ଏଲିୟା - ସଂଖ୍ୟା ତିନି

ସନ୍ଧ୍ୟା ବଳିଦାନ ଅର୍ପଣର ସମୟରେ ଏମିତି ହେଲା ଯେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଏଲିୟା ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, ହେ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କର, ଇସ୍‌ହାକଙ୍କର ଓ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର, ଆଜି ଏହା ଜଣାଯାଉ ଯେ ତୁମେ ଇସ୍ରାଏଲରେ ପରମେଶ୍ୱର ଅଟ, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। 1 ରାଜାବଳୀ 18:36।

ମୁଁ ଯଦି ଆସି ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା କହିନଥାନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ନ ଥାଆନ୍ତା; କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ପାଇଁ କୌଣସି ଆବରଣ ନାହିଁ। ଯୋହନ 15:22।

କାରଣ ସେମାନେ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ସନ୍ତାନମାନେ ଏବଂ କଠିନହୃଦୟ। ମୁଁ ତୋତେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଉଛି; ଏବଂ ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବୁ, ‘ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ଏପରି କହନ୍ତି।’ ଏବଂ ସେମାନେ, ସେମାନେ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ, (କାରଣ ସେମାନେ ବିଦ୍ରୋହୀ ଗୃହ ଅଟନ୍ତି,) ତଥାପି ଜାଣିବେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଥିଲେ। ଯିହିଜ୍କିୟେଲ 2:4, 5.

“ଯେମାନେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରକାଶ କରିବାରେ ନିୟୋଜିତ, ସେମାନେ ପିତା ମିଲର ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ସେହି ଏକେଇ ପ୍ରଣାଳୀ ଅନୁସାରେ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛନ୍ତି। Views of the Prophecies and Prophetic Chronology ନାମକ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକରେ ପିତା ମିଲର ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପାଇଁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ସରଳ, କିନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ଦେଇଛନ୍ତି:”

“‘୧. ବାଇବେଲରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବିଷୟ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦର ଯଥାର୍ଥ ପ୍ରୟୋଗ ଥାଇବା ଆବଶ୍ୟକ; ୨. ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ଯତ୍ନଶୀଳ ପ୍ରୟୋଗ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା ତାହା ବୁଝିହେବ; ୩. ଯାହା କିଛି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ତାହା ବିଶ୍ୱାସରେ, ସନ୍ଦେହ ନ କରି, ଯେମାନେ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ରଖାଯାଇନାହିଁ ଓ ରଖାଯିବ ନାହିଁ; ୪. ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ, ଯେ ବିଷୟକୁ ତୁମେ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ସେହି ବିଷୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କର; ପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦକୁ ତାହାର ଯଥାର୍ଥ ପ୍ରଭାବ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ଦିଅ; ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ବିରୋଧାଭାସ ବିନା ତୁମ ମତବାଦ ଗଠନ କରିପାର, ତେବେ ତୁମେ ଭୁଲରେ ଥାଇପାରିବ ନାହିଁ; ୫. ଶାସ୍ତ୍ର ନିଜେ ନିଜର ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାର ହେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ନିଜ ପାଇଁ ନିଜେ ଏକ ନିୟମ। ଯଦି ମୁଁ ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ଏବଂ ସେ ଯଦି ତାହାର ଅର୍ଥ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅନୁମାନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ସମ୍ପ୍ରଦାୟଗତ ମତାନୁସାରେ ତାହାକୁ ସେପରି ରଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀ ବୋଲି ଗଣ୍ୟ ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କର ଅନୁମାନ, ଇଚ୍ଛା, ମତବାଦ, କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନହିଁ ମୋର ନିୟମ ହୁଏ, ବାଇବେଲ ନୁହେଁ।’”

“ଉପରୋକ୍ତ କଥାଗୁଡ଼ିକ ଏହି ନିୟମମାନଙ୍କର ଏକ ଅଂଶମାତ୍ର; ଏବଂ ବାଇବେଲର ଆମର ଅଧ୍ୟୟନରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିବା ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ମନୋନିବେଶପୂର୍ବକ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।”

“ସତ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; କିନ୍ତୁ ଶୟତାନ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ବିକୃତ କରି ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଏତେ ଅନେକ ଉପାୟ ବ୍ୟବହାର କରେ ଯେ, ଯଦି କେହି ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଚାହେ, ତେବେ ବହୁତ ସାବଧାନତା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ସମୟର ମହା ଭ୍ରମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ହେଉଛି ଭାବୋଦ୍ରେକ ଉପରେ ବହୁତ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ସ୍ପଷ୍ଟ ଉକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି ସତ୍ୟନିଷ୍ଠତାର ଦାବି କରିବା, କାରଣ ସେହି ବାକ୍ୟ ଭାବନା ସହିତ ସମଞ୍ଜସ ହୁଏ ନାହିଁ। ଅନେକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ ଭାବନା ବ୍ୟତୀତ କୌଣସି ଭିତ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଗଠିତ; ସେହି ଉତ୍ତେଜନା ଶମିତ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଭାବନା ଭୁସା ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ହେଉଛି ଗହୁଁ। ଏବଂ ‘କ’ଣ,’ ଭାବବକ୍ତା କହନ୍ତି, ‘ଭୁସାର ଗହୁଁ ସହିତ କ’ଣ ସମ୍ପର୍କ?’”

“ଯେଉଁମାନେ ସେହି ଆଲୋକ ଓ ଜ୍ଞାନକୁ କେବେ ପାଇନଥିଲେ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଲାଭ କରିପାରିନଥିଲେ, ସେଥିପାଇଁ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୋଷୀ ଠହରାଯିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଅନେକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସତ୍ୟକୁ ମାନିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଜଗତର ମାନଦଣ୍ଡ ସହ ସମରୂପ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ଏବଂ ଯେ ସତ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ବୁଝାମଣା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଛି, ଯେ ଆଲୋକ ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ସେହି ଆଲୋକ ନ୍ୟାୟବିଚାରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୋଷୀ ଠହରାଇବ। ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନେ ଆମ ପାଖରେ ସମସ୍ତ ଯୁଗ ଜୁଡ଼ି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଆସୁଥିବା ସଞ୍ଚିତ ଆଲୋକ ଅଛି, ଏବଂ ତଦନୁସାରେ ଆମକୁ ଦାୟୀ ଧରାଯିବ। ପବିତ୍ରତାର ପଥ ଜଗତର ପଥ ସହ ସମତଳ ନୁହେଁ; ଏହା ଏକ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଇଥିବା ପଥ। ଯଦି ଆମେ ଏହି ପଥରେ ଚାଲିବା, ଯଦି ଆମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କ ପଥରେ ଧାଉଥିବା, ତେବେ ଆମେ ଦେଖିବୁ ଯେ ‘ଧର୍ମୀମାନଙ୍କର ପଥ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ସଦୃଶ, ଯାହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।’” Review and Herald, November 25, 1884.

“ମୋର ଭାଇ ଏକ ସମୟରେ କହିଥିଲେ ଯେ, ସେ ଆମେ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବିଷୟରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ, ଏହି ଭୟରେ ଯେ କେଉଁଠି ସେ ବିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇଯିବେ। ସେ ସଭାମାନଙ୍କୁ ଆସୁନଥିଲେ, କିମ୍ବା ଉପଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣୁନଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ପରେ ସେ ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ, ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ସେ ଯେପରି ଶୁଣିଥାନ୍ତା, ସେପରି ଦୋଷୀ ଥିଲେ। ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଏକ ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ସୁଯୋଗ ପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଦାୟୀ ଧରିବେ। ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକେ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆଲୋଚିତ ହେଉଥିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ବିରୋଧରେ ପୂର୍ବାଗ୍ରହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ। ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଆସିବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଶାନ୍ତମନେ ତଦନ୍ତ କରିବେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ନିଜ ଆପତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଉଠାନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ‘ତୁମେ କହୁଛ, ମୁଁ ଧନୀ, ଧନସମ୍ପତ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ଏବଂ ମୋର କୌଣସି ଅଭାବ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଜାଣୁନଥାଅ ଯେ ତୁମେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାଗ୍ରସ୍ତ, ଦୟାଜନକ, ଦରିଦ୍ର, ଅନ୍ଧ ଓ ନଗ୍ନ; ମୁଁ ତୁମକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଛି ଯେ ତୁମେ ମୋଠାରୁ ଅଗ୍ନିରେ ପରୀକ୍ଷିତ ସୁନା କିଣ, ଯେପରି ତୁମେ ଧନୀ ହେବ; ଏବଂ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର, ଯେପରି ତୁମେ ପରିଧାନ କରିପାରିବ, ଏବଂ ତୁମର ନଗ୍ନତାର ଲଜ୍ଜା ପ୍ରକାଶିତ ନ ହେଉ; ଏବଂ ତୁମ ଚକ୍ଷୁରେ ଅଞ୍ଜନ ଲଗା, ଯେପରି ତୁମେ ଦେଖିପାରିବ। ଯେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରେମ କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ତାଡ଼ନା ଓ ଶାସନ କରେ; ତେଣୁ ଉତ୍ସାହୀ ହୁଅ, ଏବଂ ଅନୁତାପ କର’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:17–19)।”

“ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ସେହିମାନଙ୍କୁ ଲାଗୁହୁଏ, ଯେମାନେ ବାର୍ତ୍ତାର ଧ୍ୱନିର ଅଧୀନରେ ବାସ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାହା ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। କିପରି ତୁମେ ଜାଣିପାରିବ ନାହିଁ ଯେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟର ନୂତନ ପ୍ରମାଣ ଦେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାକୁ ଏକ ନୂତନ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇପାରେ? ନୂତନ ଆଲୋକ ଯେପରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରେ, ସେପାଇଁ ତୁମେ କେମିତି ପରିକଳ୍ପନା କରିଆସୁଛ? ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଲୋକ ପଠାଇନାହାନ୍ତି ବୋଲି ତୁମ ପାଖରେ କେଉଁ ପ୍ରମାଣ ଅଛି? ସମସ୍ତ ଆତ୍ମସନ୍ତୁଷ୍ଟି, ଅହଂଭାବ, ଏବଂ ମତଗର୍ବକୁ ଦୂର କରିଦେବାକୁ ପଡିବ। ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଆସିବାକୁ ପଡିବ, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିବାକୁ ପଡିବ, ଯିଏ ମୃଦୁ ଏବଂ ହୃଦୟରେ ନମ୍ର। ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେପରି ଶିଖାଇନଥିଲେ, ଯେପରି ରବ୍ବୀମାନେ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଉଥିଲେ। ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ଆସି ସୁଣିଥିଲେ, ଯେବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉଦ୍ଧାରର ଗୁପ୍ତତତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଶିଖିବା ପାଇଁ ଆସିନଥିଲେ; ସେମାନେ ସମାଲୋଚନା କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ, ତାଙ୍କର କୌଣସି ଅସଙ୍ଗତିକୁ ଧରିବା ପାଇଁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବାଗ୍ରହୀ କରିବାକୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଥାଏ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ସତ୍ୟ ମେଷପାଳକଙ୍କର ସ୍ୱର ଜାଣିବାକୁ ହେବ। ଏହା କି ସେହି ସମୟ ନୁହେଁ, ଯେବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପବାସ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚିତ ହେବ? ଆମେ ମତଭେଦର ବିପଦରେ ଅଛୁ, ବିବାଦାସ୍ପଦ ବିଷୟରେ ପକ୍ଷଗ୍ରହଣ କରିବାର ବିପଦରେ ଅଛୁ; ତେବେ ଆମେ କି ଆତ୍ମାର ନମ୍ରତା ସହିତ, ଗଭୀର ଆନ୍ତରିକତାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଯେପରି ଆମେ ଜାଣିପାରିବୁ ସତ୍ୟ କ’ଣ?” Selected Messages, book 1, 413.

“ମୋତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଆଗମନର ଘୋଷଣା ପ୍ରତି ପୁଣିଥରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଗଲା। ଯୀଶୁଙ୍କ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ଯୋହନଙ୍କୁ ଏଲିୟାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିରେ ପଠାଯାଇଥିଲା। ଯେମାନେ ଯୋହନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରୁ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇନଥିଲେ।” Early Writings, 258.

କିନ୍ତୁ ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମେ ଏହି କଥାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦ କର, ଏବଂ ଏହି ପୁସ୍ତକକୁ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କର; ଅନେକେ ଏପଟେ ସେପଟେ ଧାଉଥିବେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ.... ଏବଂ ସେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମ ପଥେ ଯାଅ; କାରଣ ଏହି କଥାମାନେ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦ ଓ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ଅଛି। ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବେ, ଏବଂ ଧଳା କରାଯିବେ, ଓ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ। ଦାନିଏଲ 12:4, 9, 10.

ଏବଂ ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବାବେଳେ, ଯୀଶୁ ଯୋହନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜନସମୂହଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, “ତୁମେ କ’ଣ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମରୁଭୂମିକୁ ବାହାରି ଯାଇଥିଲ? ପବନରେ ଦୋଲାୟମାନ ଏକ ନଳଖାଗଡ଼ା କି? କିନ୍ତୁ ତୁମେ କ’ଣ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବାହାରି ଯାଇଥିଲ? କୋମଳ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ଏକ ମଣିଷ କି? ଦେଖ, ଯେମାନେ କୋମଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଗୃହରେ ରୁହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ କ’ଣ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବାହାରି ଯାଇଥିଲ? ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କି? ହଁ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ। କାରଣ ଏହିଜଣେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଲେଖାଯାଇଛି, ‘ଦେଖ, ମୁଁ ତୋମର ସମ୍ମୁଖରେ ମୋର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଉଛି, ସେ ତୋମର ଆଗରେ ତୋମର ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ।’ ମାଥିଉ 11:7–10.

“୧୮୪୦ ମସିହାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଲକ୍ଷଣୀୟ ପୂରଣ ବ୍ୟାପକ ଆଗ୍ରହକୁ ଉଦ୍ଦୀପିତ କଲା। ଏହାର ଦୁଇ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ପ୍ରମୁଖ ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଜୋସିଆ ଲିଚ୍, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 9 ର ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଅଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପତନର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଗଣନାନୁସାରେ, ଏହି ଶକ୍ତି... ୧୧ ଅଗଷ୍ଟ, ୧୮୪୦ ତାରିଖରେ ଉଲଟାଇ ଦିଆଯିବ, ଯେତେବେଳେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲରେ ଅଟୋମାନ ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗି ପଡ଼ିବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଇପାରେ। ଏବଂ ଏହା, ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ଏହିପରି ହେବ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେବ।”

“ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ସେହି ଠିକ୍ ସମୟରେ, ତୁର୍କୀ ନିଜର ଦୂତମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ୟୁରୋପର ମିତ୍ର ଶକ୍ତିମାନ ଦେଶମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା, ଏବଂ ଏହିପରି ସେ ନିଜକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜାତିମାନଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନରେ ରଖିଲା। ଏହି ଘଟଣା ପୂର୍ବବାଣୀକୁ ସଠିକ ଭାବରେ ପୂରଣ କଲା। ଯେତେବେଳେ ଏହା ଜଣାପଡ଼ିଲା, ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଲୋକ ମିଲର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କର ସଠିକତା ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରେରଣା ମିଳିଲା। ଶିକ୍ଷିତ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଲୋକମାନେ, ଉଭୟ ତାଙ୍କର ମତ ପ୍ରଚାର କରିବାରେ ଏବଂ ପ୍ରକାଶ କରିବାରେ, ମିଲରଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ, ଏବଂ 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା।” The Great Controversy, 334, 335.

ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ପାଇଁ ଜଳରେ ବପ୍ତିସ୍ମ ଦେଉଛି; କିନ୍ତୁ ଯେ ମୋର ପରେ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେ ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯାହାଙ୍କର ଜୁତା ବହିବାକୁ ମୁଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ସେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ବପ୍ତିସ୍ମ ଦେବେ; ଯାହାଙ୍କର କୁଳା ତାଙ୍କ ହାତରେ ଅଛି, ଏବଂ ସେ ନିଜର ଖଳାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପରିଷ୍କାର କରିବେ, ଓ ନିଜର ଗହମକୁ ଭଣ୍ଡାରରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ତୁଷକୁ ଅନିର୍ବାପ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ି ଦେବେ। ମାଥିଉ 3:11, 12.

ଏହିପରି ଲେଖାଯାଇଛି, ପ୍ରଥମ ମନୁଷ୍ୟ ଆଦମ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରାଣୀ କରାଯାଇଥିଲେ; ଶେଷ ଆଦମ ଜୀବନଦାୟକ ଆତ୍ମା କରାଯାଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯାହା ଆତ୍ମିକ, ତାହା ପ୍ରଥମ ନୁହେଁ; ବରଂ ଯାହା ସ୍ୱାଭାବିକ, ସେହି ପ୍ରଥମ; ଏବଂ ତାହା ପରେ ଯାହା ଆତ୍ମିକ। 1 କରିନ୍ଥୀୟ 15:45, 46.

“ତାଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରତି ସାର୍ବଜନୀନ ତିରସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯୀଶୁଠାରୁ ଆହୁରି ଅଧିକ ବିମୁଖ ହେଲେ। ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏବଂ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦେବାକୁ ଓ ଫାରିଶୀମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଭାବନାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପିଠି ଫେରାଇଲେ ଏବଂ ଅବଜ୍ଞାଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଲେ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ପସନ୍ଦ କରିସାରିଥିଲେ; ଆତ୍ମା ବିନା ଆକାର, ଶସ୍ୟମଜ୍ଜା ବିନା ତୁଷକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ପରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା ନାହିଁ; କାରଣ ସେମାନେ ଆଉ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହ ଚାଲିଲେ ନାହିଁ।”

“‘ତାଙ୍କର ଝାଡ଼ନି ତାଙ୍କ ହାତରେ ଅଛି, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଖଳିଆଣକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପରିଷ୍କାର କରିବେ, ଓ ତାଙ୍କର ଗହୁଁକୁ ଗୋଦାମରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ।’ ମାଥିଉ 3:12। ଏହା ଶୁଦ୍ଧିକରଣର ସମୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା। ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୁସି ଗହୁଁଠାରୁ ପୃଥକ୍ କରାଯାଉଥିଲା। ସେମାନେ ତିରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଅହଂକାରୀ ଓ ଆତ୍ମଧାର୍ମିକ ଥିବାରୁ, ନମ୍ରତାର ଜୀବନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଜଗତାସକ୍ତ ଥିବାରୁ, ଅନେକେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରୁ ଫେରିଗଲେ। ଅନେକେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେଇ କାମ କରୁଛନ୍ତି। କପର୍ନାହୁମର ସଭାଗୃହରେ ସେହି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯେପରି ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ, ଆଜି ମଧ୍ୟ ଆତ୍ମାମାନେ ସେପରି ପରୀକ୍ଷିତ ହେଉଛନ୍ତି। ସତ୍ୟକୁ ଯେତେବେଳେ ହୃଦୟରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦେଖନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆତ୍ମ-ଅସ୍ୱୀକାରମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନୁହନ୍ତି। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ ସେମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେପରି ସେହି ଶିଷ୍ୟମାନେ ବିଡ଼ବିଡ଼ାଇ କହି, ‘ଏହି କଥା କଠିନ; ଏହା କିଏ ଶୁଣିପାରେ?’ ବୋଲି ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ, ସେପରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅପମାନିତ ହୋଇ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି।” The Desire of Ages, 392.

ଦେଖ, ମୁଁ ମୋର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇବି, ସେ ମୋର ଆଗରେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ; ଏବଂ ଯିନ୍ହାଙ୍କୁ ତୁମେ ଖୋଜୁଛ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ; ହଁ, ସେହି ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ, ଯିନ୍ହାରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ; ଦେଖ, ସେ ଆସିବେ, ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଆଗମନର ଦିନ କିଏ ସହିପାରିବ? ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ କିଏ ଠିଆ ହୋଇପାରିବ? କାରଣ ସେ ଶୋଧକଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଏବଂ ଧୋବୀମାନଙ୍କର ସାବୁନ ସଦୃଶ। ସେ ରୌପ୍ୟ ଶୋଧନକାରୀ ଓ ଶୁଦ୍ଧିକାରୀ ପରି ବସିବେ; ଏବଂ ସେ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ସୁନା ଓ ରୌପ୍ୟ ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ପରିଶୋଧନ କରିବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଧର୍ମିକତାରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିବେଦନ ଅର୍ପଣ କରିପାରନ୍ତି। ତାହାପରେ ଯିହୂଦା ଓ ଯିରୁଶାଲେମର ନିବେଦନ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରିୟ ହେବ, ପ୍ରାଚୀନ ଦିନମାନଙ୍କ ପରି ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ଷମାନଙ୍କ ପରି। ମଲାଖୀ 3:1–4।

ତୁମେ ଫାରାଓଙ୍କୁ କହିବ, ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହୁଛନ୍ତି, ଇସ୍ରାଏଲ ମୋର ପୁଅ, ମୋର ପ୍ରଥମଜାତ: ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି, ମୋର ପୁଅକୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ, ଯେଣ୍ତା ସେ ମୋର ସେବା କରିପାରେ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ତାହାକୁ ଯିବାକୁ ଦେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କର, ଦେଖ, ମୁଁ ତୁମର ପୁଅକୁ, ଅର୍ଥାତ ତୁମର ପ୍ରଥମଜାତକୁ, ବଧ କରିବି। ଯାତ୍ରା 4:22, 23.

“ଦାନିଏଲ 8:14 ର ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ—‘ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ତାହା ପରେ ପବିତ୍ରାଳୟ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ’—ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ—‘ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଅ; କାରଣ ତାଙ୍କର ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଆସିପହଞ୍ଚିଛି’—ଉଭୟେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ, ଅନୁସନ୍ଧାନାତ୍ମକ ବିଚାର, ପ୍ରତି ଇଙ୍ଗିତ କରୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କ ମୁକ୍ତି ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ପ୍ରତି ନୁହେଁ। ଭୁଲଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସମୟାବଧିର ଗଣନାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ 2300 ଦିନର ଶେଷରେ ଯେଉଁ ଘଟଣା ଘଟିବାକୁ ଥିଲା, ସେଥିରେ ଥିଲା। ଏହି ତ୍ରୁଟି ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ନିରାଶା ଭୋଗ କରିଥିଲେ, ତଥାପି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଯାହା କିଛି ପୂର୍ବକଥିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଯାହାକି ଆଶା କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଆଧାର ଥିଲା, ସେସବୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ଯେ ସମୟରେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଆଶାର ବିଫଳତା ପାଇଁ ବିଳାପ କରୁଥିଲେ, ସେହି ସମୟରେ ସେହି ଘଟଣା ଘଟିଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସନ୍ଦେଶରେ ପୂର୍ବକଥିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଦାସମାନଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଯାହାର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅବଶ୍ୟ ଘଟିବା ଦରକାର ଥିଲା।”

“ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯେପରି ଆଶା କରିଥିଲେ ସେପରି ପୃଥିବୀକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଛାୟାରୂପ ପ୍ରତୀକରେ ପୂର୍ବସୂଚିତ ହୋଇଥିବାପରି, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ଅତିପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଦାନିୟେଲ ତାଙ୍କୁ ଏହି ସମୟରେ ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ବୋଲି ଚିତ୍ରିତ କରିଛନ୍ତି: ‘ମୁଁ ରାତ୍ରିର ଦର୍ଶନମାନରେ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗର ମେଘମାନ ସହ ଆସିଲେ, ଏବଂ ଆସିଲେ’—ପୃଥିବୀକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ—’ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣି ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।’ ଦାନିୟେଲ 7:13।”

“ଏହି ଆଗମନର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ମଲାଖୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଛି: ‘ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଛ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ଅକସ୍ମାତ୍ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ନିୟମର ଦୂତ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ପ୍ରୀତି କରୁଛ; ଦେଖ, ସେ ଆସିବେ, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି।’ ମଲାଖୀ 3:1। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଗମନ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅକସ୍ମାତ୍ ଏବଂ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଥିଲା। ସେମାନେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଆଶା କରୁନଥିଲେ। ସେମାନେ ଆଶା କରୁଥିଲେ ଯେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିବେ, ‘ଜ୍ୱଲନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ସୁସମାଚାରକୁ ଅନୁଗତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଉଥିବା।’ 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 1:8।”

“କିନ୍ତୁ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପାଇଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇନଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ଥିଲା। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ମନକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରୁଥିବା ଆଲୋକ ଦିଆଯିବାକୁ ଥିଲା; ଏବଂ ସେମାନେ ଯେପରି ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ମହାଯାଜକଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ, ସେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ନୂତନ କର୍ତ୍ତବ୍ୟମାନ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ସତର୍କବାଣୀ ଓ ଶିକ୍ଷାର ଆଉ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯିବାକୁ ଥିଲା।”

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କହୁଛନ୍ତି: “ତାଙ୍କର ଆଗମନର ଦିନରେ କିଏ ଅବସ୍ଥାନ କରିପାରିବ? ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାବେଳେ କିଏ ଠିଆ ରହିପାରିବ? କାରଣ ସେ ଶୋଧକର ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଏବଂ ଧୋବୀମାନଙ୍କର ସାବୁନ ସଦୃଶ; ସେ ରୂପାକୁ ଶୋଧନ ଓ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଣେ ଶୋଧକ ପରି ବସିବେ; ସେ ଲେବିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବେ, ଏବଂ ସୁଣା ଓ ରୂପା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଯେଣୁ ସେମାନେ ଧର୍ମିକତାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ନିବେଦନ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ।” ମଲାଖୀ 3:2, 3। ଉପର ସ୍ଥିତ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ମଧ୍ୟସ୍ଥତା ଯେତେବେଳେ ସମାପ୍ତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀରେ ଜୀବିତ ଥିବାମାନଙ୍କୁ ଜଣେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ବିନା ପବିତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ରହିବାକୁ ପଡିବ। ସେମାନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ନିର୍ମଳ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ସିଞ୍ଚନର ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପାପରୁ ପବିତ୍ର କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଅଶୁଭ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜେତା ହେବାକୁ ପଡିବ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ ବିଚାର ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ, ପଶ୍ଚାତ୍ତାପୀ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କର ପାପ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରୁ ଅପସାରିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, ପୃଥିବୀରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ରତାର, ଅର୍ଥାତ୍ ପାପକୁ ଦୂର କରିବାର, ଏକ ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବାକୁ ଅଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14ର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।

“ଯେତେବେଳେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବେ। ‘ତାହାପରେ ଯିହୁଦା ଓ ଯେରୁଶାଲେମର ନିବେଦନ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରୀତିକର ହେବ, ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କ ପରି ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ଷମାନଙ୍କ ପରି।’ Malachi 3:4. ତେବେ ଆମ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ସମୟରେ ନିଜ ପାଇଁ ଯେ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ସେହି ମଣ୍ଡଳୀ ଏକ ‘ଗୌରବମୟ ମଣ୍ଡଳୀ, ଯାହାରେ କୌଣସି କଳଙ୍କ ନଥାଏ, କିମ୍ବା ଭାଜ ନଥାଏ, କିମ୍ବା ଏପରି କୌଣସି ଜିନିଷ ନଥାଏ।’ Ephesians 5:27. ତେବେ ସେ ‘ପ୍ରଭାତର ଭଳି ଉଦିତ, ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଭଳି ସୁନ୍ଦରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ନିର୍ମଳ, ଏବଂ ପତାକାସହିତ ସେନାବାହିନୀର ଭଳି ଭୟଙ୍କର’ ଦେଖାଯିବେ।” Song of Solomon 6:10.

“ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଗମନ ସହିତ ସହିତ, ମଲାଖୀ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନକୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବକଥିତ କରିଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ନ୍ୟାୟବିଚାର କାର୍ଯ୍ୟକରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଆଗମନକୁ, ଏହି ଶବ୍ଦମାନଙ୍କରେ: ‘ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନ୍ୟାୟବିଚାର ପାଇଁ ଆସିବି; ଏବଂ ମୁଁ ତାନ୍ତ୍ରିକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ବ୍ୟଭିଚାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ମିଥ୍ୟା ଶପଥକାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଦିନମଜୁରଙ୍କର ମଜୁରିରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି, ବିଧବାଙ୍କୁ ଓ ପିତୃହୀନଙ୍କୁ ଦମନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପରଦେଶୀଙ୍କୁ ତାହାର ଅଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମୋତେ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର ସାକ୍ଷୀ ହେବି, ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି।’ ମଲାଖୀ 3:5। ଯିହୂଦା ମଧ୍ୟ ସେହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ କହନ୍ତି, ‘ଦେଖ, ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପବିତ୍ରଗଣଙ୍କର ଅନେକ ସହସ୍ର ସହିତ ଆସୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ନ୍ୟାୟବିଚାର କାର୍ଯ୍ୟକରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେମାନେ ଅଧର୍ମୀ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମକର୍ମ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ।’ ଯିହୂଦା 14, 15। ଏହି ଆଗମନ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଗମନ, ପୃଥକ୍ ଏବଂ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଘଟଣାମାନେ ଅଟନ୍ତି।”

“ପବିତ୍ରାଳୟର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ ଆମର ମହାଯାଜକ ଭାବରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଅତିପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆଗମନ, ଯାହା ଦାନିୟେଲ 8:14 ରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ଦିନମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଗମନ, ଯେପରି ଦାନିୟେଲ 7:13 ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଗମନ, ଯାହା ମଲାଖୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବକଥିତ, ଏସବୁ ଏକେ ଘଟଣାର ବର୍ଣ୍ଣନା; ଏବଂ ଏହି ଏକେ ଘଟଣାକୁ ମଧ୍ୟ ବରଙ୍କର ବିବାହକୁ ଆଗମନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ମଥି 25 ରେ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।” The Great Controversy, 424–426.

“ମୋତେ ପ୍ରାୟତଃ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଉପମାକଥାକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ, ଯାହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ପାଞ୍ଚଜଣ ମୂର୍ଖ ଥିଲେ। ଏହି ଉପମାକଥା ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂରଣ ହୋଇଛି ଏବଂ ପୂରଣ ହେବ, କାରଣ ଏହାର ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ବିଶେଷ ପ୍ରୟୋଗ ଅଛି, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ପରି, ଏହା ପୂରଣ ହୋଇଛି ଏବଂ ସମୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ ଭାବେ ରହିବ।” Review and Herald, August 19, 1890.