ଆମେରିକା ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟତ ଏବଂ ଜୁଲାଇ 18, 2020 - ସଂଖ୍ୟା ପାଞ୍ଚ

ହେ ସମଗ୍ର ଜଗତର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦାମାନେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ, ସେ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୱଜ ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ, ତୁମେ ଦେଖ; ଏବଂ ସେ ତୁରୀ ବାଜାଇଲେ, ତୁମେ ଶୁଣ। ଯିଶାୟ 18:3।

ଏବଂ ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ଆକାଶମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଦେଖିଲି, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି, କୁଳ, ଭାଷା ଓ ଜନସମୂହଙ୍କୁ ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାର ଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:6।

ଏବଂ ତିନି ଦିନ ଏବଂ ଅର୍ଦ୍ଧ ପରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଜୀବନର ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପାଦ ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ; ଏବଂ ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମହାଭୟ ପତିତ ହେଲା। ଏବଂ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ମହାନ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ କହୁଥିଲା, ଏଠାକୁ ଉପରକୁ ଆସ। ଏବଂ ସେମାନେ ମେଘମାଳାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:11, 12.

ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମ ପାଦ ଉପରେ ଠିଆ ହେଅ, ଆଉ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ କଥା କହିବି। ଏବଂ ସେ ମୋ ସହ କହୁଥିବାବେଳେ ଆତ୍ମା ମୋ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ ମୋତେ ମୋ ପାଦ ଉପରେ ଠିଆ କରାଇଦେଲା, ଯେପରି ମୁଁ ସେହି ଜଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲି, ଯିଏ ମୋ ସହ କହୁଥିଲେ। ଯିହିଜ୍କେଲ 2:1, 2।

ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ହସ୍ତ ମୋ’ ଉପରେ ଥିଲା, ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମାରେ ସେ ମୋତେ ବାହାରକୁ ନେଇ ଏକ ଉପତ୍ୟକାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବସାଇଦେଲେ, ଯାହା ଅସ୍ଥିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏବଂ ସେ ମୋତେ ସେଗୁଡ଼ିକର ଚାରିପାଖରେ ଘୁରାଇ ନେଲେ; ଆଉ ଦେଖ, ଖୋଲା ଉପତ୍ୟକାରେ ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନେକ ଥିଲେ; ଏବଂ ଦେଖ, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଷ୍କ ଥିଲେ। ତାହାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଏହି ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ ବଞ୍ଚିପାରିବ କି? ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦେଲି, ହେ ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି। ପୁନରାୟ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଏହି ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କର, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କହ, ହେ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ। ଏହି ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି: ଦେଖ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱାସ ପ୍ରବେଶ କରାଇବି, ଏବଂ ତୁମେ ବଞ୍ଚିଉଠିବ। ଆଉ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ନାୟୁ ବସାଇବି, ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ମାଂସ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବି, ତୁମମାନଙ୍କୁ ଚର୍ମରେ ଆବୃତ କରିବି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱାସ ଦେବି; ତେବେ ତୁମେ ବଞ୍ଚିବ, ଏବଂ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ। ସେହିପରି ମୋତେ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ମୁଁ ସେପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କଲି; ଏବଂ ମୁଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରୁଥିବାବେଳେ ଏକ ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଆଉ ଦେଖ, ଏକ କମ୍ପନ ହେଲା, ଏବଂ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ ମିଶିଗଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅସ୍ଥି ତାହାର ନିଜ ଅସ୍ଥି ସହିତ। ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ନାୟୁ ଓ ମାଂସ ଆସିଲା, ଏବଂ ଚର୍ମ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପରୁ ଆବୃତ କଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱାସ ନଥିଲା। ତେବେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ବାୟୁଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କର, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କର, ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କୁ କହ, ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି: ହେ ଶ୍ୱାସ, ଚାରିଦିଗର ବାୟୁଠାରୁ ଆସ, ଏବଂ ଏହି ନିହତମାନଙ୍କ ଉପରେ ବହ, ଯେପରି ସେମାନେ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ। ସେହିପରି ସେ ଯେପରି ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ମୁଁ ସେପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କଲି, ଏବଂ ଶ୍ୱାସ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ବଞ୍ଚିଉଠିଲେ, ଓ ନିଜ ନିଜ ପାଦ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ ସେନାଦଳ। ତାହାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଏହି ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ ଗୃହ; ଦେଖ, ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି, ଆମ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଗଲା, ଆମର ଆଶା ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା; ଆମେ ଆମ ଅଂଶରୁ ଛିନ୍ନ ହୋଇଗଲୁ। ଏହି କାରଣରୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କହ, ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି: ଦେଖ, ହେ ମୋର ପ୍ରଜାମାନେ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର କବରଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲିଦେବି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କୁ ତୁମମାନଙ୍କର କବରଗୁଡ଼ିକରୁ ଉଠାଇ ଆଣିବି, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ଦେଶକୁ ନେଇଯିବି। ଆଉ, ହେ ମୋର ପ୍ରଜାମାନେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର କବରଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲିବି ଓ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସେଗୁଡ଼ିକରୁ ଉଠାଇ ଆଣିବି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ଆତ୍ମା ରଖିବି, ତେବେ ତୁମେ ବଞ୍ଚିବ; ଏବଂ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ତୁମମାନଙ୍କର ନିଜ ଦେଶରେ ସ୍ଥାପନ କରିବି; ତେବେ ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହା କହିଛି ଏବଂ ଏହା ସଫଳ କରିଛି, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏହି ଉକ୍ତି। ଯିହିଜ୍କେଲ 37:1–14.

“ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଶ୍ୱାସ ପଡ଼ିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯେପରି ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେଉନ୍ତି, ମଣେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ହେବା ପରି।” Bible Training School, December 1, 1903.

“ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଧାର୍ମିକତାର ଏକ ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଆମର ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ ମହାନ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ତତ୍କାଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା ଅଟେ। ଏହାକୁ ଖୋଜିବା ଆମର ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ।” Selected Messages, book 1, 121.

“ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକଦ୍ୱୟକୁ ଅଧିକ ଭଲଭାବରେ ବୁଝାଯିବ, ସେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ଅନୁଭବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ହେବ।” Testimonies to Ministers, 112–114.

“ହିମଶୀତଳ ହୃଦୟମାନେ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ କେବଳ ଏକ ନିୟମମୂଳକ ଧର୍ମ ଅଛି, ସେମାନେ ଯେପରି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ—ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଧର୍ମିକତା—ଦେଖିପାରନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ କେମିତି ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବା ଉଚିତ! ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେବା ପାଇଁ ଜୀବନଦାୟକ ଏକ ସନ୍ଦେଶର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା।” Manuscript Releases, volume 12, 205.

“ମୁଁ ମୋର କଳମକୁ ରଖି ଦେଉଛି ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ମୋର ଆତ୍ମାକୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରୁଛି, ଯେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ଜନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜ ଶ୍ୱାସ ବହାନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିସମାନ, ଯେପରି ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତ ହେଉନ୍ତି।” General Conference Bulletin, February 4, 1893.

ଲାଓଦିକୀୟମାନଙ୍କର ମଣ୍ଡଳୀର ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ଲେଖ; ଆମେନ, ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ—ସେ ଏହି କଥାମାନ କହୁଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:14।

“ମୁଁ ଯେ କମ୍ପନ ଦେଖିଥିଲି, ତାହାର ଅର୍ଥ ମୁଁ ପଚାରିଲି, ଏବଂ ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଲା ଯେ ଲାଓଦିକୀୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ ସରଳ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହିଁ ଏହାର କାରଣ ହେବ। ଏହା ଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କ ହୃଦୟ ଉପରେ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ପକାଇବ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମାନଦଣ୍ଡକୁ ଉଚ୍ଚ କରିବାକୁ ଏବଂ ସରଳ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବ। କେହି କେହି ଏହି ସରଳ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସହନ କରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏହାର ବିରୋଧରେ ଉଠିବେ, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କମ୍ପନ ଘଟିବ।”

“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅର୍ଦ୍ଧକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ମାନ୍ୟ କରାଯାଇନାହିଁ। ଯେ ଗମ୍ଭୀର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଉପରେ ମଣ୍ଡଳୀର ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଭର କରେ, ତାହାକୁ ହାଲୁକାଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଅବହେଳା କରାଯାଇଛି। ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଗଭୀର ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଅବଶ୍ୟକ; ଯେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ଆଜ୍ଞାପାଳନ କରିବେ ଏବଂ ପବିତ୍ର କରାଯିବେ।”

ଦୂତ କହିଲେ, ‘ଶୁଣ!’ ଶୀଘ୍ରେ ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲି, ଯାହା ଅନେକ ସଙ୍ଗୀତ-ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମନ୍ୱିତ ସ୍ୱରେ ଏକାଧାରେ ବଜୁଥିବା ପରି ଥିଲା, ମଧୁର ଓ ସୁସମନ୍ୱିତ। ଏହା ମୁଁ କେବେ ଶୁଣିଥିବା ସମସ୍ତ ସଙ୍ଗୀତଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲା; ଏହା ଦୟା, କରୁଣା, ଏବଂ ଉଦ୍ଧାରକ, ପବିତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରି ଲାଗୁଥିଲା। ଏହା ମୋର ସମଗ୍ର ସତ୍ତା ମାଧ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ଉତ୍ସ୍ଫୁର୍ତ୍ତ ହେଲା। ଦୂତ କହିଲେ, ‘ଦେଖ!’ ତାପରେ ମୋର ଧ୍ୟାନ ସେହି ସମୁଦାୟ ଦିଗକୁ ଫେରାଇଦିଆଗଲା, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ କମ୍ପିତ ହୋଇଥିଲେ। ମୋତେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଲା, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଆତ୍ମାର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ କାନ୍ଦୁଥିବା ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ଦେଖିଥିଲି। ସେମାନଙ୍କୁ ଘେରିଥିବା ଅଭିଭାବକ ଦୂତମାନଙ୍କର ସମୁଦାୟ ଦ୍ୱିଗୁଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡୁଠାରୁ ପାଦପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କବଚରେ ପରିଧାନ କରାଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ସୈନ୍ୟଦଳ ପରି ନିଖୁଟ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଗତି କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମୁଖମଣ୍ଡଳ ସେହି ତୀବ୍ର ସଂଘର୍ଷକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲା, ଯାହା ସେମାନେ ସହିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଯନ୍ତ୍ରଣାମୟ ସଂଗ୍ରାମ ମାଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ତଥାପି ସେମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ, ଯାହା ଗଭୀର ଆନ୍ତରିକ ବ୍ୟଥାର ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ ଥିଲା, ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ଓ ମହିମାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଉଠିଥିଲା। ସେମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗଭୀରତମ କୃତଜ୍ଞତା ଓ ପବିତ୍ର, ପାବନ ଆନନ୍ଦକୁ ଉଦ୍ବୋଧିତ କଲା।

ଏହି ସମୂହର ସଂଖ୍ୟା କମିଯାଇଥିଲା। କେହି କେହି ଛାଣି ପଡ଼ି ମାର୍ଗରେ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ। ଅସାବଧାନ ଓ ଉଦାସୀନମାନେ, ଯେମାନେ ବିଜୟ ଓ ପରିତ୍ରାଣକୁ ଏପରି ମୂଲ୍ୟବାନ ମନେ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ଦେଇ ଏହା ପାଇଁ ଅବିରତ ଭାବେ ନିବେଦନ ଓ ଆତ୍ମପୀଡ଼ା କରିନଥିଲେ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ପଛରେ ରହିଗଲେ, ଓ ସତ୍ୟକୁ ଧରି ଶ୍ରେଣୀରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ପୂରଣ କରିଦେଲେ। ଦୁଷ୍ଟ ଦୂତମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପଟେ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରିପାରୁନଥିଲେ।

“ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଯେ, କବଚ ପରିଧାନ କରିଥିବାମାନେ ମହାଶକ୍ତି ସହିତ ସତ୍ୟକୁ ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ। ତାହାର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିଲା। ଅନେକେ ବନ୍ଧିତ ହୋଇଥିଲେ; କେତେକ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ କେତେକ ଶିଶୁମାନେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ଯେମାନେ ସରଳହୃଦୟ ଥିଲେ ଏବଂ ସତ୍ୟ ଶୁଣିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରାଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉତ୍ସୁକତାର ସହିତ ତାହାକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିଲେ। ନିଜ ଆତ୍ମୀୟସ୍ୱଜନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମସ୍ତ ଭୟ ଦୂର ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ସତ୍ୟହିଁ ଉଚ୍ଚ କରାଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଭୁଖିଆ ଓ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଥିଲେ; ସେହି ସତ୍ୟ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଥିଲା। ମୁଁ ପଚାରିଲି, ଏହି ମହାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କାହା ଦ୍ୱାରା ଘଟିଲା? ଜଣେ ଦୂତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ‘ଏହା ହେଉଛି ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରୁ ଆସୁଥିବା ସତେଜତା, ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରର ଘୋଷଣା।’” Early Writings, 270, 271.

“ଆମର ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କୁ ଏକ ସରଳ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ନିଦ୍ରାସ୍ଥମାନେ ଜାଗୃତ ହେଉନ୍ତି।”

“ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞାପାଳନ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଦୃଢ଼ ଉନ୍ନତି ସାଧିତ ହେବ। ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମର ମହାନ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦେଖିବା। ପ୍ରଭୁ ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ଶ୍ୱାସ ପ୍ରବେଶ କରାନ୍ତିନି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆମକୁ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ କୁହାଯାଇଥିବା ଶୁଣିଲି: ‘ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କର ହୃଦୟ ଉପରେ ଗଭୀର ଆନ୍ଦୋଳନ ବିନା, ତାଙ୍କର ଜୀବନଦାୟକ ପ୍ରଭାବ ବିନା, ସତ୍ୟ ଏକ ମୃତ ଅକ୍ଷରରେ ପରିଣତ ହୁଏ।’” Review and Herald, November 18, 1902.

“ଦୂତମାନେ ଚାରି ପବନକୁ ଧରିରଖିଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଏକ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଘୋଡ଼ାରୂପେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି, ଯେ ସେ ବନ୍ଧନ ଛିନ୍ନ କରି ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଏବଂ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ଉପରେ ଧାଇଁଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, ନିଜ ପଥରେ ବିନାଶ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ବହନ କରି।”

“ଆମେ କି ନିତ୍ୟଲୋକର ସଠିକ୍ ସୀମାନ୍ତରେ ଥିବାବେଳେ ନିଦ୍ରାସ୍ଥ ହେବୁ? ଆମେ କି ଜଡ଼, ଶୀତଳ ଓ ମୃତସଦୃଶ ହେଇ ରହିବୁ? ହାୟ, ଯଦି ଆମର ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ଶ୍ୱାସ ତାଙ୍କର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଫୁଙ୍କାଯାଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେମାନେ ନିଜ ପାଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଜୀବିତ ହେଇପାରନ୍ତା। ଆମକୁ ଦେଖିବାକୁ ହେବ ଯେ ପଥ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଦ୍ୱାର ସଂକୁଚିତ। କିନ୍ତୁ ଯେବେ ଆମେ ସେହି ସଂକୁଚିତ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରୁ, ତାହାର ବିସ୍ତାରର କୌଣସି ସୀମା ନଥାଏ।” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

ତାହାପରେ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ମହାସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ କହୁଥିଲା, “ଏଠାକୁ ଉଠି ଆସ।” ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ମେଘରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଦ୍ଧାରିତ ହେଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:12।