ପରବର୍ତ୍ତୀ ବୃଷ୍ଟିର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଏକ ପକ୍ଷରେ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମୀପସ୍ଥ ସମାପ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚେତାବନୀ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଏକ ଆହ୍ୱାନ। ଏହି ଦୁଇ ଧାରଣା ଯିଶାୟଙ୍କ ଦର୍ଶନର ଦଶମ ଓ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ 1989 ମସିହାରେ ମୁଦ୍ରାମୋଚିତ ହୋଇଥିବା ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ସନ୍ଦେଶର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଏପରି କରାଯାଇଛି, ଯାହାର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟରେ ମୁଦ୍ରାମୋଚିତ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ସେହି ଦର୍ଶନରେ ଯିଶାୟ ଓ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ। ଏହି ଦୁଇ ରେଖା ଏକତ୍ର ହୋଇ ଆହାଜ ପାଇଁ ଏକ ଚେତାବନୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଆହାଜ ସେହି ଲାଓଦିକିୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିଥିବା ଏହି ଦୁଇଟି ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଓ ବାହ୍ୟ ରେଖା ବିଷୟରେ କୌଣସି “ବୁଝାମଣା” ନାହିଁ।
ଦାନିଏଲ 11:11 ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:11 ଏକେଇ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଓ ବାହ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ; ଯେଠାଏ ଦାନିଏଲ ବାହ୍ୟକୁ ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ନିହିତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ଦୁଇ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଓ ବାହ୍ୟ “ଅଧ୍ୟାୟ ଓ ପଦଗୁଡ଼ିକ” ସରାସରି ଦଶମ ଓ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସନ୍ଦେଶସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହାକୁ ଯିଶାୟ 11:11 ରେ କରନ୍ତି।
ଯିଶାୟା ଛଅ ଅଧ୍ୟାୟ 9/11 ଅଟେ ଏବଂ 9/11 ସମୟରେ ଯିଶାୟାଙ୍କୁ ଜଣେ ଦୂତ ଭାବରେ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଓ ଅଭିଷେକ କରାଯାଇଥିବା କଥାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟମାନେ 9/11 ସମୟରେ ଆସିଥିବା ବାର୍ତ୍ତାର ଏକ ସାରାଂଶ ରୂପରେଖା ଅଟନ୍ତି। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ଦାନିଏଲ ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦ୍ୟର ଭୂମିକାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କାରଣ 1989 ମସିହାରେ ଶେଷକାଳରେ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ବାର୍ତ୍ତା ସେହିଟି ଥିଲା।
ଯିଶାୟାଙ୍କର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ 9/11 ଓ ଯିଶାୟାଙ୍କର ଅଭିଷେକ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରଥମ ପଦ “ଯେଶୀ” ଦ୍ୱାରା ଦଶମ ପଦ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ଦଶମ ପଦରେ କୁହାଯାଇଛି, “ସେହି ଦିନରେ,” ଏବଂ ଏକାଦଶ ପଦ ଏପରି କହି ଅଗ୍ରସର ହୁଏ, “ଏବଂ ସେହି ଦିନରେ ଏପରି ଘଟିବ ଯେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଜନମାନଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଆଉଥରେ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରିବେ।”
ସେହି ଦିନ 1850 ମସିହାରେ ଥିଲା।
ଯିଶୟଙ୍କ ମୂଳକଣ୍ଡରୁ ଏକ ଶାଖା ବାହାରିବ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୂଳରୁ ଏକ ପ୍ରଶାଖା ଉଦ୍ଗତ ହେବ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମା ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବେ—ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଝିବାର ଆତ୍ମା, ପରାମର୍ଶ ଓ ପରାକ୍ରମର ଆତ୍ମା, ଜ୍ଞାତୃତ୍ୱ ଓ ପ୍ରଭୁଭୟର ଆତ୍ମା। ପ୍ରଭୁଭୟରେ ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବିବେକଶୀଳ ହେବେ; ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁର ଦେଖା ଅନୁସାରେ ବିଚାର କରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ନିଜ କର୍ଣ୍ଣର ଶୁଣା ଅନୁସାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଦେବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେ ଧର୍ମରେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ନମ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଭାବେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଦେବେ; ସେ ନିଜ ମୁଖର ଦଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରହାର କରିବେ, ଏବଂ ନିଜ ଓଷ୍ଠର ଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟକୁ ବଧ କରିବେ। ଧର୍ମ ତାଙ୍କର କଟିଦେଶର ବନ୍ଧନୀ ହେବ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ତାଙ୍କର କମରର ବନ୍ଧନୀ ହେବ। ବଘ୍ର ମେଷଶାବକ ସହ ନିବାସ କରିବ, ଏବଂ ଚିତାବାଘ ଛେଳିଶାବକ ସହ ଶୋଇବ; ବଛୁରା, ଯୁବ ସିଂହ ଓ ପୁଷ୍ଟ ପଶୁ ଏକାଠି ରହିବେ; ଏବଂ ଜଣେ ଛୋଟ ଶିଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଚାଲାଇବ। ଗାଈ ଓ ଭାଲୁ ଏକାଠି ଚରିବେ; ସେମାନଙ୍କର ଛୁଆମାନେ ଏକାଠି ଶୋଇବେ; ଏବଂ ସିଂହ ବଳଦ ପରି ଖର ଖାଇବ। ଦୁଧପିଉଥିବା ଶିଶୁ ନାଗର ବିଲ ଉପରେ ଖେଳିବ, ଏବଂ ଦୁଧଛୁଟା ଶିଶୁ କୋବ୍ରାର ଗୁହାରେ ନିଜ ହାତ ଦେବ। ମୋର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ ସେମାନେ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ବିନାଶ କରିବେ ନାହିଁ; କାରଣ ପୃଥିବୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ଯେପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଜଳ ଆବରଣ କରେ।
11:10 ସେହି ଦିନରେ ଯିଶୟଙ୍କ ଏକ ମୂଳ ହେବ, ଯେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପତାକାରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଜାତିମାନେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ଆସିବେ; ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ଗୌରବମୟ ହେବ।
11:11 ଏବଂ ସେହି ଦିନରେ ଏହା ଘଟିବ, ଯେ ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପୁନର୍ବାର ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରିବେ, ନିଜ ଜନମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଇଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ—ଅଶ୍ଶୁରରୁ, ମିଶରରୁ, ପାଥ୍ରୋସରୁ, କୂଶରୁ, ଏଲାମରୁ, ଶିନାରରୁ, ହାମାଥରୁ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରର ଦ୍ୱୀପମାନରୁ।
11:12 ସେ ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପତାକା ସ୍ଥାପନ କରିବେ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ତ୍ୟଜିତମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଚାରି କୋଣରୁ ଯିହୁଦାର ଛିତରାଇଯାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ।
ଏଫ୍ରାଇମର ଇର୍ଷ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଦୂର ହେବ, ଏବଂ ଯିହୂଦାଙ୍କ ବିରୋଧୀମାନେ ଛେଦିତ ହେବେ; ଏଫ୍ରାଇମ ଯିହୂଦାଙ୍କୁ ଇର୍ଷ୍ୟା କରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯିହୂଦା ଏଫ୍ରାଇମଙ୍କୁ କ୍ଲେଶ ଦେବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ କାନ୍ଧ ଉପରେ ଉଡ଼ି ପଡ଼ିବେ; ସେମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପୂର୍ବଦିଗର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଲୁଟିବେ; ସେମାନେ ଏଦୋମ ଓ ମୋଆବ ଉପରେ ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରିବେ; ଏବଂ ଅମ୍ମୋନର ସନ୍ତାନମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବେ।
ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ମିଶର ସମୁଦ୍ରର ଜିହ୍ୱାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ; ଏବଂ ନିଜର ପ୍ରବଳ ପବନ ସହିତ ସେ ନଦୀ ଉପରେ ନିଜ ହାତ ହଲାଇବେ, ଏବଂ ତାହାକୁ ସାତୋଟି ସ୍ରୋତରେ ପ୍ରହାର କରିବେ, ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜୁତା ଭିଜିବା ବିନା ପାର ହେବାକୁ କରିବେ। ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜନଗଣର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ପାଇଁ, ଯେମାନେ ଆସିରିଆରୁ ରହିଯିବେ, ଗୋଟିଏ ରାଜପଥ ଥିବ; ଯେପରି ସେହି ଦିନରେ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେ ମିଶର ଦେଶରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲା। ଯିଶାୟ 11:1–16।
ପ୍ରଥମ ପଦରେ କୁହାଯାଇଛି, “ଯିଶୟଙ୍କ ଠୁଁଠରୁ ଗୋଟିଏ ଦଣ୍ଡ ନିସ୍ସରିତ ହେବ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୂଳରୁ ଗୋଟିଏ ଶାଖା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିରାଜିତ ହେବ।” ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବର୍ଣ୍ଣନା ଆଗକୁ ଚାଲିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହି ବର୍ଣ୍ଣନା ଯିଶାୟଙ୍କ ଦିନଗୁଡ଼ିକଠାରୁ, କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥିବା ଦିନଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ଅଧିକ ଲାଗୁହୁଏ।
ସାବଧାନପୂର୍ବକ ପାଠ କଲେ ଏହା ପ୍ରକାଶ ପାଏ ଯେ ପ୍ରଥମରୁ ନବମ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପରିଚୟସୂଚକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦଶମ ପଦରେ ଏହା କୁହାଯାଇଛି, “ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଦଣ୍ଡ ଉଦ୍ଭବ ହେବ।” ପ୍ରଥମ ପଦରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦଶମ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତାଧାରାର ପ୍ରବାହରେ କୌଣସି ବିଚ୍ଛେଦ ନାହିଁ। ଦଶମ ପଦ କୁହେ, “ଏବଂ ସେହି ଦିନରେ,” ଯାହା ପ୍ରଥମ ପଦର ସେହି ଦିନରେ ହିଁ ଘଟିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦଶମ ଓ ପ୍ରଥମ—ଉଭୟ ପଦ “ମୂଳ”କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ସେମାନେ ଏହି ଦୁଇ ପଦକୁ ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବେ ପରସ୍ପର ସହିତ ବାନ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି।
ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦଶମ ପଦ ଏକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଏହା କହେ: “ଯିଶୟଙ୍କ ତଣ୍ଡରୁ ଗୋଟିଏ ଦଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୂଳରୁ ଗୋଟିଏ ଶାଖା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ; ଏବଂ ସେହି ଦିନ ଯିଶୟଙ୍କ ଗୋଟିଏ ମୂଳ ଥିବ, ଯେହା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପତାକା ସ୍ୱରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ; ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅନ୍ୟଜାତିମାନେ ଖୋଜି ଆସିବେ; ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ଗୌରବମୟ ହେବ।”
“ଦଣ୍ଡ” କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱର ଏକ ପ୍ରତୀକ।
ସେ ଗୋଟିଏ ପୁରୁଷ ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଲୋହର ଦଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ଶାସନ କରିବାକୁ ଥିଲା; ଏବଂ ତାହାର ସନ୍ତାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ, ତାଙ୍କ ସିଂହାସନକୁ ଉଠାଇ ନିଆଗଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:5।
“ଦଣ୍ଡ” ହେଉଛି ଚୟନ, ବିଭାଜନ ଓ ପୃଥକ୍କରଣର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ।
ଏବଂ ମୋଶା ସେହି ଲାଠିମାନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷ୍ୟର ତମ୍ବୁରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିଦେଲେ। ପରଦିନ ଏପରି ହେଲା ଯେ, ମୋଶା ସାକ୍ଷ୍ୟର ତମ୍ବୁଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଏବଂ ଦେଖ, ଲେବୀର ଘରାଣୀ ପାଇଁ ଆହରୋଣଙ୍କ ଲାଠି ଅଙ୍କୁରିତ ହୋଇଥିଲା, ତାହାରେ କୁଢ଼ି ଆସିଥିଲା, ପୁଷ୍ପ ଫୁଟିଥିଲା, ଏବଂ ବାଦାମ ଫଳିଥିଲା। ତାହାପରେ ମୋଶା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ସମସ୍ତ ଲାଠିକୁ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପାଖକୁ ବାହାରକୁ ଆଣିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ନିଜ ନିଜ ଲାଠି ନେଲା। ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଆହରୋଣଙ୍କ ଲାଠିକୁ ପୁନର୍ବାର ସାକ୍ଷ୍ୟର ସମ୍ମୁଖରେ ରଖ, ଯେପରି ସେହି ଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଚିହ୍ନରୂପେ ସଂରକ୍ଷିତ ହେଉ; ଏବଂ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ କୁହୁକୁହୁ କରିବାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଦୂର କରିଦେବ, ଯେପରି ସେମାନେ ନ ମରନ୍ତୁ। ଏବଂ ମୋଶା ସେପରି କଲେ; ସଦାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ସେପରି ସେ କଲେ। ଗଣନା 17:7–11।
କୁଢ଼ି ମାଡ଼ିଥିବା ଆହାରୋନଙ୍କ ଲାଠି ଶେଷ ବର୍ଷାର ସମୟକାଳରେ ଏକ “ଲାଠି”କୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, କାରଣ ତେରଟି “ଲାଠି” ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଆହାରୋନଙ୍କର “ଲାଠି” ମାତ୍ର କୁଢ଼ି ମାଡ଼ିଥିଲା। ଏହି କୁଢ଼ି ମାଡ଼ିବା ଶେଷ ବର୍ଷାର ସମୟକାଳର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱର ଶେଷ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ଥିବା ଦାବି କରୁଥିବା ବାରୋଟି ବିଦ୍ରୋହୀ “ଲାଠି” ଓ ସତ୍ୟ “ଲାଠି” ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବେ; ଏବଂ ଯେପରି ଏଲିୟାଙ୍କ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟାର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହିପରି। “ଲାଠି” ମାପନ ଓ ବିଚାରର ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରତୀକ।
ମୋତେ ଗୋଟିଏ ଦଣ୍ଡ ସଦୃଶ ନଳ ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ଦୂତଟି ଠିଆ ହୋଇ କହିଲା, ଉଠ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ବେଦୀ, ଏବଂ ସେଥିରେ ଉପାସନା କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ମାପ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:1।
“ଦଣ୍ଡ” ଯିଶ୍ଶୀଙ୍କ ଠୁଣ୍ଡରୁ ବାହାରୁଛି, ଏବଂ “ଯିଶ୍ଶୀ”ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ‘ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ଠିଆ ହେବା’, ଯେପରିକି ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ମାର୍ଗଚିହ୍ନମାନେ କରନ୍ତି। ଫାରେସ ଯିଶ୍ଶୀଙ୍କର ପ୍ରକୃତ “ମୂଳ” ଥିଲେ, ଏବଂ “ଫାରେସ”ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି “ଏକ ଭଙ୍ଗ, ଭାଙ୍ଗି ବାହାରିବା କିମ୍ବା ଛିଣ୍ଡିଯିବା।” ଫାରେସ ହେଉଛନ୍ତି ଯିଶ୍ଶୀଙ୍କ ରକ୍ତବଂଶର ମୂଳ କିମ୍ବା ଆରମ୍ଭ। ତେଣୁ “ଯିଶ୍ଶୀଙ୍କ ମୂଳ” ଆଲ୍ଫା ଫାରେସର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ଓମେଗା ହେଉଛନ୍ତି ଯିଶ୍ଶୀ—ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ। ଯିଶ୍ଶୀଙ୍କ ମୂଳ ଏକ ଛିଣ୍ଡିଯିବା (ଫାରେସ) ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଜଣେ ମଣିଷଙ୍କ ଏକ ମାର୍ଗଚିହ୍ନରେ ଶେଷ ହୁଏ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ମଣିଷମାନଙ୍କର ଉଠି ଠିଆ ହେବା ଏକ ରାଜ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ବାଇବେଲରେ ଫାରେସ ଏକ ରକ୍ତବଂଶର ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପରିଚୟ ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ସଂଯୋଗ ନଥାଏ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ନାମର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏକ ଭଙ୍ଗ; ତେଣୁ ତାଙ୍କର ବଂଶାବଳୀର ଅଭିଲେଖ ଓ ତାଙ୍କ ନାମ—ଉଭୟେ—ଫାରେସଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, ଏବଂ ଏହା ଯିଶ୍ଶୀଙ୍କୁ ଶେଷ କରିଦେଉଛି। ମେଲ୍କୀଷେଦକ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଜଣେ ବାଇବେଲୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ, ଯିଏ ଫାରେସଙ୍କ ପରି କୌଣସି ପୂର୍ବବଂଶରହିତ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ। ଫାରେସଙ୍କ ମୂଳରେ ଏହି ସତ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଛି ଯେ ସେ ମେଲ୍କୀଷେଦକଙ୍କ ଏକ ଯାଜକତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ଅବ୍ରାହାମ ଦଶମାଂଶ ଦେଇଥିଲେ।
ମେଲ୍କିଜେଦେକଙ୍କର କ୍ରମ ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଯାଜକୀୟ କ୍ରମ।
ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ଅଗ୍ରଦୂତରୂପେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଯୀଶୁ, ମେଲ୍କିସେଦେକଙ୍କ କ୍ରମାନୁସାରେ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ମହାୟାଜକ ହୋଇଛନ୍ତି। ହିବ୍ରୁ ୬:୨୦।
ଯିଶୀଙ୍କର ମୂଳ ହେଉଛି ମେଲ୍କୀସେଦେକଙ୍କ ଯାଜକତ୍ୱ, ଏବଂ ଆରମ୍ଭ ନିଶ୍ଚୟ ଶେଷକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିବାକୁ ହେବ। ଯିଶୀ ସେହି ଶେଷ ଦଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମେଲ୍କୀସେଦେକଙ୍କ ଯାଜକତ୍ୱରେ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ, ଯେମାନେ ଇଶାୟାଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପତାକା ଅଟନ୍ତି।
“ତଣ୍ଡ”ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ‘କାଟି ଦେବା (ଗଛମାନଙ୍କୁ); କଟାଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ରୋପିତ ଗଛର ମୂଳତଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଗଡ଼,’ ଏବଂ “ତଣ୍ଡ” ଏମିତି ଏକ ରାଜ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ ଯାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଇଛି, ଯେପରି ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଚାରିରେ ନବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ସହ ଘଟିଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ଗଛ ଏକ ରାଜ୍ୟକୁ ସୂଚାଏ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଏକ ରାଜ୍ୟର ଶେଷ ହୁଏ ସେତେବେଳେ ସେହି ଗଛଟି କାଟି ଦିଆଯାଇଛି।
ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ “stem” ଏକ ଠୁଁଠରୁ ବାହାରୁଛି—ଉପର ଡାଳରୁ ନୁହେଁ। ଠୁଁଠ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପୂର୍ବତନ ଏକ ରାଜ୍ୟରୁ, “rod”—ଅଧିକାରର ଏକ ପ୍ରତୀକ—ଉଦ୍ଭବ କରେ, ଏବଂ ସେହି ଅଧିକାର ଏହାର ଉପରେ ଆଧାରିତ ଯେ “rod” ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶର “buds and blossoms” ବହନ କରୁଛି କି ନାହିଁ। ସେହି ଅଧିକାର ଏକ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ରାଜ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯାହା କାଟି ଦିଆଯାଇଛି।
“ମୂଳ” ହେଉଛି “ୟିଶୟୀଙ୍କ ମୂଳ”; ଏବଂ “ଠୁଣ୍ଠ” ଠାରୁ ଯେ “କାଣ୍ଡ” ବାହାରୁଛି, ସେହି “ଠୁଣ୍ଠ” ଠାରୁ ଆସୁଛି, ଯାହାର ମୂଳ ଯିଶୟୀଙ୍କ ମୂଳ ଅଟେ। ଯେ କାଣ୍ଡ ଅଧିକାର ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ସେ ଠୁଣ୍ଠରୁ ଆସେ; କିନ୍ତୁ ଶାଖା ମୂଳରୁ ଆସେ—ଏବଂ ସେହି ମୂଳ ହେଉଛି ପତାକା। ମୂଳ ହେଉଛି ଆରମ୍ଭ, ଏବଂ ଶେଷ ହେଉଛି ଶାଖା।
“ଶାଖା” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରହରୀ କିମ୍ବା ପଥଚିହ୍ନ। ଯିଶାୟ ଆମକୁ ସୂଚନା ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ରବିବାର ଆଇନର ସମୟରେ ସେହି ଶାଖା ଆସନ୍ତି।
ଏବଂ ସେହି ଦିନ ସାତଜଣୀ ନାରୀ ଜଣେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧରି କହିବେ, ଆମେ ଆମର ନିଜ ଅନ୍ନ ଖାଇବୁ, ଏବଂ ଆମର ନିଜ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବୁ; କେବଳ ଆମକୁ ତୁମ ନାମରେ ଡାକାଯାଉ, ଯେପରି ଆମର ନିନ୍ଦା ଦୂର ହେଉ। ସେହି ଦିନ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶାଖା ସୁନ୍ଦର ଓ ଗୌରବମୟ ହେବ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଫଳ ଇସ୍ରାଏଲର ଯେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଶୋଭନୀୟ ହେବ। ଏବଂ ଏପରି ଘଟିବ ଯେ, ସିଓନରେ ଯିଏ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମରେ ଯିଏ ଅବଶେଷ ରହିବ, ସେ ପବିତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯିବ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିରୁଶାଲେମରେ ଜୀବିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଲେଖାଯାଇଛି ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ; ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ବିଚାରର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଦହନର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସିଓନର କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ମଲିନତା ଧୋଇ ଦେବେ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମର ରକ୍ତପାତକୁ ତାହାର ମଧ୍ୟରୁ ପରିଶୋଧନ କରିଦେବେ। ଯିଶାୟା 4:1–4।
ଯେ “ଏକ ପୁରୁଷ”କୁ ସାତ ନାରୀ ଧରି ରଖନ୍ତି, ସେହିଜଣ ପୋପ; ସେ ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ସାତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଷ୍ଟମ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଏହା ନୌକା ଉପରେ ଥିବା ୮ଟି ଆତ୍ମାଙ୍କର ଜାଲିଆତି ସଦୃଶ ପ୍ରତିରୂପ। ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ, “ସେହି ଦିନରେ” “ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶାଖା ସୁନ୍ଦର ଓ ଗୌରବମୟ ହେବ” “ଯେବେ ପ୍ରଭୁ ନ୍ୟାୟର ଆତ୍ମା ଓ ଦହନର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସିଓନର କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ଅଶୁଚିତାକୁ ଧୋଇ ଦେଇଥିବେ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମର ରକ୍ତପାତକୁ ତାହାର ମଧ୍ୟରୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ଦେଇଥିବେ।” ନ୍ୟାୟର ଆତ୍ମା ଓ ଦହନର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ମଲାଖୀ ତିନିରେ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂପାଦିତ ହୁଏ। “ସୁନ୍ଦର ଶାଖା” ହେଉଛନ୍ତି ଏକଶେ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର, ଯେମାନେ ଠୁଣ୍ଟରୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯିଶିଙ୍କର ମୂଳରୁ ଆସନ୍ତି, ଯାହା ପତାକା ଅଟେ।
ସେମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ସେହି ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ପତିତ ହୋଇଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟର ଗୋଟିଏ ଶାଖାରୁ ବାହାରିଆସିଥିଲା। ଫିଲାଡେଲଫିଆର ରାଜ୍ୟ 1856 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପତିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ପତିତ ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ଅଧିକାର ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନ ଥିବା ସେହି ଶାଖାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଲାଓଡିସିୟା ଆନ୍ଦୋଳନ ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଡେଲଫିୟା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୁଏ। ସେହି ସମୟରେ ମିଲରାଇଟ କିମ୍ବା ଫିଲାଡେଲଫିୟା ରାଜ୍ୟରୁ ଆସିଥିବା ସେହି ଅଧିକାର ବା ଦଣ୍ଡ, ଯିଶାୟା 22:22 ରେ ଇଲିୟାକୀମଙ୍କ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଚାବି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ଦାଉଦଙ୍କ ଘରର ଚାବିକୁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ କନ୍ଧରେ ରଖିବି; ସେ ଖୋଲିବେ, ଏବଂ କେହି ବନ୍ଦ କରିପାରିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେ ବନ୍ଦ କରିବେ, ତେବେ କେହି ଖୋଲିପାରିବ ନାହିଁ। ଯିଶାୟ 22:22.
ଏହି ପଦଟି ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର, ୧୮୪୪କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଏବଂ ଏହା ଏଲିଆକିମଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ “ଚାବି” ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ବେଳେ ପରିଚୟ କରାଏ। ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇଟି ପଦରେ ଲାଓଦିକିଆର ଅଧିକାର ଶେବ୍ନାଠାରୁ କେଢ଼ି ନେଇ ଏଲିଆକିମଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥାଏ। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ, ଏକଦା ଚୟିତ ନିୟମ-ଚୁକ୍ତିର ଜନମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅଧିକାର ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ରାଜ୍ୟଠାରୁ କେଢ଼ି ନେଇ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଡେଲଫିୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ରାଜ୍ୟକୁ ଦିଆଯାଏ—ଯାହା ମହିମାର ରାଜ୍ୟ ଅଟେ।
ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋତେ କିଏ ବୋଲି କହୁଛ? ତାହାପରେ ଶିମୋନ ପିତର ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ତୁମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର। ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଧନ୍ୟ ତୁମେ, ଶିମୋନ ବର୍ଯୋନା; କାରଣ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଏହା ତୁମ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୋର ପିତା, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି। ଆଉ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କହୁଛି, ତୁମେ ପିତର, ଏବଂ ଏହି ଶିଳା ଉପରେ ମୁଁ ମୋର ମଣ୍ଡଳୀ ନିର୍ମାଣ କରିବି; ଏବଂ ପାତାଳର ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ଏହାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ବଳବାନ ହେବ ନାହିଁ। ଆଉ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ଚାବିଗୁଡ଼ିକ ଦେବି; ଏବଂ ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ବାନ୍ଧିବ, ତାହା ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାନ୍ଧାଯିବ; ଏବଂ ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା କିଛି ଖୋଲିବ, ତାହା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଖୋଲାଯିବ। ମାଥିଉ 16:16–19।
କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱର ଦଣ୍ଡ, ଯାହା ପେତ୍ରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଚାବି ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ, ଯିଶାୟ 22:22 ରେ ଏଲିୟାକିମଙ୍କ କନ୍ଧ ଉପରେ ରଖାଯାଇଛି। ପେତ୍ର ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଅଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଶାଖାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ରବିବାର ଆଇନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଏହି ଅନୁଛେଦରେ ପେତ୍ର କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ଦାନିଏଲ 11 ର ତେରରୁ ପନ୍ଦର ପଦ୍ୟର ପାନିୟମ୍। ତାଙ୍କ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ, ଯାହା ଏକ ଚୁକ୍ତିଗତ ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ପେତ୍ର ନାମଟିକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅକ୍ଷରର ସଂଖ୍ୟାତ୍ମକ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକର ଗୁଣନ ଦ୍ୱାରା ଗଣନା କଲେ, ତାହା 144,000 ସହିତ ସମାନ ହୁଏ। କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ, କିମ୍ବା ଦଣ୍ଡ, କିମ୍ବା ଚାବି, ଯାହା ଶେବ୍ନାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ବଲ୍ ପରି ଏକ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଫିଙ୍ଗିଦିଆଯାଇବାବେଳେ ଏଲିୟାକିମଙ୍କ ଉପରେ ରଖାଯାଏ, ସେହି “ଦଣ୍ଡ” ଅଟେ, ଯାହା ଫିଲାଦେଲଫିୟନ୍ ମିଲରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ସେହି ଠୁଠାରୁ ବାହାରେ, ଯାହା 1856 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଟି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ପେତ୍ର ଗହୁଁ ଓ ଜଙ୍ଗଲି ଘାସର ପୃଥକୀକରଣ ସମୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିୟମ-ଜନଙ୍କର ଅଧିକାର ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି, କାରଣ ଗହୁଁକୁ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ଦୋଳାୟିତ ରୁଟି-ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଉପରକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରାଯିବାକୁ ଅଛି। ପ୍ରଥମେ ଜଙ୍ଗଲି ଘାସ ପୃଥକ କରାଯାଏ, ଯେପରି ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ଦୋଳାୟିତ ରୁଟିଗୁଡ଼ିକରେ ଥିବା ଖମିର ପାକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଅପସାରିତ ହେବାରେ ତାହା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଚାବିର ଅଧିକାର ଏକ ପତିତ ରାଜ୍ୟର ଠୁଁଠରୁ ଆସେ, ଏବଂ ଯେ ଶାଖା ପତାକାସ୍ୱରୂପ, ସେହି ଯିଶୟଙ୍କ ମୂଳରୁ ଆସେ ଏବଂ ସେହି ଯିଶୟଙ୍କର ମୂଳ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, କାରଣ ଯୀଶୁ କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ଶେଷକୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତିତ କରନ୍ତି। ମୂଳ ହେଉଛି ଆରମ୍ଭ ଏବଂ ଶାଖା ହେଉଛି ଶେଷ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟର କିମ୍ବା ଆଜିର ତର୍କବିତର୍କରତ ଯିହୁଦୀମାନେ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଶେଷ ବୃଷ୍ଟିର ପଦ୍ଧତିବିଦ୍ୟାର ପ୍ରମୁଖ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ, ଏବଂ ଏହା ଦାଉଦଙ୍କ ଗୃହର ଚାବି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଚାବି ଦାଉଦଙ୍କ ଗୃହର ଦ୍ୱାରକୁ ଖୋଲେ, ଯାହା ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି। ଚାବି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦାଉଦଙ୍କ ଗୃହର ଦ୍ୱାରକୁ ଖୋଲେ। ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ର ଆଲ୍ଫା ରବିବାର ଆଇନର ଓମେଗାରେ ପୁନରାବୃତ୍ତି ହୁଏ।
ଯିଶିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦାଉଦ ଏକ ରହସ୍ୟମୟ କଥନ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନରେ ତର୍କବାଦୀ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଉ କୌଣସି ଅଧିକ ଆଲୋଚନାର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା; ଏପରିଭାବେ ତାହା ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟର ଶେଷକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କଲା।
ଦାଉଦଙ୍କର ଗୀତ। ପ୍ରଭୁ ମୋର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ତୋର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୋର ପାଦପୀଠ କରିନଅଁ। ପ୍ରଭୁ ସିଓନରୁ ତୋର ଶକ୍ତିର ରାଜଦଣ୍ଡ ପ୍ରେରଣ କରିବେ; ତୁମେ ତୋର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାସନ କର। ତୋର ପ୍ରତାପର ଦିନେ ତୋର ଲୋକମାନେ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଆସିବେ; ପବିତ୍ରତାର ଶୋଭାରେ, ପ୍ରଭାତର ଗର୍ଭରୁ, ତୋର ଯୁବକାଳର ଶିଶିର ତୋର ଅଛି। ପ୍ରଭୁ ଶପଥ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ମନଫେରାଇବେ ନାହିଁ, ତୁମେ ମେଲ୍କିସେଦେକଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀଅନୁସାରେ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଯାଜକ। ଗୀତସଂହିତା 110:1–4।
ପାଲ୍ମୋନି ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦକୁ ଗୀତସଂହିତା 110ରେ ସ୍ଥାନ ଦେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ, ଯାହା ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଗଣିତର ଜଗତରେ ଏକ ବିଶେଷ ସଂଖ୍ୟା ଭାବେ ସ୍ୱୀକୃତ ଅନ୍ୟ ଏକ ସଂଖ୍ୟା ଅଟେ। “220”ର ଅର୍ଦ୍ଧ ଏବଂ “11”ର ଦଶଗୁଣ ଏକ ଆତ୍ମାକୁ ଏହା ଆଶା କରାଇବ ଯେ “110” ସଂଖ୍ୟାର କୌଣସି ଗୁରୁତ୍ୱ ଅଛି, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଅଛି—ଯେପରି ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦର ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଏହା ଦାଉଦଙ୍କର ଏକ ଗୀତ, ଏବଂ ଦାଉଦ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏହିପରି ଏହା ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ଗୀତରୁ ଏକ ପଦ୍ୟ, ଯାହା ହେଉଛି ମୋଶା ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କର ଗୀତ। ଏହା ଏହି କଥାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ କେବେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ପୂର୍ବତନ କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରାଯାଏ ଏବଂ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରଟି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ। ସେତେବେଳେ, ସେହିଟା “ତୁମର ଶକ୍ତିର ଦିନ” ଅଟେ, ଯାହା ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ଋତୁର ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ସମୟରେ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ଶକ୍ତି ସହ ସମରେଖିତ ହୁଏ।
ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଲୋକମାନେ “ପ୍ରଭାତର ଗର୍ଭ” ଠାରୁ, “ତୁମ ଯୌବନର ଶିଶିର” ସହିତ ବାହାରି ଆସୁଥିବା ଦିନରେ “ଇଚ୍ଛୁକ” ହେବେ। ନୂତନ ଜନ୍ମ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ଜୀବନର ଏକ ଚିତ୍ରଣ ଅଟେ। ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ୨୦୨୩ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ ସେହି ଗର୍ଭରୁ ନିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ଯୌବନର ଶିଶିର ସହିତ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଆରମ୍ଭରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେମାନଙ୍କର “ଯୌବନ” ସମୟରେ, ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଘଟିଥିଲା। ଏହା ସେହି ଏକେ ଶିଶିର, କାରଣ ଏହା ଓମେଗାର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ ଆଲ୍ଫା ଇତିହାସର ପୁନରାବୃତ୍ତି ଅଟେ। ସେମାନଙ୍କର ‘ସଶକ୍ତିକରଣ’ର “ଦିନରେ,” ଯେତେବେଳେ ଶେବ୍ନାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର “ସ୍ଥାନରୁ, ଏବଂ” ତାଙ୍କର “ଅବସ୍ଥାରୁ” ତାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ଏଲିଆକୀମଙ୍କୁ “ନିଚେକୁ” ଟାଣାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ଓମେଗା ଯାଜକମାନେ କରାଯାଏ, କାରଣ ସେମାନେ ମେଲ୍କିସେଦେକଙ୍କର କ୍ରମାନୁସାରେ ହୋଇ ନିର୍ମିତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ମେଲ୍କିସେଦେକଙ୍କ ଭଳି ସେମାନେ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ଯାଜକ ଅଟନ୍ତି।
“ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଦିନରେ” ପ୍ରଭୁ “ଜିଓନରୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଦଣ୍ଡ” ପଠାଇବେ। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର—କୃପା (ଧର୍ମୀ ଠାରାଇବା) ଓ ମହିମା (ପବିତ୍ରୀକରଣ)—ଉଭୟର ଅଧିକାର ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରଖାଯାଇଛି, ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମାର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଜିଓନରୁ ପ୍ରେରିତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ଜିଓନର ଅର୍ଥ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଫରିଶୀମାନେ ଏକତ୍ର ସମବେତ ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରି କହିଲେ, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିଷୟରେ ତୁମେ କ’ଣ ଭାବୁଛ? ସେ କାହାର ପୁତ୍ର?” ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦାଉଦଙ୍କ ପୁତ୍ର।”
ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତେବେ ଦାଉଦ କିପରି ଆତ୍ମାରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କହେ, ଯେପରି ସେ କହେ, ପ୍ରଭୁ ମୋର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମେ ମୋର ଡାହାଣ ପାଶେ ବସ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୁମ ପାଦପୀଠ କରିନଦେଉଁ? ଏହେତୁ ଯଦି ଦାଉଦ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କହେ, ତେବେ ସେ କିପରି ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର?
ଏବଂ କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ କଥାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଇପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେହି ଦିନଠାରୁ ପୁଣି କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବାକୁ ସାହସ କଲେ ନାହିଁ। ମାଥିଉ 24:41–46।
ଆଲଫା ଓ ଓମେଗା—ଆରମ୍ଭ ଓ ସମାପ୍ତି—ର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଦାଉଦଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କ “line upon line” ପଦ୍ଧତିର ପ୍ରଧାନ ନିୟମ ଅଟେ; ଏବଂ ସେହି ନିୟମକୁ ଯେପରି ଖୁଟିନାଟି ତର୍କ କରୁଥିବା ଯିହୂଦୀମାନେ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେହିପରି ଏକ ଲାଉଡିସିୟାନ୍ Seventh-day Adventist ମଧ୍ୟ ବୁଝିପାରେ ନାହିଁ ଯେ, Midnight Cry ର ବାର୍ତ୍ତା ସମୟରେ Millerites ମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ହିଁ ସେହି ସ୍ଥାନ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଶିର Adventism ର ଯୌବନକାଳରେ ଢାଳାଯାଇଥିଲା। ତୁମର ଯୌବନର “ଶିଶିର” ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଉପରେ ଅଛି, ଏବଂ ଏହା 9/11 ଠାରୁ ଛିଟିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଏବଂ Sunday law ହେଉଛି ସେହି “ଶକ୍ତିର ଦିନ,” ଯେତେବେଳେ ଅବଶିଷ୍ଟମାନେ ମେଲ୍କିସେଦେକଙ୍କ କ୍ରମାନୁସାରେ ଯାଜକମାନେ ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେବେ।
ଲାଓଦିକୀୟ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଠୁଣ୍ଠାରୁ (ଯୋଧ୍ୟା ମଣ୍ଡଳୀ) ଶାଖା (ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ) ବାହାରେ; ଏବଂ ଯିଶୟଙ୍କ ମୂଳରୁ, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର—ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଦିନରେ ଦୋଳନ-ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇଥିବା ଗୌରବମୟ ଫଳର ଶାଖା ଅଟନ୍ତି।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଚିନ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।
“ହିତୋପଦେଶ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ”
“ଏପ୍ରିଲ 1, 1850 ‘ଲିଟିଲ୍ ଫ୍ଲକ୍’ଙ୍କ ପାଇଁ।”
“ପ୍ରିୟ ଭାଇମାନେ.—ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଜାନୁଆରୀ ୨୬ ତାରିଖରେ ଗୋଟିଏ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ଜଡ ଏବଂ ସୁଷୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ; ସେମାନେ କେବଳ ଅର୍ଧଜାଗ୍ରତ ଥିଲେ, ଏବଂ ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେ ସମୟରେ ବାସ କରୁଛୁ ତାହାକୁ ଅନୁଭବ କରୁନଥିଲେ; ଏବଂ ‘ଧୂଳି-ବ୍ରଶ୍’ ସହିତ ସେହି ‘ମଣିଷ’ ପ୍ରବେଶ କରିସାରିଥିଲା, ଏବଂ କେହି କେହି ଭାସି ଯିବାର ବିପଦରେ ଥିଲେ। ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିନତି କଲି ଯେ ସେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆଉ ଅଲ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଭୟାବହ ବିପଦକୁ ଦେଖିପାରୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ସର୍ବଦା ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ବିଳମ୍ବ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇପାରନ୍ତି। ଦୂତ କହିଲେ, ‘ବିନାଶ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟା ପରି ଆସୁଛି।’ ମୁଁ ଦୂତଙ୍କୁ ବିନତି କଲି ଯେ ସେ ଏହି ସଂସାରକୁ ଭଲପାଉଥିବା, ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତିସହିତ ଆସକ୍ତ ଥିବା, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ବଳିଦାନ କରି ଦୂତମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ମାର୍ଗରେ ଶୀଘ୍ର ଆଗେଇ ଯିବା ପାଇଁ ସହାୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କରୁନ୍ତୁ ଓ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଆହାରର ଅଭାବରେ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଭୁଖା ମେଷମାନଙ୍କୁ ଆହାର ଯୋଗାଇହେବ।”
“ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର ଅଭାବରେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାଗ୍ରସ୍ତ ପ୍ରାଣମାନେ ମରୁଥିବାକୁ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା କେହି କେହି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଉପାୟମାନଙ୍କୁ ରୋକି ରଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ମରିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଥିଲେ, ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବେଦନାଦାୟକ ଥିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ଦୂତଙ୍କୁ ନିବେଦନ କଲି ଯେ ସେ ଏହାକୁ ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାରଣ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିର କିଛି ଅଂଶ ଦାବି କଲା, ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିବା ସେହି ଯୁବକଙ୍କ ପରି, [Matthew 19:16–22.] ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ; ଏବଂ ଶୀଘ୍ରହିଁ ଉଫୁରିଉଠୁଥିବା ପ୍ରହାର ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବହିଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଭାସାଇ ନେବ, ଏବଂ ତା’ପରେ ପୃଥିବୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମ୍ପଦକୁ ବଳିଦାନ କରି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦେରି ହୋଇଯିବ।”
“ତାହାପରେ ମୁଁ ମହିମାମୟ ମୁକ୍ତିଦାତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସୁନ୍ଦର ଓ ମନୋହର, ଯେ ସେ ମହିମାର ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଏହି ଅନ୍ଧକାରମୟ ଓ ନିର୍ଜନ ଜଗତକୁ ଆସିଥିଲେ, ନିଜର ମୂଲ୍ୟବାନ ଜୀବନ ଦେବା ପାଇଁ ଓ ମରିବା ପାଇଁ, ଧର୍ମୀ ଅଧର୍ମୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ସେ ନିଷ୍ଠୁର ଉପହାସ ଓ ପ୍ରହାର ସହିଥିଲେ, କଣ୍ଟକରେ ବୁଣାଯାଇଥିବା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ଉଦ୍ୟାନରେ ରକ୍ତର ବଡ଼ ବଡ଼ ବିନ୍ଦୁ ପରି ଘାମ ବହାଇଥିଲେ; ସମଗ୍ର ଜଗତର ପାପର ଭାର ତାଙ୍କ ଉପରେ ଥିଲା। ଦୂତ ପଚାରିଲେ, ‘କାହିଁକି?’ ହାୟ, ମୁଁ ଦେଖିଲି ଓ ଜାଣିଲି ଯେ ଏହା ଆମ ପାଇଁ ଥିଲା; ଆମ ପାପ ପାଇଁ ସେ ଏହି ସବୁ ସହିଲେ, ଯେପରି ନିଜର ମୂଲ୍ୟବାନ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେ ଆମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୁକ୍ତ କରି ଆଣିପାରନ୍ତି।”
“ତାପରେ ପୁଣି ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ସେମାନେ ଆଣି ଦର୍ଶାଯାଇଲେ, ଯେମାନେ ନଶିଯାଉଥିବା ପ୍ରାଣମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ପଠାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଲୋକର ସମ୍ପଦ ବ୍ୟୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନଥିଲେ; ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ରକ୍ତ, ନିଜ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁର ଆବେଦନ କରୁଥିଲେ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଅପେକ୍ଷାରତ ଥିଲେ, ସେହି ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ସତ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ବହନ କରିନେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ, ଯେଣୁ ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ଦ୍ୱାରା ମୋହରାଙ୍କିତ ହୋଇପାରନ୍ତି। ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏତେ ସାନା କାମଟି ମଧ୍ୟ କରିବା କଷ୍ଟକର ଥିଲା—ଅର୍ଥାତ୍, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଜ ଧନ, ଯାହାକି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିଚାଳକ ଭାବେ ରଖିବା ପାଇଁ ଋଣସ୍ୱରୂପ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ଦୂତମାନଙ୍କ ହାତକୁ ଦେବା।”
“ତାହାପରେ ସେହି ଦୁଃଖଭୋଗୀ ଯୀଶୁଙ୍କୁ—ଯିଏ ତାଙ୍କମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ପ୍ରାଣ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ବଳିଦାନ ଓ ପ୍ରେମ ଏତେ ଗଭୀର—ପୁଣିଥରେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଶ କରାଗଲା; ଏବଂ ପଛରୁ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଧରାଗଲା, ଯେମାନେ ନିଜକୁ ତାଙ୍କର ଅନୁସରଣକାରୀ ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିଲେ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏହି ଜଗତର ସମ୍ପଦ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ମୋକ୍ଷର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସହାୟ କରିବାକୁ ଏକ ବହୁତ ବଡ଼ କଥା ବୋଲି ମନେ କରୁଥିଲେ। ଦୂତ କହିଲେ, ‘ଏମିତି ଲୋକମାନେ କି ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ?’ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଦୂତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ‘ନା, କେବେ ନୁହେଁ, କେବେ ନୁହେଁ, କେବେ ନୁହେଁ। ଯେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆଗ୍ରହୀ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ କେବେବି ମୁକ୍ତିଦାୟକ ପ୍ରେମର ଗୀତ ଗାଇପାରିବେ ନାହିଁ।’”
“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ପୃଥିବୀରେ ପରମେଶ୍ୱର କରୁଥିବା ଦ୍ରୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଧର୍ମରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ତ୍ୱରିତ ଦୂତମାନେ ଛିତରିଯାଇଥିବା ପାଳକୁ ଖୋଜି ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କର ପଥରେ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଅଗ୍ରସର ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ କହିଲେ, ‘ସମସ୍ତେ କି ଦୂତ? ନା, ନା, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଅଛି।’”
“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, କିଛି ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ କୌଣସି ସନ୍ଦେଶ ପାଇନଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଇତସ୍ତତଃ ଭ୍ରମଣ କରିବାଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବାଧିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ଅପମାନିତ ହୋଇଛି। ଏପରି ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାକୁ ଯିବା ସେମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନଥିଲା, ସେଠାକୁ ଭ୍ରମଣ କରିବାରେ ସେମାନେ ବ୍ୟୟ କରିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଡଲାର ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ହିସାବ ଦେବାକୁ ପଡିବ; କାରଣ ସେହି ଧନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରୁଥାନ୍ତା, ଏବଂ ତାହାର ଅଭାବରେ ପ୍ରାଣମାନେ ଆତ୍ମିକ ଆହାରର ଅଭାବରୁ ଭୁଖା ରହି ମରିଯାଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଡାକିତ ଓ ଚୟିତ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇପାରୁଥାନ୍ତା, ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଉପାୟ ଥାଆନ୍ତା।”
“ଶକ୍ତିଶାଳୀ କମ୍ପନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହା ଚାଲିରହିବ; ଏବଂ ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିରଖିବାକୁ ଏବଂ ଅଡିଗ ଅବସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ଓ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଛାଣି ବାହାର କରାଯିବେ। ଦୂତ କହିଲେ, ‘ତୁମେ କି ଭାବୁଛ ଯେ କାହାକୁ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯିବ? ନା, ନା। ଏହା ସ୍ୱେଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣ ହେବା ଉଚିତ। ସେହି କ୍ଷେତ୍ରଟି କିଣିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତକିଛି ଲାଗିବ।’—ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଯାଉଥିଲେ ଏବଂ ମରୁଥିଲେ।”
“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନିଜ ହାତରେ ପରିଶ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଅଛି ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମର୍ଥନ ଦେଇ ସ୍ଥିର ରଖିବାରେ ସହାୟତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଯେପରି ଦାୟୀ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ସେପରି ଦାୟୀ ଥିଲେ।”
“ତା’ପରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରଗୁଡ଼ିକ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିଲା। ମୁଁ ଦୂତଙ୍କୁ ବିନୟ କରିଲି ଯେ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ଭାଷାରେ କଥା କହୁନ୍ତୁ। ସେ କହିଲେ, ‘ସୀନୟ ପର୍ବତର ସମସ୍ତ ଗର୍ଜନ ଓ ବିଜୁଳିର ଚମକ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଚଳିତ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନର ସରଳ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ହେବେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଏକ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିପାରିବ ନାହିଁ।’” Review and Herald, April 1, 1850.