ପଦ ଚାଳିଶର ଲୁକାଇଥିବା ଇତିହାସ - ସଂଖ୍ୟା ଚାରି

“ଆକାଶୀୟ ମହିମା ଏବଂ ଅତୀତର ନିର୍ଯାତନାମାନଙ୍କର ପୁନରାବୃତ୍ତି ଯେତେବେଳେ ଏକତ୍ର ମିଶିବ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଜୀବନ୍ତ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଅନୁଭବ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୌଣସି ଧାରଣା ଦେବା ଅସମ୍ଭବ। ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସିଂହାସନରୁ ନିସ୍ସରିତ ଆଲୋକରେ ଚାଲିବେ। ଦୂତମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ନିରନ୍ତର ସଂଯୋଗ ରହିବ। ଏବଂ ଶୟତାନ, ଦୁଷ୍ଟ ଦୂତମାନଙ୍କରେ ପରିବୃତ ହୋଇ, ନିଜକୁ ପରମେଶ୍ୱର ବୋଲି ଦାବି କରି, ସମ୍ଭବ ହେଲେ ନିର୍ବାଚିତମାନଙ୍କୁ ସୁଦ୍ଧା ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ।” Testimonies, volume 9, 16.

“ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ସେହି ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଯାହାର କାରଣରୁ ତାଙ୍କର ଅନେକ ଶିଷ୍ୟ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟର ଫଳ କ’ଣ ହେବ ତାହା ସେ ଜାଣୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର କୃପାମୟ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା। ସେ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ପରୀକ୍ଷାର ଘଣ୍ଟାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରିୟ ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁତର ଭାବେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ। ଗେଥସେମାନୀରେ ତାଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସଘାତ ଏବଂ କ୍ରୁଶାରୋପଣ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ହେବ। ଯଦି ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ପରୀକ୍ଷା ଦିଆଯାଇନଥାନ୍ତା, ତେବେ କେବଳ ସ୍ୱାର୍ଥପର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ଅନେକ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ରହିଥାନ୍ତେ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଚାରାଳୟରେ ଦୋଷୀ ଠାରେଇ ଦିଆଗଲା; ଯେତେବେଳେ ସେହି ଜନସମୂହ, ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜମାନଙ୍କର ରାଜା ବୋଲି ସ୍ୱାଗତ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ହିସ୍‌ କରି ଉପହାସ କଲେ ଏବଂ ଗାଳି ଦେଲେ; ଯେତେବେଳେ ଠାଠ୍ଟା କରୁଥିବା ଭିଡ଼ ଚିତ୍କାର କଲା, ‘ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଦିଅ!’—ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ପାର୍ଥିବ ଆକାଙ୍କ୍ଷା ବିଫଳ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଏହି ସ୍ୱାର୍ଥସାଧକ ଲୋକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଜମାନଙ୍କର ନିଷ୍ଠାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟତମ ଆଶାଗୁଡ଼ିକର ଧ୍ୱଂସରେ ଜନିତ ଶୋକ ଓ ନିରାଶା ସହିତ ଅତିରିକ୍ତ ଭାବେ ଏକ ତୀବ୍ର, ହୃଦୟଭାରାକ୍ରାନ୍ତ କରୁଥିବା ବ୍ୟଥା ଆଣିଦେଇଥାନ୍ତେ। ସେହି ଅନ୍ଧକାରର ଘଣ୍ଟାରେ, ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ ସେମାନଙ୍କର ଉଦାହରଣ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସହିତ ଟେଣିନେଇପାରୁଥାନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଏହି ସଙ୍କଟକୁ ସେତେବେଳେ ଆଣିଲେ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏଯାବତ୍ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଅନୁସରୀମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ଼ କରିପାରୁଥିଲେ।”

“କରୁଣାମୟ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ବିନାଶର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନରେ ଥାଇ, ସ୍ନେହଭାବରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପଥକୁ ସମତଳ କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଲେ!” The Desire of Ages, 394.

ଏବଂ ସେ ସପ୍ତମ ମୋହର ଖୋଲିଦେବା ପରେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରାୟ ଅର୍ଧଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୀରବତା ହେଲା। ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ସାତଜଣ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସାତଟି ତୂରୀ ଦିଆଗଲା। ଏବଂ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତ ଆସି ବେଦୀ ପାଖରେ ଠିଆ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ହାତରେ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧୂପପାତ୍ର ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ଧୂପ ଦିଆଗଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ସିଂହାସନର ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବେଦୀ ଉପରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ରଜନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ତାହା ଅର୍ପଣ କରିବେ। ଏବଂ ସେହି ଧୂପର ଧୂଆଁ, ଯାହା ପବିତ୍ରଜନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଥିଲା, ଦୂତଙ୍କ ହାତରୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିଗଲା। ଏବଂ ଦୂତ ସେହି ଧୂପପାତ୍ରକୁ ନେଇ, ବେଦୀର ଅଗ୍ନିରେ ତାହାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ତାହାପରେ ଧ୍ୱନି, ମେଘଗର୍ଜନ, ବିଜୁଳି ଚମକ, ଏବଂ ଭୂମିକମ୍ପ ହେଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 8:1–5।

“ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ଦେଶରୁ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଉପକୃତ ହୋଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ସେମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଯିଶୁଙ୍କ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରାଳୟର ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା। ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସେହି ଦୁଇଟି ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ଏପରି ଅନ୍ଧକାରମୟ କରିଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶର ପଥ ଦେଖାଉଥିବା ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶରେ ସେମାନେ କୌଣସି ଆଲୋକ ଦେଖିପାରୁନାହାନ୍ତି। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ଯେପରି ଯିହୁଦୀମାନେ ଯିଶୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ନାମମାତ୍ର ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ଏହି ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଦେଇଛନ୍ତି; ଏହିକାରଣରୁ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶର ପଥ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଯିଶୁଙ୍କ ମଧ୍ୟସ୍ଥତାରୁ ସେମାନେ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେପରି ଯିହୁଦୀମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ନିର୍ବ୍ୟର୍ଥ ବଳିଦାନ ଅର୍ପଣ କରୁଥିଲେ, ସେପରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯିଶୁ ଯେଉଁ ବିଭାଗକୁ ଛାଡ଼ି ଆସିଛନ୍ତି ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ନିଜମାନଙ୍କର ନିର୍ବ୍ୟର୍ଥ ପ୍ରାର୍ଥନାମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ଏହି ଛଳନାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଶୟତାନ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଏହି ନାମଧାରୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନଙ୍କର ମନକୁ ନିଜ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ କରେ, ଏବଂ ନିଜର ଶକ୍ତି, ନିଜର ଚିହ୍ନମାନ, ଓ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଫାନ୍ଦରେ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ବାନ୍ଧି ରଖେ।” Early Writings, 259–261.

“ଆମର ଅତୀତ ଇତିହାସକୁ ପୁନରାଲୋଚନା କରୁଥାଇ, ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ଥିତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗ୍ରଗତିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୁଁ କହିପାରେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ହେଉ! ପରମେଶ୍ୱର ଯାହା ସାଧନ କରିଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଦେଖେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ନେତାରୂପେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ନେଇ ବିଶ୍ୱାସରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ। ଭବିଷ୍ୟତ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆମ ପାଇଁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ, କେବଳ ଏତିକି—ଯଦି ଆମେ ପ୍ରଭୁ ଯେପରି ଆମକୁ ନେତୃତ୍ୱ କରିଆସିଛନ୍ତି ସେହି ପଥକୁ, ଏବଂ ଆମର ଅତୀତ ଇତିହାସରେ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାକୁ ଭୁଲିଯାଉ।” Testimonies to Ministers, 31.

“ଅନୁଛେଦ 1—ରାଜାଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ”

“‘ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟ, ଏବଂ ଯିଏ ଆସିବାକୁ ଅଛନ୍ତି ସେ ଆସିବେ, ଏବଂ ବିଳମ୍ବ କରିବେ ନାହିଁ।’ ହିବ୍ରୁ 10:37।”

ଆଉ ଥୋଡ଼ିଏ ସମୟ ପରେ, ଯିଏ ଆସିବେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବେ, ଏବଂ ବିଳମ୍ବ କରିବେ ନାହିଁ। ଏବେ ଧର୍ମୀ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବେ; କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ପଛକୁ ହଟେ, ମୋର ପ୍ରାଣ ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନୁହେଁ, ଯେମାନେ ବିନାଶ ପାଇଁ ପଛକୁ ହଟନ୍ତି; ବରଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଯେମାନେ ଆତ୍ମାର ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ହିବ୍ରୁ 10:37–39।

ଦେଖ, ଯାହାର ପ୍ରାଣ ଅହଂକାରରେ ଫୁଲିଉଠିଛି, ତାହା ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ସରଳ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମୀ ଜନ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବ। ହବକ୍କୂକ 2:4।

“ଶେଷ ସଙ୍କଟ”

“ଆମେ ଶେଷକାଳରେ ବାସ କରୁଛୁ। କାଳର ଦ୍ରୁତଗତିରେ ପୂରଣ ହେଉଥିବା ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷଣା କରୁଛି ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ନିହିତ। ଯେ ଦିନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ବାସ କରୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଗଭୀର ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା କ୍ରମେ କିନ୍ତୁ ନିଶ୍ଚୟଭାବେ ପୃଥିବୀରୁ ପ୍ରତ୍ୟାହୃତ ହେଉଛନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କୃପାକୁ ତୁଚ୍ଛ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ମହାମାରୀମାନେ ଏବଂ ନ୍ୟାୟବିଚାରମାନେ ଆଗରୁହିଁ ପତିତ ହେଉଛନ୍ତି। ସ୍ଥଳ ଓ ସମୁଦ୍ରର ବିପର୍ଯ୍ୟୟଗୁଡ଼ିକ, ସମାଜର ଅସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥା, ଯୁଦ୍ଧର ଆତଙ୍କସୂଚନାଗୁଡ଼ିକ—ଏସବୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ। ସେମାନେ ସର୍ବାଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆସନ୍ତା ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବସୂଚିତ କରୁଛନ୍ତି।”

“ଅଶୁଭର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଶକ୍ତିମାନେ ନିଜ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ଏକତ୍ର କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସୁଦୃଢ଼ଭାବେ ସଂଗଠିତ ହେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଶେଷ ମହାସଙ୍କଟ ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ସୁଦୃଢ଼ କରୁଛନ୍ତି। ଆମର ଜଗତରେ ଶୀଘ୍ରହି ମହାନ ପରିବର୍ତ୍ତନମାନେ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି, ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ଘଟଣାକ୍ରମ ଦ୍ରୁତ ହେବ।”

“ଜଗତର ପରିସ୍ଥିତି ପ୍ରକାଶ କରୁଛି ଯେ ସଙ୍କଟପୂର୍ଣ୍ଣ କାଳ ଆମ ଉପରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ଦୈନିକ ସମ୍ବାଦପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ନିକଟ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ଆସୁଥିବାର ସଙ୍କେତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଦୁସ୍ସାହସିକ ଦୁଷ୍କର୍ମମୟ ଲୁଟପାଟ ବାରମ୍ବାର ଘଟୁଛି। ଧର୍ମଘଟ ସାଧାରଣ ଘଟଣା ହୋଇପଡ଼ିଛି। ଚାରିଦିଗରେ ଚୋରି ଓ ହତ୍ୟା ଘଟୁଛି। ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାଙ୍କ ଅଧୀନ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପୁରୁଷ, ନାରୀ ଓ ଛୋଟ ଛୋଟ ଶିଶୁମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ନେଉଛନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ଦୁର୍ବ୍ୟସନରେ ମୋହାବିଷ୍ଟ ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଅମଙ୍ଗଳ ପ୍ରବଳ ହେଉଛି।”

ଶତ୍ରୁ ନ୍ୟାୟକୁ ବିକୃତ କରିବାରେ ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ସ୍ୱାର୍ଥପର ଲାଭର ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଛି। “ନ୍ୟାୟ ଦୂରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି; କାରଣ ସତ୍ୟ ରାସ୍ତାରେ ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସମତା ପ୍ରବେଶ କରିପାରୁନାହିଁ।” ଯିଶାୟ 59:14। ବଡ଼ ବଡ଼ ସହରମାନଙ୍କରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ଦରିଦ୍ରତା ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାରେ ଜୀବନଯାପନ କରୁଛନ୍ତି, ଆହାର, ଆଶ୍ରୟ ଓ ବସ୍ତ୍ରରୁ ପ୍ରାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଞ୍ଚିତ; ଯେତେବେଳେ ସେହି ସହରମାନଙ୍କରେ ଏମିତି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ହୃଦୟ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରିପାରେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଅଛି, ଯେମାନେ ଆଡମ୍ବରପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ବ୍ୟତୀତ କରୁଛନ୍ତି, ନିଜମାନଙ୍କ ଧନକୁ ଆଡମ୍ବରରେ ସଜାଯାଇଥିବା ଘରବାଡ଼ି ଉପରେ, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଅଳଙ୍କାର ଉପରେ, କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଖରାପ ଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଭୋଗର ତୃପ୍ତି ପାଇଁ, ମଦ୍ୟ, ତମାକୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସେହି ପଦାର୍ଥମାନଙ୍କ ଉପରେ ବ୍ୟୟ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ମସ୍ତିଷ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ମନକୁ ଅସନ୍ତୁଳିତ କରେ ଏବଂ ଆତ୍ମାକୁ ଅଧଃପତିତ କରେ। ଭୋକା ମାନବଜାତିର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଉଠିଯାଉଛି, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରକାରର ଅତ୍ୟାଚାର ଓ ଶୋଷଣ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ବିପୁଳ ବିଶାଳ ସମ୍ପତ୍ତି ସଂଗ୍ରହ କରୁଛନ୍ତି।

“ଏକ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସିଟିରେ ଥିଲି, ରାତ୍ରିକାଳରେ ମୋତେ ଏପରି ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଡାକାଗଲା ଯେ, ଭବନଗୁଡ଼ିକ ତଳ ପରେ ତଳ ଉଠି ସ୍ୱର୍ଗଦିଗକୁ ଉଦ୍ଧତ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ନିରୋଧକ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କର ମାଲିକମାନେ ଓ ନିର୍ମାତାମାନଙ୍କର ମହିମା ପାଇଁ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଭବନଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ, ଏବଂ ଆହୁରି ଅଧିକ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠୁଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା। ଯେମାନଙ୍କର ଏହି ଭବନଗୁଡ଼ିକ ଥିଲା, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଏହା ପଚାରୁନଥିଲେ: ‘ଆମେ କିପରି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ବିତ କରିପାରିବୁ?’ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ନଥିଲେ।”

“ମୁଁ ଭାବିଲି: ‘ହାଏ, ଯେମାନେ ଏପରିଭାବେ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ବ୍ୟୟ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦି ନିଜମାନଙ୍କର ପଥକୁ ଈଶ୍ୱର ଯେପରି ଦେଖନ୍ତି ସେପରି ଦେଖିପାରନ୍ତା! ସେମାନେ ଭବ୍ୟ ଭବନଗୁଡ଼ିକ ସଂଚୟ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଶାସକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେମାନଙ୍କର ଯୋଜନା ଓ ଉପାୟ-ଉଦ୍ଭାବନ କେତେ ମୂର୍ଖତାପୂର୍ଣ୍ଣ! ସେମାନେ ହୃଦୟ ଓ ମନର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏହା ଅଧ୍ୟୟନ କରୁନାହାନ୍ତି ଯେ କିପରି ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିପାରିବେ। ସେମାନେ ଏହାକୁ, ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ, ଦୃଷ୍ଟିରୁ ହରାଇଦେଇଛନ୍ତି।’”

“ଏହି ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚ ଭବନଗୁଡ଼ିକ ଉପରକୁ ଉଠିବା ସମୟରେ, ସେଗୁଡ଼ିକର ମାଲିକମାନେ ସ୍ୱୟଂତୃପ୍ତି ପୂରଣ କରିବାକୁ ଏବଂ ନିଜ ପଡ଼ୋଶୀମାନଙ୍କର ଈର୍ଷ୍ୟା ଉଦ୍ଦୀପିତ କରିବାକୁ ଧନ ବ୍ୟୟ କରିପାରୁଥିବାରୁ ଆକାଂକ୍ଷାମୟ ଗର୍ବରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏପରି ଭାବେ ଯେ ଧନ ନିବେଶ କରୁଥିଲେ, ତାହାର ବହୁଂଶ ଅତ୍ୟାଚାରମୂଳକ ଆଦାୟ ଦ୍ୱାରା, ଗରିବମାନଙ୍କୁ ଚାପି ଚୁଷି ନେବା ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜନ କରାଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ଭୁଲି ଯାଇଥିଲେ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟବସାୟିକ ଲେନଦେନର ଏକ ହିସାବ ରଖାଯାଉଛି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟାୟ ଚୁକ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ କପଟମୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ସେଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହେଉଛି। ସମୟ ଆସୁଛି, ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ଠକେଇ ଓ ଉଦ୍ଧତତାରେ ଏମିତି ଏକ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ, ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନେ ଶିଖିବେ ଯେ ଯିହୋବାଙ୍କର ସହିଷ୍ଣୁତାର ମଧ୍ୟ ଏକ ସୀମା ଅଛି।”

“ତାହାପରେ ଯେ ଦୃଶ୍ୟଟି ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ସେହିଟି ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡର ଏକ ସତର୍କ ସଙ୍କେତ ଥିଲା। ଲୋକମାନେ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ କଥିତ ଭାବେ ଅଗ୍ନିରୋଧକ ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି କହିଲେ: ‘ଏଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସୁରକ୍ଷିତ।’ କିନ୍ତୁ ସେହି ଭବନଗୁଡ଼ିକ ପିଚ୍‌ରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପରି ଭସ୍ମୀଭୂତ ହୋଇଗଲା। ଅଗ୍ନିନିବାରଣ ଯନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବିନାଶକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ କିଛିମାତ୍ର କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଅଗ୍ନିନିବାରକମାନେ ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଚଳାଇବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ।”

“ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମୟ ଆସିଲେ, ଯଦି ଗର୍ବିତ ଓ ଆକାଙ୍କ୍ଷୀ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିନଥାଏ, ତେବେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେଖିବେ ଯେ, ଯେହିଁ ହସ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲା, ସେହି ହସ୍ତ ବିନାଶ କରିବାରେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ। ପୃଥିବୀର କୌଣସି ଶକ୍ତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତକୁ ରୋକି ପାରିବ ନାହିଁ। ଭବନ ନିର୍ମାଣରେ ଏମିତି କୌଣସି ପଦାର୍ଥ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶରୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ, ଯେବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଆସିବ ଯେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଅବହେଳା ଏବଂ ସ୍ଵାର୍ଥପର ଆକାଙ୍କ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରତିଫଳ ପଠାଇବେ।”

“ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଓ ରାଜନୀତିଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁଦ୍ଧା ବର୍ତ୍ତମାନ ସମାଜର ଅବସ୍ଥାର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାରଣଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝୁଥିବା ଲୋକ ବହୁତ ନାହାନ୍ତି। ଯେମାନେ ଶାସନର ଲଗାମ ଧରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନୈତିକ ଦୁର୍ନୀତି, ଦରିଦ୍ରତା, ନିର୍ଧନତା ଓ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଅପରାଧର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିପାରୁନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ବ୍ୟର୍ଥଭାବେ ବ୍ୟବସାୟିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ଅଧିକ ସୁରକ୍ଷିତ ଭିତ୍ତିରେ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି। ଯଦି ମଣିଷମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଶିକ୍ଷାପ୍ରତି ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରୁଥିବା ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକର ଏକ ସମାଧାନ ମିଳିଥାନ୍ତା।”

“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଜଗତର ଅବସ୍ଥା କିପରି ଥିବ, ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଲୁଟ ଓ ଜୁଲୁମ ଦ୍ୱାରା ବିପୁଳ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏଭଳି ଲେଖାଯାଇଛି: ‘ତୁମେ ଶେଷ ଦିନମାନ ପାଇଁ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରିଛ। ଦେଖ, ତୁମମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର କଟିଥିବା ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କର ଦରମା, ଯାହାକି ତୁମେ କପଟରେ ରୋକି ରଖିଛ, ତାହା ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରୁଛି; ଏବଂ ଯେମାନେ କ୍ଷେତ୍ର କାଟିଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଭୋଗବିଳାସରେ ଜୀବନଯାପନ କରିଛ ଏବଂ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରରେ ଲିନ ହୋଇଛ; ବଧର ଦିନରେ ଯେପରି, ସେପରି ତୁମେ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ପୁଷ୍ଟ କରିଛ। ତୁମେ ଧାର୍ମିକକୁ ଦୋଷୀ କରି ହତ୍ୟା କରିଛ; ସେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁନାହିଁ।’ ଯାକୁବ 5:3–6।”

“କିନ୍ତୁ ସମୟର ଶୀଘ୍ର-ପୂରଣଶୀଳ ଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସତର୍କବାଣୀକୁ କିଏ ପଢ଼ୁଛି? ସାଂସାରିକ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାହା କେମିତି ପ୍ରଭାବ ପକାଉଛି? ସେମାନଙ୍କର ମନୋଭାବରେ କେମିତି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଉଛି? ନୋହଙ୍କ ଯୁଗର ଜଗତର ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କର ମନୋଭାବରେ ଯେପରି ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି ନୁହେଁ। ସାଂସାରିକ ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଭୋଗବିଲାସରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ, ଜଳପ୍ରଳୟପୂର୍ବ ଲୋକମାନେ ‘ଜଳପ୍ରଳୟ ଆସି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାହି ନେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ଜାଣିଲେ ନାହିଁ।’ ମାଥିଉ 24:39। ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରେରିତ ସତର୍କବାଣୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ। ଏବଂ ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସତର୍କ କଣ୍ଠସ୍ୱରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବହେଳା କରି, ଜଗତ ଅନନ୍ତ ବିନାଶ ଦିଗରେ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଧାଉଛି।”

“ଜଗତ ଯୁଦ୍ଧର ଆତ୍ମାରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇଉଠିଛି। ଦାନିଏଲଙ୍କ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପ୍ରାୟ ତାହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂରଣତାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ଶୀଘ୍ରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମାନଙ୍କରେ କୁହାଯାଇଥିବା କ୍ଲେଶର ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଘଟିବ।”

“‘“ଦେଖ, ପ୍ରଭୁ ପୃଥିବୀକୁ ଶୂନ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାକୁ ଉଜାଡ଼ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାକୁ ଉଲଟାଇ ଦିଅନ୍ତି, ଓ ତାହାର ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କୁ ଚାରିଦିଗକୁ ଛିତରାଇ ଦିଅନ୍ତି…. କାରଣ ସେମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥାମାନଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଛନ୍ତି, ବିଧିକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଛନ୍ତି, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଚୁକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ଶାପ ପୃଥିବୀକୁ ଗ୍ରସି ନେଇଛି, ଏବଂ ତାହାରେ ବସୁଥିବାମାନେ ଉଜାଡ଼ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି…. ଢୋଳର ଆନନ୍ଦଧ୍ୱନି ଥମ୍କିଯାଏ, ଉଲ୍ଲାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କର କୋଳାହଳ ଶେଷ ହୁଏ, ବୀଣାର ଆନନ୍ଦ ନିବୃତ୍ତ ହୁଏ।’ ଯିଶାୟ 24:1–8.

“‘ହାୟ, ସେହି ଦିନ ପାଇଁ! କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ ସମୀପରେ ଆସିଛି, ଏବଂ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ବିନାଶ ସଦୃଶ ସେ ଆସିବ…. ବୀଜ ସେମାନଙ୍କର ମାଟିର ଢେକୁଳି ତଳେ ପଚିଯାଇଛି, ଧାନାଗାରଗୁଡ଼ିକ ଉଜାଡ଼ ପଡ଼ିଛି, ଗୋଦାମଗୁଡ଼ିକ ଭଙ୍ଗି ପଡ଼ିଛି, କାରଣ ଧାନ ଶୁଖିଯାଇଛି। ପଶୁମାନେ କିପରି କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଛନ୍ତି! ଗୋବନ୍ଧମାନଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚରଣଭୂମି ନାହିଁ; ହଁ, ମେଷପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଜାଡ଼ କରାଯାଇଛନ୍ତି।’ ‘ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ଶୁଖିଯାଇଛି, ଏବଂ ଅଞ୍ଜୀର ଗଛ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଇଛି; ଦାଳିମ୍ବ ଗଛ, ଖଜୁରୀ ଗଛ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ସେଉ ଗଛ—କ୍ଷେତ୍ରର ସମସ୍ତ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଖିଯାଇଛନ୍ତି; କାରଣ ଆନନ୍ଦ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଖି ଚାଲିଗଲା।” ଯୋଏଲ 1:15–18, 12.

“‘ମୋର ହୃଦୟର ଗଭୀରତମ ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ବ୍ୟଥିତ; … ମୁଁ ନିରବ ରହି ପାରୁନାହିଁ, କାରଣ, ହେ ମୋର ପ୍ରାଣ, ତୁମେ ତୂରୀର ଶବ୍ଦ, ଯୁଦ୍ଧର ସଙ୍କେତଧ୍ୱନି ଶୁଣିଛ। ବିନାଶ ଉପରେ ବିନାଶ ଘୋଷିତ ହେଉଛି; କାରଣ ସମଗ୍ର ଦେଶ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଗଲା।’ ଯିରିମିୟ 4:19, 20।”

“‘ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ସେ ଆକାରହୀନ ଓ ଶୂନ୍ୟ ଥିଲା; ଏବଂ ଆକାଶମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କରେ କୌଣସି ଆଲୋକ ନଥିଲା। ମୁଁ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ସେମାନେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ମାନେ ହାଲୁକାଭାବେ ଦୋଳିତ ହେଉଥିଲେ। ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ସେଠାରେ କୌଣସି ମଣିଷ ନଥିଲା, ଏବଂ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀ ପଳାଇଯାଇଥିଲେ। ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ଫଳବତୀ ସ୍ଥାନ ଏକ ମରୁଭୂମି ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ସମସ୍ତ ନଗର ଧ୍ୱଂସ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା।’ ପଦ ୨୩–୨୬।”

“‘“ହାୟ! କାରଣ ସେହି ଦିନ ମହାନ, ଏମିତି ଯେ ତାହା ପରି ଆଉ କୌଣସି ନାହିଁ; ସେହିଟି ଯାକୋବଙ୍କ ସଙ୍କଟର ସମୟ; ତଥାପି ସେ ତାହାରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବ।” ଯିରିମିୟ 30:7.

“ଏହି ଜଗତରେ ସମସ୍ତେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଥିଏ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପକ୍ଷ ନେଇନାହାନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ଅନିଷ୍ଠ ହୋଇଯାଇନାହାନ୍ତି। କିଛି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ; କାରଣ ଯୋହନ ଲେଖୁଛନ୍ତି: ‘ଏଠାରେ ସେମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।’ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:12। ଶୀଘ୍ରେ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି ଓ ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ସେବା କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଚାଳିତ ହେବ। ଶୀଘ୍ରେ ଯାହାକି କମ୍ପିତ ହୋଇପାରେ ସେ ସବୁ କମ୍ପିତ ହେବ, ଯେଣୁଏ ଯାହା କମ୍ପିତ ହୋଇପାରେନାହିଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିପାରେ।”

“ଶୟତାନ ବାଇବେଲର ଏକ ପରିଶ୍ରମୀ ଅଧ୍ୟେତା ଅଟେ। ସେ ଜାଣେ ଯେ ତାହାର ସମୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ, ଏବଂ ସେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ବିଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମହିମା ଏବଂ ଗତକାଳୀନ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାମାନଙ୍କର ପୁନରାବୃତ୍ତି ଏକତ୍ର ହେବ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀରେ ଜୀବିତ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଅନୁଭବ କିପରି ହେବ, ତାହା ବିଷୟରେ କୌଣସି ଧାରଣା ଦେବା ଅସମ୍ଭବ। ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସିଂହାସନରୁ ନିଷ୍ପନ୍ନ ଆଲୋକରେ ଚାଲିବେ। ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ନିରନ୍ତର ସଂଯୋଗ ରହିବ। ଏବଂ ଶୟତାନ, ଦୁଷ୍ଟ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ ହୋଇ, ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଦାବି କରି, ସମ୍ଭବ ହେଲେ ସ୍ୱୟଂ ଚୟିତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଠକାଇବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ନିଜମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ଖୋଜିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଶୟତାନ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ନକଲ କରିବ, ଯେଗୁଡ଼ିକ କରାଯିବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରୀକ୍ଷିତ ଓ ସତ୍ୟାପିତ ଲୋକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ Exodus 31:12–18 ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଚିହ୍ନରେ ପାଇବେ। ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତ ବଚନ ଉପରେ ନିଜମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥାନ ନେବାକୁ ହେବ: ‘ଲିଖିତ ଅଛି।’ ଏହାହିଁ ଏକମାତ୍ର ଭିତ୍ତି, ଯାହା ଉପରେ ସେମାନେ ନିରାପଦ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇପାରିବେ। ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ କରିଥିବା ନିଜମାନଙ୍କ ଚୁକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଦିନ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରହୀନ ଏବଂ ଆଶାହୀନ ହେଇ ରହିବେ।”

“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସକମାନେ ବିଶେଷତଃ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନଭାବ ଦ୍ୱାରା ପୃଥକ୍ ପରିଚିହ୍ନିତ ହେବେ, କାରଣ ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିର ଚିହ୍ନ ଏବଂ ମଣିଷଙ୍କର ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଉପରେ ତାଙ୍କର ଅଧିକାରର ସାକ୍ଷୀ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ସ୍ମାରକକୁ ଭଞ୍ଜିଦେବା ଓ ରୋମର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ପୃଥକ୍ ପରିଚିହ୍ନିତ ହେବେ। ଏହି ସଂଘର୍ଷର ପ୍ରଶ୍ନରେ ସମଗ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଜଗତ ଦୁଇଟି ବିଶାଳ ଶ୍ରେଣୀରେ ବିଭକ୍ତ ହେବ—ଏକ ପକ୍ଷରେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି; ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାର ଚିହ୍ନ গ্ৰହଣ କରନ୍ତି। ଯଦ୍ୟପି ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ‘କ୍ଷୁଦ୍ର ଓ ମହାନ, ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ର, ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ଦାସ,’ ପଶୁର ଚିହ୍ନ গ্ৰହଣ କରାଇବା ପାଇଁ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଏକତ୍ର କରିବେ, ତଥାପି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ତାହା গ্ৰହଣ କରିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:16। ପାଟମସର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଦେଖିଲେ, ‘ଯେମାନେ ପଶୁ, ତାହାର ପ୍ରତିମା, ତାହାର ଚିହ୍ନ, ଓ ତାହାର ନାମର ସଂଖ୍ୟା ଉପରେ ଜୟଲାଭ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ କାଚର ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବୀଣାଧାରୀ,’ ଏବଂ ମୋଶା ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କର ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 15:2।”

“ଭୟଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ଓ କଠିନ ପରିକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି। ଯୁଦ୍ଧର ଆତ୍ମା ପୃଥିବୀର ଗୋଟିଏ ସୀମାରୁ ଅନ୍ୟ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଛି। କିନ୍ତୁ ଯେ ଆସୁଥିବା ସଙ୍କଟକାଳର ମଧ୍ୟରେ,—ଏମିତି ଏକ ସଙ୍କଟକାଳ, ଯାହା କୌଣସି ଜାତି ଥିବା ସମୟରୁ ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ହୋଇନଥିଲା,—ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୟିତ ଲୋକମାନେ ଅଚଳ ରହିବେ। ଶୟତାନ ଓ ତାହାର ସୈନ୍ୟଦଳ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ, କାରଣ ପରାକ୍ରମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବେ।” Testimonies, volume 9, 11–17.