ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲୁ ଯେ ମିଲରୀୟମାନେ ରୋମକୁ ପୌତ୍ତଳିକ ଓ ପୋପୀୟ ରୋମଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି ଭାବରେ ଦେଖି ପାରିନଥିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ସେହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ମିଲରୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୌତ୍ତଳିକ ଓ ପୋପୀୟ ରୋମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ଚିହ୍ନିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିନଥିଲା ଯେ ପୋପୀୟ ରୋମ ହେଉଛି ପାଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ପରେ ଆସିଥିଲା। ୧୮୪୪ର ନିରାଶା ପରେ, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ବାରୋ ଓ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନିଟି ଶକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନଟ କଲେ—ବାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅଜଗର, ତାହାପରେ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଆସିଥିବା ପଶୁରୂପେ ପୋପତନ୍ତ୍ର, ଏବଂ ତାହା ପରେ ପୃଥିବୀରୁ ଉଠିଆସିଥିବା ପଶୁରୂପେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର। ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହେବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଅଜଗର, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ବିଷୟରେ ଆଲୋକ ଉଦ୍ଘାଟନ କଲେ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସୋଳହ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିଶ୍ୱକୁ ଆର୍ମାଗେଦନ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଏ।

ଯେ ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକ ଏଠାରେ ମିଳେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଶୃଙ୍ଖଳା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେହି ଅଜଗର ସହିତ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲା। ଅଜଗରକୁ ଶୟତାନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:9); ସେହି ହେଉଛି ଯିଏ ହେରୋଦକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରି ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଯୁଗର ପ୍ରଥମ କିଛି ଶତାବ୍ଦୀରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ଶୟତାନଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସାଧନ ଥିଲା ରୋମୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ଯେଠାରେ ପୌତ୍ତଳିକତା ପ୍ରବଳ ଧର୍ମ ଥିଲା। ଏହିପରି, ଯଦ୍ୟପି ଅଜଗର ପ୍ରଥମତଃ ଶୟତାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ତଥାପି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଥରେ ଏହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।

ଅଧ୍ୟାୟ ୧୩ (ପଦ ୧–୧୦)ରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପଶୁର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦିଆଯାଇଛି, ଯେହା ‘ଚିତାବାଘ ପରି’; ଏବଂ ତାହାକୁ ଅଜଗର ‘ନିଜ ଶକ୍ତି, ନିଜ ଆସନ, ଓ ମହାନ ଅଧିକାର’ ଦେଇଥିଲା। ଏହି ପ୍ରତୀକ, ଯେପରି ଅଧିକାଂଶ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଆସିଛନ୍ତି, ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେହା ପ୍ରାଚୀନ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଖରେ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଶକ୍ତି, ଆସନ ଓ ଅଧିକାରର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ଚିତାବାଘସଦୃଶ ପଶୁ ବିଷୟରେ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି: ‘ତାହାକୁ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା ଓ ନିନ୍ଦାବାକ୍ୟ କହିବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ମୁଖ ଦିଆଗଲା…. ଏବଂ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ, ତାଙ୍କର ନାମ, ତାଙ୍କର ତମ୍ବୁ, ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କର ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ନିଜ ମୁଖ ଖୋଲିଲା। ଏବଂ ସାଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା ପାଇଁ ତାହାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ସମସ୍ତ ବଂଶ, ଭାଷା ଓ ଜାତିମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାହାକୁ ଅଧିକାର ଦିଆଗଲା।’ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଯେହା ଦାନିଏଲ ୭ର ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗର ବର୍ଣ୍ଣନା ସହ ପ୍ରାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକରୂପ, ନିର୍ଦ୍ଦିଧା ଭାବରେ ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ସୂଚାଏ।

“‘ତାହାକୁ ବିଆଳିଶ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲୁ ରଖିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିଲା।’ ଏବଂ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କହନ୍ତି, ‘ମୁଁ ତାହାର ଗୋଟିଏ ମୁଣ୍ଡକୁ ମନେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆହତ ହୋଇଥିବା ପରି ଦେଖିଲି।’ ଏବଂ ପୁନର୍ବାର: ‘ଯେ ବନ୍ଦୀତ୍ୱକୁ ନେଇଯାଏ ସେ ନିଜେ ବନ୍ଦୀତ୍ୱକୁ ଯିବ; ଯେ ତଳୱାରରେ ହତ୍ୟା କରେ ସେ ତଳୱାରରେ ହତ୍ୟା ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।’ ବିଆଳିଶ ମାସ ‘ଏକ କାଳ, ଦୁଇ କାଳ ଓ ଅର୍ଧ କାଳ,’ ଅର୍ଥାତ୍ ତିନି ବର୍ଷ ଓ ଅର୍ଧ, କିମ୍ବା ଦାନିୟେଲ 7 ର 1260 ଦିନ—ସେହି ସମୟ ସହିତ ଏକେ, ଯେ ସମୟରେ ପାପାଳ ଶକ୍ତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା କରିବାକୁ ଥିଲା। ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକରେ ଯେପରି କୁହାଯାଇଛି, ଏହି ସମୟାବଧି ପାପାସତ୍ତ୍ୱର ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସହ A.D. 538 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ 1798 ରେ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ସେନାଦ୍ୱାରା ପୋପକୁ ବନ୍ଦୀ କରାଗଲା, ପାପାଳ ଶକ୍ତି ତାହାର ମରଣାନ୍ତକ ଆଘାତ ପାଇଲା, ଏବଂ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ‘ଯେ ବନ୍ଦୀତ୍ୱକୁ ନେଇଯାଏ ସେ ବନ୍ଦୀତ୍ୱକୁ ଯିବ।’”

“ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଆଉ ଏକ ପ୍ରତୀକ ପରିଚୟ କରାଯାଇଛି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା କହନ୍ତି: ‘ମୁଁ ପୃଥିବୀରୁ ଆଉ ଏକ ପଶୁକୁ ଉଠି ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲି; ଏବଂ ତାହାର ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା।’ ପଦ 11। ଏହି ପଶୁର ଦେଖାଶୁଣା ଓ ତାହାର ଉଦୟର ପ୍ରକାର—ଉଭୟେ ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ, ଯେ ଜାତିକୁ ଏହା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେହି ଜାତି ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଜାତିମାନଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ। ଯେ ସମସ୍ତ ମହାନ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିଶ୍ୱରେ ଶାସନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଦାନିଏଲଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହିଂସ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କ ରୂପରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ‘ଆକାଶର ଚାରି ପବନ ମହାସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଜୋରରେ ବହୁଥିଲା।’ ଦାନିଏଲ 7:2। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17 ଅଧ୍ୟାୟରେ ଜଣେ ଦୂତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ ଯେ, ଜଳ ‘ଜନସମୂହ, ଭିଡ଼, ଜାତିମାନେ ଓ ଭାଷାମାନଙ୍କୁ’ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:15। ପବନ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର ପ୍ରତୀକ। ଆକାଶର ଚାରି ପବନ ମହାସମୁଦ୍ର ଉପରେ ପ୍ରବଳ ଭାବେ ବହୁଥିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ସେହି ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର ବିଜୟ ଓ ବିପ୍ଳବର ଦୃଶ୍ୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ରାଜ୍ୟମାନେ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।”

“କିନ୍ତୁ ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ସେହି ପଶୁକୁ ‘ପୃଥିବୀରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଉଥିବା’ ବୋଲି ଦେଖାଯାଇଥିଲା।” ନିଜକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଏପରି ପ୍ରତିନିଧିତ ଜାତି ଏମିତି ଏକ ଭୂଭାଗରେ ଉଦୟ ହେବାକୁ ଥିଲା ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଅଧିବାସିତ ନଥିଲା, ଏବଂ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଓ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣଭାବେ ବିକଶିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ତେଣୁ, ସେହି ଜାତି ପୁରୁଣା ବିଶ୍ୱର ଘନବସତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସଂଘର୍ଷମୟ ଜାତିସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଉଦୟ ହୋଇପାରିନଥାନ୍ତା—ସେହି ଅଶାନ୍ତ ସମୁଦ୍ରରେ, ଯାହା ‘ଲୋକମାନେ, ଜନସମୂହ, ଜାତିମାନେ, ଓ ଭାଷାମାନେ’ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ। ତାହାକୁ ପଶ୍ଚିମ ମହାଦେଶରେ ଖୋଜିବାକୁ ହେବ।

“ନୂତନ ଜଗତର କେଉଁ ଜାତି 1798 ମସିହାରେ ଶକ୍ତିରେ ଉଦୟ ହେଉଥିଲା, ବଳ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଉଥିଲା, ଏବଂ ସାରା ଜଗତର ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିଲା? ଏହି ପ୍ରତୀକର ପ୍ରୟୋଗ ବିଷୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ ନାହିଁ। ଏକ ଜାତି, ଏବଂ କେବଳ ଏକମାତ୍ର ଜାତି, ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କରେ; ଏହା ନିର୍ବିବାଦରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାଙ୍କ ପ୍ରତି ଇଙ୍ଗିତ କରେ। ପୁନଃ ପୁନଃ, ଏହି ଜାତିର ଉଦୟ ଓ ବିକାଶକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ସମୟରେ, ପବିତ୍ର ଲେଖକଙ୍କ ଭାବନା—ପ୍ରାୟଃ ତାଙ୍କର ନିଷ୍ପତ୍ତିକ ଶବ୍ଦମାନେ—ଅଜାଣତେ ଓରେଟର୍ ଏବଂ ଇତିହାସକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଆସିଛି। ସେହି ପଶୁଟିକୁ ‘ପୃଥିବୀରୁ ଉଠିଆସୁଥିବା’ ଦେଖାଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ଅନୁବାଦକମାନଙ୍କ ମତାନୁସାରେ, ଏଠାରେ ‘ଉଠିଆସୁଥିବା’ ବୋଲି ଯେ ଶବ୍ଦଟି ଅନୁଦିତ ହୋଇଛି, ତାହାର ଶାବ୍ଦିକ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ‘ଗଛର ପରି ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା କିମ୍ବା ଅଙ୍କୁରିତ ହେବା।’ ଏବଂ, ଯେପରି ଆମେ ଦେଖିଛୁ, ଏହି ଜାତି ଏମିତି ଏକ ଭୂଭାଗରେ ଉଦୟ ହେବାକୁ ଥିଲା ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଅଧିବାସିତ ନଥିଲା। ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲେଖକ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଉଦୟକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ‘ଶୂନ୍ୟତାରୁ ତାହାର ଉଦ୍ଭବର ରହସ୍ୟ’ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ କହିଛନ୍ତି: ‘ନିରବ ବୀଜର ପରି ଆମେ ଏକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ପରିଣତ ହେଲୁ।’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. 1850 ମସିହାରେ ଏକ ଇଉରୋପୀୟ ପତ୍ରିକା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲା, ଯାହା ‘ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଉଥିଲା,’ ଏବଂ ‘ପୃଥିବୀର ନିରବତା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଦିନ ତାହାର ଶକ୍ତି ଓ ଗୌରବ ବଢ଼ାଉଥିଲା।’—The Dublin Nation. ଏହି ଜାତିର ପିଲଗ୍ରିମ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏକ ଭାଷଣରେ ଏଡୱାର୍ଡ ଏଭରେଟ୍ କହିଥିଲେ: ‘ସେମାନେ କି ଏକ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନ ଖୋଜୁଥିଲେ—ଯାହା ତାହାର ଅପ୍ରସିଦ୍ଧତାର କାରଣରୁ କାହାକୁ କ୍ଷୁଣ୍ଣ କରେନାହିଁ, ଏବଂ ତାହାର ଦୂରସ୍ଥତାର କାରଣରୁ ସୁରକ୍ଷିତ—ଯେଠାରେ ଲେଡେନର ସେହି ଛୋଟ ମଣ୍ଡଳୀ ବିବେକର ସ୍ୱାଧୀନତା ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ? ଦେଖ, ସେହି ବିଶାଳ ଅଞ୍ଚଳମାନଙ୍କୁ, ଯାହାର ଉପରେ ସେମାନେ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଜୟରେ, … କ୍ରୁଶର ପତାକା ବହନ କରିଛନ୍ତି!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.”

“‘ଏବଂ ତାହାର ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା।’ ମେଷଶାବକ-ସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଯୁବାବସ୍ଥା, ନିର୍ମଳତା, ଏବଂ ସୌମ୍ୟତାଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହା 1798 ମସିହାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀଙ୍କ ନିକଟରେ ‘ଉଦୟ ହେଉଥିବା’ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଚରିତ୍ରକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ରାଜସତ୍ତାର ଅତ୍ୟାଚାର ଏବଂ ପୁରୋହିତୀୟ ଅସହିଷ୍ଣୁତାରୁ ଆଶ୍ରୟ ପାଇବା ପାଇଁ ଯେ କ୍ରିଷ୍ଟିୟ ନିର୍ବାସିତମାନେ ପ୍ରଥମେ ଆମେରିକାକୁ ପଳାଇ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ନାଗରିକ ଓ ଧାର୍ମିକ ସ୍ୱାଧୀନତାର ବ୍ୟାପକ ଭିତ୍ତି ଉପରେ ଏକ ଶାସନ-ପ୍ରଣାଳୀ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମତାଦର୍ଶ ସ୍ୱାଧୀନତା ଘୋଷଣାପତ୍ରରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ମହାନ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ଯେ ‘ସମସ୍ତ ମଣିଷ ସମାନ ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛନ୍ତି’ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ‘ଜୀବନ, ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ସୁଖର ଅନ୍ୱେଷଣ’ର ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଅଧିକାର ଦିଆଯାଇଛି। ଏବଂ ସଂବିଧାନ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱ-ଶାସନର ଅଧିକାରର ନିଶ୍ଚୟତା ଦେଇଥାଏ, ଏହା ପ୍ରଦାନ କରି ଯେ ଲୋକମତରେ ନିର୍ବାଚିତ ପ୍ରତିନିଧିମାନେ ଆଇନ ରଚନା କରିବେ ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରଶାସନ କରିବେ। ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସର ସ୍ୱାଧୀନତା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ବିବେକର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଗଣତନ୍ତ୍ରବାଦ ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ଏହି ଜାତିର ମୌଳିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ହେଲା। ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ତାହାର ଶକ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ରହସ୍ୟ। ସମଗ୍ର କ୍ରିଷ୍ଟୀୟ ଜଗତରେ ଅତ୍ୟାଚାରିତ ଓ ପୀଡ଼ିତମାନେ ଏହି ଭୂମିକୁ ଆଗ୍ରହ ଏବଂ ଆଶା ସହ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିଛନ୍ତି। ଲକ୍ଷଲକ୍ଷ ଲୋକ ଏହାର ତଟଭୂମିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପୃଥିବୀର ସର୍ବାଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଉଦିତ ହୋଇଛି।”

“କିନ୍ତୁ ମେଷଶାବକସଦୃଶ ଶିଙ୍ଗଧାରୀ ପଶୁଟି ‘ଅଜଗର ପରି କଥା କହିଲା। ଏବଂ ସେ ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରଥମ ପଶୁର ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ପ୍ରୟୋଗ କରେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ଓ ତାହାରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେହି ପ୍ରଥମ ପଶୁଙ୍କ ଉପାସନା କରାଏ, ଯାହାର ଘାତକ ଆଘାତ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା; … ପୃଥିବୀରେ ବସୁଥିବାମାନଙ୍କୁ କହୁଛି ଯେ, ସେମାନେ ସେହି ପଶୁ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରୁନ୍ତୁ, ଯାହା ତରୱାରିର ଆଘାତ ପାଇଥିଲା, ଏବଂ ତଥାପି ବଞ୍ଚିଥିଲା।’ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:11–14।” The Great Controversy, 438–441.

ଏହି ଅଂଶଟି ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି ଯେ ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଷୋଡଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ସେହି ତିନି ଶକ୍ତିକୁ—ଅଜଗର, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାକୁ—ପରିଚୟ କରାଉଛି, ଯେଉଁମାନେ ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ୍‌କୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ସେହି ତିନି ଶକ୍ତିର ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ବିଶେଷ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସମାନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ଆବୃତ ହୋଇଛି। ଦାନିୟେଲ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ “ଏବଂ ଶେଷ କାଳରେ” ବାକ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହା 1798 ମସିହା ଥିଲା। ପରେ ସେହି ଛଅଟି ପଦ ପାପାସୀର ଶେଷ ଗତିବିଧିଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାନିୟେଲ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦରେ ମୀଖାଏଲ ଉଠି ଦାଁଡନ୍ତି ଏବଂ ମାନବୀୟ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ସମାପ୍ତ ହୁଏ ଓ ଶେଷ ସାତଟି ମହାମାରୀକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ। ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଚୌଳିଶତମ ପଦରେ ସେହି ସମୟର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ପାପାସୀକୁ କ୍ରୋଧିତ କରେ ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଘଟୁଥିବା ରକ୍ତସ୍ନାନକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ତାହାକୁ “ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଓ ଉତ୍ତରଦିଗରୁ ଆସୁଥିବା ସମ୍ବାଦ” ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।

ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରର ସନ୍ଦେଶ ଅନ୍ତିମ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ମିଖାଏଲ ଉଠିଦଣ୍ଡାଇବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଘୋଷିତ ହୁଏ। ଏହା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଢଳାଣ ସମୟରେ ଘୋଷିତ ହେଉଥିବା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ। ଦାନିଏଲ ଏହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ-ରୂପୀ ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ। “ଉତ୍ତର”ର ସେହି ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ପାପାସୀକୁ କ୍ରୋଧିତ କରେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଯାହା “ଉତ୍ତରର ରାଜା”ଙ୍କୁ ପାପାଳ ଶକ୍ତି ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରେ; ଏବଂ “ପୂର୍ବ”ର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ପୂର୍ବର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ହେଉଛି ଇସ୍ଲାମ। ନିଶ୍ଚୟ, ଏହାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ଥମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବ ଇସ୍ଲାମର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ହେଉଛି ସତ୍ୟ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କର ଜାଲିୟାତି ସଦୃଶ ରୂପ। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସେହି ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ଚିହ୍ନକୁ (ପଶୁର ଚିହ୍ନକୁ) ଗ୍ରହଣ କରିବା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସତର୍କ କରେ, ସେହିଥିରେ ଏହି ସତର୍କତା ମଧ୍ୟ ରହିଛି ଯେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ଅଧର୍ମର ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ସମୟରେ ଇସ୍ଲାମ ଆଘାତ କରିବ; ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ନିଜ ଅଧର୍ମର ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଏଗାରୋତିଏ ପଦରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଏକେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ 1798 ମସିହାରେ ଅନ୍ତକାଳର ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

“ନୂତନ ଜଗତର କେଉଁ ଜାତି 1798 ମସିହାରେ ଶକ୍ତିରେ ଉଦୟଶୀଳ ହୋଇଥିଲା, ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦେଉଥିଲା, ଏବଂ ସମଗ୍ର ଜଗତର ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିଲା? ଏହି ପ୍ରତୀକର ପ୍ରୟୋଗ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନ ରହେ ନାହିଁ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ବିବରଣୀ ସହ ମେଳ ଖାଉଥିବା ଜାତି ଏକମାତ୍ର, ଏବଂ କେବଳ ଏକମାତ୍ର; ଏହା ନିର୍ବିବାଦ ଭାବରେ ଆମେରିକାର ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସୂଚିତ କରେ।” The Great Controversy, 440.

ଦାନିୟେଲ 11:40–45 ରେ ଯେପରି ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:11–18 ରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଇତିହାସକୁ ଆବର୍ତ୍ତିତ କରାଯାଇଛି। ଦାନିୟେଲର ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ଯେପରି, ସେପରି ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଭୂମିକାର କାହାଣୀ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତି ସହିତ ଶେଷ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ପରେ, ଦାନିୟେଲ 11 ରେ ଯେପରି, ସେପରି ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ 14 ରେ ସେହି ସମୟର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ। ଉଭୟ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ଏକେଇ ଗଠନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, କେବଳ ଏତିକି ଅପବାଦ ଯେ, ଦାନିୟେଲର ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ପାପତନ୍ତ୍ରର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13 ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଭୂମିକାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛି। ଏହି ଦୁଇଟି ରେଖା ସହିତ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଧ୍ୟାୟ 17 ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକେଇ ଇତିହାସକୁ ଆବର୍ତ୍ତିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଦଶ ରାଜାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଡ୍ରାଗନର ଭୂମିକା ଉପରେ ବିଶେଷ ଜୋର ଦିଆଯାଇଛି, ଯେମାନେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରସଂଘ। ଏହି ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟ, ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବରେ ବିଚାର କଲେ, ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ଭୂମିକାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେମାନେ ଅଧ୍ୟାୟ 16 ରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆର୍ମାଗେଦୋନ ଦିଗରେ ନେଇଯାଆନ୍ତି; ଏହି କାରଣରୁ ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ଯୋହନ ଆମକୁ ଜଣାଇଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଅଧ୍ୟାୟ 17 ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଯେ ସାତ ଶେଷ ମହାମାରୀ ଢାଲିଥିଲେ ସେହି ଦୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଆସି ଯୋହନଙ୍କୁ ରୋମର ବେଶ୍ୟାର ନ୍ୟାୟବିଚାର ବିଷୟରେ କହିଥାନ୍ତି।

ତାହାପରେ ସେହି ସାତଟି ପାତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ସାତଜଣ ଦୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଆସି ମୋ ସହିତ କଥା ହେଲେ, ଏବଂ ମୋତେ କହିଲେ, ଏଠାକୁ ଆସ; ଯେହିଁ ମହା ବେଶ୍ୟା ଅନେକ ଜଳର ଉପରେ ବସିଛି, ତାହାର ନ୍ୟାୟବିଚାର ମୁଁ ତୋତେ ଦେଖାଇବି; ଯାହା ସହିତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ନିବାସୀମାନେ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ମତ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:1, 2.

ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଏବଂ ପାପାଲ ରୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଶେଷକାଳରେ ଏହା ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଟେ। ଅଧ୍ୟାୟ ବାର ଏବଂ ତେରରେ ସେହି ତିନୋଟି ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଯେପରି ସେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ସେହିପରି ସେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଅଧ୍ୟାୟ ସତରର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପାପାସୀ ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୧୭ ଅଧ୍ୟାୟର “ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ [ବାବିଲୋନ]” ବିଷୟରେ ଏପରି ବର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ: “ସେ ବାଇଗଣୀ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲା, ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର ଓ ମୁକ୍ତାଦିଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ଥିଲା; ତାଙ୍କ ହାତରେ ଥିଲା ଗୋଟିଏ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର, ଯାହା ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଓ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର ଅଶୁଚିତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା;…ଏବଂ ତାହାର କପାଳ ଉପରେ ଏହି ନାମ ଲିଖିତ ଥିଲା, ‘ରହସ୍ୟ, ମହାନ ବାବିଲୋନ, ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ଜନନୀ।’” ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା କହନ୍ତି: “ମୁଁ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହୀଦମାନଙ୍କ ରକ୍ତରେ ମତ୍ତ ଦେଖିଲି।” ଆହୁରି ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି ଯେ ବାବିଲୋନ ହେଉଛି “ସେହି ମହାନ ନଗରୀ, ଯାହା ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କରେ।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୧୭:୪–୬, ୧୮। ଯେ ଶକ୍ତି ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଜଗତର ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିରଙ୍କୁଶ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ରକ୍ଷା କରିଆସିଥିଲା, ସେହି ହେଉଛି ରୋମ। The Great Controversy, 382.

ତେବେ, ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସ କେବେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ?

ତେଣୁ ସେ ଆତ୍ମାରେ ମୋତେ ଉଜାଡ଼ ଜାଗାକୁ ନେଇଗଲେ; ଏବଂ ମୁଁ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ରକ୍ତିମ ବର୍ଣ୍ଣର ଜଣେ ପଶୁ ଉପରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲି, ଯେହା ନିନ୍ଦାସୂଚକ ନାମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ସାତଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା। ଏବଂ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ବଙ୍ଗନୀ ଓ ରକ୍ତିମ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ସୁନା, ବହୁମୂଲ୍ୟ ପଥର ଓ ମୁକ୍ତାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ହାତରେ ଥିଲା ଜଣେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର, ଯାହା ତାଙ୍କ ବ୍ୟଭିଚାରର ଘୃଣ୍ୟ ବିଷୟ ଓ ଅଶୁଚିତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ଏକ ନାମ ଲେଖା ଥିଲା, ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ, ମହା ବାବିଲୋନ, ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ଓ ପୃଥିବୀର ଘୃଣ୍ୟ ବିଷୟମାନଙ୍କର ମାତା। ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସନ୍ତମାନଙ୍କର ରକ୍ତରେ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ସହିଦମାନଙ୍କର ରକ୍ତରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ମୁଁ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକିତ ହୋଇଗଲି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:3–6।

ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଯୋହନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଭାବରେ ମରୁଭୂମିକୁ ବୋହି ନିଆଯାଏ; ଏହି ମରୁଭୂମିକୁ ଯୋହନ ସ୍ୱୟଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରି, ପୋପୀୟ ଶାସନର ବାରଶେ ଷାଠି ବର୍ଷ ବୋଲି ପୂର୍ବରୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି।

ଏବଂ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ମରୁଭୂମିକୁ ପଳାଇଗଲେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏକ ସ୍ଥାନ ଥିଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ଷାଷ୍ଟି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୋଷଣ କରାଯାଉ.... ଏବଂ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏକ ବଡ଼ ଗରୁଡ଼ର ଦୁଇଟି ପକ୍ଷ ଦିଆଗଲା, ଯେଣେକି ସେ ସର୍ପର ସମ୍ମୁଖରୁ ମରୁଭୂମିକୁ, ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଉଡ଼ିଯାଇପାରନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଏକ କାଳ, ଦୁଇ କାଳ, ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:6, 14.

ଯୋହନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ମରୁଭୂମିର କାଳପରିସରକୁ ନିଆଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତୃତୀୟ ପଦ ଏବଂ ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ସେହି ଏକ ହଜାର ଦୁଇଶେ ଷାଷ୍ଟି ବର୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଯୋହନଙ୍କୁ ସଠିକ୍ କେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ନିଆଯାଇଥିଲା; କାରଣ ସେହି ନାରୀ ତାହାବେଳେ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାର ରକ୍ତରେ ପୂର୍ବରୁହିଁ ମତ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ପୂର୍ବରୁହିଁ “ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ଜନନୀ” ଥିଲା। ଯୋହନଙ୍କୁ ମରୁଭୂମିର ସେହି କାଳପରିସରର ଶେଷଭାଗକୁ ନିଆଯାଇଥିଲା, କାରଣ ସେହି ନାରୀ ପୂର୍ବରୁହିଁ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାର ରକ୍ତ ପାନ କରିଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚମାନେ ପୂର୍ବରୁହିଁ ତାହାର ଆଖଡ଼ାକୁ ଫେରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାହାର କନ୍ୟାମାନେ ହେଉଥିଲେ; କାରଣ ସେହି ସମୟପରିସରରେ ସେ “ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ଜନନୀ” ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା। ସେ ପୂର୍ବରୁହିଁ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିଲା। ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୋହନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ 1798 ମସିହାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେପରି ଦାନିଏଲ ଏଗାରରେ ମୃଗକୁ ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରହରେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ସେହି ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।

ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ରେଖାରେ ଯେପରି ହୋଇଛି, ସେହିପରି ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେବା ସହିତ, ଅଠରହତମ ଅଧ୍ୟାୟ ତାପରେ ସେହି ଘଣ୍ଟାର ସନ୍ଦେଶକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତିନୋଟି ପ୍ରବଚନାତ୍ମକ ରେଖା, ତ୍ରିବିଧ ସଂଘର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ କରି। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ 1798 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ଥିବା ସେହି ଏକେ ଐତିହାସିକ ଗଠନ ଉପରେ ଚିତ୍ରିତ, ଏବଂ ତିନୋଟିଏ ଶେଷ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶକୁ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରେ।

ହବକ୍କୁକଙ୍କ ସାରଣୀଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ବିଷୟକୁ ଅଧିକ ବିସ୍ତାରରେ ଆଲୋଚନା କରେ; ତେଣୁ ଏବେ ମୁଁ ସେହି ପହେଳିକାକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବି, ଯାହା ସେହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆଠଟି ରାଜ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି।

ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନସହିତ ମନ ଆବଶ୍ୟକ। ସେହି ସାତ ମୁଣ୍ଡ ସାତଟି ପର୍ବତ, ଯାହାର ଉପରେ ସେହି ନାରୀ ବସିଛି। ଏବଂ ସାତଜଣ ରାଜା ଅଛନ୍ତି: ପାଞ୍ଚଜଣ ପତିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଜଣେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନାହାନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ଆସିବେ, ସେ ଅଲ୍ପ ସମୟ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏବଂ ସେହି ପଶୁ, ଯେ ଥିଲା, ଏବଂ ନାହିଁ, ସେହି ନିଜେ ଅଷ୍ଟମ, ଏବଂ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଏବଂ ବିନାଶକୁ ଯାଉଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:9–11।

ଦାନିଏଲ ନେବୂଖଦ୍ନେଜରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣର ମୁଣ୍ଡ ଅଟ।”

ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନମାନେ ଯେଉଁଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ବସବାସ କରନ୍ତି, କ୍ଷେତ୍ରର ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଓ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ସେ ତୁମ ହସ୍ତରେ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ତୁମକୁ ଶାସକ କରିଛନ୍ତି। ତୁମେ ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ମୁଣ୍ଡ। ଦାନିଏଲ 2:38।

ଦାନିୟେଲ ମଧ୍ୟ ନବୂଖଦ୍ନେଜରଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, “ହେ ରାଜା, ତୁମେ ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା ଅଟ।”

ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା; କାରଣ ସ୍ୱର୍ଗର ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଏକ ରାଜ୍ୟ, ଶକ୍ତି, ସାମର୍ଥ୍ୟ ଓ ମହିମା ଦେଇଛନ୍ତି। ଦାନିଏଲ 2:37।

ନେବୁକଦ୍ନେସର “ମୁଣ୍ଡ” ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଜଣେ ରାଜା ଥିଲେ; ଆଉ ସେ ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା ଥିଲେ, କାରଣ ସେ ସେହି ମୂର୍ତ୍ତିରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିବା ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ନେବୁକଦ୍ନେସର ସୁବର୍ଣ୍ଣଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଥିବା ରାଜା ଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜାମାନେ ସେହି ମୂର୍ତ୍ତିର ଅନ୍ୟ ଧାତୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇବେ; କିନ୍ତୁ ନେବୁକଦ୍ନେସର ପ୍ରଥମ ଥିଲେ, ଏହିପରି ସେ ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା ଥିଲେ। ଆଉ ଗୋଟିଏ ସ୍ତର ଅଛି, ଯାହାକୁ ଆମେ ଏବେ ଆଲୋଚନା କରିବୁ ନାହିଁ—ସେହି ହେଲା, ବାବିଲୋନର ରାଜ୍ୟ ସେହି ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ସତ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଜାଲିଆତିଭାବେ ଅନୁକରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ।

ଇଶାୟାଙ୍କର ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ (ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର ସାତ କାଳ) ଇଶାୟା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମସ୍ତକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।

କାରଣ ସିରିଆର ମୁଣ୍ଡ ଦମାସ୍କସ, ଏବଂ ଦମାସ୍କସର ମୁଣ୍ଡ ରେଜିନ୍; ଏବଂ ପଞ୍ଚଷଷ୍ଟି ବର୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଏଫ୍ରାଇମ୍ ଏମିତି ଭାବେ ଭଙ୍ଗିତ ହେବ ଯେ ସେ ଆଉ ଜନସମୁଦାୟ ରହିବ ନାହିଁ। ଏବଂ ଏଫ୍ରାଇମ୍‌ର ମୁଣ୍ଡ ଶମରିଆ, ଏବଂ ଶମରିଆର ମୁଣ୍ଡ ରେମଲିଆହଙ୍କ ପୁତ୍ର। ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ନାହାଁ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ସ୍ଥିର ହେବ ନାହାଁ। ଯିଶାୟ 7:7, 8।

ଇଶାୟା କେବଳ ସମରିଆର ଉତ୍ତରୀୟ ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ଯିହୁଦାର ଦକ୍ଷିଣୀୟ ରାଜ୍ୟ ବିରୋଧରେ ଥିବା ଦୁଇଟି ଦୁଇ-ହଜାର ପାଞ୍ଚ-ଶତ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ସମୟ-ଅବଧିର ଆରମ୍ଭିକ ବିନ୍ଦୁକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା କରୁଥିବାବେଳେ ସେ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ କରନ୍ତି ଯେ, କୌଣସି ଜାତିର ରାଜଧାନୀ ନଗର ହେଉଛି ତାହାର ମସ୍ତକ, ଏବଂ ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ରାଜଧାନୀ ନଗରର ମସ୍ତକ। ଏକ “ମସ୍ତକ” ହେଉଛି ଜଣେ ରାଜା ଏବଂ ଏକ ରାଜ୍ୟ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଦାନିୟେଲରେ ଯେପରି ଏହି ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରେଖାକୁ ପୁଣି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି।

ଏହିକାରଣରୁ, ଯେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କୁ 1798 ମସିହାକୁ ନିଆଯାଇ ସାତଟି “ମୁଣ୍ଡ” ଅଛି ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିବା ଏହି ରହସ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଏ, ସେ ସାତଟି ରାଜ୍ୟ ଅଛି ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରୁଛନ୍ତି। ପରେ ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ ଯେ ସେହି ମୁଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ପାଞ୍ଚଟି ପତିତ ହୋଇଛି। 1798 ମସିହାରେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟଟି ମାତ୍ର ପତିତ ହୋଇଥିଲା, କାରଣ ସେ ଏକ ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲା, ଯାହା ଶେଷରେ ସୁସ୍ଥ ହେବ।

1798 ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟର ଇତିହାସରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଯୋହନଙ୍କୁ ଏହା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ମୁଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ “ଅଛି”। ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ 1798 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା; ଏହିପରି, ଯେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ 1798 କୁ ନିଆଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଯେ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ସେହିଟି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର; ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଆହୁରି ଜଣାଇଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ 1798 ପରେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଥିଲା, କାରଣ ସେତେବେଳେ ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନଥିଲା। ଯେ ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ 1798 ପାଇଁ ତଥାପି ଭବିଷ୍ୟତରେ ଥିଲା, ସେହିଟି ହେଉଛି ଜାତିସଂଘ, ଯାହାକି ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟର ବିଷୟ। କିନ୍ତୁ ଏକ ଅଷ୍ଟମ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯିଏ ସପ୍ତରୁ ଗୋଟିଏ। ରୋମ ସଦା ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦୟ ହୁଏ, ଏବଂ ସେ ସପ୍ତରୁ ଗୋଟିଏ।

ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ବିଷୟବସ୍ତୁ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କହିବାକୁ ଅନେକ କଥା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଆମେ କେବଳ ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆଠଟି ରାଜ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଆଠଟି ରାଜ୍ୟ ସହ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବୁଝାମଣା କିପରି ମେଳ ଖାଉଛି ତାହା ଦେଖିପାରିବା।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହାକୁ ଆଲୋଚନା କରିବୁ।