ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶର ଢାଞ୍ଚା ଥିଲା ପ୍ରଥମେ ପୌତ୍ତଳିକତା ଏବଂ ତାହା ପରେ ପାପାଲତ୍ୱ—ଏହି ଦୁଇ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତି; ଏବଂ Future for America ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶର ଢାଞ୍ଚା ହେଉଛି ପୌତ୍ତଳିକତା, ତାହା ପରେ ପାପାଲତ୍ୱ, ତାହା ପରେ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମ—ଏହି ତିନି ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଶେଷକାଳରେ ସେମାନେ ସମସାମୟିକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ହୁଅନ୍ତି। ମିଲରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୁଝାମଣା ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରାଥମିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କୁଞ୍ଜି ଥିଲା ଯେ ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକର “the daily” ପୌତ୍ତଳିକତାର ଏକ ପ୍ରତୀକ, କାରଣ ଏହା ସେହି ଦୁଇ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତିର ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୁଝାମଣାର ଢାଞ୍ଚାରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା। Future for America ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୁଝାମଣା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରାଥମିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କୁଞ୍ଜି ହେଉଛି ଯେ ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକର “the daily” ପୌତ୍ତଳିକତାର ଏକ ପ୍ରତୀକ, କାରଣ ପୌତ୍ତଳିକତାର ଐତିହାସିକ ପୂରଣ ଦାନିୟେଲ ୧୧ ଅଧ୍ୟାୟର ୪୦ ଏବଂ ୪୧ ପଦର ଘଟଣାକ୍ରମକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା, ଯାହା Future for America ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୁଝାମଣାର ଢାଞ୍ଚାରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା।
ନୂତନ ଆଲୋକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସଦା ଯେପରି ଘଟେ, ସେପରି ସୋଭିୟେତ ସଂଘର ପତନ ସମୟରେ 1989 ମସିହାରେ ଅନାବୃତ ହୋଇଥିବା ସତ୍ୟର ଅଗ୍ରଗତିକୁ ଅନେକ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ସତ୍ୟର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଣାଯାଇଥିବା ସେହି ପ୍ରତିରୋଧ ନିରନ୍ତରଭାବେ ସତ୍ୟକୁ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବୁଝିବାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ୍ୟରେ ମିଳୁଥିବା ସତ୍ୟ ବିରୋଧରେ ଘଟିଥିବା ସେହି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବିବାଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବାଇବେଲରେ ଅବସ୍ଥିତ କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ନିୟମକୁ 1989 ମସିହାରେ ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକ ଅନାବୃତ ହେବାବେଳେ ଘଟିଥିବା ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ଅପରିହାର୍ୟ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ସ୍ୱୀକୃତ କରାଯାଇଥିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ସେହି ନିୟମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ବିଚାର କରୁଛୁ, ଯାହାକୁ ଆମେ “ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ” ବୋଲି କୁହୁଁ।
ଆମେ ଆରମ୍ଭରେ ଦୁଇଟି ତ୍ରିମୁଖୀ ପ୍ରୟୋଗକୁ ଅବଲୋକନ କଲୁ, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ସ୍ତରରେ ସମାନ ରେଖା, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ତରରେ ଭିନ୍ନ। ରୋମର ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ପ୍ରକାଶ (ପୈଗାନ ଏବଂ ପାପାଲ), ଆଧୁନିକ ରୋମର ତୃତୀୟ ପ୍ରକାଶକୁ ସ୍ଥାପିତ କଲା। ବାବିଲୋନର ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ପ୍ରକାଶ (ବାବେଲ ଏବଂ ବାବିଲୋନ), ଆଧୁନିକ ବାବିଲୋନର ତୃତୀୟ ପ୍ରକାଶକୁ ସ୍ଥାପିତ କଲା। ଆଧୁନିକ ରୋମ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସତରର ସେହି ପଶୁ, ଯାହାର ଉପରେ ଆଧୁନିକ ବାବିଲୋନ ଆରୋହଣ କରେ ଏବଂ ଯାହା ଉପରେ ସେ ରାଜ୍ୟ କରେ। ସେମାନେ ଯେପରି ଜଣେ କାଉବୋୟ ଓ ତାହାର ଘୋଡ଼ା ପରସ୍ପରରୁ ଭିନ୍ନ, ସେପରି ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ପୃଥକ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କ ସହ ଆତ୍ମିକ ବ୍ୟଭିଚାର ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ସେହି ସ୍ତରରେ ସେମାନେ ଏକ। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଆଉ ଦୁଇଟି ତ୍ରିମୁଖୀ ପ୍ରୟୋଗ ଅଛି, ଯେଉଁମାନଙ୍କରେ ଏହାସଦୃଶ ଏକ ସମ୍ପର୍କ ବିଦ୍ୟମାନ।
ଏଲିୟାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ପ୍ରକାଶ (ଏଲିୟା ଏବଂ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନ), ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ତୃତୀୟ ଏଲିୟାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ଏହା ସହିତ, ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ପ୍ରଥମ ଦୁଇଜଣ ସନ୍ଦେଶବାହକ (ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନ ଏବଂ ଉଇଲିୟମ ମିଲର), ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ଏହି ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ତିନୋଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟ ଅଛି।
ପ୍ରଥମ ବିଷୟ ହେଉଛି, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ଦୁଇଟି ଶୃଙ୍ଖଳାର ପ୍ରକୃତ ଐତିହାସିକ ପ୍ରତିନିଧିମାନେ ମୂଳତଃ ସେହି ଏକେଇ ଐତିହାସିକ ବ୍ୟକ୍ତିବର୍ଗ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱରେ ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଭିନ୍ନ ଅଟେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଷୟ ହେଉଛି, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଏହି ଦୁଇଟି ଘନିଷ୍ଠ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା। ସେହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ହେଉଛି, ଏଲିୟା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଏକ ବାହ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଦୂତ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଏକ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ତୃତୀୟ ଯେ ବିଷୟଟି ଧ୍ୟାନରେ ନେବାଯୋଗ୍ୟ, ସେହିଟା ହେଉଛି ଯେ ଯୀଶୁ, ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ଭାବେ, ତୃତୀୟ ଏଲିୟାଙ୍କୁ, ଏବଂ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ଉଭୟ ଏକ ପ୍ରଥମ ଓ ଏକ ଶେଷ ଏଲିୟା-ଦୂତ ସହିତ, ଏବଂ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଏକ ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ଦୂତ ସହିତ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଏଲିୟା-ଦୂତ ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଏଲିୟା-ଦୂତ ମିଶି ଏଲିୟାଙ୍କ ତୃତୀୟ ପୂରଣତାକୁ ଗଠନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଉଭୟଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କର ଦୂତ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ଘଟିଥିବା ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ସଂଘର୍ଷରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଏଲିୟା, ଶେଷ ଦିନରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ଓ ଆଧୁନିକ ରୋମର ତ୍ରିବିଧ ସଂଘଟନର ମଧ୍ୟରେ ହେବାକୁଥିବା ସଂଘର୍ଷର ଏକ ଉଦାହରଣ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
କର୍ମେଲ ପର୍ବତ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ଅଞ୍ଚଳରେ, ଭୂମଧ୍ୟ ସାଗରର ଉପକୂଳ ସମୀପରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହା ପ୍ରାୟ ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମରୁ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ପ୍ରାୟ ୩୯ ମାଇଲ୍ (୬୩ କିଲୋମିଟର) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପର୍ବତଶ୍ରେଣୀ ଗଠନ କରେ। ମେଗିଦ୍ଦୋ ଉପତ୍ୟକା, ଯାହାକୁ ଯିଜ୍ରେଏଲ ଉପତ୍ୟକା ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ, କର୍ମେଲ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଦୂରତାର ଦୃଷ୍ଟିରୁ କର୍ମେଲ ପର୍ବତ ଏବଂ ମେଗିଦ୍ଦୋ ଉପତ୍ୟକା ପରସ୍ପରର ତୁଳନାମୂଳକ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି। ସରଳ ରେଖାରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ୨୦ ରୁ ୨୫ ମାଇଲ୍ (୩୨ ରୁ ୪୦ କିଲୋମିଟର) ଅଟେ। କର୍ମେଲ ପର୍ବତର ପଶ୍ଚିମେ ଭୂମଧ୍ୟ ସାଗର ଅବସ୍ଥିତ, ଏବଂ ମେଗିଦ୍ଦୋ ଉପତ୍ୟକା ଓ ଯିଜ୍ରେଏଲ ଉପତ୍ୟକାର ପୂର୍ବେ ଗାଲିଲ ସାଗର ଅବସ୍ଥିତ, ଯାହାକୁ ଟିବେରିଆସ ହ୍ରଦ କିମ୍ବା କିନ୍ନେରେତ ହ୍ରଦ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ।
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଆର୍ମାଗେଦୋନର ଯୁଦ୍ଧ ମେଗିଦ୍ଦୋ ଉପତ୍ୟକାକୁ ସୂଚିତ କରୁଛି, ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶନ ଚାହୁଁନଥିଲା ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନେ ଏହା ଭାବନ୍ତୁ ଯେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ନିଜ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଶାବ୍ଦିକ ଅର୍ଥରେ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି; ସେହିହେତୁ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଆର୍ମାଗେଦୋନକୁ (ମେଗିଦ୍ଦୋକୁ) ଆର୍ମାଗେଦୋନ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କଲା, ସେତେବେଳେ ସେ “ହାର” ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବହାର କଲା, ଯାହାର ଅର୍ଥ ପର୍ବତ, ଯେପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉ ଯେ ସେହି ଯୁଦ୍ଧଟି ଏକ ଆତ୍ମିକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା—ସେହି ଅନ୍ତିମ ଯୁଦ୍ଧର, ଯାହାକୁ ଅଜଗର, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ମେଗିଦ୍ଦୋକୁ ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରି, ଯୋହନ ନିଶ୍ଚିତ କରିଦେଲେ ଯେ ଏହାକୁ ଶାବ୍ଦିକ ଭୌଗୋଳିକ ସ୍ଥାନ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ମେଗିଦ୍ଦୋ ଗୋଟିଏ ଉପତ୍ୟକା ଏବଂ ସେଠାରେ କୌଣସି ପର୍ବତ ନାହିଁ। ତାହାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମୀପରେ କର୍ମିଲ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଏଲିୟାଙ୍କର ଆହାବ ଓ ଯେଜେବେଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମୁଖସାମ୍ନା ଘଟିଥିଲା; ଏହିପରି ମେଗିଦ୍ଦୋ ଏବଂ କର୍ମିଲ ପର୍ବତ—ଉଭୟେ—ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନର ଅନ୍ତିମ ଯୁଦ୍ଧର ଚିତ୍ରଣ ସ୍ୱରୂପ।
ଯଦି ଆପଣ ଯେରୁଶାଲେମ, କର୍ମେଲ ପର୍ବତ ଏବଂ ମେଗିଦ୍ଦୋ ଉପତ୍ୟକାକୁ ଯୋଗ କରି ଗୋଟିଏ ତ୍ରିଭୁଜ ଅଙ୍କନ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ତ୍ରିଭୁଜର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ କୋଣରେ ଯେରୁଶାଲେମ ଅବସ୍ଥିତ ହେବ, ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମରେ କର୍ମେଲ ପର୍ବତ ଏବଂ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବରେ ମେଗିଦ୍ଦୋ ଉପତ୍ୟକା। ଯେ ଅଞ୍ଚଳଟି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନର ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ତାହା ଦୁଇଟି ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୀମାବଦ୍ଧ, ଏବଂ ଉତ୍ତରର ରାଜା (ଆଧୁନିକ ବାବିଲର ବେଶ୍ୟା) ସେହି ସମୁଦ୍ରଦ୍ୱୟ ଓ ଗୌରବମୟ ପବିତ୍ର ପର୍ବତର ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ମାନବୀୟ ଅନୁଗ୍ରହ-କାଳ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଓ ଉତ୍ତରଦିଗରୁ ଆସୁଥିବା ସମ୍ବାଦ ତାହାକୁ ବ୍ୟାକୁଳ କରିବ; ଏହିକାରଣରୁ ସେ ଅନେକଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନାଶ କରିଦେବାକୁ ମହାକ୍ରୋଧରେ ବାହାରିଯିବ। ଏବଂ ସେ ଦୁଇ ସମୁଦ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ମହିମାମୟ ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ ନିଜ ରାଜପ୍ରାସାଦର ତମ୍ବୁଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାପନ କରିବ; ତଥାପି ସେ ନିଜ ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚିବ, ଏବଂ କେହି ତାହାର ସହାୟ ହେବ ନାହିଁ। ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ମୀଖାଏଲ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ, ସେହି ମହାନ ଅଧିପତି, ଯିଏ ତୁମ ଜନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହନ୍ତି; ଏବଂ ସେତେବେଳେ ଏମିତି ସଙ୍କଟର ସମୟ ହେବ, ଯାହା ଜାତି ହେବା ଦିନଠାରୁ ସେହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ହୋଇନଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ତୁମ ଜନମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ନାମ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା ଦେଖାଯିବ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ। ଦାନିଏଲ 11:44–12:1।
ଏଲିୟାହଙ୍କର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ଉତ୍ତରର ରାଜା ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କର ବାହ୍ୟ ସଂଘର୍ଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯିଏ ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କର ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘର ମୁଖ୍ୟ, ଯେହା ବିଶ୍ୱକୁ ଆର୍ମାଗେଦୋନକୁ ନେଇଯାଏ। ଏଲିୟାହଙ୍କର ତିନି ଶତ୍ରୁ, ଯେଉଁମାନେ ସେହି ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘର ପ୍ରତୀକ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଥିଲେ ଆହାବ—ଯିଏ ଉତ୍ତରର ଦଶ ଗୋଷ୍ଠୀର ରାଜା ଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟର ସେହି ଦଶ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ବାବିଲନର ବେଶ୍ୟା ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରନ୍ତି, ଏବଂ “ଏକ ଘଣ୍ଟା” ପାଇଁ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ସେହି ବେଶ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହି “ଏକ ଘଣ୍ଟା” ହେଉଛି ରବିବାର-ବ୍ୟବସ୍ଥା ସଙ୍କଟର “ସେହି ଘଣ୍ଟା”। ବାବିଲନର ବେଶ୍ୟାଙ୍କୁ ଇଯେବେଲ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଇଯେବେଲଙ୍କର ବାଆଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଓ ଉପବନର ଯାଜକମାନେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି।
ରବିବାର ଆଇନର ସଙ୍କଟ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସିବାକୁ ଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ମିଖାଏଲ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବାବେଳେ ଶେଷ ହୁଏ। ସେହି ରବିବାର ଆଇନ ଆସିଲେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡକୁ ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରକୁ ଡାକେ। ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ ଡାକରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ସମୟାବଧି, ସେହି ସମୟାବଧି ହେଉଛି ବାବିଲୋନର ବେଶ୍ୟାର ବିଚାରର ସମୟାବଧି। ଏହା ମଧ୍ୟ ସେହି ସମୟାବଧି, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ମାପ ବିହୀନ ଭାବରେ ଢାଳି ଦିଆଯାଏ। ଏହିଏ ସେହି “ଘଣ୍ଟା,” ଯେତେବେଳେ ଦଶ ରାଜା ସହମତ ହୋଇ ତୂରର ବେଶ୍ୟା ସହିତ ସହ-ଶାସନ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଆଉ ଭୁଲାଯାଇ ନାହିଁ। ଏହିଏ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରର ମହାନ “ଭୂମିକମ୍ପ”ର ସେହି “ଘଣ୍ଟା,” ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରକୁ ଏକ ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନ ଭାବରେ ଉତ୍ତୋଳିତ କରାଯାଏ।
ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ, ଯେମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହ ଭୋଗବିଲାସରେ ବାସ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତାହାର ଦହନର ଧୂଆଁକୁ ଦେଖି, ତାହା ପାଇଁ ବିଳାପ କରିବେ ଓ ଶୋକ କରିବେ; ତାହାର ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଭୟରେ ଦୂରେ ଦାଁଡି ରହି କହିବେ, ହାୟ, ହାୟ, ସେଇ ମହାନଗର ବାବିଲୋନ, ସେଇ ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ନଗର! କାରଣ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟାରେ ତୁମର ବିଚାର ଆସିପହଞ୍ଚିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:9, 10.
ଯେପରି ଯୋହନ ମେଗିଦ୍ଦୋକୁ ଏକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ, ଶାବ୍ଦିକ ନୁହେଁ, ସତ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ମେଗିଦ୍ଦୋର ପର୍ବତ (“har”) ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ବାବିଲୋନ ଓ ତୀରର ବେଶ୍ୟାର ବିଚାର “ଘଣ୍ଟା” ମଧ୍ୟରେ, ଏବଂ ଏକ “ଦିନ” ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି।
ଏହି କାରଣରୁ ତାହାର ବ୍ୟାଧିଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଦିନରେ ଆସିପଡ଼ିବ—ମୃତ୍ୟୁ, ଶୋକ ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ; ଏବଂ ସେ ଅଗ୍ନିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଦଗ୍ଧ ହେବ; କାରଣ ଯିଏ ତାହାର ବିଚାର କରନ୍ତି ସେହି ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ପରାକ୍ରମୀ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:8।
୧୮୪୪ ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ପରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟକୁ ଆଉ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭାବରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯିବ ନାହିଁ; ଏହିକାରଣରୁ ପାପାଳ ଶକ୍ତିର ବିଚାରକୁ ଏକ “ଘଣ୍ଟା” ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ବୋଲି, ଏବଂ ସେହିପରି ଏକ “ଦିନ” ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି। ତାହାର ବିଚାରର “ଘଣ୍ଟା” ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର-ନିୟମ ଜାରି ହେବାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅନୁଗ୍ରହର ଅବସର ସମାପ୍ତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅବଧି। ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଏଲିୟାଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବାବେଳେ ଏହି ଅବଧିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ; କାରଣ କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ଏଲିୟାଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କର ଆନ୍ତରିକ ପରୀକ୍ଷା ପରେ ଆସେ, ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ଜଗତ—ଉଭୟଙ୍କ ପରୀକ୍ଷାକାଳରେ ସମାନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆରମ୍ଭ ଓ ସମାପ୍ତି ରହିଛି।
ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୁଇଟି ସ୍ୱର, ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପୃଥକ ଆହ୍ୱାନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରଥମ ମଣ୍ଡଳୀ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଆଳିଶ ହଜାର, ଏବଂ ଯେ ଦ୍ୱିତୀୟ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଡାକାଯାଉଛି ସେହିଟି ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ମହାନ ଜନସମୂହ। ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପ୍ରତି ଆହ୍ୱାନ ସେହି ସମୟରେ କରାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ପରିମାପରେ ଢାଳି ଦିଆଯାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ମହାନ ଜନସମୂହଙ୍କ ପ୍ରତି ଆହ୍ୱାନ ସେତେବେଳେ କରାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ପରିମାପ ବିନା ଢାଳି ଦିଆଯାଉଛନ୍ତି।
“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କହୁଛନ୍ତି, ‘ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମହାଶକ୍ତି ଥିଲା; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହେଲା। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱରରେ ବହୁତ ଜୋରରେ ଡାକି କହିଲେ, ବାବିଲ ମହାନଗରୀ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେ ଭୂତମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ହୋଇଯାଇଛି’” (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1, 2)। ଏହା ସେହି ସମାନ ସନ୍ଦେଶ ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଦେଇଥିଲେ। ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି, “କାରଣ ସେ ନିଜ ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧରୂପ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ପାନ କରାଇଛି” (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8)। ସେହି ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କ’ଣ?—ତାହାର ମିଥ୍ୟା ମତବାଦଗୁଡ଼ିକ। ସେ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ବିଶ୍ରାମବାରର ସ୍ଥାନରେ ଜଗତକୁ ଏକ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ରାମବାର ଦେଇଛି, ଏବଂ ଏଦେନରେ ଶୟତାନ ପ୍ରଥମେ ହବାଙ୍କୁ ଯେ ମିଥ୍ୟା କହିଥିଲା—ଆତ୍ମାର ସ୍ୱାଭାବିକ ଅମରତ୍ୱ—ତାହାକୁ ପୁନରୁକ୍ତ କରିଛି। ଏପରି ଅନେକ ସମ୍ପର୍କିତ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ସେ ଦୂରଦୂରନ୍ତରେ ପ୍ରସାର କରିଛି, “ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ମତବାଦ ରୂପେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି” (ମାଥିଉ 15:9)।
“ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କର ସାର୍ବଜନୀନ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ସେ ମନ୍ଦିରକୁ ତାହାର ଅପବିତ୍ର ଅଧର୍ମମୟ ଅପମାନରୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ। ତାଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ଦିରର ଦ୍ୱିତୀୟ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଥିଲା। ସେହିପରି, ଜଗତକୁ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପୃଥକ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି, ‘ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ସେହି ମହାନଗରୀ; କାରଣ ସେ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କୁ ପାନ କରାଇଛି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8)। ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶର ଉଚ୍ଚସ୍ୱର ଧ୍ୱନିରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ଏହା କହୁଥିବା ଶୁଣାଯାଏ, ‘ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତୁମେ ତାହାରୁ ବାହାରି ଆସ, ଯେଣ୍ତେ ତୁମେ ତାହାର ପାପମାନଙ୍କର ଭାଗୀ ନହଅ, ଏବଂ ତୁମେ ତାହାର ବିପତ୍ତିମାନଙ୍କର ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ ନକର। କାରଣ ତାହାର ପାପମାନ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଗଲା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତାହାର ଅଧର୍ମମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ପରିପୂରଣରେ ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତ ଅବତରିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ଲାମର “ପୂର୍ବବାୟୁ”ର ଆଗମନ ସହିତ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧ ରେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସହରର ମହାନ ଭବନଗୁଡ଼ିକ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଥିଲା। ପରେ ସେ “ବଳବାନ ସ୍ୱରରେ ମହାଶକ୍ତିସହିତ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, ‘ମହାନ ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେ ଭୂତମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ହୋଇଯାଇଛି।’” ଏବଂ ପରେ ଚତୁର୍ଥ ପଦରେ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର “ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏପରି କହୁଥିବା ଶୁଣାଯାଏ, ‘ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାରୁ ବାହାରି ଆସ।’” ସେହି ଦୁଇଟି ସ୍ୱର ହେଉଛି “କଳିସିଆମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ଆହ୍ୱାନ।” ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ସେହି ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ କଳିସିଆକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାର ଏବଂ ମହାନ ଜନସମୂହ ଭାବରେ ପରିଚିତ କରାଯାଇଛି।
ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପରୀକ୍ଷାର କାଳ ତୃତୀୟ “ହାୟ”ର ଇସଲାମ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ଇଶାୟା “ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନ” ବୋଲି ପରିଚୟ କରନ୍ତି। ସେହି ପରୀକ୍ଷାର କାଳ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ଏବଂ ପଶୁର ଚିହ୍ନର ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ସେହି ପଶୁ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ଜାଲିଆତି ସ୍ୱରୂପ, ଆଧୁନିକ ବାବିଲର ମୁଣ୍ଡ ଅଟେ। ବାବିଲ ହେଉଛି ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ସାତର ସିଂହ; ଏବଂ ଯିହୁଦାରୁ ଆସିଥିବା ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା, ଯିଏ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେହି କାଳରେ ମରେ, ଯାହା ଇସଲାମର “ଗାଧା” ସହିତ (ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001) ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ “ସିଂହ” (ଆଧୁନିକ ବାବିଲ) ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ର ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ “ସମାଧି” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ସେହି କାଳାବଧିରେ, ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଆହ୍ୱାନ ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷା ପରିମିତ ଭାବେ ବଣ୍ଟନ କରାଯାଏ। ସେହି କାଳାବଧି ଶେଷ ହେଲେ, “ମହା ଭୂମିକମ୍ପ”ର “ଘଣ୍ଟା”ରେ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାରର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱରର କାଳାବଧି ପଶୁର ଛାପର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀକରଣ ସହିତ ଆସି ପହଞ୍ଚେ, ଯାହା ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ଛାପ ଅଟେ। ସେହି ସମୟରେ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ୍କୁ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଜଗତ ଉପରେ କ୍ରମୋନ୍ନତ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ନ୍ୟାୟବିଚାର ଆଣିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ମହାସମୂହର ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ସେହି ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଆହ୍ୱାନ ସମୟରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ “ପତାକା” ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ସନ୍ଦେଶ, “ଉତ୍ତରର ରାଜା”ଙ୍କ “ଛାପ”କୁ, ଏବଂ “ପୂର୍ବଦେଶର ସନ୍ତାନମାନେ” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ୍ର ଭୂମିକାକୁ, ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ଦାନିଏଲ ଗ୍ରନ୍ଥର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଚୁଆଳିଶତମ ପଦରେ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ପାପାଳ ଶକ୍ତିକୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ କରେ, ଏବଂ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଶେଷ ପାପାଳ ରକ୍ତପାତର ଆରମ୍ଭ କରେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ “ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ସମ୍ବାଦ” (ଇସ୍ଲାମ) ଏବଂ “ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ” (ପଶୁର ଚିହ୍ନ) ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ସେହି ଅବଧିରେ, ପୂର୍ବତନ ଅବଧି ପରି, “ପୂର୍ବ ପବନ”ର ଇସ୍ଲାମ ଏହି ଅବଧିର ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ବିଚାର ଆଣେ, ଏବଂ ଏହି ଅବଧିର ଶେଷ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ତରର ରାଜା “ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ଗୌରବମୟ ପବିତ୍ର ପର୍ବତର ନିକଟେ”, ମେଗିଦ୍ଦୋ ଉପତ୍ୟକାରେ ଏବଂ କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ, ନିଜ ଅନ୍ତକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଆଧୁନିକ ବାବିଲୋନ ପାଇଁ ବିଚାରର ଅବଧି, ଯାହା ତାହାର ମୃତ୍ୟୁଶୟ୍ୟା (ସମାଧି)କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ପୂର୍ବର ପ୍ରତୀକ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଉତ୍ତରର ପ୍ରତୀକ ସହ ସମାପ୍ତ ହୁଏ; ଯେପରି ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଲାଓଦିକିୟ ପୟଗମ୍ବରଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁଶୟ୍ୟା ପ୍ରଥମ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆହ୍ୱାନରେ କଳିସିଆମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଯେ ସମାଧିରେ (ମୃତ୍ୟୁଶୟ୍ୟାରେ) ବେଥେଲର ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ପୟଗମ୍ବର ଏବଂ ଯିହୁଦାର ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ପୟଗମ୍ବର—ଉଭୟଙ୍କୁ ସମାଧିସ୍ଥ କରାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ଗୋଟିଏ “ଗଧ” ଏବଂ ଗୋଟିଏ “ସିଂହ”ର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ଏଲିୟା ଦେବଙ୍କ ଶେଷଦିନର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆହାବ, ଯେଜେବେଲ ଏବଂ ଯେଜେବେଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଏକ ତ୍ରିବିଧ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ। ଯେଜେବେଲ ଥିଆତିରାର ଚତୁର୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀରେ ପାପାସୀୟ ଶକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ କର୍ମେଲରେ ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ବାଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ଏବଂ ଉପବନର ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲେ। ବାଲ ଏକ ପୁରୁଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଉପବନର ପୁରୋହିତମାନେ ଅଷ୍ଟାରୋଥଙ୍କୁ, ଯିଏ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଦେବୀ, ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ; ଏହିପରି ଯେଜେବେଲଙ୍କ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ—ଉଭୟଙ୍କୁ ନିଏ ଗଠିତ ଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ମଣ୍ଡଳୀ ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଥମେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ଏବଂ ପରେ ସମଗ୍ର ଜଗତରେ; ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ହିଁ ସେହି ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଅଟେ। ଦଶ ଗୋଷ୍ଠୀର ରାଜା ଆହାବ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରହର ଦଶ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ଅଜଗରକୁ, ଏବଂ ଇଜେବେଲ ହେଉଛି ପଶୁ। ଏଲିୟା ଆଧୁନିକ ବାବିଲର ସେହି ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ସହିତ କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ସମ୍ମୁଖୀନ ସଂଘର୍ଷରେ ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବାବିଲର ବେଶ୍ୟା ସହାୟତା କରିବାକୁ କେହି ନ ଥିବାବେଳେ ନିଜ ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏଲିୟାଙ୍କର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ସେହି ବାହ୍ୟ ସମ୍ମୁଖୀନତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଅନ୍ତିମ-ଦିନର ଜନମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଣାଯାଏ, ଏବଂ ଏଲିୟା ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯିଏ ସେହି ତିନୋଟି ଶକ୍ତିଙ୍କ ସହ ସିଧାସଳଖ ସମ୍ମୁଖୀନ ସଂଘର୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି।
ଏଲିୟାହଙ୍କ କାହାଣୀର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାଦାନ ହେଉଛି “ବର୍ଷା”, ଯାହା ସେହି ସଂଘର୍ଷର ଇତିହାସରେ ଢାଳାଯାଉଥିବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ସେହି ସଂଘର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ଏଲିୟାହ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ ବଚନ ବ୍ୟତୀତ କୌଣସି ବର୍ଷା ହେବ ନାହିଁ। ଯେଜେବେଲଙ୍କ ବିଚାରର “ଘଣ୍ଟା” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଥିବା ସମୟଟି ହେଉଛି ସେହି ସମୟ, ଯାହା କଲିସିଆମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ସ୍ପଷ୍ଟ “ସ୍ୱର” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି। ସେହି “ସ୍ୱର” ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ ରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଅବଧିରେ “ବର୍ଷା” କେବଳ “ମାପାଯାଇଥିଲା”; ଏବଂ ସେହି ଅବଧିରେ, ହବକ୍କୁକଙ୍କ ବିବାଦ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦୁଇଟି ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା। ଗୋଟିଏ ଥିଲା ତାମ୍ମୂଜ ପାଇଁ ବିଳାପ କରିବାର ଜାଲିଆତି ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ଏକ “ଶାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ଥିଲା ଇସ୍ଲାମର ତୃତୀୟ ହାୟର ସତ୍ୟ ସନ୍ଦେଶ।
ସତ୍ୟ “ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା”ର ସନ୍ଦେଶ ତୃତୀୟ ବିପତ୍ତିର ଇସ୍ଲାମର ଭୂମିକା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଏକମାତ୍ର ଉତ୍ସରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥିଲା (ଯାହା Future for America ଥିଲା), ଏବଂ ଇତିହାସ ସତ୍ୟ ସନ୍ଦେଶର ବୈଧତାକୁ ସ୍ଥିର କରିଦେଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଦୁଇଟି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ପାଇଁ ପରସ୍ପର ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଥିଲେ; ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକାର ସମୟରେ “ଶାନ୍ତି ଓ ନିରାପତ୍ତା”ର ସନ୍ଦେଶର ମୂର୍ଖତାକୁ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ କରିଦେଇଥିଲା।
“ଦାନିଏଲ ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ସେହି ସତ୍ୟମାନ ଦିଅନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷଙ୍କୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ ଜଗତରେ ସାକ୍ଷ୍ୟସ୍ୱରୂପ ହେବାକୁ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନରେ ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବେ।” Kress Collection, 105.
ଏଲିୟାଙ୍କ ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗରେ ଏଲିୟାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୂରଣ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଏଲିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଏ, ଯିଏକି ଯୀଶୁ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନ ବୋଲି ପରିଚିତ କରିଥିଲେ। ସେହି ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ମିଶି ତୃତୀୟ ଏଲିୟାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି।
ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବାବେଳେ, ଯୀଶୁ ଯୋହନ ବିଷୟରେ ଜନସମୂହଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, “ତୁମେ ମରୁଭୂମିକୁ କ’ଣ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବାହାରିଥିଲା? ପବନରେ ଦୋଲିତ ହେଉଥିବା ଗୋଟିଏ ନଳ? କିନ୍ତୁ ତୁମେ କ’ଣ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବାହାରିଥିଲା? କୋମଳ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ଗୋଟିଏ ମଣିଷ? ଦେଖ, ଯେମାନେ କୋମଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ରାଜାମାନଙ୍କର ଗୃହରେ ରହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ କ’ଣ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବାହାରିଥିଲା? ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା? ହଁ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ। କାରଣ ଏହିଜଣ ସେହିଜଣ, ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହା ଲିଖିତ ଅଛି, ‘ଦେଖ, ମୁଁ ତୋର ସମ୍ମୁଖରେ ମୋର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଉଛି, ସେ ତୋର ଆଗରେ ତୋର ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ।’ ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ସ୍ତ୍ରୀଜାତରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନଠାରୁ ମହାନ କେହି ଉଠିନାହାନ୍ତି; ତଥାପି ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ଯିଏ ସବୁଠାରୁ କ୍ଷୁଦ୍ର, ସେ ତାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମହାନ। ଏବଂ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନଙ୍କ ଦିନଠାରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟ ବଳପୂର୍ବକ ଆକ୍ରମିତ ହେଉଛି, ଏବଂ ବଳପ୍ରୟୋଗୀମାନେ ତାହାକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଦଖଲ କରୁଛନ୍ତି। କାରଣ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଏବଂ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯୋହନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିଥିଲେ। ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ଏହା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ଆସିବାକୁ ଥିବା ଏଲିଆ ସେହିଜଣ। ଯାହାର ଶୁଣିବା ପାଇଁ କାନ ଅଛି, ସେ ଶୁଣୁ।” ମାଥିଉ 11:7–15।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
“ଆଜି, ଏଲିୟା ଓ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତା ଯୋହନଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିରେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତ ଦୂତମାନେ ବିଚାର-ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଜଗତର ଧ୍ୟାନକୁ ସେହି ଗମ୍ଭୀର ଘଟଣାମାନଙ୍କ ଦିଗରେ ଆକର୍ଷଣ କରୁଛନ୍ତି, ଯେଗୁଡ଼ିକ କୃପା-ଅବଧିର ସମାପ୍ତିର ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା ଓ ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରକାଶ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି। ଶୀଘ୍ର ହିଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେହରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଚାର କରାଯିବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ତାଙ୍କ କଳିସିୟାର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସତର୍କବାଣୀ ଦେବାର ଗମ୍ଭୀର ଦାୟିତ୍ୱ ନିବିଡ଼ ଭାବେ ନିହିତ ଅଛି, ଯେମାନେ ଯେପରି ନିତ୍ୟ ବିନାଶର ସୀମାନ୍ତରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିର ଭାଗ୍ୟ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଝୁଲିରହିଛି, ସେହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କୁ—ଏହି ମହାସଂଘର୍ଷରେ ବିବାଦିତ ହେଉଥିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କୁ—ବିସ୍ତୃତ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଖରେ, ଯେ ଏହାକୁ ମନୋଯୋଗ ଦେବ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ।”
“ମାନବସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ଏହି ଅନ୍ତିମ ଘଣ୍ଟାମାନରେ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆତ୍ମାର ଭାଗ୍ୟ ଅତିଶୀଘ୍ର ସଦାକାଳ ପାଇଁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଭୁ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି ଯେ, ତାଙ୍କର ମଣ୍ଡଳୀ ପୂର୍ବେ କେବେ ନ ହୋଇଥିବା ପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ ହେଉ। ଯେମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ସତ୍ୟର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ସ୍ୱାଧୀନ କରାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କର ଚୟିତଜନ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ଲୋକଠାରୁ ଅଧିକ ଅନୁଗୃହୀତ; ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରୁଛନ୍ତି ଯେ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରୁ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଆଲୋକକୁ ଡାକିଛନ୍ତି, ସେହି ତାଙ୍କର ଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନ ସେମାନେ ପ୍ରକାଶ କରିବେ। ଯେ ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଏତେ ଉଦାରଭାବେ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି, କୁଳ, ଭାଷା ଓ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।”
“ପୁରାତନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନମାନଙ୍କରେ ମହିମାର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅବିଶ୍ୱାସର ଦିନମାନରେ, ନିଜ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପରେ ବିଶେଷ ଆଲୋକ ବର୍ଷାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା। ଧାର୍ମିକତାର ସୂର୍ଯ୍ୟରୂପେ ସେ ନିଜ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପରେ ଉଦିତ ହେବାକୁ ଥିଲେ, ‘ତାହାଙ୍କର ପକ୍ଷମାନରେ ଆରୋଗ୍ୟ ନେଇ।’ ମଲାଖି 4:2। ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସତ୍ୟ ଶିଷ୍ୟଠାରୁ ଜୀବନ, ସାହସ, ସହାୟକତା ଓ ସତ୍ୟ ଆରୋଗ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରଭାବ ପ୍ରସ୍ରବିତ ହେବାକୁ ଥିଲା।”
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ଏହି ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ସର୍ବାଧିକ ଅନ୍ଧକାରମୟ କାଳରେ ଘଟିବ। ନୋହ ଓ ଲୋତଙ୍କ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗମନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଜଗତର ଅବସ୍ଥାକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ। ଏହି ସମୟକୁ ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ କରି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ଘୋଷଣା କରେ ଯେ, ଶୟତାନ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏବଂ ‘ଅଧର୍ମର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପ୍ରତାରଣା ସହିତ’ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ। 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:9, 10। ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ବଢ଼ୁଥିବା ଅନ୍ଧକାର, ଅସଂଖ୍ୟ ଭ୍ରାନ୍ତି, ବିଧର୍ମ, ଏବଂ ମୋହବିଭ୍ରମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି। କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ ଯେ ଶୟତାନ ଜଗତକୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଉଛି, ବରଂ ତାହାର ପ୍ରତାରଣାମାନେ ଆମ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମଧାରୀ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଖମିର ପରି ପ୍ରସାରିତ ହେଉଛି। ମହା ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ଅନ୍ଧକାର ପରି ଗାଢ଼ ଅନ୍ଧକାରରେ ପରିଣତ ହେବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ରାତ୍ରି, କାନ୍ଦନର ଏକ ରାତ୍ରି, ସତ୍ୟର ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଯାତନାର ଏକ ରାତ୍ରି ହେବ। କିନ୍ତୁ ସେହି ଅନ୍ଧକାରର ରାତ୍ରିରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଲୋକ ଦୀପ୍ତିତ ହେବ।” Prophets and Kings, 716, 717.