ଏଲିୟା - ଦ୍ୱିତୀୟ ସଂଖ୍ୟା

“ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଚାରିତ ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଏଲିୟାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବକମାନେ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଘୋଷଣ କରିବାକୁ ଉତ୍ଥିତ ହେଲେ। ଯୀଶୁଙ୍କ ଅଗ୍ରଦୂତ ଯୋହନଙ୍କ ପରି, ଏହି ଗମ୍ଭୀର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବାମାନେ ଗଛର ମୂଳରେ କୁଠାର ରଖିବାକୁ, ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ଆଣିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବାକୁ ନିଜକୁ ବାଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ କରିବା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଥିଲା। ଏବଂ ଆସନ୍ତା କ୍ରୋଧରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ସେହି ଗମ୍ଭୀର ସତର୍କବାଣୀ ଧ୍ୱନିତ ହେଲା, ମଣ୍ଡଳୀସହିତ ଯୁକ୍ତ ଥିବା ଅନେକେ ସେହି ଆରୋଗ୍ୟକାରୀ ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ପଶ୍ଚାଦ୍‌ପତନକୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପର ତିକ୍ତ ଅଶ୍ରୁ ଓ ଆତ୍ମାର ଗଭୀର ବେଦନା ସହିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମ୍ର ହେଲେ। ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବା ସହିତ, ସେମାନେ ଏହି ଘୋଷଣାକୁ ଧ୍ୱନିତ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ, ‘ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଅ; କାରଣ ତାହାଙ୍କ ବିଚାରର ସମୟ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି।’” Early Writings, 233.

“ଯୋହନଙ୍କର ସ୍ୱର ତୁରୀ ପରି ଉଚ୍ଚରିତ ହୋଇଥିଲା। ତାଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ ଥିଲା, ‘ମୋର ଜନତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଅପରାଧ, ଏବଂ ଯାକୁବଙ୍କ ଗୃହକୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ପ୍ରକାଶ କର’ (Isaiah 58:1)। ସେ କୌଣସି ମାନବୀୟ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିନଥିଲେ। ଈଶ୍ୱର ଓ ପ୍ରକୃତି ହିଁ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ଏମିତି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା, ଯିଏ ପ୍ରାଚୀନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କ ପରି ନିର୍ଭୀକ ଭାବେ ନିଜ ସ୍ୱରକୁ ଶୁଣାଇ, ପତିତ ଜାତିକୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିପାରିବେ।” Selected Messages, book 2, 148.

“ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସତର୍କବାଣୀ ଓ ତାଡନା, ଏବଂ ନିକଟ, ସରଳ ବ୍ୟବହାରର ଏତେ ବଡ଼ ଆବଶ୍ୟକତା କେବେ ଥିଲା ନାହିଁ, ଯେତେକି ଏହି ସମୟରେ ଅଛି। ଶୈତାନ ବଡ଼ ସାମର୍ଥ୍ୟ ସହିତ ତଳକୁ ଆସିଛି, କାରଣ ସେ ଜାଣେ ଯେ ତାହାର ସମୟ ସ୍ୱଲ୍ପ। ସେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଳ୍ପିତ କଥାରେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପ୍ରବାହିତ କରୁଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜମାନଙ୍କୁ ମନୋହର କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି। ପାପ ଓ ଅଧର୍ମକୁ ଘୃଣା କରାଯାଉ ନାହିଁ। ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଅନ୍ଧକାରକୁ ପଛକୁ ଠେଲିବା ପାଇଁ ଅଧିକ ଦୃଢ଼, ସଙ୍କଳ୍ପବାନ ପ୍ରୟାସ କରିବାକୁ ହେବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କର ନିକଟ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂର୍ବେ କେବେ ନଥିବା ପରି ଆବଶ୍ୟକ। ଜଡତାକୁ ଝାଡ଼ି ଦେବାକୁ ହେବ। ଯେ ଅଲସ ଅବସ୍ଥା ଆମର ବିନାଶର କାରଣ ସିଦ୍ଧ ହେବ, ଯଦି ଆମେ ତାହାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ ନ କରୁ, ସେଠାରୁ ଆମେ ଜାଗ୍ରତ ହେବାକୁ ହେବ। ଶୈତାନଙ୍କର ମନମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରବଳ, ନିୟନ୍ତ୍ରକ ପ୍ରଭାବ ଅଛି। ପ୍ରଚାରକମାନେ ଓ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ଧକାରର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ମିଳିବାର ବିପଦରେ ଅଛନ୍ତି। ବର୍ତ୍ତମାନ ନିରପେକ୍ଷ ଅବସ୍ଥା ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତଭାବରେ ସତ୍ୟର ପକ୍ଷରେ ଅଛୁ ନାହିଁ ତେବେ ନିଶ୍ଚିତଭାବରେ ଅସତ୍ୟ ସହିତ ଅଛୁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହିଥିଲେ: ‘ଯେ ମୋର ସହିତ ନୁହେଁ, ସେ ମୋର ବିରୋଧରେ ଅଛି; ଏବଂ ଯେ ମୋ ସହିତ ସଂଗ୍ରହ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଛିଟାଇ ଦେଏ।’” Testimonies, volume 3, 327.

“ଯୀଶୁରେ ଯେପରି ସତ୍ୟ ଅଛି, ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ମେଘମୟ କୋମଳ ମେଘରେ ଆବୃତ ଥିଲେ ସେତେବେଳେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ସତ୍ୟ ଏହି ଆମ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ନିଖାଦ ସତ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟତା ଅଟେ, ଏବଂ ଗ୍ରାହକଙ୍କର ମନକୁ ଯେପରି ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ନବୀକୃତ କରିବ, ସେପରି ପୂର୍ବକାଳରେ ମନଗୁଡ଼ିକୁ ନବୀକୃତ କରିଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି, ‘ଯଦି ସେମାନେ ମୋଶା ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କର କଥା ନ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଉଠିଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟୟ କରିବେ ନାହିଁ।’ (ଲୂକ 16:31)।

“ଏକ ଜନସମୁଦାୟ ଭାବେ, ଆମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସର୍ବାଧିକାରୀ ନେତୃତ୍ୱ ଅଧୀନରେ, ଯେପରି ସୁସମାଚାର ତାହାର ଶୁଦ୍ଧତାରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଉ। ଜୀବନ୍ତ ଜଳର ପ୍ରବାହ ତାହାର ଗତିପଥରେ ଅଧିକ ଗଭୀର ଓ ବିସ୍ତୃତ ହେବାକୁ ଅଛି। ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ନିକଟ ଓ ଦୂରସ୍ଥ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହଳରୁ, ଏବଂ ସେହି ଅଧିକ ସାଧାରଣ ବାଣିଜ୍ୟିକ ବ୍ୟବସାୟମୂଳକ ପେଶାମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଡାକାଯିବେ, ଯେଉଁମାନେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ମନକୁ ବ୍ୟସ୍ତ ରଖେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଅନୁଭବୀ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଶିକ୍ଷିତ ହେବେ—ଏମିତି ପୁରୁଷମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟକୁ ବୁଝନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା, କଠିନାଇର ପର୍ବତମାନେ ଅପସାରିତ ହୋଇ ସମୁଦ୍ରରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବେ। ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ପରି ପରିଶ୍ରମ କରିବା, ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁରେ ଥିବା ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି।”

“ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଘଟଣାମାଳା ଘଟିବ, ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଦେବ ଯେ ପରିସ୍ଥିତିର ସ୍ୱାମୀ ଭଗବାନ ଅଟନ୍ତି। ସତ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ, ନିର୍ବିବାଦ ଭାଷାରେ ପ୍ରଘୋଷିତ କରାଯିବ। ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁସଂଗଠିତ ଜୀବନ ଓ ଭକ୍ତିମୟ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତିପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସଶୀଳ ହେବେ। ଏବଂ ସେମାନେ ଏହା କରିବା ସହିତ, ସତ୍ୟର ପକ୍ଷେ ସମର୍ଥନ କରିବାରେ ଓ ଭଗବାନ ଯେ ନିଶ୍ଚିତ ପ୍ରୟୋଗ ଏହାକୁ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହା ପ୍ରଦାନ କରିବାରେ ସେମାନେ ସଶକ୍ତ ହେବେ।”

“ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି, ମାନବୀୟ ବୁଦ୍ଧିବିବେଚନା ପ୍ରତି ଫେରିଯାନ୍ତି, ଏବଂ ଭ୍ରମିତ ମନମାନଙ୍କୁ ନିଜମାନଙ୍କ ଗଢ଼ା କଳ୍ପିତ କାହାଣୀମାନଙ୍କ ଭୋଜନ ପରି ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯଥାସମୟ, ଯେମାନେ ଏକଦା ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ସହକର୍ମୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଭୋଜନାଳୟ, ଖାଦ୍ୟ ଭଣ୍ଡାର, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଣିଜ୍ୟିକ କାର୍ଯ୍ୟଶ୍ରେଣୀର ପରିଚାଳନା ପ୍ରତି ଟାଣି ନିଆଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଆସୁନ୍ତୁ, ନିଜ ବାଇବେଲକୁ ପରିଶ୍ରମପୂର୍ବକ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ହାତରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଧରି, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ବାଇବେଲର ସତ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ଆତ୍ମିକ ଖାଦ୍ୟ, ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତୁ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଏବେ ଦେବନିଯୁକ୍ତ କର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ତାହା ପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ କହିବେ, ଅସୁବିଧାର ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ, ‘ତୁମେ ସରିଯାଅ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରରେ ନିକ୍ଷେପିତ ହେଅ।’” Paulson Collection, 73, 74.

“ୟୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଯେମାନେ ଏଲିୟାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଉଦାସୀନତାରୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ପାଇଁ ବାହାରିଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ—ଏହି ଦୁଇଟି ବହୁ ଦିଗରୁ ଏକେଇ ଅଟେ। ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଯୁଗରେ କରାଯିବାକୁ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଆଦର୍ଶରୂପ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଧର୍ମିକତାରେ ଜଗତର ବିଚାର କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଆସିବେ। ଜଗତକୁ ଦିଆଯିବାକୁ ଥିବା ଶେଷ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶ ବହନ କରୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଦୂତମାନେ, ଯେପରି ଯୋହନ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଆଗମନ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ। ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତିମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ‘ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପତ୍ୟକା ଉନ୍ନତ କରାଯିବ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ନୀଚ କରାଯିବ; ଏବଂ ବାକା ପଥ ସିଧା କରାଯିବ, ଏବଂ ଅସମ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ସମତଳ କରାଯିବ,’ କାରଣ ଇତିହାସ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେହ ଏକାଠି ତାହାକୁ ଦେଖିବ; କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମୁଖ ଏହା କହିଅଛି।’” Southern Watchman, March 21, 1905.

ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ଜଣଙ୍କର ସ୍ୱର, “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ମରୁଭୂମିରେ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜପଥ ସିଧା କର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପତ୍ୟକା ଉଚ୍ଚ କରାଯିବ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଓ ପାହାଡ଼ ନୀଚ କରାଯିବ; ବାକ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ସିଧା କରାଯିବ, ଏବଂ ଅସମ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ସମତଳ କରାଯିବ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଏକତ୍ରେ ତାହା ଦେଖିବେ; କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖ ଏହା କହିଛନ୍ତି।” ଯିଶାଇୟ 40:3–5.

ଏବଂ ଯିହୂଦୀମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କୁ ପଚାରିବା ପାଇଁ ଯିରୁଶାଲେମରୁ ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ଓ ଲେବୀମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, “ତୁମେ କିଏ?” ସେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏହା ଥିଲା। ସେ ସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଏବଂ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସ୍ୱୀକାର କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନୁହେଁ।” ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତେବେ କି? ତୁମେ କି ଏଲିୟା?” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ନୁହେଁ।” “ତୁମେ କି ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ନାହିଁ।” ତେବେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ କିଏ? ଯେପରି ଆମେ ଯେମାନେ ଆମକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇପାରିବୁ। ତୁମେ ନିଜ ବିଷୟରେ କ’ଣ କହୁଛ?” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ଜଣେର ସ୍ୱର, ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପଥକୁ ସିଧା କର,’ ଯେପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଇଶାୟା କହିଥିଲେ।” ଯୋହନ 1:19–23.

“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଅବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି: ‘ଦେଖ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସେହି ମହାନ ଓ ଭୟାନକ ଦିନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଏଲିୟାଙ୍କୁ ପଠାଇବି।’ କାହାରୋ ଏଲିୟାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଆସିବାକୁ ଅଛି, [ପରିଶିଷ୍ଟ ଦେଖନ୍ତୁ।] ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଲୋକମାନେ ହୋଇପାରେ କହିବେ: ‘ଆପଣ ଅତ୍ୟଧିକ ଉତ୍ସାହୀ; ଆପଣ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁନାହାନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ କିପରି ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ହୁଏ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହିଦେଉଛି।’”

“ଅନେକ ଅଛନ୍ତି ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ମନୁଷ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରିପାରୁନାହାନ୍ତି। ଈଶ୍ୱର ଯେପରି ମୋତେ ସତ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି, ସେହିପରି ମୁଁ ତାହା କହିବି, ଏବଂ ମୁଁ ଏବେ କହୁଛି, ଯଦି ତୁମେ ଦୋଷ ଖୋଜିବାକୁ, ବିରୋଧର ଆତ୍ମା ରଖିବାକୁ ଅବ୍ୟାହତ ରହିବ, ତେବେ ତୁମେ କେବେ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିପାରିବ ନାହିଁ। ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ‘ମୋର ଆଉ ଅନେକ କଥା ତୁମମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବହନ କରିପାରୁନାହଁ।’ ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ଅନନ୍ତ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ମୂଲ୍ୟାୟନ କରିବାର ଅବସ୍ଥାରେ ନଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସାନ୍ତ୍ୱନାଦାତାଙ୍କୁ ପଠାଇବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଶିଖାଇବେ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ ଯାହା କିଛି କହିଥିଲେ, ସେସବୁକୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ଆଣିଦେବେ।”

“ଭାଇମାନେ, ଆମେ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ଆମର ନିର୍ଭରତା ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ‘ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ବିରତ ହୁଅ, କାରଣ ତାହାର ଶ୍ୱାସ ତାହାର ନାସାରନ୍ଧ୍ରରେ ଅଛି; ସେ କେମିତି ଗଣନୀୟ ହେବ?’ ତୁମେ ତୁମର ଅସହାୟ ପ୍ରାଣମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ଝୁଲାଇ ରଖିବାକୁ ହେବ। ପର୍ବତରେ ଯେତେବେଳେ ଝରଣା ଅଛି, ସେତେବେଳେ ଉପତ୍ୟକାର ଝରଣାରୁ ପାନ କରିବା ଆମ ପାଇଁ ଶୋଭନୀୟ ନୁହେଁ। ଆସ, ଆମେ ନିମ୍ନସ୍ରୋତଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା; ଆସ, ଆମେ ଉଚ୍ଚତର ଉତ୍ସମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା। ଯଦି ସତ୍ୟର କୌଣସି ବିନ୍ଦୁ ଅଛି, ଯାହାକୁ ତୁମେ ବୁଝୁନାହାଁ, ଯାହା ବିଷୟରେ ତୁମେ ଏକମତ ନୁହଁ, ତେବେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କର, ଶାସ୍ତ୍ର ସହ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ତୁଳନା କର, ସତ୍ୟର ଖଣି-ଦଣ୍ଡକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଖଣିର ଗଭୀରତାକୁ ତଳକୁ ନମାଅ। ତୁମେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ନିଜମତମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବେଦୀ ଉପରେ ରଖିବାକୁ ହେବ, ନିଜମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଧାରିତ ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରିଦେବାକୁ ହେବ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟରେ ପରିଚାଳିତ କରିବାକୁ ଦେବାକୁ ହେବ।” Testimonies to Ministers, 475, 476.

“ଏଲିୟାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିରେ କେହି ଆସିବାକୁ ଅଛନ୍ତି: ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ କେତେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୁଲଭାବେ ଏମିତି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଲାଗୁ କରାଯାଇଛି, ଯିଏ ମିସେସ୍ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଜୀବନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ ବୋଲି ଧାରଣା କରାଯାଇଥିଲା। ‘ସ୍ୱର୍ଗ ନେତୃତ୍ୱ କରୁ’ ଶିରୋନାମକ ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧଟିକୁ ଗଠିତ କରୁଥିବା ତିନୋଟି ପରିଚ୍ଛେଦ କେବଳ ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା 1890 ମସିହା, ଜାନୁଆରୀ 29 ତାରିଖ ସକାଳେ ମିସିଗାନ୍‌ର ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରିକ୍‌ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଭାଷଣର ଅତି ଛୋଟ ଅଂଶମାତ୍ର। ଯେହେତୁ ଏହା 1890 ଫେବୃଆରୀ 18 ତାରିଖର Review and Herald ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏହାକୁ ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine’ ଶିରୋନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧରୁ ଗ୍ରହୀତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଦ୍ଧୃତି, ଯାହା ଏହି ଖଣ୍ଡର କେତେକ ପୃଷ୍ଠା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟାପକଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୃଷ୍ଠା 23, 104, 111, 119, 158, 278, ଏବଂ 386 ରେ ମିଳିପାରିବ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରବନ୍ଧଟି Selected Messages 1:406–416 ରେ ପୁନଃମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଛି, ଯେଠାରେ ‘Let Heaven Guide’ ଶିରୋନାମକ ଉଦ୍ଧୃତାଂଶକୁ ଗଠିତ କରୁଥିବା ଅଂଶ ପୃଷ୍ଠା 412 ଓ 413 ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ପ୍ରବନ୍ଧଟିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପଢ଼ାଗଲେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ ଯେ, ମିନିଆପୋଲିସ୍ ସମ୍ମେଳନ ପରେ ମାତ୍ର ଏକ ବର୍ଷ କିଛି ଅଧିକ ସମୟରେ ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରିକ୍‌ରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଦଳକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି କଥନରେ, ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ ନିଜର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ। କେହି କେହି ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି ସମାଲୋଚନାତ୍ମକ ହୋଇଉଠିଥିଲେ। ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏହି ଖଣ୍ଡର ପୃଷ୍ଠା 475 ରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଅଂଶର ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପରିଚ୍ଛେଦରେ, ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ ଏପରି କହିଛନ୍ତି:”

“‘ଆମେ ଏପରି ଏକ ସ୍ଥିତିକୁ ଆସିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମତଭେଦ ଗଳିଯିବ। ଯଦି ମୁଁ ଭାବେ ଯେ ମୋ ପାଖରେ ଆଲୋକ ଅଛି, ତେବେ ତାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ ମୁଁ ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବି। ଧର, ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଯେ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କରିଥାନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱର ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ପଠାଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଲୋକ ପହଞ୍ଚିପାରୁ ନଥାନ୍ତା। ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଯିରୂଶାଲେମରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ‘ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦଳ ସେମାନେ ଦେଖିଥିବା ସମସ୍ତ ପରାକ୍ରମୀ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଆନନ୍ଦ କରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ; କହୁଥିଲେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମରେ ଯିଏ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେହି ରାଜା ଧନ୍ୟ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ଶାନ୍ତି, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚରେ ମହିମା। ତେବେ ଜନସମୂହ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଫରିଶୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଗୁରୁଦେବ, ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତାଡନା କରନ୍ତୁ। ସେ ଉତ୍ତରରେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ଯଦି ଏମାନେ ନୀରବ ରହିବେ, ତେବେ ପଥରମାନେ ସତ୍କ୍ଷଣେ ଚିତ୍କାର କରିଉଠିବେ’ (Luke 19:37–40)।

“‘ଯିହୂଦୀମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନରେ ପୂର୍ବରୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶର ଘୋଷଣାକୁ ବାରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।’”

“ତାପରେ ସେ ପୁନର୍ବାର ନିଜ ଅନୁଭବକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ:

“‘ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂରଣ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, “ଦେଖ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହାନ ଓ ଭୟାନକ ଦିନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଏଲିୟାଙ୍କୁ ପଠାଇବି” (ମଲାଖୀ 4:5)। କେହି ଜଣେ ଏଲିୟାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଆସିବାକୁ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଲୋକେ କହିପାରନ୍ତି, “ତୁମେ ଅତ୍ୟଧିକ ଗମ୍ଭୀର; ତୁମେ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁନାହାଁ।”—Selected Messages, volume 1, 412.

“ସେ ନିଜ ଅନୁଭବକୁ ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ କରି କହୁଥିଲେ ବୋଲି, ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅନୁଚ୍ଛେଦରୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି:”

“‘ପରମେଶ୍ୱର ମୋତେ ଯେପରି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ସତ୍ୟ କହିବି…।’” Testimonies to Ministers ର ପରିଶିଷ୍ଟ।

ଦେଖ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦିନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଏଲିୟାଙ୍କୁ ପଠାଇବି। ମଲାଖୀ 4:5।

ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶରୀର ଏକାତ୍ମକ ଭାବରେ ତାହାକୁ ଦେଖିବେ; କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖ ଏହା କହିଛି। ଯିଶାୟ 40:5.

“ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହିଁ ସେହି ମହାନ ଆଦି ମୂଳ, ଯାହାର ନିର୍ଭ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରତିଲିପି ହେଉଛି ପାଷାଣ ଫଳକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଲିଖିତ ଆଜ୍ଞାବଳୀ ଏବଂ ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚଗ୍ରନ୍ଥରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ। ଯେମାନେ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟର ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରିଲେ, ସେମାନେ ଏହିପରି ଭାବେ ଦୈବୀ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପବିତ୍ର ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ସ୍ୱଭାବକୁ ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କ ଏହି ବାକ୍ୟର ଶକ୍ତିକୁ ପୂର୍ବେ କେବେ ନ ଦେଖିଥିବା ପରି ଅନୁଭବ କଲେ: ‘ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୁପ୍ତ ହୋଇଯାଉନ୍ତୁ, ତଥାପି ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ରା କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ରେଖା ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ।’ Matthew 5:18. ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାର ପ୍ରକାଶ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ରର ପ୍ରତିଲିପି ହେବାରୁ, ‘ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସାକ୍ଷୀ’ ଭାବେ ଚିରକାଳ ସ୍ଥିର ରହିବାକୁ ହେବ। ଗୋଟିଏ ମଧ୍ୟ ଆଜ୍ଞା ବାତିଲ କରାଯାଇନି; ଗୋଟିଏ ମାତ୍ରା କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ରେଖା ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନି। ଗୀତକାର କହନ୍ତି: ‘ହେ ସଦାପ୍ରଭୁ, ତୁମର ବାକ୍ୟ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥିର ଅଛି।’ ‘ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ନିଶ୍ଚିତ। ସେଗୁଡ଼ିକ ସଦା ସର୍ବଦା ପାଇଁ ଅଚଳ ରହିଥାଏ।’ Psalm 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମକୁ ଗଠନ କରୁଥିବା କଥା କ’ଣ, ସତ୍ୟ କ’ଣ, ଆମେ ଯେ ବିଶ୍ୱାସ ଗ୍ରହଣ କରିଛୁ ସେହି ବିଶ୍ୱାସ କ’ଣ, ବାଇବେଲର ନିୟମମାନେ କ’ଣ—ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଧିକାରରୁ ଆମକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ନିୟମମାନେ କ’ଣ—ଏହାମାନଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ୱୟଂ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଅନେକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସର ଆଧାର ହେବାକୁ ପାରେ ଏମିତି କୌଣସି କାରଣ ବିନା, ବିଷୟଟିର ସତ୍ୟତା ବିଷୟରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ ବିନା ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ଯଦି ଏମିତି କୌଣସି ଧାରଣା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଧାରିତ ମତାମତ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସହସା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସେମାନେ କାରଣରୁ ଫଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସର କୌଣସି ପ୍ରକୃତ ଭିତ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷାର ସମୟରେ ସେମାନେ ଦେଖିବେ ଯେ ସେମାନେ ବାଳୁକା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।”

“ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜର ବର୍ତ୍ତମାନ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନକୁ ନିଜ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବୋଲି ଭାବି, ତାହାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ବିଶ୍ରାମ କରେ, ସେ ଏକ ଘାତକ ମୋହରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛି। ଅନେକେ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଯୁକ୍ତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସଜ୍ଜ ନୁହନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବେ ଏବଂ ସତ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରଚାରିତ ସମସ୍ତ ପାରମ୍ପରିକ ମତ ଓ ଅନ୍ଧଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ନିନ୍ଦା କରିପାରିବେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାରର ସରଳତାକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଶୟତାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନାରେ ନିଜର ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଇଛି। ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ, ପବିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଏକବାର ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିବା ସେହି ବିଶ୍ୱାସ କାହାକୁ କୁହାଯାଏ—ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ମହିମାର ଆଶା—ତାହା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ସୀମାଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଉଷ୍ମାହୀନ ଓ ଉଦାସୀନ। ନିଜମାନଙ୍କ ଅନୁଭବରେ ପ୍ରେମ ଓ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରକୃତ ଶକ୍ତିକୁ ବୁନି ନେବା ଏବଂ ତାହାକୁ ଅଧିକାର କରିବା କ’ଣ, ସେମାନେ ତାହା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ବାଇବେଲର ନିକଟତର ଅଧ୍ୟୟନକାରୀ ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ଅଲସ ଓ ଅନବଧାନ। ଯେତେବେଳେ ଶାସ୍ତ୍ରର ପଦ୍ୟାଂଶଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ମତଭେଦ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଯେମାନେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିନାହାନ୍ତି ଏବଂ ନିଜେ କ’ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେ ବିଷୟରେ ଦୃଢ଼ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟରୁ ଖସି ପଡ଼ନ୍ତି। ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ସତ୍ୟକୁ ପରିଶ୍ରମପୂର୍ବକ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଜାଣିପାରିବେ ଯେ ସେମାନେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି। କେହି କେହି ବହୁ ଜ୍ଞାନର ଦାବି କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ସ୍ଥିତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ବୋଧ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଆଉ ଅଧିକ ଉତ୍ସାହ ନାହିଁ, ଈଶ୍ୱର ପାଇଁ ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ସେହି ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଅଧିକ ଉତ୍କଟ ପ୍ରେମ ନାହିଁ, ଯେପରି ସେମାନେ କେବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣିଥାନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ବାଇବେଲ ପଢ଼ନ୍ତି ନାହିଁ [ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ] ଯେ ତାହାର ମଜ୍ଜା ଓ ପୁଷ୍ଟତାକୁ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଅଧିଗତ କରିବେ। ସେମାନେ ଏହା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥାହୁଅଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର। କିନ୍ତୁ, ଯଦି ଆମେ ଉଦ୍ଧାରର ପଥକୁ ବୁଝିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯଦି ଆମେ ଧର୍ମପରାୟଣତାର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କିରଣଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତେବେ ଆମକୁ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; କାରଣ ବାଇବେଲର ପ୍ରତିଜ୍ଞାମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନ ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର-ଯୋଜନା ଉପରେ ମହିମାର ସ୍ପଷ୍ଟ କିରଣ ପକାଉଥାଏ, ଯେଉଁ ମହାନ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝାଯାଇନାହିଁ।” The 1888 Materials, 403.

ଦେଖ, ମୁଁ ମୋର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇବି, ଏବଂ ସେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ; ଏବଂ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତୁମେ ଖୋଜୁଛ, ସେ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ, ଯାହାରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ; ଦେଖ, ସେ ଆସିବେ, ସେନାବଳର ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଆସିବାର ଦିନକୁ କିଏ ସହି ପାରିବ? ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ କିଏ ଦୃଢ଼ ରହିପାରିବ? କାରଣ ସେ ଶୋଧକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ପରି, ଏବଂ ବସ୍ତ୍ରଧୋଆଳିଙ୍କ ସାବୁନ ପରି; ଏବଂ ସେ ରୂପାର ଶୋଧକ ଓ ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତାର ଭଳି ବସିବେ; ସେ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବେ, ଏବଂ ସୁନା ଓ ରୂପା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଶୋଧିବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧର୍ମିକତାରେ ନିବେଦନ ଅର୍ପଣ କରିପାରନ୍ତି। ତାହାପରେ ଯିହୂଦା ଓ ଯିରୁଶାଲେମର ନିବେଦନ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରୀତିକର ହେବ, ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କ ପରି ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ଷମାନଙ୍କ ପରି। ମାଲାଖି 3:1–4.

“ମନ୍ଦିରର ଶୁଦ୍ଧିକରଣରେ, ଯୀଶୁ ନିଜର ମଶୀହ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ। ସେହି ମନ୍ଦିର, ଯାହା ଦିବ୍ୟ ସାନ୍ନିଧ୍ୟର ବାସସ୍ଥାନ ପାଇଁ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା, ଇସ୍ରାଏଲ ଏବଂ ସମଗ୍ର ଜଗତ ପାଇଁ ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତମୂଳକ ଶିକ୍ଷା ଭାବେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା। ଅନାଦିକାଳରୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପବିତ୍ର ସେରାଫରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମନୁଷ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଅନ୍ତର୍ବାସ ପାଇଁ ଏକ ମନ୍ଦିର ହେଉ—ଏହା ହେଉଥିଲା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ। ପାପର କାରଣରୁ ମାନବଜାତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମନ୍ଦିର ରହିଲା ନାହିଁ। ଅଶୁଭତାରେ ଅନ୍ଧକାରାଚ୍ଛନ୍ନ ଓ କଳୁଷିତ ହୋଇ, ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟ ଆଉ ଦିବ୍ୟଜନଙ୍କର ମହିମାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁନଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର ଅବତାରଧାରଣ ଦ୍ୱାରା, ସ୍ୱର୍ଗର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇଛି। ପରମେଶ୍ୱର ମାନବତାରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟ ପୁନର୍ବାର ତାହାଙ୍କର ମନ୍ଦିର ହୋଇଯାଏ। ପରମେଶ୍ୱର ଯେରୁଶାଲେମର ମନ୍ଦିରକୁ ଏପରି ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ଯେ, ସେହିଟି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଉଚ୍ଚ ଗନ୍ତବ୍ୟର ଏକ ନିରନ୍ତର ସାକ୍ଷୀ ହେଉ। କିନ୍ତୁ ଯେହୁଦୀମାନେ ସେହି ଭବନର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ବୁଝିପାରିନଥିଲେ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଏତେ ଗର୍ବର ସହିତ ଦେଖୁଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଆତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ମନ୍ଦିର ଭାବରେ ସମର୍ପିତ କରିନଥିଲେ। ଯେରୁଶାଲେମର ମନ୍ଦିରର ପ୍ରାଙ୍ଗଣଗୁଡ଼ିକ, ଅପବିତ୍ର ବ୍ୟାପାରର କୋଳାହଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟତାର ସହିତ ହୃଦୟର ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟାସକ୍ତ କାମନା ଓ ଅପବିତ୍ର ଚିନ୍ତାଧାରାର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ କଳୁଷିତ ହୋଇଥିଲା। ଜଗତର କ୍ରେତା ଓ ବିକ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରରୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବାରେ, ଯୀଶୁ ହୃଦୟକୁ ପାପର କଳଙ୍କରୁ—ପୃଥିବୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆକାଙ୍କ୍ଷାଗୁଡ଼ିକରୁ, ସ୍ୱାର୍ଥପର କାମଲାଲସାରୁ, ଆତ୍ମାକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଅଭ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକରୁ—ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ନିଜର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ‘ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଛ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ, ଅର୍ଥାତ୍ ନିୟମର ଦୂତ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ: ଦେଖ, ସେ ଆସିବେ, ସେନାବାହିନୀଙ୍କର ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଆଗମନର ଦିନରେ କିଏ ଠିଆ ରହିପାରିବ? ସେ ପ୍ରକାଶ ହେବାବେଳେ କିଏ ସ୍ଥିର ରହିପାରିବ? କାରଣ ସେ ଶୋଧକର ଅଗ୍ନିସଦୃଶ, ଏବଂ ଧୋବାର ସାବୁନସଦୃଶ; ସେ ରୂପାର ଶୋଧକ ଓ ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା ସଦୃଶ ବସିବେ; ସେ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଏବଂ ସୁନା ଓ ରୂପା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ପରିଶୋଧନ କରିବେ।’ ମଲାଖୀ 3:1–3।” The Desire of Ages, 161.

“ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଆମର ମହାୟାଜକ ଭାବେ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆଗମନ, ଯାହା ଦାନିଏଲ 8:14ରେ ପ୍ରକାଶିତ; ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ପୁରାତନଦିନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଗମନ, ଯାହା ଦାନିଏଲ 7:13ରେ ଉପସ୍ଥାପିତ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଗମନ, ଯାହାର ପୂର୍ବବାଣୀ ମାଲାଖୀ କରିଥିଲେ,—ଏହି ସବୁ ଏକେଇ ଘଟଣାର ବର୍ଣ୍ଣନା; ଏବଂ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାଥିଉ 25ର ଦଶ କନ୍ୟାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ବରଙ୍କର ବିବାହକୁ ଆଗମନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।” The Great Controversy, 426.

“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କହନ୍ତି, ‘ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବିପୁଳ ଅଧିକାର ଥିଲା; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା। ସେ ପ୍ରବଳ ସ୍ୱରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଭାବେ ଡାକି କହିଲେ, ମହାନ ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ହୋଇଯାଇଛି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1, 2)। ଏହା ସେହି ଏକେ ସନ୍ଦେଶ ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଛି, ‘କାରଣ ସେ ନିଜ ବେଶ୍ୟାଗମନର କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପାନ କରାଇଛି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8)। ସେହି ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କ’ଣ?—ତାହାର ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷାମତ। ସେ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ବିଶ୍ରାମଦିନର ସ୍ଥାନରେ ଜଗତକୁ ଏକ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ରାମଦିନ ଦେଇଛି, ଏବଂ ଏଦେନରେ ଶୈତାନ ପ୍ରଥମେ ହବାଙ୍କୁ ଯେ ମିଥ୍ୟାକଥା କହିଥିଲା—ଆତ୍ମାର ସ୍ୱାଭାବିକ ଅମରତ୍ୱ—ତାହାକୁ ପୁନରୁକ୍ତି କରିଛି। ଏପରି ଅନେକ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ସେ ଦୂରଦୂରନ୍ତରେ ପ୍ରସାର କରିଛି, ‘ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞାକୁ ଉପଦେଶରୂପେ ଶିଖାଇ’ (ମାଥିଉ 15:9)।”

“ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କର ସାର୍ବଜନୀନ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ସେ ମନ୍ଦିରକୁ ତାହାର ଅପବିତ୍ର ଅପମାନଜନକ ଅପବିତ୍ରତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ମନ୍ଦିରର ଦ୍ୱିତୀୟ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ। ଏହିପରିଭାବେ, ପୃଥିବୀକୁ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ଆହ୍ୱାନ ଦିଆଯାଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି, ‘ମହାନଗରୀ ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, କାରଣ ସେ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରଜନିତ କ୍ରୋଧର ମଦ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପାନ କରାଇଛି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8)। ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଉଚ୍ଚ ଘୋଷଣାରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ଶୁଣାଯାଏ, ଯାହା କହୁଛି, ‘ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତୁମେ ତାହାରୁ ବାହାରି ଆସ, ଯେପରି ତୁମେ ତାହାର ପାପରେ ଅଂଶୀ ନହଅ, ଏବଂ ତୁମେ ତାହାର ଦଣ୍ଡବିପତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଗ୍ରହଣ ନ କର। କାରଣ ତାହାର ପାପସମୂହ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ତାହାର ଅଧର୍ମସମୂହକୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟା ବଳିଦାନ ଅର୍ପଣର ସମୟରେ ଏହା ଘଟିଲା ଯେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଏଲିୟା ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ହେ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ, ଇସ୍‌ହାକଙ୍କ ଓ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର, ଆଜି ଏହା ଜଣାଯାଉ ଯେ ତୁମେ ଇସ୍ରାଏଲରେ ପରମେଶ୍ୱର, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ଓ ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମର ବାକ୍ୟାନୁସାରେ କରିଛି।” ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୮:୩୬।