ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲର ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସନ୍ଦେଶକୁ ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିର ରୂପରେଖା ଉପରେ ଆଧାରିତ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ସେ ଠିକ ଭାବରେ ଜାତିୟ ରୋମ ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ।
“ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍, ତାଙ୍କର ବ୍ୟାଖ୍ୟାତ୍ମକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଥିବାବେଳେ, ବିଭିନ୍ନ ଅପୋକାଲିପ୍ଟିକ୍ ଅନୁଚ୍ଛେଦମାନଙ୍କରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦର ଏକ ପୁନରାବୃତ ମୂଳବିଷୟକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ। ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପର୍କରେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ଳେଷଣରେ ସେ ଦୁଇ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁର ଧାରଣାକୁ ବିକଶିତ କଲେ, ଯାହାକୁ ପୌତ୍ତଳିକତା (ପ୍ରଥମ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ) ଭାବେ ପରିଭାଷିତ କରାଗଲା, ଯାହା କଲିସିଆର ବାହାରରେ ଥିବା ନିର୍ଯାତନାକାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ, ଏବଂ ପାପାସୀ (ଦ୍ୱିତୀୟ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ), ଯାହା କଲିସିଆର ଭିତରରେ ଥିବା ନିର୍ଯାତନାକାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦୁଇ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁର ଏହି ମୋଟିଫ୍ ତାଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧିକାଂଶ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାମାନଙ୍କର ବିଶିଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ଥିଲା।” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.
ଏଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ, ମିଲରଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗର ଢାଞ୍ଚା ଥିଲା ପୌରାଣିକତା ଓ ପାପସତ୍ତା—ଏହି ଦୁଇଟି ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତି; ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ଏହାକୁ କେବଳ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ଏକ ବିଶ୍ଳେଷଣ ବୋଲି ମାନନ୍ତି, ଏବଂ ଏହାକୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସତ୍ୟ ବୋଲି ମାନନ୍ତି ନାହିଁ।
“ଯେଉଁ କୃଷକ ବାଇବେଲ୍ରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିନଥିଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ବେଷଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଠାଇଲେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ପୁନଃପୁନି ସେହି ମନୋନୀତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମନକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେବା ପାଇଁ ଏବଂ ଯେଉଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଅନ୍ଧକାରମୟ ରହିଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ। ସତ୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାର ଆରମ୍ଭ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ସେ ଏକ ପରେ ଏକ କଡ଼ି ଖୋଜିବାରେ ଆଗୁଆ ହେଲେ, ଯାହାପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାଭାବରେ ନିହାରିଲେ। ସେ ସେଠାରେ ସତ୍ୟର ଏକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଖଳା ଦେଖିଲେ। ଯେହି ବାକ୍ୟକୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଈଶ୍ୱରପ୍ରେରିତ ନୁହେଁ ବୋଲି ମନେ କରୁଥିଲେ, ସେହି ବାକ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିର ସାମ୍ନାରେ ନିଜ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ମହିମାରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଅନ୍ୟ ଅଂଶକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ତାଙ୍କ ବୁଝାପାଇଁ ବନ୍ଦ ରହୁଥିଲା, ସେ ବାକ୍ୟର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ତାହାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା କଥାକୁ ଖୋଜି ପାଉଥିଲେ। ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ବାକ୍ୟକୁ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଓ ଭକ୍ତିଭୟ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।” Early Writings, 230.
“ତାଙ୍କର ଦୂତ” ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ଗାବ୍ରିଏଲ୍ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି।
ଦୂତଙ୍କର ଏହି କଥା, ‘ମୁଁ ଗବ୍ରିଏଲ, ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ନିଧିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହେ,’ ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସଭାମଣ୍ଡଳରେ ଅତ୍ୟୁଚ୍ଚ ସମ୍ମାନର ସ୍ଥାନ ଧାରଣ କରେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଖକୁ ସନ୍ଦେଶ ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ସେ କହିଥିଲେ, ‘ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ମୀଖାଏଲ [ଖ୍ରୀଷ୍ଟ] ଛଡ଼ା ମୋ ସହିତ ଦୃଢ଼ ଥିବା ଆଉ କେହି ନାହିଁ।’ ଦାନିଏଲ 10:21। ଗବ୍ରିଏଲ ବିଷୟରେ ଉଦ୍ଧାରକ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ କହନ୍ତି ଯେ, ‘ସେ ନିଜ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ପଠାଇ ନିଜ ଦାସ ଯୋହନଙ୍କୁ ସଙ୍କେତରୂପେ ଜଣାଇଲେ।’ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 1:1। ଏବଂ ସେହି ଦୂତ ଯୋହନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କଲେ, ‘ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଏବଂ ତୁମ୍ଭର ଭାଇମାନେ ଅର୍ଥାତ୍ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କ ସହସେବକ।’ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 22:9, R.V. କି ଅଦ୍ଭୁତ ଚିନ୍ତା—ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପରେ ସମ୍ମାନରେ ଯିଏ ଅଗ୍ରସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି, ସେହି ଦୂତଙ୍କୁ ପାପୀ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିବାରେ ଚୟନ କରାଯାଇଥିଲା।” The Desire of Ages, 99.
“ଅଦ୍ଭୁତ ଚିନ୍ତା—ଯେ ଦେବଦୂତ, ଯିଏ ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପରେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଦାଁଡ଼ି ଅଛନ୍ତି, ସେହିଜଣଙ୍କୁ ‘ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ’ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ମନରେ ଉଦ୍ଘାଟିତ କରିବା ପାଇଁ ଚୟନ କରାଗଲା।” କେବଳ ଗାବ୍ରିଏଲ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ ବହୁବଚନରେ ଦେବଦୂତମାନେ ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ-ବୋଧକୁ ପରିଚାଳିତ କରିଥିଲେ—ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ “ଯାହା ସଦା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଥିଲା।” ଗାବ୍ରିଏଲ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବଦୂତମାନେ ମିଲରଙ୍କୁ ବାଇବେଲ୍ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରମାନୁସାରେ ଆଦିପୁସ୍ତକରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଆଗକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ। ସେହିପରି ସେ ବାଇବେଲ୍ର ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ପରିଚାଳିତ ହେଲେ, ଯାହା ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର “ସାତ କାଳ” (ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶତ କୁରି ବର୍ଷ), ଏହାରୁ ଅନେକ ପୂର୍ବରୁ ସେ ଦାନିଏଲ୍ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ ଓ ପଦ ଚଉଦର ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିଚାଳିତ ହେଲେ।
“ତାହାପରେ ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ବଚନପାଠରେ ନିଜକୁ ନିବେଶ କଲି। ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କଲି ଯେ, ମୋର ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଧାରଣାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବି, ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଶାସ୍ତ୍ର ସହିତ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ତୁଳନା କରିବି, ଏବଂ ଏହାର ଅଧ୍ୟୟନକୁ ନିୟମିତ ଓ ପଦ୍ଧତିମାନ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରିବି। ମୁଁ ଉତ୍ପତ୍ତି ପୁସ୍ତକରୁ ଆରମ୍ଭ କଲି, ଏବଂ ପଦେ ପଦେ ପାଠ କରିଲି, ବିଭିନ୍ନ ଅନୁଚ୍ଛେଦର ଅର୍ଥ ଏପରି ଭାବେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦ୍ରୁତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲି ନାହିଁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ଗୁଢ଼ାର୍ଥବାଦ କିମ୍ବା ବିରୋଧାଭାସ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋର କୌଣସି ଦ୍ୱିଧା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ କୌଣସି ବିଷୟକୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ କରୁଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୋର ପ୍ରଥା ଥିଲା ଯେ ତାହାକୁ ସମସ୍ତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ସହିତ ତୁଳନା କରିବି; ଏବଂ CRUDENଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ, ମୁଁ ଶାସ୍ତ୍ରର ସମସ୍ତ ସେହି ପାଠ୍ୟାଂଶକୁ ପରୀକ୍ଷା କରୁଥିଲି, ଯେଉଁଥିରେ କୌଣସି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଂଶରେ ଥିବା ପ୍ରମୁଖ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ମିଳୁଥିଲା। ପରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦକୁ ପାଠ୍ୟାଂଶର ବିଷୟସନ୍ଦର୍ଭରେ ତାହାର ଯଥାର୍ଥ ପ୍ରୟୋଗ ଦେଇ, ଯଦି ସେଥିପାଇଁ ମୋର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ତେବେ ସେଥି ଆଉ କୌଣସି କଠିନତା ରହୁ ନଥିଲା। ଏହି ପ୍ରକାରରେ ମୁଁ ବାଇବେଲର ଅଧ୍ୟୟନକୁ, ଏହାର ମୋର ପ୍ରଥମ ପାଠନରେ, ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି ଅନୁସରଣ କରିଲି, ଏବଂ ଏହି କଥାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି ଯେ ଏହା ନିଜେ ନିଜର ଭାଷ୍ୟକାର। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ଇତିହାସ ସହିତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତୁଳନା କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ—ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ ହୋଇଛି—ଶାବ୍ଦିକ ଭାବରେ ପୂରଣ ହୋଇଛି; ଏବଂ ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ରୂପକ, ଉପମା, ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ, ସାଦୃଶ୍ୟ ଇତ୍ୟାଦି କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କର ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସନ୍ଦର୍ଭରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଛି ସେଗୁଡ଼ିକର ପରିଭାଷା ବଚନର ଅନ୍ୟ ଅଂଶମାନଙ୍କରେ ଦିଆଯାଇଛି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେପରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେହି ବ୍ୟାଖ୍ୟାନୁସାରେ ଶାବ୍ଦିକ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଭାବରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି ଯେ ବାଇବେଲ ପ୍ରକାଶିତ ସତ୍ୟମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରଣାଳୀ, ଯାହା ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ସରଳ ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଛି ଯେ, ‘ପଥିକ ମଣିଷ, ସେ ମୂର୍ଖ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଥିରେ ଭ୍ରାନ୍ତ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।’ …”
“ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଅଧିକ ଗଭୀର ଅଧ୍ୟୟନରୁ ମୁଁ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚିଲି ଯେ, ଅନ୍ୟଜାତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚତ୍ୱର ସାତ ସମୟ ଯିହୂଦୀମାନେ ମନଶ୍ଶେର ବନ୍ଦୀତ୍ୱ ସମୟରେ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ଜାତି ଭାବେ ରହିବା ବନ୍ଦ କଲେ ସେତେବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଉଚିତ, ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କାଳଗଣନାବିଦ୍ମାନେ ଖ୍ରୀ. ପୂ. 677 ବର୍ଷରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଥିଲେ; 2300 ଦିନ ସତ୍ତରି ସପ୍ତାହ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କାଳଗଣନାବିଦ୍ମାନେ ଖ୍ରୀ. ପୂ. 457 ରୁ ତାରିଖିତ କରିଥିଲେ; ଏବଂ 1335 ଦିନ, ଯାହା ନିରନ୍ତରକୁ ହଟାଇଦେବା ଓ ଉଜାଡ଼ କରୁଥିବା ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁର ସ୍ଥାପନା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ସାତ ପଦ ଏଗାର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ୟଜାତୀୟ ଘୃଣ୍ୟତାମାନଙ୍କୁ ହଟାଇଦେବା ପରେ ପୋପତ୍ୱର ସର୍ବୋଚ୍ଚତ୍ୱ ସ୍ଥାପନା ହେବା ସମୟରୁ ତାରିଖିତ କରିବାକୁ ଥିଲା, ଏବଂ ଯାହାକୁ, ମୋର ପରାମର୍ଶକ୍ରମେ ଯେତେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଇତିହାସକାରମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିପାରିଲି, ସେମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀ. 508 ରୁ ତାରିଖିତ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଯେ ସମସ୍ତ ଘଟଣାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଗଣନା କରାଯିବା ଉଚିତ, ସେହି ଘଟଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କାଳଗଣନାବିଦ୍ମାନେ ଯେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ତାରିଖ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ସମସ୍ତ ତାରିଖରୁ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟାବଧିମାନଙ୍କୁ ଗଣନା କଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥିରେ, ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀ. 1843 ମସିହାରେ, ସମାପ୍ତ ହେବେ। ଏହିପରି, ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଦୁଇ ବର୍ଷର ଅଧ୍ୟୟନ ଶେଷରେ, 1818 ମସିହାରେ, ମୁଁ ଏହି ଗମ୍ଭୀର ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ନିଆଯାଇଲି ଯେ, ସେହି ସମୟରୁ ପ୍ରାୟ ପଚିଶ ବର୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ଥିତିର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରାଯିବ…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.
ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖର ନିୟମ ସ୍ଥିର କରେ ଯେ, ଯାହା ପ୍ରଥମେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୁଏ ସେହିଥିରେ ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ନିହିତ ଥାଏ; ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ, ପଦ ଏକରେ ପ୍ରଥମେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଷୟ ହେଉଛି ସେହି ସଂଯୋଗ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଯାହାକୁ ପିତା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ନିଜ ଦୂତଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି, ପରେ ସେହି ଦୂତ ତାହାକୁ ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କୁ ଦିଏ, ଯିଏ ପୁନଃ ତାହାକୁ ଲେଖି ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଏ। ଯେତେବେଳେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ William Millerଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆବିଷ୍କାରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲା, ସେମାନେ କେବଳ ନିଜମାନଙ୍କର ଭିତ୍ତିକୁ ମାତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିନଥିଲେ, ବରଂ ସେମାନେ ସେହି ସଂଯୋଗ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ, ଯାହା Millerଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ବୁଝାପଡ଼ାରେ ନେଇଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟକୁ ବୁଝିବାର ଏକମାତ୍ର ପଥ, ଯାହା ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହୁଏ।
ମିଲରଙ୍କୁ ଏହା ବୁଝାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକର ସାତ କାଳ 677BCରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। 1856 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭୁ ହାଇରାମ୍ ଏଡସନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରାଇନଥିଲେ ଯେ ସାତ କାଳର ଛିଟିଯାଇବା ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ଦଶ ଗୋତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକରିତ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ସାତ କାଳ ବିଷୟକ ବୁଝାମଣାକୁ ଏପରିଭାବେ ବିକଶିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ମିଲରଙ୍କ ସାତ କାଳ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମୌଳିକ ଆବିଷ୍କାର ସହ ସମ୍ମତିରେ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୂରକୁ ବିସ୍ତାରିତ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ 1856ରେ ହାଇରାମ୍ ଏଡସନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଆଲୋକ ରହସ୍ୟମୟ ଭାବେ ଏକ ଅବସାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲା, କାରଣ ସେହି ଶ୍ରେଣୀର ଅଷ୍ଟମ ଲେଖା ରିଭ୍ୟୁ ଆଣ୍ଡ ହେରାଲ୍ଡର ତାତ୍କାଳିକ ସମ୍ପାଦକ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ସହ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା, “To be continued.” ଏହା “continued” ହେବାକୁ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ September 11, 2001 ପରେ ନୁହେଁ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଜନଙ୍କୁ “old paths” କୁ ନେଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ହାଇରାମ୍ ଏଡସନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲେଖିତ ଅସମାପ୍ତ ଲେଖାମାଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲେ।
ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ବିଦ୍ରୋହକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁନାହୁଁ, ଯାହା ମହା ନିରାଶା ପରେ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା; ବରଂ କେବଳ ଏତିକି ସୂଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଯେ, ଯଦ୍ୟପି ମିଲରଙ୍କୁ ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର “ସାତ କାଳ” ପ୍ରତି ନେତୃତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତଥାପି ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା “ସାତ କାଳ” ବିଷୟକ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବୁଝାମଣାକୁ, ବିଷୟଟି ସମ୍ପର୍କରେ ମିଲରଙ୍କ ଭିତ୍ତିମୂଳକ ବୁଝାମଣାଠାରୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି କରିବା। ସେ ହାଇରମ୍ ଏଡସନଙ୍କୁ ବାଛିଥିଲେ—ସେହି ଇତିହାସର ଏହି ସେବକଙ୍କୁ ହିଁ—ଯାହାଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ 1844 ଅକ୍ଟୋବର 23 ତାରିଖରେ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପରମପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାର ଦର୍ଶନ ଦେବା ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ।
ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଏକ ଆଡଭେଣ୍ଟିସ୍ଟ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦଙ୍କ କଥା ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଏ ଯେ ମିଲରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗଗୁଡ଼ିକର ଗଠନତନ୍ତ୍ର ଡାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “ଦୈନିକ” (ପୌତ୍ତଳିକତା) ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ବୁଝାମଣା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା; ଏହି “ଦୈନିକ” ସଦା “ଅତିକ୍ରମଣ” କିମ୍ବା “ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ” ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ ରହେ, ଏବଂ ଏହି ଉଭୟ ପାପତନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶକ୍ତିର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରାଙ୍ଗଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମିଲର ଯେ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ସେହି ସମୟଠାରୁ ରୋମୀୟ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ମୌଳିକ ବୁଝାମଣା ବହୁତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି।
ଗାବ୍ରିଏଲ୍ଙ୍କୁ ସମେତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ମିଲର୍ଙ୍କୁ ସେ ଯେ ବୁଝାମଣାମାନେ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲେ। ସେହି ବୁଝାମଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଚାର କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ, ସେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିବା ବାଇବେଲୀୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ନିୟମମାନେ, ଏବଂ ତଥା ସେହି ରୂପରେଖା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସୁସଂଗଠିତ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ କରିଥିଲା। ମିଲର୍ଙ୍କୁ ସେହି ରୂପରେଖା ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ, ଦାନିଏଲ୍ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ପୈଗାନ୍ ରୋମ୍ ଓ ପାପାଳ ରୋମ୍। *Future for America* କୁ ନାଗ, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟାଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା—ଏହି ତିନୋଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିର ରୂପରେଖା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଇଥିଲା।
ଏବଂ ମୁଁ ତିନୋଟି ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାକୁ ବେଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ନାଗର ମୁହଁରୁ, ଏବଂ ପଶୁର ମୁହଁରୁ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବକ୍ତାର ମୁହଁରୁ ବାହାରୁଥିବା ଦେଖିଲି। କାରଣ ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଭୂତମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଯେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ବାହାରିଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେହି ମହାନ ଦିନର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 16:13, 14.
ଆମେରିକାର ଭବିଷ୍ୟତ୍ ପାଇଁ ଥିବା ରୂପରେଖା ମିଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ମିତ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠାରେ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା, ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ତାଙ୍କ ରୂପରେଖାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ବିଧର୍ମୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଏବଂ ରୋମର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ପୁନର୍ବାର ଅଙ୍ଗୀକାର କଲା। ଯେ ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଧାରା ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଧାରାକୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଆଗକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି।
“ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଏକ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ଖୋଲାଯାଇଥିବା ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ଏହା ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଅଭିଲେଖ ରଖେ। ଏହି ପୁସ୍ତକର ଶିକ୍ଷାମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ରହସ୍ୟମୟ ଏବଂ ଦୁର୍ବୋଧ ନୁହେଁ। ଏଥିରେ ଦାନିଏଲରେ ଯେପରି ଏକେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଧାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି। କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ଈଶ୍ୱର ପୁନରୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଏହାଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶାଇ ଯେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଭୁ ସେହି କଥାମାନଙ୍କୁ ପୁନରୁକ୍ତ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହାମାନେ କୌଣସି ବିଶେଷ ପରିଣାମର ନୁହେଁ।” Manuscript Releases, volume 9, 8.
ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ମିଲର ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଦାନିଏଲରେ ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ ପୌତ୍ତଳିକତା ଓ ପାପତନ୍ତ୍ରର ଧାରାକୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକରେ ବିସ୍ତାର କରାଯାଇଛି, ଯାହାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ମଞ୍ଚରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାବେ ଉଦ୍ଭବିତ ହେବାକୁ ଥିବା ନିର୍ଯାତକ ଶକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ସମାବେଶ କରାଯାଇଛି।
“ପୌରାଣିକ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା ମାଧ୍ୟମରେ, ଏବଂ ପରେ ପାପାସୀ ମାଧ୍ୟମରେ, ଶୟତାନ ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ନିଜ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କଲା, ପୃଥିବୀରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ମିଟାଇଦେବାର ଚେଷ୍ଟାରେ। ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକମାନେ ଓ ପାପାସୀର ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଏକେ ଅଜଗରୀୟ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଏତିକି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଥିଲା ଯେ, ପାପାସୀ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରୁଛି ବୋଲି ଭଣ କରି, ଅଧିକ ବିପଜ୍ଜନକ ଓ ନିଷ୍ଠୁର ଶତ୍ରୁ ହୋଇଉଠିଲା। ରୋମୀୟ ଧର୍ମବ୍ୟବସ୍ଥାର ମାଧ୍ୟମରେ ଶୟତାନ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ବନ୍ଦୀ କରିନେଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମଧାରୀ କଳିସିଆ ଏହି ଭ୍ରମର ପଙ୍କ୍ତିରେ ବହିଯାଇଲା, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଅଜଗରର କ୍ରୋଧତଳେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କଲେ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପାପାସୀ ନିଜ ଶକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ନିର୍ୟାତନାରୁ ବିରତ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲା, ତେବେ ଯୋହନ ଆଉ ଗୋଟିଏ ନୂତନ ଶକ୍ତିକୁ ଉଦିତ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅଜଗରର ସ୍ୱରକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କରିବ ଏବଂ ସେହି ନିଷ୍ଠୁର ଓ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦାପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବ। ଏହି ଶକ୍ତି—ଯାହା କଳିସିଆ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଶେଷ ଶକ୍ତି ହେବ—ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଜନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହାର ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ତୁମାନେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଆସିଲା, ଯାହା ଏହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକିତ ଜାତିର ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦୟକୁ ସୂଚିତ କରେ। ‘ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ’ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ସରକାରର ସ୍ୱଭାବକୁ, ତାହାର ଦୁଇଟି ମୌଳିକ ନୀତି—ଗଣତନ୍ତ୍ରବାଦ ଓ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ—ରେ ଯେପରି ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି, ଭଲଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ନୀତିଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଏକ ଜାତି ଭାବେ ଆମର ଶକ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ। ଯେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଆମେରିକାର କୂଳରେ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପାପାସୀର ଅହଙ୍କାରପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାବି ଓ ରାଜତନ୍ତ୍ରୀୟ ଶାସନର ଅତ୍ୟାଚାରରୁ ମୁକ୍ତ ଏକ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ ନାଗରିକ ଓ ଧାର୍ମିକ ସ୍ୱାଧୀନତାର ବିସ୍ତୃତ ଭିତିର ଉପରେ ଏକ ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ।”
“କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତୂଳିକାର କଠୋର ରେଖାଙ୍କନ ଏହି ଶାନ୍ତିମୟ ଦୃଶ୍ୟରେ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶୃଙ୍ଗଧାରୀ ପଶୁଟି ଅଜଗରର କଣ୍ଠସ୍ୱରରେ କଥା କହେ, ଏବଂ ‘ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ପଶୁର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରେ।’ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ସେ ପୃଥିବୀବାସୀମାନଙ୍କୁ କହିବ ଯେ ସେମାନେ ପଶୁଟିର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଯେ ‘ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ— ଛୋଟ ଓ ବଡ଼, ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ର, ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ଦାସ— ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ କିମ୍ବା ଲଲାଟରେ ଏକ ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ; ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ସେହି ଚିହ୍ନ, କିମ୍ବା ପଶୁଟିର ନାମ, କିମ୍ବା ତାହାର ନାମର ସଂଖ୍ୟା ନଥାଏ, ସେ କେହି କ୍ରୟ ବିକ୍ରୟ କରିପାରିବ ନାହିଁ।’ ଏହିପରି ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ପାପତନ୍ତ୍ରର ପଦଚିହ୍ନକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।” Signs of the Times, November 1, 1899.
ମିଲରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଆସିଥିବା ପଶୁ ଏବଂ ପୃଥିବୀରୁ ଉଠିଆସିଥିବା ପଶୁ କ୍ରମଶଃ ପୈଗଣ ରୋମ ଏବଂ ତାହା ପରେ ପାପାଳ ରୋମଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ମିଲର ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସତରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଏହି ବ୍ୟାଖ୍ୟାତ୍ମକ ଢାଞ୍ଚାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପାପାସ୍ୱାମୀତ୍ୱର ମାରାତ୍ମକ ଘାଏର ସୁସ୍ଥତା, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଏବଂ ଜାତିସଂଘର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭୂମିକା ସେହି ଦୈବୀ ଢାଞ୍ଚାର ବାହାରେ ଥିଲା, ଯାହା ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୃଥିବୀରୁ ଉଠିଆସିଥିବା ପଶୁ ପାପାସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଥିଲା।
ମିଲର ସେହି ସନ୍ଦେଶବାହକ ଥିଲେ, ଯିଏ ଘୋଷିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କର ହାତରୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମର ମାଣ୍ଟଲ୍କୁ ଅପସାରଣ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେବାକୁ ଥିଲେ—ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ। ଯେ ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏକ ଅଜଗର ପରି କଥା କହିବ, ଯେତେବେଳେ ଗଣରାଜ୍ୟବାଦ ଏକ ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ପରିଣତ ହେବ, ଏବଂ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଶାସନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସେହି ମିଶ୍ରଣକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରିବ, ଯାହା ପାପାସୀର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କ ଦିନର ପରେର ଭବିଷ୍ୟତରେ ଥିଲା। ଏହି କାରଣରୁ, ସେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକକୁ ସେହି ଦୈବୀ ଗଠନରେ ସ୍ଥାନ ଦେବାକୁ ପ୍ରୟାସ କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ସେ 1798 ମସିହାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଚୟିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ Daniel ଅଷ୍ଟମ ଏବଂ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର Ulai ନଦୀର ଦର୍ଶନ ମୋହରମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା। America ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟତ କଥା ଥିଲା Daniel ଦଶମରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର Hiddekel ନଦୀର ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝିବା, ଯାହା 1989 ମସିହାରେ ମୋହରମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ Daniel ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଚାଳିଶତମ ପଦରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଭାବେ, ପୂର୍ବତନ Soviet Union କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ papacy ଏବଂ the United States ଦ୍ୱାରା ବହି ନେଇଯାଇଥିଲା।
ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଆମେରିକାକୁ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେ ରୂପରେଖା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ନାଗ, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀଙ୍କ ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତାର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପରିଚୟ ଓ ପ୍ରୟୋଗ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା।
“ଦାନିଏଲ ଯେ ଆଲୋକକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେହି ଆଲୋକ ବିଶେଷକରି ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଉଲାଇ ଓ ହିଦ୍ଦେକେଲ୍ର କୂଳରେ, ଶିନାରର ସେହି ମହାନଦୀମାନଙ୍କ ପାଖରେ, ସେ ଯେ ଦର୍ଶନମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ପୂରଣ ହେବାର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଛି, ଏବଂ ଯାହା କିଛି ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ସେସବୁ ଘଟଣା ଶୀଘ୍ର ଘଟିବ।” Testimonies to Ministers, 112.
ମିଲରାଇଟମାନେ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ବିଚାରକାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ଘୋଷଣା କଲେ। “ଫ୍ୟୁଚର ଫର ଆମେରିକା” ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି।
ମୁଁ ରୋପିଲି, ଆପୋଲୋ ସେଚିଲେ; କିନ୍ତୁ ବୃଦ୍ଧି ଦେଲେ ପରମେଶ୍ୱର। ତେଣୁ ଯେ ରୋପେ ସେ କିଛି ନୁହେଁ, ଯେ ସେଚେ ସେମଧ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ପରମେଶ୍ୱର ହିଁ ସବୁକିଛି। ଏବେ ଯେ ରୋପେ ଏବଂ ଯେ ସେଚେ, ସେମାନେ ଏକ; ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ନିଜ ନିଜ ପରିଶ୍ରମ ଅନୁସାରେ ନିଜ ପୁରସ୍କାର ପାଇବ। କାରଣ ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସହକର୍ମୀ; ତୁମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର, ତୁମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହନିର୍ମାଣ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଯେ ଅନୁଗ୍ରହ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଛି, ତାହା ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରଧାନ ନିର୍ମାତା ପରି ଭିତ୍ତିମୂଳ ରଖିଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତାହା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଛି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ସାବଧାନ ହେଉ, ସେ କିପରି ତାହା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରୁଛି। କାରଣ ଯେ ଭିତ୍ତିମୂଳ ରଖାଯାଇଛି, ତାହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭିତ୍ତିମୂଳ କେହି ରଖିପାରେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେହି ଭିତ୍ତିମୂଳ ହେଉଛନ୍ତି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। 1 Corinthians 3:6–11.
ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଦୁଇଜଣ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ହେବ; କାରଣ ଆମେ ଏହି ସୂଚନା ପାଇଛୁ ଯେ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିନା ତୃତୀୟ ଥାଇପାରେ ନାହିଁ। ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଭିତ୍ତି, ଏବଂ ତୃତୀୟ ହେଉଛି ଶିରୋପଥର; କିନ୍ତୁ ତୃତୀୟ ସନ୍ଦେଶ କେବେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରିବ ନାହିଁ। ଯଦି ସେପରି କରେ, ତେବେ ସେହିଟି ସତ୍ୟ ସନ୍ଦେଶ ନୁହେଁ।
“ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ଦେଶ 1843 ଓ 1844 ମସିହାରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ତୃତୀୟ ସନ୍ଦେଶର ଘୋଷଣାର ଅଧୀନରେ ଅଛୁ; କିନ୍ତୁ ଏହି ତିନୋଟି ସନ୍ଦେଶ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଘୋଷିତ ହେବାକୁ ଅଛି। ସତ୍ୟକୁ ଖୋଜୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ପୁନର୍ବାର ଘୋଷିତ ହେବା, ପୂର୍ବବତ୍ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସମାନଭାବେ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। କଲମ ଓ କଣ୍ଠରେ ଆମେ ଏହି ଘୋଷଣାକୁ ଧ୍ୱନିତ କରିବାକୁ ହେବ, ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମକୁ ଏବଂ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କର ପ୍ରୟୋଗକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଣିଥାନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିନା ତୃତୀୟ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ଏହି ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ପ୍ରକାଶନମାନରେ ଓ ଉପଦେଶମାନରେ ସଂସାରକୁ ଦେବାକୁ ହେବ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଧାରାରେ ଯେସବୁ ଘଟଣା ହୋଇସାରିଛି ଏବଂ ଯେସବୁ ହେବାକୁ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି।” Selected Messages, book 2, 104, 105.
ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସ ଏବଂ ଆମର ଇତିହାସ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଅଛି। ମିଲେରାଇଟମାନେ ଆରମ୍ଭ ଥିଲେ, ଏବଂ ଆମେ ଶେଷ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ ଏବଂ ତାହା ଅନୁସାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କଲେ। ଆମେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛୁ। ସେମାନଙ୍କର ଅମୋହରିତ ସନ୍ଦେଶ (ଉଲାଇ ଦର୍ଶନ) ଦାନିଏଲର ଦୁଇଟି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମିଳେ, ଏବଂ ଆମର (ହିଦ୍ଦେକେଲ୍ ଦର୍ଶନ) ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମିଳେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟକୁ ପରିଚୟ କଲେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟର ପୂର୍ତ୍ତିର ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ଯାପନ କଲେ। ଆମେ ତୃତୀୟ ହାୟର ପୂର୍ତ୍ତିକୁ ପରିଚୟ କରୁଛୁ ଏବଂ ତାହାର ପୂର୍ତ୍ତିର ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛୁ। ସେମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗର ରୂପରେଖା ଥିଲା ପୈଗାନ୍ ରୋମ୍ (ଅଜଗର) ଏବଂ ପାପାଲ୍ ରୋମ୍ (ପଶୁ)। ଆମର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗର ରୂପରେଖା ହେଉଛି ଆଧୁନିକ ରୋମ୍, ଯାହାକୁ ତ୍ରିବିଧ ପଶୁ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ସତରହମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପାପାଳ ରୋମର ସେହି ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟକୁ ବିଚାର କରିବା ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ, ଯେ ସେ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମ, ସେତେବେଳେ ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପନାତ୍ମକ ଇତିହାସ ସମୟରେ ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମିଲରାଇଟମାନେ କ’ଣ ବୁଝିଥିଲେ, ତାହା ବିଚାର କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ ଅଟେ। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ପାଖରେ ଅତିରିକ୍ତ ଆଲୋକ ଥିବ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଆଲୋକ କେବେମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ସତ୍ୟଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିବ ନାହିଁ।
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇ, ସାତ, ଆଠ, ଏଗାର ଏବଂ ବାର, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ, ରୋମକୁ ପରିଚୟ କରାଏ। 1798 ପୂର୍ବରୁ ରୋମର ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ—ପୌରାଣିକ ଓ ପାପାଳ—କୁ ଆମେ ମିଲରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗମାନଙ୍କର ଏକ ଢାଞ୍ଚା ଭାବେ ବିଚାର କରୁଛୁ। ମିଲର ଏବଂ ଅଗ୍ରଦୂତମାନେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାର, ପଦ ଚଉଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ତୁମ ପ୍ରଜାର ଦସ୍ୟୁମାନେ” ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ସେହି ସମୟମାନଙ୍କରେ ଅନେକେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିଦାଣ୍ଡିବେ; ତୁମ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୁଟେରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ। ଦାନିଏଲ 11:14।
ଏହି ପଦ୍ୟର ଭିତରେ ବିଚାର କରିବାକୁ କମ୍ ସେ କମ୍ ଦୁଇଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟ ଅଛି। ଏହି ପଦ୍ୟରେ “ଦର୍ଶନ” ଶବ୍ଦଟି ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ “ଦର୍ଶନ” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। “ଦର୍ଶନ” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ହୋଇଥିବା ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି châzôn, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏକ ସ୍ଵପ୍ନ, କିମ୍ବା ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, କିମ୍ବା ଏକ ଦର୍ଶନ। châzôn ଶବ୍ଦଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସକୁ, କିମ୍ବା ଏକ ସମୟାବଧିକୁ, ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଏହା ଦାନିଏଲରେ ଦଶଥର ମିଳେ ଏବଂ ସଦା “ଦର୍ଶନ” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଛି।
ଅନ୍ୟ ଯେହୁଦୀ ଶବ୍ଦ, ଯାହାକୁ ମଧ୍ୟ “ଦର୍ଶନ” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି, ସେହି ହେଲା mar-eh’, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ “ରୂପ” କିମ୍ବା “ଦେଖାଶୁଣା”। mar-eh’ ଶବ୍ଦଟି ଗୋଟିଏ ଏକକ ଦୃଶ୍ୟକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ସମୟର ଗୋଟିଏ ବିଶେଷ କ୍ଷଣକୁ, ସୂଚିତ କରେ। ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ mar-eh’ ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକରେ ତେରୋଥର ମିଳେ, ଏବଂ ସେଥିରେ ଛଅଥର “ଦର୍ଶନ,” ଚାରିଥର “ମୁଖମଣ୍ଡଳ,” ଦୁଇଥର “ରୂପ” ଏବଂ ଗୋଟେଥର “ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିବା” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି।
ତୁମ ଜନଙ୍କର ଡାକାତମାନେ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଷୟଟି ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ “ଦର୍ଶନ”କୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ରୋମର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ବୁଝିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ।
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଯୁକ୍ତି ଏହା ଦାବି କରେ ଯେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା “ଦର୍ଶନ” ଶବ୍ଦଟି ସେହି ଏକେ “ଦର୍ଶନ” ଅଟେ, ଯାହାକୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ସମ୍ବୋଧିତ କରାଯାଇଛି; କାରଣ ପ୍ରେରଣା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏକେ ପୁସ୍ତକ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପୂରକ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଆଣନ୍ତି, ଏବଂ ଦାନିଏଲରେ ଅବସ୍ଥିତ ସେହି ଏକେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରେଖା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ପୁଣି ଗ୍ରହୀତ ହୋଇଛି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ସେହି ସମସ୍ତ ବିଷୟବିନ୍ଦୁ ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧମାଳାରେ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇସାରିଛି, ତେଣୁ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁଣି ସମ୍ମିଳିତ କରିବି ନାହିଁ। ମୁଁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ଯୋଗ କରିବି, ଯାହାକୁ ଆମେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନରୁ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ କରିଛୁ। ସେହି ବିଷୟଟି ହେଉଛି, ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଏକତ୍ର ହୁଏ ଏବଂ ସେଠିରେ ଶେଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଦାନିଏଲରେ ମିଳୁଥିବା ଏବଂ ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଷୟ ସହିତ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର “ଦର୍ଶନ” (châzôn), ସମଗ୍ର ବାଇବେଲ ଜୁଡ଼ି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଦର୍ଶନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଏକତ୍ର ହୁଏ ଏବଂ ସେଠିରେ ଶେଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ନିଜେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ। କେବେ ନୁହେଁ! ଯଦି ତୁମେ ଭାବୁଛ, ସେ ତେଣ୍ଡେ କରିଛନ୍ତି, ତେବେ ତୁମେ କୌଣସି ଏକ ବିଷୟକୁ ଭୁଲ ବୁଝୁଛ। ସେହି ଏକେ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ (châzôn) ହିତୋପଦେଶ ପୁସ୍ତକରେ ମଧ୍ୟ “ଦର୍ଶନ” ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ହୋଇଛି।
ଯେଉଁଠାରେ ଦର୍ଶନ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରେ, ସେ ଧନ୍ୟ। ହିତୋପଦେଶ 29:18।
ଏହା ହେଉଛି ସେହି ପଦ ବିଷୟରେ ବିଚାର କରିବାକୁ ଥିବା ପ୍ରଥମ ବିଷୟ। ଯଦି ଆମେ ରୋମକୁ ଭୁଲ ଭାବରେ ବୁଝୁ, ତେବେ ଆମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିପାରିବୁ ନାହିଁ। ସେହି ସତ୍ୟ ମୂଳତଃ ସମଗ୍ର ଇତିହାସ ଜୁଡ଼ି ଯେସୁଇଟମାନଙ୍କ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସେହି ପ୍ରୟାସକୁ ପରିଭାଷିତ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଷୟକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ଜାଲିଆତ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରବେଶ କରାଇଛନ୍ତି। ଯେପରିକି ଆମେ ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମୌଳିକ ବୁଝାମଣାକୁ ବିଚାର କରୁଛୁ, ସେହି କଥାକୁ ଆମେ ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ।
“ଯେମାନେ ବାକ୍ୟର ବୁଝାମଣାରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇପଡ଼ନ୍ତି, ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ଅର୍ଥକୁ ଦେଖିବାରେ ବିଫଳ ହୋନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ପକ୍ଷରେ ସ୍ଥାପିତ କରିବେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ପାଇଁ ଜଗତ ସହିତ ଆତ୍ମସାତ୍ ହେବାର ସମୟ ନୁହେଁ। ଦାନିୟେଲ ନିଜ ଅଂଶରେ ଓ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ଦାନିୟେଲ ଓ ଯୋହନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଜଗତକୁ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ଜଗତରେ ସାକ୍ଷ୍ୟସ୍ୱରୂପ ହେବାକୁ ଅଛି। ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବେ।” Kress Collection, 105.
ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରତିଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର (ରୋମ) ଅର୍ଥକୁ ଦେଖିବାରେ ବିଫଳ ହଅ, ତେବେ ତୁମେ ରୋମ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେବ; ଏବଂ ଏହି ସତର୍କବାଣୀ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିପାରିବା କିମ୍ବା ବୁଝିପାରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେବାର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ମିଲେରାଇଟମାନେ ରୋମଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଉପରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ମୌଳିକ ବୁଝାମଣିକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ରୋମକୁ ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେ ଉଭୟେ ରୋମର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତା ଭାବେ ରୋମକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଇତିହାସର ସେହି ସ୍ଥାନରେ ନଥିଲେ। ତେଣୁ ଦାନିଏଲ ହେଉଛି ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭିତ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ହେଉଛି ଫ୍ୟୁଚର୍ ଫର୍ ଆମେରିକା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଶିରୋଶିଳା। ଦାନିଏଲ 11:14 ରୁ ଆହୁରି ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଆମେ ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ।
ମିଲର ଏବଂ ଅଗ୍ରଣୀମାନେ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ପ୍ରତିମା ବାବିଲୋନ, ମେଦୋ-ପର୍ସିଆ, ଗ୍ରୀସ ଏବଂ ରୋମ—ଏହି ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ସେମାନେ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟର ପରେ କିଛି ଦେଖିପାରିନଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ପାପାଳ ରୋମ କେବଳ ରୋମର ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହିପରି ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ 1798 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଇତିହାସ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିବା ଏକମାତ୍ର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପଥଚିହ୍ନ ଥିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ, ଯେଉଁଠାରେ ପର୍ବତରୁ କାଟି ନିଆଯାଇଥିବା ପଥରଟି ପ୍ରତିମାର ପାଦକୁ ଆଘାତ କରିବ। ମିଲରାଇଟମାନେ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ରୋମ ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପାର୍ଥକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ 1798କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରାଗମନ ସହ ସମନ୍ୱୟ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ସେମାନେ ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟରୁ ଅଧିକ କିଛି ଦେଖିପାରିନଥିଲେ।
“ଆମେ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ସମୟକୁ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛୁ ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ସେହି ପ୍ରତିମାର ପାଦଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହେଉଛି, ଯେଠାରେ ଲୋହା କାଦାମାଟି ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଥିଲା। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଜନସମୁଦାୟ ଅଛନ୍ତି, ଗୋଟିଏ ଚୟିତ ଜନସମୁଦାୟ, ଯାହାଙ୍କର ବିବେକ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯେମାନେ ଭିତ୍ତିର ଉପରେ କାଠ, ଘାସ, ଓ ଖର ପକାଇ ଅପବିତ୍ର ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ, ସେ ଦେଖିବେ ଯେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ବିଶିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ହେଉଛି ସପ୍ତମ-ଦିନର ବିଶ୍ରାମଦିନ। ଯଦି ଶାସନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ବିଶ୍ରାମଦିନକୁ ସମ୍ମାନ କରିଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଥାନ୍ତା ଏବଂ ପବିତ୍ରଜନମାନଙ୍କୁ ଏକବାର ପାଇଁ ସମର୍ପିତ କରାଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସର ପକ୍ଷରେ ରକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ରାଜନେତାମାନେ କୃତ୍ରିମ ବିଶ୍ରାମଦିନକୁ ସମର୍ଥନ କରିବେ, ଏବଂ ପାପାସୀର ଏହି ସନ୍ତାନର ପାଳନ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କ ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସକୁ ମିଶାଇ ଦେବେ, ଏହାକୁ ସେହି ବିଶ୍ରାମଦିନରୁ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରିବେ ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ପବିତ୍ର କରିଛନ୍ତି ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାକୁ ସେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ରରୂପେ ପାଳନ କରିବାକୁ ପୃଥକ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଓ ତାଙ୍କର ଜନସମୁଦାୟର ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ପିଢ଼ୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନରୂପେ। ଧର୍ମୀୟ ଚାତୁର୍ୟ ଓ ରାଜ୍ୟଚାତୁର୍ୟର ଏହି ମିଶ୍ରଣକୁ ଲୋହା ଓ କାଦାମାଟି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି। ଏହି ସଂଯୋଗ ସମସ୍ତ ଚର୍ଚ୍ଚମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦୁର୍ବଳ କରୁଛି। ରାଜ୍ୟର ଶକ୍ତି ସହିତ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ସଜ୍ଜିତ କରିବା ଅଶୁଭ ପରିଣାମ ଆଣିବ। ଲୋକମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିଷ୍ଣୁତାର ସୀମାକୁ ପ୍ରାୟ ଅତିକ୍ରମ କରିସାରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ରାଜନୀତିରେ ନିବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପାପାସୀ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୟ ଆସିବ ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ନିରର୍ଥକ କରିଦେଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜେଇ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେବ।” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.
ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସତର ଅଧ୍ୟାୟ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଶେଷ ପରିଚୟ ଅଟେ, ଏବଂ ସେଥିରେ ସାତଟି ରାଜ୍ୟ ପତିତ ହୋଇଛି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ତଥା ଅଷ୍ଟମ ରାଜ୍ୟ ହେଉଛି ଆଧୁନିକ ରୋମର ତ୍ରିବିଧ ସଂଘ। ଯଦି ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦର୍ଭ ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସେହିପରି ଅଟେ; ତେବେ ଶେଷ ସନ୍ଦର୍ଭଟି ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦର୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତିତ ହେବା ଉଚିତ। ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସତର ଅଧ୍ୟାୟର ଆଠଟି ରାଜ୍ୟ ସହ କିପରି ସମଞ୍ଜସ ହୋଇପାରେ?
ଏହେତୁ, ଆମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବାବେଳେ ଏହା ସ୍ମରଣରେ ରଖିବା ଉଚିତ ଯେ, ମିଲରାଇଟମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଇତିହାସର ସୀମା ପରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିନଥିଲେ। ସେମାନେ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ବୁଝିଥିଲେ ଏବଂ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଚିହ୍ନସ୍ଥଳ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଯଦି ରୋମକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ବୁଝିବା ବିଷୟରେ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ବୁଝାମଣା, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ—ଉଭୟେ ଯଦି ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ମୂଳଭୂତ ସତ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟର ଆଠୋଟି ରାଜ୍ୟ ସହ କିପରି ସମ୍ମତିରେ ଆସିପାରେ?
ଯଦି ଆପଣ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହାନ୍ତି ଯେ ଦାନିଏଲ ଦୁଇର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ମୂଳଭୂତ କି ନୁହେଁ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କୁ କେବଳ 1843 ଏବଂ 1850 ମସିହାର ଅଗ୍ରଗାମୀ ଚାର୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ବିଚାର କରିବାକୁ ହେବ। ଉଭୟରେ ଦାନିଏଲ ଦୁଇର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ଏହା ପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହୁରି ଏହା ଯେ Ellen White ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଉଭୟ ଚାର୍ଟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଯୋଜନାନୁସାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା।
“ମୁଁ ଦେଖିଛି ଯେ 1843ର ଚାର୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ସେ ଯେପରି ଚାହୁଁଥିଲେ ସେପରି ଥିଲା; ଏବଂ କିଛି ସଂଖ୍ୟାରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଭୁଲ ଉପରେ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଥିଲା ଏବଂ ତାହାକୁ ଆଡ଼କରି ରଖିଥିଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଅପସାରିତ ହେଲା ନାହିଁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ତାହାକୁ ଦେଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ।” Early Writings, 74, 75.
୧୮୫୦ ମସିହାର ଚାର୍ଟ ବିଷୟରେ ସେ କହିଥିଲେ:
“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଭାଇ ନିକୋଲ୍ସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଚାର୍ଟର ପ୍ରକାଶନକାର୍ଯ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱର ଥିଲେ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ବାଇବେଲରେ ଏହି ଚାର୍ଟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା, ଏବଂ ଯଦି ଏହି ଚାର୍ଟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଯଦି ଏହା ଜଣେ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ, ତେବେ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଅଟେ; ଏବଂ ଯଦି ଜଣେ ବଡ଼ ପରିମାଣରେ ଅଙ୍କିତ ଗୋଟିଏ ନୂତନ ଚାର୍ଟର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଭବ କରିଥାଏ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେତେଇ ଆବଶ୍ୟକ।” Manuscript Releases, volume 13, 359.
ଜଗତରେ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରବଚନ ରହିଛି, ଯାହା କୁହେ, “ଭୁଲର ଅନେକ ପଥ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟର କେବଳ ଗୋଟିଏ ପଥ ଅଛି।” ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଆଧୁନିକ ରୋମ ସେହି ସପ୍ତମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ବୋଲି ଲୋକମାନେ ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ନ ପାରନ୍ତି ବୋଲି ନିବାରଣ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଭୁଲ ଉପଯୋଗ କରାଯାଇଛି। ସେହିପରି ଉପଯୋଗ ହେଉଥିବା ଭୁଲମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଇତିହାସର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ବିକୃତ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ, ଯାହାକି ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନେ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି। ମୁଁ ଏଠାରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକକୁ ସୂଚିତ କରୁନାହିଁ; ଏଗୁଡ଼ିକ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ପରିଚୟ। ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖର ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ, କିନ୍ତୁ ବାବିଲୋନର ପୂର୍ବରୁ ଇତିହାସର କିଛି ରାଜ୍ୟ ଥିଲେ। ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଇତିହାସର ସେହି ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କେହଳେ ଥିଲେ ତାହା ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନେ ସେହି ପ୍ରେରିତ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କରି, ଇତିହାସର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଏମିତି କ୍ରମ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ଏହି ବୁଝାପଡ଼ାକୁ ଧୁସର କରେ ଯେ ରୋମ ସଦା ଅଷ୍ଟମ ରୂପେ ଉଦୟ ହୁଏ ଏବଂ ସେ ସପ୍ତମଧ୍ୟରୁ ଅଟେ। ତଥାପି ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରୁଥିବାଟି ହେଉଛି ରୋମ।
ଅଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଓ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନେ ଏହା ସୂଚନା କରନ୍ତି ଯେ ଇତିହାସର ରାଜ୍ୟମାନେ ଥିଲେ ମିଶର, ଆସିରିଆ, ବାବିଲୋନ, ମେଦୋ-ପର୍ସିଆ, ଗ୍ରୀସ, ରୋମ ଓ ପରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମକୁ ଜଣାଇଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଇତିହାସର ଏକ ତୃତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାକୃତଭାବେ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ କି ସେହି ରାଜ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛନ୍ତି? ଉଭୟ।
“ଯେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଏକ ପରେ ଏକ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନକୁ ଅଧିକାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜେମାନେ ଯାହାର ଅର୍ଥ ଜାଣି ନଥିଲେ ସେହି ସତ୍ୟର ଅଚେତନ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ଆମ ସହ କଥା କହେ। ଆଜିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତିଙ୍କୁ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ମହାନ ପରିକଳ୍ପନାରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି। ଆଜି ମଣିଷମାନେ ଓ ଜାତିମାନେ ସେହି ଜଣଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ଓଲମ୍ବ ସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପରିମାପ ହେଉଛନ୍ତି, ଯିଏ କେବେ ଭୁଲ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ପସନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ନିଜମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମାନଙ୍କର ସାଧନ ପାଇଁ ସବୁକିଛିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି।”
“ମହାନ ‘ମୁଁ ଅଛି’ ଯିଏ ନିଜ ବାକ୍ୟରେ ଅତୀତର ଅନନ୍ତକାଳରୁ ଭବିଷ୍ୟତର ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ କଡ଼ି ପରେ କଡ଼ି ଯୋଡ଼ି ଯେ ଇତିହାସ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଇତିହାସ ଆମକୁ କୁହେ ଯେ ଯୁଗମାନଙ୍କର ଗମନଧାରାରେ ଆଜି ଆମେ କେଉଁଠି ଅଛୁ, ଏବଂ ଆସନ୍ତା କାଳରେ କ’ଣ ଆଶା କରାଯାଇପାରେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା କି ଘଟିବ ବୋଲି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂର୍ବକଥିତ କରିଛି, ସେସବୁ ଇତିହାସର ପୃଷ୍ଠାମାନଙ୍କରେ ଅଙ୍କିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ଯାହା କି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିବାକୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ସେସବୁ ନିଜ ନିଜ କ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ବୋଲି ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରୁ।”
“ସତ୍ୟବଚନରେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପାର୍ଥିବ ଶାସନମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ପତନ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପୂର୍ବବାଣୀ କରାଯାଇଛି। ଇସ୍ରାଏଲର ଶେଷ ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଦଣ୍ଡାଦେଶ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା, ସେବେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀରେ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ରହିଛି: ‘ପ୍ରଭୁ ଯିହୋବା ଏହିପରି କହନ୍ତି; ମୁକୁଟକୁ ହଟାଅ, ଏବଂ କିରୀଟକୁ ଖୋଲି ନେଅ: … ଯିଏ ନମ୍ର, ତାହାକୁ ଉନ୍ନତ କର, ଏବଂ ଯିଏ ଉଚ୍ଚ, ତାହାକୁ ନମ୍ର କର। ମୁଁ ଏହାକୁ ଉଲଟାଇଦେବି, ଉଲଟାଇଦେବି, ଉଲଟାଇଦେବି; ଏବଂ ଯାହାର ଅଧିକାର, ସେ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଆଉ ରହିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ତାହାଙ୍କୁ ଦେବି।’ ଯିହିଜ୍କେଲ 21:26, 27.”
ଇସ୍ରାଏଲରୁ ଅପସାରିତ ହୋଇଥିବା ମୁକୁଟ କ୍ରମାନୁସାରେ ବାବିଲନ, ମିଦୀୟ-ପାରସ, ଗ୍ରୀସ, ଏବଂ ରୋମର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲା। ଈଶ୍ୱର କହନ୍ତି, ‘ଯାହାର ଅଧିକାର ଏହା, ସେ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଆଉ ରହିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୁଁ ଏହା ତାଙ୍କୁ ଦେବି।’
“ସେହି ସମୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଅଟେ। ଆଜି ସମୟର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷଣା କରୁଛି ଯେ ଆମେ ମହାନ ଓ ଗମ୍ଭୀର ଘଟଣାମାନଙ୍କର ସୀମାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛୁ। ଆମର ଜଗତର ସମସ୍ତ କିଛି ଉଦ୍ବିଗ୍ନତାରେ ଅଛି। ଆମ ଚକ୍ଷୁସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଘଟଣାବଳୀ ସମ୍ପର୍କରେ ତାରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି: ‘ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧର କଥା ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଗୁଜବ ଶୁଣିବ…. ଜାତି ବିରୋଧରେ ଜାତି, ଓ ରାଜ୍ୟ ବିରୋଧରେ ରାଜ୍ୟ ଉଠିବ; ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ମହାମାରୀ, ଓ ଭୂମିକମ୍ପ ହେବ।’ ମାଥିଉ 24:6, 7।”
“ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ଆଗ୍ରହର ଏକ କାଳ। ଶାସକମାନେ ଓ ରାଜନୀତିଜ୍ଞମାନେ, ଭରସା ଓ ଅଧିକାରର ପଦବୀରେ ଅସୀନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ଚିନ୍ତନଶୀଳ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ, ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଘଟୁଥିବା ଘଟଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ନିବିଡ଼ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ତଣ୍ଟାପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଶାନ୍ତ ସମ୍ପର୍କମାନଙ୍କୁ ନଜର ରଖୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଦେଖୁଛନ୍ତି ଯେ ପୃଥିବୀସ୍ଥ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପାଦାନକୁ ଯେ ତୀବ୍ରତା ଆକ୍ରାନ୍ତ କରୁଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହା ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି ଯେ କିଛି ମହାନ ଓ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି—ଯେ ଜଗତ ଏକ ବିଶାଳ ସଙ୍କଟର ସୀମାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।”
“ଦୂତମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ବିବାଦର ପବନଗୁଡ଼ିକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଛନ୍ତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସୁଥିବା ତାହାର ବିନାଶ ବିଷୟରେ ଜଗତକୁ ସତର୍କ କରାଯିବ ନାହିଁ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଗୁଡ଼ିକ ବହିବା ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏକ ଝଡ଼ ସଂଗ୍ରହୀତ ହେଉଛି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଫୁଟିପଡ଼ିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପବନଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଦେବାକୁ ଆଦେଶ ଦେବେ, ସେତେବେଳେ ଏପରି ବିବାଦର ଦୃଶ୍ୟ ହେବ ଯାହାକୁ କୌଣସି ଲେଖନୀ ଚିତ୍ରିତ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
“ବାଇବେଲ, ଏବଂ କେବଳ ବାଇବେଲ ମାତ୍ର, ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ସଠିକ ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏଠାରେ ଆମର ଜଗତର ଇତିହାସର ମହାନ ଶେଷ ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି—ସେହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ, ଯାହାଙ୍କର ଛାୟା ପୂର୍ବରୁହିଁ ପଡ଼ିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛି, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ଆଗମନର ଧ୍ୱନି ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରୁଛି ଓ ଭୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ବିଫଳ କରୁଛି।” Education, 178–180.
ଏହି ଅନୁଛେଦରେ ଆମ ସମୟ ପାଇଁ ବହୁତ ଆଲୋକ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯାହାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ସେହିଟି ହେଉଛି, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଇତିହାସରେ ବାବିଲୋନ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ରାଜ୍ୟ ଅଶ୍ଶୂର ନୁହେଁ, ଇସ୍ରାଏଲ ଥିଲା। ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ ଇତିହାସର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ତାଲିକାରେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଇତିହାସର ଏକ ରାଜ୍ୟ ଭାବରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି, ଯଦ୍ୟପି ରାଜା ସଲୋମନଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ମହିମା ଏହାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଯଦ୍ୟପି ଏଜିକିଏଲ ଓ ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରେରଣାର ସରାସରି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏହା କୁହେ ଯେ ଇସ୍ରାଏଲର ମୁକୁଟ ବାବିଲୋନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା।
ଯଦି ଆମେ ଇତିହାସର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରେରିତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରୁ, ତେବେ ଆମେ ଦେଖୁଅଛୁ ଯେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ସେହି ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣନା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଇସ୍ରାଏଲ, ଅଶ୍ଶୁର ଏବଂ ମିଶର ହେଉଛନ୍ତି ଇତିହାସର ସେହି ରାଜ୍ୟମାନେ ଯେମାନେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ବାବିଲନ, ପୂର୍ବରୁ ଥିଲେ। ତେଣୁ, “ଇତିହାସ”ର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା ବାବିଲନ, ପଞ୍ଚମ ଥିଲା ମେଦୋ-ପାରସ, ଷଷ୍ଠ ଥିଲା ଗ୍ରୀସ, ସପ୍ତମ ଥିଲା ପୌରାଣିକ ରୋମ, ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ ଥିଲା ପାପାଳ ରୋମ, ଯାହା ସେହି ସାତଟିର ମଧ୍ୟରୁ ଥିଲା, କାରଣ ଏହା ପୌରାଣିକ ରୋମର ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଇତିହାସର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଗଣନା କଲେ, ପାପାଳ ରୋମ ଅଷ୍ଟମ, ଏବଂ ସେହି ସାତଟିର ମଧ୍ୟରୁ ଅଟେ।
ଦାନିଏଲ ସାତରେ ଆମେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଦେଖୁଛୁ। ବାବିଲୋନ ସିଂହ ଥିଲା, ଯାହାର ପରେ ମାଦୀ-ପାରସୀର ଭାଲୁ ଆସିଲା। ତୃତୀୟଟି ଚିତାରୂପେ ଯବନ ଥିଲା, ଏବଂ ପରେ “ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ” ସେହି ପଶୁ ରୂପେ ରୋମ ଆସିଲା, ଯାହାର “ଲୋହାର ଦାନ୍ତ” ଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଦୁଇର ପ୍ରତିମା ସହିତ ସମନ୍ୱୟରେ ସେହି ଭୀଷଣ ପଶୁଟି ହେଉଛି ରୋମ, ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ।
ମିଲରୀୟମାନେ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟକୁ ରୋମ ବୋଲି ବୁଝୁଥିଲେ; ଏହିକାରଣରୁ ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ପଶୁଟିର ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ସେହିପରିଭାବେ ବୁଝି, ପଶୁର ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଲକ୍ଷଣକୁ ସରଳଭାବରେ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ସେହି ଅନୁଛେଦରେ ପୌରାଣିକ ରୋମ ଓ ପାପାଳ ରୋମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଦେଖୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ; କାରଣ ସେମାନେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖକୁ ତାଙ୍କ ସନ୍ଦର୍ଭବିନ୍ଦୁ ଭାବରେ ଯଥାର୍ଥଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଅନୁଛେଦରେ ରୋମର ଏହି ଦୁଇ ରୂପର ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ଆମକୁ ଏହି ଦୁଇ ରୋମର ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଦୁଇଟି ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଭାବେ ବିଚାର କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଆମେ ଯେ ବିଷୟକୁ ବିଚାର କରୁଛୁ, ସେହିଟି ଏହା ନୁହେଁ।
ଏହିପରି ସେ କହିଲେ, ଚତୁର୍ଥ ପଶୁଟି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ହେବ, ଯାହା ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହେବ, ଏବଂ ସେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ଗ୍ରସଣ କରିବ, ତାହାକୁ ପଦଦଳିତ କରିବ, ଏବଂ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଭଞ୍ଜିଦେବ। ଏବଂ ଏହି ରାଜ୍ୟରୁ ନିଷ୍ପନ୍ନ ଦଶ ଶିଙ୍ଗ ହେଉଛନ୍ତି ଦଶ ରାଜା, ଯେମାନେ ଉଠିବେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପରେ ଆଉ ଜଣେ ଉଠିବେ; ସେ ପ୍ରଥମମାନଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହେବେ, ଏବଂ ସେ ତିନି ରାଜାଙ୍କୁ ଦମନ କରିବେ। ଏବଂ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ବିତ କଥା କହିବେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନମାନଙ୍କୁ କ୍ଲାନ୍ତ କରିଦେବେ, ଏବଂ ସମୟ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ କାଳ, ଦୁଇ କାଳ ଓ ଅର୍ଧ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବେ। କିନ୍ତୁ ବିଚାରସଭା ବସିବ, ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ଆଧିପତ୍ୟ କେଢ଼ି ନିଆଯିବ, ତାହାକୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୟ କରିବାକୁ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନାଶ କରିବାକୁ। Daniel 7:23–26.
ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ହେଉଛି ରୋମ। ଦଶ ଶିଙ୍ଗ ସେହି ଦଶଟି ଜାତିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି; ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମ 538 ମସିହାରେ ଜଗତର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ସେହି ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଟିକୁ ଅପସାରିତ କରାଯିବ, କିମ୍ବା ଉପାଡ଼ି ଦିଆଯିବ। ତାପରେ ଅଷ୍ଟମ ପଦର “ଛୋଟ” “ଶିଙ୍ଗ”, ଯାହାର “ମନୁଷ୍ୟର ଚକ୍ଷୁ ସଦୃଶ ଚକ୍ଷୁ, ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଥିବା ଏକ ମୁଖ” ଥିଲା, ସେଠାରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେବ। ଯଦି ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟରେ ଆମ ପାଖରେ ଦଶ ଶିଙ୍ଗ ଅଛି ଏବଂ “ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ” ସେହି ତିନୋଟି ଶିଙ୍ଗର ସ୍ଥାନ ନେବା ପାଇଁ ତିନିଟିକୁ ଅପସାରଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେହି ତିନିଟି ଶିଙ୍ଗ ଅପସାରିତ ହେଲାପରେ ସାତଟି ଶିଙ୍ଗ ରହିଯାଏ, ଏବଂ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗଟି ହେଉଛି ଅଷ୍ଟମ; କାରଣ ରୋମ ସଦା ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦ୍ଭବ କରେ ଏବଂ ସାତଟିରୁ ଗୋଟିଏ ଅଟେ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ରୋମର ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବହୁତ ଆଲୋକ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ଆମେ ଏଠାରେ କେବଳ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଛୁ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଭାବେ ଯେପରି, ଐତିହାସିକ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ରୋମ ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦ୍ଭବ କରେ ଏବଂ ସାତଟିରୁ ଗୋଟିଏ ଅଟେ।
ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଆମେ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀକୁ ପାଉଛୁ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପୁନରାୟ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ବାବିଲୋନକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥାଏ; କାରଣ ଦାନିୟେଲ ଯେତେବେଳେ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦର୍ଶନ ପାଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ବାବିଲୋନର ଶେଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମୀପରେ ଥିଲା। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମେଦୋ-ପାରସକୁ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗୋଟିଏ ମେଢ଼ା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି। ଗ୍ରୀସକୁ ଗୋଟିଏ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଛେଳା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହାର ସେହି ଶିଙ୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ଏବଂ ସେହି ଭାଙ୍ଗିଥିବା ଶିଙ୍ଗରୁ ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ତାହାପରେ ଗ୍ରୀସ ପରେ ଗୋଟିଏ “ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ” ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ଏବଂ ପୁନରାୟ ସେହି ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ରୋମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରୁଛି। ଯଦିଓ ରୋମ ଗ୍ରୀସ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ସରାସରି ବଂଶଧର ନଥିଲା, ତଥାପି ଏହି ଅନୁଛେଦ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗକୁ ସେହି ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଚିତ୍ରିତ କରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଥମ ଶିଙ୍ଗ—ମହାନ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରୁଥିବା—ଭାଙ୍ଗିଯାଇବା ପରେ ଗ୍ରୀକ ରାଜ୍ୟରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା। ରୋମ ଗ୍ରୀକମାନଙ୍କର ବଂଶଧର ନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଗ୍ରୀସ ଅଞ୍ଚଳରୁ ନିଜର ବିଶ୍ୱଜୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଅର୍ଥରେ, ସେ ସେହି ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଉଦ୍ଭବ କଲା।
ଏହିପରି, ଆମେ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ପାଉଛୁ। ମେଦୋ-ପର୍ସିଆର ଦୁଇଟି ଶୃଙ୍ଗ ଥିଲା, ଗ୍ରୀସର ଗୋଟିଏ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଆଉ ଚାରିଟି ଶୃଙ୍ଗ ହେଲା। ଗ୍ରୀସର ଚାରିଟି ଶୃଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଛୋଟ ଶୃଙ୍ଗରୂପେ ରୋମ ବାହାରିଲା ବୋଲି, ରୋମର ପୂର୍ବରୁ ମୋଟ ସାତଟି ଶୃଙ୍ଗ ହେଲା। ଦୁଇ ଯୋଗ ଗୋଟିଏ ଯୋଗ ଚାରି ସମାନ ସାତ; ତାପରେ ରୋମ, ଅର୍ଥାତ୍ ଛୋଟ ଶୃଙ୍ଗ, ଅଷ୍ଟମ, ଏବଂ ସେ ସାତଟିରୁ ହିଁ ଅଟେ। ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ଯେ, ଏହି ଅଂଶରେ ଯାହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ରୋମ ଗ୍ରୀକ ଶୃଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ବାହାରିଥାଏ, ସେହି କଥା ମିଲର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହକର୍ମୀମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥିବା ସର୍ବାଧିକ ମହାନ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଯୁକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା।
ସେହି ଇତିହାସର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଏହାରେ ଅଡି ରହିଥିଲେ ଯେ ରୋମର ସେହି ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ରୋମ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ, କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ସେହି ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଗ୍ରୀକମାନଙ୍କ ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ବାହାରିଆସିଥିଲା। ଏହିକାରଣରୁ ସେମାନେ ଯୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେହି ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଅର୍ଥାତ୍ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍, ଯିଏ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡର ଦି ଗ୍ରେଟ୍ଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତାଙ୍କର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଇତିହାସରେ ଚାଲୁଥିବା ସେଲ୍ୟୁସିଡ୍ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରଶ୍ନକୁ ନେଇ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ଯୁକ୍ତିତର୍କ ଏତେ ବିପୁଳ ଥିଲା ଯେ 1843 ଚାର୍ଟରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିକ୍ଷାବିରୋଧୀ ଯୁକ୍ତିଟି ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇଥିଲା; ସେହି ଶିକ୍ଷା ଏହି ତଥ୍ୟର ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା ଯେ ଦାନିଏଲ୍ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗକୁ ଗ୍ରୀକମାନଙ୍କ ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ବାହାରୁଥିବା ବେଳେ ଦେଖିଥିଲେ, ଏବଂ ତେଣୁ ସେଥିରେ ରୋମକୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ, କାରଣ ରୋମ ଗ୍ରୀସରୁ ଉଦ୍ଭବ କରିନଥିଲା। ଏହି ଯୁକ୍ତି ଦାନିଏଲ୍ର ସେହି ସମସ୍ତ ପଦ୍ୟାଂଶକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ରୋମକୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ କରିଥିଲା ଯେ ଦାନିଏଲ୍ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଚଉଦଶ ପଦର “ତୁମ ଲୋକମାନଙ୍କ ଡାକୁମାନେ” ନିଶ୍ଚୟ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍ ହୋଇଥିବା ଦରକାର। ଏହିକାରଣରୁ ମିଲେରାଇଟ୍ମାନେ ସେହି ଚାର୍ଟରେ—ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଶିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ” ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ—ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନିସ୍ଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ସନ୍ଦର୍ଭ ସମ୍ମିଳିତ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ସେ ହୋଇପାରିନଥିବାର କାରଣକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିଲା। ରୋମ କି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ, କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମର ଶତାବ୍ଦୀଠାରୁ ଅଧିକ ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ଜଣେ ସେଲ୍ୟୁସିଡ୍ ରାଜା ସେହି ଶକ୍ତିର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କ୍ରୁଶବିଧାନ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିଦାଁଡିଥିଲା?
ଯେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଯାଇପାରେ, ସେହିଟି ହେଉଛି—ଯଦି ରୋମ ଗ୍ରୀସର ସିଧାସଳଖ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ନ ଥିଲା, ତେବେ କାହିଁକି ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ରୋମକୁ ଗ୍ରୀକ ଶୃଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଉଥିବା ଭାବେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା? ଉତ୍ତର ହେଉଛି, ରୋମର ଶକ୍ତିରେ ଉଦୟର ଆରମ୍ଭ ସେହି ଅଞ୍ଚଳରେ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପୂର୍ବେ ଗ୍ରୀକ ଭୂଭାଗ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ କାହିଁକି ଏହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ ଏପରି ଭାବରେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ, ସେପରି ଭ୍ରମ ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ରହିଯାଏ?
ରୋମ କେଉଁଠାରୁ ଉଦୟ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବାର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, କମ୍ ସେ କମ୍ ଗୋଟିଏ ଉତ୍ତର ଏହା ହେଉଛି ଯେ, ରୋମ ସଦା ଅଷ୍ଟମ ରୂପେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହୋଇଥାଏ—ଏହି ରହସ୍ୟର ଉତ୍ତର ଏଥିରେ ମିଳେ ଯେ, ରୋମକୁ ଗ୍ରୀସର ଭୂଭାଗ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ରହସ୍ୟର ଏହି ମୂଳ ବିଷୟ—ରୋମ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହୋଇଥିବା—ଅବିକଳ ରହିଥାଏ। ସେହି ରହସ୍ୟ ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯଦ୍ୟପି ଇତିହାସରେ ନିଜମାନଙ୍କର ସ୍ଥିତିବିନ୍ଦୁରୁ ମିଲ୍ଲେରାଇଟମାନେ ସେହି ଧାରଣାକୁ କେବେ ବୁଝିପାରିନଥାନ୍ତେ। 1843 ଚାର୍ଟ ମାତ୍ର ନୁହେଁ, 1850 ଚାର୍ଟ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଥିବା ସମସ୍ତ ସନ୍ଦର୍ଭଗୁଡ଼ିକ ଏମିତି ବିଷୟମାନଙ୍କର ଚିତ୍ରାଙ୍କନ, ଯେଉଁମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବଚନରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷରୂପେ ଉଲ୍ଲେଖିତ; କେବଳ ଏକମାତ୍ର ସନ୍ଦର୍ଭଟିକୁ ଛାଡ଼ି, ଯାହା ଏହି କଥାକୁ ଜୋର ଦେଇ କୁହେ ଯେ, ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନେସ୍ ସେହି ଶକ୍ତି ନୁହେଁ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଥିଲା; ଏହି କାରଣରୁ ଚାର୍ଟରେ ଏହି ସଂଯୋଜନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱବାହୀ ହୋଇଯାଏ। କେତେ ଦୁଃଖଦ ଯେ, ଯେତେବେଳେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ନିଜର ଭିତ୍ତିଭୂମିକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲା, ସେମାନେ ଆଜି ନିଜମାନଙ୍କୁ ଏହା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିବାରେ ପାଉଛନ୍ତି ଯେ, ଦାନିଏଲ 11 ର ଚଉଦମ ପଦର ଶକ୍ତି ରୋମ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ଏପିଫାନେସ୍! ସେମାନେ ଏବେ ସେହି କଥାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମିଲ୍ଲେରାଇଟମାନେ ଏତେ ଦୃଢ଼ତା ସହିତ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ଯେ, ସେମାନେ 1843 ଚାର୍ଟ ଉପରେ ସେହି ବିବାଦକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ!
ଇତିହାସର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପରିଚୟ କରାଏ ଯେ ରୋମ ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦୟ କରେ ଏବଂ ସେ ସାତରୁ ଅଟେ। ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟର “ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ,” ଯେ “ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ବିରୋଧରେ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା” କହେ, ସେ ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦୟ କରେ ଏବଂ ସାତରୁ ଅଟେ। ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ପରିଚୟ କରାଏ ଯେ ରୋମ ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦୟ କରେ ଏବଂ ସାତରୁ ଅଟେ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ବିଚାର କରିବୁ ଯେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସତରରେ ଯେପରି ଆଧୁନିକ ରୋମର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେ କିପରି ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦୟ ହୁଏ ଏବଂ ସପ୍ତର ମଧ୍ୟରୁ ହୁଏ। ପରେ ଆମେ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇକୁ ପୁଣି ଫେରିବୁ ଏବଂ ପରିଚୟ କରିବୁ ଯେ, ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇର ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟ—ଯାହା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖ—କାହିଁକି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସତରର ଆଠଟି ରାଜ୍ୟ ସହ ସମନ୍ୱିତ ଅଟେ।