଉ ଦେଖ, ସେହି ଶିଙ୍ଗରେ ମନୁଷ୍ୟର ଚକ୍ଷୁ ସଦୃଶ ଚକ୍ଷୁମାନ ଥିଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଥିବା ଏକ ମୁଖ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ ୭:୮।
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ସାତରେ “ଉଖଳିଦିଆଯିବ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବା ତିନୋଟି ଶିଙ୍ଗ, ପାପାସିର ଶକ୍ତିରେ ଉଦୟକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଥିବା ତିନୋଟି ପ୍ରମୁଖ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ସେହି ତିନୋଟି ଶିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଶେଷଟିକୁ ଅପସାରଣ କରାଗଲା, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 538 ମସିହାରେ ଗଥମାନଙ୍କୁ ରୋମ ନଗରରୁ ଖେଦାଇ ଦିଆଗଲା। ସେମାନେ ନଗରରୁ ବହିଷ୍କୃତ ହେଲେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର “ବାହୁ” ଦ୍ୱାରା, କାରଣ ସେହି “ବାହୁ”ମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 538 ମସିହାରେ ସେତେବେଳେ-ଜଣାଶୁଣା ବିଶ୍ୱର ସିଂହାସନ ଉପରେ ପାପାସିକୁ (ଧ୍ୱଂସର ଘୃଣାସ୍ପଦ ବସ୍ତୁକୁ) ବସାଇବାକୁ ଥିଲା।
ଦାନିଏଲ ୧୧ର ୩୧ତମ ପଦ “ବାହୁମାନେ” (ପୌରାଣିକ ରୋମ) କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଚାରିଟି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସେମାନେ ୪୯୬ ମସିହାରେ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ପୋପତ୍ୱ ପାଇଁ “ଉଠି ଦାଁଡିବେ”। ସେମାନେ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ରୋମ ସହର ଉପରେ ଚାଳିତ ସାମରିକ ସଂଘର୍ଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ “ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ”କୁ ଅପବିତ୍ର କରିବେ। ସେମାନେ ୫୩୮ ମସିହାରେ ପୋପତ୍ୱକୁ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନ ଉପରେ “ସ୍ଥାପନ” କରିବେ, ଏବଂ ସେମାନେ “ଦୈନିକ”କୁ ମଧ୍ୟ “ହଟାଇ ଦେବେ”।
ଏହି ପଦରେ “take away” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ହେବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ (sur)ର ଅର୍ଥ “ଅପସାରଣ କରିବା”। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 508 ସୁଦ୍ଧା, ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ପୌତ୍ତଳିକତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସେହି ପ୍ରତିରୋଧ, ଯାହା ପାପାସନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଉଦୟକୁ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବଶୀଭୂତ କରାଯାଇଥିଲା କିମ୍ବା ନିର୍ମୂଳ କରାଯାଇଥିଲା।
“ଦୈନିକ”କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପବିତ୍ରାଳୟ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରୟୋଗ ଅଟେ; କିନ୍ତୁ ଲାଓଦିକିଆ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଇତିହାସରେ ଯେ ପ୍ରକୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରୟୋଗକୁ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କଲା, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ତୃତୀୟ ପିଢ଼ୀରେ ସମ୍ପାଦିତ ହୋଇଥିବା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ “ମିଥ୍ୟା” ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ଡାନିଏଲ ଏଗାରର ଶେଷ ପୂରଣରେ ତ୍ରିଶରୁ ଛତ୍ତିଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଦମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ ବୋଲି ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ଯିରୁଶାଲେମ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିବା “ଉପହାସକ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ” ପାଇଁ ଏହାକୁ ଅସମ୍ଭବ କରିଦେଲା ଯେ ସେମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାକୁ ସମକାଳୀନ ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ନକରି ପଦ ଏକତ୍ରିଶ ଉପରେ କୌଣସି ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଆରୋପ କରିପାରନ୍ତି।
“ଉପହାସକାରୀ ଲୋକମାନେ” ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି ଯେ, ପାପାଳ ମାସ୍ର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରା—ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଜାଲିଆତି ପ୍ରତିରୂପ—ପାପାସୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ-ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ସତ୍ୟ ବୁଝାମଣାକୁ ଅପସାରଣ କରିଦେଇଥିଲା। ଯଦି ଏହାହିଁ “ଦୈନିକ”ର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ଏକତିସତମ ପଦରେ ଯେ “ବାହୁମାନେ” ଉଠି ଦାଁଡିଥିଲେ, ସେମାନେ ପାପାସୀ ହେବେ; କାରଣ ପଦଟିର ବ୍ୟାକରଣଗତ ଗଠନ ଏହିକଥା ଦାବି କରେ ଯେ, “ବାହୁମାନେ” ସେହି ଶକ୍ତି ଯାହା “ଦୈନିକ”କୁ ଅପସାରଣ କରେ।
ନିଜମାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟାକଥାର ପାତ୍ରକୁ ଧାରଣ କରିରଖିବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ଯୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି ଯେ ପାପାତ୍ୱ (ବାହୁମାନେ) ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଦେଇଥିଲା। “ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ (miqdash)” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦଟି କିମ୍ବା ଏକ ପୌତ୍ତଳିକ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ, କିମ୍ବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ସୂଚାଏ। ଯଦି ଦାନିଏଲ ଏହା ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥାନ୍ତେ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ପାପାତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହେବାକୁ ଥିଲା, ତେବେ ସେ “qodesh” ନାମକ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତେ, ଯାହା କେବଳ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ମାତ୍ର ସୂଚିତ କରିପାରେ। ତେଣୁ, ବାଇବେଲରେ କିମ୍ବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାରେ କେଉଁଠି ଏହା ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି ଯେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ କେବେ ହେଉ କିମ୍ବା କେବେ ହେବ, ପାପାତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଥିଲା କିମ୍ବା ହେବ?
ନିଶ୍ଚୟ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନମାନଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ ନିବନ୍ଧିତ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସେହି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱର ଅର୍ଥ ଏହା ନୁହେଁ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଅପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଥିଲା। ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ, ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଭିଲେଖ-ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧିକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ତଦୁପରି, ପାପାଳ ଶକ୍ତି କେବେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ହୋଇନାହିଁ, ସେହିହେତୁ ତାହା କେବେ ମଧ୍ୟ ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାରର ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ ପ୍ରବେଶିତ ହୋଇନାହିଁ। ପାପାସୀ ପାଇଁ ଚିହ୍ନିତ ଏକମାତ୍ର ବିଚାର ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବିଚାର।
“ବାହୁମାନେ” ମଧ୍ୟ “ଧ୍ୱଂସ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବେ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲା; ତାହେଲେ ସେ କେଉଁ ଶକ୍ତି ହେବ? ପାପାସୀ କେଉଁ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ଥାପନ କଲା? ଏବଂ, ପଦ ଏକତ୍ରିଶର ସର୍ବଥା ଆରମ୍ଭରେ, ପାପାସୀ କେଉଁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଥିଲା?
ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମରେ ଅଶିକ୍ଷିତ ଲୋକମାନେ, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅନନ୍ତ ଜୀବନକୁ ସେହି ମଣିଷମାନଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି ଯେମାନଙ୍କୁ ମୋହରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ିବାରେ ଅସମର୍ଥ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ସେମାନେ ବିକୃତ ବାଇବେଲୀୟ ପ୍ରୟୋଗର ସେହି ପ୍ରକାରଦ୍ୱାରା ନିଜମାନଙ୍କର ଖୁଜୁଳିଆ କାନକୁ ଶାନ୍ତ କରାଇବାରେ ସୁବିଧାବୋଧ କରିପାରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ନିଜମାନଙ୍କର ଭୁଲକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଇତିହାସକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, ତାହାକୁ ନେଇ ଡାନିଏଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ ସହ ସମନ୍ୱୟ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରିବା ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଅସଙ୍ଗତ।
ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଆସୁଥିବା ଇତିହାସରେ—ଯାହାକୁ ଦାନିଏଲ ୧୧ର ଚାଳିଶତମ ପଦରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରାଯାଇପାରେ—ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସାମରିକ ଶକ୍ତି ପାପାସୀଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉଠିଦାଁଡିଲା, ଯେପରିକି ରୋନାଲ୍ଡ ରେଗାନ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତିଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସହ ଗୋପନ ଜୋଟ ଗଠନ କରିଥିଲେ। ଏପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଏହା ସଙ୍କେତ କଲା ଯେ ପାପାସୀଙ୍କ ଉଦୟବିରୋଧୀ କୌଣସି ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ପ୍ରତିରୋଧ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶାନ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ୫୦୮ ମସିହାରେ ପୌରାଣିକ ଧର୍ମର ପ୍ରତିରୋଧକୁ ଅପସାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହାର ପୂର୍ବଛାୟା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଉତ୍ତରର ରାଜା (ପାପାସୀ) ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ପ୍ରଥମେ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘକୁ ସମୂଳେ ବହିନେଲା, ଏବଂ ସେ ଏହା କଲା “ରଥ” ଓ “ଘୋଡ଼ସୈନ୍ୟ” ସହ ଭାଗୀଦାରୀରେ, ଯେଉଁମାନେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସାମରିକ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ “ଜାହାଜ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଆର୍ଥିକ ଶକ୍ତି ସହିତ ମଧ୍ୟ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପାପାସି ପକ୍ଷରେ ଉଠିଦାଉଥିବା “ବାହୁ” ଥିଲା। ଯେପରି ୫୦୮ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ସୁଦ୍ଧା ପୌରାଣିକତାର ପ୍ରତିରୋଧ ଦମିତ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମକୁ ଅପସାରଣ କରାଯାଇଥିଲା। ଏକଚାଳିଶତମ ପଦରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପାପାସିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଜିତ ହେବ, ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର “ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ” ଥିବା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସଂବିଧାନକୁ ଉଲଟାଇ ଦିଆଯିବ, ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କୁ (ପାପାସିଙ୍କୁ) ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସାଇବ, ଯେପରି ୫୩୮ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ପୌରାଣିକ ରୋମ କରିଥିଲା। ଯଦି ଆପଣ ଏହି ୱେବସାଇଟର ଲେଖାମାନ ପଢ଼ୁଛନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣ The Time of the End ପତ୍ରିକାକୁ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରି Daniel 11 ର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦର ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପସ୍ଥାପନା ପଢ଼ିପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ କେବଳ ଏତିକି ଚିହ୍ନଟ କରୁଛୁ ଯେ “the daily” କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନୀୟ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା, ସେହି ପ୍ରତୀକର ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରୟୋଗ। ଆମେ ଏହା କରୁଛୁ ଯେଣେକି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିପାରିବୁ ଯେ ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରୟୋଗ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ଏକ ମିଥ୍ୟାର ମାଧ୍ୟମରେ ଲାଉଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଉପରେ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମିଥ୍ୟାକୁ ଆହୁରି ବିଚାର କରିବୁ।
“ଆମ ପାଖରେ ହାରାଇବା ପାଇଁ କିଛି ସମୟ ନାହିଁ। ସଙ୍କଟମୟ ସମୟ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ରହିଛି। ପୃଥିବୀ ଯୁଦ୍ଧର ଆତ୍ମାରେ ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ ହୋଇଉଠିଛି। ଶୀଘ୍ରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କରେ କଥିତ ସଙ୍କଟର ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଘଟିବ। ଦାନିଏଲର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପ୍ରାୟ ତାହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂରଣତାକୁ ପହଞ୍ଚିସାରିଛି। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣରେ ଯେତେକ ଇତିହାସ ଘଟିଯାଇଛି, ତାହାର ବହୁ ଅଂଶ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ।”
“ତିରିଶତମ ପଦରେ ଏକ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ, ‘ସେ ଦୁଃଖିତ ହେବ, ଏବଂ ଫେରିଯିବ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ଚୁକ୍ତିର ବିରୋଧରେ କ୍ରୋଧ ପ୍ରକାଶ କରିବ; ସେ ଏପରି କରିବ; ସେ ପୁଣି ଫେରି ଆସିବ, ଏବଂ ଯେମାନେ ପବିତ୍ର ଚୁକ୍ତିକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମତି କରିବ। ଏବଂ ସୈନ୍ୟବଳ ତାହାର ପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ, ଏବଂ ସେମାନେ ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିବେ, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ବଳିକୁ ଅପସାରଣ କରିବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବେ ଯାହା ଉଜାଡ଼ କରେ। ଏବଂ ଯେମାନେ ଚୁକ୍ତିର ବିରୋଧରେ ଦୁଷ୍ଟତା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ଚାପଲୁସି ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରଷ୍ଟ କରିଦେବ; କିନ୍ତୁ ଯେ ଲୋକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ହେବେ, ଏବଂ ପରାକ୍ରମୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ସେମାନେ ଅନେକଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବେ: ତଥାପି ସେମାନେ ବହୁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତଳୱାରରେ, ଅଗ୍ନିରେ, ବନ୍ଦୀତ୍ୱରେ, ଏବଂ ଲୁଟରେ ପତିତ ହେବେ। ଏବେ ସେମାନେ ପତିତ ହେବାବେଳେ, ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସହାୟତା ପାଇବେ: କିନ୍ତୁ ଅନେକେ ଚାପଲୁସି ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯୁକ୍ତ ହେବେ। ଏବଂ ବୁଝୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ପତିତ ହେବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଧଳା କରିବା ପାଇଁ, ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ: କାରଣ ଏହା ଅଧୁନାପି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ଅଟେ। ଏବଂ ରାଜା ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କରିବ; ଏବଂ ସେ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରିବ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଠାରୁ ଉପରେ ନିଜକୁ ମହାନ କରିବ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହିବ, ଏବଂ କ୍ରୋଧ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇବ: କାରଣ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ସାଧିତ ହେବ।’ ଦାନିଏଲ 11:30–36।”
“ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଘଟଣାସମୂହ ସଦୃଶ ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଘଟିବ। ଯେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁପଥରେ ଈଶ୍ୱରଭୟ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ମନ ଉପରେ ଶୟତାନ ଶୀଘ୍ର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି ବୋଲି ଆମେ ପ୍ରମାଣ ଦେଖୁଛୁ। ସମସ୍ତେ ଏହି ପୁସ୍ତକର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ନ୍ତୁ ଏବଂ ବୁଝନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି କ୍ଲେଶକାଳରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛୁ, ଯାହା ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି:”
“‘ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ମିଖାଏଲ, ତୁମ ଜାତିର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବା ସେହି ମହାନ ରାଜକୁମାର, ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ; ଏବଂ ସେତେବେଳେ ଏମିତି ଏକ ସଙ୍କଟକାଳ ଆସିବ, ଯେପରି ଜାତି ଥିବା ସମୟରୁ ସେହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ହୋଇନଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ତୁମ ଜନମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ, ପୁସ୍ତକରେ ଲିଖିତ ମିଳୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ। ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଧୂଳିରେ ଶୁଇଥିବା ଅନେକେ ଜାଗିଉଠିବେ, କେହି ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପାଇଁ, ଆଉ କେହି ଲଜ୍ଜା ଓ ଅନନ୍ତ ଘୃଣା ପାଇଁ। ଏବଂ ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ଦ୍ୟୁତିପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେବେ; ଏବଂ ଯେମାନେ ଅନେକଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକତାର ପଥକୁ ଫେରାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ପରି ଜ୍ୱଲନ୍ତ ହେବେ। କିନ୍ତୁ ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମେ ଏହି କଥାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦ କର, ଏବଂ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ମୋହର ଲଗାଇ ରଖ; ଅନେକେ ଏପଟେ ସେପଟେ ଧାଉଥିବେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ।’ ଦାନିଏଲ 12:1–4।” Manuscript Releases, ସଂଖ୍ୟା 13, 394.