ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ନଅ

ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯେହୋୟାକୀମ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ଏହା “ଶେଷକାଳ”ରେ ଏହାର ଆଗମନ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରଥମ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶର ସଶକ୍ତିକରଣ ଅଟେ। ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାରର “ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ”କୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଟି ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛି, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ମଲାଖୀ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ସେହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଏକ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଦୂତ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ଯିଏ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ସେହି ଦୂତ, ଯିଏ ମଧ୍ୟ ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା “ସ୍ୱର” ଅଟେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏକ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ସେହି ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଏକ ଅଂଶ। ମଲାଖୀ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କୁ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରର ବିଦ୍ରୋହରେ ଦୂତ ମୋଶାଙ୍କ ସହିତ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା ପଶୁର ପ୍ରତିମାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।

ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା, ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଗଠନ କରୁଥିବା ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ଆଉ ଗୋଟିଏ ବାଇବେଲୀୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅଟେ। ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଏହିଜିକିୟେଲ ପୁସ୍ତକର ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସୀଲକରଣ, ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧ ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅଟେ। ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଯେମାନେ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଶେଷରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଲାଓଡିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଚାରି ପିଢ଼ୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଯେମାନେ ସୀଲ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେରୁଶାଲେମର ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ୁଛନ୍ତି ଓ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି। ଯେରୁଶାଲେମ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ।

ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାମାନ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଏକ ଚିତ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ଏହି ତିନି ବାର୍ତ୍ତା ଏକ ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଲେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ସମ୍ମିଳିତ ହେବା ପାଇଁ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଏକ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପରୀକ୍ଷା, କାରଣ ଏହା ଏମିତି ଏକ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯାହା ଚିହ୍ନଟ କରେ ଯେ ଲେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷା ସଫଳତାର ସହିତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ କି ନାହିଁ। ଏହା ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଏକ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା (ଆତ୍ମିକ ଅର୍ଥରେ), କାରଣ ଏହା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଅନୁତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଏହାର ଆଧାର ହେଉଛି ଲେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଲିୟାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି କି ନାହିଁ, ସେହି ସନ୍ଦେଶବାହକ ଯିଏ ଚୁକ୍ତିର ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ପଦ୍ୟଟି ସେହି ସନ୍ଦେଶର ଗମ୍ଭୀରତାକୁ ଜୋର ଦେଇ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଏହା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ଏହିଥିକେ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ଯୋହନ ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ମାନବ ଦୂତ ଯେ ସନ୍ଦେଶଟି ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଉଛନ୍ତି, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ତାଙ୍କୁ ଗବ୍ରିଏଲ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଗବ୍ରିଏଲ ତାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିକଟରୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୁନର୍ବାର ପିତାଙ୍କ ନିକଟରୁ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏଲିୟାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଦୈବତ୍ୱର ଅଧିକାର ବହନ କରେ, ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କର, କିମ୍ବା ଏଲିୟାଙ୍କର, କିମ୍ବା “ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ସ୍ୱର”ର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମାନେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା।

ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା; କାରଣ ଏକବାର ଲେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସେହି ଦୂତଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ଏଲିୟାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଭକ୍ଷଣ କରିଥିବା ପରେ—ଯିଏ ନିଜ ମହିମାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରିବା ପାଇଁ ଅବତରିଥିଲେ—ସେମାନେ ସେହି ବାଇବଲୀୟ ପଦ୍ଧତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ କାଳର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ସଠିକ ଭାବରେ ବିଚାର କରିବାକୁ ସମର୍ଥ କରେ। ସେହି ପଦ୍ଧତି ଲେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଏହା ପରିଚିତ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରେ ଯେ, ସେହି କାଳର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛି ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ରାଜ୍ୟ ଏକତ୍ର ହେଉଛନ୍ତି, ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷାର ପୂରଣସ୍ୱରୂପ। ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ, ସେହି କାଳର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ସଂଶୋଧନ-ରେଖାମାନଙ୍କ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାର ସାରତତ୍ତ୍ୱ, ଯେଠାରେ ଆରମ୍ଭ ଶେଷକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ। ପବିତ୍ର ସଂଶୋଧନ-ରେଖାମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଯେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ସହଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସବୁ କିଛି କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।

ଦାନିଏଲ, ହନନ୍ୟାହ, ମିଶାଏଲ ଓ ଆଜର୍ୟାହ—ଏହି ଚାରିଜଣ—ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି; ସେମାନେ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 କୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୂତଙ୍କ ଅବତରଣର ପରିଚୟ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ଗୁପ୍ତ ମନ୍ନାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି। ଯେ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ନା ଭୋଜନ କରାଯିବାକୁ ଅଛି, ପ୍ରେରିତ ପାଉଲ ଯେପରି ଏମାତ୍ର ଉଦ୍ଧୃତ କଲେ, ସେହିଟି ଦେବଙ୍କୁ (ଗୁପ୍ତ ମନ୍ନା) ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯିଏ ନିଜ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଓ ସୁସନ୍ତୋଷ ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ପାଉଲ ଫିଲାଦେଲ୍ଫିଆବାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମୃତ୍ୟୁ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ, ହନନ୍ୟାହ, ମିଶାଏଲ ଓ ଆଜର୍ୟାହ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ନାକୁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି।

ଦାନିଏଲ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରେ ଯେ ସେ 2001 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11 ରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଣି ନମାଇ ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଏବଂ ବାବିଲୋନର ଆହାର ଓ ପାନୀୟ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସନ୍ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ଆଶ୍ପେନଜ୍ ଯିହୂଦୀୟ ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହିଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣାଯିବା ଉଚିତ, ତାହା ଚୟନ କରିଥିଲା।

ଯଦି ଆମେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ, ପ୍ରଥମ ପଦରେ ଚିହ୍ନିତ ଆଜ୍ଞା-ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ଅନୁସରଣ କରୁ, ତେବେ ନେବୂଖଦ୍ନେସ୍ସର ଆଶ୍ପେନଜଙ୍କୁ ସେହି ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଚୟନ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ହିଜକିୟଙ୍କ ପାଖରେ ଯିଶାୟା ଘୋଷଣା କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲେ। ଆଶ୍ପେନଜ ସେହି ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ପରେ ଖୋଜାମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ମେଲ୍ଜରଙ୍କୁ ଦେଲେ। ନେବୂଖଦ୍ନେସ୍ସର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି; ଆଶ୍ପେନଜ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ଏବଂ ମେଲ୍ଜର ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଆଶ୍ପେନଜ ଜାଣୁଥିଲେ କେଉଁ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଚୟନ କରିବାକୁ ହେବ, ଏବଂ ସେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣିବା ପୂର୍ବରୁ, ଦାନିଏଲ ସଠିକ୍ ଖାଦ୍ୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନେବେ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଜାଣୁଥିଲେ।

ଏଠାରେ ମେଲ୍ଜାର ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା, ଯଥା ମେଲ୍ଜାରଙ୍କର ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ପ୍ରତି ଭୟ ଦ୍ୱାରା ଉଦାହୃତ ହୋଇଛି। ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ପ୍ରଥମ, ତ୍ରୟୋଦଶ ଏବଂ ଶେଷ ଅକ୍ଷରକୁ ଏକତ୍ର କରି ଗଠିତ ହୋଇଥିବା “ସତ୍ୟ” ପାଇଁ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦଟି, ଏହି ଲେଖାମାନରେ ପୂର୍ବରୁ ଏହା ପ୍ରମାଣିତ କରାଯାଇଛି ଯେ, ଏହା ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କର ତିନି-ପଦକ୍ଷେପୀୟ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏପରି କରିବାରେ, ଅନେକ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ଆଧାରରେ ଏହା ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ, ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ ସେହି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷା ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାମାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଅନନ୍ତକାଳୀନ ସୁସମାଚାର ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଏହାକୁ ଆଦମଙ୍କ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଇ ଏକେ ସୁସମାଚାର ବୋଲି ପରିଭାଷିତ କରେ।

ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି ତାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦେବା, ଏବଂ ତୃତୀୟଟି ହେଉଛି ତାଙ୍କର ବିଚାରର ଘଣ୍ଟାର ଆଗମନ। ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ, ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି, “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର।” ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ବାବିଲୋନର ପତନକୁ ଘୋଷଣା କରେ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ମିଲେରୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ହେଉ କି ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରି ଆସିବାର ଆହ୍ୱାନ ହେଉଛି ସେଠା, ଯେଉଁଠାରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଉଣ୍ଡାଳନର ପ୍ରକାଶ ସଫଳ ହୁଏ। ସେହି ସମୟଖଣ୍ଡରେ, ତାହାକୁ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନି, ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି, କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଉ, ସେହି ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବାମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଅନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ସେହି ସମୟଖଣ୍ଡ ଏକ ଏମିତି ସମୟବିନ୍ଦୁକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ମିଲେରୀୟ ଇତିହାସରେ ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, କିମ୍ବା ରବିବାର ଆଇନ ସଙ୍କଟରେ ଘଟୁଥିବା ବାବିଲୋନର ବେଶ୍ୟାର ବିଚାର।

ମେଲ୍ଜାରଙ୍କ ଭୟ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଏହା ଦଶ ଦିନର ଆହାର-ପରୀକ୍ଷାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ; ଯେଉଁଠାରେ ସଂଖ୍ୟା ଦଶ ମଧ୍ୟ ଏକ ପରୀକ୍ଷାକୁ ସୂଚିତ କରେ। ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିବା ବୋଲି ମେଲ୍ଜାରଙ୍କ ଉକ୍ତି, ଦାନିଏଲ ରାଜାଠାରୁ ଅଧିକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଏବଂ ବାବିଲୋନର ଆହାରଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଅପବିତ୍ର ନ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଥିବା ସେହି ଭାବନା ସହିତ ସମାନ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କର ପରୀକ୍ଷାର ସମୟାବଧି ତିନି ବର୍ଷ ଥିଲା; ଏହିପରି ଏହା ତିନି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ତିନିଟି ପଦକ୍ରମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ସଶକ୍ତିକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ଆରମ୍ଭ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ, ଯାହାକି ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ଭୋଜନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କ ପରୀକ୍ଷାକାଳ, ସେହି ତିନି ବର୍ଷର ଆରମ୍ଭିକ ଦଶ ଦିନରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। “ଦଶ” ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ପ୍ରତୀକ, ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯୋଶୁଆ ଓ କାଲେବଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଦଶମ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ। ଏହା ସ୍ମର୍ନା ମଣ୍ଡଳୀରେ ନିର୍ଯାତନାର ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

ସ୍ମିର୍ନା କଳିସିୟାକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପରାମର୍ଶ ଏହିଥିଲା ଯେ, ସେମାନେ ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ; କାରଣ ସେମାନେ ଯଦି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେ ତାଙ୍କର ସେହି ଈଶ୍ୱରଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୟକୁ ଜୀବନର ମୁକୁଟ ଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କୃତ କରିବେ। ସେହି ଈଶ୍ୱରଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୟ ଦାନିଏଲଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମନ୍ନା ଭୋଜନ କରିବାର ଆକାଂକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା; ଯେପରି ମେଲ୍ଜର ଏବଂ ଦାନିଏଲ୍ ନିଜ ହୃଦୟରେ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ ଯେ ସେ ବାବିଲୋନର ଭୋଜନ ଓ ପାନୀୟଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଅଶୁଚି କରିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଉପାଦାନ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦେବା, ଯାହା ଏହି ଆହାର-ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପ୍ରଭାବମାନଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟମାନ ପ୍ରକାଶକୁ ସୂଚିତ କରେ। ଦଶ ଦିନର ଶେଷରେ, ଦାନିଏଲ୍ ଏବଂ ସେହି ତିନିଜଣ ଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷ ନିଜମାନଙ୍କର ଶାରୀରିକ ଦେଖାଶୁଣା ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କଲେ।

ସେହି ଚାରିଜଣ ଶିଶୁ ଆହାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଲେ; ଏଠିଏ ଆଦାମ ଓ ହବା ପତିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ସେହି ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯାହାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମା ପରେ ସତ୍ତ୍ୱରେ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିଥିଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମା ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାର ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଦାନ ଥିଲା। ଏହା “ଅରଣ୍ୟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଥିବା ସ୍ୱର” ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ସନ୍ଦେଶକୁ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ କଲା ଓ ସମର୍ଥନ କଲା। ପରେ, ଦାନିଏଲ ଓ ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠଜନଙ୍କ ପରି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆହାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଚାଳିଶି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରାଗଲା, ଯେପରି ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ ରେ ଅବତରଣ କରିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ଗୁପ୍ତ ମାନ୍ନାର ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି, ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ତାହା ପରେ ଆଉ ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷା ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ସେଠି ଥିଲା, ଯେଠାରେ ଦାନିଏଲ ଓ ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠଜନ ନିଜମାନଙ୍କର ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିଥିଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଆହାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପରେ ଯେ ପରୀକ୍ଷା ଆସିଥିଲା, ସେଥି ମଧ୍ୟ ମହିମାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆହାରର ପରୀକ୍ଷାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ପରେ, ସାତାନ ତାଙ୍କୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର “ମହିମା” ପ୍ରସ୍ତାବ କଲା; କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିବାକୁ ବାଛିଲେ। ଆଦମ ଓ ହବା ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଫଳ ହେଲେ, ଏବଂ ସତ୍ୱରେ ଡୁମୁର ପତ୍ରଦ୍ୱାରା ନିଜମାନଙ୍କର ମୁଖମଣ୍ଡଳକୁ ଆଛାଦିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଆର ଦେବଙ୍କର ମହିମାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁନଥିଲେ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ପରିଧାନ କରିଥିବା ଆଲୋକର ବସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ “all learning and wisdom”ରେ “knowledge and skill” ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ଦାନିଏଲ “all visions and dreams”ରେ ବୁଝାମଣା ପାଇଲେ।

ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଯାହା ମେଲଜାର ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା। ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ, ଉଇଲିଅମ୍ ମିଲର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ “ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ସ୍ୱର”ର ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବାମାନଙ୍କ ଓ ତାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ, ତାହାପରେ ମିଲରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଦୃଶ୍ୟମାନ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ ଶିଙ୍ଗ ହୋଇଉଠିଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଓ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ, ସେମାନେ ରୋମର କନ୍ୟାମାନେ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ସେମାନେ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକର ବିପରୀତରେ, ବାବିଲୋନର ଆହାର ଖାଇବାକୁ ଓ ତାହାର ଦାଖମଦ ପିଇବାକୁ ବାଛିନେଇଥିଲେ। ତିନି ବର୍ଷର ଶେଷରେ, ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠଜନମାନେ ନେବୁକଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିଚାର ପାଇଁ ଆଣାଯାଇଥିଲେ।

ଦାନିଏଲ ଏବଂ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠଜନ “ଦଶ” ଦିନର ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାବେଳେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ “ଦଶ” ଗୁଣ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେଲେ।

ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଦୁଇ ପୁସ୍ତକରେ ଗଠିତ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଟେ। ଏହା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସହ ସମାନ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କରେ। ଏହା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପ୍ରଥମ ପଦରେ ପ୍ରଥମେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିବା ସତ୍ୟକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, କାରଣ ନବୁଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ଅଶ୍ପନଜଙ୍କୁ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ପରେ ମେଲ୍ଜରଙ୍କୁ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ପିତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ପରେ ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କୁ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେ ଯୋହନଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।

ଯେ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି, ଅର୍ଥାତ୍ ଯେ ସନ୍ଦେଶଟି ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଦ୍ରାଭଙ୍ଗ ହେଉଛି, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ପିତାଙ୍କ ତାଙ୍କର ଚର୍ଚ୍ଚ ସହ ଯୋଗାଯୋଗର ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପିତା ତାଙ୍କର ଚର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଯାହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେହା ହେଉଛି ତିନି ଦୂତଙ୍କର ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟ ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରେଖାମାଳା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସତର୍କତାସହ ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି। ଏହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଗୁପ୍ତ ମନ୍ନାର ଏକ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଉପାଦାନ, ଯାହା 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ ଦୂତଟି ଅବତରଣ କଲାବେଳେ ତାହାର ହାତରେ ଥିଲା।

ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇନାହାନ୍ତି, ତେବେ ତାହାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବା, ଏବଂ ତେଣୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା, ଅସମ୍ଭବ। ଏହି ସତ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବଂ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି ସେହି ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ କହିଥିବାପରି, “ଆମର ଅନନ୍ତ ଗନ୍ତବ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯିବ।” ସେ ଆହୁରି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଏହା ସେହି ପରୀକ୍ଷା ଯାହାକୁ ଆମେ “ମୋହରିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ” ପଡ଼ିବ। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରାୟ ସମାପ୍ତ ହୋଇଆସିଛି।

ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟଟି ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ପରୀକ୍ଷା ସମ୍ପର୍କିତ, ଏବଂ ଏହା ଯଥାର୍ଥ ଯେ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟଟି ଏକ ମହାନ ପ୍ରତିମା ବିଷୟରେ ଅଟେ; ଏବଂ ଏହା କେବଳ ଏହି କାରଣରୁ ଯେ ଦାନିଏଲ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ “ଦଶଗୁଣ” ଅଧିକ “ବୁଝା” ଓ “ଜ୍ଞାନ” ଦ୍ୱାରା ଆଶୀର୍ବାଦିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ସେହି ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିଥିଲେ। ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀରେ ଥିବା ପରୀକ୍ଷା ବିଷୟକ ସତର୍କବାଣୀ ପରି, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରତିମା-ପରୀକ୍ଷା ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର ପରିଣାମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ।

ଦାନିୟେଲ ଗ୍ରନ୍ଥର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଆହୁରି କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଷୟ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଆମେ ବିଚାର କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ; ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ସେହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।