ଚାଳିଶତମ ପଦର ଲୁକ୍କାୟିତ ଇତିହାସ - ସଂଖ୍ୟା ଚଉତିରିଶ

ଦଶମ ପଦରେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିବା ଇସ୍‌ଲାମର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଯୋଶିୟା ଲିଚ୍ ୧୮୩୮ ମସିହାରେ ପଞ୍ଚଦଶ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମୟ ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ କରି ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀର କେତେକ ଅଂଶ ଲିଚ୍‌ଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଗୁପ୍ତ ରହିଥିଲା। ୧୮୪୦ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୧ ତାରିଖ ସୁଦ୍ଧା ଲିଚ୍ ଏକ ଅଧିକ ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯାହା “ପାଞ୍ଚ ମାସ”ର ବାର୍ତ୍ତାରୁ ୧୮୩୮ ମସିହା ପରେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ୧୮୩୮ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର “ପାଞ୍ଚ ମାସ” ବାର୍ତ୍ତାର ଏକ ଅଂଶ ଲିଚ୍‌ଙ୍କଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ରହିଥିଲା। ପାଞ୍ଚ ମାସର ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀର ଏହି ଗୁପ୍ତ ଅଂଶର ମୁଦ୍ରା ୧୮୪୦ ମସିହା ପୂର୍ବରୁ ଲିଚ୍‌ଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ମୁଦ୍ରା ଖୋଲାଯିବା ଫଳରେ ୧୮୪୦ରୁ ୧୮୪୪ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ପ୍ରକାଶ ଘଟିଥିଲା।

ପଞ୍ଚମ ପଦର ପାଞ୍ଚ ମାସ ୨୦୨୬ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୁକ୍କାୟିତ ରହିଥିଲା। ଏଲୀଶାବେଥ ପାଞ୍ଚ ମାସର ଆତ୍ମଗୋପନ ପରେ ବାହାରକୁ ଆସିଲା ବେଳେ, ମରୀୟମ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ। ମରୀୟମ ଏହି ପାଞ୍ଚ ମାସର ଆତ୍ମଗୋପନକୁ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ କରନ୍ତି, କାରଣ ଏଲୀଶାବେଥଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ମରୀୟମ ଥିଲେ ଜଣେ ଗର୍ଭବତୀ କୁମାରୀ, ଆଉ ଏଲୀଶାବେଥ ଥିଲେ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେବାର ବୟସ ଅତିକ୍ରମ କରିସାରିଥିବା ଜଣେ ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ। ଉଭୟ ଜନ୍ମ ନିଜ ନିଜ ଭାବରେ ଅଲୌକିକ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ମରୀୟମ ଜଣେ କୁମାରୀ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଭାବବାଦୀ ଜଗତର ଅନ୍ତ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତି, ଏବଂ ଶେଷ କାଳରେ ମରୀୟମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କୁମାରୀମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ପାଞ୍ଚ ଜଣ ବୁଦ୍ଧିମତୀ କୁମାରୀ, ଯେଉଁମାନେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଫିଲାଦେଲ୍‌ଫୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଗଠନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାର ବୋଲି ଗଣନା କରାଯାଏ। ଏଲୀଶାବେଥଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ମାସର ଆତ୍ମଗୋପନ ପରେ ଷଷ୍ଠ ମାସରେ ଏଲୀଶାବେଥ ଓ ମରୀୟମ ପରସ୍ପର ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରନ୍ତି। ପଞ୍ଚମ ପଦର ପାଞ୍ଚ ମାସ ୨୦୨୬ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୁକ୍କାୟିତ ରହିଥିଲା।

ଯେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ମରିୟମ ନାଜରିତକୁ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ଜିଖରିୟ ଆଉ ନିର୍ବାକ୍ ରହିଲେ ନାହିଁ। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମରିୟମ ଏଲୀଶାବେଥଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ; ସେହି ସମୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ କଥା କହେ। ଜିଖରିୟ ହେଉଛନ୍ତି ଆଲ୍‌ଫା ପଥଚିହ୍ନ, ଯାହାଙ୍କୁ ନିର୍ବାକ୍ କରାଯାଏ, ଏବଂ ସେ ଓମେଗା ପଥଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ନିଜ ପୁତ୍ରର ଜନ୍ମ ସମୟରେ କଥା କହନ୍ତି। ଜିଖରିୟ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ରହିଛନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଉଭୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଏଲୀଶାବେଥ ହେଉଛନ୍ତି ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ମରିୟମ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନର ବାର୍ତ୍ତା, ଯାହା ଗୋପନରେ ରହିବାର ପାଞ୍ଚ ମାସ ଶେଷରେ ଏଲୀଶାବେଥଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦିଏ।

ନୋହଙ୍କ ଆଠଜଣିଆ ପରିବାର ପାଞ୍ଚ ମାସ ଧରି ଜାହାଜ ଭିତରେ ଲୁକ୍କାୟିତ ଥିଲା, ଏବଂ ତା’ପରେ ଜାହାଜଟି ଅରାରାଟ ପର୍ବତ ଉପରେ ସ୍ଥିର ହେଲା। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ ଏକ୍ସେଟରଠାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲା ଏବଂ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ପରିପୂରଣସ୍ୱରୂପ ୧୮୪୪ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ରହିଲା। ମରିୟମ ଏକ୍ସେଟରଠାରେ ଏଲୀଶାବେଥଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ।

୧୮୩୮ ମସିହାରେ ଲିଚ୍‌ଙ୍କଠାରୁ ଯେଉଁ ବାର୍ତ୍ତା ଗୋପନ ରଖାଯାଇଥିଲା, ତାହା ଥିଲା “ପାଞ୍ଚ ମାସ”ର ବାର୍ତ୍ତା। ପାଞ୍ଚ ମାସକୁ ଗୋପନ ରଖାଯିବା ବିଷୟଟି ଜାହାଜରେ ଥିବା ଆଠ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି; ଏହା ହେଉଛି ଏଲୀଶାବେଥ ନିଜ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର ପ୍ରଥମ ପାଞ୍ଚ ମାସ ଆତ୍ମଗୋପନ କରି ରହିବା। ୧୮୩୮ ମସିହାରେ ପ୍ରଭୁ ହିଁ ସେହି ପାଞ୍ଚ ମାସ ଉପରେ ସେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ହସ୍ତ ରଖିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ସେହି ପାଞ୍ଚ ମାସରୁ ନିଜ ହସ୍ତ ହଟାଇ, ତାହାର ପରିପୂରଣର ଦଶ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସେହି ତାରିଖ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଲିଚ୍‌ଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ଶେଷ କାଳରେ ଯେତେବେଳେ ପାଞ୍ଚ ମାସର ବାର୍ତ୍ତାର ମୁଦ୍ରା ଖୋଲାଯାଏ, ଯେପରି ଏବେ ତାହା ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଉଛି, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ୧୮୪୪ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୧୨ରୁ ୧୭ ତାରିଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏକ୍ସେଟର୍ ଶିବିର ସମାବେଶର ଛଅ ଦିନରେ ଆସି ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ସେହି ଛଅ ଦିନ ପରେ ୧୮୪୪ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛଅଷଠି ଦିନ ଥିଲା। ସମୁଦାୟ ବାସ୍ତରି ଦିନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାରେ ସ୍ଥାନିତ କରି ତା’ପରେ ପଥଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥକ୍ କଲେ, ଦେଖାଯାଏ ଯେ ଏକ୍ସେଟର୍ ଶିବିର ସମାବେଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିବା ଅବରୋଧର ଚିହ୍ନ ଥିଲା ଛଅ ଦିନ, ଯାହା ପରେ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛଅଷଠି ଦିନ ଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ଏହି ସମୟକାଳକୁ 6 6 6 ରୂପେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି।

ଏକ୍ସିଟରଠାରୁ ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର କାଳଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ଅବରୋଧର ଇତିହାସ କୟିନଙ୍କ ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଲେମକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଛି। ପାଞ୍ଚ ମାସର ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀର ମୁଦ୍ରା ଖୋଲାଯିବାର ଠିକ୍ ପରେ ଦ୍ୱାରଟି ବନ୍ଦ ହୁଏ। ଏହା ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମେ ବନ୍ଦ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଆଡ୍‌ଭେଣ୍ଟବାଦ ପାଇଁ ଏହି କ୍ରମିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ୯/୧୧ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଅବରୋଧ ସମୟରେ ଏହା ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଅବରୋଧ ଆସିଲେ, ଆପଣ କୟିନଙ୍କ ବଂଶର ଲେମକ କିମ୍ବା ଶେଥଙ୍କ ବଂଶର ଲେମକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କର ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶ କରିବେ। କୟିନଙ୍କ ବଂଶର ଲେମକଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଇତିହାସର ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ୬ ୬ ୬, ଏବଂ ଶେଥଙ୍କ ବଂଶର ଲେମକ ଓ ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ୭ ୭ ୭।

ନାଶ୍‌ଭିଲ୍‌ର ଅଗ୍ନିପିଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକର ଚେତାବନୀ ବିଷୟରେ ଆଡ୍‌ଭେଣ୍ଟବାଦୀମାନେ କାହିଁକି ନୀରବ ଥିଲେ ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିବା ସହିତ ଯେଉଁ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଆଡ୍‌ଭେଣ୍ଟବାଦକୁ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆଣେ, ସେହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ସହ ଦୁଇ ଲେମକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ 666 କିମ୍ବା 777 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଥିବା ଦୁଇଟି ଚରିତ୍ରର ପ୍ରକାଶ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। କ୍ରମଶଃ ତୀବ୍ରତର ହେଉଥିବା ଏହି ବିବାଦ ଅଚିରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ରବିବାର ଆଇନର ରୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାର ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ନିଦର୍ଶନରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ଯାହାର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ପୂର୍ବରୂପ ଢାଲୁ ପଥରେ ଉଠି ଜାହାଜରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା। କ୍ରମଶଃ ତୀବ୍ରତର ହେଉଥିବା ଏହି ଦୃଶ୍ୟମାନ ଚେତାବନୀର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ପୂର୍ବରୂପ ମଧ୍ୟ କର୍ମିଲ ପର୍ବତରେ ଏଲୀୟଙ୍କ ଅନୁଭବ ଏବଂ 1844 ମସିହାର ମିଲରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା।

ନଗରର ବିନାଶରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ଏକ ଅବରୋଧର ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀମୂଳକ ସଂରଚନା ଏପରି ଏକ ସମୟକାଳକୁ ଦର୍ଶାଏ, ଯାହା ଏକ ଚିହ୍ନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଏକ ଚିହ୍ନରେ ଶେଷ ହୁଏ। ଏହା ଏକ ସମୟକାଳ ଏବଂ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟବିନ୍ଦୁକୁ ଦର୍ଶାଏ। ପ୍ରତିମାର ଗଠନର ସମୟକାଳକୁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଈଶ୍ୱରପ୍ରେରିତ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଏହି ପ୍ରକାରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀମୂଳକ ସଂରଚନା ପଶୁର ପ୍ରତିମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସେହି ପରୀକ୍ଷାକାଳକୁ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଦର୍ଶାଏ, ଯାହା ପଶୁର ଛାପରେ ଚରମ ପରିଣତି ଲାଭ କରେ।

ଏହି ସମୟାବଧି ପଶୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଓ ପଶୁର ସ୍ୱରୂପରେ ପ୍ରତିମା ଗଠନକୁ ସୂଚିତ କରେ; ଯେତେବେଳେ ଗଠିତ ହୋଇଆସୁଥିବା ସେହି ପ୍ରତିମା ଏପରି ଏକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପହଞ୍ଚେ, ଯେଉଁଠାରେ ତାହା ନିଜ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏକ ରବିବାର ଆଇନକୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ଆଣିପାରେ, ସେତେବେଳେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ ଲାଗୁ କରାଯାଏ। ଯିରୂଶାଲମ ଧ୍ୱଂସ ହେବା ସମୟରେ ନବୂଖଦ୍ନିତ୍ସରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରୋମର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱର ଚିହ୍ନର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ପୂର୍ବରୂପ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା। ବାବିଲ ହେଉ କି ରୋମ, ଅବରୋଧର ସଂରଚନା ଶେଷକାଳର ଉତ୍ତର ଦେଶର ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରୁଛି। 1333ରୁ 1337 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓରହାନଙ୍କ ଅବରୋଧ ଏବଂ 1449 ମସିହା ଜୁଲାଇ 27 ତାରିଖରୁ 1453 ମସିହାରେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲର ଅବରୋଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାରି ବର୍ଷ କେବଳ 1840 ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ 11 ତାରିଖରୁ 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟାବଧିର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ପୂର୍ବରୂପ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ଏହି ଅବରୋଧଗୁଡ଼ିକ ବାଇବଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀର ପୂର୍ବୀୟ ବାୟୁର ସନ୍ତାନଗଣ ରୂପେ ଇସଲାମର ଭୂମିକା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରେ। ଉତ୍ତର ଦେଶର ରାଜା (ବାବିଲ କିମ୍ବା ରୋମ) ଏବଂ ପୂର୍ବୀୟ ବାୟୁର ବିଷୟବସ୍ତୁ ହେଉଛି ଦାନିୟେଲ 11:45ରେ ଥିବା “ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଆସୁଥିବା ସମ୍ବାଦ”।

୧୪୪୯ ମସିହା ଜୁଲାଇ ୨୭ ତାରିଖଠାରୁ ୧୪୫୩ ମସିହାରେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲ୍‌ର ଅବରୋଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାରି ବର୍ଷ କେବଳ ଏକ ଚାରିବର୍ଷୀୟ ସମୟକାଳକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ଏଥିସହ ୧୪୪୮ ମସିହାରେ ଜନ୍ ପାଲାଇଓଲୋଗୋସ୍‌ଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଯୋଡ଼ିଲେ, ଏହି ସମୟକାଳ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ରୂପେ ମଧ୍ୟ ନିରୂପିତ ହୁଏ।

ଏହି ସଂରଚନା ଯିରୂଶାଲମର ଉଭୟ ବିନାଶରେ ଏବଂ ନୋହଙ୍କ ସମୟର ଜଳପ୍ଳାବନରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଛି। ଏହା ମିଶରର ପ୍ରଥମ ନିସ୍ତାରପର୍ବରେ ରହିଛି, ଯେତେବେଳେ ସଂହାରକ ଦୂତ ଦ୍ୱାରରେ ରକ୍ତର ଚିହ୍ନ ଦେଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ଯାହା ପୂର୍ବ ଦିଗର ପବନସମୂହକୁ ମୁକ୍ତ କରାଯିବା ଓ ଜଳରାଶି ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାରୋ ଓ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀକୁ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟକୁ ନେଇଗଲା। ଏହି ସଂରଚନା ୩୧୩ ମସିହାରୁ ୩୨୧ ମସିହାର ପ୍ରଥମ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପର୍ଗାମସ୍ ମଣ୍ଡଳୀର ଆଲ୍‌ଫା ଇତିହାସରେ ରହିଛି, ଏବଂ ଜଷ୍ଟିନିଆନ୍‌ଙ୍କ ୫୩୩ ମସିହାର ଆଜ୍ଞାପତ୍ରଠାରୁ ୫୩୮ ମସିହାର ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପର୍ଗାମସ୍‌ର ଓମେଗା ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ରହିଛି। ପର୍ଗାମସ୍ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚିହ୍ନଟି ଏକ ରାଜାଦେଶ କିମ୍ବା ଏକ ଆଜ୍ଞାପତ୍ର, କିନ୍ତୁ ଉଭୟ ଏପରି ଏକ କାଳଖଣ୍ଡର ସୂତ୍ରପାତ କରେ, ଯାହା ଏକ ରବିବାର ଆଇନ ସହ ଚରମ ପରିଣତିରେ ପହଞ୍ଚେ।

ଯିହିଜିକଲଙ୍କ ଯିରୂଶାଲମ ଅବରୋଧ ଓ ଧ୍ୱଂସର କାଳଗତ ବିନ୍ୟାସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୫୮୭ରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୫୮୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିଲା: ସମୟର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତିମୂଳକ ଗଣନା ଅନୁସାରେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଏବଂ ବର୍ଜନମୂଳକ ଗଣନା ଅନୁସାରେ ୧.୫ ବର୍ଷ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀର ଅନ୍ୟ ଏକ ଅବରୋଧ-ବିନ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ପାନିୟମ୍ ସାମରିକ ଅଭିଯାନର ଦୁଇ ବର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି; ଏହି ଅଭିଯାନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୨୦୦ର ପାନିୟମ୍ ଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୧୯୮ର ସୀଦୋନ ଅବରୋଧ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା। ଯିହିଜିକଲଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ, ଲେମକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ, ଜନ୍ ପାଲାଇଓଲୋଗୋସ୍‌ଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ପାନିୟମ୍ ଯୁଦ୍ଧ ସହ ସଙ୍ଗତି ରଖେ।