ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକ - ଏକାନବେଇ ନମ୍ବର

ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯେ ଜ୍ଞାନ ଅନାବୃତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଜ୍ଞାନ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ସେହି ଦର୍ଶନ ଦାନିଏଲର ସପ୍ତମ, ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ; ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯେ ଜ୍ଞାନ ଅନାବୃତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଜ୍ଞାନ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ଦାନିଏଲର ଦଶମ, ଏକାଦଶ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ। ଏହି ଦୁଇ ଆନ୍ଦୋଳନ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପର୍କ ବହୁଳ ଅଛି। 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହରୁ 1989 ମସିହାର ଅନ୍ତ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଏକଶେ ଛବ୍ବିଶ ବର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଇ ଆନ୍ଦୋଳନ ପରସ୍ପର ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଛି।

ଶେଷ ସମୟର ଉଭୟ କାଳରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର “ସାତ କାଳ” ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି। ପୈଗାନତା ଏବଂ ପରେ ପାପାତନ୍ତ୍ର ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ରାଳୟ ଓ ସେନାଦଳକୁ ପଦଦଳିତ କରିଆସିଥିଲେ। ୧୮୬୩ର ବିଦ୍ରୋହରୁ ୧୯୮୯ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏକ ଆତ୍ମିକ ପଦଦଳନ ଘଟିଥିଲା, ଯାହା ଯିହିଜ୍କେଲ ପୁସ୍ତକର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାରି ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

ପ୍ରଥମ କ୍ରୋଧାଗ୍ନିର ଶେଷରୁ ଆରମ୍ଭ କରି 1844 ମସିହାରେ ଶେଷ କ୍ରୋଧାଗ୍ନିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଛୟାଳିଶ ବର୍ଷର ଅବଧିରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଗୋଟିଏ ଆତ୍ମିକ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯାହାରେ ସେ 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ହଠାତ୍ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଏହା 1989 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଶେଷ ସମୟରୁ ଆସନ୍ନ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟକୁ ସମାନାନ୍ତର କରେ, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୁନର୍ବାର ଗୋଟିଏ ଆତ୍ମିକ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାପାଇଁ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରର ମହା ଭୂମିକମ୍ପର ଘଣ୍ଟାରେ ହଠାତ୍ ଆସିବେ।

ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ଦୂତ 1844 ମସିହାରେ ଆସିଲେ, ଚୁକ୍ତିର ସନ୍ଦେଶବାହକ ହଠାତ୍ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ; କିନ୍ତୁ 1863 ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେହି ଅବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲେବୀୟମାନେ ଏଲିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ମୋଶାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଲେ ଏବଂ ମରୁଭୂମିରେ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଫେରିଗଲେ। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ “ନିର୍ମାତାମାନେ” ଶେଷରେ “ସାତ ଥର”ର “କୋଣାଶିଳା”କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଫିଲାଦେଲଫିଆର ଆନ୍ଦୋଳନରୁ ଲାଓଦିକିୟାର କଲିସିଆକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବେ। ଶେଷ ଦିନମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଚୁକ୍ତିର ସନ୍ଦେଶବାହକ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ, ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମର ସମୟରେ, ସେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଡାକିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲେବୀୟମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିବେ। ଶେଷ ଦିନର ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନେ ଲାଓଦିକିୟାର “କଲିସିଆ”ରୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆର “ଆନ୍ଦୋଳନ”କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଇଥିବେ।

ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ King James Bible ପ୍ରକାଶିତ ହେବାର ଦୁଇ ଶେ କୁରି ବର୍ଷ ପରେ ତାହାର ଔପଚାରିକ ରୂପେ ସଂଗଠିତ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ Declaration of Independence ପ୍ରକାଶିତ ହେବାର ଦୁଇ ଶେ କୁରି ବର୍ଷ ପରେ ତାହାର ଔପଚାରିକ ରୂପେ ସଂଗଠିତ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲା। ଉଭୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଔପଚାରିକ ରୂପେ ସଂଗଠିତ ବାର୍ତ୍ତା ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କ ଅବତରଣ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନ ହବକ୍କୂକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର “ବିତର୍କ”ର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା, ଏବଂ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶନକୁ ପ୍ରେରିତ କଲା।

ହବକ୍କୁକଙ୍କ ଫଳକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ସନ୍ଦେଶ ଏକ ନିରାଶାକୁ ଉଦ୍ଭବ କରାଇଲା, ଯାହା ବିଳମ୍ବର ଏକ ସମୟକୁ ଆଣିଲା, ଯାହା ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶକୁ ନେଇଗଲା, ଏବଂ ଯାହାର ସମାପ୍ତି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶର ପୂରଣ ସହିତ ହେଲା। ଏହି ଦୁଇଟି ଆନ୍ଦୋଳନ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ସମାନତାମାନେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଷ୍କର୍ଷାତ୍ମକ ପ୍ରମାଣ ଯେ, ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସ ସହିତ ସମ୍ବଦ୍ଧ ଅଟେ ଏବଂ ସେହି ଇତିହାସରେ ପୁନରାବୃତ ହୁଏ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସମୟାବଧି ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଏହାର ପୂରଣ Future for America ର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ହୁଏ। ପ୍ରେରଣା ପୁନଃପୁନି ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକମାନଙ୍କୁ ଜଣାଏ ଯେ, କେବଳ ସେମାନେ ଯେମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନିବେ, ସେମାନେ ମାତ୍ର ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର କାଳ, ଆନ୍ଦୋଳନ, ଓ ସନ୍ଦେଶ—ଏହି ସବୁକୁ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ “ଚିହ୍ନିବା” ବୋଲିଥିବା ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଥିବା କୌଣସି ବିଷୟକୁ ପୁନର୍ବାର ଦେଖି ଚିହ୍ନଟ କରିବା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର କାଳ, ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ସନ୍ଦେଶକୁ ଦେଖିବାର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ହେଉଛି, ଏହା ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି ବୋଲି ଚିହ୍ନିବା। ଏହା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସଂଶୋଧନମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏକ ଆରମ୍ଭକାଳୀନ ଆନ୍ଦୋଳନ ଥିଲା, ଯାହା ଗୋଟିଏ ଶେଷକାଳୀନ ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ତେଣୁ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସଂଶୋଧନମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଏହା ସହ ଅଧିକ ସରାସରି ସନ୍ଦର୍ଭ ରହିଛି। ଏହାରେ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାଙ୍କର ସ୍ୱାକ୍ଷର ମଧ୍ୟ ରହିଛି, ଯିଏ ସଦା କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଶେଷକୁ ସେହି ବସ୍ତୁର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି।

ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଥିଲା ଦାନିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ, ପଦ ତେର ଓ ଚଉଦ। ମୁଁ ଜାଣିଛି ଯେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ପଦ ଚଉଦକୁ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଓ ଭିତ୍ତି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତତଃ ପଦ ଚଉଦ ହେଉଛି ପଦ ତେରର ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର। ଯେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ତରକୁ ଉଦ୍ଭବ କରାଏ, ସେହି ପ୍ରଶ୍ନକୁ ବୁଝିବା ବିନା ଉତ୍ତର ଶୂନ୍ୟ। ପଦ ତେର ପଦଦଳନର ଦର୍ଶନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଏବଂ ପଦ ଚଉଦ ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମନ୍ଦିର ଓ ସେନାକୁ, ଯେଉଁମାନେ ପଦଦଳିତ ହୋଇଥିଲେ, ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ଦର୍ଶନ। ଏହି ଦୁଇ ଦର୍ଶନ ପ୍ରସଙ୍ଗ, ବ୍ୟାକରଣ, ଏବଂ ପାଲ୍ମୋନି, ଅଦ୍ଭୁତ ସଂଖ୍ୟାଗଣକ, ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଭାବେ ସଂଯୁକ୍ତ।

ୱିଲିଆମ୍ ମିଲରଙ୍କୁ ଭିତ୍ତିସ୍ଥ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଗଲା; ଯାହା ହେଉଛି ଦାନିଏଲ୍ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ, ପଦ ତେର ଓ ଚଉଦ। ସେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ମଣି ଥିଲା “ସାତ କାଳ”, ଯାହା ପଦ ତେରର ପଦଦଳିତ କରାଯିବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଏବଂ ସେ ଯେ ଧାଞ୍ଚାର ଉପରେ ନିଜର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗଠନ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ସେହିଟି ଥିଲା ପଦ ତେରରେ ପ୍ରତିନିଧିତ “ଦୁଇ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତି”ର ଆଦର୍ଶ-ରୂପ। ମିଲର ସଠିକ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ଯେ, ପଦ ତେରର “ଦୈନିକ” ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ ହେଉଛି ପୌରାଣିକ ଧର୍ମ, ଏବଂ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତିର ଅପରାଧ ହେଉଛି ପାପତନ୍ତ୍ର। ଏହି ଅର୍ଥରେ, ମିଲରଙ୍କ ଧାଞ୍ଚାର ସର୍ବଥା “ଭିତ୍ତି”, ଏବଂ ସେହି ଭିତ୍ତି ଓ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ତମ୍ଭର “ଭିତ୍ତି”, ଏହି ବୁଝାମଣା ଥିଲା ଯେ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର “ଦୈନିକ” ପୌରାଣିକ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମିଲରୀୟ ଇତିହାସରୁ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିର ଭିତ୍ତି ଥିଲା ଯେ, ଦାନିଏଲ୍ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର “ଦୈନିକ” ପୌରାଣିକ ଧର୍ମ ଥିଲା; ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶନ ସତର୍କତାସହ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲା ଯେ “ଯେମାନେ ବିଚାରର ଘଣ୍ଟାର ସନ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ‘ଦୈନିକ’ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ସଠିକ ଥିଲା।”

୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟରେ “ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଆଲୋକର ଭିତ୍ତି ମଧ୍ୟ “ନିତ୍ୟ” ଅଟେ। ଏହା କେବଳ ଆଉ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସମାନାନ୍ତର ମାତ୍ର। ଦାନିୟେଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ଚିହ୍ନିବା ପାଇଁ ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀମାନଙ୍କର ପ୍ରୟୋଗ ଆବଶ୍ୟକ। ତାଙ୍କର ଲେଖନୀମାନଙ୍କରେ ସେ ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଦାନିୟେଲ ଏଗାରର ଏକତ୍ରିଶତମ ପଦର ଇତିହାସ ଦାନିୟେଲ ଏଗାରର ଶେଷ ପଦମାନଙ୍କରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ। ସେହି ପ୍ରେରିତ ସଙ୍କେତ ବିନା, ଏକତ୍ରିଶତମ ପଦର ସମାନାନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ଚାଳିଶ ଓ ଏକଚାଳିଶତମ ପଦସହ ବୁଝିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଅଧିକ କଠିନ ହେଇପଡ଼ିଥାନ୍ତା।

ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା “ଦୈନିକ” ପୌରାଣିକ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଏବଂ ଏହା ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭିତିର ଭିତିସ୍ଥମ୍ଭ; ଏହା ସହିତ ଏହା ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନର ସନ୍ଦେଶର ମୂଳଭିତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ଏହା ସେହି ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ, ଯାହାକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ଏକ “ମିଥ୍ୟା” ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରାନ୍ତିରୂପେ ପରିଣତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଲାଓଡିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ତୃତୀୟ ପିଢ଼ୀରେ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଇଥିଲା; ଯାହାକୁ ଯିହିଜ୍କେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠରେ “ତାମ୍ମୂଜ ପାଇଁ ବିଳାପ କରୁଥିବା ନାରୀମାନେ” ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ ତୃତୀୟ ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଛାୟାରୂପେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପର୍ଗମସର ତୃତୀୟ ମଣ୍ଡଳୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସମ୍ମିଶ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।

“ନିତ୍ୟ” ବିଷୟଟି ଶେଷ ବର୍ଷାର ସମୟରେ ଯେ ଭୂମିକା ପାଳନ କରେ, ତାହାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରୁଥିବା ଦୈବୀ ଦିଗନିର୍ଦ୍ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଏବଂ ମାନବୀୟ ନିର୍ମାଣର ସମ୍ଭାବନାରୁ ପରେ। ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ିକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନତଶିର ହେଉଥିବାରୂପେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି, ଏହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପଶୁର ଚିହ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି ଯେ, ସେହି ଚିହ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପଶୁ ସହିତ ସମାନ ମନୋଭାବରେ ପହଞ୍ଚିବା, ଏବଂ ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ଅର୍ଥ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଶେଷରେ ପାପର ମନୁଷ୍ୟର ପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ। ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଯିହିଜ୍କିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠରେ ଯିରୁଶାଲେମର ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପିଢିରେ ପରମେଶ୍ୱର ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ ସେହି ସମୟରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁମୋଦନର ମୁଦ୍ରା ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଶାସ୍ତ୍ରର ସେହି ଅନୁଚ୍ଛେଦ, ଯାହା ୱିଲିଆମ ମିଲରଙ୍କୁ ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକରେ “ନିତ୍ୟ” ବୋଲି ଯାହାକୁ ଦର୍ଶାଯାଇଛି, ସେଟି ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଥିଲା ବୋଲି ଚିହ୍ନିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଆଲୋକ ଯୋଗାଇଥିଲା, ସେହିଠାରେ ହିଁ ପାପର ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପରିଚୟ ମିଳେ, ଯାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିହିଜ୍କିଏଲର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ ନମନ କରନ୍ତି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିର ପୋପଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ସେହି ସହିତ ପ୍ରଥମ ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିର ପୌତ୍ତଳିକତାକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏବଂ ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦର ବିଷୟବସ୍ତୁ ଥିବା ସତ୍ୟ ହେଉଛି ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଭୂମିକା, ଯାହା 2 Thessalonians ରେ ସେହି ଶକ୍ତି ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି, ଯେଉଁଥି ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ 538 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସିଂହାସନାରୂଢ଼ ହେବାରୁ ରୋକି ରଖେ।

“ଦୈନିକ” ବିଷୟକ ସେହି ସତ୍ୟ, ଯାହା ମିଲ୍ଲରଙ୍କର ମୂଳାଧାର ସତ୍ୟ ଥିଲା ଏବଂ ଯାହା ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଓ ସେନାଦଳକୁ ପାଦତଳରେ ଦଳିଦେଉଥିବା ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରୂପରେଖା ଉତ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରିଥିଲା, ସେହି ସତ୍ୟକୁ ପାଉଲ ଏମିତି ଏକ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଏ, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଯେମାନେ ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ଆଣିଥାଏ। ସମାନାନ୍ତର ଇତିହାସମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ, ସେହି ଏକଇ ସତ୍ୟ, ଯାହା ମୂଳାଧାର ସତ୍ୟ, Future for America-କୁ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଅନ୍ତିମ ତ୍ରିବିଧ ସଂଘ ବିଷୟରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରୂପରେଖା ଉତ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରିଥିଲା।

କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ମୂଳଭୂତ ସତ୍ୟ, ଯାହା ଏହି ଉଭୟ ସମାନାନ୍ତର ଇତିହାସର ମୂଳଭୂତ ସତ୍ୟ, ତାହାକୁ “ମିଥ୍ୟା”ରେ ପରିଣତ କରାଯାଏ, ଯାହା ସେହି ମୌଳିକ ଭ୍ରାନ୍ତି ଏବଂ ପାଉଲଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ ହୋଇଯାଏ, କାରଣ ଏହା ସେହି ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ମିଥ୍ୟା ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷାର “ଶାନ୍ତି ଓ ନିରାପତ୍ତା” ବାର୍ତ୍ତାର ଢାଞ୍ଚା, ଯେମାନେ ପୁଣି କେବେ ନିଜମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚ କରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଅପରାଧ ଦେଖାଇବେ ନାହିଁ। “ଦୈନିକ” ପ୍ରଥମ ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଉଭୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଭିତ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଲାଓଦିକିୟାର ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଏହାର ଅର୍ଥକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଲଟାଇଦେଲେ, ଶୈତାନୀ ପ୍ରତୀକକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରି, ସେହି ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତୀକ ମିଥ୍ୟା ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷାର ଜାଲିଆତି ବାର୍ତ୍ତାର ଭିତ୍ତି ହୋଇଗଲା।

ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, ଏବଂ “ଦୈନିକ”ର ଅର୍ଥକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଓଲଟାଇଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଭାବେ ମିଥ୍ୟା କହିବା, ଅକ୍ଷମ୍ୟ ପାପର ସଂଜ୍ଞାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ନିକଟ ଭାବେ ଅନୁକରଣ କରେ। କାହାକୁ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ନଷ୍ଟ ଠାରୁଆ ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଅନ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ଷମତାର, କିମ୍ବା ନୈତିକ ଅଧିକାରର, ସୀମାର ପରେ; କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଯାହା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଉଛି, ସେହି କଥା ନୁହେଁ।

ଯେମାନେ ଯିଶାୟାରେ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଉଛନ୍ତି—ଯାହା କେବଳ ଯିଶାୟା ଅନ୍ୟତ୍ର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆଲୋକ ବା ଆଲୋକକୁ ଅନ୍ଧକାର ବୋଲି ଡାକିବା ବୋଲି ପରିଚିତ କରିଥିବା କଥାର ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରକାଶମାତ୍ର—ସେମାନଙ୍କର ଶେଷ ବିଚାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ, ସେମାନେ ଯିରୁଶାଲେମ୍‌ରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ପତାକା (ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର) ପତାକାରୂପେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୁଏ; ସେହି ସମୟଟି ହେଉଛି ଯେତେବେଳେ “ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ କ୍ରୋଧ ତାଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ,” ଏବଂ ସେ “ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ହାତ ବଢ଼ାନ୍ତି,” ଏବଂ “ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରନ୍ତି,” ଏବଂ “ତାଙ୍କର ମୃତଦେହ ରାସ୍ତାମାନଙ୍କ ମଝିରେ ଛିଣ୍ଡିତ ହେବ।” ରାସ୍ତାମାନଙ୍କ ମଝି ବୋଲି କହିଲେ ଯିରୁଶାଲେମର ରାସ୍ତାମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଯିହିଜ୍କେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ନଅର ବିନାଶକ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ବାହାରିଯିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଏ: “ଆଗକୁ ଯାଇ ପ୍ରହାର କର; ତୁମ ଆଖି କ୍ଷମା ନ କରୁ, ତୁମେ ଦୟା ମଧ୍ୟ ନ କର: ବୃଦ୍ଧ ଓ ଯୁବକ, କୁମାରୀମାନେ, ଛୋଟ ପିଲାମାନେ, ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବଧ କର; କିନ୍ତୁ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସେହି କୌଣସି ମଣିଷଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୋର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରୁ ଆରମ୍ଭ କର। ତେବେ ସେମାନେ ମନ୍ଦିର ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।” ଯିହିଜ୍କେଲଙ୍କ “ପ୍ରାଚୀନମାନେ,” ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ କହନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହେବାକୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଯିଶାୟାଙ୍କ ଅଠାଇଶ ଓ ଉଣତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟର “ଇଫ୍ରାୟିମର ମଦ୍ୟପମାନେ,” ଯେମାନେ “ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଉଛନ୍ତି।”

ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେମାନେ ସେହିମାନେ ଯେମାନେ “ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପିବାରେ ପରାକ୍ରମୀ, ଏବଂ ମଦ୍ୟ ମିଶାଇବାରେ ବଳବାନ୍ ପୁରୁଷ; ଯେମାନେ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟସଂଗତ ଠାରାନ୍ତି।” Questions on Doctrine ପୁସ୍ତକର ପ୍ରକାଶନ ସହିତ, ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ପାତ୍ରରୁ ପାନ କଲେ, ଏବଂ ନ୍ୟାୟୀକରଣର ସେହି ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଯାହା ଦାବି କରେ ଯେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମର ପରିବର୍ତ୍ତୀ, କିନ୍ତୁ ଆମର ଆଦର୍ଶ ନୁହନ୍ତି। ଏହା କରିବା ମାଧ୍ୟମରେ, ସେହି ପୁସ୍ତକ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟସଂଗତ ଠାରାଇଲା, ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ପତିତ ଚର୍ଚ୍ଚମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରହୀତ ହେବାର ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ। ଏହି ଅନୁଛେଦ ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ବିଚାରକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, ଏବଂ ସେହି ବିଚାରର କାରଣ ହେଲା ଯେ ସେମାନେ “ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କଲେ।” ସେମାନେ ଏହା କଲେ “the daily” ବିଷୟର ଏହି ବୁଝାମଣାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି, ଯାହା ବିଚାର-ଘଣ୍ଟାର ଘୋଷଣା କରିଥିବାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ପାତ୍ରରୁ ପାନ କରି।

ସେହି ଅଂଶରେ ସେମାନେ ଯାହା ମିଠା, ତାହାକୁ ତିତା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହା ତିତା, ତାହାକୁ ମିଠା କରନ୍ତି। ଦୂତ ଯେତେବେଳେ ଅବତରଣ କରନ୍ତି, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଅଛି, ସେହିଟି ମିଠା; କିନ୍ତୁ ସେହି ସନ୍ଦେଶର ନିଷ୍କର୍ଷ ତିତା। ସେମାନେ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ, ଦୂତଙ୍କ ଅବତରଣ ସମୟରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ସତ୍ୟ ଅନ୍ତ୍ୟବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ତିତା, ଏବଂ ନିଷ୍କର୍ଷରେ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ମିଠା ମିଥ୍ୟା ଶାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷାର ସନ୍ଦେଶକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଲଟାଇଦେବାରୁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ରୋକି ପାରୁନାହାନ୍ତି।

ଯେଉଁ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ଏହି ପାପଟିକୁ ପ୍ରତିନିଧିକରଣ କରାଯାଇଛି, ସେହିଟି ସେମାନଙ୍କର ସମୁଦାୟୀକ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ଶେଷଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। ତେଣୁ, ଏହା ଦେଖିବା ଯଥୋଚିତ ଯେ, ପୌତ୍ତଳିକତାର ସାତାନୀୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରିବାରେ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଅକ୍ଷମ୍ୟ ପାପର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମାନାନ୍ତର ଅଟେ, ଯାହା ହେଉଛି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସାତାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରିବା। “ମିଥ୍ୟା”କୁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍‌ର ତୃତୀୟ ପିଢୀରେ ସ୍ଥାନ ଦେବା, ସେମାନଙ୍କର ଭ୍ରାନ୍ତ ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷା-ବାର୍ତ୍ତାର ମୂଳଭୂତ ତର୍କକୁ ପ୍ରଦାନ କଲା, ଏବଂ ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମ ଆଣିଥାଏ। ଯେଉଁ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ମିଲର “the daily”ର ସଠିକ ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରିଥିଲେ, ସେହିଠି ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ ହେଉଥିବାରେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପବିତ୍ର ଇତିହାସତୁଳନାରେ ଅଧିକ ଭାବେ ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦ ସନ୍ଦର୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସତ୍ୟ। ମିଲରଙ୍କ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିର ଭିତ୍ତିଶିଳା ଯାହା, 1989 ମସିହାରେ ଆସିଥିବା ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିର ମଧ୍ୟ ସେହି ଭିତ୍ତିଶିଳା ଅଟେ; କାରଣ “ଦୈନିକ” ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ସଠିକ ବୁଝାମଣା, ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଚାଳିଶ ଓ ଚାଳିଶିଏକ ପଦର ଇତିହାସକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ଯଦି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଜଣେ ଛାତ୍ର ପୌତ୍ତଳିକତାର ଭୂମିକା ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ ସହ ତାହାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କକୁ ବୁଝିନଥାଏ, ତେବେ ସେହି ଛାତ୍ର ଏହା ଚିହ୍ନିପାରିବ ନାହିଁ ଯେ ପ୍ରଥମେ ପାପାସିର ଉଦୟକୁ ନିରୋଧ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ପରେ ପାପାସିକୁ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସାଇବାର କାର୍ଯ୍ୟ, ପୌତ୍ତଳିକତା ଦ୍ୱାରା ସଂପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରର ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଭୂମିକାକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ପାପାସିକୁ ନିରୋଧ କରେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ତାହାକୁ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରର ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଭୂମିକା ଆମେରିକା ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟତ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।

ଆମେ ଆମର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଆଲୋକର ମୁଦ୍ରାମୋଚନ ବିଷୟରେ ଆମର ବିଚାରଣାକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।