ଶ୍ଲୋକ ଚାଳିଶର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ - ସଂଖ୍ୟା ଛଅ

ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସର ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଉଭୟ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଓ ବାହ୍ୟ ରେଖାମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବୁ, ଯେଉଁମାନେ ଏବେ ପଦ ଚାଳିଶରେ “ଶେଷ ସମୟ” ଠାରୁ ପଦ ଏକଚାଳିଶର “ରବିବାର ଆଇନ” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ବୋଲି ବୁଝାଯାଉଛନ୍ତି। ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରେଖା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଓ ଏକାଦଶ ପଦ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। ବାହ୍ୟ ରେଖା ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଏକାଦଶ ପଦ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। ଦାନିଏଲ ଏକାଦଶ—ଏକାଦଶ ପଦର ବାହ୍ୟ ରେଖା 2014 ମସିହାରେ ଇତିହାସରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏକାଦଶ—ଏକାଦଶ ପଦର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରେଖା 31 ଡିସେମ୍ବର, 2023 ରେ ଇତିହାସରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ବାହ୍ୟ ରେଖା ପୃଥିବୀ ପଶୁର ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରେଖା ପୃଥିବୀ ପଶୁର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକର ବିଷୟରୂପେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରମୁଖ ଜାତିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ସେହି ଜାତି ହେଉଛି ପୃଥିବୀର ପଶୁ, ଯେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପାପାସନୀୟ ସମୁଦ୍ର ପଶୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଗୋଟିଏ ପ୍ରମୁଖ ଜାତି, ଦଶଟି ଜାତିର ଗୋଟିଏ ମହାସଂଘ, ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଜାଲିଆତ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ସେହି ଜାତି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା, ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀ ପଶୁ; ଜାଲିଆତ ଚର୍ଚ୍ଚ ହେଉଛି ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ସମୁଦ୍ର ପଶୁ; ଏବଂ ଅଶୁଭର ବାଇବେଲସମ୍ମତ ଦଶ-ରାଜା ମହାସଂଘ ହେଉଛି ଜାତିସଂଘ। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଷୋଳ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅଜଗର, ପଶୁ ଏବଂ ଭଣ୍ଡ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଏହି ତିନୋଟି ଶକ୍ତି ଜଗତକୁ ଆର୍ମାଗେଦୋନ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଏ।

ଦାନିଏଲ ଗ୍ରନ୍ଥର ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶରୁ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ପଦ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି; ସେଠାରେ ପଦ୍ୟ ପଞ୍ଚଚାଳିଶରେ ନକଲି ମଣ୍ଡଳୀ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ମହିମାମୟ ପବିତ୍ର ପର୍ବତର ନିକଟେ ନିଜର ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚେ, ଯାହା ଭୌଗୋଳିକ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନ ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ। ପଦ୍ୟ ଚାଳିଶ 1798 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ସମୁଦ୍ର ପଶୁ—ଅର୍ଥାତ୍ ନକଲି ମଣ୍ଡଳୀ—ଘାତକ ଆଘାତ ପାଇଥିଲା; ଏବଂ ଏହି ଅଂଶଟି ସେହି ପୁନରୁତ୍ଥିତ ସମୁଦ୍ର ପଶୁ ସହିତ ଶେଷ ହୁଏ, ଯିଏ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତର ଅଧ୍ୟାୟର ବେଶ୍ୟା, ଏବଂ ଯିଏ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ମରେ; ଏପରିଭାବେ ଏହି ଅଂଶଟି ଯେଉଁଠାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ସେଠିଏ ଶେଷ ହୁଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଓ ଦାନିଏଲ—ଉଭୟ ଗ୍ରନ୍ଥରେ—ପ୍ରମୁଖ ଜାତି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ବିଦ୍ରୋହ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀ ପଶୁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଷୋଳହ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହି ପୃଥିବୀ ପଶୁଟି ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ମଧ୍ୟ; ଏବଂ ଦାନିଏଲ 11:40 ରେ ଏହା ରଥ, ଜାହାଜ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ଅଟେ।

ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ—ଉଭୟର ବିଷୟ ଥିବା ଜାତି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସେହି ଜାତିର ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି ସତ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାପିତ ବାଇବେଲୀୟ ତଥ୍ୟ, ଯାହାକୁ ଲାଓଦିକିୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଏକ ଅର୍ଧସତ୍ୟର ଆଡ଼ରେ ଲୁଚି ରହି ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ଏହି ବିଷୟରେ ସେମାନେ ଯେଉଁ ଅର୍ଧସତ୍ୟର ଆଡ଼ ନେଉଛନ୍ତି, ସେହା ହେଉଛି—ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଓ ସୋଳହ ଅଧ୍ୟାୟର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା—ଉଭୟେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସୂଚିତ କରେ ବୋଲି ସେମାନେ ସମ୍ମତ; ତଥାପି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ବୋଲି ସେମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ଈଶ୍ୱର କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ମିଶର ସହିତ ସମ୍ପର୍କ କଲେ, ଫେରାଉନ୍ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟ ଥିଲେ; ପରେ ବାବିଲ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ କଲାବେଳେ ନବୂଖଦ୍ନେସର ଓ ବେଲ୍ଶସରଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। କୋରେଶଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଦାରିୟସଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ବାଇବେଲ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଶେଷ ଶାସକଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଏହା କୌଣସି ସାଧାରଣ ଉଲ୍ଲେଖ ନୁହେଁ। ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଜାଣେ ଯେ ଶେଷ-ସମୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର କିଏ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱର ଜାତି ସହିତ ତାହାର ନେତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି ବୋଲି ସେମାନେ ଦେଖିପାରୁ ନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପବିତ୍ର ଇତିହାସମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କୁ ହିଁ ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ ଦର୍ଶାଉଛନ୍ତି।

ଦାନିଏଲଙ୍କ ଶେଷ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଥମ ବିଷୟ ହେଲେ Donald Trump, ଯାହା ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଦର୍ଶନମାନଙ୍କର ଶିଖରବିନ୍ଦୁ—କେବଳ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମଗ୍ର ବାଇବେଲରେ।

ଦେବବାଣୀରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଶେଷ ଦର୍ଶନର ବିଷୟ ହେଉଛନ୍ତି ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ପଦ ଚାଳିଶର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସର ବାହ୍ୟ ଶେଷକାଳୀନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଦଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ପରିଚିହ୍ନିତ କରେ। ସେ ଏହାସହିତ ସେହି ସଂଯୋଗସୂତ୍ର ମଧ୍ୟ, ଯାହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ରେଖାକୁ ପରିଚିହ୍ନିତ ଓ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ଏହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାର ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ତେରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଉପରେ ଥିବା ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗ, ଏବଂ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ସେହି ଏକେ ପଶୁର ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶୃଙ୍ଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସେହି ପଶୁ ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସମ୍ବିଧାନ, ଯାହାକୁ ସମ୍ବିଧାନିକ ଗଣରାଜ୍ୟ ଶାସନବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; ଏହି ଶାସନବ୍ୟବସ୍ଥା ଆରମ୍ଭରେ ଦୁଇ ଶୃଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥକତା ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ସେହି ଶୃଙ୍ଗଦ୍ୱୟକୁ ଏକତ୍ର କରି ପାପାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମୁଦ୍ର ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମାରେ ପରିଣତ କରେ।

ସିଷ୍ଟର ୱାଇଟ୍ ପୁନଃପୁନି ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ତୃତୀୟର ସୁବର୍ଣ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକର ରବିବାର ଆଇନ ସହ ସମାନାନ୍ତର କରିଛନ୍ତି; ତେଣୁ, ନେବୁକଦ୍ନେସର କାହାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ? ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଆପଣଙ୍କୁ କୁହିବ ଯେ ସେହିଟି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁ; ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଯେ ଶଦ୍ରକ, ମେଶକ ଓ ଆବେଦ୍ନଗୋଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରେ ନିକ୍ଷେପ କରିଥିଲା ବାବିଲନ। ବାଇବେଲ ନେବୁକଦ୍ନେସରଙ୍କୁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯିଏ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଦାୟୀ ଥିଲେ; ତେଣୁ, ଯଦି ସେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ନେବୁକଦ୍ନେସର କିଏ?

ଦାନିଏଲଙ୍କର ଶେଷ ଦର୍ଶନ, ଯାହା ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଅଟେ, ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିଭକ୍ତ, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦର ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ସହ ସମନ୍ୱିତ ଅଟେ। ଏହି ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦାନିଏଲଙ୍କର ଶେଷ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ବାର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦର ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଏପରି କରି ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାର ସ୍ୱାକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଓ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଉପରେ ଅଙ୍କିତ ହୋଇଥାଏ।

ଦାନିଏଲଙ୍କ ଶେଷ ଦର୍ଶନ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “ସତ୍ୟ”ର ଗଠନାତ୍ମକ ଢାଞ୍ଚା ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ, ଯାହା ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ପ୍ରଥମ, ତ୍ରୟୋଦଶ ଏବଂ ଶେଷ, ଅର୍ଥାତ୍ ବାଇଶତମ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଜଣେ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯିଏ ବାଇଶତମ ଦିନରେ ଜଣେ ଲାଓଦିକୀୟରୁ ଜଣେ ଫିଲାଦେଲ୍ଫୀୟରେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି। ତାହାପରେ ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଅମୋହରାଙ୍କିତ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସଶକ୍ତ କରାଯାଆନ୍ତି। ଏହି ଦର୍ଶନର ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ ଅଧ୍ୟାୟ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ଅଟନ୍ତି।

ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନର ସେହି ଏକେଇ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ତାହାର ତୃତୀୟ ଓ ଶେଷ ଅଧ୍ୟାୟର ସେହି ଏକେଇ ସତ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାଙ୍କର ସ୍ୱାକ୍ଷର ବହନ କରେ, କାରଣ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାରର ତିନି-ପଦୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟ ସେହି କାମ କରେ। ପରେ, ଦାନିଏଲଙ୍କ ଶେଷ ଦର୍ଶନକୁ ଗଠନ କରୁଥିବା ଏହି ତିନି ଅଧ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟଟି ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟଟି ଓମେଗା ଅଟେ। ଏହା ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା—ସେ କେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ—ଏବଂ ତାଙ୍କର ତୃତୀୟ ଓ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ, ଯେତେବେଳେ ତିନି ବର୍ଷ ପରେ ନବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବିଚାର କରାଯାଇଥିଲା। ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ଆଲ୍ଫା ପରୀକ୍ଷା ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନର ପଦ୍ଧତି ଉପରେ ଥିଲା, ଯାହା ବାବିଲୋନୀୟ ଆହାର କିମ୍ବା ଶାକାହାରୀ ଆହାର ଭୋଜନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା।

“ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ବୋଲିଥିବା ପଦ୍ଧତି ପ୍ରତି ଦାନିଏଲଙ୍କର ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ କରିଲା ଯେ, “ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ଯେତେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଝିବାର ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟର ସମସ୍ତ ଯାଦୁକର ଓ ଜ୍ୟୋତିଷୀଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଭଲ ପାଇଲେ।” ଓମେଗା ଅଧ୍ୟାୟ ବାରରେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ ହେବାବେଳେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଷୟକୁ ବୁଝୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ହିଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି। ଅଧ୍ୟାୟ ବାର ଅଧ୍ୟାୟ ଏକର ଓମେଗା, ଏବଂ ଏହା ହିଦ୍ଦେକେଲ ଦର୍ଶନର ଆଲଫା ଥିବା ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶର ମଧ୍ୟ ଓମେଗା ଅଟେ। ସେହି ଆଲଫା ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶରେ, ଦାନିଏଲ ଆତ୍ମିକ ଅନୁଭବରେ ସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତି, ଯାହା ଅଧ୍ୟାୟ ବାରରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୌଦ୍ଧିକ ଅନୁଭବରେ ସ୍ଥିର ହେବା ସହିତ ସମାନରେଖିତ ଅଟେ। ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ଏହାକୁ ରେଖାଙ୍କିତ କରେ ଯେ, ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନର ପଦ୍ଧତି ହିଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛାତ୍ରକୁ ସତ୍ୟରେ ଆତ୍ମିକ ଓ ବୌଦ୍ଧିକ ଭାବରେ ସ୍ଥିର ହେବାକୁ ସମର୍ଥ କରେ, ଯେପରି ସେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇପାରିବ।

ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସତ୍ୟ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରି, ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ସେହି ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଯେମାନେ କେବଳ 1989 ମସିହାରେ ଅନ୍ତକାଳ ସମୟରେ ମୋହର ଖୋଲାଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ମାତ୍ର ବୁଝନ୍ତି ନୁହେଁ, ବରଂ 9/11 ରେ ହୋଇଥିବା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ମଧ୍ୟ ବୁଝନ୍ତି। ଶେଷରେ, ସେମାନେ December 31, 2023 ରେ ମୋହର ଖୋଲାଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝନ୍ତି।

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଆଲୋକର ଅନ୍ୱେଷଣରେ, ସେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଆନ୍ଦୋଳନରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଦେଲଫିୟ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ, ସେମାନେ ଦର୍ପଣର ଦର୍ଶନରୁ ପଳାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପୃଥକ କରାଯାଆନ୍ତି।

ଦଶମ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରେ, କାରଣ ସେମାନେ ସତ୍ୟର ଗଠନରେ ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ଅଟନ୍ତି। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦର୍ପଣ-ଦର୍ଶନର ଆନ୍ତରିକ ଅନୁଭବ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ୧୨ର ଅମୋହରିତ ବୁଝାମଣା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ସହିତ, ସେମାନେ ମାନବୀୟ ବିଦ୍ରୋହର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିବାକୁ ହେବ। ମାନବୀୟ ବିଦ୍ରୋହର ସନ୍ଦେଶ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକଦ୍ୱୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ବିଦ୍ରୋହର ସନ୍ଦେଶ ଦାନିଏଲରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଖାଚାଭିତରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ମାନବୀୟ ବିଦ୍ରୋହର ସାକ୍ଷ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ଏଗାରୋତିଅ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଏଗାରୋତିଅ ଅଧ୍ୟାୟ ବାବିଲୋନର ଶେଷ ଓ ମେଦୀୟ ଓ ପାରସୀୟମାନଙ୍କ ଆରମ୍ଭରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଏକ ଇତିହାସ ଅଟେ। ଏହିପରି, ଏହା ବାବିଲୋନର ମରଣାନ୍ତକ ଘାଉରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଯାହା 1798 ମସିହାରେ ପାପତନ୍ତ୍ରର ମରଣାନ୍ତକ ଘାଉର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। ପାପତନ୍ତ୍ରର ମରଣାନ୍ତକ ଘାଉ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନରେ ସୁସ୍ଥ ହେଲେ, ସେ ନାଗ, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ତ୍ରିବିଧ ଏକତାର ମୁଖ୍ୟ ହୋଇଯାଏ। ତାହାପରେ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରୋତିଅ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପଶୁ ଉପରେ ଆରୋହିଣୀ ନାରୀ ଅଟେ, ଏବଂ ସେହି ନାରୀର କପାଳରେ “ମହାନ ବାବିଲୋନ” ଲିଖାଯାଇଛି। ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନରେ ବାବିଲୋନ ଓ ପାପତନ୍ତ୍ର—ଉଭୟର ମରଣାନ୍ତକ ଘାଉ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାଏ।

ବାବେଲର ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଜଗତର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ମାନବୀୟ ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେହିଟି ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଗଠନାତ୍ମକ ଧାଞ୍ଚା; ଏବଂ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି ସେହି ବାହ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବାର୍ତ୍ତା, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ସେହି ବିଦ୍ରୋହକୁ ଇତିହାସାନୁକ୍ରମରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ। ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମିଳୁଥିବା ସେହି ବିଦ୍ରୋହର ସାକ୍ଷ୍ୟ, ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ ସହ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକର ଭିତରେ ସମନ୍ୱିତ ହୋଇଛି। ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ ହେଉଛି ମାନବୀୟ ବିଦ୍ରୋହର ବାର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ସେହି ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ ଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ସହ ଏବଂ ତାହାର ଭିତରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଏପରି କରି ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକକୁ ଗୋଟିଏ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ପୁନର୍ବାର ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର ମାତ୍ର ଛଅଟି ପଦରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ସେହି ଗୋଟିଏ ପଦର ଶେଷାର୍ଧର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଗାମୀ ଏବଂ ଶେଷ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପରଗାମୀ ତ୍ରୟୋଦଶ ପତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ସଦା ଏକେ ହୋଇଥାଏ। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଦର୍ପଣ-ଦର୍ଶନରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ ହେବାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଶେଷ ଅଧ୍ୟାୟ ମୁଦ୍ରାମୋଚନ ସମୟରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ ହେବାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ ଆମକୁ ଜଣାଏ ଯେ, ଏକ ଶତ ଚୁମାଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ହେଉଛି “ସତ୍ୟରେ ସ୍ଥିର ହୋଇଯିବା, ଉଭୟ ବୁଦ୍ଧିଗତ ଓ ଆତ୍ମିକ ଭାବରେ।” ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ଶତ ଚୁମାଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନକୁ ଆତ୍ମିକ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ବୁଦ୍ଧିଗତ ପକ୍ଷକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସତ୍ତାମାନଙ୍କ ସହ ତିନୋଟି ସ୍ପର୍ଶ ଏବଂ ତିନୋଟି ପରସ୍ପର କ୍ରିୟାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଏକ ତ୍ରି-ପଦକ୍ରମିକ ଶୁଦ୍ଧିକରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ବୁଦ୍ଧିଗତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟର ବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା “ଶୁଦ୍ଧିତ, ଧଳା କରାଯାଇଥିବା ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ” ଭାବରେ ସଫଳ କରାଯାଏ। ଯେପରି ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ତିନିର ଦୁଇଟି ପ୍ରତୀକ ଅଛି—ତିନୋଟି ସ୍ପର୍ଶ ଏବଂ ତିନୋଟି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ସହିତ; ସେପରି ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ତ୍ରି-ପଦକ୍ରମିକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅଛି, ଏବଂ ସେହି ସହିତ ତିନୋଟି ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନୋଟି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ସତ୍ୟର ଚିହ୍ନ ବହନ କରେ, କାରଣ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସହ ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସତ୍ତା ଯିଏ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କଲେ ସେହିଜଣେ ଦୂତ ଗାବ୍ରିଏଲ ଥିଲେ, ଏବଂ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସତ୍ତା ମୀଖାଏଲ ଥିଲେ। ତିନିଜଣ ଦୂତ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଦୂତ। ଏହି ତିନୋଟି ସ୍ପର୍ଶ ଦାନିଏଲଙ୍କର ଏକ କ୍ରମୋନ୍ନତ ତିନି-ପଦୀୟ ସଶକ୍ତିକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ଅଂଶରେ ଦାନିଏଲ ଦର୍ପଣସଦୃଶ ଦର୍ଶନକୁ ତିନିଥର ପରିଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା କରିବା ସମୟରେ ସେ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା mareh ଦର୍ଶନର ସାତୋଟି ଉଲ୍ଲେଖର ମଧ୍ୟରେ ସେହି ତିନୋଟି ଦର୍ପଣସଦୃଶ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଉଛନ୍ତି। ଦୁଇଥର ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ mareh କୁ “appearance” ଭାବେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଦୁଇଥର “vision” ଭାବେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ତିନିଥର ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ “vision” ଭାବେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି। ‘ଅନ୍ୟ ତିନିଥର’ mareh ନୁହେଁ, ସେଗୁଡ଼ିକ mareh ର ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ରୂପ, ଯାହା marah। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ କ୍ରମୋନ୍ନତ ସଶକ୍ତିକରଣର ତିନୋଟି ସ୍ପର୍ଶ, ସତ୍ୟର ଚିହ୍ନ ବହନ କରୁଥିବା ତିନୋଟି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସାକ୍ଷାତ୍କାର, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶର ସାତୋଟି ଉଲ୍ଲେଖର ଏକ ଅଂଶ ଥିବା ତିନୋଟି ଦର୍ପଣସଦୃଶ ଦର୍ଶନ ରହିଛି।

ମାରେହ୍‌ ଯେ ଦୁଇଥର “ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ରୂପ” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଛି, ସେହି ଦୁଇଥର ଏହା “ଦର୍ଶନ” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ଅଟେ। ଏହି ଦୁହିଁକୁ ଏକାତ୍ର କଲେ, ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ଏକ ପଥଚିହ୍ନ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଜଣେ ଦୂତ ଅବତରଣ କରି ଗୋଟିଏ ପାଦ ଭୂମି ଉପରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପାଦ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ରଖନ୍ତି। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମକୁ ଜଣାନ୍ତି ଯେ ସେହି ଦୂତ “ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କମ୍ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ନୁହଁନ୍ତି।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 10 ର ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ “ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ରୂପ”। ଦାନିଏଲ 8 ଅଧ୍ୟାୟର 13 ପଦରେ ସେ ପାଲ୍ମୋନି ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 5 ଅଧ୍ୟାୟରୁ ଆଗକୁ ସେ ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି। ଦାନିଏଲ ଶେଷ ଦିନର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରକାଶମାନଙ୍କୁ, ସେ ଯେଉଁଠିକୁ ଯାଆନ୍ତୁନାହିଁ, ସେଠାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଯଦି ସେମାନେ ଏହା କରିବାରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ରହନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଆଇନାସଦୃଶ ଦର୍ଶନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରୁ ଅବିଶ୍ୱସ୍ତମାନେ ପଳାଇଯାଆନ୍ତି।

ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଅନାବୃତ ହେବା ସମୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଜ୍ଞାନର ଅବଗାହନ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ସହିତ ତିନୋଟି ‘ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ’ ସଂଲଗ୍ନ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ତିନୋଟି ପଦ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ତିନିଟି ପୃଥକ ପୂରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସପ୍ତମ ପଦ୍ୟର ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ଷାଠି ବର୍ଷ, ଏକାଦଶ ପଦ୍ୟର ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ନବେ ବର୍ଷ ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ୍ୟର ଏକ ହଜାର ତିନି ଶତ ପଞ୍ଚତ୍ରିଶ ବର୍ଷ—ଏହି ତିନୋଟି ପଦ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହାର ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଏକ ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି, ଯାହା ଇତିହାସରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପରେ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରଖ୍ୟାପିତ କରିଥିବା ସନ୍ଦେଶର ଐତିହାସିକ ପୁଷ୍ଟିକରଣ ଭାବେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା। ପଦ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ, ତାହାର ଐତିହାସିକ ପୂରଣ, ଏବଂ ସେହି ଇତିହାସର ମିଲେରାଇଟ ପ୍ରୟୋଗ—ଏହି ତିନିଟି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଏ ଯେ, ସେହି ତିନୋଟି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଅନ୍ତିମ-ଦିନର ପୂରଣ ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ସମୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ପ୍ରୟୋଗ ଏବେ ଆଉ ବୈଧ ନୁହେଁ; ଏହି କାରଣରୁ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ଥିବା ସମୟ-ସୂଚନାମାନଙ୍କୁ ସମୟ ଭାବରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥାଏ—ପଦ୍ୟକୁ, ପଦ୍ୟର ଇତିହାସଗତ ପୂରଣକୁ, ଏବଂ ସନ୍ଦେଶର ମିଲେରାଇଟ ଉପସ୍ଥାପନାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ମାଧ୍ୟମରେ।

ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରରେ ମାନବ ବିଦ୍ରୋହର କ୍ରମାନୁକ୍ରମ ଲୀଗ, ସନ୍ଧି ଓ ଚୁକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପର ବିନ୍ଧିତ ହୋଇଛି। ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ମାନବୀୟ ଚୁକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଦୈବୀ ଚୁକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିବିରୋଧୀ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି।

ରୋମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପାପୀୟ ରୋମଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ “ପବିତ୍ର ଚୁକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରୁଥିବାମାନେ” ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ। ଦାନିଏଲ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରେଖା, ଯାହା ଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରେଖା ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ବାହ୍ୟ ରେଖା ସେହି ଚୁକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ପରିଚିହ୍ନିତ କରେ। ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଯେ ଶ୍ରେଣୀ ଲାଭାନ୍ବିତ ହେବେ ନାହିଁ, ସେହି ଶ୍ରେଣୀକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କର ବାହ୍ୟ ଇତିହାସ ଭଙ୍ଗିତ ମାନବୀୟ ଚୁକ୍ତିମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସୂତ୍ରରେ ବୁନାଯାଇଛି।

ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଆନ୍ତରିକ ରେଖାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ତାଙ୍କର ଶେଷ-ଦିନର ଅବଶିଷ୍ଟ ଜନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଚୁକ୍ତିସମ୍ବନ୍ଧର ଅନେକ ପ୍ରତୀକ ଓ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ବୁଣି ଦିଆଯାଇଛି। “ଏଗାର” ସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରତୀକ ସେହି ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ; ଏବଂ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଏକାଦଶ ପଦ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ବାହ୍ୟ ଓ ଆନ୍ତରିକ ଦର୍ଶନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ବୋଲି ଯେ ସତ୍ୟ, ତାହାକୁ ଇଶାୟା ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଏକାଦଶ ପଦରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶେଷ-ଦିନର ଚୁକ୍ତିଜନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରି ଉଦ୍ଧାର କରିଛନ୍ତି।

ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଦୁଇଥର ଛିତରିତ ହୋଇଥିବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିବ। ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ସପ୍ତମ ପଦ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଏକ ଛିତରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏହିପରି, ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ଷଷ୍ଠି ଦିନକୁ ଛିତରଣର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରେ।

ସେହି ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇସାରିବା ପରେ ଛିତରିଯାଇଥିଲେ।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏକାଦଶ ପଦରେ, ସେଇ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ସୋଦୋମ ଓ ମିଶରର ରାସ୍ତାରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁରୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ସେହି ଏକେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ହିଜକିଏଲ ଛିଟିଯାଇଥିବା, ମୃତ, ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କର ଏକ ଉପତ୍ୟକା ଭାବରେ ଚିତ୍ରିତ କରିଛନ୍ତି। ସେଇ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ 2020 ମସିହାରେ ବଧ କରାଯାଇଥିବା ରିପବ୍ଲିକନ ଓ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ 18 ଜୁଲାଇ 2020 ର ତାହାର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ସହିତ ମରିଗଲା, ଏବଂ ରିପବ୍ଲିକନ ଶିଙ୍ଗ 2020 ମସିହାର ଚୋରାଯାଇଥିବା ନିର୍ବାଚନରେ ମରିଗଲା। ଯିଶାୟ ପରିଚିତ କରାନ୍ତି ଯେ, ଯେତେବେଳେ ସେହି ସାକ୍ଷୀମାନେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ସଂଗ୍ରହ କରାଯିବା ଭାବରେ ପରିଚିତ କରାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେହି ସାକ୍ଷୀମାନେ ଏକାଦଶ-ଘଣ୍ଟାର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିବା ପତାକା ହୋଇଉଠନ୍ତି।

ଯେବେ ପ୍ରଭୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ନିଜ ହାତ ବଢ଼ାନ୍ତି, ସେ “ଇସ୍ରାଏଲର ତ୍ୟକ୍ତମାନଙ୍କୁ” ଏକତ୍ର କରନ୍ତି। “ଇସ୍ରାଏଲର ତ୍ୟକ୍ତମାନେ” ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପତାକା ହୋଇଉଠନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ସଂଗ୍ରହ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଜିତ ହେବା ଅବଶ୍ୟକ। ସେମାନେ ହିଜକିଏଲଙ୍କ ମୃତ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କ ଉପତ୍ୟକାରେ ତ୍ୟାଜିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ବଧ ହୋଇସାରିବା ପରେ ସେମାନେ ସେହି ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ି ରହିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଶରେ ଉତ୍ତୋଳନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେବେକି ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲା।

ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ସହୋଦରମାନେ ବାହାର କରିଦିଅନ୍ତି। ଯିରିମିୟା ସେହି ପତାକାକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ସହୋଦରମାନଙ୍କର କଣ ଘଟେ, ତାହା ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି।

ଏକାଦଶ ପଦର ପ୍ରସଙ୍ଗ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ନିୟମ-ସନ୍ଧି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି; ତେଣୁ ଏଠାରେ ଯେ ନିୟମ-ସନ୍ଧିର ଆଲୋଚନା ହେଉଛି, ସେହିଟି ହେଉଛି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ସହ ନିୟମ-ସନ୍ଧିର ନବୀକରଣ।

ଯିରେମିୟ ଯେ ଲାଓଦିକୀୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଉପରେ ଆସୁଥିବା ନ୍ୟାୟବିଚାରର ବିଷୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ବିଷୟକୁ ଯିହେଜ୍କିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାର, ପଦ ଏଗାରରେ ପୁନରୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।

ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରେ ଯେ, ଯେହିଜ୍କିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ନଅର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସାତର ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ସେହି ଏକେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଅଟେ। ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଏଗାରୋ ପଦ କେବଳ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ ଉପରେ ହେଉଥିବା ନ୍ୟାୟବିଚାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଯେହିଜ୍କିୟେଲଙ୍କ ଅବିରତ ବର୍ଣ୍ଣନାର ଅନୁସରଣ ମାତ୍ର, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେହିଜ୍କିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ନଅର ଯେରୁଶାଲେମ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ମୁଦ୍ରା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅଧ୍ୟାୟ ନଅରୁ ଏଗାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଦର୍ଶନରେ ବିଚାର କରାଯାଇ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଏ।

ହେଜିକିୟେଲରେ ୯/୧୧ର ଦର୍ଶନ ଅବିଶ୍ୱସ୍ତମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ ଯିରୁଶାଲେମର ବାହାରକୁ ନେଇଯାଇଥିବାବଳେ ପରିଚିତ କରାଏ; ଏହିପରିଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଚିତ୍ରିତ ଶେଷ କଳିସିଆ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରୁଥିବାମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ପୃଥକ୍କରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। “ଏଗାର, ଏଗାର”ର ପ୍ରତୀକ ହେଉଛି ସେହି ଚୁକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ, ଯାହାରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଲୋକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କଲେ ସେମାନେ ବାଇଶକୁ ସୂଚାଏ, ଯାହା ଦୁଇଶେ କୁଡ଼ିର ଏକ-ଦଶମାଂଶ, ଏବଂ ଏହା ମାନବତା ସହିତ ଦିବ୍ୟତାର ସଂଯୋଗର ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 677 ଓ 457 ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦୁଇ ଶେ ଓ କୁରି ବର୍ଷ, ଦାନିଏଲଙ୍କର ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶେ ଦିନର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ, ମୋଶାଙ୍କର ସାତ କାଳର ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ସହ ଯୋଡ଼ିଥାଏ। ଏହି ଦୁଇ ଶେ ଓ କୁରି ବର୍ଷ ବିଷୟରେ ବହୁତ କିଛି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇପାରେ, ଯେହେତୁ ଏହା 1844 ମସିହାରେ ସେହି ଦୁଇ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଏକତ୍ର ପହଞ୍ଚିଲାବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ-କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଏଗାର ସଂଖ୍ୟାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେପରି, ସେହିପରି ଦୁଇ ଶେ ଓ କୁରିର ଦଶମାଂଶ ଭାବରେ ବାଇଶ ସଂଖ୍ୟା ଯାହାକୁ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ, ସେ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ବହୁତ କିଛି ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇପାରେ। ଏଠାରେ ମୁଁ ଯାହା ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି, ସେହି ହେଉଛି ଏଗାର ଓ ବାଇଶର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ପର୍କ।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।