ଆମେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାଟିକୁ “ଏକ ମିଥ୍ୟା କହୁଥିବା ଆତ୍ମା” ବିଷୟକ ଏକ ଅନୁଛେଦ ସହ ଶେଷ କରିଥିଲୁ। ନିମ୍ନରେ ସେହି ଅନୁଛେଦରୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଦିଆଯାଇଛି।
“ଅପବିତ୍ରୀକୃତ ସେବକମାନେ ନିଜେଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ସଜାଇ ରଖୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏକେ ଶ୍ୱାସରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଓ ଏହି ଜଗତର ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି। ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ଦାବିକୃତ ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବାରବ୍ବାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା କହନ୍ତି, ‘ଏହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ବାରବ୍ବାଙ୍କୁ।’ ଏହି ପଙ୍କ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ପଢ଼ୁଥିବା ସମସ୍ତେ ସଚେତନ ହେଉନ୍ତୁ। ଶୟତାନ ସେ କ’ଣ କରିପାରିବ, ତାହା ବିଷୟରେ ନିଜ ଦାବି କରିଛି। ସେ ଭାବୁଛି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯାହା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ—ତାଙ୍କର କଳିସିଆରେ ଯେ ଏକତା ବର୍ତ୍ତମାନ ରହିପାରେ—ତାହାକୁ ସେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେବ। ସେ କହେ, ‘ମୁଁ ବାହାରିଯିବି ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପାରିବି ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ମିଥ୍ୟାଭାଷୀ ଆତ୍ମା ହେବି, ସମାଲୋଚନା କରିବାକୁ, ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିପାଦନ କରିବାକୁ।’ ଯେ କଳିସିଆ ମହାନ ଆଲୋକ, ମହାନ ପ୍ରମାଣ ପାଇଛି, ସେହି କଳିସିଆ ଯଦି କପଟ ଓ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟର ପୁତ୍ରକୁ ସ୍ୱୀକାର କରେ, ତେବେ ସେହି କଳିସିଆ ପ୍ରଭୁ ପଠାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଦେବ, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଅଯୁକ୍ତିସଂଗତ ଦାବି, ମିଥ୍ୟା ଧାରଣା, ଓ ମିଥ୍ୟା ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ। ଶୟତାନ ସେମାନଙ୍କର ମୂର୍ଖତା ଉପରେ ହସେ, କାରଣ ସେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ଜାଣେ।” Testimonies to Ministers, 409.
“ଛଳନା ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟର ପୁଅକୁ ସେହି କଳିସିଆ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଯାହା ବହୁତ ଆଲୋକ, ବହୁତ ପ୍ରମାଣ ପାଇଥିଲା; ଏବଂ ସେହି କଳିସିଆ ପ୍ରଭୁ ପଠାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ସର୍ବାଧିକ ଅଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ଉକ୍ତିମାନଙ୍କୁ, ମିଥ୍ୟା ଅନୁମାନମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ।” 1863 ମସିହାରେ, ମିଲରୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥିବା ଅଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ପଦ୍ଧତିକୁ ‘ଫେରି’ ଗଲା ଏବଂ ଲେବ୍ୟପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର ସାତ ସମୟ ବିଷୟରେ ୱିଲିଆମ୍ ମିଲରଙ୍କ ପରିଚୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲା। ‘ଫେରିଯିବା’ ବିଷୟଟି ସଂଖ୍ୟାପୁସ୍ତକ ଚଉଦର ବିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଜଣେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷକୁ ଚୟନ କରି ମିଶରକୁ ଫେରିଯିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲେ।
ଏବଂ ସେମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, ଆସ, ଆମେ ଜଣେ ଅଧିନାୟକ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା, ଏବଂ ମିଶରକୁ ଫେରିଯିବା। ଗଣନା 14:4।
ପନ୍ଦରତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେତେବେଳେ ଯିରିମିୟାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଆସିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ “ଫେରିବେ” ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦକୁ “ଫେରିବା” ବିଷୟଟିକୁ ମଧ୍ୟ ଯିରିମିୟା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ।
ମୁଁ ଉପହାସକମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବସିନଥିଲି, କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦ କରିନଥିଲି; ତୁମ ହାତର କାରଣରୁ ମୁଁ ଏକାକି ବସିଥିଲି, କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ ଆକ୍ରୋଶରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛ। ମୋର ବେଦନା କାହିଁକି ନିରନ୍ତର, ଏବଂ ମୋର ଘାଉ କାହିଁକି ଅନାରୋଗ୍ୟ, ଯାହା ସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ? ତୁମେ କି ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ପାଇଁ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ପରି, ଏବଂ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଉଥିବା ଜଳପ୍ରବାହ ପରି ହେବ? ଏହିକାରଣେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି, ଯଦି ତୁମେ ଫେରିଆସ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣି ଫେରାଇ ଆଣିବି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋର ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ନିକୃଷ୍ଟରୁ ମୂଲ୍ୟବାନକୁ ବାହାର କର, ତେବେ ତୁମେ ମୋର ମୁଖ ପରି ହେବ; ସେମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସୁନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବା ନାହିଁ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଦୃଢ଼ ପିତଳର ପ୍ରାଚୀର କରିଦେବି; ଏବଂ ସେମାନେ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହେବେ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି, ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଏବଂ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ, ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି। ଯିରିମିୟ 15:17–20.
ସମ୍ଭବତଃ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରି ନଯିବାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ସବୁଠୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଚିତ୍ରଣ ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କ କାହାଣୀରେ ମିଳେ, ଯିଏ ଉତ୍ତରର ଦଶଗୋତ୍ରର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କୁ ତିରସ୍କାରର ଏକ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ।
ତାହାପରେ ରାଜା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋ ସହିତ ଘରକୁ ଆସ, ନିଜକୁ ସତେଜ କର, ଏବଂ ମୁଁ ତୋତେ ଏକ ପୁରସ୍କାର ଦେବି। କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯଦି ତୁମେ ତୁମ ଘରର ଅର୍ଧାଂଶ ମୋତେ ଦିଅ, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଭିତରକୁ ଯିବି ନାହିଁ; ଏବଂ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ରୁଟି ଖାଇବି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ପାଣି ପିବି ନାହିଁ। କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଏପରି ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏହା କହି, ରୁଟି ଖାଅ ନାହିଁ, ପାଣି ପିଅ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ପଥରେ ଆସିଥିଲୁ ସେହି ପଥରେ ପୁଣି ଫେରିଯାଅ ନାହିଁ। ଏହିପରି ସେ ଅନ୍ୟ ପଥରେ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ଯେ ପଥରେ ସେ ବେଥେଲକୁ ଆସିଥିଲେ ସେହି ପଥରେ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ୧ ରାଜାବଳୀ ୧୩:୭–୧୦।
ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ କହାଯାଇଥିଲା ଯେ, ସେ ଯେ ପଥରେ ଆସିଥିଲେ ସେହି ପଥରେ ଫେରିବେ ନାହିଁ। ସାର୍ଦ୍ଦିସ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦରୁ ମିଲରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ବାହାରିଆସିଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଫେରିବାକୁ ଥିଲେ ନାହିଁ। ଯଦିଓ ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣୁଥିଲେ ଯେ ସେ ଯେ ପଥରେ ଆସିଥିଲେ ସେହି ପଥରେ ଫେରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତଥାପି ଯେରୋବିୟାମର ରାଜ୍ୟର ଜଣେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ତାଙ୍କୁ କହିଲା ଯେ, ଈଶ୍ୱର କହିଛନ୍ତି ଯେ ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଯାଇ ତାଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ସତ୍ତ୍ୱେ, ସେ ଠିକ୍ ସେହି କାମଟି କଲେ। ସେ ଯେବେ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ବାଇବେଲ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ କୁହେ ଯେ ସାମାରିୟାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ମିଥ୍ୟା କହିଥିଲା।
ଏହି ସମୟରେ ବେଥେଲରେ ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ବସୁଥିଲେ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଆସି ସେହି ଦିନ ବେଥେଲରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ କରିଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କହିଦେଲେ; ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଯେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଦେଲେ। ତାହାପରେ ସେମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ସେ କେଉଁ ପଥେ ଗଲା? କାରଣ ଯିହୂଦାରୁ ଆସିଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ କେଉଁ ପଥେ ଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ତାହା ଦେଖିଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋ ପାଇଁ ଗଧାକୁ ଜିନ ବାନ୍ଧ। ତେଣୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗଧାକୁ ଜିନ ବାନ୍ଧିଦେଲେ; ଏବଂ ସେ ତାହାରେ ଚଢ଼ି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଓକ୍ ଗଛ ତଳେ ବସିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ପାଇଲେ; ତାହାପରେ ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିହୂଦାରୁ ଆସିଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ତୁମେ କି? ସେ କହିଲେ, ମୁଁ। ତେବେ ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋ ସହିତ ଘରକୁ ଚଲ, ଏବଂ ରୁଟି ଖାଅ। କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଫେରିପାରିବି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତୁମ ସହିତ ଭିତରକୁ ଯିବି ନାହିଁ; ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ରୁଟି ଖାଇବି ନାହିଁ କିମ୍ବା ପାଣି ପିଇବି ନାହିଁ; କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ କୁହାଯାଇଥିଲା, ତୁମେ ସେଠାରେ ରୁଟି ଖାଇବ ନାହିଁ, ପାଣି ପିଇବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ପଥେ ଆସିଥିଲା, ସେହି ପଥେ ଫେରିବ ନାହିଁ। ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପରି ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ଦୂତ ମୋତେ କହିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତୁମ ସହିତ ତୁମ ଘରକୁ ଫେରାଇ ନେଇଆସ, ଯେଣୁ ସେ ରୁଟି ଖାଉ ଏବଂ ପାଣି ପିଉ। କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା କହିଲେ। ତେଣୁ ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଫେରିଗଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଘରରେ ରୁଟି ଖାଇଲେ, ଓ ପାଣି ପିଇଲେ। 1 ରାଜାବଳୀ 13:11–19।
ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବକ୍ତା ସମାରିୟାର ମିଥ୍ୟାଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବକ୍ତାଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କଲେ ଓ ପାନ କଲେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ଏକ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବକ୍ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ। ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ସେ ସେହି ଦିନେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣୁଥିଲେ ଯେ ସେ ଫେରିବାକୁ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତଥାପି ସେ ତାହା କଲେ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମକୁ ଜଣାଇଛନ୍ତି ଯେ, ଯଦି “ଛଳନା ଓ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟର ପୁତ୍ରକୁ ସେହି ମଣ୍ଡଳୀ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଯାହା ପାଖରେ ମହାନ ଆଲୋକ, ମହାନ ପ୍ରମାଣ ରହିଛି, ତେବେ ସେହି ମଣ୍ଡଳୀ ପ୍ରଭୁ ପଠାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଦେବ।” ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ତାହାର ମହିମାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରକାଶମାନ କରିଥିଲା। 1840 ମସିହାରେ, ପ୍ରଥମ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶକୁ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଶନ ସ୍ଥାନକୁ ବହନ କରାଯାଇଥିଲା।
“ଆମ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ମହାମହିମା ସହ ଶୀଘ୍ର ଆଗମନର ସୁସମ୍ବାଦ ସତ୍ୟ ଅଟେ, ଏବଂ 1840 ମସିହାରେ ଏହାର ଘୋଷଣାରେ ଅନେକ ସ୍ୱର ଉତ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା।” Manuscript Releases, volume 9, 134.
ତାହାର କିଛି ସମୟ ପରେ, ମିଲେରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପୁନର୍ବାର ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମର ପଦ୍ଧତିଶାସ୍ତ୍ରର “ମିଥ୍ୟା” ପାଖକୁ ଫେରିଗଲା, ଏବଂ ବିଲିଅମ୍ ମିଲରଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଈଶ୍ୱର ପଠାଇଥିବା “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ”କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲା। ସେମାନେ ଏଲିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ମୋଶାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ, ଏବଂ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ଆରମ୍ଭରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା “ମିଥ୍ୟା” ଶେଷରେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଥିବା “ମିଥ୍ୟା”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ସେହି “ମିଥ୍ୟା” ଯାହା ଲାଓଦିକିଆନ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଉପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରମ ଆଣିଥାଏ।
ଏବଂ ଯେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧର୍ମର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପ୍ରତାରଣା ସହିତ; କାରଣ ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବା ପାଇଁ ସତ୍ୟର ପ୍ରେମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି କାରଣରେ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୋହ ପଠାଇବେ, ଯେଣୁ ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେହି ସମସ୍ତେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଅଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ। ୨ ଥେସଲନୀକୀୟ ୨:୧୦–୧୨।
ଆମେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଯେ ସମୟରେ ଶାସନ କରେ, ସେହି ଅବଧିରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଶିଂ ଓ ରିପବ୍ଲିକାନିଜ୍ମର ଶିଂର ସମାନ୍ତର ଇତିହାସମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରତୀକରୂପେ ଏଲିୟାଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆମେ ପ୍ରୟାସ କରୁଛୁ। 1863 ମସିହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ଏକତ୍ର କରିବାରେ ଯେ କଷ୍ଟ ହୁଏ, କମ୍ ସେ କମ୍ ମୋ ପାଇଁ, ସେଥିର କାରଣ ହେଉଛି ଏପରି ବିଭିନ୍ନ ପରସ୍ପର-ସମ୍ବନ୍ଧିତ ରେଖାମାନ, ଯେଗୁଡ଼ିକ “ପରିବଳିତ ତର୍କ” ବୋଲି ଧାରଣାର ସୀମାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ। ସରଳ ଓ ସିଧାସଳଖ ତର୍କ ସଦା ସର୍ବୋତ୍ତମ ପଦ୍ଧତି; କିନ୍ତୁ ଦୈବୀ ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଓ ସେହି ସତ୍ୟମାନଙ୍କର ପରସ୍ପର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଏକ କଠିନ କାମ, କାରଣ ସେମାନେ ବାଇବେଲରେ “ଏଠାରେ ଥୋଡ଼ା ଓ ସେଠାରେ ଥୋଡ଼ା” ଭାବରେ ମିଳେ।
ସେ କାହାକୁ ଜ୍ଞାନ ଶିଖାଇବେ? ଏବଂ କାହାକୁ ଉପଦେଶ ବୁଝାଇବେ? ଯେମାନେ ଦୁଧରୁ ଛୁଟାଯାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ତନରୁ ଅଲଗା କରାଯାଇଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ। କାରଣ ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା, ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା; ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି; ଏଠାରେ ଅଳ୍ପ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଅଳ୍ପ। ଯିଶାୟ 28:9, 10.
ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଠକବର୍ଗରେ କେହି ସେହି ପ୍ରାଥମିକ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସହ ପରିଚିତ ଅଛନ୍ତି ଯାହାକୁ ଆପଣ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସେଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ନବୀନ, ସେତେବେଳେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଏକ କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ। ଏହି ଲେଖାରେ ଯେ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ସାରାଙ୍କିତ ଅବଲୋକନ ଦେବାକୁ ମୁଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି, ସେଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ତାଳିକାମାନଙ୍କରେ ମିଳିବ। ମୁଁ ଯେପରି ‘ପରୋକ୍ଷ ତର୍କ’ ବ୍ୟବହାର କରୁଛି ବୋଲି ଶୁଣାଯିବ, ସେହି ଆଶଙ୍କାରୁ, ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁହିଁ ଆମେ କେଉଁଠାକୁ ଯାଉଛୁ ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ଆଗୁଆଁରୁ କହିଦେବି।
୧୮୬୩ ମସିହାରେ, ଲାଓଦିକୀୟ ମିଲରୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଈର୍ଷାର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କଲା। ଈର୍ଷାର ସେହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଚାରି ପିଢ଼ୀର ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଟିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ତାହାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, “ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଏବେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ତୁମ ଆଖି ଉଠାଅ।” ତେଣୁ ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୋର ଆଖି ଉଠାଇଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ବେଦୀର ଫଟକର ପ୍ରବେଶସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏହି ଈର୍ଷ୍ୟାର ପ୍ରତିମା ଥିଲା। ଯିହିଜ୍କେଲ 8:5।
ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିଆର ଚାରି ପିଢ଼ିକୁ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯିହିଜ୍କିଏଲ ଆଠମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରଧାନ ସନ୍ଦର୍ଭବିନ୍ଦୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି, ଆଠମ ଅଧ୍ୟାୟ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଏ। ଯିହିଜ୍କିଏଲ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନକୁ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ *Testimonies*, ଖଣ୍ଡ ପାଞ୍ଚରେ, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ମତାମତମାନରେ ସେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଘଟିବାବେଳେ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କରିଛନ୍ତି। ଯିହିଜ୍କିଏଲ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକେ କାମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେ ଶ୍ରେଣୀ ମୁଦ୍ରା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଠମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
“ଯେ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ପତନ ପାଇଁ ବିଷଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ନାହିଁ କି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ପାପ ପାଇଁ ଶୋକ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା ବିନା ଛାଡ଼ି ଦିଆଯିବେ। ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନଙ୍କ ହାତରେ ବଧାସ୍ତ୍ର ରହିଛି, ଏହି ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତି: ‘ତୁମେ ତାଙ୍କ ପଛରେ ନଗର ମଧ୍ୟରୁ ଯାଇ ପ୍ରହାର କର; ତୁମର ଚକ୍ଷୁ କୌଣସି କ୍ଷମା ନ କରୁ, ନାହିଁ କି ତୁମେ ଦୟା କରିବା: ବୃଦ୍ଧ ଓ ଯୁବକ, କୁମାରୀମାନେ, ଛୋଟ ଶିଶୁମାନେ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବଧ କର; କିନ୍ତୁ ଯାହାଉପରେ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସେହି କୌଣସି ଲୋକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୋର ପବିତ୍ରାଳୟରୁ ଆରମ୍ଭ କର। ତାହାପରେ ସେମାନେ ଗୃହର ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।’”
“ଏଠାରେ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ଚର୍ଚ୍ଚ—ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପବିତ୍ରାଳୟ—ସର୍ବପ୍ରଥମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଆଘାତକୁ ଅନୁଭବ କଲା। ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱର ବହୁତ ଆଲୋକ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଜନସମୂହର ଆତ୍ମିକ ସ୍ୱାର୍ଥର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ଭରସାକୁ ଧୋକା ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ଅବସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯେ, ପୂର୍ବଦିନମାନଙ୍କ ପରି ଆମେ ଆଉ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ସମୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି। ଏହି କଥାମାନ ସେମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରେ, ଏବଂ ସେମାନେ କହନ୍ତି: ପ୍ରଭୁ ନ ଭଲ କରିବେ, ନ ମନ୍ଦ କରିବେ। ସେ ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡରେ ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ସନ୍ଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୃପାଳୁ। ଏହିପରି ‘ଶାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷା’ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କର ରବ, ଯେଉଁମାନେ ପୁଣି କେବେ ତୁରୀସଦୃଶ ନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚ କରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅପରାଧଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ଯାକୁବର ଗୃହକୁ ସେମାନଙ୍କ ପାପଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଇବେ ନାହିଁ। ଏହି ମୂକ କୁକୁରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭୁଙ୍କିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ, ସେମାନେହିଁ କ୍ରୁଦ୍ଧ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ପ୍ରତିଶୋଧକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ପୁରୁଷ, କୁମାରୀମାନେ ଓ ଛୋଟ ଶିଶୁମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥିରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।” Testimonies, volume 5, 211.
ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯିରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ—“କଳିସିଆ”କୁ—ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ଚାରି ପିଢ଼ିର ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଥିବା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି।
ଏବଂ ସେ ମୋତେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହର ଭିତର ଆଙ୍ଗନକୁ ନେଲେ; ଏବଂ ଦେଖ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ଦ୍ୱାରପଥରେ, ମଣ୍ଡପ ଓ ବେଦୀର ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରାୟ ପଚିଶ ଜଣ ପୁରୁଷ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କର ପିଠି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରଦିଗକୁ, ଏବଂ ମୁହଁ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଥିଲା; ଏବଂ ସେମାନେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ। ପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମେ ଏହା ଦେଖିଲା କି? ଯିହୂଦାର ଗୃହ ପାଇଁ ଏହା କି ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୁଚ୍ଛ କଥା, ଯେ ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏହି ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କରୁଛନ୍ତି? କାରଣ ସେମାନେ ଦେଶକୁ ହିଂସାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ମୋତେ କ୍ରୋଧିତ କରିବାକୁ ଫେରିଆସିଛନ୍ତି; ଏବଂ ଦେଖ, ସେମାନେ ନାକକୁ ଶାଖା ଧରୁଛନ୍ତି। ଏହିହେତୁ ଆମି ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧାଗ୍ନିରେ ବ୍ୟବହାର କରିବି; ମୋର ଚକ୍ଷୁ କ୍ଷମା କରିବ ନାହିଁ, ନାହିଁ ଆମି ଦୟା କରିବି; ଏବଂ ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ମୋ କାନରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ତଥାପି ଆମି ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବି ନାହିଁ। ଯିହିଜ୍କେଲ 8:16–18.
ଦଶ ଗୁପ୍ତଚରଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରତିବେଦନ ସହ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସେହିପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିବା ବିଦ୍ରୋହର ପଚିଶ ନେତା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରି “ଉତ୍ତେଜିତ” କରିଛନ୍ତି। ରବିବାର ନିୟମଟି ହେଉଛି ସେହି “ଉତ୍ତେଜନାର ଦିନ”, ଯାହାକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଆଗକୁ ଇଙ୍ଗିତ କରନ୍ତି। ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ସେହି ସମୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ପ୍ରାପ୍ତ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, କାରଣ ଏହା କେବଳ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପୁନରୁକ୍ତ କରିବା ସହିତ ତାହାର ବିସ୍ତାର କରୁଛି।
“ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କର ଏହି ମୋହର ଲଗାଇବା [ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସାତ] ସେହି ଏକେ ବିଷୟ ଯାହା ଯିହିଜ୍କେଲଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା।” Testimonies to Ministers, 445.
1863 ମସିହାରେ, ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ପ୍ରଥମ ପିଢ଼ୀ ଅରଣ୍ୟମାଧ୍ୟରେ ତାହାର ଭ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କଲା। 1863 ମସିହାରେ ଇର୍ଷ୍ୟାର ପ୍ରତିମାକୁ ପରିଚିତ କରାଉଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ହେଉଛି ଆହରୋଣଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରା। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ହେଲା, ସେହିଟି ଏକ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଥିଲା, ଏବଂ ସେହିଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଥିଲା। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାବିଲୋନର ପ୍ରତୀକ, ତେଣୁ ଆହରୋଣଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରା ବାବିଲୋନର ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଥିଲା। ପଶୁର ପ୍ରତିମାକୁ କେବଳ ଏଭଳିଭାବେ ପରିଭାଷିତ କରାଯାଇଛି—କଳିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ, ଯେଉଁଥିରେ ସେହି ସମ୍ପର୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଳିସିଆର ହାତରେ ରହେ।
“କିନ୍ତୁ ‘ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି’ କ’ଣ? ଏବଂ ଏହା କିପରି ଗଠିତ ହେବ? ଏହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଦୁଇ-ଶିଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଏହା ପଶୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଅଟେ। ଏହାକୁ ‘ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି’ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ତେଣୁ, ଏହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି କେମିତି ଅଟେ ଏବଂ ଏହା କିପରି ଗଠିତ ହେବ, ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆମେ ପଶୁର ନିଜସ୍ୱ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ—ଅର୍ଥାତ୍ ପାପାସୀ—ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।”
“ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ କଳିସିଆ ସୁସମାଚାରର ସରଳତାରୁ ଦୂରେ ସରି ଅନ୍ୟଧର୍ମୀୟ ଆଚାର ଓ ପ୍ରଥାମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିକୁ ହରାଇଦେଲା; ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କର ବିବେକକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଲୌକିକ ଶକ୍ତିର ସମର୍ଥନ ଖୋଜିଲା। ଏହାର ପରିଣାମ ହେଲା ପାପାସୀ—ଏମିତି ଏକ କଳିସିଆ, ଯାହା ରାଜ୍ୟଶକ୍ତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲା ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥସାଧନ ପାଇଁ, ବିଶେଷକରି ‘ବିଧର୍ମ’-ର ଦଣ୍ଡବିଧାନ ପାଇଁ, ତାହାକୁ ବ୍ୟବହାର କଲା। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବା ପାଇଁ, ଧାର୍ମିକ ଶକ୍ତିକୁ ଏପରିଭାବେ ନାଗରିକ ସରକାରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ହେବ ଯେ, ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରକୁ ମଧ୍ୟ କଳିସିଆ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥସାଧନ ପାଇଁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବ।” The Great Controversy, 443.
ଆରୋନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବଛୁରଟି, ମୋଶା ଦଶ ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଜ୍ଞା ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାକୁ ନିଷେଧ କରେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଇଶ୍ୱର ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱଭାବର ଏକ ଆଂଶିକ ବର୍ଣ୍ଣନାକୁ ମଧ୍ୟ ସମାବେଶ କରେ।
ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ କୌଣସି ଖୋଦିତ ପ୍ରତିମା, କିମ୍ବା ଉପରେ ଆକାଶରେ ଥିବା କୌଣସି ବସ୍ତୁର, କିମ୍ବା ତଳେ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା କୌଣସି ବସ୍ତୁର, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ତଳେ ଜଳରେ ଥିବା କୌଣସି ବସ୍ତୁର ସଦୃଶ୍ୟ କିଛି ବନାଇବ ନାହିଁ। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ, ସଦାପ୍ରଭୁ, ତୁମର ପରମେଶ୍ୱର, ଏକ ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ପରମେଶ୍ୱର, ଯେମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ପିତୃଗଣଙ୍କର ଅଧର୍ମକୁ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଆସୁଛି; ଏବଂ ଯେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଓ ମୋର ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସହସ୍ର ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୃପା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛି। ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 20:4–6।
ଆହାରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି, ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ହେବାରୁ, ଇର୍ଷ୍ୟାର ଏକ ପ୍ରତିମାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; କାରଣ ସେହିଥିରୁ ସେହି ଧର୍ମସଙ୍ଗତ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ମୋଶାଙ୍କୁ ଦଶ ଆଜ୍ଞାର ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ଫଳକକୁ ଫିଙ୍ଗି ଭାଙ୍ଗିଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା। ଆମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଦେଖାଇବା ଯେ, 1863 ମସିହାର ଜାଲିଆତ ଚାର୍ଟଟି ଆହାରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇର୍ଷ୍ୟା ଆହାରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା; କାରଣ ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରଟି ଏକ ମିଥ୍ୟା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ସେହି ବଛୁରଟି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଏକ ଜାଲିଆତ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଥିଲା। ଆହାରୋନ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ, ଏହା ସେହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଶରୀୟ ଦାସ୍ୟତାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେହି ଇତିହାସରେ ମୋଶା ଯେ ଦୁଇଟି ଫଳକ ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସତ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚରିତ୍ରର ଏକ “ପ୍ରତିଲିପି” ଥିଲା—ସେହି ଈଶ୍ୱର, ଯିଏ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଶରରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଥିଲେ। 1863 ମସିହାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଜାଲିଆତ ଚାର୍ଟଟି ଇର୍ଷ୍ୟାର ଏକ ପ୍ରତିମା, କାରଣ ଏହା ହବକୂକ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇର ଦୁଇଟି ଫଳକକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିଲା, ମୋଶାଙ୍କ ଶପଥର ସାତଥରକୁ ଅପସାରଣ କରିଦେଇ।
“ମୁଁ ଦେଖିଛି ଯେ 1843 ର ଚାର୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେ ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ସେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ ସେହିପରି ଥିଲା; ଯେ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ କିଛି ସଂଖ୍ୟାରେ ଥିବା ଏକ ଭୁଲକୁ ଆବୃତ କରି ରଖିଥିଲା, ଯେପରି କେହି ତାହାକୁ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ହଟାଯାଇନଥିଲା।” Early Writings, 74, 75.
ଏହା ସହିତ, ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ 1843 ଚାର୍ଟକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନ କରିବାର ଆଜ୍ଞାରେ “ପ୍ରେରଣା ବ୍ୟତୀତ” ବୋଲି ଯୋଗ୍ୟତାସୂଚକ ଶବ୍ଦ ଯୋଡ଼ିଥାନ୍ତି।
“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପୁରୁଣା ଚାର୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରେରଣା ବ୍ୟତୀତ ତାହାର ଗୋଟିଏ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍ର କିମ୍ବା ସଂଖ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଚାର୍ଟର ଚିତ୍ର ଓ ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ଦେବଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯେପରି ଥିବା ଉଚିତ, ସେପରି ଥିଲା, ଏବଂ କିଛି ସଂଖ୍ୟାରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ତ୍ରୁଟି ଉପରେ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ରହି ତାହାକୁ ଆବୃତ କରି ରଖିଥିଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ହଟାଯିବ ନାହିଁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ତାହାକୁ ଦେଖିବେ ନାହିଁ।” Spalding and Magan, 2.
ଓଟିସ୍ ନିକଲଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ଜେମ୍ସ ଏବଂ ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ବସବାସ କରୁଥିଲେ, ସେହି ସମୟରେ ନିକଲ୍ ପରିବାର 1850 ଚାର୍ଟଟି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ନିର୍ମାଣ କଲେ। 1850 ଚାର୍ଟରେ ଯେଉଁ ଏକମାତ୍ର ବିଷୟ “ପରିବର୍ତ୍ତିତ” ହୋଇଥିଲା, ସେହିଥିଲା 1843 ଚାର୍ଟରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ‘1843’ ବର୍ଷର ସ୍ଥାନରେ ‘1844’ ବର୍ଷଟି ବ୍ୟବହୃତ ହେବା। ଯେଉଁ ଏକମାତ୍ର ବିଷୟ “ପରିବର୍ତ୍ତିତ” ହୋଇଥିଲା, ସେହିଥିଲା ସେହି “ଭୁଲ”ର ଏକ ସୁଧାରଣ, ଯାହା ଉପରେ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ହସ୍ତ ରଖିଥିଲେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ସେହି ଘରରେ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ 1843 ଚାର୍ଟଟି “ପରିବର୍ତ୍ତିତ” ହୋଇ 1850 ଚାର୍ଟରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ଛବ୍ବିଶର ସାତ କାଳ ସେହି ଚାର୍ଟରେ ଅବିଚଳ ଭାବରେ ସଂରକ୍ଷିତ ରହିଥିଲା, ଯେପରି ଏହା 1843 ଚାର୍ଟରେ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଜ୍ଞା ଏହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ପହେଳିକାର ଆଉ ଏକ ଅଂଶକୁ ସମାବେଶ କରେ, କାରଣ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଅଧର୍ମ ଘଟେ, ସେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ସେହି ଅଧର୍ମକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରିବା ପାଇଁ ଯେ ପିଢୀଗୁଡ଼ିକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଣନା କରନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ସେ ପିଢୀଗୁଡ଼ିକୁ ଗଣନା କରନ୍ତି। 1863 ସନ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚର ଚାରି ପିଢୀର ପ୍ରଥମ ପିଢୀର ଆରମ୍ଭ ହେଲା, କାରଣ ସେହି ସମୟରେ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନର ସମାପ୍ତି ଘଟିଥିଲା।
ଦଶ ଆଜ୍ଞାର ଦୁଇଟି ପଟିଆ ହବକ୍କୂକଙ୍କର ଦୁଇଟି ପଟିଆର ପ୍ରତୀକ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ଦୁଇଟି ଦୋଳିତ ରୁଟିର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ପବିତ୍ରାଳୟୀୟ ସେବାରେ ଏକମାତ୍ର ଏପରି ଉତ୍ସର୍ଗ ଥିଲା ଯାହାରେ ପାପ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା। ଦଶ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଦାନ ସମୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି, ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଉଣ୍ଡେଳନ ସମୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଏବଂ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଚାର୍ଟର ଇତିହାସରେ ପ୍ରକାଶିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି—ଏ ସବୁ ଶେଷରେ ପରବର୍ଷାରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉଣ୍ଡେଳନର ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ପ୍ରକାଶର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ଦୁଇଟି ଦୋଳିତ ରୁଟି ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ପରବର୍ଷା ସମୟରେ ଏକ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଦୋଳ-ରୁଟିମାନଙ୍କୁ “ଖମିର” ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଥିଲା; ଏହି ଖମିର ପାପର ପ୍ରତୀକ, କିନ୍ତୁ ପୋଡ଼ିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟାଦ୍ୱାରା ସେହି ଖମିର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଅସଂଖ୍ୟ ଲୋକସମୂହ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିପଡ଼ୁଥିଲେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, “ଫରିଶୀମାନଙ୍କର ଖମିରରୁ ସାବଧାନ ରୁହ, ଯାହା କପଟତା ଅଟେ।” ଲୂକ 12:1।
ତରଙ୍ଗିତ ରୋଟିମାନେ ପ୍ରଥମ ଫଳର ଏକ ନିବେଦନ ଥିଲେ।
ତୁମେ ତୁମ ନିବାସସ୍ଥାନରୁ ଦୁଇ ଦଶାଂଶ ମାପର ଦୁଇଟି ଦୋଳାର୍ପଣର ରୁଟି ବାହାର କରି ଆଣିବ; ସେଗୁଡ଼ିକ ସୁକ୍ଷ୍ମ ମଇଦାରୁ ହୋଇଥିବ; ସେଗୁଡ଼ିକ ଖମିର ସହିତ ପକାଯିବ; ସେଗୁଡ଼ିକ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଫଳ। ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା 23:17।
ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଜଣ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପ୍ରଥମ ଫଳର ନିବେଦନ ଅଟନ୍ତି।
ଏବଂ ମୁଁ ଚାହିଁଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ସିଓନ ପର୍ବତ ଉପରେ ମେଷଶାବକ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଲୋକ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଲିଖିତ ଥିଲା। ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ଯାହା ବହୁ ଜଳର ଧ୍ୱନି ସଦୃଶ, ଏବଂ ମହା ମେଘଗର୍ଜନର ଧ୍ୱନି ସଦୃଶ; ଏବଂ ମୁଁ ବୀଣାଧାରୀମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ବୀଣା ବଜାଉଥିଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ସିଂହାସନର ସମ୍ମୁଖରେ, ଚାରି ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଏବଂ ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଯେପରି ଗୋଟିଏ ନୂତନ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ; ଏବଂ ସେହି ଗୀତଟି କେହି ଶିଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ, କେବଳ ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର, ଯେମାନେ ପୃଥିବୀରୁ ମୁକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ଏମାନେ ସେହିମାନେ, ଯେମାନେ ନାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜଙ୍କୁ କଳୁଷିତ କରିନଥିଲେ; କାରଣ ସେମାନେ କୁମାର। ଏମାନେ ସେହିମାନେ, ଯେମାନେ ମେଷଶାବକ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାକୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଏବଂ ମେଷଶାବକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଫଳସ୍ୱରୂପ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖରେ କୌଣସି ଛଳ ପାଇଯାଇନଥିଲା; କାରଣ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସିଂହାସନ ସମ୍ମୁଖରେ ନିର୍ଦୋଷ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:1–5।
ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଯେଉଁ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଣୀ କେବେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ ନାହିଁ, ଯାହା ଏଲିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ସେମାନେ ପାପକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଜୟ କରିଥିବେ; କାରଣ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଣାଯାଇଥିବା ଶୋଧନର ଅଗ୍ନି, ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଖମିରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପକାଇ ବାହାର କରି ଦୂର କରିଦେଇଥାଏ।
ଦେଖ, ମୁଁ ମୋର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇବି, ଏବଂ ସେ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ; ଏବଂ ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ଖୋଜୁଛ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବେ; ଅର୍ଥାତ୍ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ, ଯାହାଙ୍କୁ ନେଇ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ; ଦେଖ, ସେ ଆସିବେ, ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କର ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଆଗମନର ଦିନକୁ କିଏ ସହି ପାରିବ? ଏବଂ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାବେଳେ କିଏ ଦାଁଡି ରହିପାରିବ? କାରଣ ସେ ଶୋଧକର ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଏବଂ ବସ୍ତ୍ରଧୋଇଆଙ୍କର କ୍ଷାର ସଦୃଶ; ଏବଂ ସେ ରୂପାକୁ ଶୋଧନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପରି ବସିବେ; ସେ ଲେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଏବଂ ସୁନା ଓ ରୂପା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ପରିଶୋଧନ କରିବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକତାରେ ନିବେଦନ ଅର୍ପଣ କରିପାରନ୍ତି। ତାହା ପରେ ଯିହୁଦା ଓ ଯିରୁଶାଲେମର ନିବେଦନ ପୁରାତନ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଯେପରି, ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ ଯେପରି, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେବ। ମଲାଖି 3:1–4।
“ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କ ପରି” ଥିବା ନିବେଦନଟି ହେଉଛି ଦୁଇଟି ରୁଟିର ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଦୋଳନ-ନିବେଦନ। ଏହାକୁ ଏକ ନିବେଦନ ଭାବେ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସେହି ଦୁଇ ଜଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେମାନେ ରାସ୍ତାରେ ହତ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା-ସଂକଟର ଆରମ୍ଭରେ ଏକ ପତାକାରୂପେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଯାନ୍ତି।
ଯେତେବେଳେ ଆହାରୋନ ନିଜର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସେ ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ସେହି ବଛୁରଟିହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଶରରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଥିବା ଦେବତାମାନେ; ଏବଂ ପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଉତ୍ସବ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କ ହାତରୁ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ଖୋଦାଇର ଏକ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ଆକାର ଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ତାହାକୁ ଏକ ଢାଳା ବଛୁରର ରୂପରେ ତିଆରି କରିଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଏହିମାନେ ତୁମ ଦେବଗଣ, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ମିଶର ଦେଶରୁ ଉପରକୁ ଆଣିଲେ। ଏବଂ ଆହରୋନ ଏହା ଦେଖିଲେ, ସେ ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ବେଦୀ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ଏବଂ ଆହରୋନ ଘୋଷଣା କରି କହିଲେ, ଆସନ୍ତାକାଲି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ପର୍ବ ହେବ। ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ ୩୨:୪, ୫।
ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟ ଯିହୁଦାର ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଯେରୋବୋଆମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ଦୁଇଟି ସହରରେ ଏକ ଜାଲିଆତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାସନା-ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରଚଳିତ କଲେ, ଆହରୋନଙ୍କ ପରି ସେହି ଏକେ ଘୋଷଣା କରି ଦାବି କଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଶରରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ଆହରୋନ କରିଥିବା ପରି ଏକ ଜାଲିଆତିପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବ ମଧ୍ୟ ବିଧିବଦ୍ଧ କଲେ।
ଏବଂ ଯିରୋବୋଆମ ନିଜ ହୃଦୟରେ କହିଲା, “ଏବେ ରାଜ୍ୟ ଦାଉଦର ବଂଶକୁ ଫେରିଯିବ; ଯଦି ଏହି ଲୋକମାନେ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହରେ ବଳି ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିହୁଦାର ରାଜା ରିହୋବୋଆମଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବ; ଏବଂ ସେମାନେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରି, ପୁଣି ଯିହୁଦାର ରାଜା ରିହୋବୋଆମଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବେ।” ଏହିହେତୁ ରାଜା ପରାମର୍ଶ କରି ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାଛୁରି ତିଆରି କଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲା, “ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେରୁଶାଲେମକୁ ଉପରକୁ ଯିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର; ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଦେଖ, ଏହିମାନେ ତୁମର ଦେବତା, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ମିଶର ଦେଶରୁ ଉପରକୁ ଆଣିଥିଲେ।” ଏବଂ ସେ ଗୋଟିଏକୁ ବେଥେଲରେ ରଖିଲା, ଓ ଅନ୍ୟଟିକୁ ଦାନରେ ସ୍ଥାପନ କଲା। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାପ ହେଲା; କାରଣ ଲୋକମାନେ ସେହି ଗୋଟିଏର ସମ୍ମୁଖରେ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଦାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇଥିଲେ। ଏବଂ ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲା, ଓ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନୁହେଁ ଏମନ୍ତି ସାଧାରଣ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯାଜକ କଲା। ଏବଂ ଯିରୋବୋଆମ ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ, ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଯିହୁଦାରେ ଥିବା ପର୍ବ ସଦୃଶ ଏକ ପର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲା, ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ଅର୍ପଣ କଲା। ସେ ବେଥେଲରେ ଏହିପରି କଲା, ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ବାଛୁରିମାନଙ୍କୁ ବଳି ଅର୍ପଣ କରି; ଏବଂ ସେ ବେଥେଲରେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲା। ଏହିପରି ସେ ନିଜେ ବେଥେଲରେ ତିଆରି କରିଥିବା ବେଦୀ ଉପରେ ଅଷ୍ଟମ ମାସର ପନ୍ଦରତମ ଦିନରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯେ ମାସକୁ ସେ ନିଜ ହୃଦୟରୁ ରଚନା କରିଥିଲା, ଅର୍ପଣ କଲା; ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲା; ଏବଂ ସେ ବେଦୀ ଉପରେ ଅର୍ପଣ କରି ଧୂପ ଜ୍ୱାଳାଇଲା। 1 ରାଜାବଳୀ 12:26–33।
“ଦାନ”ର ଅର୍ଥ ବିଚାର, ଏବଂ ଏହା ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; “ବେଥେଲ”ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହ। ଆହରୋନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହରେ ଯେପରି, ସେହିପରି ରାଜା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହରେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଶେଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଥିବା କଳିସିଆ ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ରବିବାର ଆଇନ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଘଟେ, ଏବଂ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଆରମ୍ଭକାଳରେ ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନ—ଯାହାକି 1844ର ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା—ରିପବ୍ଲିକାନ ଶିଙ୍ଗ ସହିତ ବୈଧ ଭାବରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲା। ସେହିପରି, ଆହାରୋନ ଓ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ 1863କୁ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନକୁ ଉଭୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ନିୟମର ଦୂତ “ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ” ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗୋତ୍ରକୁ ନୁହେଁ, ତାହାର କାରଣ ହେଉଛି ଆହରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାଛୁର ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ ଲେବୀୟମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱସ୍ତତାର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ, ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ଗୋତ୍ରରୂପେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଲା, ଯେଉଁମାନେ ଯାଜକତ୍ୱର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବେ—ଏକ ଏମିତି ସମ୍ମାନ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋତ୍ରର ପ୍ରଥମଜାତମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ହେବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା। ଏହିକାରଣରୁ ଯାରବିୟାମ ସୁନିଶ୍ଚିତ କଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଜାଲିଆତ ଯାଜକତ୍ୱ ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନ ହେଉ; ବରଂ ସେ ତାଙ୍କର ଯାଜକତ୍ୱକୁ “ଲୋକମାନଙ୍କର ନିମ୍ନତମ ଶ୍ରେଣୀରୁ, ଯେମାନେ ଲେବୀର ପୁତ୍ର ନୁହେଁ” ରୂପେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଲେବୀଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ସେହିମାନେ, ଯେମାନେ ରବିବାର ନିୟମ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧିକୃତ ହୋଇ ଏକ ପତାକା, କିମ୍ବା ଦୋଳନ-ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଅନ୍ତି। ଶେଷ ଦିନମାନରେ ରବିବାର ନିୟମ ସଙ୍କଟର ଇତିହାସ, 1863 ମସିହାର ସଙ୍କଟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ନୂତନଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ବିଧିସମ୍ମତ ଭାବରେ ରିପବ୍ଲିକନ ଶିଙ୍ଗ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଆମେ ଏମାତ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିବା ଅନୁଚ୍ଛେଦମାନଙ୍କୁ କ୍ରମଶଃ ବିଚାର କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଆମ ପାଖରେ ଆହୁରି ଗୋଟିଏ ଇତିହାସ-ରେଖା ଅଛି ଯାହାକୁ ଆଲୋଚନା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ସେହି ରେଖାଟି 1856 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ଅଟେ, ଏବଂ ଆମେ ଆମର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ତାହାକୁ ଆଲୋଚନା କରିବୁ।
“ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆମର ମହାୟାଜକ ଭାବେ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆଗମନ, ଯାହା ଦାନିଏଲ 8:14ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି; ଦାନିଏଲ 7:13ରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଭାବରେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନଦିନବାସୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଗମନ; ଏବଂ ମଲାଖୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବବାଣୀକୃତ ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଗମନ—ଏହା ସବୁ ଏକେ ଘଟଣାର ବର୍ଣ୍ଣନା; ଏବଂ ଏହି ଘଟଣା ମଥି 25ରେ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ, ବରଙ୍କ ବିବାହକୁ ଆଗମନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।” The Great Controversy, 426.