ଏଲିୟା — ସଂଖ୍ୟା ଦଶ

ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଯିଶାୟା ଗ୍ରନ୍ଥର ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏକ ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା 742 BCରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଯିଶାୟାଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଘଟିଥିବା ସେହି ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷ 1798 ଠାରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ଓମେଗା ସଦା ଆରମ୍ଭ ସହିତ ଶେଷକୁ ଚିତ୍ରିତ କରିବ। ସେହି ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାତ ଥରର ଶାପକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଥମ ସାତ ଥର 723 BCରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯିଶାୟା ରାଜା ଆହାଜଙ୍କୁ ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବାର ଊଣେଇଶ ବର୍ଷ ପରେ। ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଶେଷ ସାତ ଥର 677 BCରେ, ସେହି ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଶେଷରେ, ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।

ଏଫ୍ରାଇମଙ୍କ ବିରୋଧରେ ସାତ କାଳର ପ୍ରଥମ ଶାପ 1798 ମସିହାରେ ଶେଷ ହେଲା; ସେହି ସମୟଟି ଥିଲା ଶେଷ କାଳ, ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ମୁକ୍ତ କରାଗଲା। ଏହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ଆଗମନ ଏବଂ ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆରମ୍ଭ—ଉଭୟକୁ—ଚିହ୍ନିତ କଲା। ଯିହୂଦାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ସାତ କାଳର ଶେଷ ଶାପ 1844 ମସିହାରେ ଶେଷ ହେଲା, ଯାହା ଥିଲା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ଆଗମନ। ଏହାର ଉଣେଇଶ ବର୍ଷ ପରେ, 1863 ମସିହାରେ, ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପାଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷ ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଶେଷ ଏବଂ ଲାଓଦିକିଆର ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିଆର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା। 1863 ରୁ ସାତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ଅର୍ଥାତ୍ 1856 ମସିହାରେ, ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଯେ ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଫିଲାଦେଲଫିଆର କଳିସିଆ ରହିନଥିଲା ଏବଂ ଲାଓଦିକିଆର କଳିସିଆ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ପୌତ୍ର, ଯେତେବେଳେ ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଜୀବନୀ ଲେଖୁଥିଲେ, 1856 ମସିହାର ଇତିହାସ ଏବଂ ଲାଓଦିକିଆର ସନ୍ଦେଶ ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି।

ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ଫିଲାଦେଲଫିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ଭାବେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ 1856 ମସିହାରେ ଏହା ଲାଓଦିକିଆ ମଣ୍ଡଳୀରେ ପରିଣତ ହେଲା। ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନର ସମାପ୍ତି ହେଲା, ଏବଂ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀ ଲାଓଦିକିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ଭାବେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ତାହା ଉଗଳି ଦିଆଯାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେପରି ରହିବ। ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ଲାଓଦିକିଆ ମଣ୍ଡଳୀର ଝୁଣ୍ଡଠାରୁ ବାହାରିଲା, ଯେପରିକି ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ସାର୍ଦ୍ଦିସ୍ ମଣ୍ଡଳୀର ଝୁଣ୍ଡଠାରୁ ବାହାରିଥିଲା। ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ସହ ସମାନାନ୍ତର, କାରଣ ପ୍ରଥମ ଆନ୍ଦୋଳନ ଫିଲାଦେଲଫିଆରୁ ଲାଓଦିକିଆକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଶେଷ ଆନ୍ଦୋଳନ ଲାଓଦିକିଆରୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଫିଲାଦେଲଫିଆରୁ ଲାଓଦିକିଆକୁ ରୂପାନ୍ତରର ସ୍ଥାନ ବିଶେଷ ଭାବେ 1856 ମସିହା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି; ତେଣୁ ଶେଷ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ମଧ୍ୟ ରୂପାନ୍ତରର ସ୍ଥାନ ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ହେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଦେବତା କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇନାହାନ୍ତି। ଏହି ରୂପାନ୍ତରର ସ୍ଥାନ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରରେ ସେହି ଦୁଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ଯେମାନେ ରାସ୍ତାମାନଙ୍କରେ ହତ୍ୟା କରାଯାଆନ୍ତି।

ଶେଷ ଆନ୍ଦୋଳନଟି ପ୍ରଥମେ ମରିଯିବ, ପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ ଏବଂ ତାହାପରେ ଧ୍ୱଜରୂପେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବ। ଏହା କରିବା ସମୟରେ ସେହିଟି ରିପବ୍ଲିକାନ ଶିଙ୍ଗ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହେବ। ରିପବ୍ଲିକାନ ଶିଙ୍ଗ ପଶୁଟିଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରେ, ଏବଂ ଯେହି ପଶୁଟିଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସେ ଗଠନ କରେ, ସେହି ପଶୁର ବିଷୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟରେ କୁହାଯାଇଛି; ଏବଂ ସେହି ପଶୁଟିଙ୍କୁ ପଞ୍ଚମ ମୁଣ୍ଡ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ମୃତ୍ୟୁକାରକ ଆଘାତ ପାଇଥିଲା ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ଭାବେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବ। ସେ ସପ୍ତଟିରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବ।

ରିପବ୍ଲିକନ ଶିଙ୍ଗ ସେହି ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବ, ଏବଂ ତେଣୁ ତାହା ହତ ହେବ ଓ ପରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବ। ଯେତେବେଳେ ସେହିଟି ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ତାହା ପୂର୍ବତନ ସାତଟି ମୁଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ହେବ। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ରିପବ୍ଲିକନ ଶିଙ୍ଗ ପରି ସେହି ପୃଥିବୀୟ ପଶୁ ଉପରେ ଆରୂଢ଼ ଅଛି ଏବଂ ତାହାରେ ସେହି ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗତିବିଧି ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଫିଲାଦେଲଫିଆରୁ ଲାଓଦିକିଆକୁ ହୋଇଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଶେଷ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଲାଓଦିକିଆରୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆକୁ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନର ପୂର୍ବଛାୟା ଅଟେ।

ଯେତେବେଳେ ଶେଷ ଆନ୍ଦୋଳନ ୨୦୨୦ ଜୁଲାଇ ୧୮ ତାରିଖରେ ମରଣାନ୍ତକ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଲାଓଦିକିୟା ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା। ଯେତେବେଳେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରରେ ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେ ଫିଲାଦେଲଫିଆକୁ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଅଷ୍ଟମ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ସାତରୁ। ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଏହି ମୃତ୍ୟୁ, ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଥିଲା; କାରଣ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସମୟଠାରୁ, ଛଅଜଣ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିଲେ। ଷଷ୍ଠ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଏକ ମରଣାନ୍ତକ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଯାହା ୨୦୨୪ ମସିହାରେ ସୁସ୍ଥ ହେବ। ତାହାପରେ ସେହି ମୁଣ୍ଡ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସମୟଠାରୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ହେବ, ଏବଂ ସେ ସେହି ସାତରୁ ହେବ। ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗ ଷଷ୍ଠ ଥିଲା, ଯାହା ଅଷ୍ଟମ ହୁଏ। ଏହି ସତ୍ୟ, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସେହି ସନ୍ଦେଶର ଏକ ବିଶାଳ ଅଂଶ, ଯାହା ଅନୁଗ୍ରହର ସମୟ ସମାପ୍ତ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଅମୁଦ୍ରିତ ହୁଏ।

ଏହି କାରଣରୁ, ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନ ଇତିହାସର ପ୍ରତିରୂପ ହୋଇଥିବା ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସ ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। 1856 ମସିହାରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ଉପରେ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କର ଲାଓଦିକିଆ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରୟୋଗକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ଏହା ମାନବୀୟ ତର୍କରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା କୌଣସି ପ୍ରୟୋଗ ନୁହେଁ। ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ ଆଇନଗତ ଭାବରେ ରିପବ୍ଲିକନ୍ ଶିଙ୍ଗ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହେବାର ସାତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ପ୍ରେରଣା ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଲାଓଦିକିଆ ଚର୍ଚ୍ଚ ବୋଲି ପରିଚିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚର ସମଗ୍ର ଇତିହାସରେ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ଦିନ ମଧ୍ୟ କେବେ ଥିଲା ନାହିଁ, ଯେଦିନ ସେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ଦରିଦ୍ର, ଅନ୍ଧ, ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାଗ୍ରସ୍ତ ଏବଂ କରୁଣାଜନକ ଛାଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ଥିଲା। ଏହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବାସ୍ତବତା, ଏଜିକିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ କ୍ରମେ ବଢ଼ୁଥିବା ଚାରିଟି ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମର ଚାରି ପିଢ଼ୀ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଓ ଯୁକ୍ତିସଂଗତ ଆଧାର ଯୋଗାଇଥାଏ।

ଯେତେବେଳେ ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସକୁ ଯିଶାୟା ସାତର ପାଞ୍ଚଷଠି ବର୍ଷର ଗଠନର ଆଲୋକରେ ଅନୁଗମନ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଉଚିତ ଯେ ସାତ ସମୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ହେଉଛି ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଛତ୍ର ଯାହା ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇତିହାସକୁ ଆବୃତ କରେ। 1856 ମସିହାରେ, ଲାଓଦିକୀୟା ମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ଦେଶ ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପାଇଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ ହେଲା। ଯିଏ ଲାଓଦିକୀୟାର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ସେ ଜେମ୍ସ କିମ୍ବା ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ନୁହେଁ; ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ।

ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି ଯେ, ଯଦି କେହି ତାଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ “ଶୁଣିବେ,” ତେବେ ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ତାଙ୍କ ସହିତ “ଭୋଜନ କରିବେ।” ଯଦି ଲାଓଡିସିଆ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରିଥାନ୍ତେ। ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଏ, ସେ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶ ଆଣନ୍ତି, କାରଣ ଭୋଜନ କରିବାର ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ସାଧାରଣ ଭାବରେ କେବଳ ଲାଓଡିସିୟ ସନ୍ଦେଶ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି ତାହା କ’ଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏହାର ସେହିପରି ବିଚାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉପରୁପରିଆ। 1856 ମସିହାରେ, ହାଇରମ ଏଡସନ ଆଠୋଟି ପ୍ରବନ୍ଧର ଗୋଟିଏ ଶୃଙ୍ଖଳା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଯାହାରେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ସୂଚନା ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା, ଯାହା ସେହି ପ୍ରଥମ “ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ” ବିଷୟର ବୁଝାପଡ଼ାକୁ ବିସ୍ତାର କରେ, ଯାହାକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବା ଏବଂ ପ୍ରଘୋଷଣ କରିବା ପାଇଁ ପରିଚାଳିତ କରିଥିଲେ। ସେହି ଆଠୋଟି ପ୍ରବନ୍ଧରେ, ଏଡସନ ଯିଶାଇୟ ସାତର ପଞ୍ଚଷଷ୍ଟି ବର୍ଷକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।

ମିଲରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ହେଇଥିଲା “ସାତ ସମୟ” ବିଷୟର ଆବିଷ୍କାର ଦ୍ୱାରା; ଏବଂ ତାଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ନାମରେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିବା ଆନ୍ଦୋଳନର ଶେଷ ହେବାର ସାତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଅଧିକ ଗଭୀର ପ୍ରକାଶ ମିଲରାଇଟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମକୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା। ଯେ ବର୍ଷ ପ୍ରେରଣାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଲାଓଦିକିୟାମାନଙ୍କ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ସେହି ବର୍ଷରେ ହିଁ ଏହା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ, ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୋଡ଼ିଏ ଦିନ ପରେ, 1863 ମସିହାରେ, ମିଲରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସମୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଥମ ଆବିଷ୍କାରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଗଲା। ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ଲାଓଦିକିୟାର ସନ୍ଦେଶ 1856 ମସିହାରେ ଆସିଲା, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଆଠଥର ଦ୍ୱାରରେ ଖଟଖଟାଇଲେ, ଆଠଟି ପ୍ରବନ୍ଧ ସହିତ, ଦେଖିବାକୁ ଯେ ସେ ପ୍ରବେଶ ପାଇପାରିବେ କି ନାହିଁ। ଆନ୍ଦୋଳନର ଶେଷବେଳେ, ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ ନିଜ ଜନମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ, ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭରୁ ଥିବା ସେହି ପ୍ରଥମ ସମୟ-ସନ୍ଦେଶକୁ ଭୋଜନରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରି। ତାଙ୍କ ଜନମାନେ ଖାଇବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଏବଂ ସାତ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୋଡ଼ିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଦିନ ପରେ, ତାଙ୍କ ଜନମାନେ ସେହି ଦ୍ୱାରକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ, ଯାହା ଉଇଲିଅମ ମିଲରଙ୍କ ହାତରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଦାବିଦଙ୍କ ଚାବି ଦ୍ୱାରା ଖୋଲାଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଜଣେ ପୁରାତନ ସମାରିୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଗଲେ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ମିଥ୍ୟା ଖୁଆଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ଗଧା ଓ ସିଂହର ମଧ୍ୟରେ ମରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ନିୟତିକୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କରିଦେଲେ।

୧୮୫୬ ମସିହାରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗ ଦର୍ଶନର ଉପତ୍ୟକାର ସଙ୍କଟରେ ଥିଲା, କାରଣ ଯେଉଁଠାରେ ଦର୍ଶନ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ୧୮୫୬ ମସିହାରେ ରିପବ୍ଲିକନ୍ ଶୃଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଏକ ସଙ୍କଟରେ ଥିଲା।

୧୮୫୬ ମସିହା, “ବ୍ଲିଡିଙ୍ଗ କାନସାସ” ନାମରେ ପରିଚିତ ହିଂସ୍ର ସଂଘର୍ଷ, ଅର୍ଥାତ୍ କାନସାସ–ମିଜୁରି ସୀମା-ଯୁଦ୍ଧର ଅବ୍ୟାହତତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା। ଏହି ସଂଘର୍ଷର ବିଷୟ ଥିଲା, କାନସାସ ଏକ ଦାସପ୍ରଥା-ମୁକ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ କିମ୍ବା ଏକ ଦାସପ୍ରଥାପରାୟଣ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ସଂଘରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ। ଏହି ସଂଘର୍ଷରେ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ଏବଂ ଦାସପ୍ରଥା-ବିରୋଧୀ ବସତିସ୍ଥାପକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଂସ୍ର ମୁହାଁମୁହିଁ ଘଟଣାମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା।

୧୮୫୬ ମସିହାର ମେ ୨୨ ତାରିଖରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ସେନେଟ୍ କକ୍ଷରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ହିଂସ୍ର ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଦକ୍ଷିଣ କ୍ୟାରୋଲାଇନାର ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ କଂଗ୍ରେସମ୍ୟାନ୍ ପ୍ରେସ୍ଟନ୍ ବ୍ରୁକ୍ସ ନିଜ ଛଡ଼ିଦ୍ୱାରା ମାସାଚୁସେଟ୍ସର ସେନେଟର୍ ଚାର୍ଲ୍ସ ସମ୍ନରଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ମମ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ସମ୍ନର୍ The Crime Against Kansas ଶୀର୍ଷକ ଏକ ଦାସପ୍ରଥା-ବିରୋଧୀ ଭାଷଣ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ବ୍ରୁକ୍ସଙ୍କୁ ଗଭୀରଭାବରେ ଆଘାତ କରିଥିଲା। ଏହି ଛଡ଼ି-ପ୍ରହାର ଘଟଣା ଦାସପ୍ରଥା ପ୍ରଶ୍ନକୁ ନେଇ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ତଣାପୋଡ଼କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲା।

୧୮୫୬ ମସିହାରେ, ୧୮୫୪ ମସିହାରେ ପାସ୍ ହୋଇଥିବା କାନସାସ୍-ନେବ୍ରାସ୍କା ଆକ୍ଟ୍‌ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ରାଜନୈତିକ ଅଶାନ୍ତିର ପ୍ରତିକ୍ରିୟାସ୍ୱରୂପ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ପାର୍ଟିର ସ୍ଥାପନା ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ନୂତନ ଭୂଭାଗଗୁଡ଼ିକରେ ଦାସପ୍ରଥାର ପ୍ରସାର ବିରୋଧରେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ବିରୋଧିତାକୁ ଉଦ୍ଭବ କରିଥିଲା। ପାର୍ଟିର ପ୍ରଥମ ଜାତୀୟ ସମ୍ମେଳନ ଫିଲାଡେଲଫିଆରେ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ୧୮୫୬ ମସିହାର ନିର୍ବାଚନରେ ଜନ୍ ସି. ଫ୍ରିମଣ୍ଟଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବେ ଚୟନ କରାଯାଇଥିଲା।

କାନ୍ସାସ-ନେବ୍ରାସ୍କା ଆଇନ କାନ୍ସାସ ଏବଂ ନେବ୍ରାସ୍କା ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗଠିତ କଲା ଏବଂ ସେହି ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକରେ ବସୋବାସ କରୁଥିବା ବସତିକାରୀମାନଙ୍କୁ ଏହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲା ଯେ, ସେମାନେ ନିଜ ଅଞ୍ଚଳ ସୀମାର ଭିତରେ ଦାସପ୍ରଥାକୁ ଅନୁମତି ଦେବେ କି ନାହିଁ। “ଜନପ୍ରିୟ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ” ଭାବେ ପରିଚିତ ଏହି ଧାରଣା, ପ୍ରାୟୋଗିକ ଭାବରେ 1820 ମସିହାର ମିଜୋରୀ ସମଝୌତାକୁ ବାତିଲ କରିଦେଲା, ଯାହା ଲୁଇଜିଆନା ଅଞ୍ଚଳରେ 36°30’ ସମାନାନ୍ତର ରେଖାର ଉତ୍ତରରେ ଦାସପ୍ରଥାକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରିଥିଲା। ଏହି ଆଇନର ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକରେ ଦାସପ୍ରଥା ପ୍ରଶ୍ନ ଉପରେ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିଲା। ଏହା ଆଞ୍ଚଳିକ ଉତ୍ତେଜନାକୁ ପୁନର୍ଜାଗୃତ କଲା, କାରଣ ଏହା ଏହି ସମ୍ଭାବନାକୁ ଖୋଲିଦେଲା ଯେ, କାନ୍ସାସ ପରି ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଭୂମି ଭାବେ ଗଣ୍ୟ ହୋଇଆସୁଥିବା ଅଞ୍ଚଳମାନଙ୍କରେ ଦାସପ୍ରଥା ବିସ୍ତାର ପାଇପାରେ। କାନ୍ସାସ-ନେବ୍ରାସ୍କା ଆଇନ ପାସ୍ ହେବା ପରେ, ଜନପ୍ରିୟ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ ଭୋଟର ଫଳାଫଳକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବା ଆଶାରେ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ଏବଂ ଦାସପ୍ରଥା-ବିରୋଧୀ ବସତିକାରୀମାନଙ୍କର କାନ୍ସାସ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଦ୍ରୁତ ପ୍ରବାହ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଅଞ୍ଚଳର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ହିଂସ୍ର ସଂଘର୍ଷକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା ଏବଂ 1856 ମସିହାରେ “ବ୍ଲିଡିଂ କାନ୍ସାସ” ଭାବେ ପରିଚିତ ଆଇନହୀନତାର ଏକ କାଳଖଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି କଲା।

୧୮୫୬ ମସିହାର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ନିର୍ବାଚନ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜନୈତିକ ଘଟଣା ଥିଲା। ଏହାରେ ଡେମୋକ୍ରାଟ୍ ଦଳର ଜେମ୍ସ ବ୍ୟୁକାନନ୍, ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଦଳର ଜନ୍ ସି. ଫ୍ରେମଣ୍ଟ, ଏବଂ ଆମେରିକାନ୍ ପାର୍ଟିର ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମିଲାର୍ଡ ଫିଲ୍ମୋରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତ୍ରିମୁଖୀ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ହୋଇଥିଲା। ଜେମ୍ସ ବ୍ୟୁକାନନ୍ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ୧୫ତମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେଲେ।

ଜେମ୍ସ ବୁକାନନଙ୍କର ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱ ପ୍ରଧାନତଃ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ମଧ୍ୟରେ ବଢ଼ୁଥିବା ତଣାପୋଡ଼ ଏବଂ ବିଭାଜନକୁ କାର୍ୟକାରୀ ଭାବରେ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିବାରେ ତାଙ୍କର ବିଫଳତା ପାଇଁ ପରିଚିତ; ଯାହା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପଦ ଛାଡ଼ିବା ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱଲ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଆମେରିକୀୟ ଗୃହଯୁଦ୍ଧର ପ୍ରକୋପରେ ପରିଣତ ହେଲା। ନେତୃତ୍ୱ ଏବଂ ସଙ୍କଟ-ପରିଚାଳନାରେ ଏହି ଗୁରୁତର ବିଫଳତାମାନଙ୍କ କାରଣରୁ, ତାଙ୍କର ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱକୁ ଆମେରିକୀୟ ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ କମ ସଫଳ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବୋଲି ପ୍ରାୟତଃ ଦେଖାଯାଏ।

1857 ମସିହାର କୁଖ୍ୟାତ Dred Scott ରାୟରେ ଘୋଷଣା କରାଗଲା ଯେ, ଦାସମାନେ—ସେମାନେ ଦାସତ୍ୱରେ ଥାନ୍ତୁ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତୁ—ନାଗରିକ ନୁହନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ସଂଘୀୟ ନ୍ୟାୟାଳୟଗୁଡ଼ିକରେ ମାମଲା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହା ସହିତ ଏହା ମଧ୍ୟ ଘୋଷଣା କଲା ଯେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଭୂଭାଗଗୁଡ଼ିକରେ ଦାସପ୍ରଥାକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ କଂଗ୍ରେସ କୌଣସି ପ୍ରତିବନ୍ଧ ଆରୋପ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଡେମୋକ୍ରାଟ Buchanan ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବରେ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ Dred Scott ରାୟକୁ ଅନୁମୋଦନ କଲେ।

ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ଡେମୋକ୍ରାଟ ବ୍ୟୁକାନନଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ କେବଳ ଉତ୍ତେଜନାକୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ସିଭିଲ୍ ୱାର୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇନଥିଲା, ବରଂ ଦେଶର ଅର୍ଥନୀତିକୁ ପରିଚାଳନା କରିବାରେ ତାଙ୍କର ଅକ୍ଷମତା 1857ର ପ୍ୟାନିକ୍‌କୁ ମଧ୍ୟ ଆଣିଲା, ଯାହା ମହାମନ୍ଦା ପୂର୍ବରୁ ଆମେରିକାର ଇତିହାସରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅବନତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା। 1857ର ପ୍ୟାନିକ୍‌ର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ ଏକ ଗୁରୁତର ଅର୍ଥନୈତିକ ମନ୍ଦା ଆସିଲା, ଯାହା କେତେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା। ବ୍ୟବସାୟ ଓ ବ୍ୟାଙ୍କଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା, ବେରୋଜଗାରି ବଢ଼ିଗଲା ଏବଂ ଶେୟର ବଜାର ଅବନମନ ହେଲା।

ବୁକାନାନଙ୍କ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱକାଳରେ ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟମାନେ ୟୁନିଅନ୍‌ରୁ ପୃଥକ୍ ହେବାର ନିଜ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ 1860 ମସିହାରେ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଲିଙ୍କନଙ୍କ ନିର୍ବାଚନର ପ୍ରତିକ୍ରିୟାସ୍ୱରୂପ ସେମାନେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ। ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ସଙ୍କଟ ପ୍ରତି ବୁକାନାନ୍ ଏକ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ପଦ୍ଧତି ଅବଳମ୍ବନ କଲେ, ଏହା ଦାବି କରି ଯେ ପୃଥକ୍କରଣକୁ ବଳପୂର୍ବକ ରୋକିବା ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ଆବଶ୍ୟକ ଅଧିକାର ନଥିଲା। ଏହି ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପଦକ୍ଷେପର ଅଭାବ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଗତି ସଂଚୟ କରିବାକୁ ସୁଯୋଗ ଦେଲା। ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ନେତୃତ୍ୱର ଅଭାବ ଏବଂ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ସଙ୍କଟକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପଦକ୍ଷେପ ନେବାରେ ତାଙ୍କ ଅନିଚ୍ଛା, ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗର ଏହି ଧାରଣାକୁ ପୋଷଣ କଲା ଯେ ସେ ଯୁନିଅନ୍‌ରୁ ସାମରିକ ପ୍ରତିରୋଧର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇବା ବିନା ବାହାରିଯାଇପାରିବ।

୧୮୬୦ ମସିହାରେ, ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଆବ୍ରାହାମ୍ ଲିଙ୍କନ୍ ନିର୍ବାଚିତ ହେଲେ। ୧ ଜାନୁଆରୀ, ୧୮୬୩ ରେ, ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଲିଙ୍କନ୍ ଅନ୍ତିମ ‘ମୁକ୍ତି ଘୋଷଣା’ (Emancipation Proclamation) ଉପରେ ସ୍ୱାକ୍ଷର କରି ତାହା ଜାରି କଲେ, ଯାହାରେ ଘୋଷିତ ହେଲା ଯେ କନଫେଡେରେଟ୍ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଭୂଭାଗରେ ଦାସତ୍ୱରେ ରହୁଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯିବ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଆଦେଶଟି ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଲା, କାରଣ ଏହା ଏହି ସଂଘର୍ଷକୁ କେବଳ ୟୁନିଅନ୍‌କୁ ସଂରକ୍ଷିତ କରିବାର ସଂଘର୍ଷରେ ସୀମିତ ରଖିଲା ନାହିଁ, ବରଂ ଦାସପ୍ରଥାର ସମାପ୍ତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ସଂଗ୍ରାମରେ ପରିଣତ କଲା। ‘ମୁକ୍ତି ଘୋଷଣା’ ତକ୍ଷଣାତ୍ ସମସ୍ତ ଦାସତ୍ୱବନ୍ଦୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିନଥିଲା। ଏହା ବିଶେଷତଃ କନଫେଡେରେଟ୍ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଭୂଭାଗରେ ପ୍ରୟୋଜ୍ୟ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ୟୁନିଅନ୍‌ର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ସୀମିତ ଥିଲା। ୟୁନିଅନ୍ ସେନାବଳ ଅଗ୍ରସର ହେଇ କନଫେଡେରେଟ୍ ଭୂଭାଗର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦଖଳ କରିବା ସହିତ, ଏହି ଘୋଷଣାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକରୀ କରାଗଲା, ଏବଂ ସେହି ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକରେ ଦାସତ୍ୱରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ‘ମୁକ୍ତି ଘୋଷଣା’ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଦାସପ୍ରଥାର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଉଚ୍ଛେଦ ଦିଗରେ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପଦକ୍ଷେପ ଥିଲା ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ସମ୍ବିଧାନର ତ୍ରୟୋଦଶ ସଂଶୋଧନୀ ପାସ୍ ହେବା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା; ଏହି ସଂଶୋଧନୀ ୬ ଡିସେମ୍ବର, ୧୮୬୫ ରେ ଗୃହୀତ ଏବଂ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା।

୧୮୫୦ ଦଶକରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରିପବ୍ଲିକାନ ଶିଙ୍ଗ ଦାସପ୍ରଥା-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନର ସଙ୍କଟରେ ଥିଲା। ଦେଶର ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ବିଭାଜନକୁ ରାଜନୈତିକ ଚିନ୍ତାଧାରାର ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ୧୮୫୬ ମସିହାରେ ଏକ ପୃଥକୀକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ଦାସପ୍ରଥା-ବିରୋଧୀ ଓ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ଦାସପ୍ରଥା ବିଷୟରେ ନିଜ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀକୁ ଅବିକଳ ରଖିବାର ଚେଷ୍ଟାରେ କାନସାସ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ସେହି ସମୟରେ ଫିଲାଡେଲଫିଆ ଲାଓଡିସିଆରୁ ପୃଥକ ହେଉଥିଲା। ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ଥିଲେ ଏବଂ ରିପବ୍ଲିକାନମାନେ ଦାସପ୍ରଥା-ବିରୋଧୀ ଥିଲେ।

୧୮୫୬ ମସିହାରେ, “Bleeding Kansas” ଆସନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ପ୍ରତିରୂପକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା। ସେହି ବର୍ଷରେ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ଜଣେ ଡେମୋକ୍ରାଟ୍‌ଙ୍କୁ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶୃଙ୍ଗର ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ଚୟନ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅକାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ନେତୃତ୍ୱ, ଏହି ସମ୍ପ୍ରତିକ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏକ ଅକାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱର ପ୍ରତୀକ ହୋଇଉଠିଲା। ସେ, ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲେ, ଯିନ୍ହାକୁ Buchananଙ୍କ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱ ଛାଡ଼ିଯାଇଥିବା ଅବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସଫା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।

1863 ସୁଦ୍ଧା, Republican ଶିଙ୍ଗ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀୟ ପଶୁର ଇତିହାସରେ ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଆଦେଶ ଜାରି କଲା। ସେହି କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଆଦେଶ ଦାସପ୍ରଥା ବିଷୟକ ଥିଲା। ସେହି ଘୋଷଣାପତ୍ରର ଗୋଟିଏ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ଲିଖାଯାଇଛି, “That on the first day of January, in the year of our Lord one thousand eight hundred and sixty-three, all persons held as slaves within any State or designated part of a State, the people whereof shall then be in rebellion against the United States, shall be then, thenceforward, and forever free; and the Executive Government of the United States, including the military and naval authority thereof, will recognize and maintain the freedom of such persons, and will do no act or acts to repress such persons, or any of them, in any efforts they may make for their actual freedom.” ଯଦ୍ୟପି ସେହି ସମୟରେ ଦାସପ୍ରଥାର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ଐତିହାସିକ ଭାବେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ତଥାପି ସମିଧାନର ସାରତତ୍ତ୍ୱ ସ୍ୱୀକୃତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଲିଙ୍କନ ଲେଖିଥିଲେ, “all persons held as slaves within any state … shall be then, thenceforward, and forever free.”

ଲିଙ୍କନ୍ ସମ୍ବିଧାନରେ ପ୍ରକାଶିତ ସେହି ମୂଳଭୂତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ପୁନର୍ବାର ଆଶ୍ରୟ କରୁଥିଲେ, ଯାହା ଘୋଷଣା କରେ ଯେ “ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ସମାନଭାବେ ସୃଷ୍ଟିତ ହୋଇଛନ୍ତି।” ଏହି ସମୟରେ ଲିଙ୍କନ୍ ମୂଳଭୂତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନର୍ବାର ଆଶ୍ରୟ କରୁଥିଲେ, ଯେବେକି ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ତାହାର ମୂଳଭୂତ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦାସତ୍ୱର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ, ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଥିଲା। ତେଣୁ, ସଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ଯେବେ ରିପବ୍ଲିକନ୍ ଶିଙ୍ଗ ଦାସତ୍ୱ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଇତିହାସରେ ତାହାର ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ “କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଆଦେଶ” ଜାରି କରୁଥିଲା, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଦାସତ୍ୱର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ଯାହା ମୋଶାଙ୍କ ଶପଥ ଓ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ତାହାର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଆଦେଶ ଜାରି କଲା। ରିପବ୍ଲିକନ୍ ଶିଙ୍ଗ ମୂଳଭିତ୍ତିକୁ ପୁନର୍ବାର ଆଶ୍ରୟ କରିବାକୁ ବାଛିଲା; ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ତାହାର ମୂଳଭିତ୍ତିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି, ଯାହାଙ୍କ ପାଖକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବାକୁ ତାହାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇନଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପୁନଃ ଫେରିବାକୁ ବାଛିଲା।

୧୮୬୩ ମସିହାରେ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗଟି ଦୁଇଟି ଶିବିରରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜ୍ୟ ଯେରୋବୋଆମ ଓ ରେହୋବୋଆମଙ୍କ ସମୟରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ୧୮୬୩ ମସିହାରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗଟି ବୈଧ ଭାବରେ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଲା, ଯାହାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ବେଥେଲ୍ ଓ ଦାନରେ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ଦୁଇଟି ବେଦୀ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଛି। ଏହି ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଇତିହାସରେ ପରସ୍ପର ସମାନାନ୍ତର ଭାବରେ ଗତି କରେ, ଏବଂ ୧୮୬୩ ମସିହାର ଇତିହାସ, ବିଶେଷ ଭାବରେ, ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସର୍ତ୍ତସାପେକ୍ଷ ଅପବାଦ ସହିତ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସ, ଏକଶେ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସରେ ପୁନରାବୃତ ହୁଏ। ସେହି ଅପବାଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି, ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଶ୍ରୋତା ପ୍ରଥମେ ଆନ୍ଦୋଳନର ବାହାରେ ଥିବାମାନେ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ନିଜେ। ଏକଶେ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରର ଦୁଇଟି ସ୍ୱର ଦୁଇଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଲକ୍ଷ୍ୟମାନେ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ପ୍ରତିକୂଳ କ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ମେଷପାଳ, ଯେଉଁମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାବିଲରେ ଅଛନ୍ତି।

ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସତର୍କ ସୂଚନା ହେଲା, ଯେ ଯଦିଓ ଉଭୟ ଇତିହାସ ଗୋଟିଏ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ତଥାପି ମିଲେରାଇଟମାନେ ଫିଲାଦେଲଫିଆରୁ ଲାଓଦିକିଆକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନ୍ଦୋଳନ ଲାଓଦିକିଆରୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆକୁ ଗତି କରେ। ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ମିଲେରାଇଟମାନେ ଷଷ୍ଠ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ସପ୍ତମ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଲୋକ ସପ୍ତମ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଅଷ୍ଟମ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ସେହି ସାତର ଅଂଶ।

୧୮୬୩ ଚାରିପାଖର ଇତିହାସିକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ଜାତିରୁ ଦାସପ୍ରଥା-ବିରୋଧୀ ଜାତି ଦିଗକୁ ନିଜର ଗତି ଆରମ୍ଭ କଲା। ସେହି ଇତିହାସର ସଙ୍କଟ ଦୁଇଟି ରାଜନୈତିକ ଦଳକୁ ସ୍ଥାପିତ କଲା, ଯେଉଁମାନେ ଏହି “ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ”ରେ ସେହି ଏକେ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ଶକ୍ତିମାନ୍ତ ଭାବେ ରହିଛନ୍ତି। ଯେପରି ସେହି ଇତିହାସର ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେବାର କେବଳ କିଛି ଦିନ ପରେ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲେ, ସେହିପରି ଶେଷ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ହତ୍ୟା କରାଗଲେ ଏବଂ ସଂସାର ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ବେଳେ ସେ ମୃତ ବୋଲି ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ି ରହିଲେ। ସେ ହତ୍ୟା କରାଗଲେ, କେବଳ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେବାର କିଛି ଦିନ ପରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅନ୍ତିମ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ।

ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଆମେରିକୀୟ ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ଅକ୍ଷମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିଲେ, ଏବଂ ଶେଷ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ହେବେ। ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଡେମୋକ୍ରାଟିକ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଅକ୍ଷମତା ସେହି ସଙ୍କଟକୁ ଉଦ୍ଭବ କରାଇଥିଲା, ଯାହା ପରେ ବିକଶିତ ହୋଇ ଗୃହଯୁଦ୍ଧରେ ପରିଣତ ହେଲା; ଏବଂ ସେହି ଅକ୍ଷମତା ଏବେ ପୁନର୍ବାର ଘଟୁଛି। ଶେଷ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଡେମୋକ୍ରାଟିକ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଅର୍ଥନୀତିକୁ ଏପରି ଭାବରେ ପରିଚାଳନା କଲେ ଯେ, ସେଥିରୁ ସେହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେରିକୀୟ ଇତିହାସର ସର୍ବବୃହତ୍ ଆର୍ଥିକ ପତନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାନାନ୍ତରାଳ ଭାବେ ଚାଲିଥାଏ। 1863 ମସିହାରେ ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗର ପ୍ରଥମ ପିଢ଼ି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଥ ଓ ଶେଷ ପିଢ଼ି ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଥିବେ।

ଏଲିୟାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ସଦା ସର୍ବଦା ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶକୁ ସ୍ଥିର କରୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ଭାବେ ଆସେ। ବିଶ୍ୱର ସମାଜ ଏବେ ପ୍ରଳୟପୂର୍ବ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛି। ସେମାନେ ଖାଉଛନ୍ତି, ପିଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇପାରୁଥିବା ଯେକୌଣସି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱୀକରଣବାଦୀ ପ୍ରଯୁକ୍ତି-ମହାକାୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଶା ରଖୁଛନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛି ଯେ, ବିଶ୍ୱ ଏବେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ସଙ୍କଟର ସୀମାରେ ଅବସ୍ଥିତ।