ଆମେରିକା ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟତ ଏବଂ ୧୮ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୦ - ସଂଖ୍ୟା ଏକ

ମୋଶେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ତୁମେ ମୋତେ କୁହୁଛ, ‘ଏହି ଜନମାନଙ୍କୁ ଉପରକୁ ନେଇଯାଅ’; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋ ସହିତ କାହାକୁ ପଠାଇବ, ତାହା ମୋତେ ଜଣାଇନାହାଁ। ତଥାପି ତୁମେ କହିଛ, ‘ମୁଁ ତୁମକୁ ନାମକ୍ରମେ ଜାଣେ, ଏବଂ ତୁମେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୃପା ପାଇଛ।’ ତେଣୁ ଏବେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବିନତି କରୁଛି, ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୃପା ପାଇଥାଏ, ତେବେ ଏବେ ମୋତେ ତୁମର ପଥ ଦେଖାଅ, ଯେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣିପାରିବି, ଏବଂ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୃପା ପାଇପାରିବି; ଏହା ମଧ୍ୟ ବିଚାର କର ଯେ, ଏହି ଜାତି ତୁମର ଜନ।” ସେ କହିଲେ, “ମୋର ସନ୍ନିଧି ତୁମ ସହ ଯିବ, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେବି।” ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଦି ତୁମର ସନ୍ନିଧି ମୋ ସହିତ ନଯାଏ, ତେବେ ଆମକୁ ଏଠାରୁ ଉପରକୁ ନେଇଯିଅ ନାହିଁ। କାରଣ ଏଠାରେ କିପରି ଜଣାପଡିବ ଯେ ମୁଁ ଏବଂ ତୁମର ଜନ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୃପା ପାଇଛୁ? ଏହା କି ଏହିଥିରେ ନୁହେଁ ଯେ ତୁମେ ଆମ ସହିତ ଯାଅଛ? ଏହିପରି ମୁଁ ଏବଂ ତୁମର ଜନ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠଭାଗରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜନମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍ କରାଯିବୁ।” ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋଶେଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯେ କଥା କହିଛ, ମୁଁ ସେହି କଥା ମଧ୍ୟ କରିବି; କାରଣ ତୁମେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୃପା ପାଇଛ, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ନାମକ୍ରମେ ଜାଣେ।” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ ବିନତି କରୁଛି, ତୁମର ମହିମା ମୋତେ ଦେଖାଅ।” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ମୋର ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳତାକୁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଗତି କରାଇବି, ଏବଂ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା କରିବି; ଯାହାପାଇଁ ମୁଁ କୃପାଳୁ ହେବି, ତାହାପାଇଁ ମୁଁ କୃପାଳୁ ହେବି, ଏବଂ ଯାହାପାଇଁ ମୁଁ ଦୟା ଦେଖାଇବି, ତାହାପାଇଁ ମୁଁ ଦୟା ଦେଖାଇବି।” ସେ ଆହୁରି କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋର ମୁଖ ଦେଖିପାରିବ ନାହିଁ; କାରଣ କୌଣସି ମଣିଷ ମୋତେ ଦେଖି ବଞ୍ଚି ରହିପାରିବ ନାହିଁ।” ପୁନର୍ବାର ସଦାପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ମୋ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଏବଂ ତୁମେ ଗୋଟିଏ ପାହାଡ଼ପଥର ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ। ଏବଂ ଏମିତି ହେବ, ଯେତେବେଳେ ମୋର ମହିମା ଗତି କରିଯିବ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେହି ପାହାଡ଼ପଥରର ଫାଟରେ ରଖିବି, ଏବଂ ମୁଁ ଗତି କରୁଥିବା ବେଳେ ମୋର ହାତ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆବରଣ କରିବି; ପରେ ମୁଁ ମୋର ହାତ ହଟାଇଦେବି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋର ପଶ୍ଚାତ୍ଭାଗ ଦେଖିବ; କିନ୍ତୁ ମୋର ମୁଖ ଦେଖାଯିବ ନାହିଁ।” ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋଶେଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଥମ ଫଳକଦୁଇଟି ପରି ତୁମେ ଦୁଇଟି ପାଥରର ଫଳକ କାଟ; ଏବଂ ତୁମେ ଯେ ପ୍ରଥମ ଫଳକଗୁଡ଼ିକ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିଲ, ସେଗୁଡ଼ିକରେ ଯେ ବାକ୍ୟ ଥିଲା, ମୁଁ ଏହି ଫଳକଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ସେହି ବାକ୍ୟ ଲେଖିବି। ପ୍ରଭାତରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବ, ଏବଂ ପ୍ରଭାତରେ ସୀନୟ ପର୍ବତକୁ ଉଠିଆସି, ପର୍ବତଶିଖରରେ ସେଠାରେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ। କୌଣସି ମଣିଷ ତୁମ ସହିତ ଉପରକୁ ଆସିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ସମଗ୍ର ପର୍ବତର କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ କାହାକୁ ଦେଖାଯିବ ନାହିଁ; ସେହି ପର୍ବତର ସମ୍ମୁଖରେ ମେଷପାଳ କିମ୍ବା ଗୋଧନମାନେ ମଧ୍ୟ ଚରିବେ ନାହିଁ।” ତେଣୁ ସେ ପ୍ରଥମ ଫଳକଦୁଇଟି ପରି ଦୁଇଟି ପାଥରର ଫଳକ କାଟିଲେ; ଏବଂ ମୋଶେ ପ୍ରଭାତେ ସକାଳୁ ଉଠି, ସଦାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ସୀନୟ ପର୍ବତକୁ ଉଠିଗଲେ, ଏବଂ ନିଜ ହାତରେ ସେହି ଦୁଇଟି ପାଥରର ଫଳକ ନେଲେ। ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ ମେଘରେ ଅବତରଣ କରି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା କଲେ। ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖଦେଇ ଗତି କରି ଘୋଷଣା କଲେ, “ସଦାପ୍ରଭୁ, ସଦାପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର, ଦୟାଳୁ ଓ କୃପାଳୁ, କ୍ରୋଧ କରିବାରେ ବିଳମ୍ବକାରୀ, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳତା ଓ ସତ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ସହସ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ସଂରକ୍ଷଣ କରୁଥିବା, ଅଧର୍ମ, ଅପରାଧ ଓ ପାପ କ୍ଷମା କରୁଥିବା, ତଥାପି କୌଣସିପରି ଦୋଷୀକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଘୋଷଣା କରିବେ ନାହିଁ; ପିତାମାନଙ୍କ ଅଧର୍ମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଏବଂ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉପରେ, ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଣୁଥିବା।” ମୋଶେ ତୁରନ୍ତ ଶୀଘ୍ର କରି ପୃଥିବୀ ଦିଗକୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୃପା ପାଇଥାଏ, ତେବେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ବିନତି କରୁଛି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଗମନ କରନ୍ତୁ; କାରଣ ଏହା ଏକ କଠୋରଗ୍ରୀବା ଜନ; ଏବଂ ଆମ ଅଧର୍ମ ଓ ଆମ ପାପ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ନିଜର ଉତ୍ତରାଧିକାରରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।” ସେ କହିଲେ, “ଦେଖ, ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଚୁକ୍ତି କରୁଛି; ତୁମର ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୁଁ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି, ଯେପରି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ କିମ୍ବା କୌଣସି ଜାତିମଧ୍ୟରେ କରାଯାଇନାହିଁ; ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଛ, ସେହି ସମସ୍ତ ଜନ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବେ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଯାହା କରିବି, ତାହା ଭୟାନକ କଥା।” ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 33:12–34:10.

ଏହିପରି ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ପଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଅ, ଏବଂ ଦେଖ, ଓ ପ୍ରାଚୀନ ପଥଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ପଚାର, କେଉଁଠାରେ ଭଲ ପଥ ଅଛି, ଏବଂ ସେହି ପଥରେ ଚାଲ; ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମ ପାଇବ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ, ଆମେ ସେଥିରେ ଚାଲିବୁ ନାହିଁ। ଆହୁରି, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲି, କହିଲି, ତୂରୀର ଧ୍ୱନିକୁ ଶୁଣ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ, ଆମେ ଶୁଣିବୁ ନାହିଁ। ଯିରିମିୟ 6:16, 17.

ସେ କାହାକୁ ଜ୍ଞାନ ଶିଖାଇବେ? ଏବଂ କାହାକୁ ଶିକ୍ଷା ବୁଝାଇବେ? ଯେମାନେ ଦୁଧରୁ ବିରତ କରାଯାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ତନପାନରୁ ଦୂର କରାଯାଇଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ। କାରଣ ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା, ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା; ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି; ଏଠାରେ ଅଲ୍ପ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଅଲ୍ପ। କାରଣ ତତଳା ଓଷ୍ଠଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଭାଷାରେ ସେ ଏହି ଜନଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିବେ। ଯାହାଙ୍କୁ ସେ କହିଥିଲେ, ଏହା ହେଉଛି ସେହି ବିଶ୍ରାମ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ କ୍ଲାନ୍ତକୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇପାରିବ; ଏବଂ ଏହା ହେଉଛି ସେହି ସତେଜତା; ତଥାପି ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ବାକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା, ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଆଜ୍ଞା; ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି; ଏଠାରେ ଅଲ୍ପ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଅଲ୍ପ ହେଲା; ଯେଣୁ ସେମାନେ ଯାଇ, ପଛକୁ ପଡ଼ି, ଭଙ୍ଗିଯାଆନ୍ତୁ, ଫାଦରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ, ଏବଂ ଧରାପଡ଼ନ୍ତୁ। ଯିଶାଇୟ 28:9–13।

“ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟକୁ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ସମୟକୁ ମୋତେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିରାଜ କରୁଥିଲା; ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ପରୀକ୍ଷାର ଘଣ୍ଟା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଉତ୍ତର ବୃଷ୍ଟି, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ନିଧିରୁ ଆସୁଥିବା ପୁନଃସ୍ଫୂର୍ତ୍ତିକରଣକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହୋଇଥିଲା। ଶେଷ ମହା ଚେତାବନୀ ସର୍ବତ୍ର ଧ୍ୱନିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଲେ ନାହିଁ, ପୃଥିବୀର ସେହି ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କୁ ତାହା ଉତ୍ତେଜିତ ଓ କ୍ରୁଦ୍ଧ କରିଦେଇଥିଲା।” Early Writings, 279.

“ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପେଣ୍ଟିକୋଷ୍ଟ ଦିନର କାର୍ଯ୍ୟସହ ସଦୃଶ ହେବ। ସୁସମାଚାରର ଆରମ୍ଭକାଳରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ବର୍ଷାଣରେ ଯେପରି ‘ପୂର୍ବବର୍ଷା’ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ମୂଲ୍ୟବାନ ବୀଜର ଅଙ୍କୁରୋଦ୍ଗମ ଘଟାଇବା ପାଇଁ, ସେପରି ତାହାର ସମାପ୍ତିକାଳରେ ଫସଲର ପକ୍କାପାଇଁ ‘ଅନ୍ତିମବର୍ଷା’ ଦିଆଯିବ। ‘ତେବେ ଆମେ ଜାଣିବୁ, ଯଦି ଆମେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଅନୁସରଣ କରିଥାଉ; ତାହାଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ପ୍ରଭାତ ସଦୃଶ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ସେ ଆମ ପାଖକୁ ବର୍ଷାସଦୃଶ ଆସିବେ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଓ ପୂର୍ବବର୍ଷା ସଦୃଶ।’ (ହୋଶେୟ 6:3।) ‘ଏହିହେତୁ, ହେ ସିଓନର ସନ୍ତାନମାନେ, ଆନନ୍ଦ କର, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ଉଲ୍ଲାସ କର; କାରଣ ସେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ପରିମାଣରେ ପୂର୍ବବର୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବର୍ଷାକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ପୂର୍ବବର୍ଷା ଓ ଅନ୍ତିମବର୍ଷାକୁ, ବର୍ଷାଇବେ।’ (ଯୋଏଲ 2:23।) ‘ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ, ପରମେଶ୍ୱର କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେହ ଉପରେ ମୋର ଆତ୍ମାରୁ ବର୍ଷାଇବି।’ ‘ଏବଂ ଏପରି ହେବ ଯେ, ଯେକେହି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମକୁ ଡାକିବ, ସେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବ।’ (ପ୍ରେରିତ 2:17, 21।) ସୁସମାଚାରର ମହାକାର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ପ୍ରକାଶଠାରୁ କମ ପ୍ରକାଶ ସହିତ ସମାପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ। ସୁସମାଚାରର ଆରମ୍ଭରେ ପୂର୍ବବର୍ଷାର ବର୍ଷାଣରେ ଯେଭଳି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନର୍ବାର ତାହାର ସମାପ୍ତିରେ ଅନ୍ତିମବର୍ଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଅଛି। ଏଠାରେ ସେହି ‘ଶାନ୍ତିଦାୟକ ସମୟମାନ’ ଅଛି, ଯାହାକୁ ପ୍ରେରିତ ପିତର ପ୍ରତ୍ୟାଶା କରି କହିଥିଲେ, ‘ଅତଏବ, ତୁମେମାନେ ମନଫେରାଅ ଏବଂ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହଅ, ଯେଣୁ ତୁମମାନଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକ [ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାରରେ] ମିଟାଯାଉ, ଯେତେବେଳେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ନିଧିରୁ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ସମୟମାନ ଆସିବ; ଏବଂ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପଠାଇବେ।’ (ପ୍ରେରିତ 3:19–20।)”

“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ସେବକମାନେ, ପବିତ୍ର ସମର୍ପଣରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁହଁମଣ୍ଡଳ ସହିତ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନରୁ ସ୍ଥାନକୁ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଯିବେ। ପୃଥିବୀର ସର୍ବତ୍ର, ସହସ୍ର ସହସ୍ର କଣ୍ଠସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା, ସେହି ସତର୍କବାଣୀ ଦିଆଯିବ। ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପାଦିତ ହେବ, ରୋଗୀମାନେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ, ଏବଂ ଚିହ୍ନ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବ। ଶୈତାନ ମଧ୍ୟ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ଅବତରଣ କରାଏ। (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:13।) ଏହିପରି ଭାବେ ପୃଥିବୀର ନିବାସୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ପକ୍ଷ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେବେ।” The Great Controversy, 611, 612.

“ଏହି ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାପାଳନକାରୀ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ଚୁକ୍ତି ପୁନର୍ନବୀକୃତ ହେବାକୁ ଅଛି।” Review and Herald, February 26, 1914.

ପରମେଶ୍ୱର ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ପ୍ରଜାକୁ ଦେଖିଅଛି, ଏବଂ ଦେଖ, ଏହା ଏକ କଠୋରଗ୍ରୀବ ପ୍ରଜା; ଅତଏବ ଏବେ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଦେ, ଯେଣ୍ଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋର କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉ, ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଃଶେଷ କରିଦିଏ; ଏବଂ ମୁଁ ତୋତେ ଏକ ମହାନ ଜାତି କରିବି।” କିନ୍ତୁ ମୋଶା ତାଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିନୟ କରି କହିଲେ, “ହେ ସଦାପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଯେ ତୁମର ପ୍ରଜାକୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପରାକ୍ରମୀ ହାତରେ ମିଶର ଦେଶରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଛ, ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ କ୍ରୋଧ କାହିଁକି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେବ? ମିଶରୀୟମାନେ କାହିଁକି କହିବେ ଏବଂ କହିବେ, ‘ଅମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିଲା, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ’? ତୁମର ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧରୁ ଫେରିଆସ, ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଜା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଅମଙ୍ଗଳ ବିଷୟରେ ଅନୁତାପ କର। ତୁମର ଦାସ ଅବ୍ରାହାମ, ଇସ୍‌ହାକ ଓ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର, ଯେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ନିଜ ସ୍ୱୟଂଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରି କହିଥିଲା, ‘ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ ଆକାଶର ତାରାମାନଙ୍କ ପରି ବଢ଼ାଇବି, ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଶ, ଯାହା ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିଅଛି, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ ଦେବି, ଏବଂ ସେମାନେ ତାହାକୁ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ଅଧିକାର କରିବେ।’” ତେଣୁ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଅମଙ୍ଗଳ କରିବେ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ, ସେହି ବିଷୟରେ ଅନୁତାପ କଲେ। ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ ୩୨:୯–୧୪।

ଏଲିୟା ଯାହା କରିଥିଲେ ସବୁ, ଏବଂ ସେ କିପରି ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ଖଡ୍ଗଦ୍ୱାରା ବଧ କରିଥିଲେ, ତାହା ସବୁ ଆହାବ ଯେଜେବେଲଙ୍କୁ କହିଲେ। ତେବେ ଯେଜେବେଲ ଏଲିୟାଙ୍କ ପାଖକୁ ଜଣେ ଦୂତ ପଠାଇ କହିଲେ, “ଆସନ୍ତାକାଲି ଏହି ସମୟରେ ମୁଁ ଯଦି ତୋର ପ୍ରାଣକୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେର ପ୍ରାଣ ପରି ନ କରେ, ତେବେ ଦେବତାମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ କରୁନ୍ତୁ।” ସେ ଏହା ଦେଖି ଉଠିଲେ ଏବଂ ପ୍ରାଣରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯାଇ ଯିହୂଦାର ଅଧୀନ ବେଏରଶେବାକୁ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ନିଜ ସେବକକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ ନିଜେ ମରୁଭୂମିରେ ଏକ ଦିନର ପଥ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ଯାଇ ଜଣେ ଝାଉଗଛ ତଳେ ବସିଲେ; ଏବଂ ସେ ନିଜ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରି କହିଲେ, “ଏତିକି ଯଥେଷ୍ଟ; ଏବେ, ହେ ସଦାପ୍ରଭୁ, ମୋ ପ୍ରାଣକୁ ନେଇ ନିଅ, କାରଣ ମୁଁ ମୋର ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କଠାରୁ ଭଲ ନୁହେଁ।” ସେ ଝାଉଗଛ ତଳେ ଶୋଇ ନିଦ୍ରାଗ୍ରସ୍ତ ଥିବାବେଳେ, ଦେଖ, ଜଣେ ଦୂତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, “ଉଠି ଭୋଜନ କର।” ସେ ଚାହିଁ ଦେଖିଲେ, ଆଉ ଦେଖ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡପାଖରେ ଅଙ୍ଗାର ଉପରେ ପକାଯାଇଥିବା ଏକ ପିଠା ଓ ଜଳଭରା ଏକ ଘଟି ରହିଛି। ସେ ଭୋଜନ କଲେ ଏବଂ ଜଳ ପାନ କରି ପୁନର୍ବାର ଶୋଇପଡ଼ିଲେ। ପଛରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୂତ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଆସି ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, “ଉଠି ଭୋଜନ କର; କାରଣ ଏହି ଯାତ୍ରା ତୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ।” ତାହାପରେ ସେ ଉଠି ଭୋଜନ କଲେ ଓ ଜଳ ପାନ କଲେ, ଏବଂ ସେହି ଭୋଜନର ଶକ୍ତିରେ ଚାଳିଶ ଦିନ ଓ ଚାଳିଶ ରାତି ଚାଲି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପର୍ବତ ହୋରେବକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ସେଠାରେ ଜଣେ ଗୁହାକୁ ଆସି ସେଠି ରାତି କାଟିଲେ; ଏବଂ ଦେଖ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି ତାଙ୍କୁ କହିଲା, “ହେ ଏଲିୟା, ତୁମେ ଏଠାରେ କ’ଣ କରୁଛ?” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେନାଗଣଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହୀ ହୋଇଆସିଛି; କାରଣ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ ତୁମର ନିୟମ-ଚୁକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ତୁମର ବେଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ଭଞ୍ଜି ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଖଡ୍ଗଦ୍ୱାରା ବଧ କରିଛନ୍ତି; ଆଉ ମୁଁ, କେବଳ ମୁଁ ଏକା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଛି; ଏବଂ ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରାଣ ନେବା ପାଇଁ ତାହାର ଖୋଜ କରୁଛନ୍ତି।” ସେ କହିଲେ, “ବାହାରକୁ ଯାଅ, ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପର୍ବତ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଅ।” ଆଉ ଦେଖ, ସଦାପ୍ରଭୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ମହାନ ଓ ପ୍ରବଳ ବାତ୍ୟା ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଫାଡ଼ି ଦେଉଥିଲା ଓ ପାହାଡ଼ଶିଳାମାନଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରୁଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ସେହି ବାତ୍ୟାରେ ନଥିଲେ। ବାତ୍ୟାର ପରେ ଭୂମିକମ୍ପ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଭୂମିକମ୍ପରେ ନଥିଲେ। ଭୂମିକମ୍ପର ପରେ ଅଗ୍ନି ହେଲା; କିନ୍ତୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଅଗ୍ନିରେ ନଥିଲେ; ଏବଂ ଅଗ୍ନିର ପରେ ଏକ କ୍ଷୀଣ ମୃଦୁ ସ୍ୱର ହେଲା। ଏଲିୟା ତାହା ଶୁଣିବାମାତ୍ରେ ନିଜ ଚାଦରରେ ମୁହଁ ଢାକି ବାହାରକୁ ଆସି ଗୁହାର ପ୍ରବେଶମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ଆଉ ଦେଖ, ଏକ ସ୍ୱର ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲା, “ହେ ଏଲିୟା, ତୁମେ ଏଠାରେ କ’ଣ କରୁଛ?” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେନାଗଣଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହୀ ହୋଇଆସିଛି; କାରଣ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ ତୁମର ନିୟମ-ଚୁକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ତୁମର ବେଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ଭଞ୍ଜି ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଖଡ୍ଗଦ୍ୱାରା ବଧ କରିଛନ୍ତି; ଆଉ ମୁଁ, କେବଳ ମୁଁ ଏକା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଛି; ଏବଂ ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରାଣ ନେବା ପାଇଁ ତାହାର ଖୋଜ କରୁଛନ୍ତି।” ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାଅ, ତୁମର ପଥରେ ଫେରି ଦମାସ୍କସର ମରୁଭୂମିକୁ ଯାଅ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିବ, ହଜାଏଲଙ୍କୁ ସିରିୟାର ରାଜା ହେବା ପାଇଁ ଅଭିଷେକ କର। ଆଉ ନିମ୍ଶୀର ପୁତ୍ର ଯେହୂଙ୍କୁ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ହେବା ପାଇଁ ଅଭିଷେକ କରିବ; ଏବଂ ଆବେଲମହୋଲାର ଶାଫାଟର ପୁତ୍ର ଏଲିଶାଙ୍କୁ ତୁମର ସ୍ଥାନରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ହେବା ପାଇଁ ଅଭିଷେକ କରିବ। ତାହାପରେ ଏମିତି ହେବ, ଯେ ହଜାଏଲର ଖଡ୍ଗରୁ ଯେ ରକ୍ଷା ପାଇବ, ତାହାକୁ ଯେହୂ ବଧ କରିବ; ଏବଂ ଯେହୂର ଖଡ୍ଗରୁ ଯେ ରକ୍ଷା ପାଇବ, ତାହାକୁ ଏଲିଶା ବଧ କରିବ। ତଥାପି ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲରେ ନିଜ ପାଇଁ ସାତ ହଜାର ଲୋକ ଅବଶିଷ୍ଟ ରଖିଛି—ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଜାଣୁ ବାଆଲଙ୍କ ପାଖରେ ନମିନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଖ ତାହାକୁ ଚୁମ୍ବନ କରିନାହିଁ।” 1 ରାଜାବଳୀ 19:1–18.

ପ୍ରଧାନ ସଙ୍ଗୀତକାରଙ୍କ ପାଇଁ, କୋରହର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଗୀତସଂହିତା। ହେ ସଦାପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ତୁମର ଦେଶ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହଶୀଳ ହୋଇଛ; ତୁମେ ଯାକୁବଙ୍କର ବନ୍ଦିତ୍ୱକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଛ [ଉଲଟାଇ ଦେଇଛ]। ତୁମେ ତୁମର ଲୋକମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମକୁ କ୍ଷମା କରିଛ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଆବୃତ କରିଛ। ସେଲା। ତୁମେ ତୁମର ସମସ୍ତ କ୍ରୋଧକୁ ଦୂର କରିଛ; ତୁମର ରୋଷର ପ୍ରଚଣ୍ଡତାରୁ ଫେରିଆସିଛ। ହେ ଆମ ପରିତ୍ରାଣର ଈଶ୍ୱର, ଆମକୁ ଫେରାଅ, ଏବଂ ଆମ ପ୍ରତି ତୁମର କ୍ରୋଧକୁ ନିବୃତ୍ତ କର। ତୁମେ କି ସଦାସର୍ବଦା ଆମ ପ୍ରତି କ୍ରୁଦ୍ଧ ରହିବ? ତୁମେ କି ପିଢ଼ିରୁ ପିଢ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମର କ୍ରୋଧକୁ ଦୀର୍ଘ କରିବ? ତୁମେ କି ପୁନର୍ବାର ଆମକୁ ସଜୀବ କରିବ ନାହିଁ, ଯେଣୁ ତୁମର ଲୋକମାନେ ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି? ହେ ସଦାପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ତୁମର କରୁଣା ଦେଖାଅ, ଏବଂ ତୁମର ପରିତ୍ରାଣ ଆମକୁ ପ୍ରଦାନ କର। ମୁଁ ଶୁଣିବି, ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର କ'ଣ କହିବେ; କାରଣ ସେ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିର କଥା କହିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ମୂର୍ଖତାକୁ ଫେରି ନ ଯାଆନ୍ତୁ। ନିଶ୍ଚୟ, ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ତାଙ୍କର ପରିତ୍ରାଣ ସମୀପବର୍ତ୍ତୀ; ଯେଣୁ ମହିମା ଆମ ଦେଶରେ ବାସ କରୁ। କରୁଣା ଓ ସତ୍ୟ ପରସ୍ପର ସାକ୍ଷାତ କରିଛି; ଧର୍ମ ଓ ଶାନ୍ତି ପରସ୍ପରକୁ ଚୁମ୍ବନ କରିଛି। ସତ୍ୟ ପୃଥିବୀରୁ ଅଙ୍କୁରିତ ହେବ; ଏବଂ ଧର୍ମ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିବ। ହଁ, ସଦାପ୍ରଭୁ ଯାହା ଶୁଭ ତାହା ଦାନ କରିବେ; ଏବଂ ଆମର ଦେଶ ତାହାର ବୃଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ। ଧର୍ମ ତାଙ୍କର ଆଗରେ ଚାଲିବ; ଏବଂ ଆମକୁ ତାଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନମାନଙ୍କର ପଥରେ ସ୍ଥାପନ କରିବ। ଗୀତସଂହିତା 85:1–13.

“ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଅଧୀନରେ ଏକ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ଏକ ସଂସ୍କାର ଘଟିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସଂସ୍କାର ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ବିଷୟ। ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଆତ୍ମିକ ଜୀବନର ନବୀକରଣ, ମନ ଓ ହୃଦୟର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକର ସଜୀବତା, ଆତ୍ମିକ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଏକ ପୁନରୁତ୍ଥାନ। ସଂସ୍କାରର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏକ ପୁନର୍ଗଠନ, ଧାରଣା ଓ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ, ଅଭ୍ୟାସ ଓ ଆଚରଣରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ। ଯଦି ସଂସ୍କାର ଆତ୍ମାଙ୍କର ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ନ ହୁଏ, ତେବେ ସେହି ସଂସ୍କାର ଧର୍ମିକତାର ଉତ୍ତମ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ ନାହିଁ। ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଓ ସଂସ୍କାର ନିଜନିଜ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ଥିବାବେଳେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ମିଶିଯିବା ଆବଶ୍ୟକ।” Selected Messages, book 1, 128.

“ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଭକ୍ତିପରାୟଣତାର ଏକ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଆମ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ ମହାନ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ଜରୁରୀ ଅଟେ। ଏହାକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବା ଆମର ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ।” Selected Messages, book 1, 121.

“ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏକ ଜନସମୁଦାୟ ଭାବରେ ଏହି ପୁସ୍ତକ ଆମ ପାଇଁ କ’ଣ ଅର୍ଥ ବହନ କରେ ତାହା ବୁଝିବୁ, ସେତେବେଳେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମହାନ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଦେଖାଯିବ।” Testimonies to Ministers, 113.

“ଏପରିଭାବେ ସେହି ଦିନ କଟିଗଲା, ଯୋହନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସବୁକିଛି ଦେଖି ଓ ଶୁଣିଲେ। ଶେଷରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଡାକିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯାହା ଦେଖିଥିଲେ, ତାହା ଯାଇ ଯୋହନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ, ଏହା ଯୋଗ କରି କହିଲେ, ‘ଧନ୍ୟ ସେ, ଯେ କେହି ମୋରେ ବାଧା ପାଇବ ନାହିଁ।’ ଲୂକ 7:23, R. V. ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟତାର ପ୍ରମାଣ ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗୀ ମାନବଜାତିର ଆବଶ୍ୟକତା ପ୍ରତି ତାହାର ଅନୁକୂଳତାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ତାଙ୍କର ମହିମା ଆମର ନୀଚ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଅବନମନରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଲା।”

“ଶିଷ୍ୟମାନେ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ବହନ କଲେ, ଏବଂ ସେତିକି ହିଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା। ଯୋହନ ମଶୀହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ‘ନମ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିଛନ୍ତି; ଭଙ୍ଗହୃଦୟମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ, ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ବନ୍ଧନରେ ଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାରାଗାରର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବା ପାଇଁ ସେ ମୋତେ ପଠାଇଛନ୍ତି; ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହର ବର୍ଷ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ।’ ଯିଶାଇୟ 61:1, 2। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟମାନେ କେବଳ ଏତିକି ଘୋଷଣା କଲେ ନାହିଁ ଯେ ସେ ମଶୀହା, ବରଂ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ କେମିତି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବ ତାହା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କଲା। ଯୋହନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଏକେଇ ସତ୍ୟ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହେଲା, ଯାହା ମରୁଭୂମିରେ ଏଲିୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ମହାନ ଓ ପ୍ରବଳ ବାତାସ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ଛିଣ୍ଡି ଦେଉଥିଲା ଏବଂ ଶିଳାମାନଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗି ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରୁଥିଲା; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ସେହି ବାତାସରେ ନ ଥିଲେ; ଏବଂ ବାତାସ ପରେ ଏକ ଭୂମିକମ୍ପ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ସେହି ଭୂମିକମ୍ପରେ ନ ଥିଲେ; ଏବଂ ଭୂମିକମ୍ପ ପରେ ଏକ ଅଗ୍ନି ହେଲା; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ସେହି ଅଗ୍ନିରେ ନ ଥିଲେ:’ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ପରେ, ଈଶ୍ୱର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ସହିତ ‘ଏକ ନୀରବ କ୍ଷୁଦ୍ର ସ୍ୱର’ ଦ୍ୱାରା କଥାହେଲେ। 1 ରାଜାବଳୀ 19:11, 12। ସେହିପରି ଯୀଶୁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ରର ସଂଘର୍ଷ ଓ ସିଂହାସନ ଏବଂ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଲଟାଇ ଦେବା ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବରଂ କରୁଣା ଓ ଆତ୍ମବଳିଦାନର ଜୀବନ ମାଧ୍ୟମରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ସହିତ କଥା କହି କରିବାକୁ ଥିଲେ।” The Desire of Ages, 217.

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ସେ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, “ଏହା ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ପିଢ଼ି; ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଖୋଜୁଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯୋନା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବ୍ୟତୀତ ଏହାକୁ କୌଣସି ଚିହ୍ନ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ। କାରଣ ଯେପରି ଯୋନା ନୀନବୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଥିଲେ, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହି ପିଢ଼ି ପାଇଁ ହେବେ।” ଲୂକ 11:29, 30.

ତାହାପରେ କେତେକ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫରିଶୀମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଗୁରୁଦେବ, ଆମେ ତୁମ ପକ୍ଷରୁ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ। କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ବ୍ୟଭିଚାରୀ ପିଢ଼ି ଚିହ୍ନ ଖୋଜୁଛି; ତଥାପି ତାହାକୁ କୌଣସି ଚିହ୍ନ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ, କେବଳ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯୋନାଙ୍କ ଚିହ୍ନ ବ୍ୟତୀତ। କାରଣ, ଯେପରି ଯୋନା ତିନି ଦିନ ଓ ତିନି ରାତି ତିମିମାଛର ପେଟରେ ଥିଲେ, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ତିନି ଦିନ ଓ ତିନି ରାତି ପୃଥିବୀର ଅନ୍ତସ୍ଥଳରେ ରହିବେ। ନିନବେର ଲୋକମାନେ ଏହି ପିଢ଼ି ସହିତ ବିଚାରରେ ଉଠିବେ ଏବଂ ଏହାକୁ ଦୋଷୀ ଠାରାଇବେ; କାରଣ ସେମାନେ ଯୋନାଙ୍କ ପ୍ରଚାରରେ ମନଫେରାଇଥିଲେ; ଏବଂ ଦେଖ, ଯୋନାଠାରୁ ଅଧିକ ମହାନ ଜଣେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ମାଥିଉ 12:38–41.