ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଷୋଳହ ପଦ ଏବଂ ବାଇଶ ପଦ—ଉଭୟେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ। 1989 ମସିହାରେ ଦଶମ ପଦର ପୂରଣ 2014 ମସିହାର ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧକୁ ନେଇଗଲା, ଯେପରିକି 217 BC ରେ ଏଗାରୋତ୍ତମ ପଦର ପୂରଣ ଭାବେ ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ଏହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏଗାରୋତ୍ତମ ପଦରୁ ଷୋଳହ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇତିହାସ, ଏଗାରୋତ୍ତମ ପଦରୁ ବାଇଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅଟେ; ତେଣୁ, ଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ, ଯାହା ଏଗାରୋତ୍ତମରୁ ଷୋଳହ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ସେହି ଇତିହାସ ଏଗାରୋତ୍ତମରୁ ବାଇଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ଏଗାରୋତ୍ତମରୁ ବାଇଶ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ବାଇଶୋତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ
ସେହି ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ଉତ୍ପତ୍ତି, ମାଥିଉ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଓ The Desire of Ages ର ଏଗାରରୁ ବାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟମାନରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। “ଏଗାରରୁ ବାଇଶ” ଅଧ୍ୟାୟମାନଙ୍କର ସେହି ଚାରି ସାକ୍ଷୀ ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ସହ ସମରେଖିତ ଅଟନ୍ତି, କାରଣ ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ହେଉଛି ଦାନିଏଲ ୧୧ର ଏଗାରରୁ ବାଇଶ ପଦ। ସେହି ଚାରି ସାକ୍ଷୀଙ୍କର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ସଦା ନିୟମର ଚିହ୍ନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଉତ୍ପତ୍ତିର ଏଗାର ଅଧ୍ୟାୟରେ ନିମ୍ରୋଦ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ମୃତ୍ୟୁର ନିୟମରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସତର ଅଧ୍ୟାୟରେ ରୋମର ବେଶ୍ୟା ସହ ଶେଷ ହୁଏ।
ସତରହ
ମାଥିଉଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଚାରିଜଣ ସାକ୍ଷୀ ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ସେମାନେ ଯେଉଁ କାଳଖଣ୍ଡକୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି, ତାହାର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ସତରହ ସଂଖ୍ୟାଟି 457 ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ, 64 ଏବଂ 1776ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ତିନୋଟି ଦୁଇଶେ ପଚାଶ ବର୍ଷୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ମଧ୍ୟ ତିନିଥର ଦେଖାଯାଏ। ସେହି ରେଖାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟି, (ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷଟି) ଗୋଟିଏ ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଯେତେବେଳେ 457 ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବର ପ୍ରଥମ ରେଖା 207 ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା ଏବଂ 1776ର ଶେଷ ରେଖା 2026ରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। 207 ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ରାଫିଆ ଓ ପାନିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା, ଏବଂ 2026 ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକାଳର ମଧ୍ୟାବଧି ଅଟେ।
ତିନୋଟି ଦୁଇ-ଶତ ପଞ୍ଚାଶ-ବର୍ଷୀୟ ରେଖାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ଟୋଲେମୀ ସତର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ନେରୋଙ୍କ ରେଖାରେ 313 ଓ 330 ମଧ୍ୟରେ ସତର ବର୍ଷ ଅଛି, ଏବଂ ଖ୍ରୀ.ପୂ. 217ରେ ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଖ୍ରୀ.ପୂ. 200ରେ ପାନିଅମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସତର ବର୍ଷ ଥିଲା। ଏଗାରରୁ ବାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଚାରିଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣ ତାଙ୍କର ସଠିକ୍ ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁକୁ ସତରୋତ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ତେଣୁ, ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର ଏଗାରରୁ ବାଇଶ ପଦ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏଗାରରୁ ବାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାରିଜଣ ସାକ୍ଷୀ ସେହି ଏକେ ପଦ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସମରେଖିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ତିନୋଟି 250-ବର୍ଷୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ସେହି ଏକେ ଇତିହାସ ସହିତ ସମରେଖିତ ହୁଏ। ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁକୁ ଏକ ପଥଚିହ୍ନ ଭାବେ ଜୋର ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ବିଶେଷକରି ଏହାକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ଚୁକ୍ତି ଓ ମୁଦ୍ରାର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।
ଦାନିଏଲ ବାରଟି
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ବାରର ସତମ, ଏକାଦଶ ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଶେଷ କାଳକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସତମ ପଦ ୩୧ ଡିସେମ୍ବର, ୨୦୨୩କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ ୧୮ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୦କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସତମ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଯେ ବିକୀରଣ ୩୧ ଡିସେମ୍ବର, ୨୦୨୩ରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଯାହା ୧୮ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୦ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ତାହା ଦାନିଏଲ ବାରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟର ଏହି ତିନି ପଦର ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା। ୧,୨୯୦ ବର୍ଷର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ପଦ ୧୯୮୯ରୁ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ବିଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ୩୦ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ପରେ ମାନବୀୟ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧,୨୬୦। ଏହି ତିରିଶି ବର୍ଷ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଯାଜକତ୍ୱର ବୟସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ୧୨୬୦ ବର୍ଷ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେରୋର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ବୟାଳିଶ ମାସର ଆଦର୍ଶରୂପ ଭାବେ ଦର୍ଶାଏ।
୩୦ ବର୍ଷ ପରେ ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ଷାଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଅବ୍ରାହାମ ଓ ପୌଲଙ୍କ ୪୦୦ ଏବଂ ୪୩୦ ବର୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟ ଚୁକ୍ତି-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ସମୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତିନୋଟି ପଦ୍ୟର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ, ତ୍ରୟୋଦଶ ଅକ୍ଷରର ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେହି ସହିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଚୁକ୍ତି ଓ ମୋହରାଙ୍କନକୁ ମଧ୍ୟ ଜୋର ଦେଇ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଏହି ତିନୋଟି ପଦ୍ୟ ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମରୂପ ଅଟେ, ଏବଂ ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ଚୁକ୍ତିର ଏକ ପ୍ରତୀକ ବୋଲି ଯେ ଜୋର ଦିଆଯାଇଛି, ତାହାର ଆଉ ଗୋଟିଏ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଯୋଗ କରେ।
ବସନ୍ତ ଓ ଶରତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ରେଖାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ପୁସ୍ତକର ତେଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ବସନ୍ତ ଓ ଶରତ୍ ଉତ୍ସବମାନଙ୍କର ତିନିଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ କରିବାକୁ ହେବ, ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୁଶର ଇତିହାସରେ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁ ସହିତ ସମରୂପ ଓ ସଂଯୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ଅଧ୍ୟାୟଟି ତେଇଶ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ପ୍ରତୀକ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଟି ଚୁଆଳିଶଟି ପଦରୁ ଗଠିତ, ଯାହା ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ October 22, 1844 କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। October 22 ଅର୍ଥ ହେଉଛି October ମାସର 22 ଦିନ—ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବାଇଶତମ ଦିନରେ ସମାପ୍ତ—ଏହିପରି ସେହିଥିରେ ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଲାର ପ୍ରମାଣପତ୍ର ବହନ କରେ। October ଦଶମ ମାସ ହେବାରୁ, ଯେତେବେଳେ ତାହାକୁ ବାଇଶତମ ଦିନ ସହିତ ଗୁଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ଫଳ 220 ହୁଏ।
ହିବ୍ରୁ ପଞ୍ଜିକାରେ ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଦିବସ ଥିଲା, ଏବଂ ସାତ ଗୁଣିତ ଦଶ ହେଉଛି ସତର, ଯାହା ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ଏକ ପ୍ରତୀକ। ତେଇଶ ଶହ ବର୍ଷ 1844 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଆସିଲେ, ଯେପରି ଏହି ଅବଧିର ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ତୃତୀୟ ଆଜ୍ଞାଦେଶ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୂପରେ ସୂଚିତ ହୋଇଥିଲା। 2,300 ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରକୃତ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସତର ସପ୍ତାହ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଦିନମାନଙ୍କର ଶେଷରେ ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟକୁ ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଗଲା, ଯାହା ସତର ସହ ସମତୁଳ୍ୟ। 22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର-ନିୟମର ପୂର୍ବରୂପ ଅଟେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସତର ବର୍ଷ ଶେଷ ହୁଏ, ଯେପରି ସ୍ତିଫନଙ୍କୁ ପାଥର ମାରାଯାଇଥିବାବେଳେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହୋଇଥିଲା।
1844 ଏକ ଏମିତି ସମୟଖଣ୍ଡକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଜଣ ଦୂତ ଆସିଥିଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟଜଣ ପ୍ରଥମ ନିରାଶାବେଳେ ଏବଂ ତୃତୀୟଜଣ ମହା ନିରାଶାବେଳେ। “44” ଏକ ଦ୍ୱିଗୁଣ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେପରି ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଚଉଳିଶତମ ପଦରେ ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଆସୁଥିବା ସମ୍ବାଦଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଲେବ୍ୟପୁସ୍ତକ ତେଇଶରେ ଚଉଳିଶଟି ପଦ ଅଛି, ଯାହା ପବିତ୍ର ପର୍ବଗୁଡ଼ିକୁ ବସନ୍ତ ଓ ଶରତ ଋତୁରେ ବିଭକ୍ତ କରେ। ସେହି ଚଉଳିଶଟି ପଦ ଏକ ଦ୍ୱିଗୁଣ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ଦୁଇ ଋତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ବାଇଶଟି ପଦଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ତେଣୁ ବସନ୍ତ ଓ ଶରତ—ଉଭୟ ପର୍ବ ହିବ୍ରୁ ପଞ୍ଜିକାର ବାଇଶଟି ଅକ୍ଷରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ବାଇଶଟି ପଦର ଏହି ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପେନ୍ତେକଷ୍ଟ ଋତୁ ସହ ଏକତ୍ର କରାଯାଇଲେ, ସେମାନେ ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମର ଏକ ରୂପରେଖା ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି।
ପ୍ରଥମ ପଦଚିହ୍ନଟି ତିନୋଟି ଅଂଶରୁ ଗଠିତ, ଯାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ରହେ; ଏହିପରି ତିନୋଟି ପଦଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟରୁ ଶେଷ ପଦଚିହ୍ନଟି ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପଦଚିହ୍ନଟି ହେଉଛି ତିରିଶି ଦିନର ସାକ୍ଷାତ୍-ସାକ୍ଷାତ୍ ଶିକ୍ଷା, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ଯେମାନେ ବିଜୟୀ କଳିସିଆରେ ସେବା ପାଇଁ ଯାଜକ ଭାବରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି। ଲେବ୍ୟପୁସ୍ତକ ତେଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଚାଳିଶତମ ପଦର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ।
ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ
ଆଦିପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଧାରାର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ହେଉଛି ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଯେଉଁଠାରେ ଆବ୍ରାହାମଙ୍କ ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ଚୁକ୍ତିର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ରମ ଏବଂ ସୁନ୍ନତର ଚିହ୍ନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ପଦ୍ୟର ସଠିକ୍ ମଧ୍ୟକେନ୍ଦ୍ର ହେଉଛି ଆଦିପୁସ୍ତକ 17:22:
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ମୋର ଚୁକ୍ତିକୁ ଇସ୍ହାକଙ୍କ ସହିତ ସ୍ଥାପିତ କରିବି, ଯାହାକୁ ସାରା ଆସନ୍ତା ବର୍ଷର ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ତୁମ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ଦେବେ। ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ସହ କଥା କହିବା ଶେଷ କଲେ, ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ପାଖରୁ ଉପରକୁ ଯାଇଲେ। ଆଦିପୁସ୍ତକ 17:22.
ପ୍ରଥମ ପଦରେ ଦେବତା ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ସହ କଥା କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ବାଇଶତମ ପଦରେ ସେ ତାଙ୍କର ସଂଭାଷଣ ଶେଷ କଲେ; ତେଣୁ ସୁନ୍ନତର ନିୟମସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମଗ୍ର ସଂଳାପଟି ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ବାଇଶଟି ଅକ୍ଷରର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସେହି ବାଇଶଟି ପଦର ବିଷୟ ଥିଲା ସୁନ୍ନତର ବିଧି, ଯାହା ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ସମ୍ପାଦିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ଆଦିପୁସ୍ତକର ଏହି ଅଂଶର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ସୁନ୍ନତ-ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ସହ ଦେବତାଙ୍କର ନିୟମୀୟ ସମ୍ପର୍କ। ଆଦିପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଧ୍ୟାୟମାଳାର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ହେଉଛି ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଏବଂ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ହେଉଛି ବାଇଶତମ ପଦ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ସହ ନିୟମସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତାଙ୍କର ସଂଭାଷଣ ବନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ଭାବରେ ସେହି ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁଟିକୁ ବାଇଶଟି ଅକ୍ଷରଯୁକ୍ତ ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି। ସେହି ବାଇଶଟି ପଦର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ, ନିଶ୍ଚୟ, ଏକାଦଶ ପଦ।
ଏବଂ ତୁମେ ତୁମମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଚର୍ମର ମାଂସକୁ ସୁନ୍ନତ କରିବ; ଏବଂ ଏହା ମୋ ଓ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଚୁକ୍ତିର ଏକ ଚିହ୍ନ ହେବ। ଆଦିପୁସ୍ତକ 17:11।
ବାଇବେଲର ଏଗାରୋଟିଅଧ୍ୟାୟରୁ ବାଇଶୋଟିଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଚାରିଟି ଅନୁଚ୍ଛେଦର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁମାନରେ, ସେହି ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁର ଭାବକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ତିନୋଟି ପଦ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି।
ଏହା ମୋର ନିୟମ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପାଳନ କରିବ, ମୋର ଓ ତୁମର ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ତୁମ ପରେ ତୁମର ବଂଶଧରମାନଙ୍କ ସହିତ; ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷ ଶିଶୁର ସୁନ୍ନତ ହେବ। ଏବଂ ତୁମେ ତୁମର ଅଗ୍ରଚର୍ମର ମାଂସକୁ ସୁନ୍ନତ କରିବ; ଏବଂ ଏହା ମୋର ଓ ତୁମର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ନିୟମର ଚିହ୍ନ ହେବ। ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଜଣ ଆଠ ଦିନର, ସେ ସୁନ୍ନତ କରାଯିବ, ତୁମ ପିଢ଼ି ପିଢ଼ିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷ ଶିଶୁ, ଘରେ ଜନ୍ମିଥିବା, କିମ୍ବା ତୁମର ବଂଶର ନୁହେଁ ଏମିତି କୌଣସି ପରଦେଶୀଙ୍କଠାରୁ ଧନ ଦେଇ କିଣାଯାଇଥିବା। ଆଦିପୁସ୍ତକ 17:10–12।
ଏକ ଟୋକେନ୍ ହେଉଛି ଏକ ଚିହ୍ନ, ଯାହା ଏକ ପତାକାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ଅନୁଛେଦଟି ସେହି ପତାକା ବିଷୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାର। ପୁରୁଷ ଶିଶୁକୁ ଆଠ ଦିନ ବୟସରେ ସୁନ୍ନତ କରାଯିବାକୁ ଥିଲା, ଯେପରି ନୋହଙ୍କ ଚୁକ୍ତି ନୌକାରେ ଥିବା ଆଠ ଜଣ ପ୍ରାଣ ସହିତ ଥିଲା; ଏହିପରି ଭାବେ ଆଠ ସଂଖ୍ୟାକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ନୋହୀୟ ଚୁକ୍ତିକୁ ଆବ୍ରାହାମୀୟ ଚୁକ୍ତି ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି। ସେମାନେ ଫିଲାଡେଲଫିୟାମାନେ ହେବାକୁ ଅଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ସୁନ୍ନତ ହେବାକୁ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ପୌଲ ଦେହର କ୍ରୁଶୀକରଣର ପ୍ରତୀକ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଦେହ କ୍ରୁଶୀକୃତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିବ୍ୟତା ଭିତରେ ରହେ, ଏବଂ ସେହି ସଂଯୋଗଟିଏ ହେଉଛି ପତାକା; କାରଣ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ କହିଥିବାପରି, “ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଚରିତ୍ର ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପୁନରୁତ୍ପାଦିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଫେରିଆସିବେ।”
“ମାନବ ସ୍ୱଭାବ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଅଟେ, ଏବଂ ଏକ ପବିତ୍ର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାୟସଂଗତ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡିତ। କିନ୍ତୁ ଅନୁତାପୀ ପାପୀ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି, ଯେପରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ଜନିତ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ସେ ପାପକ୍ଷମା ପାଇପାରେ, ଧର୍ମୀ ଠାରାଯାଇପାରେ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପରିବାରରେ ଦତ୍ତକତ୍ୱ ଲାଭ କରିପାରେ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହୋଇପାରେ। ଚରିତ୍ରର ପରିବର୍ତ୍ତନ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ସାଧିତ ହୁଏ, ଯିଏ ମାନବ ସାଧନ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଏହା ଘଟୁ ବୋଲି ତାହାର ଆକାଙ୍କ୍ଷା ଓ ସମ୍ମତି ଅନୁଯାୟୀ, ତାହାର ମନେ ଏକ ନୂତନ ସ୍ୱଭାବ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଆତ୍ମାରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଦିନକୁ ଦିନ ସେ ଅନୁଗ୍ରହଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନବୀକୃତ ହୁଏ, ଏବଂ ଧର୍ମିକତା ଓ ସତ୍ୟ ପବିତ୍ରତାରେ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଚରିତ୍ରକୁ ଅଧିକ ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରାଯାଏ।”
“ଯେମାନେ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ତେଲ କୌଣସି ବାହ୍ୟରେ ଲାଗାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଆତ୍ମାର ପବିତ୍ରାଳୟ ଭିତରକୁ ଆଣିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ, ଯେପରି ସେହି ସତ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ କରୁ, ପରିଶୋଧିତ କରୁ, ଏବଂ ପବିତ୍ର କରୁ। ସେମାନଙ୍କୁ ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାତ୍ର ନୁହେଁ; ତାହା ବାଇବେଲର ପବିତ୍ର ଶିକ୍ଷା, ଯାହା ଅନିଶ୍ଚିତ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ମତବାଦ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତ ସତ୍ୟ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରିଥିବା ଅନନ୍ତ ସ୍ୱାର୍ଥସମୂହ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ସତ୍ୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାର ପରିତ୍ରାଣ ସତ୍ୟର ଆଧାର ଓ ସ୍ତମ୍ଭ। ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ସତ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚରିତ୍ରର ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଆଜ୍ଞାପାଳନ ଦ୍ୱାରା, ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଯେ, ଯୀଶୁରେ ଯେପରି ସତ୍ୟ ଅଛି, ସେହି ସତ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ ଏବଂ ଅନନ୍ତତାକୁ ଆବର୍ତ୍ତ କରେ। ସେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଯେ, ଜଣେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଚରିତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ସତ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଉଚିତ। ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହର ତେଲ ଦିଆଯାଏ, ଯାହା କେବେ ନ ନିଭୁଥିବା ଆଲୋକକୁ ସ୍ଥିର ରଖେ। ବିଶ୍ୱାସୀର ହୃଦୟରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। କୌଣସି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଉତ୍ତେଜନାପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଥିବାବେଳେ ଗଭୀର ଭାବୋଦ୍ଦୀପନ ପ୍ରକାଶ କରିଥିବାରୁ ମାତ୍ର, ସେ ଜଣେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ୍ ବୋଲି ଏହା କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ପ୍ରମାଣ ନୁହେଁ। ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟସଦୃଶ, ତାହାର ଆତ୍ମାରେ ଗଭୀର, ଦୃଢ଼, ଅଦମ୍ୟ ଉପାଦାନ ରହେ, ତଥାପି ସେ ନିଜର ଦୁର୍ବଳତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସଚେତନ ରହେ, ଏବଂ ଶୟତାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ଓ ବିପଥଗାମୀ ହୋଇ ନିଜ ପ୍ରତି ଭରସା କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଜ୍ଞାନ ରଖେ, ଏବଂ ଜାଣେ ଯେ ସେ କେବଳ ସେତେବେଳେ ନିରାପଦ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ହାତରେ ନିଜ ହାତ ରଖେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରି ରହେ।”
“ସଙ୍କଟ ଦ୍ୱାରା ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱର ଘୋଷଣା କଲା, ‘ଦେଖ, ବର ଆସୁଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ବାହାରିଯାଅ,’ ସେତେବେଳେ ଶୁଇଥିବା କୁମାରୀମାନେ ନିଜ ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ, ଏବଂ କିଏ ସେହି ଘଟଣା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିଥିଲା, ତାହା ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା। ଉଭୟ ପକ୍ଷ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତଭାବେ ଧରାପଡ଼ିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଆପତ୍କାଳ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲା, ଓ ଅନ୍ୟଜଣ ପ୍ରସ୍ତୁତି ବିହୀନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଗଲା। ପରିସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଆପତ୍କାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତିମାନେ ଚରିତ୍ରର ସତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବକୁ ବାହାର କରେ। କୌଣସି ହଠାତ୍ ଓ ଅଚିନ୍ତିତ ବିପଦ, ଶୋକ, କିମ୍ବା ସଙ୍କଟ, କୌଣସି ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ରୋଗ କିମ୍ବା ବେଦନା, ଏପରି କିଛି ଯାହା ଆତ୍ମାକୁ ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରାଏ, ତାହା ଚରିତ୍ରର ସତ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସ୍ୱରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେବ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ପ୍ରତିଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରକୃତରେ କୌଣସି ସତ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି କି ନାହିଁ, ତାହା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। ଆତ୍ମା କୃପା ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ କି ନୁହେଁ, ପ୍ରଦୀପ ସହ ପାତ୍ରରେ ତେଲ ଅଛି କି ନାହିଁ, ତାହା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ।”
“ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା ଓ ପ୍ରମାଣନର ଅଧୀନରେ ଆମେ ଆମକୁ କିପରି ଆଚରଣ କରୁଛୁ? ଆମର ପ୍ରଦୀପଗୁଡ଼ିକ ନିଝିଯାଉଛି କି? ନାକି ଆମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ରଖୁଛୁ? କୃପା ଓ ସତ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କ ସହିତ ଆମର ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆପତ୍କାଳ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି? ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀଙ୍କୁ ନିଜମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଦାନ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଚରିତ୍ର ଆମ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ଗଢ଼ାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାକୁ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କ ପାଖକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଏହା ଅଛି ସେ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୁଅନ୍ତୁ। କୃପା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିବାବେଳେ ଆମେ ପରସ୍ପର ପାଇଁ ବହୁତ କିଛି କରିପାରୁ। ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଚରିତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିପାରୁ। ଆମେ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସଚେତନବାଣୀ ଦେଇପାରୁ। ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶିକ୍ଷା ସହିତ ତାଡନା ଓ ଭର୍ତ୍ସନା କରିପାରୁ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ହୃଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାଇପାରୁ। ଆମେ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ସହାନୁଭୂତି ଦେଇପାରୁ। ଆମେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଓ ପରସ୍ପର ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିପାରୁ। ସତର୍କ ଜୀବନ ଯାପନ କରି, ପବିତ୍ର କଥୋପକଥନ ରକ୍ଷା କରି, ଆମେ ଜଣେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ୍ କେମିତି ହେବା ଉଚିତ, ତାହାର ଉଦାହରଣ ଦେଇପାରୁ; କିନ୍ତୁ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଚରିତ୍ରର ଛାଞ୍ଚ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଦେଇପାରେ ନାହିଁ। ଆସ, ଆମେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଯଥାଯଥଭାବେ ବିଚାର କରିବା ଯେ, ଆମେ ସମୂହ ଭାବେ ନୁହେଁ, ବରଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବାକୁ ଯାଉଛୁ। ଆମେ ଯେ ଚରିତ୍ର ଗଢ଼ିଛୁ, ତାହାଅନୁସାରେ ଆମର ବିଚାର ହେବ। ଆତ୍ମାକୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଅବହେଳା କରିବା, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁଶୟ୍ୟାରେ ପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସମାଧାନ କରିବାକୁ ପଛକୁ ଡାକିବା, ଭୟାନକ ବିପଦଜନକ। ଜୀବନର ଦୈନିକ ଲେନଦେନ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଯେ ଆତ୍ମାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛୁ ତାହା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଆମର ଅନନ୍ତ ଗନ୍ତବ୍ୟକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛୁ। ଯେ ଅତି ସାନ ବିଷୟରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ, ସେ ବହୁତରେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱସ୍ତ। ଯଦି ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଆମର ଆଦର୍ଶ କରିଥାଉ, ଯଦି ଆମେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଜୀବନରେ ଯେପରି ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଇଛନ୍ତି ସେପରି ଚାଲିଥାଉ ଓ କାମ କରିଥାଉ, ତେବେ ଆମର ଅନୁଭବରେ ଯେ ସେହି ଗମ୍ଭୀର ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଆସିବ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ଆମେ ସମର୍ଥ ହେବୁ, ଏବଂ ଆମ ହୃଦୟରୁ କହିପାରିବୁ, ‘ମୋର ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।’”
“ଏହା ପରୀକ୍ଷାକାଳରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯେ ସମୟରେ ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ବାସ କରୁଛୁ, ସେହି ସମୟରେ ଯେ ଆମେ ପରିତ୍ରାଣର ସର୍ତ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଶାନ୍ତ ମନେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ସର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଜୀବନଯାପନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଆମେ ପ୍ରତି ଘଣ୍ଟା ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ସତର୍କ ଶାସନଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷିତ ଏବଂ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏବଂ ସେ ପ୍ରେରଣ କରିଥିବା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଜାଣିବାରେ ପରିଚିତ ହେବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରୀକ୍ଷାରେ ସେ ଯିଏ କହିଛନ୍ତି, ‘ସେ ମୋର ଶକ୍ତିକୁ ଧରୁ, ଯେପରି ସେ ମୋ ସହିତ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିପାରେ; ଏବଂ ସେ ମୋ ସହିତ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବ,’ ତାଙ୍କଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଆମର ବିଶେଷ ଅଧିକାର। ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଆମକୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଦେବାରେ ସେତେଇ ନୁହେଁ, ବରଂ ପିତାମାତାମାନେ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ରୁଟି ଦେବାଠାରୁ ଅଧିକ ଇଚ୍ଛୁକ। ତେଣୁ ଆସ, ଆମର ଦୀପସହିତ ଆମ ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ କୃପାର ତେଲ ରଖିବା, ଯେପରି ଆମେ ସେହି ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣା ନ ଯାଉ, ଯେମାନେ ବରଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲେ।” Review and Herald, September 17, 1895.
ଆବ୍ରାହାମଙ୍କର ସୁନ୍ନତ ଏବଂ ନୌକା ଉପରେ ଥିବା ଆଠି ଜଣ ପ୍ରାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଯେମାନେ ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲେ, ସେହି ଏକ ଶତ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପତାକା ହେଉଛନ୍ତି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ସେହି ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନେ, ଯେମାନେ ସିଘ୍ର ଆସନ୍ତା ସଙ୍କଟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଚରିତ୍ରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପ୍ରତିଫଳିତ କରନ୍ତି। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେ ଯିଶାୟାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରି ସେହି ଅନୁଚ୍ଛେଦକୁ ସମାପ୍ତ କଲେ, ତାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଚିତ ଥିଲା, କାରଣ ଏହା ସେହି ଅନୁଚ୍ଛେଦ ଯାହା ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ଏକ ଶତ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟକୁ ସୂଚିତ କରେ।
ସେହି ଦିନ ତାହା ବିଷୟରେ ଗାଅ, “ରକ୍ତିମ ଦ୍ରାକ୍ଷାର ଏକ ଦାଖବାଗିଚା।” ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରେ; ପ୍ରତି କ୍ଷଣେ ମୁଁ ତାହାକୁ ଜଳସିଞ୍ଚନ କରିବି; କେହି ତାହାକୁ କ୍ଷତି ନ କରୁନ୍ତୁ ବୋଲି, ରାତି ଦିନ ମୁଁ ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିବି। କ୍ରୋଧ ମୋରେ ନାହିଁ; ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଣ୍ଟକ ଓ ଝାଡ଼ି ଉଠାଇବ? ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଗ୍ରସର ହେବି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକାଥିରେ ଦହନ କରିଦେବି। ନଚେତ୍ ସେ ମୋର ଶକ୍ତିକୁ ଧରୁ, ଯେପରି ସେ ମୋ ସହିତ ଶାନ୍ତି କରିପାରେ; ଏବଂ ସେ ମୋ ସହିତ ଶାନ୍ତି କରିବ। ଯାକୁବରୁ ଆସୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ସେ ମୂଳ ଧରାଇବ; ଇସ୍ରାଏଲ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହେବ ଓ କୁଢ଼ି ଧରିବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ମୁହଁକୁ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବ। ସେ ଯେମାନେ ତାହାକୁ ଆଘାତ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ଆଘାତ କରିଥିଲା, ସେହିପରି କି ସେ ତାହାକୁ ଆଘାତ କରିଛି? କିମ୍ବା ଯେମାନେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବଧ ପରି କି ସେ ବଧ ହୋଇଛି? ପରିମିତ ମାପରେ, ଯେବେ ତାହା ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ, ତୁମେ ତାହା ସହିତ ବିବାଦ କରିବ; ପୂର୍ବବାୟୁର ଦିନରେ ସେ ତାହାର ତୀବ୍ର ବାୟୁକୁ ରୋକି ରଖେ। ତେଣୁ ଏହା ଦ୍ୱାରା ଯାକୁବର ଅଧର୍ମ ପରିଶୋଧିତ ହେବ; ଏବଂ ଏହାହିଁ ତାହାର ପାପ ଅପସାରଣର ସମସ୍ତ ଫଳ—ଯେବେ ସେ ବେଦୀର ସମସ୍ତ ପଥରକୁ ଚୂନପଥର ପରି ଚୂର୍ଣ୍ଣବିଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବ, ତେବେ ଉପବନମାନେ ଓ ଖୋଦିତ ପ୍ରତିମାମାନେ ଆଉ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବେ ନାହିଁ। ତଥାପି ସୁରକ୍ଷିତ ନଗରୀ ଉଜାଡ଼ ହୋଇଯିବ, ନିବାସସ୍ଥାନ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ମରୁଭୂମି ପରି ଛାଡ଼ି ଦିଆଯିବ; ସେଠାରେ ବଛୁରା ଚରିବ, ସେଠାରେ ସେ ଶୋଇ ପଡ଼ିବ, ଏବଂ ତାହାର ଶାଖାପ୍ରଶାଖାକୁ ଭକ୍ଷଣ କରିଦେବ। ଯେବେ ତାହାର ଡାଳମାନେ ଶୁଖିଯିବ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦିଆଯିବ; ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆସି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିବେ; କାରଣ ଏହା ଅବିବେକୀ ଜନସମୂହ; ଏହିକାରଣରୁ ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଗଠନ କରିଛି, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେଖାଇବେ ନାହିଁ। ଯିଶାଇୟ 27:2–11.
“ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନରେ,” ଯେତେବେଳେ ଯାକୋବଙ୍କ ଅଧର୍ମ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରାଯାଉଛି, ଏବଂ “ବୁଝାମଣା ନଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ” ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀକୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇ ଦହନ କରାଯାଉଛି, ସେହି ସମୟଟି ହେଉଛି ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟ। ସେହି ଅବଧିରେ, ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ତାହା କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷ ଘଟଣାବଳୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୀଘ୍ର ଗତିର।
ପୁରୋହିତମାନେ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ବେଳେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ହେବାକୁ ଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ହେଉଛନ୍ତି ପିତରଙ୍କ ରାଜକୀୟ ପୁରୋହିତଗଣ, ଯେମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ଚୁକ୍ତିକୁ ନବୀକରଣ କରନ୍ତି।
ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ, ଜୀବନ୍ତ ପଥର ସଦୃଶ, ଆତ୍ମିକ ଗୃହରୂପେ ଗଢ଼ାଯାଉଛ, ଏକ ପବିତ୍ର ପୁରୋହିତମଣ୍ଡଳୀ ହେବା ପାଇଁ, ଯେପରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟ ଆତ୍ମିକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିପାରିବ। ୧ ପିତର ୧:୫।
ଯାଜକମାନେ ଆଠ ଦିନର ଅଭିଷେକ ସେବା ମାଧ୍ୟମରେ ସେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲେ; ଏହିପରି, ସଂଖ୍ୟା ଆଠ ହେଉଛି ନିୟମସିନ୍ଦୁକର ଭିତରେ ଥିବା ଅଭିଷିକ୍ତ ଯାଜକତ୍ୱର ଏକ ପ୍ରତୀକ।
ହାରୋଣଙ୍କର ଦଣ୍ଡାୟୁଧ
ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଅଭିଷିକ୍ତ ପୁରୋହିତତ୍ୱକୁ ଚୁକ୍ତିର ସିନ୍ଦୁକ ଭିତରେ ଅଂକୁରିତ ହୋଇଥିବା ଆହରୋଣଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଯେବେ ଆହରୋଣଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଅଂକୁରିତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ତାହା ଆହରୋଣ ଓ ଇସ୍ରାଏଲର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୋତ୍ରମାନଙ୍କର ସେହି ଦଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲା, ଯେଉଁମାନେ ଅଂକୁରିତ ହୋଇନଥିଲେ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କର ଅଂକୁରୋଦ୍ଗମ ଘଟାଏ ବର୍ଷା।
ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି; ଏହିପରି, ଯାଜକତ୍ୱର ଆରୋନଙ୍କ ଦଣ୍ଡ, କର୍ମେଲରେ ଏଲିୟାଙ୍କ ସ୍ଥିତି ଏବଂ 1844 ମସିହାରେ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱିତ ଥିବା ଏକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଏକ ଶତ ଚୌରାଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଅଭିଷେକକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା ସେହି ସମୟକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରେ, ଯେତେବେଳେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଯୋଏଲ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ “ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ” ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀରୁ କାଟି ଦିଆଯାଇଛି। ଯେହି ଶ୍ରେଣୀର ମୁଖରୁ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କାଟି ଦିଆଯାଇଛି, ସେମାନେ ହେଲେ ଯିଶାୟାଙ୍କ ଇଫ୍ରାୟିମର ମଦ୍ୟପମାନେ। ସେମାନେ ପୁନି ସେହିମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ପେଣ୍ଟେକଷ୍ଟ ଦିନରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଦ୍ୟପ ହେବାର ଅଭିଯୋଗ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ 1888 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ, ଯେମାନେ ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଯେମାନେ 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହୀ ଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ରେଖାମାନେ ସେହି ରେଖା ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏପରି ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି—ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଉପଲବ୍ଧି କରେ ଯେ ନାଶଭିଲର ଅଗ୍ନିଗୋଳମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପ୍ରାୟ ଏକ ଶତ ପଚିଶ ବର୍ଷ ଧରି ଜାଣିଆସୁଥିଲା, ତଥାପି କିଛି କହିନଥିଲା।
୮, ଅଶୀ ଏବଂ ୮୧
ତ୍ରିଶ ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ଆଠ ସଂଖ୍ୟା, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନ ଥିବା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁମାଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଯାଜକତ୍ୱର ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ଓ ମାନବତ୍ୱର ସମ୍ମିଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଆଠ ସଂଖ୍ୟା ଅଶୀ ସଂଖ୍ୟାର ଦଶମାଂଶ, ଏବଂ ଅଶୀ ସେହି ସାହସୀ ଯାଜକମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା, ଯେଉଁମାନେ ମହାଯାଜକଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ରାଜା ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ, ଯିଏ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଧୂପ ଅର୍ପଣ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲା। ଏକାଶି ସଂଖ୍ୟା ବିଜୟୀ କଲିସିଆର ଯାଜକତ୍ୱର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ସହିତ ମାନବତ୍ୱର ସମ୍ମିଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହର ଇତିହାସ, ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଘଟିଥିବା ପ୍ଟୋଲେମୀଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ସହିତ ସମରେଖିତ ସେହି ସଂକଟରେ ଏକାଶିର ସେହି ଯାଜକତ୍ୱକୁ ସଂଯୁକ୍ତ କରେ। ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି; ସେହିପରି ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ଓ ମାନବତ୍ୱର ସମ୍ମିଳିତ ଯାଜକତ୍ୱ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅଶୀ ମାନବ ଯାଜକ ଏବଂ ଜଣେ ଦିବ୍ୟ ମହାଯାଜକଙ୍କୁ ନିଆଁ ହୋଇ ଗଠିତ ବିଜୟୀ କଲିସିଆର ଯାଜକତ୍ୱ, 2014 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଇତିହାସରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି, ଯେତେବେଳେ ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
ଆଦିପୁସ୍ତକର ବାରୋଟି ଅଧ୍ୟାୟର ରେଖାର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟ। ଏହି ବାରୋଟି ଅଧ୍ୟାୟର ରେଖାର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପଦ ହେଉଛି ବାଇଶତମ ପଦ। ବାଇଶତମ ପଦ ପ୍ରଥମ ପଦରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ପରମେଶ୍ୱର ଓ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂଭାଷଣର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏହିପରି ଭାବେ ବାଇଶତମ ପଦକୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ରେଖାର ଶେଷ ରୂପେ ପରିଚିତ କରାଯାଏ, ଯାହା ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ବାଇଶୋଟି ଅକ୍ଷରର ଛାପ ବହନ କରେ। ବାଇଶୋଟି ପଦର ସେହି ରେଖାର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପଦ ହେଉଛି ଏଗାରତମ ପଦ; ଏବଂ ସେହି ପଦ ପୁଣି ସେହି ତିନୋଟି ପଦର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଶତ ଚଉରାଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପତାକାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ତେଣୁ ଏଗାରତମ ପଦ ତିନୋଟି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପଦର ମଧ୍ୟସ୍ଥ; ଏବଂ ଏଗାରତମ ପଦ କେବଳ ସେହି ବାଇଶୋଟି ପଦର ପ୍ରମୁଖ ସତ୍ୟକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯେଉଁ ତିନୋଟି ପଦର ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ସତ୍ୟକୁ ବ୍ୟକ୍ତ କରେ; ଏହିପରି ଭାବେ ଏଗାର ଓ ବାଇଶ ପଦକୁ ପ୍ରମୁଖ ଚିନ୍ତାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ରୂପେ ପରିଚିତ କରାଯାଏ। ଏହିପରି, ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଏଗାରତମ ପଦରୁ ବାଇଶତମ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଂଶଟି ହେଉଛି ଏଗାରତମରୁ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟ।
ମଥିଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ମଧ୍ୟଭାଗ ହେଉଛି ଷୋଳଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ତାହାପରେ ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ ଯେ, ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବୋଲି କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କହିବେ ନାହିଁ। ମାଥିଉ 16:20।
ଉତ୍ପତ୍ତି ପୁସ୍ତକର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁରେ ଯେପରି, ସେପରି ବିଶତମ ପଦଟି ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ସଂଳାପର ସମାପ୍ତିକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହା ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀର ସୀମାଭାଗକୁ ଆସିଲେ, ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଚାରି କହିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମୁଁ କିଏ ବୋଲି ଲୋକେ କହୁଛନ୍ତି?” ସେମାନେ କହିଲେ, “କେହି କହୁଛନ୍ତି, ଆପଣ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନ; କେହି, ଏଲିୟା; ଆଉ କେହି, ଯିରିମିୟା, କିମ୍ବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ।” ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “କିନ୍ତୁ ତୁମେମାନେ ମୋତେ କିଏ ବୋଲି କହୁଛ?” ତେବେ ଶିମୋନ ପିତର ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ଆପଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର।” ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ଧନ୍ୟ ତୁମେ, ଶିମୋନ ବର୍ୟୋନା; କାରଣ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ତୁମ ପାଖରେ ଏହା ପ୍ରକାଶ କରିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୋର ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ଏହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ଆଉ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କହୁଛି, ତୁମେ ପିତର, ଏବଂ ଏହି ଶିଳା ଉପରେ ମୁଁ ମୋର କଳିସିଆ ନିର୍ମାଣ କରିବି; ଅଧୋଲୋକର ଦ୍ୱାରମାନେ ତାହାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ହେବ ନାହିଁ। ଆଉ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ଚାବିମାନ ଦେବି; ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯାହା ବାନ୍ଧିବ, ସେହିଟି ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାନ୍ଧାଯିବ; ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯାହା ଖୋଲିବ, ସେହିଟି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଖୋଲାଯିବ।” ତାପରେ ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ ଯେ, ସେ ଯେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଏହା କାହାକୁ ନ କହନ୍ତୁ। ମାଥିଉ 16:13–20.
ରାଫିଆ ଓ ପାନିଅମ୍
ମାଥିଉଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅନୁଚ୍ଛେଦ କେବଳ ଏକ ପୃଥକ୍ ସଂଭାଷଣ ଏବଂ ବିଷୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯେପରି ଉତ୍ପତ୍ତି ପୁସ୍ତକର ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଥିବା ଚୁକ୍ତିର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକତା ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ସେହିପରି ମାଥିଉଙ୍କ ସଂଭାଷଣ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଘଟେ, ଯାହା ପାନିଅମ୍ ଅଟେ। ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ପନ୍ଦରତମ ପଦର ପାନିଅମ୍, ମାଥିଉଙ୍କ ବାର-ଅଧ୍ୟାୟୀୟ ରେଖାର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ଅଟେ, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଏକାଦଶ ପଦର ରାଫିଆ, ଉତ୍ପତ୍ତିର ବାର-ଅଧ୍ୟାୟୀୟ ରେଖାର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ଅଟେ।
ଇ. ପୂ. 457 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା 250 ବର୍ଷ ଇ. ପୂ. 207 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଯାହା ଏଗାରୋତମ ପଦର ରାଫିଆ ଓ ପନ୍ଦରୋତମ ପଦର ପାନିଅମ୍ଙ୍କ ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ, ଏବଂ ସେଠି ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ସୁନ୍ନତର ଚିହ୍ନ ଓ ପିତରଙ୍କ ମେସିହାଙ୍କ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଏକତ୍ର ହୁଏ। ମାଥିଉଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ରେଖାରେ, ପିତର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କ ବପ୍ତିସ୍ମାବେଳେ ଦେବପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ନିଜ ଚିହ୍ନଟର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଶିମୋନର ଅର୍ଥ “ଯିଏ ଶୁଣେ,” ଏବଂ ବରଯୋନାର ଅର୍ଥ “ପାରାର ପୁତ୍ର।” ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ପାରାର ରୂପରେ ଅବତରଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମର ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣିଥିବା ଜଣେ ଥିଲେ ଶିମୋନ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରବଳ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଅବତରଣ କରିଥିବା 1840 ମସିହା, ଅଗଷ୍ଟ 11 ତାରିଖର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା। ସେହି ଏକେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ 9/11 ରେ ଅବତରଣ କଲେ। ପେତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ 9/11 କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାରର ପିଢ଼ୀର ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସନ୍ଦେଶ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।
ପିତର ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁମାନେ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ବୋଲିଥିବା ପଦ୍ଧତିକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି। ସେ ପରିବାର୍ତ୍ତିତ ଭାବେ ପରାର “ପୁତ୍ର”; ଏହିପରି ପୁତ୍ର ଭାବେ ସେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଶେଷ ପିଢ଼ୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପିତର ଶେଷ ପିଢ଼ୀର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ନାମର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସଂଖ୍ୟାତ୍ମକତା ଦ୍ୱାରା ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପିତର ସେହି ଶେଷ ପିଢ଼ୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ସମୟରେ ଶକ୍ତିଦାନର ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣନ୍ତି। ପିତର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସନ୍ଦେଶକୁ ଚିହ୍ନିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହିପରି ପିତର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରିପାରିଥିଲେ, ଯାହା ହିବ୍ରୁରେ ମେସିଆହ୍ ଏବଂ ଗ୍ରୀକ୍ରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ପିତର ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଯେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାରର ସେହି ଦୂତ, ଯିଏ 9/11 ରେ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ, ସେ ଆଗରୁ 11 ଅଗଷ୍ଟ, 1840 ରେ ମଧ୍ୟ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ। ପିତର ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁମାନେ 9/11 କୁ ଏକ ପଥଚିହ୍ନ ଭାବେ ବୁଝନ୍ତି, ଯାହା କେବଳ ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନୋଟି ରେଖାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।
ପିତରଙ୍କର ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ହେଉଛି ଯେ 9/11 ତୃତୀୟ ହାୟର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଅନ୍ତିମ ପିଢ଼ୀ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ। ସେହି ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତିର ସ୍ଥାନରେ ହିଁ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ। ଅବ୍ରାହାମ ରାଫିଆରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ପିତର କ୍ରୁଶ ପୂର୍ବରୁ, ପାନିଅମରେ ଅଛନ୍ତି। ପାନିଅମ ଏବଂ କ୍ରୁଶ ମଧ୍ୟରେ ପିତର ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତକୁ ସନ୍ଦର୍ଶନ କରିବେ। ପାନିଅମରେ ହିଁ ସିମୋନ ପିତରରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ପିଢ଼ୀ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ନିଜ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଦେଲେ। ଏକ ଶତ ଚଉଚାଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ପରୀକ୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସଲାମ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ 9/11 ରେ ଆଗମନ କଲା।
ଏଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜମ୍ର ପରୀକ୍ଷାର ଆରମ୍ଭ 9/11ରେ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜମ୍ର ପରୀକ୍ଷାର ଶେଷରେ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ସନ୍ଦେଶ ଶିମୋନଙ୍କ ନାମ କେବେ ଓ କେଉଁଠି ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ ତାହା ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଆରମ୍ଭରେ 9/11ର ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଯାହାର ପ୍ରତିରୂପ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଶେଷରେ ପିତର ଯେ ସନ୍ଦେଶ ବୁଝେ, ସେହିଟି ହେଉଛି ନ୍ୟାଶଭିଲ୍ର ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କର ସଂଶୋଧିତ ସନ୍ଦେଶ। ସେଠାରେ ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନର ଆରୋହଣ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିବସର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ତୂରୀମହୋତ୍ସବ ଆସି ପହଞ୍ଚେ।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।