ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ବିଷୟ ପ୍ରଧାନତଃ—କିନ୍ତୁ ଏକାନ୍ତରୂପେ ନୁହେଁ—ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ନିଜକୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲା। ସାର୍ଦ୍ଦୀସ, ଯେହି ମଣ୍ଡଳୀ ପାପାଲ ସର୍ବୋଚ୍ଚତ୍ୱର ଅନ୍ଧକାରରୁ ବାହାରୁଥିଲା, ସେହି ମଣ୍ଡଳୀକୁ ସୁସମାଚାରର ଏକ ଅଧିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝାମଣି ପ୍ରତି ନେତୃତ୍ୱ କରାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଖୋଲାଯିବାବେଳେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ତୃତୀୟ ଦୂତର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଲାଓଡିକିୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲା। ଏହି କାରଣରୁ ଦାନିୟେଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ସତ୍ୟ, ଯାହା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିର ଉତ୍ସ ଅଟେ, ଲାଓଡିକିୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା।
ସତ୍ୟ ଭିତ୍ତିର ଉପରେ (1 Corinthians 3:10, 11) ନିର୍ମାଣ କରୁଥିବା ଅଳ୍ପ କିଛି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ନିର୍ମାତା ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷାର ଆବର୍ଜନା କାମକୁ ବାଧା ଦେଉଥିବାରୁ ଚକିତ ଓ ବାଧିତ ହୋଇଥିଲେ। ନେହେମିୟାଙ୍କ ଦିନରେ ଯେପରି ଯେରୁଶାଲେମର ପ୍ରାଚୀର ଉପରେ କାମ କରୁଥିବା ନିର୍ମାତାମାନେ, ସେପରି କିଛି ଜଣ କହିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ: ‘ଭାର ବୋହିବାଳାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି କ୍ଷୀଣ ହୋଇଗଲାଣି, ଏବଂ ଆବର୍ଜନା ବହୁତ ଅଛି; ତେଣୁ ଆମେ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ।’ Nehemiah 4:10. ନିର୍ଯାତନା, କପଟ, ଅଧର୍ମ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଗତିକୁ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ ଶୟତାନ ଯାହା କିଛି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଧା ଉଦ୍ଭାବନ କରିପାରିଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିରନ୍ତର ସଂଘର୍ଷରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ନିର୍ମାତା ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଜଣ ନିରୁତ୍ସାହ ହେଲେ; ଏବଂ ଶାନ୍ତି ଓ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରାଣର ସୁରକ୍ଷାର ନିମନ୍ତେ ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଭିତ୍ତିରୁ ବିମୁଖ ହେଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ, ନିଜ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ବିରୋଧରେ ଅଦମ୍ୟ ରହି, ନିର୍ଭୟରେ ଘୋଷଣା କଲେ: ‘ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ; ମହାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ’ (verse 14); ଏବଂ ସେମାନେ କାମକୁ ଅଗ୍ରସର କଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ତଳୱାରକୁ ପାଶେ ବାନ୍ଧି ରଖି। Ephesians 6:17.
“ସତ୍ୟ ପ୍ରତି ଘୃଣା ଓ ବିରୋଧର ସେହି ଏକେଇ ଆତ୍ମା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରିଆସିଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସେବକମାନଙ୍କଠାରୁ ସେହି ଏକେଇ ସଚେତନତା ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଆସିଛି। ପ୍ରଥମ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଯୁଗାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟୋଜ୍ୟ: ‘ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହୁଛି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେହି କହୁଛି, ଜାଗ୍ରତ ରୁହ।’ ମାର୍କ 13:37।” The Great Controversy, 56.
ଦାନିଏଲର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ୍ୟର ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ସ୍ୱୟଂନିର୍ଭର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ପରିବେଶରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପରେ କାଳକ୍ରମେ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ (ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ସହିତ) ସାକ୍ଷାତ୍ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା। ସନ୍ଦେଶଟିଙ୍କୁ ଅବମାନିତ କରିବାର ଚେଷ୍ଟାରେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅବଶ୍ୟଭାବେ ପରୀକ୍ଷା ଓ ଆକ୍ରମଣର ଅଧୀନ ଥିବା ସେହି ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଅଧିକ ଆଲୋକ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟତାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା। ସେହି ଆକ୍ରମଣଗୁଡ଼ିକ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମିତି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୁଝାମଣାକୁ ନେଇଗଲା, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଚିହ୍ନଟ ହୋଇନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଅଗ୍ରସର ଆଲୋକର ଅଂଶ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା।
ମିଲରାଇଟମାନେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର କେବଳ ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟକୁ ମାତ୍ର ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ 1844 ପରେ ଅତିଶୀଘ୍ର ଏହା ବୁଝାଗଲା ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଅଟେ, ଏବଂ ସେହି ବୁଝାମଣା ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲା ଯେ ପାପାସୀ କେବଳ ରୋମୀୟ ରାଜ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ ମାତ୍ର ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହିଟି ବାସ୍ତବରେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା।
“ଏକ ବଡ଼ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଅଜଗର, ଚିତାସଦୃଶ ଏକ ପଶୁ, ଏବଂ ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶୃଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ଏକ ପଶୁର ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ, ଯେ ସାଂସାରିକ ସରକାରମାନେ ବିଶେଷତଃ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପଦଦଳିତ କରିବାରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବାରେ ନିୟୋଜିତ ହେବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଯୋହନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଶ କରାଗଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ସମୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ। ପବିତ୍ର ନାରୀ ଏବଂ ତାହାର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ବୋଲି ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲେ। ଶେଷ ଦିନମାନରେ କେବଳ ଏକ ଅବଶିଷ୍ଟ ମାତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା। ଏମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯୋହନ କହନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ‘ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।’”
“ପୌତ୍ତଳିକତା ମାଧ୍ୟମରେ, ଏବଂ ପରେ ପାପାସତ୍ତା ମାଧ୍ୟମରେ, ଶୈତାନ ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ନିଜ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କଲା, ପୃଥିବୀରୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ମିଟାଇ ଦେବାର ପ୍ରୟାସରେ। ପୌତ୍ତଳିକ ଓ ପାପାନୁଗାମୀମାନେ ଏକେ ଅଜଗରୀୟ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ କେବଳ ଏତିକି ଥିଲା ଯେ, ପାପାସତ୍ତା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବାର ଭଣ୍ଡ ଦେଖାଣ କରି, ଅଧିକ ବିପଜ୍ଜନକ ଓ ନିଷ୍ଠୁର ଶତ୍ରୁ ହୋଇଉଠିଲା। ରୋମାନବାଦର ମାଧ୍ୟମରେ ଶୈତାନ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବନ୍ଦୀ କଲା। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମଧାରୀ ମଣ୍ଡଳୀ ଏହି ଭ୍ରମର ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ଏକ ସହସ୍ର ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଅଜଗରର କ୍ରୋଧ ତଳେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କଲେ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପାପାସତ୍ତା, ନିଜ ଶକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ନିର୍ଯାତନାରୁ ବିରତ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଯୋହନ ଦେଖିଲେ ଯେ ଅଜଗରର କଣ୍ଠସ୍ୱରର ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କରିବାକୁ ଏବଂ ସେହି ଏକେ ନିଷ୍ଠୁର ଓ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦାପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଗ୍ରସର କରିନେବାକୁ ଏକ ନୂତନ ଶକ୍ତି ଉଦୟ ହେଉଛି। ଏହି ଶକ୍ତି, ଯାହା ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଥିବା ଶେଷ ଶକ୍ତି, ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଜଣେ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା।”
“କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଲେଖନୀର ରେଖାଙ୍କନ ଏହି ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଶ୍ୟରେ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ପଶୁଟି ଅଜଗରର ସ୍ୱରରେ କଥା କହେ, ଏବଂ ‘ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ପଶୁର ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ପ୍ରୟୋଗ କରେ।’ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ କହିବ ଯେ ସେମାନେ ସେହି ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ଯେ “ସେ ଛୋଟ ଓ ବଡ଼, ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ର, ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ଦାସ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ କିମ୍ବା ଲଳାଟରେ ଏକ ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରାଏ; ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ସେହି ଚିହ୍ନ, କିମ୍ବା ପଶୁର ନାମ, କିମ୍ବା ତାହାର ନାମର ସଂଖ୍ୟା ନଥାଏ, ସେମାନଙ୍କୁ କେହି କିଣିବା କିମ୍ବା ବେଚିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବେ ନାହିଁ।” ଏପରିକାରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମ ପାପାସୀର ପଦଚିହ୍ନକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।” Signs of the Times, November 1, 1899.
ଦାନିଏଲ ଗ୍ରନ୍ଥର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ ଯେତେବେଳେ ଅନାବୃତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଏହା ଚିହ୍ନିତ ହେଲା ଯେ ସେହି ଛଅଟି ପଦରେ ଚିତ୍ରିତ ସମଗ୍ର କ୍ରମଟି, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେ ତିନୋଟି ଶକ୍ତିକୁ “ପୌରାଣିକତା,” “ପୋପତନ୍ତ୍ର,” ଏବଂ “ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ” ବୋଲି ଅଭିହିତ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ପରସ୍ପର କ୍ରିୟାକଳାପକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଥିଲା। ଶତ୍ରୁ ଯୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲା ଯେ ଏକଚାଳିଶ ପଦର “ଗୌରବମୟ ଦେଶ” ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ କିମ୍ବା ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚର ଏକ ପ୍ରତୀକ; କିନ୍ତୁ “ଗୌରବମୟ ଦେଶ” ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ଏବଂ ଏକଚାଳିଶ ପଦରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା (ପୋପତନ୍ତ୍ର) ଅତି ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଜୟ କରେ। “ଗୌରବମୟ ଦେଶ”କୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ସେହି ଶୟତାନୀ ଭ୍ରମଟି ଏହି ପାଇଁ ରଚିତ, ଯେଣ୍ତାକି ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ ଯେ 1989 ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ ୟୁନିଅନର ପତନ ପରେ, ଦାନିଏଲ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ କାଳଖଣ୍ଡରେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଘଟଣା ହେଉଛି ଅତି ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ।
ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ଏକଚାଳିଶତମ ପଦ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କଲିସିଆ ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, ଏବଂ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ସବୁଠାରୁ ଶେଷରେ ଯାହା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେହିଟା ହେଉଛି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ଶେଷ ପଥରେ ଅଛି! ପ୍ରଭୁ ଯୁକ୍ତିକୁ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ସ୍ୱୀକୃତ ହେଲା ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 31 ମସିହାରେ ଆକ୍ଟିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରିବାବେଳେ, ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ତିନୋଟି ଭୌଗୋଳିକ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଥମେ ଜୟ କରିବା ତାହା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା।
ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ବାହାରିଲା, ଯାହା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଦେଶ ଦିଗକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ହେଇଉଠିଲା। ଦାନିଏଲ 8:9.
ଏହା ଏକ ସ୍ଥିରୀକୃତ ସତ୍ୟ ଥିଲା ଯେ “ଦକ୍ଷିଣ”, “ପୂର୍ବ” ଏବଂ “ମନୋହର ଦେଶ” ସେହି ତିନିଟି ଭୌଗୋଳିକ ଅଞ୍ଚଳଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ରୋମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନରେ ଆରୋହଣ କଲା। ଏହି ସତ୍ୟ ସହିତ ସମ୍ବଦ୍ଧ ଭାବରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଥିଲା ଯେ, ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ସାତରେ ଯେପରି ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନରେ ଆରୋହଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ ପୋପତନ୍ତ୍ରୀୟ ରୋମକୁ ମଧ୍ୟ ତିନିଟି ଭୌଗୋଳିକ ଶକ୍ତିକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା।
ମୁଁ ସେହି ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଦେଖୁଥିଲି; ଏବଂ ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଉଦିତ ହେଲା, ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି ମୂଳସହିତ ଉପାଡ଼ି ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ଦେଖ, ସେହି ଶିଙ୍ଗରେ ମନୁଷ୍ୟର ଆଖି ପରି ଆଖି ଥିଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଥିବା ଗୋଟିଏ ମୁଖ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ 7:8।
ଏକଚାଳିଶତମ ପଦର “ଗୌରବମୟ ଦେଶ” ସମ୍ପର୍କରେ ଯେ ବିବାଦ ଚାଲିଥିଲା, ସେଥିରେ ପ୍ରଭୁ ପରିଚୟ କରାଇଥିଲେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ରୋମର ତିନୋଟି ପ୍ରକାଶ ଥିଲା। ପୌରାଣିକ ରୋମ, ଯାହାକୁ ଅନୁସରଣ କଲା ପାପୀୟ ରୋମ, ଏବଂ ପରେ ଥିଲା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ରୋମ, ଯାହାକୁ ଆମେ “ଆଧୁନିକ ରୋମ” ବୋଲି କହୁଥିଲୁ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଦୁଇଟି ସୁସ୍ଥାପିତ ଓ ଦୃଢ଼ ସତ୍ୟର ଆଧାରରେ—ପ୍ରଥମ, ଈଶ୍ୱର କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ, ସତ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ—ଆମେ କୌଣସି ଦ୍ୱିଧା ବିନା ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚିଲୁ ଯେ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ପାଇଁ ଥିବା ତିନୋଟି ବାଧା ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ତିନୋଟି ଆଧୁନିକ ଭୌଗୋଳିକ ଶକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବାକୁ ଥିଲା।
ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଗତକାଲି, ଆଜି, ଏବଂ ଚିରକାଳ ସମାନ ଅଛନ୍ତି। ହିବ୍ରୁ 13:8।
ତୁମମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଲେଖାଯାଇଛି ଯେ, ଦୁଇଜଣ ମଣିଷଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସତ୍ୟ ଅଟେ। ଯୋହନ 8:17।
ଏହି ପରିଚୟ ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ନିଷ୍କର୍ଷ କରିଥିଲୁ ତାହାକୁ ସ୍ଥିର କଲା; କାରଣ ଆମେ “ଗୌରବମୟ ଦେଶ”କୁ ଏକ ଭୌଗୋଳିକ ଶକ୍ତି (ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା) ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିଲୁ, ଏବଂ ଏହା ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ଆତ୍ମିକ ଶକ୍ତିକୁ, ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ବୋଲି ଯେ ମୂର୍ଖତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣା, ତାହାକୁ ଆମେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲୁ। ଆମେ ଏହି ଅବସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲୁ ସେହି ବିଶ୍ୱାସର ଆଧାରରେ—ଯାହା ସଦା ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇଆସିଛି—ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କୌଣସି ଆକସ୍ମିକତା ନାହିଁ। ଅନେକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କଳିସିଆ ଏକ ପର୍ବତ ଅଟେ।
ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଏହା ଘଟିବ, ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହର ପର୍ବତ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଶିଖରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉନ୍ନତ ହେବ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜାତି ତାହାର ଦିଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେବେ। ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ ଯାଇ କହିବେ, ଆସ, ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପର୍ବତକୁ, ଯାକୋବଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଉପରକୁ ଯାଉ; ଏବଂ ସେ ଆମକୁ ତାଙ୍କର ପଥମାନ ବିଷୟରେ ଶିଖାଇବେ, ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କର ପଥରେ ଚାଲିବୁ; କାରଣ ସିଓନରୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବାହାରିବ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମରୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ। ଇସାୟା 2:2, 3.
ଯେମାନେ “ମନୋହର ଦେଶ” ଏକ କଳିସିଆ ବୋଲି ପ୍ରସ୍ତାବ କଲେ, ଏବଂ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ସେମାନେ ଏହାକୁ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିଆ ବୋଲି ଦାବି କଲେ, ସେମାନେ ଏହା କଲେ କାରଣ ଦାନିଏଲ ସେହି ଦେଶକୁ “ମନୋହର” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱଳ୍ପଗଭୀର ତର୍କ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚିଲା ଯେ, ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ପଦରେ ଥିବା “ମନୋହର ପବିତ୍ର ପର୍ବତ” ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ତ୍ୟଦିନର କଳିସିଆ, ତେଣୁ “ମନୋହର ଦେଶ” ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ କଳିସିଆ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଅବଶ୍ୟ, ଉଭୟରେ “ମନୋହର” ବିଶେଷଣଟି ରହିଛି।
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କୌଣସି ଭୁଲ ନାହିଁ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ “ଗୌରବମୟ” ଶବ୍ଦ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭାବେ “ଦେଶ” ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଚାରି ପଦ ପରେ ସେ “ଗୌରବମୟ” ଶବ୍ଦ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭାବେ “ପବିତ୍ର ପର୍ବତ” ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ଏକ ଦେଶ ଓ ଏକ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିଲେ। ଶାବ୍ଦିକ ଗୌରବମୟ ଦେଶ ହେଉଛି ଯିହୁଦା, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମ ନଗରରେ ହିଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା। ଯିରୁଶାଲେମ, କିମ୍ବା ମନ୍ଦିର, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କଲିସିୟା ଭାବେ ବୁଝାଯାଇପାରେ; କିନ୍ତୁ ଯେ ଭୂଭାଗରେ ଯିରୁଶାଲେମ ଅବସ୍ଥିତ, ସେହି ହେଉଛି ଯିହୁଦା ଦେଶ। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଅଗ୍ରସର ଆଲୋକରେ ଜ୍ଞାନ ବଢ଼ିବା ସହିତ ଅନେକ ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନରୂପେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆମେ ଏଠାରେ କେବଳ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୃଷ୍ଠଭୂମିକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ, ଯାହା ରୋମର ତିନୋଟି ପ୍ରକାଶକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କଲୁ ଯେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଏବଂ ପାପାସନ୍ଦର୍ଭୀୟ ରୋମ ଆଧୁନିକ ରୋମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାପିତ କରୁଥିବା ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀକୁ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ଏକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଚିହ୍ନିଲୁ, ଯାହାକୁ ମୁଁ “ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ” ବୋଲି କହିଥିଲି। କିଛି ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିବିଧ ପୁନରାବୃତ୍ତି ସମ୍ପର୍କୀୟ ସଦୃଶ ଧାରଣାମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ପରିଭାଷାକୁ ଆମେ ଚିହ୍ନିଲୁ, ସେହି ପରିଭାଷାକୁ ଆମେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହାର କରୁଛୁ। ଏହା ବୁଝିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ନିୟମ, ଯାହା Future for America ଦ୍ୱାରା ବହୁ ସମୟ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ, ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦର ଯୁକ୍ତିତର୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏହା ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱର ବିଷୟ ହେଉଛି ଯେ ସେହି ଯୁକ୍ତିତର୍କ ଏହି ପ୍ରଥମ ଚିହ୍ନଟକୁ ନେଇଗଲା ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା। ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ ଏକ ଯୁକ୍ତି ଥିଲା—ଆନ୍ତିଓକସ ଏପିଫାନିସ କି ଦାନିଏଲଙ୍କ ଜନଙ୍କର “ଲୁଟେରାମାନେ” ଥିଲେ, କିମ୍ବା ମିଲରାଇଟମାନେ ଯେପରି ବୁଝୁଥିଲେ, ରୋମ କି “ଲୁଟେରାମାନେ” ଥିଲା। ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାର କାରଣ ହେଲା, ଦାନିଏଲଙ୍କ ଜନଙ୍କର “ଲୁଟେରାମାନେ” ଭାବେ ରୋମ ହିଁ ସେମାନେ ଥିଲେ, ଯେମାନେ ଦାନିଏଲ ଏଗାର, ପଦ ଚଉଦରେ “ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବେ”।
ସେହି ସମୟମାନଙ୍କରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅନେକେ ଉଠିଦାଁଡିବେ; ତୁମ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୁଟେରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ। ଦାନିଏଲ 11:14.
ପ୍ରଥମଥର ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗକୁ ବୁଝିଲୁ, ସେହି ବୁଝାମଣା ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରିଚିହ୍ନିତ ହେଲା ଯେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ରୋମର ତିନୋଟି ପ୍ରକାଶ ରହିଛି। ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସେପରି ରୋମ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଅଗ୍ରସରମାନ ଆଲୋକର ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କଲା। ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ, ପଗାନିଜ୍ମ ଏବଂ ପାପାଲିଜ୍ମ ହେଉଛି ସେହି ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଏବଂ ସେନାଦଳକୁ ପଦଦଳିତ କରିଥିଲେ—ଏହି ବୁଝାମଣାହିଁ ସେହି ସତ୍ୟର ଖାକା ହେଲା ଯାହାର ଉପରେ ମିଲର ତାଙ୍କର “ସମସ୍ତ” ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୁଝାମଣାକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ, ସତ୍ୟର ଏକ ଖାକାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଲା, ଯାହାର ଉପରେ Future for America ତାହାର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ଗଢ଼ିଛି। ସେହି ଖାକା ହେଉଛି ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ସେହି ତିନୋଟି ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ୍ ପଥେ ନେଇଯାନ୍ତି।
ସେହି ଢାଞ୍ଚାଟି ଏହି ପରିଚୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଯେ, ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ପରେ ପାପାଳ ରୋମ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଦାନ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଧୁନିକ ରୋମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଆଧୁନିକ ରୋମ ହେଉଛି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକବାଦର ଅଜଗର (ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ସଂଘ), କାଥଲିକବାଦର ପଶୁ (ପାପାସୀ), ଏବଂ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା (ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର)ଙ୍କ ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ। ସେହି ଢାଞ୍ଚାକୁ ଆମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ଭାବେ ପରିଚୟ କରୁ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକରେ ଆମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବିଭିନ୍ନ ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବୁ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକୁ ପରିଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତିନି ଦୂତଙ୍କର ଅଗ୍ରସର ଆଲୋକର ଢାଞ୍ଚା ଗଠନ କରେ।
ଆମେ ରୋମର ତିନୋଟି ପ୍ରକାଶର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗକୁ ପର୍ଯ୍ୟାଳୋଚନା କରିବୁ, ଯାହା ଆଧୁନିକ ରୋମର ରାଜନୈତିକ ଓ ଧାର୍ମିକ ଗଠନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ “ଚର୍ଚ୍ଚକ୍ରାଫ୍ଟ” ଓ “ଷ୍ଟେଟକ୍ରାଫ୍ଟ” ବୋଲି କହିଥିଲେ। ସେହି ଗଠନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ ଆଧୁନିକ ରୋମରେ ଥିବା ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଓ ସ୍ଥାପିତ କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୌରାଣିକ ରୋମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବାଣୀମୂଳକ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ପାପାଲ୍ ରୋମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବାଣୀମୂଳକ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ସହ ଏକତ୍ର କରିବା ଦ୍ୱାରା।
ଆମେ ନିମ୍ରୋଦ, ନେବୁଖଦ୍ନେଜର ଏବଂ ବେଲ୍ଶାଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ବାବିଲୋନର ତିନୋଟି ପ୍ରକାଶର ତ୍ରିବିଧ ପ୍ରୟୋଗକୁ ପର୍ଯ୍ୟାଲୋଚନା କରିବୁ; ଏହି ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକ ପାପର ମଣିଷର ଅହଂକାରକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯିଏ ନିଜକୁ ଦେବତା ବୋଲି ଘୋଷଣା କରି ଦେବଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ବସିଛି, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କୁ ଇଶାୟା “ଅଭିମାନୀ ଅଶ୍ଶୁରୀୟ” ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ। ପାପାସନ୍ଦର ଅହଂକାର, ଯାହା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ବିଷୟ, ତାହାକୁ ଆଧୁନିକ ବାବିଲୋନର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ ଏବଂ ସ୍ଥାପିତ କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବାବେଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବାବିଲୋନର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଏକତ୍ର କରି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ।
ଆମେ ଏଲିୟା ଏବଂ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଏଲିୟାଙ୍କ ତିନୋଟି ପ୍ରକାଶର ତ୍ରିବିଧ ପ୍ରୟୋଗକୁ ଅଲୋଚନା କରିବୁ, ଯାହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ “ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ସ୍ୱର” କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ସ୍ୱର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରହରୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଏକ ଆନ୍ଦୋଳନ ଅଟେ, ଏବଂ ଏକ ଆନ୍ଦୋଳନ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଗୁଣ ସାକ୍ଷୀକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ସଦୃଶ ଅଟେ। ଆମକୁ ଜଣାଯାଇଛି ଯେ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ବିନା ତୃତୀୟ ଦୂତ ଥାଇପାରେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ତରରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନରୁ ପୃଥକ କରିବା ଅସମ୍ଭବ, ଏବଂ ଉଭୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏମିତି ଜଣେ ପ୍ରହରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଯିଏ ଏଲିୟା ଏବଂ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଛାୟାରୂପେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲେ।
“କଳମ ଓ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେହି ଘୋଷଣାକୁ ଧ୍ୱନିତ କରିବାକୁ ହେବ, ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମ ଏବଂ ଯେ ପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କର ପ୍ରୟୋଗ ଆମକୁ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଣେ, ତାହା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି। ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିନା ତୃତୀୟ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ। ଏହି ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ପ୍ରକାଶନମାନଙ୍କରେ, ଉପଦେଶମାନଙ୍କରେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଧାରାରେ ଯାହା ଘଟିଯାଇଛି ଓ ଯାହା ଘଟିବ, ସେସବୁ ଦେଖାଇ ବିଶ୍ୱକୁ ଦେବାକୁ ହେବ।” Selected Messages, book 2, 105.
ଆମେ ସେହି ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କ ତିନୋଟି ପ୍ରକାଶର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗକୁ ବିଚାର କରିବୁ, ଯିଏ ଚୁକ୍ତିର ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଯାହାଙ୍କ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ହଠାତ୍ ଆଗମନ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ତା ଏବଂ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଅନ୍ତିମ ପ୍ରହରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ବିଷୟ, ଯାହାକୁ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ତା ଏବଂ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରି ମଲାଖୀ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଅନ୍ତିମ ପୂର୍ତ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ ହୁଏ।
ଦେଖ, ମୁଁ ମୋର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇବି, ଏବଂ ସେ ମୋର ଆଗରେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ; ଏବଂ ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଛ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ; ଅର୍ଥାତ୍ ନିୟମର ଦୂତ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ; ଦେଖ, ସେ ଆସିବେ, ସେନାମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। ମଲାଖୀ 3:1।
ଆମେ ଇସ୍ଲାମର ତିନୋଟି ପ୍ରକାଟନର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗକୁ ବିଚାର କରିବୁ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଇସ୍ଲାମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଦଶମ ଓ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚିହ୍ନିତ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ।
ଆଗାମୀ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଆମେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।
“କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ମସ୍ତିଷ୍କ ହେଉନି; କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା, ଅନୁସନ୍ଧାନ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁନି। ଏହାହିଁ ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ଯାହାକୁ ଆଜି ଆମେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ। ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ନିଶ୍ଚିତ ଯେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଓ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଅମୂଲ୍ୟ ଧନ ତୁମେ ନିଜ ହାତରେ ଧରିଥିବା ବାଇବେଲରେ ଅଛି। ତୁମେ ଜାଣ ଯେ, ପୃଥିବୀର କୌଣସି ଧନ ଶ୍ରମସାଧ୍ୟ ପ୍ରୟାସ ବିନା ଲାଭ କରାଯାଏ ନାହିଁ। ତେବେ, ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଯତ୍ନସହକାରେ ଅନ୍ବେଷଣ ନ କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନର ଧନରାଶିକୁ ବୁଝିପାରିବେ ବୋଲି କାହିଁକି ଆଶା କରିବେ?”
“ବାଇବେଲ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଯୋଗ୍ୟ; କିନ୍ତୁ ତାହାରେ ତୁମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ; କାରଣ ତୁମେ ନିଜେ ତାହାର ପୃଷ୍ଠାଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜିବାକୁ ହେବ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ମାନସିକ ପ୍ରୟାସ ବିନା, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ବିନା, ଲଭ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ—ଯେପରି ତୁମେ ସତ୍ୟର ଶୁଦ୍ଧ ଧାନ୍ୟକୁ ସେହି ଭୁସିରୁ ପୃଥକ କରିପାରିବ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ଏବଂ ଶୟତାନ ସତ୍ୟର ଉପଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଭ୍ରାନ୍ତରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଛନ୍ତି। ଶୟତାନ ଏବଂ ତାହାର ସହଭାଗୀ ମାନବୀୟ କର୍ମୀମାନେ ତ୍ରୁଟିର ଭୁସିକୁ ସତ୍ୟର ଗହୁଁ ସହିତ ମିଶାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିଆସିଛନ୍ତି। ଆମେ ଲୁକାଇଥିବା ଧନକୁ ଅଧ୍ୟବସାୟର ସହିତ ଖୋଜିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବା ଉଚିତ, ଯେଣୁ ମାନବୀୟ ଉଦ୍ଭାବନଗୁଡ଼ିକୁ ଦୈବୀ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରିପାରିବା। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ମୋକ୍ଷର ଯୋଜନା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ମହାନ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜୁଥିବା ଅନ୍ୱେଷକଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିବେ। ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ଅଙ୍କିତ କରିବାକୁ ଚାହେଁ ଯେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ସାଧାରଣ ପାଠ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଆମେ ଖୋଜିବାକୁ ହେବ, ଏବଂ ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ସେହି ଶବ୍ଦ ଯାହା କିଛି ସୂଚାଏ, ତାହା ସବୁ କରିବା। ଯେପରି ଖଣିକାର ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଶିରା ଆବିଷ୍କାର କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକତାର ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରେ, ସେହିପରି ତୁମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ସେହି ଲୁକାଇଥିବା ଧନ ପାଇଁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ହେବ, ଯାହାକୁ ଶୟତାନ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ମଣିଷଠାରୁ ଲୁକାଇ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଆସିଛି। ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ‘ଯଦି କେହି ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପାଳନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଥାଏ, ସେ ଏହି ଉପଦେଶ ବିଷୟରେ ଜାଣିବ।’ ଯୋହନ 7:17।” Fundamentals of Christian Education, 307.