ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପ୍ରାଥମିକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ, ପିତର 2026 ମସିହାରେ ପାନିଅମ୍ରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଜୁଲାଇ 18, 2020-ର ମିଥ୍ୟା ପୂର୍ବାନୁମାନକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସନ୍ଦର୍ଭରେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯୋସିଆ ଲିଚଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଗଷ୍ଟ 11, 1840-ର ସଂଶୋଧନ ଏବଂ ସାମୁଏଲ୍ ସ୍ନୋଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844-ର ସନାକ୍ତିକରଣ ସହ ସମାନ୍ୱିତ ହୁଏ। ଲିଚଙ୍କ ସଂଶୋଧନ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା ଏବଂ ସ୍ନୋଙ୍କ ସଂଶୋଧନ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ଏହି ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟର ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ତୃତୀୟରେ, ବାହ୍ୟ ବିପତ୍ତି-ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସନ୍ଦେଶର ଏକ ସମ୍ମିଳନ ଭାବେ, ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗରେ, ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ—ଯେଉଁମାନେ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ମଧ୍ୟ—ସମାନ୍ତରାଳ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ଧାରଣ କରିବେ। ସମ୍ପ୍ରତି, ଜଣେ ଭାଇ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ନଅ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ “ହାୟ” ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କିଛି ସତ୍ୟ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରୟୋଗ କଲେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଏଗାର ଅଧ୍ୟାୟର “ଭୂମିକମ୍ପ” ବିଷୟରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗଭୀର ପ୍ରମାଣିକତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ହେଉଛି ସେହି “ଭୂମିକମ୍ପ”, ଯାହା ପ୍ରଥମେ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଳବରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଫ୍ରାନ୍ସ—ଯେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ପୈଗଣ ରୋମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗଠନକୁ ଗଢ଼ିଥିବା ଦଶଟି ଜାତିର ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଥିଲା—ପତିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହିପରି, ଏଗାର ଅଧ୍ୟାୟ କହେ ଯେ ନଗରର ଦଶମ ଅଂଶ ପତିତ ହେଲା।
ଏବଂ ସେହି ଘଣ୍ଟାରେ ଏକ ମହାନ ଭୂମିକମ୍ପ ହେଲା, ଏବଂ ନଗରର ଦଶମାଂଶ ଭାଗ ପଡ଼ିଗଲା, ଏବଂ ସେହି ଭୂମିକମ୍ପରେ ସାତ ହଜାର ମଣିଷ ନିହତ ହେଲେ; ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟମାନେ ଭୀତ ହେଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦେଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:13।
ଏହି ପଦ୍ୟର ତୁରନ୍ତ ପରେ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ ଆସେ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟ ଅତୀତ ହୋଇଗଲା; ଏବଂ ଦେଖ, ତୃତୀୟ ହାୟ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:14।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପ୍ରବର୍ତ୍ତକମାନେ ଆଶା କରିଥିଲେ ଯେ “ତୃତୀୟ ହାୟ” ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟ ପରେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଆସିବ, କିନ୍ତୁ “ଶୀଘ୍ର” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ହଠାତ୍ ଏବଂ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଭାବରେ, ଯାହା ଇସ୍ଲାମର ଆକସ୍ମିକ ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ। ପ୍ରବର୍ତ୍ତକମାନେ ଯେପରି ଅନୁମାନ କରିଥିଲେ, ତୃତୀୟ ହାୟ 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ରେ ଆସିବାକୁ ଥିଲା ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏହା ଆସିଲା, ସେତେବେଳେ ଏହା “ହଠାତ୍ ଏବଂ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଭାବରେ” ଘଟିବ, ଯେପରି 9/11 ରେ ଘଟିଥିଲା; ଏପରିଭାବେ ଏହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନର ଭୂମିକମ୍ପର ଅଳ୍ପ ପୂର୍ବରୁ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ରବିବାର ଆଇନର “ଭୂମିକମ୍ପ” ହେଉଛି “ପୃଥିବୀ” ପଶୁର କମ୍ପନ; ଏବଂ 9/11 ଘଟିଲାବେଳେ, ସିଷ୍ଟର୍ ୱାଇଟ୍ ଚିହ୍ନଟ କଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁ “ପୃଥିବୀକୁ ଭୟାନକ ଭାବରେ କମ୍ପାଇବା ପାଇଁ” ଉଠିଥିଲେ। ମୋହରାଙ୍କନର ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ ଶେଷରେ, ପୃଥିବୀ ପଶୁ କମ୍ପିତ ହୁଏ; ଏହିପରି, “ମହା ଭୂମିକମ୍ପ।”
“ମୁଁ ଏହା କେବେବି କହିନାହିଁ। ସେଠାରେ ତଳ ପରେ ତଳ ହୋଇ ଉଠୁଥିବା ସେହି ବିଶାଳ ଅଟ୍ଟାଳିକାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁଁ କହିଛି, ‘ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ କମ୍ପିତ କରିବା ପାଇଁ ଉଠିବେ, ସେତେବେଳେ କେତେ ଭୀଷଣ ଦୃଶ୍ୟ ଘଟିବ! ତାହାପରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1–3 ର କଥାମାନ ପୂରଣ ହେବ।’” Review and Herald, July 5, 1906.
ପ୍ରଭୁ “ଉଠିଆସନ୍ତି” ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଯୁଗାନୁସାରିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ; ଯଥା, ସ୍ତେଫନଙ୍କୁ ପଥରମାରି ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିବା ସମୟରେ, ଏବଂ ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର ୧୮୪୪ରେ, ଯେତେବେଳେ ମୃତମାନଙ୍କର ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା। 9/11ରେ ଯେତେବେଳେ ଜୀବିତମାନଙ୍କର ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ପ୍ରଭୁ ପୁନର୍ବାର ଉଠିଆସିଲେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେ ପୃଥିବୀର ପଶୁକୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଲେ; ଯେପରି ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଶେଷରେ କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କର ଯୁଗାନୁସାରିତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ତାଙ୍କର କଳିସିଆରୁ ବାବିଲୋନରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିବା ସେହି ଅନ୍ୟ ଭେଡ଼ମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବେ।
ଭାଇ ଡାନିଏଲ୍ ଯାହା ଆବିଷ୍କାର କରିଛନ୍ତି, ତାହା ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ଦୁର୍ଦଶାର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଇତିହାସ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦୁର୍ଦଶାର ପୂରଣ ଘଟାଇଥିବା ଇତିହାସ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣା ସହ ସମ୍ମତିରେ, ଏଗାରୋତିଅଧ୍ୟାୟର “ମହା ଭୂମିକମ୍ପ”ର ସାକ୍ଷ୍ୟ ସହ ସମରେଖିତ ଅଟେ।
ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଦୂତ ତୂରୀ ବାଜାଇଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ଗୋଟିଏ ତାରାକୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଡ଼ିଆସିଥିବା ଦେଖିଲି; ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତର ଚାବି ଦିଆଗଲା। ଏବଂ ସେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତକୁ ଖୋଲିଲେ; ଏବଂ ସେହି ଗର୍ତ୍ତରୁ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଭଟ୍ଟିର ଧୂଆଁ ପରି ଧୂଆଁ ଉଠିଲା; ଏବଂ ସେହି ଗର୍ତ୍ତର ଧୂଆଁର କାରଣରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆକାଶ ଅନ୍ଧକାରମୟ ହୋଇଗଲା। ଏବଂ ସେହି ଧୂଆଁରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଙ୍ଗପାଳ ବାହାରିଲେ; ଏବଂ ପୃଥିବୀର ବିଛିମାନଙ୍କର ଯେପରି ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେହିପରି ଶକ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଗଲା ଯେ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ଘାସକୁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ସବୁଜ ବସ୍ତୁକୁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ବୃକ୍ଷକୁ କ୍ଷତି ନ କରୁନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ କେବଳ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନଙ୍କର ଲଳାଟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା ନାହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 9:1–4।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପୁରୋଧାମାନେ ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକୁ ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରାଇଥିବା ଇତିହାସ ଉପରେ ସଠିକ ଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ; ମହମ୍ମଦ 570 ମସିହାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ, 606 ମସିହାରେ ଗୋଷ୍ଠୀଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କଲେ, 610 ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରକାଶନ ପାଇଲେ, 622 ମସିହାରେ ମଦିନାକୁ ପ୍ରବାସ କଲେ, 624 ମସିହାରେ ନିଜ ଯୁଦ୍ଧକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଏବଂ 632 ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। “ଅଗାଧ କୂପ” ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ଶୟତାନଙ୍କ ଏକ ନୂତନ ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ମହମ୍ମଦ ଆରବରେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ବିଶାଳ ମରୁଭୂମିମାନଙ୍କ କାରଣରୁ “ଅଗାଧ କୂପ” ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ।
ମହମ୍ମଦ ୬୦୬ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀ ରାଜା ହେଲେ, କିମ୍ବା ଯେପରି ସେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲେ, “ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଜଣେ”, ଯେତେବେଳେ ସେ ବିଭିନ୍ନ ଗୋଷ୍ଠୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦ୍ଭବିତ ଏକ ବିବାଦର ସମାଧାନ କଲେ; ସେମାନେ ଏହି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ିଥିଲେ ଯେ କାହାକୁ କାବାର “କଳା ପାଥର” ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତରଟି ପୁନଃ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯିବ। କାବା ହେଉଛି ଏକ ଘନାକାର ଭବନ (ଏହିକାରଣରୁ “କାବା” ନାମ, ଯାହାର ଅରବୀ ଅର୍ଥ “ଘନ”) ଯାହା ସୌଦି ଆରବର ମକ୍କା ମହା ମସଜିଦର କେନ୍ଦ୍ରଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହା ପ୍ରାୟ ୪୩ ଫୁଟ୍ ଉଚ୍ଚ, ୧୧ ଫୁଟ୍ ପ୍ରସ୍ଥ ଏବଂ ୧୦ ଫୁଟ୍ ଲମ୍ବ, ଗ୍ରାନାଇଟ ଓ ମର୍ବଲରେ ନିର୍ମିତ, ଏବଂ ଏହାର ଉପରେ କଳା ରେଶମ ଓ କପାସର ବସ୍ତ୍ର ଆବରଣ ରହିଛି। କାବା ମହମ୍ମଦଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ଥିଲା ଏବଂ ଇସ୍ଲାମୀ ପରମ୍ପରାନୁସାରେ, ଏହାକୁ ମୂଳତଃ ଇବ୍ରାହିମ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଇଶ୍ମାଏଲ୍ ଏକମାତ୍ର ଈଶ୍ୱର (ଆଲ୍ଲାହ୍)-ଙ୍କ ଉପାସନାଗୃହ ଭାବେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ଶତାବ୍ଦୀଗୁଡ଼ିକ ଅତିତ ହେବା ସହିତ, ଏହା ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ଅରବ ଗୋଷ୍ଠୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ପୌତ୍ତଳିକ ପୂଜାସ୍ଥଳୀ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲା।
କାବା ଇସ୍ଲାମିକ ଜଗତର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ କେନ୍ଦ୍ର—ଏକ ସରଳ, ପ୍ରାଚୀନ ନିର୍ମାଣ, ଯାହା ଏକେଶ୍ୱରବାଦ, ଏକତା, ଏବଂ ଅବ୍ରାହାମୀୟ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଇସ୍ଲାମର ମଧ୍ୟର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ। ମୁସଲମାନମାନେ ଏହାକୁ ଶାବ୍ଦିକ ଅର୍ଥରେ “ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଘର” ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ବରଂ, ଉପାସନା ପାଇଁ ଦିବ୍ୟଭାବେ ନିୟୁକ୍ତ ଏକ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ବୋଲି ଗଣନା କରନ୍ତି। କାବା ଧ୍ୱଂସ ହୋଇ ପୁନର୍ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିବା ଏକ କାଳଖଣ୍ଡରେ ମହମ୍ମଦଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହିଁ ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
ଏକ ଆକସ୍ମିକ ବନ୍ୟା କାବାକୁ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ କରିଥିଲା, ଏବଂ କୁରାଇଶ ଗୋଷ୍ଠୀ ତାହାକୁ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କଲେ। ଯେତେବେଳେ କଳା ପଥର (ହାଜର ଆଲ-ଆସୱଦ) କୁ ପୁଣିଥରେ ତାହାର କୋଣସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କରିବାର ସମୟ ଆସିଲା, ବିଭିନ୍ନ କୁଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାହାକୁ ସେହି ସମ୍ମାନ ମିଳିବ ତାହା ନେଇ ବିବାଦ ହେଲା। ସେମାନେ ଏହି କଥାରେ ସମ୍ମତ ହେଲେ ଯେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିବେ। ମୁହମ୍ମଦ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସେ ଜ୍ଞାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସେହି ବିବାଦର ସମାଧାନ କଲେ: ସେ କଳା ପଥରକୁ ଗୋଟିଏ ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ରଖିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କୁଳରୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିନିଧିକୁ ଏକାସାଥିରେ ତାହାକୁ ଉଠାଇବାକୁ କହିଲେ, ସମେତେ ବହନ କରାଇଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେ ନିଜେ ତାହାକୁ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହି ଘଟଣା ତାଙ୍କୁ ମକ୍କାର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଆଲ-ଆମିନ (“ବିଶ୍ୱସ୍ତ”) ଉପାଧି ଦେଇଥିଲା। ଅନେକ କାଳକ୍ରମରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିବା ପୂର୍ବ-ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତୃତା-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରମୁଖ ଘଟଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ଗୋଟିଏ। “କଳା ପଥର” ହେଉଛି ସେହି କୋଣପ୍ରସ୍ତର, ଯାହାକୁ ମହମ୍ମଦ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଇସ୍ଲାମ ଉପରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାତ୍ମକ ରାଜା ଅଟନ୍ତି। କଳା କୋଣପ୍ରସ୍ତର ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର (ସତ୍ୟ କୋଣପ୍ରସ୍ତର) ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜାଲିଆତି-ପ୍ରତିରୂପ, ଏବଂ ବର୍ଷାନୁବର୍ଷ ଧରି ମୂର୍ତ୍ତିପ୍ରବେଶ ପରେ କାବାର ଗୃହର ଦୁର୍ନୀତି ମଧ୍ୟ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମାଧାନ କରାଯାଇଥିଲା।
କୁରୈଶମାନେ ହୁଦାଇବିୟ୍ୟାହ୍ର ସନ୍ଧି ଭଙ୍ଗ କରିବା ପରେ, ମୁହମ୍ମଦ ପ୍ରାୟ 10,000 ମୁସଲିମଙ୍କର ଏକ ସେନା ସହିତ ମକ୍କା ଉପରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ସହରଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କଲା। ପରେ ମୁହମ୍ମଦ କାଆବାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ତାହାର ଭିତରେ ଥିବା 360ଟି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ, ଏବଂ ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳକୁ ଏକମାତ୍ର ଈଶ୍ୱର (ଅଲ୍ଲାହ୍)ଙ୍କ ଉପାସନା ପାଇଁ ପୁନର୍ନିବେଶିତ କଲେ। ଏପରିଭାବେ, ଇସଲାମର ରାଜା ମହମ୍ମଦ ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଏବଂ ସେ ମନ୍ଦିରକୁ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାରୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ।
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଆସୁଥିବା ତିନୋଟି ଶକ୍ତି ଅଛି, ଏବଂ ସେହି ତିନୋଟିର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଏକ ଭଣ୍ଡ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଶୟତାନ, ଅଜଗର, ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ସମାନ ହେବାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ କଳିସିଆରେ ଆସୀନ ହେବାକୁ ଚାହେ।
ହେ ଲୁସିଫର, ପ୍ରଭାତର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ କେତେ ପତିତ ହୋଇଛ! ଯେ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ଦୁର୍ବଳ କରୁଥିଲା, ତୁମେ କେତେ ଭୂମିକୁ କାଟି ପକାଇଦିଆଯାଇଛ! କାରଣ ତୁମେ ତୁମ ହୃଦୟରେ କହିଥିଲା, ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରିବି, ମୁଁ ମୋର ସିଂହାସନକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ତାରାମାନଙ୍କଠାରୁ ଉପରେ ଉନ୍ନତ କରିବି; ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦିଗର ସୀମାଭାଗରେ ସମାଜର ପର୍ବତ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ବସିବି; ମୁଁ ମେଘମାଳାର ଉଚ୍ଚତାଠାରୁ ଉପରକୁ ଆରୋହଣ କରିବି; ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ସଦୃଶ ହେବି। ତଥାପି ତୁମେ ଅଧୋଲୋକକୁ, ଗର୍ତ୍ତର ସୀମାଭାଗକୁ ନମାଇ ଦିଆଯିବ। ଯିଶାୟ 14:12–15।
ନାସ୍ତିକତାର ନାଗ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଆସିଥିଲା, ଏବଂ କାଥଲିକତାର ପଶୁ ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଘାଉ ସୁସ୍ଥ ହେଲେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଉଦ୍ଭବ କରେ।
ତୁମେ ଯେ ପଶୁଟିକୁ ଦେଖିଲା, ସେ ଥିଲା, ଏବଂ ଏବେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେ ଅଥାହ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଉପରକୁ ଆସିବ, ଓ ବିନାଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ; ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ବସୁଥିବା ସେମାନେ, ଯେମାନଙ୍କର ନାମ ଜଗତର ସ୍ଥାପନାରୁ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ଲିଖାଯାଇନଥିଲା, ସେହି ପଶୁକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେବେ, ଯେ ସେ ଥିଲା, ଏବଂ ଏବେ ନାହିଁ, ତଥାପି ଅଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:8.
ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ସ୍ଥାପିତ ହେବାବେଳେ ରବିବାର ନିୟମ ସହିତ କାଥୋଲିକତାର ପଶୁ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନକୁ ଆରୋହଣ କରେ। ପାଉଲ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିବାପରି, ଅଜଗର ସଦୃଶ କାଥୋଲିକତା ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଦାବି କରେ।
କେହି କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ ନ କରୁ; କାରଣ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ଘଟିବା ଛଡ଼ା, ଏବଂ ସେହି ପାପପୁରୁଷ, ଅର୍ଥାତ୍ ବିନାଶପୁତ୍ର, ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ଛଡ଼ା, ସେହି ଦିନ ଆସିବ ନାହିଁ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୁଏ ଏବଂ ନିଜକୁ ସେହି ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ କରେ, ଯାହାକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ କିମ୍ବା ପୂଜା କରାଯାଏ; ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ, ସେ ନିଜେ ଈଶ୍ୱର ଭଳି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ବସି, ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ୨ ଥେସଲନୀକୀୟ ୨:୩, ୪।
ଅଜଗର ପରି, କ୍ୟାଥୋଲିକତାର ପଶୁ ମଧ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ; ଉଭୟେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି, ଏବଂ ଉଭୟଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ବିନାଶ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଥିବା ବାଇବେଲୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, କାରଣ ଅଜଗରକୁ ନରକକୁ ନିମ୍ନକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ପଶୁ ହେଉଛି ବିନାଶର ପୁତ୍ର। ବିନାଶ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଅନ୍ତିମ ଧ୍ୱଂସ।
“ସ୍ୱର୍ଗରେ ସେ ଯେ ବିଦ୍ରୋହ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା, ତାହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକର କରିବା ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଅବାଧ୍ୟତାର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ରହିବ।” Testimonies, volume 9, 230.
“ରୋମର ପୋପଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଏଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ସେହି ଏକେ କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲାଯାଇଛି, ଯେପରି ଅନ୍ଧକାରର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ନିଷ୍କାସିତ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱର୍ଗର ପରିଷଦମାନଙ୍କରେ ଚାଲିଥିଲା। ଶୟତାନ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା, ଏବଂ ନିଜ ପକ୍ଷରୁ ଏକ ସଂଶୋଧନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଚାହିଲା। ସେ ନିଜର ବିଚାରକୁ ନିଜ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବିଚାରଠାରୁ ଉପରେ ଉନ୍ନତ କଲା, ଏବଂ ନିଜର ଇଚ୍ଛାକୁ ଯିହୋବାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଠାରୁ ଉପରେ ସ୍ଥାନ ଦେଲା, ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରକୃତପକ୍ଷରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭ୍ରାନ୍ତିଶୀଳ ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲା। ପୋପ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକେ ପଥ ଅନୁସରଣ କରେ ଏବଂ ନିଜ ପାଇଁ ନିର୍ଭୁଲତାର ଦାବି କରି, ନିଜ ଧାରଣା ସହିତ ମେଳ ହେବାପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସମନ୍ୱୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ଏବଂ ନିଜକୁ ସକ୍ଷମ ମନେ କରେ ଯେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଧି ଓ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଭୁଲମାନଙ୍କୁ ସେ ଦେଖୁଛି ବୋଲି ଭାବେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଶୋଧନ କରିପାରିବ। ସେ ପ୍ରକୃତପକ୍ଷରେ ସଂସାରକୁ କହେ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଯିହୋବାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାଠାରୁ ଭଲ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେବି। ସ୍ୱର୍ଗର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହା କେତେ ବଡ଼ ଅପମାନ!” Signs of the Times, November 19, 1894.
ସପ୍ତମ ଶତାବ୍ଦୀର ଇତିହାସରେ ମହମ୍ମଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇସ୍ଲାମ ମଧ୍ୟ, ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଚାବି ଘୁରାଇଦିଆଯାଇଲାବେଳେ, ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରୁ ବାହାରିଆସିଲା। ସେହି ଗର୍ତ୍ତ ଖୋଲାଯାଇଥିବାବେଳେ, “ଧୂଆଁ” ବାହାରିଲା, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବାୟୁକୁ ଅନ୍ଧକାରମୟ କରିଦେଲା। ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅଗ୍ରଦୂତମାନେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ଯେ, ସେହି ଗର୍ତ୍ତକୁ ଖୋଲିଥିବା “ଚାବି” ହେଉଛି ନିନେବହର ଯୁଦ୍ଧ।
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ତିନିଟି ପଦକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅବଗତିରୁ ସମୀପ କରୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଦୁଃଖକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମହା ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ “ଶୀଘ୍ର” ଆସୁଥିବା ତୃତୀୟ ଦୁଃଖର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟକୁ ଆଦର୍ଶରୂପେ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ। ରବିବାର-ବିଧିକୁ ନୀନବେର ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି।
ନାଶଭିଲ୍ ଉପରେ ଅଗ୍ନିଗୋଳକ ପତନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭ୍ରାନ୍ତ ପୂର୍ବବାଣୀକୁ ସଠିକ୍ କରିବା ପାଇଁ ପିଟର ଦାୟୀ, ଏବଂ ସେ ସ୍ୱୀକାର କରେ ଯେ ନାଶଭିଲ୍ ଉପରେ ଅଗ୍ନିଗୋଳକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କର ସତର୍କବାଣୀର ସଠିକ୍ ପ୍ରୟୋଗ “ପ୍ରାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାକୁ ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିବା ସହସ୍ର ସହରର ବିନାଶ”ର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ନାଶଭିଲ୍ର ଅଗ୍ନିଗୋଳାଗୁଡ଼ିକ ସହରଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବିନାଶର ଏକ ଅବଧିର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ସେହି ସହିତ ଏହା ସଙ୍କ୍ଷିପ୍ତ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦ-ସନ୍ଦେଶର ଘୋଷଣାର ଆରମ୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଇସ୍ଲାମର ପକ୍ଷରୁ ଏକ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଆକ୍ରମଣ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ମହା ଭୂମିକମ୍ପ ସମୟରେ ଇସ୍ଲାମର ପକ୍ଷରୁ ଆଉ ଏକ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଆକ୍ରମଣ ସହିତ ସେହି ଅବଧିର ଶେଷ ହୁଏ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ଘୋଷଣାର ଏହି ଅବଧି, 9/11 ରେ ଇସ୍ଲାମର ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଆକ୍ରମଣ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶି ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନ-ସମୟର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ତା'ପରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ବାଲାମ ଓ ଗଧାର ରେଖାସହ ସମନ୍ୱୟରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତିନୋଟି ଆଘାତ ଅଛି, ଯାହାର ପରିଣତି ରବିବାର ଆଇନରେ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଆକ୍ରମଣରେ ପ୍ରାଚୀନ ଗୌରବମୟ ଦେଶ ଉପରେ ୭ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୨୩ ଏବଂ ପରେ ନ୍ୟାଶଭିଲର ଅଗ୍ନିଗୋଳକଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଟେ। ସମସ୍ତ ରେଖାଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ମତି ପ୍ରକାଶ କରେ, ଏବଂ ପେତ୍ର ବୁଝନ୍ତି ଯେ ଏହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ମୋହର-ଖୋଲା, ଯାହାକି ଧୂଳି ଝାଡ଼ୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଛିଟିଯାଇଥିବା ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରତ୍ନପେଟିରେ ପକାଇବାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ।
ଯିହୂଦାର ସିଂହ ନାଶଭିଲ୍ରେ ପିତରଙ୍କ ସଂଶୋଧିତ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଏକ ଶତ ଚଉଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଅନ୍ତିମ କାଳରେ ଘଟୁଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଦାନିୟେଲ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଅଧିକ ବିଶେଷତଃ ସେହି ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସର ସେହି ଅଂଶରେ, ଯାହା ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର ଏଗାରରୁ ପନ୍ଦରତମ ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ପାନିୟମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ଷୋଳହତମ ପଦର ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ, ଯାହା ଆକ୍ଟିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଯେତେବେଳେ ପାନିୟମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ରବିବାର ଆଇନରେ ଆକ୍ଟିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ନୀନବେହର ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ।
ଇସ୍ଲାମର ରାଜା ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା “ଚାବି”, ଯାହାଙ୍କର ନାମ କେବଳ ଇସ୍ଲାମର ସ୍ୱଭାବକୁ ମାତ୍ର ସୂଚାଏ ନୁହେଁ, ବରଂ ନିନେବହର ଯୁଦ୍ଧଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଧ୍ୱଂସର ସ୍ଥାନକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରେ। ସେହି ରାଜାଙ୍କର ନାମ “ହିବ୍ରୁ ଭାଷାରେ ଅବଦ୍ଦୋନ,” ଏବଂ “ଗ୍ରୀକ ଭାଷାରେ ତାହାର ନାମ ଅପଲ୍ଲିଓନ।” ଗ୍ରୀକ ଓ ହିବ୍ରୁ ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ନିୟମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ ଯେ ଅବଦ୍ଦୋନର ଅର୍ଥ “ଧ୍ୱଂସର ସ୍ଥାନ” ଏବଂ ଅପଲ୍ଲିଓନର ଅର୍ଥ “ଧ୍ୱଂସକାରୀ।” ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ଏକାଦଶ ପଦରେ, ଇସ୍ଲାମ ଉପରେ ଥିବା ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ମହମ୍ମଦ, କିନ୍ତୁ ସେ “ଅଥାହ ଗର୍ତ୍ତର ଦୂତ” ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ହେଉଛି ଶୟତାନ। ଯେପରି ପୋପ ପୃଥିବୀରେ ଶୟତାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତ ପୁରୁଷ ଭାବରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ, ସେହିପରି ମହମ୍ମଦ ମଧ୍ୟ ଅଥାହ ଗର୍ତ୍ତର ଦୂତ ଶୟତାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସିଧାସଳଖ ଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ।
ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ସେହି ତ୍ରିଗୁଣୀୟ ସଂଘଟନକୁ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଉପରେ ବଳପୂର୍ବକ ଥୋପାଯାଏ, ଏବଂ 1798 ମସିହାରେ ପାପାସୀ ଉପରେ ଲାଗିଥିବା ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ—ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ଶେଷ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା—ସେଥି ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ଯେତେବେଳେ ସେହି ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଆସେ; ଏବଂ ଯେହେତୁ ସେହି ମହା ଭୂମିକମ୍ପ ହେଉଛି ରବିବାର ଆଇନ, ଇସ୍ଲାମ ଚାବିଟିକୁ ଘୁଞ୍ଚାଏ, ଏବଂ ଭଟ୍ଟିରୁ ଉଠୁଥିବା ଧୂଆଁ ପରି ଧୂଆଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆଛାଦିତ କରିଦିଏ, କାରଣ ଅନ୍ଧକାର ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସେ। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ନୀନବେହର ଯୁଦ୍ଧ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ, କାରଣ ଏହାହିଁ ସେହି ଚାବି ଯାହା ଅନ୍ଧକାରର ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟକୁ ଆଣିଥାଏ। ସେଠାରେ ଜାତୀୟ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ପରେ ଜାତୀୟ ବିନାଶ ଆସେ। ସେଠାରେ “ସକ୍ରିୟ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରିତା” ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ନୀନବେହର ଯୁଦ୍ଧରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରାଚ୍ଛନ୍ନ କରୁଥିବା ଇସ୍ଲାମର ଧୂଆଁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଭଟ୍ଟି ସଦୃଶ। “ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଭଟ୍ଟି” ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ସହ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିର ଏକ ଉପାଦାନ ଥିଲା।
ଏବଂ ଏମିତି ହେଲା ଯେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଯାଇଥିବାବେଳେ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ହୋଇଯାଇଥିବାବେଳେ, ଦେଖ, ଏକ ଧୂମାୟମାନ ଭଟ୍ଟି ଏବଂ ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦୀପ ସେହି ଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକର ମଧ୍ୟରୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା। ଆଦିପୁସ୍ତକ 15:17।
ଅବ୍ରାମଙ୍କ ଚୁକ୍ତିବଳିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଧୂମାୟିତ ଭଟ୍ଟି ଗତି କଲା, ତାହା ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅଂଶରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ମିଶରର ଦାସତ୍ୱକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା।
ଏବଂ ସେ ଅବ୍ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣ, ତୁମର ସନ୍ତାନ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ଦେଶରେ ପରଦେଶୀ ହେବେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ନୁହେଁ; ସେମାନେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କର ସେବା କରିବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଚାରିଶେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବେ। ଆଦିପୁସ୍ତକ 15:13.
“ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ,” ଯଥା ଦାନିଏଲର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ନେବୁଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ, ଦାସତ୍ୱ ଓ ବନ୍ଧନର ପ୍ରତୀକ, ଯେପରି ଶଦ୍ରକ, ମେଶକ ଓ ଅବେଦ୍ନଗୋଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଥିଲା।
“କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପଥର ବିଶାଳ ପରିଧିରେ ଚଳିତ ତାରାମାନଙ୍କ ପରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନ ତ୍ୱରା ଅଛି, ନ ବିଳମ୍ବ। ଘୋର ଅନ୍ଧକାର ଏବଂ ଧୂମାୟମାନ ଭଟ୍ଟିର ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ, ପରମେଶ୍ୱର ଅବ୍ରାହାମଙ୍କୁ ମିଶରରେ ଇସ୍ରାଏଲର ଦାସତ୍ୱ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରବାସର ସମୟ ଚାରି ଶତ ବର୍ଷ ହେବ। “ତାହା ପରେ,” ସେ କହିଥିଲେ, “ସେମାନେ ବହୁତ ସମ୍ପତ୍ତି ସହ ବାହାରି ଆସିବେ।” ଆଦିପୁସ୍ତକ 15:14।” The Desire of Ages, 33.
କିନ୍ତୁ ଯେପରି ତୁମେ ଆଜି ଅଛ, ସେପରି ତୁମମାନଙ୍କୁ ନିଜର ଉତ୍ତରାଧିକାରସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଜା ହେବା ପାଇଁ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଲୋହାର ଭଟ୍ଟିରୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ମିଶରରୁ, ବାହାର କରି ଆଣିଛନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 4:20।
ନୀନେବେର ଯୁଦ୍ଧର ଚାବି ଘୁଞ୍ଚାଯିବାବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଅନ୍ଧକାର କରୁଥିବା ଧୂଆଁ, ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ପ୍ରକୃତ ରୂପେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ନିର୍ଯାତନାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ତେଣୁ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ନିର୍ଯାତନା ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ। ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅଗ୍ରଦୂତମାନେ ଠିକ୍ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ ଯେ, ନୀନେବେର ଯୁଦ୍ଧ ହିଁ ସେହି “ଚାବି” ଥିଲା, ଯାହା ଇସ୍ଲାମକୁ 627 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ପ୍ରଥମ “ହାୟ” ଭାବେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇଲା। ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ରୋମ ଓ ପାରସ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ରୋମ ପାଇଁ ଜୟକୁ ସୂଚିତ କରୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାହାକୁ ଯାହା କୁହାଯାଏ ଏକ ପିର୍ରିକ ଜୟ ଥିଲା। ଏମିତି ଏକ ଜୟ, ଯାହା ବାସ୍ତବରେ ଜୟୀ ପକ୍ଷ ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ ହୁଏ। ଏହି ପଦବଳୀ ଏପିରସର ରାଜା ପିର୍ରୁସଙ୍କ ଏକ ଜୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ରୋମୀୟମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଦୁଇଟି ଯୁଦ୍ଧ (ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 280ରେ Heraclea ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 279ରେ Asculum) ପରେ, ସେ ରୋମୀୟ ସେନାକୁ ପରାସ୍ତ କଲେ, କିନ୍ତୁ ନିଜ ସେନାମାନଙ୍କର ବିପୁଳ ଅଂଶ ହାରାଇଲେ। କିବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ, ପରେ ସେ କହିଥିଲେ, “ଏପରି ଆଉ ଗୋଟିଏ ଜୟ ହେଲେ, ଆମେ ନଷ୍ଟ ହେବୁ।”
ନିନେବହର ଯୁଦ୍ଧ ରୋମ ପାଇଁ ଏକ କୌଶଳଗତ ବିଜୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହା ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ନ ରୋମ ନ ପର୍ସିଆ, ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଇସ୍ଲାମର ଆକ୍ରମଣକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଭାବରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାର ଶକ୍ତି ରଖିଥିଲେ। ନିନେବହର ଯୁଦ୍ଧର ଆଧୁନିକ ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ପର୍ସିଆ ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ରୋମ ହେଉଛି ପାପତନ୍ତ୍ର। ଦୁଇ-ଶୃଙ୍ଗଶାଳୀ ଶକ୍ତି ଭାବରେ ମେଦୋ-ପର୍ସିଆ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଦୁଇ-ଶୃଙ୍ଗଶାଳୀ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ରବିବାର-ନିୟମ ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର କେବଳ ଗୋଟିଏ ଶୃଙ୍ଗ ମାତ୍ର ହୁଏ, କାରଣ ରବିବାର-ନିୟମକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠିତ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ସେହି ଗଠନ ଦୁଇଟି ଶୃଙ୍ଗକୁ ଏକରେ ଏକତ୍ର କରିବାରେ ନିହିତ ଅଟେ। ଦାନିୟେଲ ଆଠରେ, ମେଦୋ-ପର୍ସିଆ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଦୁଇଟି ଶୃଙ୍ଗ ଅଛି, ଏବଂ ପର୍ସିଆର ଶୃଙ୍ଗ ଶେଷରେ ଉପରକୁ ଉଠିଲା।
ତାହାପରେ ମୁଁ ମୋର ଚକ୍ଷୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ନଦୀ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗୋଟିଏ ମେଢ଼ା ଠିଆ ଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଅନ୍ୟଟିଠାରୁ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେଉଁଟି ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା ସେହିଟି ଶେଷରେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଦାନିଏଲ 8:3।
ଯେତେବେଳେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବା ପାଇଁ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର Republicanism ଓ Protestantism ନାମକ ଦୁଇଟି ଶୃଙ୍ଗ ଏକରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ରବିବାର-ଆଇନ ସମୟରେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଲେ, ସେହି ଗଠନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହା ରବିବାର-ଆଇନ ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସରଳଭାବେ Persia ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ। ନୀନବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ Persia, Rome ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲା। Rome କିପରି Persiaକୁ ପରାଜିତ କଲା, ତାହା ଐତିହାସିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଗୁରୁତ୍ୱବହ, କାରଣ Roman Emperor Heracliusଙ୍କର କୌଶଳମୟ ସାମରିକ ଚାଳଗୁଡ଼ିକ।
ସରଳଭାବେ କହିଲେ, ହେରାକ୍ଲିଅସ୍ ଏକ ସରଳ ସାମ୍ନା-ସାମ୍ନି ଅଗ୍ରସର ଆକ୍ରମଣର ବିପରୀତରେ, ଏକ ଆକସ୍ମିକ ଆକ୍ରମଣ ସଫଳ କରିଥିଲେ। ଏହି ଆକସ୍ମିକତା ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରୟାସ ଇତିହାସରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି। ଏହି ଆକସ୍ମିକତାର ମଧ୍ୟରେ ଶୀତକାଳରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ତାଙ୍କର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା, ଯାହା ସେହି ଐତିହାସିକ ସମୟରେ ଅସାମାନ୍ୟ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏତିକିରେ ସେଥି ଶେଷ ହୋଇନଥିଲା। ହେରାକ୍ଲିଅସ୍ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ (ଆର୍ମେନିୟ ଉଚ୍ଚଭୂମିରୁ) ସେପ୍ଟେମ୍ବର 627ର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ନିଜ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ପର୍ସିୟ ରାଜଧାନୀ କ୍ଟେସିଫନ୍ ଦିଗକୁ ସିଧାସଳଖ ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୀ ଅପେକ୍ଷିତ ପଥ ଧରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ବକ୍ରରେ ଗତି କରି, ସୀମାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକ ଅନୁସରି ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ (ଆନୁମାନିକ ଭାବେ ଆଧୁନିକ ତୁର୍କୀ-ଇରାନ୍ ସୀମାରେ)। ପରେ ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ, 1 ଡିସେମ୍ବର 627ରେ ଗ୍ରେଟ୍ ଜାବ୍ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏହା ତାଙ୍କର ସେନାବଳକୁ ପ୍ରାଚୀନ ନିନେୱେର ଧ୍ୱଂସାବଶେଷ ସମୀପରେ, ଟାଇଗ୍ରିସ୍ ନଦୀର ପୂର୍ବତୀରରେ ଅବସ୍ଥିତ ନିନେୱେ ପ୍ଲାଟୋରେ ପହଞ୍ଚାଇଦେଲା। ପର୍ସିୟ ସେନାବଳ ସହିତ ତୁଳନାରେ ଏହି ଗତିବିଧି ଦକ୍ଷିଣରୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଥିଲା—ଯାହା ପର୍ସିୟମାନେ ଯାହା ଆଶା କରୁଥିଲେ, ତାହାର ପୁରା ବିପରୀତ। ସେମାନେ ଆଶା କରୁଥିଲେ ଯେ ସେ କ୍ଟେସିଫନ୍ ଦିଗକୁ ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୀ ଚାପ ଜାରି ରଖିବେ। ଏହା ପର୍ସିୟ ସେନାପତି ରାହଜାଧ୍ଙ୍କୁ ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ଅବସ୍ଥାରେ ଧରିଦେଲା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅନନୁକୂଳ ଭୂଭାଗରେ ହେରାକ୍ଲିଅସ୍ଙ୍କ ପଛୁଆ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲା। ଏହା ରୋମୀୟମାନଙ୍କୁ ନିନେୱେ ସମୀପସ୍ଥ ସମତଳ ଭୂମିରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ବାଛିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଲା। ଏହି କୌଶଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଗତିବିଧି ରୋମୀୟମାନଙ୍କୁ ପର୍ସିୟ ସେନାବଳ ମଧ୍ୟରେ ଫସିଯିବାରୁ ରୋକିଲା ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ପଡ଼ିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଳାୟନର ଏକ ପଥ ମଧ୍ୟ ରଖିଲା। ଯୁଦ୍ଧଦିନର କୁହୁଡ଼ି ଏବଂ ପ୍ରକୃତ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଅବଲମ୍ବିତ ଛଳନାମୂଳକ ପଛୁଆ ହଟାର କୌଶଳ ସହ ଏହାକୁ ମିଶାଇଲେ, ଆକସ୍ମିକତାର ଅନେକ ସ୍ତର ଥିଲା। ଶୀତକାଳରେ ପର୍ସିୟ ଭୂଖଣ୍ଡର ଗଭୀରଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସାହସିକ ଆକ୍ରମଣ ଏବଂ ପାର୍ଶ୍ୱାକ୍ରମଣମୂଳକ ପଥକୁ ହେରାକ୍ଲିଅସ୍ଙ୍କ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାମରିକ ସଫଳତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗଣାଯାଏ। ଏହା ପର୍ସିୟମାନଙ୍କ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣବିଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାରେ ସହାୟ କଲା ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଯୁଦ୍ଧରେ ରୋମୀୟମାନଙ୍କ ଶେଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଜୟରେ ଭାରି ଅବଦାନ ରଖିଲା।
“ପ୍ରଭାତରୁ ଏକାଦଶ ପ୍ରହର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟାନକ ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ନୀନେବେର ଯୁଦ୍ଧରେ, ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଛିଣ୍ଡିଯାଇଥିବା ଧ୍ୱଜଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି, ପର୍ସୀୟମାନଙ୍କୁଠାରୁ ଅଠାଇଶିଟି ଧ୍ୱଜ ଦଖଳ କରାଯାଇଥିଲା; ସେମାନଙ୍କ ସେନାର ବଡ଼ ଅଂଶ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବିଜୟୀମାନେ (ରୋମୀୟମାନେ) ନିଜମାନଙ୍କର କ୍ଷତିକୁ ଗୋପନ କରି ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ରାତି କାଟିଥିଲେ। ଅସୁରର ସହରମାନେ ଏବଂ ପ୍ରାସାଦମାନେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ରୋମୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଲା।”
ରୋମୀୟ ସମ୍ରାଟ୍ ସେ ଯେହି ବିଜୟଗୁଡ଼ିକ ଅର୍ଜନ କଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ସୁଦୃଢ଼ ହେଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ, ଓ ସେହି ଏକେଇ ଉପାୟରେ, ଆରବିଆରୁ ଆସିଥିବା ସାରାସେନମାନଙ୍କର ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଜନସମୂହ ପାଇଁ—ସେହି ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆସୁଥିବା ପଙ୍ଗପାଳମାନଙ୍କ ପରି—ଏକ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା; ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଗତିପଥରେ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଓ ଭ୍ରମଜନକ ମହମ୍ମଦୀୟ ମତକୁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବାବେଳେ, ଶୀଘ୍ରହିଁ ପର୍ସୀୟ ଓ ରୋମୀୟ—ଉଭୟ—ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରିଦେଲେ।
“ଏହି ସତ୍ୟର ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦାହରଣ ଆଶା କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ, ଯେପରି ପୂର୍ବୋକ୍ତ ଉଦ୍ଧୃତିଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁ ଗିବନଙ୍କ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ଗୃହୀତ, ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର ଉପସଂହାରୀୟ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକରେ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଇଛି। ‘ଯଦ୍ୟପି ହେରାକ୍ଲିଅସଙ୍କ ଧ୍ୱଜତଳରେ ଏକ ବିଜୟୀ ସେନା ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା, ତଥାପି ସେହି ଅସ୍ୱାଭାବିକ ପ୍ରୟାସ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅଭ୍ୟାସିତ କରିବାଠାରୁ ବହୁତ ଅଧିକ ଭାବେ ଶୋଷି ଦେଇଥିବା ପ୍ରତୀତ ହୁଏ। ସମ୍ରାଟ କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲ୍ କିମ୍ବା ଯେରୁସାଲେମରେ ବିଜୟୋତ୍ସବ ପାଳନ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସିରିଆ ସୀମାନ୍ତରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଅପରିଚିତ ନଗର ସାରାସେନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲୁଟିତ ହେଲା, ଏବଂ ତାହାର ସାହାଯ୍ୟାର୍ଥେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଥିବା କିଛି ସେନାଦଳକୁ ସେମାନେ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ,—ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଏବଂ ତୁଚ୍ଛ ଘଟଣା ହେଉଥାନ୍ତା, ଯଦି ଏହା ଏକ ମହାନ ବିପ୍ଳବର ପୂର୍ବାଭାସ ନ ଥାଆନ୍ତା। ଏହି ଦୁସ୍ୟୁମାନେ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ପ୍ରେରିତମାନେ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କର ଉନ୍ମତ୍ତ ପରାକ୍ରମ ମରୁଭୂମିରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶାସନର ଶେଷ ଆଠ ବର୍ଷରେ, ହେରାକ୍ଲିଅସ ଆରବମାନଙ୍କ ହାତରେ ସେହି ଏକେଇ ପ୍ରଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ହାରାଇଲେ, ଯେଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ପର୍ସୀୟମାନଙ୍କ ହାତରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।’
“‘ଛଳନା ଓ ଉତ୍ସାହର ଆତ୍ମା, ଯାହାର ନିବାସ ସ୍ୱର୍ଗମଣ୍ଡଳରେ ନୁହେଁ,’ ପୃଥିବୀରେ ମୁକ୍ତ କରାଗଲା। ଅତଳ କୁଣ୍ଡକୁ ଖୋଲିବା ପାଇଁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଚାବି ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଚାବି ଥିଲା ଚୋସ୍ରୋଇସଙ୍କ ପତନ। ସେ ମକ୍କାର ଜଣେ ଅପରିଚିତ ନାଗରିକଙ୍କ ଚିଠିକୁ ଅବହେଳାଭାବରେ ଛିଣ୍ଡି ଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେବେ ସେ ନିଜ ‘ମହିମାର ଦୀପ୍ତି’ରୁ ଅବତରି ଏମିତି ‘ଅନ୍ଧକାରର ମିନାର’ରେ ପତିତ ହେଲେ, ଯାହାକୁ କୌଣସି ଚକ୍ଷୁ ଭେଦ କରି ପାରୁନଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ନାମର ସମ୍ମୁଖରେ ଚୋସ୍ରୋଇସଙ୍କ ନାମ ହଠାତ୍ ବିସ୍ମୃତିରେ ଲୁପ୍ତ ହେବାକୁ ଥିଲା; ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଟି ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେ ତାରାଟିର ପତନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ଉଦୟ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲା। ଚୋସ୍ରୋଇସ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରାଜୟ ଏବଂ ସାମ୍ରାଜ୍ୟହାନି ପରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 628 ମସିହାରେ ହତ୍ୟା ହେଲେ; ଏବଂ 629 ମସିହା ‘ଆରବର ବିଜୟ’ ଏବଂ ‘ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମହମ୍ମଦୀୟମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଯୁଦ୍ଧ’ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। ‘ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଦୂତ ତୂରୀ ବଜାଇଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଗୋଟିଏ ତାରା ପତିତ ହେଲା; ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଅତଳ କୁଣ୍ଡର ଚାବି ଦିଆଗଲା। ଏବଂ ସେ ଅତଳ କୁଣ୍ଡକୁ ଖୋଲିଲେ।’ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ପତିତ ହେଲେ। ଯେବେ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଶକ୍ତି କ୍ଷୀଣ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା, ଏବଂ ପୂର୍ବର ମହାରାଜ ନିଜ ଅନ୍ଧକାରର ମିନାରରେ ମୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସିରିୟା ସୀମାନ୍ତରେ ଥିବା ଜଣେ ଅପରିଚିତ ନଗରର ଲୁଟ ‘ଏକ ମହାନ ବିପ୍ଲବର ପୂର୍ବସୂଚନା’ ହେଲା। ‘ସେହି ଦୁସ୍ୟୁମାନେ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ପ୍ରେରିତମାନେ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଉନ୍ମତ୍ତ ପରାକ୍ରମ ମରୁଭୂମିରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା।’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.
ନୀନବେର ଯୁଦ୍ଧ ଆଧୁନିକ ରୋମ ଦ୍ୱାରା ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଜୟ କରାଯିବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ପାଇରିକ ବିଜୟ, କାରଣ ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ରୋମ ଉପରେ କ୍ରମବର୍ଧମାନ ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଖୋସ୍ରୋଏସ୍ ପାର୍ସୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ; ଏହିପରି, ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ପତନ ସମୟରେ, ରବିବାର ଆଇନରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପତନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ପାର୍ସୀ ହେଉଛି ସେହି କୁଞ୍ଜି, ଯାହା ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତକୁ ଖୋଲିଥାଏ। ଏହା ଦାନିଏଲ ୧୧ର ଷୋଡଶ, ଏକତ୍ରିଶ, ଏବଂ ଏକଚାଳିଶ ପଦଗୁଡ଼ିକର ରବିବାର ଆଇନକୁ, ସେହିପରି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ୧୩ର ୧୧ ପଦକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଏହି ଏକେଇ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ଇତିହାସ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ସ୍ଟିଫେନ୍ ହାସ୍କେଲ୍ଙ୍କ ମତାମତକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ:
“ଆରବମାନେ, କିମ୍ବା ସାରାସେନମାନେ, ପୃଥିବୀରେ କେବେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରଭାବ ପ୍ରୟୋଗ କରିନଥିଲେ। ଜାତିମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ, ମରୁଭୂମିର ଏହି ସ୍ୱାଧୀନ ଲୋକମାନେ ପ୍ରାୟ କୌଣସି ଉଲ୍ଲେଖ ବିନା ଅତିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ମହମ୍ମଦୀୟ ଧର୍ମ ଛିଟିଯାଇଥିବା ଗୋଷ୍ଠୀମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାତିମାନଙ୍କର ବିଜେତାରୂପେ ବାହାରକୁ ପଠାଇଲା। ସାରାସେନମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରଶକ୍ତି ସହ ଯେ ଦ୍ରୁତ ଅଗ୍ରଗତି ସଂଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ତାହା ବହୁ ପରିମାଣରେ ରୋମୀମାନଙ୍କ ଓ ଆଧୁନିକ ପର୍ସୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପ୍ରମୁଖ ଖୋସ୍ରୋଏସଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂଘର୍ଷର କାରଣରେ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ସଂଘର୍ଷର ପରିଣାମ ହେଲା ପରବର୍ତ୍ତୀର ପତନ। ଆଧୁନିକ ପର୍ସୀୟ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖି, ଏକ ପ୍ରତିରୋଧକ ପ୍ରାଚୀରରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେହି ଶକ୍ତି ପତିତ ହେଲା, ପ୍ରତିରୋଧକ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲା, ‘ଅଗାଧ ଗର୍ତ୍ତ’ ଖୋଲାଗଲା, ଏବଂ ସାରାସେନମାନେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପ୍ଲାବିତ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ‘ଅଗାଧ ଗର୍ତ୍ତ ଖୋଲାଗଲା, ସେଠାରୁ ଏମିତି ଧୂଆଁ ଉଠିଲା, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଆଛାଦିତ କରିଦେଲା।’ ଏହି ରୂପକଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଶକ୍ତ, ଯାହା ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରେ ବ୍ୟାପିବା ସମୟରେ ମହମ୍ମଦୀୟ ଧର୍ମର ଅନ୍ଧକାରମୟ ପ୍ରଭାବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.
ରୋମର ଇତିହାସରେ ସେହି ବାଧା-ପ୍ରାଚୀର ହେଉଛି ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ପୃଥକତାର ପ୍ରାଚୀର, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଅପସାରିତ ହୋଇଯାଏ। ନାଇନେଭେର ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରସ୍ୟ ଉପରେ ରୋମର ପାଇରିକ ବିଜୟରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସ୍ତର ରହିଛି, କାରଣ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ନାଇନେଭେର ଯୁଦ୍ଧ ଥିଲା, ଯାହା ଏକ ଆଲ୍ଫାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଏବଂ 627 ମସିହାର ଯୁଦ୍ଧଟି ଓମେଗାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ଯୁଦ୍ଧ 612 BC ରେ ହୋଇଥିଲା, ପ୍ରାୟ ବାରଶେ ବର୍ଷର ଅନ୍ତରରେ। ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଶ୍ଶୂରକୁ ତ୍ରିମୁଖୀ ମହାସଂଘ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଏହା ଅଶ୍ଶୂର ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା।
ଏ. ଟି. ଜୋନ୍ସ ନିନେବେର ଆଲ୍ଫା ଯୁଦ୍ଧ ବିଷୟରେ ମନ୍ତବ୍ୟ କରନ୍ତି:
“ଅଶ୍ଶୂରର ଶାସନକାର୍ଯ୍ୟର ପରିସ୍ଥିତି କ୍ରମେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଅବନତି ପ୍ରାପ୍ତ କଲା, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୬୧୨ ମସିହାରେ ସେହି ତିନୋଟି ଦେଶଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ପୁନର୍ବାର ଏକ ବିଶାଳ ବିଦ୍ରୋହ ଘଟିଲା, ଏବେ ନେତୃତ୍ୱ କଲେ ନାବୋପୋଲାସ୍ସର ନିଜେ। ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସଫଳ ହେଲା: ନିନେବୀକୁ ଧ୍ୱଂସସ୍ତୂପରେ ପରିଣତ କରାଗଲା; ଏବଂ ଅଶ୍ଶୂରୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ତିନିଟି ମହାନ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଗଲା,—ମାଦୀୟା ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଏବଂ ସୁଦୂର ଉତ୍ତର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଧାରଣ କଲା, ବାବିଲ ଏଲାମ ଓ ୟୁଫ୍ରେଟିସ୍ ଏବଂ ଟାଇଗ୍ରିସ୍ର ସମସ୍ତ ସମତଳଭୂମି ଓ ଉପତ୍ୟକାମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲା, ଏବଂ ମିଶର ୟୁଫ୍ରେଟିସ୍ର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଦେଶକୁ ଧାରଣ କଲା। ବାବିଲ ଓ ମାଦୀୟାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମୈତ୍ରୀର ମୋହର ହେଲା ମାଦୀୟାର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କର ନାବୋପୋଲାସ୍ସରଙ୍କ ପୁତ୍ର ନବୂଖଦ୍ନେଚ୍ଚରଙ୍କ ସହ ବିବାହ। ଅଶ୍ଶୂର ବିରୋଧୀ ଏହି ମୈତ୍ରୀରେ ନିଜ ଅଂଶ ପୂରଣ କରିବାର କ୍ରମରେ, ମିଶରର ରାଜା ଫେରାଉନ-ନେଖୋ ୟୁଫ୍ରେଟିସ୍ତୀରସ୍ଥ କର୍କମୀଶରେ ଅଶ୍ଶୂରର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯୋଶୀୟ ସେହିଠାରେ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବାହାରିଲେ ଏବଂ ମେଗିଦ୍ଦୋରେ ହତ ହେଲେ। ପରେ, ଯହାକି ଏହି ସମସ୍ତ ପଶ୍ଚିମ ଭୂଭାଗ ମିଶରର ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେହିହେତୁ ବିଜୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ ନିଜ ବୈଧ ସାର୍ବଭୌମ ଅଧିକାରର ପ୍ରୟୋଗରେ ସେ ଯୋଶୀୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶଲ୍ଲୂମଙ୍କୁ ଯିହୂଦାର ରାଜା ପଦରୁ ଅପସାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଏଲିୟାକୀମଙ୍କୁ ଯିହୂଦାର ରାଜା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ, ତାଙ୍କର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଯିହୋୟାକୀମ ରଖିଲେ, ଏବଂ ଦେଶ ଉପରେ କର ଆରୋପ କଲେ।” 1 Chronicles 3:15; 2 Kings 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, March 15, 1898.
ଇ. ପୂ. 612 ମସିହାର ନିନବେହର ଆଲଫା ଯୁଦ୍ଧରେ ଆସିରୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଶେଷ ହେଲା, ଯେପରି ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛଅଟିଏ ରାଜ୍ୟ ରବିବାର ଆଇନରେ ଶେଷ ହୁଏ। ସେହି ଯୁଦ୍ଧର ବିଜେତା ଥିଲା ବାବିଲ, ମିଶର ଓ ମିଦୀୟାଙ୍କର ଏକ ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ। ସେହି ସମୟର ଯୁଦ୍ଧପରିସ୍ଥିତିରେ ରାଜା ଯୋଶିୟ ମେଗିଦ୍ଦୋରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ଏପରିକରେ ସେ ଆର୍ମାଗେଦୋନ୍ର ପ୍ରତୀକ ହେଉଛନ୍ତି। 627 ମସିହାର ନିନବେହର ଓମେଗା ଯୁଦ୍ଧରେ, ସଂବିଧାନରେ ଥିବା ସୁରକ୍ଷାର ପ୍ରାଚୀର ଅପସାରିତ ହେବା ସହିତ, ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମ ମୁକ୍ତ କରାଯାଏ; ଯେପରି ହାସ୍କେଲ ପର୍ସିଆ ବିଷୟରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଥିଲେ ଯେ, ପର୍ସିଆର ପରାଜୟ ସହିତ ସୁରକ୍ଷାର “ପ୍ରତିରୋଧକ ପ୍ରାଚୀର” ଅପସାରିତ ହୋଇଥିଲା। ମେଗିଦ୍ଦୋରେ ରାଜା ଯୋଶିୟଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ନିନବେହର ପ୍ରଥମ ଯୁଦ୍ଧ ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ଅଟେ। 627 ମସିହାରେ ନିନବେହର ଦୁଇଟି ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରୁ ଶେଷଟି, ଯେତେବେଳେ ଚାବି ଘୁଞ୍ଚାଯାଏ ଓ ଗର୍ତ୍ତ ଖୋଲାଯାଏ, ସେହିଠାରୁ ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନରେ ପ୍ରଥମ ଯୁଦ୍ଧ ଅଟେ, କାରଣ ପ୍ରଥମଟି ଶେଷ ହେବ। ଆସିରିଆ ଓ ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ମଧ୍ୟରେ ନିନବେହର ପ୍ରଥମ ଯୁଦ୍ଧ ଆର୍ମାଗେଦୋନ୍କୁ ନେଇଯାଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ଅବଧି ନିନବେହର ଯୁଦ୍ଧରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ନିନବେହର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶେଷ ହୁଏ।
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ “ହାୟ” ଯାହା ପଞ୍ଚମ ତୂରୀ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ତାହାର ତଥ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଥମ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ଯେକୌଣସି ଅଂଶ ଅପେକ୍ଷା ସବୁଠାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଐତିହାସିକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ବୁଝିଥିଲେ। ଉରିଆହ୍ ସ୍ମିଥ୍ ସେହି ତଥ୍ୟକୁ ନିମ୍ନରୂପେ ବ୍ୟକ୍ତ କରିଛନ୍ତି:
“‘ପଦ 1। ତାପରେ ପଞ୍ଚମ ଦୂତ ତୂରୀ ବାଜାଇଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ଏକ ତାରାକୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିବା ଦେଖିଲି; ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଅତଳ ଗହ୍ୱରର ଚାବି ଦିଆଯାଇଥିଲା।’”
“ଏହି ତୂରୀ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପାଇଁ, ଆମେ ପୁନର୍ବାର ଶ୍ରୀ କିଥଙ୍କ ରଚନାରୁ ଗ୍ରହଣ କରିବୁ। ଏହି ଲେଖକ ସତ୍ୟସାରଭାବେ କହିଛନ୍ତି: ‘ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅଂଶ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେପରି ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏତେ ସମାନ ଏକମତ ଦୁର୍ଲଭ, ସେପରି ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ତୂରୀ, କିମ୍ବା ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟକୁ ସାରାସେନ ଏବଂ ତୁର୍କମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରିବା ବିଷୟରେ ଏକ ପ୍ରାୟ ଏକରୂପ ସମ୍ମତି ଦେଖାଯାଏ। ଏହା ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ପ୍ରାୟ ଭୁଲ ବୁଝିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ସୂଚିତ କରୁଥିବା ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ପଦର ପରିବର୍ତ୍ତେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ସମଗ୍ର ଅଂଶ, ସମାନ ଭାଗରେ, ଉଭୟଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଛି।” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.
ପିତର ପାନିଅମ୍ରେ ନାଶଭିଲ୍ର ଅଗ୍ନିଗୋଳାମାନଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଏହା ଦେଖାଯାଏ ଯେ ପ୍ରଥମ ହାୟର ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ନ ରବିବାର ଆଇନର ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ସହ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସମରେଖିତ ଅଟେ। ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଏହି ବୁଝାମଣିକୁ, ସେ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ରେଖାମାନଙ୍କ ସହ ସମମତିରେ, ଅନାବୃତ କରିଥିଲେ। ଇତିହାସବିଦ୍ମାନେ 627 ମସିହାରେ ରୋମ ପକ୍ଷରୁ ପର୍ସୀୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ସଫଳ କରାଯାଇଥିବା ଆକସ୍ମିକ ଆକ୍ରମଣର ଗୁରୁତ୍ୱ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ତାହା କରିବେ, ଆକ୍ରମଣର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୁଚିତ ରହିବା ପାଇଁ ଏକ କୌଶଳ ଭାବରେ ଶୀତକାଳରେ ପର୍ସିଆର ଚାରିପାଖ ଏବଂ ପଛଦିଗରେ ହେରାକ୍ଲିଅସ୍ଙ୍କ ଚାଳଚଳନକୁ ସେମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ।
ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମକୁ ସୂଚନା ଦିଅନ୍ତି ଯେ ରୋମ କେବଳ “vantage ground” ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି, ଏବଂ ତାହା ପାଇଲେ ସେ ପ୍ରହାର କରିବ।
“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆସନ୍ତା ବିପଦ ବିଷୟରେ ସତର୍କବାଣୀ ଦେଇଅଛି; ଯଦି ଏହାକୁ ଅନଦେଖା କରାଯାଏ, ତେବେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଜଗତ ରୋମର ପ୍ରକୃତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ’ଣ ତାହା କେବଳ ସେତେବେଳେ ଜାଣିପାରିବ, ଯେତେବେଳେ ଫାନ୍ଦରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ବିଳମ୍ବ ହୋଇଯିବ। ସେ ନିରବତାରେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ତାହାର ମତବାଦ ବିଧାନମଣ୍ଡଳମାନଙ୍କରେ, ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କରେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟମାନଙ୍କରେ ନିଜ ପ୍ରଭାବ ପ୍ରସାର କରୁଅଛି। ସେ ନିଜର ଉଚ୍ଚ ଓ ବିଶାଳ ଗଠନଗୁଡ଼ିକୁ ସଞ୍ଚୟ କରୁଅଛି, ଯାହାର ଗୁପ୍ତ ଅନ୍ତରାଳରେ ତାହାର ପୂର୍ବତନ ନିର୍ଯାତନାମାନଙ୍କୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରାଯିବ। ଗୁପ୍ତଭାବେ ଏବଂ ସନ୍ଦେହର ସୀମାରୁ ପରେ ରହି ସେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ ପାଇଁ ନିଜର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସୁଦୃଢ଼ କରୁଅଛି, ଯେତେବେଳେ ଆଘାତ କରିବାର ସମୟ ତାହା ପାଇଁ ଆସିବ। ସେ ଯାହା ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରେ, ତାହା କେବଳ ଏକ ସୁବିଧାଜନକ ସ୍ଥିତି, ଏବଂ ଏହା ତାହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଉଛି। ଆମେ ଶୀଘ୍ରେ ଦେଖିବୁ ଏବଂ ଅନୁଭବ କରିବୁ ଯେ ରୋମୀୟ ଉପାଦାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ’ଣ। ଯେ କେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ ଏବଂ ଆଜ୍ଞାପାଳନ କରିବେ, ସେଇ କାରଣରେ ସେ ନିନ୍ଦା ଓ ନିର୍ଯାତନାର ଭାଗୀ ହେବେ।” The Great Controversy, 581.
ସମ୍ରାଟ୍ ହେରାକ୍ଲିୟୁସଙ୍କ ପରି, ପାପାତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଇଶାୟା ଅଧ୍ୟାୟ ତେଇଶର ପୂରଣରେ “ଗୁପ୍ତଭାବେ ଏବଂ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଭାବରେ” ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟଦେଶକୁ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଆସୁଛି; ସେଠାରେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଇତିହାସ ପାଇଁ ତୀରର ବେଶ୍ୟାକୁ ଭୁଲିଯାଇଥାଏ। ହେରାକ୍ଲିୟୁସଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଆକସ୍ମିକ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଛି 1798 ଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ପାପାତ୍ୱକୁ ଭୁଲିଯିବା। ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ପ୍ରଥମ ଦୁଃଖ ତୃତୀୟ ଏବଂ ଶେଷ ଦୁଃଖକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରଥମ ଦୁଃଖରେ ଏକ ଘୋଷଣା କରାଯାଏ, ଯାହା ଇସ୍ଲାମର ଇତିହାସ ସହିତ ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କରିବାର କାଳସୀମା ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ।
ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଆଜ୍ଞା ଦିଆଗଲା ଯେ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ଘାସକୁ, କୌଣସି ସବୁଜ ବସ୍ତୁକୁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଗଛକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ କେବଳ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କର କପାଳରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୋହର ନାହିଁ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ଦିଆଗଲା ଯେ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା ନ କରନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ପାଞ୍ଚ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଅନ୍ତୁ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ବିଛାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ସଦୃଶ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେ ଜଣେ ମଣିଷକୁ ଦଂଶନ କରେ। ଏବଂ ସେହି ଦିନମାନଙ୍କରେ ଲୋକେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଖୋଜିବେ, ତଥାପି ତାହାକୁ ପାଇବେ ନାହିଁ; ଏବଂ ମରିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିବେ, ତଥାପି ମୃତ୍ୟୁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପଳାଇଯିବ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 9:4–6.
ନିନେବହର ଯୁଦ୍ଧରେ କୁଞ୍ଜି ଘୁରାଇବା ପୂର୍ବରୁ—ଯାହା ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ—ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଜନ ପୂର୍ବରୁହିଁ ମୋହରାଙ୍କିତ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି। ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ, ନାଶଭିଲର ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସହରଗୁଡ଼ିକର ବିନାଶକୁ “ପାଞ୍ଚ ମାସ”ର ଏକ ଅବଧିରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧ ତାଣ୍ଡବ କରେ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପାପାଲ ରକ୍ତସ୍ନାନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହା ପଞ୍ଚମ ମୁଦ୍ରାରେ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ସହୀଦମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉତ୍ତରର ପୂରଣସ୍ୱରୂପ।
ଏବଂ ସେ ପଞ୍ଚମ ମୁଦ୍ରାଟି ଖୋଲିବାବେଳେ, ମୁଁ ବେଦୀର ତଳେ ସେମାନଙ୍କର ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଏବଂ ଯେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସେମାନେ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ତାହା ନିମନ୍ତେ ବଧ ହୋଇଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକି କହିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ପବିତ୍ର ଓ ସତ୍ୟମୟ, ପୃଥିବୀରେ ବସୁଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆମର ରକ୍ତର ନ୍ୟାୟ କରିବାକୁ ଓ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ତୁମେ ଆଉ କେତେଦିନ ବିଳମ୍ବ କରିବ? ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ, ଆଉ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ବିଶ୍ରାମ କରୁନ୍ତୁ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ସହଦାସମାନେ ମଧ୍ୟ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପରି ବଧ ହେବାକୁ ଥିଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୬:୯–୧୧।
ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ସହିଦମାନେ ସେହି ପ୍ରଥମ ଦଳ, ଯେଉଁମାନେ ରବିବାର ନିୟମ-ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଆଧୁନିକ ରୋମର ସହିଦମାନଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟନ୍ତି। ସେହି ସଙ୍କଟ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ସେହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ଆଗମନ ଓ ଶେଷ ବୃଷ୍ଟିର ଛିଟାଣ ସହିତ 9/11 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ସହିଦମାନେ ଯେତେବେଳେ ପାପାସୀ କେବେ ବିଚାରିତ ହେବ ବୋଲି ପଚାରିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବାବେଳେ ସହିଦମାନଙ୍କର ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦଳ ରହିବ; ଏହି ସମୟରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମରେ ନିନେବୀର ଯୁଦ୍ଧର ଚାବି ପୂରଣ ହୁଏ। ସହିଦମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦଳ ଗଠିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯାଏ, ଏବଂ 9/11 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସେହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଅବଧି ପଞ୍ଚମ ମୁଦ୍ରାରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି; କାରଣ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ସଂଭାଷଣ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଛଅ, ପଦ NINE ରୁ ELEVEN ରେ ମିଳେ, ଏହିପରି 9/11 ଦ୍ୱାରା ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ। ଏହାର ଶେଷ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ NINE, ELEVEN ରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଭାବରେ ଇସ୍ଲାମର ବିନାଶକୁ ପରିଚୟ କରାଏ, ଏବଂ ଯେମାନେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ଦାନିଏଲ NINE, ELEVEN ରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଅନୁଭବକୁ ପୂରଣ କରିଥିବେ।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।