ଏଲିୟାଙ୍କର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା ଯେ, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ଆରମ୍ଭରେ ଏକ ଏଲିୟା ରହିବେ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଅନ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଏଲିୟା ରହିବେ। “ଶେଷ ଦିନମାନ” ହେଉଛି ବିଚାରର ଦିନମାନ, ଯାହା କ୍ରମାଗତ ଏବଂ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ବିଚାରରେ ବିଭକ୍ତ। ଅନୁସନ୍ଧାନାତ୍ମକ ବିଚାର, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ଆରମ୍ଭରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବିଚାର, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଅନ୍ତରେ ଘଟେ। ଏଲିୟାଙ୍କର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ପ୍ରାଥମିକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବିଚାରର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ଆଇନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାର ସେହିମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ, ଯେମାନେ ପ୍ରଥମତଃ ସରାସରି ଘୋଷଣା ଦ୍ୱାରା, କିନ୍ତୁ କେତେକ ଅଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ ଘଟଣାରେ ଜୀବନଶୈଳୀର ପରୋକ୍ଷ ସ୍ୱୀକାର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ନିଜମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁସରୀ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି।
(କାରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାର କେବଳ ଶ୍ରୋତାମାନେ ଦେବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଧର୍ମୀ ନୁହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନକାରୀମାନେ ଧର୍ମୀ ଠାରୁ ଗଣ୍ୟ ହେବେ। କାରଣ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟଜାତିମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନାହିଁ, ସ୍ୱଭାବତଃ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସ୍ୱରୂପ ଅଟନ୍ତି; ସେମାନେ ପ୍ରମାଣ କରନ୍ତି ଯେ ବ୍ୟବସ୍ଥାର କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଲିଖିତ ଅଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିବେକ ମଧ୍ୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଛି, ଓ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାମାନେ ପରସ୍ପରକୁ କେବେ ଦୋଷାରୋପ କରୁଛନ୍ତି, କେବେ ବା ଦୋଷମୁକ୍ତ କରୁଛନ୍ତି।) ରୋମୀୟ 2:13–15।
ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାରର ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ବିଭାଗ ଅଛି, କାରଣ ଏହା ସେହି ମୃତମାନଙ୍କର ଜୀବନର ତଦନ୍ତ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା (ଆଦମଙ୍କର ଦିନରୁ ଆଗକୁ), ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ରେ ଏହା ତଦନ୍ତମୂଳକ “ଜୀବିତମାନଙ୍କର ବିଚାର” ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା। ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାରରେ ମୃତରୁ ଜୀବିତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟ ଏକ ବିଭାଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି, କାରଣ ବିଚାର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହ ହେଉଛି ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହର ବିଚାର ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ନିୟମରେ ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ତାହାପରେ ବାବିଲୋନରେ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡର ବିଚାର ହୁଏ।
କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବିଚାର ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦଣ୍ଡ, ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିତ୍ରାଣର ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବିଚାର ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ତାହାର କ୍ରୋଧର ପାତ୍ରକୁ, ଯାହା ଏହାର ଅନୁଗ୍ରହ-ସମୟର ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥିବ; ଏବଂ ଜାତୀୟ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ପରେ ଜାତୀୟ ବିନାଶ ଆସିବ। ପୃଥିବୀ ଗ୍ରହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ରବିବାର ଆଇନକୁ ବଳବତ୍ କରିବାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଉଦାହରଣକୁ ଅନୁସରଣ କରିବ, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ତାହାଙ୍କର ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବ ଏବଂ ଜାତୀୟ ବିନାଶ ମଧ୍ୟ ଭୋଗ କରିବ।
“ଧାର୍ମିକ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଦେଶ ଆମେରିକା ଯେତେବେଳେ ପାପାଶାସନ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ବିବେକକୁ ବଳପୂର୍ବକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବ ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ରାମଦିନକୁ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିବ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶର ଲୋକମାନେ ତାହାର ଉଦାହରଣକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହେବେ।” Testimonies, volume 6, 18.
କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ବିଚାର ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ପ୍ରବଳ ହେବାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଖାଏଲ ଉଠିଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ମାନବୀୟ କୃପାକାଳ ସମାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାର କୃପା ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ରହେ; କିନ୍ତୁ ଯେବେ ମିଖାଏଲ ଉଠିଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଶେଷ ସାତଟି ମହାମାରୀର ଢାଳିଦିଆଯାଇବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ କୌଣସି କୃପା ରହେ ନାହିଁ। ରବିବାର ଆଇନ ସଙ୍କଟର ଅବଧିରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଓ ଜାତିମାନଙ୍କ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ବିଚାର କୃପା ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ରହିବ, କାରଣ ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ବାବିଲରେ କିଛି ଲୋକ ରହିବେ ଯେମାନଙ୍କୁ ସବ୍ବାଥ ଓ ରବିବାରର ଉପାସନା ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଦିଆଯାଉଛି।
“ହାୟ, ଲୋକମାନେ ଯଦି ନିଜମାନଙ୍କର ସଦର୍ଶନର ସମୟକୁ ଜାଣିପାରନ୍ତେ! ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକର ସତ୍ୟକୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଣିନଥିବା ଅନେକ ଅଛନ୍ତି। ଅନେକ ଅଛନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିନାଶକାରୀ ବିଚାରମାନଙ୍କର ସମୟ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୃପାର ସମୟ, ଯେମାନେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ଜାଣିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇନଥିଲେ। ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣଭାବେ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରିବେ। ତାଙ୍କର କୃପାମୟ ହୃଦୟ ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଏ; ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସାରିତ ଅଛି, ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱାର ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ, ଯେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ।”
“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କରୁଣା ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁତାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ସେ ନିଜ ବିଚାରମାନଙ୍କୁ ରୋକି ରଖୁଛନ୍ତି, ସଚେତନବାଣୀର ସନ୍ଦେଶ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୋଷିତ ହେବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ଆହା, ଯଦି ଆମ ଲୋକମାନେ ଯେପରି ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ୍, ସେପରି ଜଗତକୁ କରୁଣାର ଶେଷ ସନ୍ଦେଶ ଦେବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଦାୟିତ୍ୱକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତେ, ତେବେ କେତେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଇଥାନ୍ତା!” Testimonies, volume 9, 97.
“ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିନାଶକାରୀ ବିଚାରମାନଙ୍କର ସମୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୃପାର ସମୟ ଅଟେ, ଯେମାନେ ସତ୍ୟ କ'ଣ ତାହା ଜାଣିବାର କୌଣସି ସୁଯୋଗ ପାଇନଥିଲେ।” ସେହି ଦୁଇଟି “ସମୟ” ଏକାସାଙ୍ଗେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଉପରେ—“ଯେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ”—“ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ।”
“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପବିତ୍ର ବିଶ୍ରାମବାର ହେଉଛି, ଏବଂ ହେବ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସତ୍ୟ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥକ୍କରଣର ପ୍ରାଚୀର; ଏବଂ ବିଶ୍ରାମବାର ହେଉଛି ସେହି ମହା ପ୍ରଶ୍ନ, ଯାହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅପେକ୍ଷାରତ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ରହିଛି। ଏବଂ ଯଦି କେହି ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ଓ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରେ, ଓ ତାହା ସହିତ ସଂଲଗ୍ନ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଏବଂ ପରେ ତାହାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରେ, ଓ ପବିତ୍ର ଆଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରେ, ତେବେ ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ନିଜବିରୁଦ୍ଧରେ ପବିତ୍ର ନଗରର ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଦ କରିଦେବେ, ଯେପରି ନିଶ୍ଚିତ ଯେ ଉପର ସ୍ୱର୍ଗରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ଜଣେ ପରମେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଏମିତି ସନ୍ତାନମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ନାହିଁ ଦେଖନ୍ତି ଓ ନାହିଁ ପାଳନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଲୋକକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିନଥିଲେ। ଏବଂ ସଙ୍କଟକାଳର ଆରମ୍ଭରେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆଗକୁ ବାହାରି ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ଅଧିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କଲୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲୁ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡଳୀ, ଓ ନାମମାତ୍ର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ବିଶ୍ରାମବାରର ସତ୍ୟକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିପାରୁନଥିଲେ। ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନୋନୀତମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଦେଖିଲେ ଯେ ସତ୍ୟ ଆମ ପାଖରେ ଅଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ବାହାରି ଆସିଲେ ଓ ଆମ ସହିତ ନିର୍ଯାତନା ସହିଲେ।” A Word to the Little Flock, 18, 19.
ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୁଏ, ଯାହା ରବିବାର ନିୟମ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା କାଳକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର “ପରିଦର୍ଶନର ସମୟ” କରେ।
“ତୁମେ କିପରି କହୁଛ, ଆମେ ଜ୍ଞାନୀ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆମ ସହିତ ଅଛି? ଦେଖ, ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଏହାକୁ ବ୍ୟର୍ଥରେ ରଚନା କରିଛନ୍ତି; ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର କଳମ ବ୍ୟର୍ଥ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବିମୂଢ଼ ଓ ଧରା ପଡ଼ିଛନ୍ତି; ଦେଖ, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଅଛି? ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବି ଯେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରରେ ପାଇବେ; କାରଣ ଛୋଟରୁ ବଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଲୋଭରେ ଆସକ୍ତ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଯାଜକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ମିଥ୍ୟାଚାର କରୁଛି। କାରଣ ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରଜାର କନ୍ୟାର ଘାୟକୁ ହାଲୁକାଭାବରେ ସୁସ୍ଥ କରିଛନ୍ତି, କହୁଥାଇ, ‘ଶାନ୍ତି, ଶାନ୍ତି’; ଯେତେବେଳେ ଶାନ୍ତି କିଛି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କି ସେମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇଥିଲେ? ନାହିଁ, ସେମାନେ କିଛିମାତ୍ରେ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇନଥିଲେ, ନାହିଁ ସେମାନେ ଲଜ୍ଜାରେ ରଙ୍ଗିତ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ଥିଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ପତିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପତିତ ହେବେ; ସେମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନର ସମୟରେ ସେମାନେ ନିପାତିତ ହେବେ, ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି।” ଯିରିମିୟ 8:8–12.
ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ସହିତ ଯେପରି ହୋଇଥିଲା, ଆଧୁନିକ ଇସ୍ରାଏଲ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି; ସେମାନେ ଉଭୟେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ପରିଦର୍ଶନର ସମୟକୁ ଜାଣିନଥିଲେ। ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ପରିଦର୍ଶନର ସମୟ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ଏବଂ ସେ ନିକଟକୁ ଆସିଲାବେଳେ, ସହରଟିକୁ ଦେଖି ତାହାର ଉପରେ କାନ୍ଦିଲେ, କହିଲେ, ହାୟ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯଦି, ଅନ୍ତତଃ ଏହି ତୁମ ଦିନରେ, ତୁମ ଶାନ୍ତିସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣିଥାନ୍ତ! କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ଚକ୍ଷୁରୁ ଲୁଚାଇଦିଆଯାଇଛି। କାରଣ ତୁମ ଉପରେ ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଆସିବ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁମ ଚାରିପାଶେ ମାଟିର ପରିଖା ତିଆରି କରିବେ, ଏବଂ ତୁମକୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରି ରଖିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ତୁମକୁ ଅବରୁଦ୍ଧ କରିବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ତୁମକୁ ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ତୁମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଭୂମିସମ କରିଦେବେ; ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ପଥର ଉପରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପଥର ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ି ରଖିବେ ନାହିଁ; କାରଣ ତୁମ ପରିଦର୍ଶନର ସମୟକୁ ତୁମେ ଚିହ୍ନି ପାରିଲ ନାହିଁ। ଲୂକ 19:41–44।
ଇଶ୍ୱରଙ୍କର ଆଗମନର ସମୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖମାନେ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ପୃଥକ୍ ହୋଇଯାନ୍ତି।
“ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ଅପବିତ୍ରିକୃତ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସତ୍ୟର ଜ୍ଞାନ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଜଗତୀୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଲୋଭନକାରୀ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କର୍ଣ୍ଣପାତ କରି ବିଶ୍ୱାସରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବେ। ଶତ୍ରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା ପାଇଁ ଆନନ୍ଦର ସହିତ ନାନା ପ୍ରଲୋଭନ ଆଗରେ ଧରିବ। କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ସତ୍ୟବାନ ଓ ଅଚଳ ଅଟନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ଓ ପ୍ରବଳ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ରହିବ।” Manuscript Releases, volume 7, 186.
ତାଙ୍କର ପରିଦର୍ଶନର ସମୟ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେପରି 11 ଅଗଷ୍ଟ 1840 ରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ କଳିସିଆମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିଥିବା ପରିଦର୍ଶନର ସମୟ ତାହାର ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ପରିଦର୍ଶନର ସମୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଅବତରଣ କଲାବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
ଶାସନାତ୍ମକ ନ୍ୟାୟବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ସେତେବେଳେ, ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ତାହାର ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ; ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିଆ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥାଏ। ନ୍ୟାୟବିଚାର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଉଭୟ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ଶିଙ୍ଗ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ସେହି ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ଶିଙ୍ଗ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିଆ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଆସିଥିଲା, ତାହା ପରେ ଅବସାନ ପାଏ; ଏବଂ ତା’ପରେ ତୃତୀୟ ଦୂତର ଫିଲାଦେଲଫୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ହିଁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ସତ୍ୟ ଶିଙ୍ଗ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଯେରୁଶାଲେମ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ଏକ ପତାକାରୂପେ ଉଚ୍ଚକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରାଯାଏ। ସେହି ସମୟରେ ଯେରୁଶାଲେମ ଯୋଦ୍ଧା କଳିସିଆଠାରୁ ବିଜୟୀ କଳିସିଆରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ।
କାର୍ଯ୍ୟନିଷ୍ପାଦକ ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ବିନାଶକାରୀ ବିଚାରମାନଙ୍କର ସମୟ ଆସେ, ଯାହା ସେହି ସମୟ ମଧ୍ୟ ଅଟେ ଯେତେବେଳେ ବାବିଲୋନରେ ଏଯାବତ୍ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ମେଷପାଳ ପାଇଁ କୃପାର ସମୟ ରହେ। ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଲାଓଡିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ପରିଦର୍ଶନର ସମୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। କାର୍ଯ୍ୟନିଷ୍ପାଦକ ବିଚାର ସପ୍ତ ଶେଷ ମହାମାରୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଚାରମାନେ ଆଉ କୃପା ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ରହେ ନାହିଁ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଯୀଶୁ ପୁନର୍ଆଗମନ କରନ୍ତି।
ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ପୁନର୍ଆଗମନ କରିବେ, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ୨୦ର ସହସ୍ରାବ୍ଦ (ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ) ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଶୟତାନ ଏକ ଉଜାଡ଼ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବନ୍ଧିତ ଅଛି, ଏବଂ ସେ ଏକାକୀ ଅଛି କେବଳ ସେହି ବିଦ୍ରୋହୀ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୋଇଥିବା ଆକ୍ରମଣରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯାହାଙ୍କ ହାତରେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତର ଚାବି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଶୃଙ୍ଖଳ ଥିଲା। ସେ ସେହି ନାଗକୁ, ସେହି ପୁରାତନ ସର୍ପକୁ, ଯେ ଶୟତାନ ଓ ସାତାନ, ଧରିଲେ ଏବଂ ତାହାକୁ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପାଇଁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ; ଏବଂ ତାହାକୁ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ, ତାହାକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ତାହାର ଉପରେ ଗୋଟିଏ ମୁଦ୍ରା ଲଗାଇଦେଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହୁଏ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆଉ ଜାତିଗୁଡ଼ିକୁ ଭ୍ରମିତ କରିନ ପାରେ; ଏବଂ ତାହା ପରେ ସେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଛାଡ଼ାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 20:1–3।
ସେହି ଏକ ହଜାର ବର୍ଷର ଅବଧିରେ ଉଦ୍ଧାରପ୍ରାପ୍ତମାନେ ହାରାଇଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ତଦନ୍ତମୂଳକ ନ୍ୟାୟକାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବିଚାରମାନଙ୍କର ସମାପ୍ତି ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ ନିଜ ନିଜ ସମାଧିରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଦ୍ରାସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି। ଉଦ୍ଧାରପ୍ରାପ୍ତମାନେ ହାରାଇଥିବାମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଓ ପରିସ୍ଥିତି, ଶୟତାନ ଏବଂ ତାହାର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ସମେତ, ବିବେଚନା କରିବେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏକ ହଜାର ବର୍ଷର ଶେଷରେ କାହାର ଅଧିକ ଦଣ୍ଡଯୋଗ୍ୟତା ଅଛି ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରିବ।
ଏବଂ ମୁଁ ସିଂହାସନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ବିଚାର କରିବାର ଅଧିକାର ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପାଇଁ ଯେମାନଙ୍କର ଶିରଛେଦ କରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନଙ୍କର ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି; ଏବଂ ଯେମାନେ ପଶୁକୁ କିମ୍ବା ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ଉପାସନା କରିନଥିଲେ, ଓ ନିଜ ଲଳାଟରେ କିମ୍ବା ନିଜ ହାତରେ ତାହାର ଛାପ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ; ସେମାନେ ଜୀବିତ ହେଲେ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 20:4।
ଏହିପରି, ସହସ୍ରାବ୍ଦରେ ଏକ ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି; ଏହା ସମାପ୍ତ ହେଲେ ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟନିଷ୍ପାଦକ ବିଚାର ଆସେ, ଯେତେବେଳେ ଦୁଷ୍ଟ ମୃତମାନେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେତେବେଳେ ଶୈତାନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସ୍ଥାପନ କରି ସେହି ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଯେରୁସାଲେମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ, ଯାହା ସହସ୍ର ବର୍ଷର ଶେଷରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳକୁ ଅବତରଣ କରେ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯେବେ ସେମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଗ୍ନି ଅବତରିତ ହୁଏ ଏବଂ ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟନିଷ୍ପାଦକ ବିଚାର ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଯାଏ।
ଏବଂ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ଶେଷ ହେଲା ପରେ, ଶୟତାନ ତାହାର କାରାଗାରରୁ ମୁକ୍ତ କରାଯିବ, ଏବଂ ସେ ପୃଥିବୀର ଚାରି କୋଣରେ ଥିବା ଜାତିମାନଙ୍କୁ, ଗୋଗ ଓ ମାଗୋଗଙ୍କୁ, ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ବାହାରିଯିବ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକତ୍ର କରିବ; ସେମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ସମୁଦ୍ରତଟର ବାଳୁକା ପରି ଅସଂଖ୍ୟ। ଏବଂ ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତୃତ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଆସିଲେ, ଏବଂ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କର ଶିବିର ଓ ପ୍ରିୟ ନଗରକୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରିଦେଲେ; ତାହାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଅଗ୍ନି ଅବତରି ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 20:7–9।
ଯଦିଓ ଏଲିୟାହଙ୍କର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗ ଏବଂ ନିୟମର ଦୂତଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଦୂତଙ୍କର ପ୍ରୟୋଗ ପରସ୍ପର ଘନିଷ୍ଠ ଭାବେ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ତଥାପି ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇପାରେ; କାରଣ ଏଲିୟାହ୍ ପ୍ରଧାନତଃ ଦୂତଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ, ଏବଂ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଯାହା ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର-ବିଧିରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ବିଚାର ସମୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ନିୟମର ଦୂତଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଦୂତ ପ୍ରଧାନତଃ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାର ସମୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ତାଙ୍କର ପରିଦର୍ଶନର ସମୟକୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ଯାହା ବିଚାରର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟାବଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ପରିଦର୍ଶନର ସମୟରେ ଘୋଷିତ ହେଉଥିବା “ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ” ବାର୍ତ୍ତାକୁ ମଧ୍ୟ ବୁଝି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନ୍ୟାୟବିଚାର ଓ ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକର ବାର୍ତ୍ତା—ଉଭୟକୁ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ସମୟଖଣ୍ଡର ଦୂତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ନିଜମାନଙ୍କର ଲାଓଦିକୀୟ ଅନ୍ଧତାରେ ସେମାନେ ଏହି ଘଣ୍ଟାର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, “ଶାନ୍ତି ଓ ନିରାପତ୍ତା”ର ବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ନିଜମାନଙ୍କର ପରିଦର୍ଶନର ସମୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି କାଳର ଚୟିତ ଦୂତ କିଏ ତାହା ବିଷୟରେ ଅନିଶ୍ଚିତ ରହନ୍ତି। ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ଏଲିୟାଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା, ଯିଏ ଥିଲେ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମକ।
ଯିହୂଦୀମାନେ ଜାଣୁଥିଲେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଆଗମନ କରିବାକୁ ଥିବା ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯୀଶୁ ସ୍ୱୟଂ ସରାସରି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଯୋହନ ସେହି ଆସିବାକୁ ଥିବା ଦୂତ ଥିଲେ।
ଯୋହନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିଥିଲେ। ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ତେବେ ଏହିଜଣେ ସେହି ଏଲିୟା, ଯିଏ ଆସିବାକୁ ଥିଲେ। ଯାହାର ଶୁଣିବା ପାଇଁ କାନ ଅଛି, ସେ ଶୁଣୁ। ମାଥିଉ 11:13–15।
ସେମାନଙ୍କର ପରୀଦର୍ଶନର ସମୟର ଏକଦମ ଶେଷ ସୀମାରେ (ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଇତିହାସର ସେହି ସମୟ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର-ବିଧିର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ), ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ଝୁଲୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଯିହୁଦୀମାନେ ଅନୁମାନ କରୁଥିଲେ ଯେ ଏଲିୟା କି ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଆସିବେ କି ନାହିଁ। ଯଦି ସେମାନେ ସେହି ଦୂତକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯିଏ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଥିଲା, ଏବଂ ଯିଏ ସେତେବେଳେ ନିଜ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଚୁକ୍ତିକୁ ସ୍ଥିର କରୁଥିଲେ, ତେବେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ମେସିଆଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ। ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଲାଉଡିସିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କର ବିଚାରକୁ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ପରୀଦର୍ଶନର ସମୟ ଅଟେ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ସମୟଖଣ୍ଡର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଚିହ୍ନିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ସମୟର ଚୟିତ ଦୂତକୁ ଚିହ୍ନିବା ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ। 1888 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହ, September 11, 2001 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ Revelation chapter eighteen ର ଦୂତ ଅବତରଣ କଲେ। 1888 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ, ସେହି ଇତିହାସର ଚୟିତ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
କାରଣ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ମୋତେ ଏପରି କହିଲେ: “ମୋର ହସ୍ତରୁ ଏହି କ୍ରୋଧର ମଦ୍ୟପାତ୍ର ନିଅ, ଏବଂ ଯେଯେ ଜାତିଙ୍କ ପାଖକୁ ମୁଁ ତୋତେ ପଠାଏ, ସେହି ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ଏହା ପିଅଇଦେ। ସେମାନେ ପିବେ, ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଖଡ୍ଗ ପଠାଇବି, ତାହାର କାରଣରୁ ତରଙ୍ଗିତ ହେବେ ଓ ଉନ୍ମତ୍ତ ହେବେ।” ତେଣୁ ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ସେହି ପାତ୍ର ନେଲି ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ଯେଯେ ଜାତିଙ୍କ ପାଖକୁ ମୋତେ ପଠାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପିଅଇଦେଲି; ଅର୍ଥାତ୍, ଯିରୂଶାଲେମ, ଯିହୁଦାର ସହରଗୁଡ଼ିକ, ତାହାର ରାଜାମାନେ ଓ ତାହାର ଅଧିପତିମାନେ; ସେମାନଙ୍କୁ ଉଜାଡ଼, ଚମତ୍କାରର ବିଷୟ, ଶିସ୍ଧ୍ୱନିର କାରଣ ଓ ଶାପର ପାତ୍ର କରିବା ପାଇଁ, ଯେପରି ଆଜି ଅଛି; ମିଶରର ରାଜା ଫାରାଓ, ତାହାର ଦାସମାନେ, ତାହାର ଅଧିପତିମାନେ, ଓ ତାହାର ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା; ସମସ୍ତ ମିଶ୍ରିତ ଲୋକ, ଊଜ ଦେଶର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଫିଲିଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ଦେଶର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଅଶ୍କଲୋନ, ଅଜ୍ଜା, ଏକ୍ରୋନ, ଓ ଅଶ୍ଦୋଦର ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକ; ଏଦୋମ, ମୋଆବ, ଓ ଅମ୍ମୋନର ସନ୍ତାନମାନେ; ସୋରର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ସୀଦୋନର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଓ ସମୁଦ୍ରର ପାରେ ଥିବା ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କର ରାଜାମାନେ; ଦେଦାନ, ତେମା, ବୂଜ, ଓ ଯେମାନେ ସବୁଠାରୁ ଦୂର ପ୍ରାନ୍ତରେ ବସନ୍ତି; ଆରବର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ମରୁଭୂମିରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ମିଶ୍ରିତ ଲୋକଙ୍କ ରାଜାମାନେ; ଜିମ୍ରିର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଏଲାମର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଓ ମାଦୀୟମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ; ଉତ୍ତରଦିଗର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଦୂର ଓ ନିକଟ, ଜଣେ ଜଣଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠଭାଗରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜ୍ୟମାନେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପରେ ଶେଶକର ରାଜା ପିବେ। ଏହେତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବ, ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି: “ପିଅ, ମତ୍ତ ହୁଅ, ବାନ୍ତି କର, ପଡ଼ିଯାଅ, ଏବଂ ଆଉ ଉଠିବ ନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଖଡ୍ଗ ପଠାଏ ସେହି କାରଣରୁ।” ଏବଂ ଏପରି ହେବ, ଯଦି ସେମାନେ ତୁମ ହସ୍ତରୁ ପାତ୍ର ନେଇ ପିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ତେବେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବ, “ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି; ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପିବେ। କାରଣ ଦେଖ, ଯେ ସହର ମୋର ନାମରେ ଡାକାଯାଏ, ସେହି ସହର ଉପରେ ମୁଁ ଅମଙ୍ଗଳ ଆଣିବା ଆରମ୍ଭ କରୁଛି; ତେବେ କି ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦଣ୍ଡମୁକ୍ତ ହେବ? ତୁମେ ଦଣ୍ଡମୁକ୍ତ ହେବ ନାହିଁ; କାରଣ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ଖଡ୍ଗକୁ ଡାକିବି,” ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି। ଏହେତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ସବୁ କଥା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରି କହିବ: “ସଦାପ୍ରଭୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରୁ ଗର୍ଜନ କରିବେ, ଏବଂ ନିଜ ପବିତ୍ର ବାସସ୍ଥାନରୁ ନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ; ନିଜ ବାସସ୍ଥାନର ଉପରେ ସେ ପ୍ରବଳ ଗର୍ଜନ କରିବେ; ଦ୍ରାକ୍ଷା ଦଳୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ସେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୁଙ୍କାର ଦେବେ। ପୃଥିବୀର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୋଳାହଳ ପହଞ୍ଚିବ; କାରଣ ଜାତିମାନଙ୍କ ସହ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିବାଦ ଅଛି; ସେ ସମସ୍ତ ମାଂସଧାରୀଙ୍କ ସହ ନ୍ୟାୟବିଚାର କରିବେ; ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ସେ ଖଡ୍ଗର ହାତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ,” ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି। ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି: “ଦେଖ, ଜାତିରୁ ଜାତିକୁ ଅମଙ୍ଗଳ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସୀମାସମୂହରୁ ଏକ ମହା ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟା ଉଠିବ।” ଏବଂ ସେହି ଦିନ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିହତମାନେ ପୃଥିବୀର ଏକ ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଆଉ ଏକ ପ୍ରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଡ଼ି ରହିବେ; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଳାପ କରାଯିବ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରାଯିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସମାଧି ଦିଆଯିବ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଭୂମି ଉପରେ ଗୋବର ସଦୃଶ ହେବେ। ଯିରିମିୟ 25:15–33.