ପିତରଙ୍କ ପାଇଁ ରୂପାନ୍ତରଣର ପର୍ବତ ପାନିଅମ୍ ଓ କ୍ରୁଶର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଘଟିଥିଲା; ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ରେଖାରେ, ପିତର କ୍ରିଷ୍ଟଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ ତାଙ୍କ ବପ୍ତିସ୍ମା ଓ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷରେ ବିଜୟୀ ପ୍ରବେଶ ପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ବପ୍ତିସ୍ମା, ପର୍ବତ, ଏବଂ ବିଜୟୀ ପ୍ରବେଶର ସମାପ୍ତି—ଏହି ତିନିଟି ପଥଚିହ୍ନ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପିତା ତିନିଥର କହିଥିବା ଘଟଣାଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି। John 12 ରେ ତୃତୀୟଥର ସେତେବେଳେ ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ ଗ୍ରୀକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିଲେ। ବପ୍ତିସ୍ମା ହେଉଛି 9/11, ପର୍ବତ ହେଉଛି ପାନିଅମ୍‌ର ଇତିହାସରେ verse sixteen ର Sunday law ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ପିତରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ପାନିଅମ୍ ଥିଲା, ତାପରେ ପର୍ବତ, ଏବଂ ପୁନଃ ବିଜୟୀ ପ୍ରବେଶର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯାହା କ୍ରିଷ୍ଟ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ମହିମାନ୍ୱିତ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା।

ଏବେ ମୋର ଆତ୍ମା ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇଛି; ଏବଂ ମୁଁ କ’ଣ କହିବି? ପିତା, ମୋତେ ଏହି ଘଣ୍ଟାରୁ ଉଦ୍ଧାର କର; କିନ୍ତୁ ଏହି କାରଣ ପାଇଁ ହିଁ ମୁଁ ଏହି ଘଣ୍ଟାକୁ ଆସିଛି। ପିତା, ତୁମ ନାମକୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କର। ତାହାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ସ୍ୱର ଆସିଲା, କହୁଥିଲା, ମୁଁ ତାହାକୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିଛି, ଏବଂ ପୁଣି ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିବି। ତେଣୁ ଯେ ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ଠିଆ ଥିଲେ ଏବଂ ତାହା ଶୁଣିଥିଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ ଯେ ମେଘଗର୍ଜନ ହୋଇଥିଲା; ଅନ୍ୟମାନେ କହିଲେ, ଏକ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ତାଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିଲା। ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଏହି ସ୍ୱର ମୋର କାରଣରୁ ଆସିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମମାନଙ୍କର କାରଣରୁ ଆସିଛି। ଏବେ ଏହି ଜଗତର ବିଚାର ହେଉଛି; ଏବେ ଏହି ଜଗତର ଅଧିପତିକୁ ବାହାରକୁ ଫିଙ୍ଗାଯିବ। ଏବଂ ମୁଁ, ଯଦି ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଏ, ତେବେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମୋର ନିକଟକୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବି। ସେ କେମିତି ମୃତ୍ୟୁରେ ମରିବାକୁ ଥିଲେ, ତାହା ସୂଚନା କରି ସେ ଏହା କହିଲେ। ଯୋହନ 12:27–33।

ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଯେ ରେଖା, ତାହାର ଆରମ୍ଭିକ ପଥଚିହ୍ନ ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମରେ ଅଛି, ଯାହା ପରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଆସେ; ଏବଂ ତାହାର ଶେଷ ପଥଚିହ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଅଭିନ୍ନ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ସେହି ପଥଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତିରିଶି ଦିନ ଯାଜକମାନଙ୍କର କାଳଖଣ୍ଡକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ତୂରୀର ପର୍ବରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ତୂରୀର ପର୍ବ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପରେ ଚାଳିଶି ଦିନ ଧରି ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା-ସାମ୍ନି ଶିକ୍ଷା ଦେଇବା ପରେ ତାଙ୍କର ଆରୋହଣ, ଏବଂ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ଦିନ—ଏସବୁ ମିଶି ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟର ରେଖାର ଶେଷଭାଗର ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମ ପରେ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଓ କୁଟୀରବାସର ପର୍ବ—ଉଭୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଅଛି। ତୃତୀୟଥର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପିତା କହିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଠିକ୍ ଆଗରୁ ଯୁନାନୀମାନେ—ଯେମାନେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ବାବିଲରୁ ଡାକାଯାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି—ଯୀଶୁଙ୍କ ସହ ସାକ୍ଷାତ୍କାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ରବିବାର ଆଇନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଯୀଶୁ କ୍ରୁଶରେ ପତାକା ଉତ୍ତୋଳନକୁ ପରିଚିତ କରାନ୍ତି। 9/11 ରେ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ରବିବାର ଆଇନରେ ପୁନର୍ବାର ଆଲୋକିତ ହୁଏ।

କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀ, ଯାହା ପାନିଅମ୍ ଅଟେ, ସେ କ୍ରୁଶର ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟା; ଏବଂ କୈସରିଆ ମାରିତିମା ସେ କ୍ରୁଶର ନବମ ଘଣ୍ଟା, ଯେତେବେଳେ ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରି ଆସିବାର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣାଯାଏ। କ୍ରୁଶ ପୂର୍ବରୁ, ପାନିଅମ୍‌ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ଥିବାବେଳେ, ପିତର ପର୍ବତରେ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତଥାପି ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶର ସମାପ୍ତି ପୂର୍ବରୁ। ପାନିଅମ୍ ପଦ ଷୋଳହର କ୍ରୁଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ରହେ। ପାନିଅମ୍‌ରେ ପିତର ଲେବ୍ୟବିବରଣ ତେଇଶର ତୁରୀପର୍ବ, ଆରୋହଣ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ—ଏହି ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ଇତିହାସର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରେ ଅଛନ୍ତି। ପିତର ଯାଜକଙ୍କ ବିଶେଷ ଶିକ୍ଷାର ତିରିଶି ଦିନରେ ଅଛନ୍ତି।

ପାନିଅମ୍‌ରେ ସିମୋନ ପେତ୍ର ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶ ପୂର୍ବରୁ ପର୍ବତରେ ତାହାର ଗୋଟିଏ ପଦକ୍ଷେପ ଅଛି। ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶ ଦଶ କନ୍ୟାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ। କେବଳ ପାଞ୍ଚଜଣ ବିବାହରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତ୍ରିଗୁଣ ଚିହ୍ନସ୍ଥଳ ଓ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାଞ୍ଚ ଦିନ ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶର ଆରମ୍ଭ ଅଟେ। ଏହା ତୁରୀର ପର୍ବରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଚିହ୍ନସ୍ଥଳ ତିନୋଟି ଚିହ୍ନସ୍ଥଳର ଏକ ସଂଯୋଜନରୁ ଗଠିତ। ଏକକ ଚିହ୍ନସ୍ଥଳ ଭାବରେ ସେମାନେ ନାଶଭିଲ୍‌ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣକୁ ତୁରୀର ପର୍ବ ସହିତ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶ ସେହିମାତ୍ରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିବ, ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଜ୍ଞାନୀ କନ୍ୟାଙ୍କର ଯାତ୍ରା ସେହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ ଯାହା କ୍ରୁଶର ମୃତ୍ୟୁ, ସମାଧି ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାଏ, ଯାହା ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ।

ନାଶଭିଲ୍‌ର ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ସେ ସଂଶୋଧନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ପିତର ପାନିୟୁମ୍‌ରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକାଳରେ ତୂରୀ-ଉତ୍ସବ ଧ୍ୱନିତ ହେବାର ପୂର୍ବରୁ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆବଶ୍ୟକତାବଶତଃ ସେ ପ୍ରଥମେ ପର୍ବତକୁ ଯିବାକୁ ହେବ, କାରଣ ବିଜୟୋଲ୍ଲାସମୟ ପ୍ରବେଶର ପୂର୍ବରୁ ପର୍ବତ ଥିଲା। ଅବ୍ରାହାମ ପର୍ବତକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପିତର ପର୍ବତକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ପାନିୟୁମ୍‌ରେ ତାଙ୍କର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା। ନାଶଭିଲ୍‌ର ଅଗ୍ନିଗୋଳକମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପର୍ବତ ହେଉଛି ପିତରଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା। ସେହି ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଏବଂ ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା, ଯେଉଁଠାରେ ଚରିତ୍ର ଆନନ୍ଦ କିମ୍ବା ଲଜ୍ଜା ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।

ଇ.ପୂ. 457ର ରେଖା ରାଫିଆ ଓ ପାନିୟୁମ୍‌ର ମଧ୍ୟରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ; ଉତ୍ପତ୍ତି ପୁସ୍ତକର ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟର ଚୁକ୍ତି ରାଫିଆ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ଏବଂ ମାଥିଉର ସୋଳହ ଅଧ୍ୟାୟର ଚୁକ୍ତି ପାନିୟୁମ୍‌ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ। ପାନିୟୁମ୍‌ରୁ ପିତର ପର୍ବତକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେପରି ଅବ୍ରାହାମ ଇସାହାକଙ୍କ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ। ପିତରଙ୍କ ରେଖାର ପର୍ବତ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ସମୟର ପର୍ବତ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ।

ଅବ୍ରାହାମଙ୍କର ପଥଚିହ୍ନ ତିନି ଦିନରୁ ଗଠିତ ଥିଲା। ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ବହନ କରିବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଗଧି ଆଣିବାକୁ ଦୁଇ ଜଣ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ରେଖାରେ, ଇସ୍‌ହାକଙ୍କ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ କାଠ ବୋହିବାରେ ଗଧିକୁ ନେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଜଣ ସେବକ ଓ ଗୋଟିଏ ଗଧିଙ୍କ ଚୟନ ସହ ତାଙ୍କର ତିନି-ଦିନିଆ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ପର୍ବତକୁ ପୀତରଙ୍କ ଆଠ କିମ୍ବା ଛଅ ଦିନର ଯାତ୍ରା, ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଦିନ ଥିଲା। ପାନିଅମରେ ପୀତର ପର୍ବତର ପୂର୍ବରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯିରୂଶାଲେମକୁ ପ୍ରବେଶର ଆରମ୍ଭ ସୂଚକ ଗଧିକୁ ଖୋଲିବା ଘଟଣାର ପୂର୍ବରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି; ସେଠିଏ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କର ତିନି ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜୟତୁନ ପର୍ବତ ଉପରେ ଥମ୍କି ଯିରୂଶାଲେମ ପାଇଁ କାନ୍ଦିଥିଲେ; ଏପରିଭାବେ ସେ ଦେବତା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ଶାବ୍ଦିକ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିୟମ-ସମ୍ପର୍କର ଉପସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲେ। ପୀତରଙ୍କର ପର୍ବତ ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶର ପୂର୍ବରେ; ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପର୍ବତ ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ; ଏବଂ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କର ପର୍ବତ ସେହି ପ୍ରବେଶର ଉପସମାପ୍ତିବେଳେ ଅଛି।

୨୦୨୬ ମସିହାରେ ମଧ୍ୟାବଧି ନିର୍ବାଚନ ହେବ, ଯେତେବେଳେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଦୁଇଶେ ପଚାସତମ ବର୍ଷ ତାହାର ଗୌରବମୟ ରାଜ୍ୟକାଳକୁ ଉତ୍ସବମୟ ଭାବରେ ପାଳନ କରିବ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ଭାବରେ ସେହି ଉତ୍ସବ ୨୦୭ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବରେ ଅନ୍ତିଓକସ୍ ଦ ଗ୍ରେଟ୍ ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ଯାହା ରାଫିଆ ଓ ପାନିଅମ୍‌ର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ, ଏବଂ ୪୫୭ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଦୁଇଶେ ପଚାସ ବର୍ଷର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଥିବା ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଚାରିଟି ଶ୍ରେଣୀକୁ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ବିଚାର କରୁଛୁ, (ସମ୍ଭବତଃ ଅନ୍ୟ ଉଦାହରଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି) ସେତେବେଳେ ଆମେ ଏବେ The Desire of Ages ର ସେହି ଅଧ୍ୟାୟମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛୁ। ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି The Baptism, ଏବଂ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି Imprisonment and Death of John। ଆରମ୍ଭରେ ଯୋହନ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ସତରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟ, ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟ, ହେଉଛି Nicodemus।

“ନିକୋଦିମୁସ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ତାଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାର ଚିନ୍ତାରେ ଆସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସତ୍ୟର ମୂଳଭୂତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲେ। ସେ ନିକୋଦିମୁସ୍‌ଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମକୁ ଯାହା ଅଧିକ ଆବଶ୍ୟକ, ସେହିଟା ସୂତ୍ରତାତ୍ତ୍ୱିକ ଜ୍ଞାନ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆତ୍ମିକ ପୁନର୍ଜନ୍ମ। ତୁମର କୌତୁହଳ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ନୂତନ ହୃଦୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ମୂଲ୍ୟାୟନ କରିପାରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଉପରୁ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହେବ। ସମସ୍ତକୁ ନୂତନ କରିଦେଇଥିବା ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମୋର ଅଧିକାର କିମ୍ବା ମୋର ମିଶନ ସମ୍ପର୍କରେ ମୋ ସହ ଆଲୋଚନା କରିବାରୁ ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଉଦ୍ଧାରକ ମଙ୍ଗଳ ହେବ ନାହିଁ।”

“ନିକୋଦୀମ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କର ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ଓ ବପ୍ତିସ୍ମା ବିଷୟକ ପ୍ରଚାର ଶୁଣିଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ଜନସମୂହଙ୍କୁ ସେହି ଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଇଙ୍ଗିତ କରୁଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଥିଲେ, ଯିଏ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ସହିତ ବପ୍ତିସ୍ମା ଦେବେ। ସେ ସ୍ୱୟଂ ଏହା ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ ଯେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାର ଅଭାବ ଥିଲା, ଏବଂ ବହୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ମତାନ୍ଧତା ଓ ଲୌକିକ ଆକାଙ୍କ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଥିଲେ। ମଶୀହାଙ୍କ ଆଗମନ ସମୟରେ ସେ ବସ୍ତୁସ୍ଥିତିର ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ଅବସ୍ଥାର ଆଶା କରିଥିଲେ। ତଥାପି ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କର ହୃଦୟ-ଅନୁସନ୍ଧାନକାରୀ ସନ୍ଦେଶ ତାଙ୍କ ମନରେ ପାପ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦୋଷବୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିନଥିଲା। ସେ ଜଣେ କଠୋର ଫାରିସୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ନିଜ ସତ୍କର୍ମଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଗର୍ବ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଦାନଶୀଳତା ଏବଂ ମନ୍ଦିର-ସେବାକୁ ଧାରଣ କରିବାରେ ତାଙ୍କ ଉଦାରତା ପାଇଁ ସେ ବିଶାଳ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ନିରାପଦ ବୋଲି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ନିଜର ବର୍ତ୍ତମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଏକ ରାଜ୍ୟର ଚିନ୍ତା ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ କରିଦେଇଥିଲା।” The Desire of Ages, 171.

The Desire of Ages ର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ନିକୋଦେମୁସଙ୍କ ଧାରାରେ ମିଳେ; ସେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନର ଧାରାରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପାଇଁ ଶେଷ ଆହ୍ୱାନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସେ ଏମିତି ଏକ ଶ୍ରେଣୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅଗ୍ରଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ନିଜମାନଙ୍କର ଲାଓଦିକିଆ ଅବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅବଗତ ନଥିଲେ।

“ନିକୋଦିମୁସଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ୍କାରରେ, ଯୀଶୁ ପରିତ୍ରାଣର ପରିକଳ୍ପନା ଏବଂ ଜଗତ ପାଇଁ ନିଜ ମିଶନକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ କୌଣସି ଉପଦେଶରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବାକୁ ଯେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସମ୍ପାଦିତ ହେବାକୁ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏପରି ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ, ପଦେ ପଦେ, ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିନଥିଲେ। ନିଜ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ସର୍ବାରମ୍ଭରେ ସେ ସନହେଡ୍ରିନର ଜଣେ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ, ସତ୍ୟଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସୁଗ୍ରାହୀ ମନକୁ, ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କର ନିଯୁକ୍ତ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଇସ୍ରାଏଲର ନେତାମାନେ ସେହି ଆଲୋକକୁ ସ୍ୱାଗତ କରିନଥିଲେ। ନିକୋଦିମୁସ ସତ୍ୟକୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଲୁଚାଇ ରଖିଥିଲେ, ଏବଂ ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ଅତ୍ୟଲ୍ପ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଫଳ ଦେଖାଯାଇଥିଲା।” The Desire of Ages, 176.

ଯୋହନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବପ୍ତିସ୍ମା ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର” ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା। ଯୋହନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀକୀକରଣର ଲାଓଦିକିୟା ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମା ସମୟରେ ଶକ୍ତିଦାନ ପାଇଥିଲା; ଯେପରି ଜୋନ୍ସ ଏବଂ ୱାଗନରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ 1888 ମସିହାରେ ଲାଓଦିକିୟା ପାଇଁ ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମା ଏବଂ 1888, ରାଫିଆ ଏବଂ ପାନିଅମ୍‌ର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା 9/11 ସମୟରେ ଲାଓଦିକିୟାଙ୍କ ପାଖକୁ ସନ୍ଦେଶର ଆଗମନକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରିଥିଲା।

ନିକୋଦିମୁସର ଅର୍ଥ “ଲୋକମାନଙ୍କର ବିଜୟ,” ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଠାରେ ଗଣାଯିବା ହେଉଛି ସେହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ଯୋହନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ଆସିଥିଲା, ବପ୍ତିସ୍ମାରେ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ନିକୋଦିମୁସର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପରିଭାଷିତ ହୋଇଥିଲା। ଅଧ୍ୟାୟ ବାଇଶରେ ଯୋହନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଯାହା ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନର ସ୍ୱୀକୃତି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା, ଯାହା ଉପରକୁ ଉଠାଯିବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବ। ବପ୍ତିସ୍ମା 9/11 ଏବଂ July 18, 2020 ଠାରୁ December 31, 2023—ଉଭୟ ହେଉଥିଲା, କାରଣ ବପ୍ତିସ୍ମା ମୃତ୍ୟୁ (2020), ସମାଧି (ତିନି ଓ ଆଧା ଦିନ) ଏବଂ ପୁନରୁତ୍ଥାନ (December 31, 2023) କୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ। ପରେ ସେହି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଆସେ, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ବିଜୟକୁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାରୂପେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି—ଲାଓଦିକିୟାର ଅନ୍ଧତ୍ୱରୁ ଫିଲାଦେଲଫିୟାନଙ୍କର twenty-twenty ଦୃଷ୍ଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସେହି ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇବାରୂପେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି।

ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ପାଇଁ, ଯୋହନଙ୍କ ଧାରାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଇସ୍‌ହାକଙ୍କ ବଳି ସହ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ। ପିତରଙ୍କ ପାଇଁ, ସେହି ଧାରା ସମୁଦ୍ରତଟସ୍ଥ କାଇସରିଆରେ, କାଇସରିଆ ମାରିଟିମାରେ, ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ କ୍ରୁଶ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାୟୀକରଣର ବିଜୟ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଯାହା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ। ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି ଇସ୍ଲାମର ତୃତୀୟ ହାୟର ବାର୍ତ୍ତା, ଯାହା 9/11 ରେ ବିଲାମଙ୍କର ଇସ୍ଲାମର ଗଧା ସହ ପ୍ରଥମ ସାକ୍ଷାତ୍କାରରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା, ତାହାପରେ 7 ଅକ୍ଟୋବର 2023 ରେ ଶାବ୍ଦିକ ଗୌରବମୟ ଦେଶବିରୁଦ୍ଧରେ ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିଗୁଣନ ଘଟିଲା, ଏବଂ ପରେ ନ୍ୟାଶଭିଲ୍‌ରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଘାତ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ବିଲାମ ଇସ୍ଲାମର ଗଧାକୁ ପୁରାତନ ଶାବ୍ଦିକ ଓ ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମିକ ଗୌରବମୟ ଦେଶର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟଦିଆରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି। ତୃତୀୟ ଆଘାତ ହେଉଛି ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାରୀୟ ଆଇନର ଭୂମିକମ୍ପ। ସେଠାରେ ଇସ୍‌ହାକଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ କରାଯାଏ; ସେଠାରେ ଯୋହନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶହୀଦତ୍ୱର ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ ମହାସମୁଦାୟର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ, ଧ୍ୱଜର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣିଲେ ଏବଂ ଦେଖିଲେ। ଉତ୍ପତ୍ତି, ମାଥିଉ ଏବଂ The Desire of Ages ର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଏବଂ ଜାତିଜନମାନଙ୍କର ଆହ୍ୱାନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ।

ନିକୋଦେମୁସଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବ୍ୟାଖ୍ୟାଟି ପବନର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା, ଯଦ୍ୟପି ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଟେ।

“ନିକୋଦେମ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ବିମୂଢ଼ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯୀଶୁ ନିଜ ଅର୍ଥକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ପବନକୁ ଉଦାହରଣରୂପେ ବ୍ୟବହାର କଲେ: ‘ପବନ ଯେଉଁଠାରେ ଇଚ୍ଛା କରେ ସେଠାରେ ବହେ, ଏବଂ ତୁମେ ତାହାର ଶବ୍ଦ ଶୁଣ, କିନ୍ତୁ ସେ କେଉଁଠାରୁ ଆସେ ଓ କେଉଁଠାକୁ ଯାଏ, ତାହା କହି ପାର ନାହଁ; ଆତ୍ମାରୁ ଜନ୍ମିତ ପ୍ରତ୍ୟେକଜଣ ସେହିପରି ଅଟେ।’”

“ଗଛମାନଙ୍କର ଡାଳିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାତାସର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ସେ ପତ୍ର ଓ ପୁଷ୍ପମାନଙ୍କୁ ସରସର କରାଏ; ତଥାପି ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଏବଂ ସେ କୋଉଠାରୁ ଆସେ କିମ୍ବା କୋଉଠିକୁ ଯାଏ, କେହି ମଣିଷ ଜାଣେ ନାହିଁ। ହୃଦୟ ଉପରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସେପରି। ବାତାସର ଗତିବିଧିକୁ ଯେପରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ। ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସମ୍ଭବତଃ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଭାବେ ସଠିକ୍ ସମୟ କିମ୍ବା ସ୍ଥାନ କହିପାରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାହାର ସମସ୍ତ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଦର୍ଶାଇପାରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏହାରୁ ଏହା ପ୍ରମାଣ ହୁଏ ନାହିଁ ଯେ ସେ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ। ବାତାସ ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ହୃଦୟ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ଅଲ୍ପେ ଅଲ୍ପେ, ସମ୍ଭବତଃ ଗ୍ରାହକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜାଣତେ, ଏମିତି ପ୍ରଭାବ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଯାହା ଆତ୍ମାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବାକୁ ପ୍ରବଣ କରେ। ଏଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରଚାରକଙ୍କ ମୁଖରୁ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରେ। ହଠାତ୍, ଯେତେବେଳେ ଆତ୍ମା ଅଧିକ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଆହ୍ୱାନ ସହ ଆସନ୍ତି, ଆତ୍ମା ଆନନ୍ଦର ସହିତ ନିଜକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଖରେ ସମର୍ପଣ କରେ। ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଆକସ୍ମିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଏହା ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଅନୁରାଗପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକର୍ଷଣର ଫଳ—ଏକ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରକ୍ରିୟା।”

“ଯେପରି ବାତାସ ସ୍ୱୟଂ ଅଦୃଶ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ସେ ଏମିତି ପ୍ରଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଯାହାକୁ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ, ସେପରି ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଜୀବାତ୍ମା ଉପରେ ତାହାର ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶ କରିବ। ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଆତ୍ମା ହୃଦୟକୁ ଅଧିକାର କରନ୍ତି, ସେ ଜୀବନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି। ପାପମୟ ଚିନ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରାଯାଏ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ; କ୍ରୋଧ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଏବଂ ବିବାଦର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରେମ, ନମ୍ରତା ଏବଂ ଶାନ୍ତି ଆସିଥାଏ। ବିଷାଦର ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ ଆସେ, ଏବଂ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ। ଯେ ହାତ ଭାରକୁ ଉଠାଇ ନେଇଯାଏ, କେହି ତାହାକୁ ଦେଖେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଉପରସ୍ଥ ଅଙ୍ଗନାମାନରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଆଲୋକକୁ ନିହାରେ ନାହିଁ। ଆଶୀର୍ବାଦ ସେତେବେଳେ ଆସେ, ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଜୀବାତ୍ମା ନିଜକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରେ। ତାହାପରେ ସେହି ଶକ୍ତି, ଯାହାକୁ କୌଣସି ମାନବ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ଗୋଟିଏ ନୂତନ ସତ୍ତାର ସୃଷ୍ଟି କରେ।” The Desire of Ages, 172, 173.

9/11 ସମୟରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ଛିଟିକିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା। 9/11 ସମୟରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ “ପୂର୍ବ ପବନ” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇସ୍ଲାମ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା, ଯାହା ଜଖରିୟାଙ୍କର ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଳୀରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା “ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତେଲ” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଏକ ସନ୍ଦେଶ, ଲାଓଡିସିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲା। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ପବନ, ଲିଖିତ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବାର ତାହାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏବଂ ଅନ୍ଧ ଲାଓଡିସିୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟକୁ କହିବା ପାଇଁ ଯିରିମିୟାଙ୍କର ପୁରୁଣା ପଥମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିଲା। ନିକୋଦେମଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇ, ସେହି “ପଦେ ପଦେ,” “ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବାକୁ ଯେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରିବେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କର ହୃଦୟମାନରେ କରାଯିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ” ବୋଲି ପ୍ରକାଶ ପାଏ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପବନର କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ତୁଳନା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା “ପୂର୍ବ ପବନ”ର ସମୟକାଳରେ ଘଟେ, ଯାହା 9/11 ସମୟରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା। ଯିଶାୟ ଏହି ଏକେଇ ସମୟକାଳକୁ ତୀବ୍ର ପବନର ପରିଭାଷାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି।

ମାପରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ, ତୁମେ ତାହା ସହିତ ବିବାଦ କରିବ; ପୂର୍ବବାୟୁର ଦିନେ ସେ ନିଜର କଠୋର ପବନକୁ ରୋକି ରଖେ। ଏହି କାରଣରୁ ଯାକୋବଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ ପରିଶୋଧିତ ହେବ; ଏବଂ ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରିବାର ଏହାହିଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ; ଯେତେବେଳେ ସେ ବେଦୀର ସମସ୍ତ ପଥରକୁ ଭଙ୍ଗି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା ଖଡ଼ିପଥର ସଦୃଶ କରେ, ସେତେବେଳେ ଉପବନମୂର୍ତ୍ତିମାନ ଓ ଖୋଦିତ ପ୍ରତିମାମାନ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବେ ନାହିଁ। ଯିଶାୟ 27:8, 9.

ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କରେ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ପରସ୍ପର ସହ ସମନ୍ୱିତ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ଇଶାୟାଙ୍କର “ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ” ହେଉଛି ଯୋହନଙ୍କର ସେହି ବିବାଦର ପବନମାନ, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯାଉଥିବା ସମୟରେ ରୋକି ରଖାଯାଇଥାନ୍ତି। ଇଶାୟାଙ୍କର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ ହେଉଛି ସେହି ପୂର୍ବ ପବନ, ଯାହା ଇଶାୟାଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟରେ “ଥମାଇ ଦିଆଯାଇଛି,” ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ରୋକି ରଖାଯାଇଛି। ଯୋହନଙ୍କର ବିବାଦର ପବନମାନ ସେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୋକି ରଖାଯାଏ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଲୋକମାନେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇନଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଇଶାୟାଙ୍କର ପୂର୍ବ ପବନକୁ ସେହି ସମୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ “ଯାକୋବଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ” “ପରିଶୋଧିତ” ହୁଏ। “ପରିଶୋଧିତ” ପାଇଁ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରାଯାଇଥିବା। ଯୋହନଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଏଜିକିଏଲ୍ ଅଧ୍ୟାୟ ନଅ ସହ ସମାନ ଏବଂ ଯାକୋବଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟର ପରିଶୋଧନ ସହ ସେହି ଏକେଇ। ଯେ ଦୂତ ଯେରୁଶାଲେମର ମଧ୍ୟରୁ ଯାଇ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ୁଥିବା ଓ କାନ୍ଦୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ରଖୁଛନ୍ତି, ସେହି ଦୂତଟିଏ “ପୂର୍ବ” ଦିଗରୁ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି।

ଏହା ପରେ ମୁଁ ପୃଥିବୀର ଚାରି କୋଣରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଚାରିଜଣ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି; ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ଚାରି ପବନକୁ ଧରି ରଖିଥିଲେ, ଯେପରି ପବନ ପୃଥିବୀ ଉପରେ, ସମୁଦ୍ର ଉପରେ, କିମ୍ବା କୌଣସି ବୃକ୍ଷ ଉପରେ ବହିବ ନାହିଁ। ପୁନର୍ବାର ମୁଁ ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଉଦୟମାନ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ରକୁ କ୍ଷତି କରିବାର ଅଧିକାର ପାଇଥିବା ସେହି ଚାରିଜଣ ଦୂତଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକି କହିଲେ, “ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଦାସମାନଙ୍କର କପାଳରେ ଆମେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ କରି ସାରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ, ସମୁଦ୍ରକୁ, କିମ୍ବା ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 7:1–3।

ସେହି ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଏବଂ ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ସମ୍ମୁଖରେ ଚାଳିଶି ଦିନ ଶିକ୍ଷା ଦେବାର ଶେଷରେ ସେ ଆରୋହଣ କଲେ; ଏବଂ ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ତେଇଶରେ ଥିବା ତୂରୀର ପର୍ବରେ, ଯାଜକମାନଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ୍ ସମ୍ମୁଖରେ ତିରିଶି ଦିନ ଶିକ୍ଷା ଦେବାର ଶେଷରେ ସେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଯାଜକମାନେ ତିରିଶି ସଂଖ୍ୟାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି।

2026 ହେଉଛି ମଧ୍ୟାବଧି ନିର୍ବାଚନର ବର୍ଷ, ଏବଂ ନିର୍ବାଚନଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ବରୁହେଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପଥଚିହ୍ନ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଛି। ଯଦି ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ 2020 ର ନିର୍ବାଚନ ଚୋରି କରିନଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଟ୍ରମ୍ପ ରୋମର ଗୁଢ଼ ରହସ୍ୟକୁ ପୂରଣ କରିପାରୁନଥାନ୍ତା। ରୋମର ସେହି ଗୁଢ଼ ରହସ୍ୟ ହେଉଛି, ସେ ଅଷ୍ଟମ ଓ ସପ୍ତଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ। ସେହି ଗୁଢ଼ ରହସ୍ୟ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କୁ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ପ୍ରତିନିଧି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯିଏ ସଦା ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦ୍ଭବ କରେ, ତଥାପି ସପ୍ତଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଅଟେ। ଦାନିଏଲ ସାତରେ, ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ କରିବା ପାଇଁ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମର ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟିକୁ ହଟାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ସେଠାରେ ପାପାସୀୟ ରୋମ ଅନ୍ୟ ସାତଟି ଶିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦ୍ଭବ କଲା, ତଥାପି ସେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମରୁ ଆସିଲା, କାରଣ ସେ ସପ୍ତଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେବାକୁ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଆଠରେ ମେଦୀୟ-ପାରସୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ଦୁଇଟି ଶିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ପରେ ଗ୍ରୀସ ଏକକ ଶିଙ୍ଗ ଥିଲା, ଯାହା ଭଙ୍ଗିଯିବା ପରେ ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଏପରିଭାବେ ରୋମ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ସାତଟି ଶିଙ୍ଗ ରହିଛି, ଏବଂ ରୋମର ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ହେଉଛି ଅଷ୍ଟମ। ରୋମ ସଦା ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ଉଦ୍ଭବ କରେ ଏବଂ ସପ୍ତଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଅଟେ—ଏହି ସତ୍ୟର ଅନ୍ୟ ସାକ୍ଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଗୁଢ଼ ରହସ୍ୟର ପ୍ରମୁଖ ସନ୍ଦର୍ଭବିନ୍ଦୁ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଏବଂ ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନସମ୍ପନ୍ନ ମନ ଅଛି। ସେହି ସାତଟି ମୁଣ୍ଡ ସାତଟି ପର୍ବତ, ଯାହାର ଉପରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ବସିଛି। ଏବଂ ସାତଜଣ ରାଜା ଅଛନ୍ତି: ପାଞ୍ଚଜଣ ପତିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଜଣେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନାହାନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ଆସିବେ, ସେ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବାକୁ ପଡିବ। ଏବଂ ଯେ ପଶୁ ଥିଲା, ଏବଂ ନାହିଁ, ସେହି ନିଜେ ଅଷ୍ଟମ, ଏବଂ ସେ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଏବଂ ସେ ବିନାଶକୁ ଯାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:9–11.

୨୦୨୦ର ଚୋରି ହୋଇଥିବା ନିର୍ବାଚନ ଏକ ନିର୍ବାଚନକୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପଥଚିହ୍ନ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କଲା। ଏହି ସତ୍ୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି କାର୍ଟରଙ୍କ ସହିତ ମିଳେ। ରିଗାନ ସେହି ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀର ପ୍ରଥମ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କୁ ସେହି ସପ୍ତଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ ଭାବେ ନେଇଯାନ୍ତି, କାରଣ ସେ ରୋମର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଢ଼ନ କରନ୍ତି। ୧୯୮୯ର ଶେଷକାଳର ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଆଠ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ରିଗାନ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ। ୧୯୮୯ ଦାନିଏଲ ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମରୁ ଚତୁର୍ଥ ପଦ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ସର୍ବାଧିକ ଧନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ରିଗାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ସେହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିଲେ। କାର୍ଟର ଇସ୍ଲାମର ଏକ ସଙ୍କଟକୁ ଅନିରାକୃତ ରଖି ପଦ ଛାଡ଼ିଥିଲେ। ସତଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପରେ, ଟ୍ରମ୍ପ ବର୍ତ୍ତମାନ ଡେମୋକ୍ରାଟ କାର୍ଟରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରିଗାନଙ୍କ ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିବା ସମସ୍ୟାକୁ ସମାଧାନ କରୁଛନ୍ତି। କାରଣ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଆଲ୍ଫା ରିଗାନ ଜଣେ ରିପବ୍ଲିକାନ ଥିଲେ, ଯିଏ ଅନ୍ତିମ ଓ ଓମେଗାରେ ଜଣେ ରିପବ୍ଲିକାନଙ୍କୁ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଉଥିଲେ, ସେହିପରି ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବତନ ଡେମୋକ୍ରାଟ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ଏକ ଇସ୍ଲାମୀୟ ସଙ୍କଟର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା, ଯିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅନିବାର୍ୟତାଅନୁସାରେ ସେହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେବା ଉଚିତ ଥିଲେ। ଓବାମା, ନିଶ୍ଚୟ, ସେହି ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଶେଷତାକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ବାଇଡେନ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। ରିଗାନଙ୍କୁ ଶେଷଜନଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ହେବା ପାଇଁ, ସେଙ୍କୁ କେବଳ ଅଷ୍ଟମଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଷଷ୍ଠଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଇବାକୁ ଥିଲା। ଏହା କରିବାରେ ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହଙ୍କୁ ଉଭୟ ଘଟଣାରେ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ବିଫଳ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଗତିକୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ବାଚନମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ହୋଇଥିଲା। ନିର୍ବାଚନମାନେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପଥଚିହ୍ନ, ଏବଂ ୨୦୨୬ ହେଉଛି ସେହି ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟାବଧି ନିର୍ବାଚନ, ଯିଏ ସେହି ସପ୍ତଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ।

ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଦୁଇ ଶତ ପଚାସ ବର୍ଷର ରେଖା 1776 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ 2026 ରେ ପରିଣତିକୁ ପହଞ୍ଚେ। 457 BC ର ଦୁଇ ଶତ ପଚାସ ବର୍ଷର ରେଖା 207 BC ରେ ପରିଣତିକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲା, ଏଗାରୋ ଓ ପନ୍ଦରୋ ପଦ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ, ରାଫିଆ ଓ ପାନିଅମର ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ରାଫିଆ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ଉତ୍ପତ୍ତି ସତରହର ସୁନ୍ନତର ଚୁକ୍ତି ସହ ସମନ୍ୱିତ, ଏବଂ ପାନିଅମ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ମାଥିଉ ସୋଳହର ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଚୁକ୍ତି ସହ ସମନ୍ୱିତ। 2026, 207 BC ସହ ସମନ୍ୱିତ—ଏଗାରୋ ଓ ପନ୍ଦରୋ ପଦ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ—ରାଫିଆ ଓ ପାନିଅମର ମଧ୍ୟରେ, ଯାହା ଦେବଙ୍କର ଏକ ଚୟିତ ପ୍ରଜା ସହିତ ପ୍ରଥମ ଚୁକ୍ତି ଏବଂ ଦେବଙ୍କର ଏକ ଚୟିତ ପ୍ରଜା ସହିତ ଶେଷ ଚୁକ୍ତିର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଟେ।

ଇ. ପୂ. ୨୦୭ର ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ଓ ୨୦୨୬ରେ ସମାପ୍ତ ହେଉଥିବା ଦୁଇଶେ ପଚାଶ ବର୍ଷର ରେଖାଗୁଡ଼ିକ, ୬୪ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ରୋମ ସହର ଦହିଯାଇଥିବା ବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ନିର୍ଯାତନାର ଦୁଇଶେ ପଚାଶ ବର୍ଷର ରେଖା ସହ ସମରେଖୀତ ଅଟେ। ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏକ ଅଜଣା ମଣିଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆସନ୍ତା ବିନାଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସାତ ବର୍ଷର ସତର୍କବାଣୀ ଯିରୁଶାଲେମର ନିବାସୀମାନଙ୍କୁ ଘୋଷିତ ହେଲା। ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ଆସିପହଞ୍ଚିଲାବେଳେ ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମ ବିନଶ୍ଟ ହେଲାବେଳେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କଳିସିଆ ଛିତରିଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରସାର କଲେ। ଯେ ସମୟରେ ଏଫିସସର କଳିସିଆ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରୁଥିଲା, ସେହି ସମୟରେ ସ୍ମୁର୍ନାର କଳିସିଆ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ନିର୍ଯାତନା ଆରମ୍ଭ ହେଲା; କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ସେହି ଦୁଇଟି କଳିସିଆ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାନାନ୍ତର ଭାବେ ଚାଲିବାକୁ ଥିଲା। ପୌଲ ଏଫିସସର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କଳିସିଆର ଜଣେ ନେତା ଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ଉଭୟ ଇତିହାସ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଲେଖିଥିଲେ।

ଆନ୍ତିଓଖିଆରେ, ଆଇକୋନିୟମରେ, ଲୁସ୍ତ୍ରାରେ ଯେ ସମସ୍ତ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଓ କ୍ଳେଶ ମୋ ପରେ ଆସିଥିଲା; କେତେ ପ୍ରକାର ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ମୁଁ ସହିଲି; କିନ୍ତୁ ସେ ସମସ୍ତରୁ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିଲେ। ହଁ, ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚୟ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଭୋଗ କରିବେ। ୨ ତୀମଥିୟ ୩:୧୧, ୧୨।

ଏ.ଟି. ଜୋନ୍ସ ସେହି ଦୁଇଶେ ପଚାଶ ବର୍ଷର ଅବଧିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ଯାହା 64 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ 313 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର ଏଡିକ୍ଟ ଅଫ୍ ମିଲାନ୍‌ରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ସେହି ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଅବଧିରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିର୍ଯାତନା ପୌରାଣିକ ରୋମ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସ୍ମୁର୍ନାର କଲିସିଆକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶରେ ଦଶ ଦିନର କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ସେହି ଅବଧିର ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ନିର୍ଯାତନାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ତୁମେ ଯେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବାକୁ ଯାଉଛ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କିଛିମାତ୍ର ଭୟ କରିବା ନାହିଁ; ଦେଖ, ଶୟତାନ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହିଙ୍କୁ କାରାଗାରରେ ପକାଇବ, ଯେଣ୍ଟା ତୁମେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବ; ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଦଶ ଦିନ କ୍ଲେଶଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ରୁହ, ଆଉ ମୁଁ ତୁମକୁ ଜୀବନର ମୁକୁଟ ଦେବି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 2:10।

ସମ୍ରାଟ ଡାଏକ୍ଲେଶିଆନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସେହି ନିର୍ଯାତନାର ଅବଧି ଦଶ ବର୍ଷର ଥିଲା; ଏହା 303 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ 313 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ମହାସମ୍ରାଟ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟାଇନ ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ଯେପରି ସେ 321 ମସିହାର ପ୍ରଥମ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଥିବେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ 330 ମସିହାରେ ରୋମକୁ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ। 313 ମସିହାକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ମିଲାନରେ ଘଟିଥିବା ଏକ କୂଟନୀତିକ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସମ୍ରାଟ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟାଇନ (ପଶ୍ଚିମର ଶାସକ) ତାଙ୍କର ସହୋଦରୀ-ଅର୍ଧାଙ୍ଗିନୀ ଫ୍ଲାଭିଆ ଜୁଲିଆ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିଆଙ୍କ ବିବାହ ଲିସିନିଅସଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ, ଯିଏ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପୂର୍ବୀୟ (କିମ୍ବା ଶୀଘ୍ରହି ପୂର୍ବୀୟ ହେବାକୁ ଥିବା) ଅଂଶକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିଲେ। 330 ମସିହାରେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟାଇନ ରାଜ୍ୟକୁ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମରେ ବିଭକ୍ତ କରିବାବେଳେ, ସେହି ବିବାହ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ନେରୋଙ୍କର ୨୫୦ ବର୍ଷର ଅବଧି ଏକ ସାତ ବର୍ଷର ଅବଧି ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଓ ସମାପ୍ତି ଉଭୟେ ଏମିତି ଏକ ଅବରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ଯାହା ଜଗତର ଶେଷକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ। ଏହି ଅବଧିର ଶେଷରେ ନିର୍ଯାତନାର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦଶ ବର୍ଷ ଥିଲା। ଏହି ଅବଧି ଏଫେସସର ସମୟରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ପରେ ସ୍ମୁର୍ଣ୍ଣାର ଇତିହାସକୁ ଆବୃତ କଲା, ଯାହା ପରେ ସମଝୌତାର କନ୍ସ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚର ସମୟରେ, ୩୧୩ ମସିହାରେ ପର୍ଗାମୋସର ଚର୍ଚ୍ଚ ଆସିଲା।

୩୧୩ ରୁ ୩୩୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ସତର ବର୍ଷ ତାହାର ପ୍ରତିସ୍ୱର ରାଫିଆ ଏବଂ ପାନିଅମ୍‌ର ଇତିହାସରେ ପାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଇ.ପୂ. ୨୧୭ ମସିହାର ଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଇ.ପୂ. ୨୦୦ ମସିହାର ଯୁଦ୍ଧ ସତର ବର୍ଷର ବ୍ୟବଧାନରେ ପୃଥକ। ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ଟୋଲେମି ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପାନିଅମ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧ ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୃତ ହୋଇ ଚାଲିଯାଇଥାନ୍ତେ। ତଥାପି ସେ ଇ.ପୂ. ୨୨୧ ରୁ ଇ.ପୂ. ୨୦୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତର ବର୍ଷ ଶାସନ କରିଥିଲେ। ସତରର ତିନିଟି ସମ୍ବନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପର ବାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ୨୫୦ ବର୍ଷର ତିନିଟି ରେଖା, ୩୧୩ ଯେ ୨୦୨୬ ସହ ସମରେଖୀତ, ଏହି ବିଚାରକୁ ଅନିବାର୍ୟ କରେ।

୩୧୩ ଥିଲା ନିର୍ଯାତନାରୁ ସମ୍ମିଳିତ ସମ୍ମତିକୁ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଏହିପରି ଭାବେ ୩୧୩କୁ କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସ୍ୱଭାବର ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ସ୍ମିର୍ଣ୍ଣାରୁ ପର୍ଗମକୁ ହୋଇଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ଏକ କୂଟନୀତିକ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ସତର ବର୍ଷ ପରେ ବିଚ୍ଛେଦରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ଥିଲା ପ୍ରଥମ ରବିବାର ଆଇନ। ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶ ଆମକୁ ଜଣାଏ ଯେ ରବିବାର ଆଇନ ପୂର୍ବରୁ ଏକ କ୍ରମୋନ୍ନତ, ପଦେ ପଦେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏଥିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ରହେ, ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ସେହି ସମସ୍ତ ରବିବାର ଆଇନଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ରବିବାର ଆଇନର ପୂର୍ବରୁ ଆସେ, ଯାହାକୁ ଆପଣଙ୍କୁ ରବିବାର ପାଳନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସପ୍ତମ-ଦିନର ବିଶ୍ରାମଦିନ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବା ବୋଲି ପରିଭାଷିତ କରାଯାଇଛି।

“ଯଦି ପାଠକ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ସଂଘର୍ଷରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେବାକୁ ଥିବା ସାଧନଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ କେବଳ ଏତିକି କରୁ—ଅତୀତ ଯୁଗଗୁଡ଼ିକରେ ସେହି ଏକେଇ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ରୋମ କେଉଁ ଉପାୟଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲା, ତାହାର ଇତିହାସକୁ ଅନୁସରଣ କରୁ। ଯଦି ସେ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ଯେ ପାପବାଦୀମାନେ ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କର ମତସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ସହ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରିବେ, ତେବେ ସେ ସବ୍ବାଥ ଏବଂ ତାହାର ପକ୍ଷସମର୍ଥକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ରୋମ ଯେ ଆତ୍ମା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା, ତାହାକୁ ଦେଖୁ।”

“ରାଜକୀୟ ଫରମାନ, ସାର୍ବଜନୀନ ପରିଷଦଗୁଡ଼ିକ, ଏବଂ ଲୌକିକ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ଚର୍ଚ୍ଚ-ବିଧିମାନଗୁଡ଼ିକ ସେହି ପଦକ୍ଷେପ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ପର୍ବଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜଗତରେ ସମ୍ମାନର ସ୍ଥାନ ଅର୍ଜନ କଲା। ରବିବାର ପାଳନକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ସାର୍ବଜନୀନ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଣୀତ ନିୟମ। (A.D. 321.) ଏହି ଫରମାନ ଅନୁଯାୟୀ ସହରବାସୀମାନେ ‘ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ ଦିନରେ’ ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଗ୍ରାମବାସୀମାନଙ୍କୁ ନିଜ କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲୁ ରଖିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଯଦ୍ୟପି ଏହା ବାସ୍ତବରେ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ବିଧି ଥିଲା, ତଥାପି କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମକୁ ନାମମାତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ ସମ୍ରାଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ପ୍ରବଳ କରାଯାଇଥିଲା।” The Great Controversy, 573, 574.

ଇ. ସ. 313 ମସିହାରେ ମିଲାନର ଆଦେଶ ସେହି “ରାଜକୀୟ ଆଦେଶ” ଥିଲା, ଯାହା ପରେ “ସାଧାରଣ ସଭାମାନେ ଓ ଲୌକିକ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ଚର୍ଚ୍ଚର ନିୟମାବଳୀ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପ ଥିଲେ।” ଏଗୁଡ଼ିକ କ୍ରମାଗତ ପଦକ୍ଷେପ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ 321 ମସିହାର ପ୍ରଥମ ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଗଲେ। ସେହି ପଦକ୍ଷେପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି “ଚର୍ଚ୍ଚର ନିୟମାବଳୀ,” ଯଥା ରବିବାର ପାଳନ, ଯାହା “ଲୌକିକ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ” ଥିଲା। 1888 ମସିହାର କାଳଖଣ୍ଡ ସେନେଟର ବ୍ଲେୟରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେନେଟରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ରବିବାର ଆଇନଗୁଡ଼ିକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯେଉଁମାନେ କେବେ ବି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସେହି ଇତିହାସ ଅବଧିରେ ଅନେକ ରାଜ୍ୟ ରାଜ୍ୟ-ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ରବିବାର ଆଇନ ପାସ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ 313 ମସିହାକୁ ଏକ ପଥଚିହ୍ନ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ “ରାଜକୀୟ ଆଦେଶମାନେ,” ଯଥା କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଆଦେଶ, ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଇତିହାସରେ ଏକ ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବ, ଯେହେତୁ ସେ ଅଜଗର ପରି କଥା କହିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।

ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏକ ଅଜଗର ପରି କଥା କହେ, ସେତେବେଳେ ସେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ; ଏବଂ ସେ ଏହା କରେ ଯେପରି ସେ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ନିଜ ଶାସନର ଆରମ୍ଭରେ କହିଥିଲା, ସେହିପରି କହି। 1798 ମସିହାରେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର Alien and Sedition Acts ପାସ କଲା, ଯାହା Sunday law-ର ଏକ ପୂର୍ବଛାୟା ଥିଲା। 1798 ମସିହାର Alien and Sedition Acts, ସେହି ତିନିଟି ପଦକ୍ରମ ମଧ୍ୟରୁ ତୃତୀୟ ପଦକ୍ରମ ଥିଲା, ଯାହା 1776 ମସିହାରେ Declaration of Independence ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ପରେ 1789 ମସିହାର Constitution ଆସିଥିଲା। ସେହି ତିନିଟି ପଦକ୍ରମ 313, 321 ଏବଂ 330 ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ।

1776, 1789 ଏବଂ 1798—ଏହା ସମସ୍ତେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ଥିଲେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ “କଥା କହିବା” ବୋଲି ପରିଭାଷିତ କରାଯାଏ; କାରଣ ପ୍ରେରଣା ଆମକୁ ସୂଚନା ଦେଇଛି ଯେ “ଜାତିର କଥା କହିବା ମାନେ ତାହାର ବିଧାନମୂଳକ ଓ ନ୍ୟାୟିକ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ।” 313, 321 ଏବଂ 330—ଏହା ସମସ୍ତେ ମହାନ କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପଥଚିହ୍ନ ଅଟେ। ପ୍ରାଚୀନ ଶାବ୍ଦିକ ଇସ୍ରାଏଲର, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ—ଉଭୟ ରାଜ୍ୟର ଶେଷକୁ, ଗୋଟିଏ ବିଚ୍ଛେଦ ଭାବେ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ 330 ସେହିଥିକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ। ସତରହ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ବିବାହରେ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମର ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିବା ବିଚ୍ଛେଦ—ମିଲାନ ଆଦେଶର ବିବାହରେ ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ତାହାର ଅନୁଗ୍ରହକାଳୀନ ପରୀକ୍ଷା ସମୟର ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥିବ, ଏବଂ ତାହାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସେ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ, ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଦୁଧ ଓ ମଧୁ ପ୍ରବାହିତ ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀଭୂତ କରାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରେରଣା କହେ ଯେ ଜାତୀୟ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ପରେ ଜାତୀୟ ବିନାଶ ଆସେ। ଏହା ସେତେବେଳେ ଘଟେ ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱର 330 ବର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଗୌରବମୟ ଦେଶକୁ ବିଚ୍ଛେଦ କରନ୍ତି। 313ର ବିବାହରୁ ଆରମ୍ଭ କରି 321ରେ କ୍ରମେ ତୀବ୍ରତର ହେଉଥିବା ରବିବାର ଆଇନମାନଙ୍କର ଏକ ଶ୍ରେଣୀର ପ୍ରଥମ ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ 330ର ବିଚ୍ଛେଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। 1776, 313 ସହ ସମରୂପ; 1789, 321 ସହ ସମରୂପ; ଏବଂ 1798, 330 ସହ ସମରୂପ।

330 ମଧ୍ୟ ଖ୍ରୀ. ପୂ. 31 ମସିହାରେ ଘଟିଥିବା Actium ଯୁଦ୍ଧଠାରୁ 360 ବର୍ଷର ପୂରଣ ଅଟେ। Actium ରୋମର ତୃତୀୟ ବାଧା ଥିଲା, ଏବଂ ସେହିପରି ଏହା Sunday law-ର ପ୍ରତିରୂପ, ଯେଉଁଠାରେ ଆଧୁନିକ ରୋମ ତାହାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ବାଧାକୁ ଜୟ କରେ। 330-ର waymark-ରେ Panium ଯୁଦ୍ଧ Actium ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ। ଖ୍ରୀ. ପୂ. 217 ମସିହାରେ ଘଟିଥିବା Raphia ଯୁଦ୍ଧ 2014 ମସିହାର Ukrainian war ସହିତ ସମାନ ରେଖାରେ ରହିଛି; ତାପରେ 2015 ମସିହାରେ Trump ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିୟ ପ୍ରଚାରଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ; 2020 ମସିହାରେ earth beast-ର ଉଭୟ horns ବଧ ହେଲା; 2023 ମସିହାରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉଭୟ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲା। 2024 ମସିହାରେ ଭିତ୍ତିମୂଳଗୁଡ଼ିକର ପରୀକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ 2025 ମସିହାରେ ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଓ ତାଙ୍କର papal counterpart-ଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ମୈତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ପରସ୍ପର ଶପଥଗ୍ରହଣ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହେଲା।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।