ମୋର ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି ଯୋଏଲଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଏପରି ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପେନ୍ତେକଷ୍ଟରେ ପିତର ଯାହା କହୁଥିଲେ ଓ କରୁଥିଲେ, ସେଥିରେ ଯୋଏଲଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ପରିଚିତ କରାଯାଇପାରିବ। ପେନ୍ତେକଷ୍ଟରେ ପିତର ଯାହା କରୁଥିଲେ ଓ କହୁଥିଲେ, ସେ ବିଷୟରେ ବାଇବେଲ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୋଲି ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ; କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ଇତିହାସରେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ପେନ୍ତେକଷ୍ଟର ସନ୍ଦେଶକୁ ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକର ପୂରଣର ଭାଷାରେ ରଖିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ପିତର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ କାହାକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରୁଥିଲେ, ମୁଁ ତାହା ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି।
ପେତ୍ର ହେଉଛନ୍ତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜନମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ଏହା କେବଳ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ମାତ୍ର ଚିତ୍ରିତ ହୋଇନଥାଏ, ବରଂ ମାଥିଉ 16 ରେ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରେ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀ ଦାନିଏଲ 11ର ତେରରୁ ପନ୍ଦର ପଦ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଯେଉଁ ତିନୋଟି ପଦ୍ୟ ପ୍ରଥମେ ସେହି ଐତିହାସିକ କାଳରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଯେତେବେଳେ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀର ନାମ ପାନିୟମ୍ ଥିଲା। ତେରରୁ ପନ୍ଦର ପଦ୍ୟ, ଷୋଳ ପଦ୍ୟର ପୂର୍ବରେ ଆସିଛି, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଦଶମ ପଦ୍ୟ 1989 ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଦାନିଏଲ 11ର ଦଶରୁ ଷୋଳ ପଦ୍ୟ 1989 ଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ସେହି କାଳଖଣ୍ଡ ହେଉଛି ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟର “ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ”।
ଗାଢ଼ ଅକ୍ଷରରେ ଲୁକ୍କାୟିତ ଇତିହାସ
1798
ଏବଂ ଶେଷ ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଧକ୍କା ଦେବେ:
୧୯୮୯
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ଉତ୍ତେଜିତ ହେବେ, ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ସେନାବଳର ଏକ ବିଶାଳ ସମାବେଶ କରିବେ; ଏବଂ ଉତ୍ତରର ରାଜା ରଥସମୂହ, ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ଓ ଅନେକ ଜାହାଜ ସହିତ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟା ପରି ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସିବେ; ଏବଂ ସେ ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ପ୍ରବାହ ପରି ବହିଯାଇ ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବ। ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଏକଜଣ ଆସିବ, ଏବଂ ପ୍ରବାହ ପରି ବହିଯାଇ ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବ; ପରେ ସେ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସିବ, ଏବଂ ନିଜ କୋଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତେଜିତ ହେବ।
2014 ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ
ତାହାପରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହେବେ, ଏବଂ ସେ ବାହାରି ଆସି ତାହାଙ୍କ ସହିତ, ଅର୍ଥାତ୍ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ସହିତ, ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ; ଏବଂ ସେ ଏକ ବିଶାଳ ସେନାସମୂହ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେହି ସେନାସମୂହ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବ। ଏବଂ ସେ ସେହି ସେନାସମୂହକୁ ଦୂର କରିଦେଇଥିବା ପରେ, ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ଅହଙ୍କାରରେ ଉନ୍ନତ ହେବ; ଏବଂ ସେ ଅନେକ ଦଶହଜାରଙ୍କୁ ପତିତ କରିଦେବେ; କିନ୍ତୁ ତାହାର ଦ୍ୱାରା ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ ନାହିଁ।
ପାନିଉମ୍ର ଯୁଦ୍ଧ (କାଇସରିଆ ଫିଲିପ୍ପି)
ଉତ୍ତରର ରାଜା ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସିବେ, ଏବଂ ପ୍ରଥମଥର ଠାରୁ ଅଧିକ ବିଶାଳ ଜନସମୂହକୁ ସଜାଇବେ; ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ହିଁ କିଛି ବର୍ଷ ପରେ ଏକ ବଡ଼ ସେନାବଳ ଓ ବହୁତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ସହ ଆସିବେ।
ସେହି ସମୟମାନଙ୍କରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନେକେ ଉଠିଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ; ତୁମ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଲୁଟେରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ।
ତେଣୁ ଉତ୍ତରଦେଶର ରାଜା ଆସିବେ, ଏବଂ ଏକ ଆକ୍ରମଣ-ମାଟିକୋଟ ତିଆରି କରିବେ, ଓ ସବୁଠାରୁ ସୁଦୃଢ଼ ପ୍ରାଚୀରଘେରା ସହରଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିବେ; ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣଦେଶର ବାହୁବଳ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଚୟିତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ରବିବାର ଆଇନ
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସିବ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ, ଏବଂ “ତାହାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କେହି ଠିଆ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ”; ଏବଂ “ସେ ଶୋଭନ ଦେଶରେ ଠିଆ ହେବ,” ଯାହା ତାହାଙ୍କ ହାତରେ ଭସ୍ମୀଭୂତ ହେବ। ସେ ଶୋଭନ ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ଏବଂ ଅନେକ ଦେଶ ପତନ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ଏହିମାନେ ତାହାଙ୍କ ହାତରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବେ— ଅର୍ଥାତ୍ ଏଦୋମ, ମୋଆବ, ଏବଂ ଅମ୍ମୋନ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନମାନେ। ସେ ଦେଶମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରିବ; ଏବଂ ମିଶର ଦେଶ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା ପାଇବ ନାହିଁ। ଦାନିଏଲ 11:40, 10–16, 41, 42.
ପିତର ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦୃଷ୍ଟିମୂଳକ ଭାବରେ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀ (ପାନିୟମ୍)ରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ହେଉଛି ଉତ୍ତରବର୍ଷାର ସମୟ, ସେଥିରେ ସେ ପଦ ଚାଳିଶର ‘ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ’ରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ମୁଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ପଦ ଏଗାରରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ବର୍ତ୍ତମାନର ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧକୁ, ଏବଂ ପଦ ତେରରୁ ପନ୍ଦର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଆସନ୍ତା ପାନିୟମ୍ ଯୁଦ୍ଧକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି, ଯାହା ତୃତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେଗୁଡ଼ିକ 1989 ଓ ରବିବାର ଆଇନ ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ବାହ୍ୟ ଘଟଣାମାନ; କିନ୍ତୁ ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ 22 ଅକ୍ଟୋବର 1844 ରୁ 1863 ମସିହାରେ ଏକ ଆଇନସମ୍ମତ ଚର୍ଚ୍ଚର ଗଠନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛୁ।
ଏହି ରେଖା 9/11 (1844) ରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରବିବାର ଆଇନ (1863) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ଦର୍ଶାଏ। ଦାସମୁକ୍ତି ଘୋଷଣାପତ୍ର ସ୍ୱାଧୀନତାର ଘୋଷଣା କରିଥିବାରୁ, ସେହି ଘଟଣା ରବିବାର ଆଇନର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା; ଏହିପରି ରବିବାର ଆଇନ ମଧ୍ୟ ସେହି ସମୟକୁ ପ୍ରତିରୂପ କରେ ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଅପହୃତ ହୁଏ। ପ୍ରଥମ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ସ୍ୱାଧୀନତା, ଶେଷ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପହୃତ ସ୍ୱାଧୀନତାର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ—ଯିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଅନୁସାରେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଏକ ନିରଙ୍କୁଶ ଶାସକ ହେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
“ଯେବେ ଆମ ଜାତି ତାହାର ଶାସନ-ପ୍ରଣାଳୀର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଏପରି ପରିତ୍ୟାଗ କରିବ ଯେ ଏକ ରବିବାର-ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ କରିବ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟଧର୍ମ ପୋପତନ୍ତ୍ର ସହ ହାତ ମିଳାଇବ; ଏହା ତାହାଠାରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ହେବ ନାହିଁ, ବରଂ ସେହି ଅତ୍ୟାଚାରକୁ ଜୀବନ ଦେବା ହେବ, ଯାହା ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ପୁନର୍ବାର ସକ୍ରିୟ ନିରଙ୍କୁଶତାରେ ଉଛଳି ପଡ଼ିବା ପାଇଁ ତାହାର ସୁଯୋଗକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହର ସହ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲା।” Testimonies, volume 5, 711.
୭୪୨ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ହେଉଛି ସେହି ଆଲ୍ଫା ଇତିହାସ, ଯାହା ଯିଶାୟା ୭:୮ର ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ୧୮୬୩ ମସିହାରେ ତାହାର ଓମେଗା ପୂର୍ତ୍ତିକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ୭୪୨ ମସିହାରେ, ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟ ଯିହୁଦାର ରାଜା ଆହଜ, ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟ ଗଠନ କରୁଥିବା ଦଶଟି ଉତ୍ତରୀୟ ଗୋତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ। ୭୪୨ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବର ଇତିହାସ ଯିହୁଦାରେ—ଶାସ୍ତ୍ରର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ମହିମାମୟ ଦେଶରେ—ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲା; ସେହି ଦେଶ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ଏବଂ ଏହି ଅଂଶରେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ମୂର୍ଖ ରାଜା ଆହଜ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା—ଏପରିଭାବେ ୧୮୬୩ର ଓମେଗା ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିରୂପ କରିଥିଲା। ୧୮୬୩ର ଓମେଗା ଇତିହାସ ସେହି ଅବଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପୃଥିବୀ-ପଶୁ ଭାବେ, ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ, ଶାସନ କରେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ହେଉଛି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ, ଯାହା ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟତାରୁ ଗଠିତ, ଯେମାନେ ବାଇବେଲ ଅନୁସାରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଯିହୂଦୀ। ୭୪୨ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବର ଆଲ୍ଫା ଇତିହାସରେ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଗୃହଯୁଦ୍ଧ, ୧୮୬୩ର ଓମେଗା ଇତିହାସରେ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଗୃହଯୁଦ୍ଧକୁ ଚିତ୍ରିତ କରିଥିଲା। ସମେତେ, ସେହି ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଥିବା ବାହ୍ୟ ଇତିହାସକୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମହିମାମୟ ଦେଶ ପୁନର୍ବାର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀରେ ବିଭକ୍ତ ହେବ।
ଇ.ପୂ. 742 ମସିହାରେ, ଉତ୍ତର ଶକ୍ତି ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ଦଶ ଗୋତ୍ର ଓ ସିରିଆଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ମିଳିତ ସଂଘକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା; ଏହିପରି ଏହା ଏକ ବାହ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହିତ ମିଳିତତ୍ୱକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରୁଥିଲା, ଯାହାର ପୂରଣ ହେଲା ଯେତେବେଳେ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ପାପାତ୍ୱର ସମର୍ଥନ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଦାସପ୍ରଥା-ସମର୍ଥକ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଇ.ପୂ. 742 ମସିହାରେ ସିରିଆର ବାହ୍ୟ ମିତ୍ର, ଏବଂ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ପାପାତ୍ୱର ବାହ୍ୟ ମିତ୍ର, MAGA-ବାଦ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଶ୍ୱ-ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ସହ ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟ ଡେମୋକ୍ରାଟମାନଙ୍କ ମିଳିତତ୍ୱକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏହି ଯୁଦ୍ଧ 2015 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ଧନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଉଠିଦାଣ୍ଡିଲେ, ଏବଂ ଏପରି କରି ସେ ଦାନିଏଲ ଏଗାର, ପଦ ଦୁଇ ଅନୁସାରେ ସମଗ୍ର ଗ୍ରୀସର ରାଜ୍ୟକୁ ଉଦ୍ଦୀପିତ କଲେ। ସେହି ଉଦ୍ଦୀପନା ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଜାତିମାନଙ୍କର ଜାଗରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। “ଗ୍ରୀସ” ଏବଂ “ଜାତିମାନେ” ସେହି ଅଜଗର ଶକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ସହ ମିଳିତତ୍ୱରେ ସଂସାରକୁ ଆର୍ମାଗେଡନ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଏ।
2015 ମସିହାରେ ଜାତିଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଏଲଙ୍କର ଯେହୋଶାଫାତ ଉପତ୍ୟକା ପାଇଁ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆହ୍ୱାନରେ ଜାଗ୍ରତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ସେ ବିଚାରର ଉପତ୍ୟକା ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହିଥିଲେ। 2015 ମସିହାରେ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ତାଙ୍କର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦପ୍ରାର୍ଥିତ୍ୱ ଘୋଷଣା କଲେ, ଏହାଦ୍ୱାରା ଗ୍ରେସିଆ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ଜାତିଗୁଡ଼ିକ ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନ ଦିଗକୁ ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ଏହା ସବୁ ଡାନିଏଲ ଏଗାରର ଏଗାର ପଦର ପୂର୍ତ୍ତିରେ ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ ପରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଲା।
ଇ. ପୂ. 742 ଏବଂ 1863 ମସିହାର ଗୃହଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକ ରବିବାର-ନିୟମର ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଶେଷକୁ ସୂଚିତ କରେ। ସେହି ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ବିପ୍ଳବୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା; ଏହିପରି, ରବିବାର-ନିୟମ ସମୟରେ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଶେଷ, ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଚାଲୁଥିବା ସେହି ନିଖୁଟ ସମୟରେ, ବିପ୍ଳବୀୟ ଯୁଦ୍ଧର ପୁନରାବୃତ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଗୃହଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ବିପ୍ଳବୀୟ ଯୁଦ୍ଧ—ଏହାର ପରିଭାଷା ଓ ନାମକରଣ, ଯେକୌଣସିଟି ହେଉ, ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ଆଇନୀ ଯୁଦ୍ଧନୀତି, ତହବିଲ ଆତ୍ମସାତ, ଠକେଇ, ଅବୈଧ ପ୍ରବାସନ ଏବଂ ପ୍ରଚାର ମାଧ୍ୟମରେ ଯାହା କରୁଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ସେମାନେ ଏକ ରଙ୍ଗ-ବିପ୍ଳବ ବୋଲି କହୁଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱବାଦୀ କୌଶଳର ବିରୋଧରେ ଥିବା ସେହି ଆତ୍ମାମାନେ, ସେହି ଏକେ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ‘ଗୃହ’ ଅଶାନ୍ତିର ଉସକାଣି ବୋଲି ଦେଖନ୍ତି। Antifa କି ଏକ ଅପରାଧୀ, ନାକି ଏକ ବୀର?
ଏହି ଦୁଇଟି ଐତିହାସିକ ଯୁଦ୍ଧ ଏକମାତ୍ର ବିଭାଜନସୂଚକ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଶେଷ Republican ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଘଟେ। ପ୍ରଥମ Republican ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମାମଲାରେ ଯେପରି, ସେପରି ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ Republican ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତାଯିବ, ଯିନ୍ହାକି ପ୍ରଥମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରଥମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ବିପ୍ଳବୀୟ ଯୁଦ୍ଧର ମଧ୍ୟ ବିଜେତା ଥିଲେ। Democrats ଙ୍କ ମତାନୁସାରେ, MAGA ବିପ୍ଳବ ବର୍ତ୍ତମାନର ‘ନାଗରିକ ଅଶାନ୍ତି’ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଛି। ଆପଣଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ରାଜନୈତିକ ଝୋକ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି, ବର୍ତ୍ତମାନର ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଏକ ବିପ୍ଳବୀୟ ଯୁଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ଏକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ, ଏହା ଉଭୟ ଅଟେ।
1863 ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ 1844 ମଧ୍ୟ ସେହିପରି, ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ରବିବାର ଆଇନର ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ଆଗମନ କଲେ। 1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି ଆରମ୍ଭରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରବିବାର ଆଇନର ଚିହ୍ନ ବୋହି ନେଇଛି। 1846 ମସିହାରେ ହ୍ୱାଇଟ୍ମାନଙ୍କର ବିବାହ, ସବ୍ବାଥର ପାଳନ, ଏବଂ ହାରମେନରୁ ହ୍ୱାଇଟ୍କୁ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ—ଏହି ସବୁ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା ଯେ, 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ଯେ ବିବାହରେ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି ବିବାହ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା, ଯେପରିକି ମନ୍ନାର ତ୍ରିଗୁଣ ସବ୍ବାଥ ପରୀକ୍ଷା ଲାଲ ସାଗରର ବପ୍ତିସ୍ମା ପରେ ଆସିଥିବା ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା।
ମନ୍ନା ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା, ଏବଂ ଏହା କାଦେଶରେ ହୋଇଥିବା ଦଶମ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା; କାରଣ ଏହି ଉଭୟେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ, ଏବଂ ତେଣୁ ରବିବାର ନିୟମକୁ, ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି।
“ବନ୍ୟପ୍ରଦେଶରେ ସେମାନଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ପ୍ରବାସ କାଳରେ ପ୍ରତି ସପ୍ତାହ ଇସ୍ରାଏଲୀମାନେ ଏକ ତ୍ରିବିଧ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖୁଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ସବ୍ବାଥର ପବିତ୍ରତାର ଗମ୍ଭୀର ଭାବ ଅଙ୍କିତ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା: ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ମନ୍ନା ଦ୍ୱିଗୁଣ ପରିମାଣରେ ପଡୁଥିଲା, ସପ୍ତମ ଦିନରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ପଡୁନଥିଲା, ଏବଂ ସବ୍ବାଥ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଅଂଶ ମିଠା ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ସଂରକ୍ଷିତ ରହୁଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସମୟରେ ଯଦି କିଛି ରଖାଯାଉଥାନ୍ତା, ତାହା ବ୍ୟବହାରଯୋଗ୍ୟ ରହୁନଥିଲା।” Patriarchs and Prophets, 296.
ଦଶ ପରୀକ୍ଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଟି ଥିଲା “ମାନ୍ନା” ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦମ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନି ଦୂତଙ୍କ ତ୍ରିଗୁଣ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ମାନ୍ନା ସହିତ ଯେପରି, ସେହିପରି ଦୂତମାନେ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନର ଉପାସନା ବିରୋଧରେ ତ୍ରିଗୁଣ ସତର୍କବାଣୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ମାନ୍ନାର ଏହି ତ୍ରିଗୁଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ “ସବ୍ବାଥର ପବିତ୍ରତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇବା ପାଇଁ ପରିକଳ୍ପିତ ହୋଇଥିଲା,” ଯାହା ନିଶ୍ଚୟଭାବେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅଟେ। ମାନ୍ନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପ୍ରଥମ ତିନିଟି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଟି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରୋଟିକୁ “ଭୋଜନ” କରିବା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିଲା, ଏବଂ “ଭୋଜନ” ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା କାଳର ଏକ ଆଲ୍ଫା ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଠାରେ ପ୍ରେରଣା ବାବିଲର ଦୁଇ ପତନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଯୁଗକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ପାଇଁ ଶବ୍ଦ ଓ ପଦବଳୀକୁ “ଦ୍ୱିଗୁଣ” କରେ, କାରଣ “ବାବିଲ ପତିତ ହେଲା, ପତିତ ହେଲା।” ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ମାନ୍ନାର ପରିମାଣର “ଦ୍ୱିଗୁଣ” ହେବା। ତୃତୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ସପ୍ତମ ଦିନର ସବ୍ବାଥର ରୋଟିର ସଂରକ୍ଷଣ।
ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକରୂପେ, ମନ୍ନା ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଅଟେ, ଏବଂ ତେଣୁ ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ସମଗ୍ର କଥା ଅବଶ୍ୟ ରହିବାକୁ ପଡ଼େ; ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚଉଦରେ ସେହି କଥା ହେଉଛି ସମସ୍ତ ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର କଥା। ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ସମସ୍ତ ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ଅଟେ। ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ହେଉଛି ଏକ ଜଟିଳ ଜ୍ୟାମିତିକ ଆକୃତି, ଯାହାକୁ ଅନେକ ଖଣ୍ଡରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇପାରେ, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖଣ୍ଡ ସମୁଦାୟ ଆକୃତିର ହ୍ରାସିତ ଆକାରର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। ଏହି ଗୁଣକୁ ଆତ୍ମ-ସାଦୃଶ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଆପଣ ଯେତେ ଅଧିକ ବଡ଼ କରି ଦେଖନ୍ତୁ ନାହିଁ କାହିଁକି, ଫ୍ରାକ୍ଟାଲମାନଙ୍କରେ ପ୍ରାୟତଃ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜଟିଳ ବିବରଣୀ ରହିଥାଏ। ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ଗଣିତ, ଜୀବବିଜ୍ଞାନ, ପଦାର୍ଥବିଜ୍ଞାନ, ଭୂତତ୍ତ୍ୱ, ରସାୟନବିଜ୍ଞାନ, ଖଗୋଳବିଜ୍ଞାନ, ଅଭିଯାନ୍ତ୍ରିକୀ ଏବଂ ଅବଗତିର ଅନେକ ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପାଇଯାଆନ୍ତି।
ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କର “ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ଗଠନ” ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି; ଏହିପରିଭାବରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କର ଏକ “ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍” ହୋଇଯାଏ। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ତିନି ଅଧ୍ୟାୟ କ୍ରମଶଃ ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେହି ଏକେ “ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ଗଠନ” ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଛି, ଯାହା ସେହି ତିନି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ, ଏବଂ ଯେପରି ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ସହ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦେଖାଯାଏ।
ମାନ୍ନାର ତ୍ରିଗୁଣ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ପାଇଁ ଥିଲା, ଏବଂ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଭୋଜନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଟେ। ବାବିଲର ଖାଦ୍ୟ ପଦ୍ଧତିଠାରୁ ଶାକାହାରକୁ ବାଛି ଦାନିଏଲ ଆହାରର ପରୀକ୍ଷାରେ ଜୟଲାଭ କଲେ। ପରେ ତାଙ୍କ ରୂପ-ଦେଖା ନେଇ ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଗଲା, ଏବଂ ସେହି ରୂପ-ଦେଖା ବାବିଲର ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ମୁହଁମଣ୍ଡଳ ଓ ତାଙ୍କର ମୁହଁମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପୃଥକତା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ପୃଥକତାର ଏକ ଇତିହାସ ସମୟରେ ବାବିଲରୁ ପୃଥକ ହେବାର ଆହ୍ୱାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ବିକଶିତ ହୋଇ ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ନେଇଗଲା, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ଏବଂ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ସୁବର୍ଣ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିର ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା; ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ପୁନଃପୁନି Sunday law ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ଅଟେ, ଏବଂ ସେହି ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଓ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଉଭୟେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ତିନି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟର ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ଅଟନ୍ତି।
“ବନ୍ୟପ୍ରାନ୍ତରେ ସେମାନଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ପ୍ରବାସ କାଳରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସପ୍ତାହେ ଇସ୍ରାଏଲୀମାନେ ଏକ ତ୍ରିବିଧ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ମନରେ ବିଶ୍ରାମବାରର ପବିତ୍ରତାକୁ ଗଭୀରଭାବେ ଅଙ୍କିତ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା: ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ ଦୁଇଗୁଣ ପରିମାଣର ମନ୍ନା ପଡ଼ୁଥିଲା, ସପ୍ତମ ଦିନରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ପଡ଼ୁନଥିଲା, ଏବଂ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଅଂଶଟି ମିଠା ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ସଂରକ୍ଷିତ ରହୁଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସମୟରେ ଯଦି କିଛି ରଖି ଦିଆଯାଉଥିଲା, ତେବେ ତାହା ବ୍ୟବହାରଯୋଗ୍ୟ ରହୁନଥିଲା।”
“ମନ୍ନା ଦିଆଯାଇଥିବା ଘଟଣାସମୂହ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପରିସ୍ଥିତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଏହାର ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପ୍ରମାଣ ପାଉଁଛୁ ଯେ, ଅନେକେ ଯେପରି ଦାବି କରନ୍ତି, ସୀନୟ ପର୍ବତରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦିଆଯାଇଥିବା ସମୟରେ ବିଶ୍ରାମବାର ସ୍ଥାପିତ ହୋଇନଥିଲା। ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନେ ସୀନୟକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ବୁଝୁଥିଲେ ଯେ ବିଶ୍ରାମବାର ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଥିଲା। ବିଶ୍ରାମବାର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତିସ୍ୱରୂପ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶୁକ୍ରବାର ଦୁଇଗୁଣା ମନ୍ନା ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ସେମାନେ ବାଧ୍ୟ ହେଉଥିଲେ, କାରଣ ସେହି ଦିନ କିଛିମାତ୍ରେ ପଡ଼ୁନଥିଲା; ଏହିପରି ଭାବେ ବିଶ୍ରାମର ସେହି ଦିନର ପବିତ୍ର ସ୍ୱଭାବ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଗାଢ଼ ଭାବେ ଅଙ୍କିତ କରାଯାଉଥିଲା। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ବିଶ୍ରାମବାରରେ ମନ୍ନା କୁଢ଼ିବା ପାଇଁ ବାହାରିଗଲେ, ପ୍ରଭୁ ପଚାରିଲେ, ‘ତୁମେ କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ମୋର ବ୍ୟବସ୍ଥାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା?’” Patriarchs and Prophets, 296.
ମନ୍ନା ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଓ ତାହା ଭୋଜନ କରିବା, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୂତଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଗ୍ରହଣ (ସଂଗ୍ରହ) କରି ପରେ ତାହାକୁ ଭୋଜନ କରିବାର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।
ତାହାପରେ ମୁଁ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କୁ କହିଲି, ମୋତେ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ଦିଅ। ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଏହାକୁ ନେଇ ଖାଇଦିଅ; ଏହା ତୁମ ପେଟକୁ ତିକ୍ତ କରିଦେବ, କିନ୍ତୁ ତୁମ ମୁଖରେ ଏହା ମଧୁ ପରି ମିଠା ହେବ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 10:9।
ଯୋହନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଦୂତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା, ପରେ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ “ନେବାକୁ” ପଡ଼ିଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ତାହାକୁ “ଖାଇବାକୁ” ପଡ଼ିଲା। ଯୋହନ ଦୂତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରି ପ୍ରଥମ ଦୂତର ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି; ଏହା ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ଭାବେ ନେବା ଏବଂ ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ଭାବେ ଖାଇବା ଆସେ। ମାନ୍ନା ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଏବଂ/କିମ୍ବା ଖାଇବା, ମାନ୍ନାର ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରଥମଟି, କିନ୍ତୁ ଏହା ମାନ୍ନାର ସମସ୍ତ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍କୁ ଧାରଣ କରେ। ମାନ୍ନା ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଏବଂ ଖାଇବା, ଯିରିମିୟଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ଦେଉଛି।
ତୁମର ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଲଭ୍ୟ ହେଲା, ଏବଂ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭକ୍ଷଣ କଲି; ଏବଂ ତୁମର ବାକ୍ୟ ମୋର ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ ହେଲା; କାରଣ, ହେ ସେନାବଳଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମର ନାମରେ ଅଭିହିତ ହୋଇଅଛି। ଯିରିମିୟ 15:16.
ଯିରେମିୟା ସନ୍ଧାନ କରି ପରେ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଚାହିଲେ, ତାଙ୍କ “ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମିଳିଲା।” ମନ୍ନା ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମିଳିଥିଲା। ମନ୍ନା ସଂଗ୍ରହ କରି ତାହା ଭୋଜନ କରିବା, ଏଜିକିଏଲଙ୍କର ସେହି ପ୍ରତିରୂପ ଦେଉଛି, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ଏହା କରିବାଦ୍ୱାରା ଏହା ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ ଯେ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମାନେ ବିଦ୍ରୋହୀ ଗୃହ ସଦୃଶ ହେବା।
କିନ୍ତୁ ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୋତେ ଯାହା କହୁଛି, ତାହା ଶୁଣ; ସେହି ବିଦ୍ରୋହୀ ଗୃହ ପରି ତୁମେ ବିଦ୍ରୋହୀ ହେଉ ନାହିଁ; ତୁମ ମୁଖ ଖୋଲ, ଆଉ ମୁଁ ତୋତେ ଯାହା ଦେଉଛି, ତାହା ଖାଅ। ଆଉ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଚାହିଁଲି, ଦେଖ, ଗୋଟିଏ ହସ୍ତ ମୋ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଥିଲା; ଆଉ ଦେଖ, ତାହାରେ ଗୋଟିଏ ପୁସ୍ତକର ପତ୍ର ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ତାହାକୁ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରସାରିତ କଲେ; ଆଉ ସେଥିରେ ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଲେଖା ଥିଲା; ଏବଂ ସେଥିରେ ବିଳାପ, ଶୋକ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଲିଖିତ ଥିଲା। ତଦୁପରି ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯାହା ପାଉଛ, ତାହା ଖାଅ; ଏହି ପତ୍ରକୁ ଖାଅ, ଏବଂ ଯାଇ ଇସ୍ରାଏଲର ଗୃହକୁ କହ।
ତେଣୁ ମୁଁ ମୋର ମୁଖ ଖୋଲିଲି, ଏବଂ ସେ ମୋତେ ସେହି ପୁସ୍ତକଖଣ୍ଡ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ। ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଏହି ପୁସ୍ତକଖଣ୍ଡ ଯାହା ମୁଁ ତୋତେ ଦେଉଛି, ତାହାରେ ତୋର ଉଦରକୁ ଖୁଆ, ଏବଂ ତୋର ଆନ୍ତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ପରେ ମୁଁ ତାହା ଖାଇଲି; ଏବଂ ମୋର ମୁଖରେ ତାହା ମଧୁପରି ମିଠା ଲାଗିଲା। ଯିହିଜ୍କେଲ 2:8–3:3।
ଯଦି ଯିହିଜ୍କେଲ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ଖାଇବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ବିଦ୍ରୋହୀ ଘରରେ ରହିଥାନ୍ତେ; ଏବଂ ସେ ଯେ “ପୁସ୍ତକ”ର “ପଟିଆ” ଖାଇବାକୁ ଥିଲେ, ତାହାକୁ “ବିଳାପ, ଶୋକ, ଓ ହାୟ” ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଏକ ତ୍ରିମୁଖୀ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକର ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦର ତିନି ଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ; ଏବଂ ଯିହିଜ୍କେଲ ଏହି ତିନି ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଯେ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ସେହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଇସ୍ଲାମ ଓ ତୃତୀୟ ହାୟର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ। ଏହି ତିନି ବାର୍ତ୍ତାର ଏକ ଆଲଫା ଓ ଏକ ଓମେଗା ଅଛି, ଏବଂ ତୃତୀୟଟି “ହାୟ,” ଯାହା ଇସ୍ଲାମର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରତୀକ; ତେଣୁ ଆଲଫାକୁ ଓମେଗା ସହ ସମ୍ମତ ହେବାକୁ ପଡ଼େ, ଅତଏବ “ବିଳାପ” ସେହି ବିଳାପଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେଗୁଡ଼ିକ 9/11ରେ ସପ୍ତମ ତୂରୀ ଓ ତୃତୀୟ ହାୟର ଆଗମନ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଯେଗୁଡ଼ିକ କ୍ରମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ସାତ ଶେଷ ପୀଡ଼ା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗ୍ରସର ହେବ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏଗାରର ରବିବାର ଆଇନ “ଭୂମିକମ୍ପ” ସମୟରେ, ତୃତୀୟ ହାୟ ଶୀଘ୍ର ଆସେ, ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ଲେଖନ ଆମକୁ ଜଣାଏ ଯେ ଯିଶାୟା ଦଶର ଅଧର୍ମମୟ ଆଦେଶ ହିଁ ସେହି ରବିବାର ଆଇନ। ପଦଟି ଆରମ୍ଭରେ ଏହି କଥା କହି ଆରମ୍ଭ କରେ: ଯେମାନେ ଅଧର୍ମମୟ ଆଦେଶ ଜାରି କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ “ହାୟ”।
ମନ୍ନା ଖାଇବା ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଥିଲା; ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦିନରେ “ଦ୍ୱିଗୁଣୀକରଣ”। ଏବଂ ସେମାନେ କାହା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲେ? ସେମାନେ ସବ୍ବାଥ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲେ, ଯାହା ତୃତୀୟ ଦୂତର ବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ।
ସେହି ତ୍ରିଗୁଣ ଅଦ୍ଭୁତକାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରଥମ, ଅର୍ଥାତ୍ ଆଲଫା ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା। ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପରେ ପରମେଶ୍ୱର ମନ୍ନା ଦେଲେ, ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ସେ ‘ଦୁଇଗୁଣ’ ଅଂଶ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ କିଛି ଦେଲେ ନାହିଁ। ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷାଠାରୁ ଭିନ୍ନ, କାରଣ ତୃତୀୟଟି ହେଉଛି ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷା। ସେହି ତିନିଟି ପରୀକ୍ଷା ଦଶ-ପଦକ୍ଷେପୀୟ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଆଲଫାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ପ୍ରଥମ କାଦେଶକୁ ନେଇଯାଏ।
ଯଦି ଆପଣ ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ମାନଙ୍କୁ ଖୋଜିବେ, ତେବେ ଆପଣ ସେହି ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ଅନେକ ତାଲିକା ପାଇବେ ଯାହା ପ୍ରଥମ କାଦେଶରେ ନିଜ ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ଲାଲ ସମୁଦ୍ରକୁ ସେହି ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ଗୋଟିଏ ଭାବେ ସମ୍ମିଳିତ କରନ୍ତି; କେହି କେହି ମିଶରୀୟ ବିପତ୍ତିମାନଙ୍କ ସମୟରେ ଲାଲ ସମୁଦ୍ର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଐତିହାସିକ ପଥଚିହ୍ନମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୁଲ।
ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ମାନ୍ନା। ପୌଲ କହନ୍ତି ଯେ ଲାଲ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିବା ବପ୍ତିସ୍ମା ଥିଲା।
ହେ ଭାଇମାନେ, ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ ଯେ ତୁମେମାନେ ଏହି ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ ରୁହ, ଯେ ଆମ ସମସ୍ତ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ମେଘତଳରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମେଘରେ ଓ ସମୁଦ୍ରରେ ମୋଶାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବପ୍ତିସ୍ମା ଗ୍ରହଣ କଲେ। 1 କରିନ୍ଥୀୟ 10:1, 2.
ମୋଶା ଯୀଶୁଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଏକ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହା ସ୍ୱଭାବତଃ ତ୍ରିବିଧ ଏବଂ ଭୋକ-ବାସନାର ପରୀକ୍ଷାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ତାହାକୁ ବିଶେଷ ଜୋର ଦିଏ। ମିଶରରେ ପାସ୍ଓଭର ଦ୍ୱାରା କ୍ରୁଶର ପୂର୍ବାଭାସ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଲାଲ ସାଗରର ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ବାହାରିଲେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରଥମ-ଫଳ ନିବେଦନରୂପେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ଯୋହନ ବାପ୍ତିସ୍ତାଙ୍କ ହାତରେ ଜଳମୟ ସମାଧିରୁ ବାହାରିଲେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ (ପ୍ରଥମ-ଫଳ ନିବେଦନ) ଚାଳିଶ ଦିନର ଏକ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ବାପ୍ତିସ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବାଭାସିତ ଭାବରେ ସେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବା ପରେ, ଚାଳିଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ମୁହାଁମୁହିଁ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥିଲେ। ଲାଲ ସାଗର ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପରେ ଯେପରି ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜଳରୁ ବାହାରିବାସହିତସହିତ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଳିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ଭୋକସମ୍ବନ୍ଧୀୟ, କାରଣ ସ୍ୱର୍ଗର ରୁଟି ତାଙ୍କର ଅଭିଷିକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସେହି ସ୍ଥାନରୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଯେଉଁଠାରେ ଆଦମ ପତିତ ହୋଇଥିଲେ। ଲାଲ ସାଗର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ତ୍ରିବିଧ ମାନ୍ନା-ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗର ରୁଟି ଉପରେ ଆସିଥିବା ତ୍ରିବିଧ ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହେଲା ସେ ଜଳରୁ ବାହାରି ଆସିବା ପରେ; ତେଣୁ, ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଜଳରୁ ବାହାରି ଆସିବା ‘ପରେ’ ହିଁ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ତାହାପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏକ ତ୍ରିବିଧ ପରୀକ୍ଷାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ, ଯାହା ଭୋକର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ଥିଲା, ଯେପରିକି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଆତ୍ମା ମିଶରରୁ ବାହାର କରି ଜଙ୍ଗଲକୁ ନେଇଯିବା ପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ମାନ୍ନାର ତ୍ରିବିଧ ପରୀକ୍ଷା ତାହାର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା।
ଅନ୍ୟ ତାଲିକାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କାଦେଶରେ ଚୂଡ଼ାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା କେଉଁ କେଉଁ ବିଦ୍ରୋହ ସୂଚିତ ହୋଇଛି ବୋଲି ଅନୁମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆହରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରା-ବିଦ୍ରୋହକୁ ସେହି ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଭୁଲ ଅଟନ୍ତି।
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରାର ଉତ୍ତେଜନା ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରାର ପ୍ରତୀକତ୍ୱର ଏକ ଅବିଭାଜ୍ୟ ଉପାଦାନ। ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଭାବିଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱର ଦେଖିବେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା ପରେ, ମୋଶାଙ୍କର ପୁନରାଗମନ ହେଲା। ତାହାପରେ ଲୋକମାନେ, ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିସୀମାରେ ରହି, ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବାକୁ ଏକ ପସନ୍ଦ କଲେ।
ଦ୍ୱିଗୁଣ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ବିଦ୍ରୋହରେ ଆମେ ଗୋତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଭାଜନକୁ ଦେଖୁଛୁ, ଯେତେବେଳେ ଲେବୀ ଗୋତ୍ରକୁ ବିଶେଷଭାବେ ପବିତ୍ରାଳୟର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିୟୋଜିତ କରାଗଲା; କାରଣ ସେହି ବିଦ୍ରୋହ ପୂର୍ବରୁ ପବିତ୍ରାଳୟର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋତ୍ରର ପ୍ରଥମଜାତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ଏପରେ ଆଉ ସେପରି ହେବ ନାହିଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲେବୀ ଗୋତ୍ର ମନ୍ଦିରକୁ ରକ୍ଷା କରିବ। “ବିଭାଜନ” କିମ୍ବା ‘ଦୁଇ’ରେ ପୃଥକ୍କରଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ ଅଟେ।
ଆରୋନଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହର ଏକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ପୂର୍ବଛବି ଥିଲା। ଯେରୋବୋଆମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରମାନଙ୍କୁ ‘ଦ୍ୱିଗୁଣିତ’ କଲେ, ଏକକୁ ବେଥେଲରେ ଓ ଅନ୍ୟଟିକୁ ଦାନରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଆରୋନ ଓ ଯେରୋବୋଆମ ସମାନାନ୍ତର ଇତିହାସମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନର ଇତିହାସ। ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଇତିହାସ ଦୁଇଟି କାଳପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି। ପଶୁର ପ୍ରତିମା ହେଉଛି କଳିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ପ୍ରଥମେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏବଂ ପରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।
ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ସହ ସଦା ଏକ ବିଭାଜନ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥାଏ। ଆହରୋନଙ୍କ ସନ୍ଦର୍ଭରେ ସେହିଥିଲା ଲେବୀୟମାନଙ୍କର ପୃଥକୀକରଣ; ଯିରୋବୋଆମଙ୍କ ସନ୍ଦର୍ଭରେ ସେହିଥିଲା ବାରୋଟି ଗୋତ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ଦକ୍ଷିଣ ଗୋତ୍ର ଏବଂ ଦଶଟି ଉତ୍ତର ଗୋତ୍ରରେ ବିଭକ୍ତ କରିବା।
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକରେ ଯୋହନ ସଭା ଓ ରାଜ୍ୟର ସେହି ସମ୍ବନ୍ଧର ପ୍ରତୀକକୁ “ପଶୁର ପ୍ରତିମା” ବୋଲି କହିଛନ୍ତି। ଆହରୋନ ଓ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛାମାନେ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଥିଲେ, ଏବଂ ଯେହିଁ ପଶୁର ସେମାନେ ପ୍ରତିମା ଥିଲେ, ସେହି ପଶୁ ହେଉଛି ବାବିଲୋନ, କାରଣ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ “ସୁବର୍ଣ୍ଣ” ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ପ୍ରଥମେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ—ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଏହି ପରୀକ୍ଷା ଆଣାଯାଏ, ତାପରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ତାପରେ ବିଶ୍ୱ।
“ଧାର୍ମିକ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଭୂମି ଆମେରିକା, ଯେତେବେଳେ ବିବେକକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଦମନ କରିବାରେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା ସବ୍ବାଥକୁ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିବାରେ ପାପାସୀ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶର ଲୋକମାନେ ତାହାର ଉଦାହରଣକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେବେ।” Testimonies, volume 6, 18.
“ବିଦେଶୀ ଜାତିଗୁଡ଼ିକ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଉଦାହରଣକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ। ସେ ଯଦିଓ ଅଗ୍ରଣୀ ଭାବେ ଆଗୁଆ କରେ, ତଥାପି ସେହି ଏକେ ସଙ୍କଟ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆମର ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିପଡ଼ିବ।” Testimonies, volume 6, 395.
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ବିଦ୍ରୋହ ଦ୍ୱିମୁଖୀ ଅଟେ ଏବଂ ପ୍ରଥମ କାଦେଶରେ ଥିବା ଦଶମ ଓ ଚୂଡାନ୍ତ ପରୀକ୍ଷାକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ପ୍ରଥମ ନଅଟି ପରୀକ୍ଷାମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଯେତେବେଳେ ହାରୋଣ ଓ ଯାରୋବୋୟାମଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହଗୁଡ଼ିକୁ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ଭାବେ ଏକତ୍ର କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଦେଖିବେ ଯେ ମହାୟାଜକ ହାରୋଣ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଯାରୋବୋୟାମ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇ ପଙ୍କ୍ତି ଏକତ୍ର ହୋଇ ଚର୍ଚ୍ଚ-ରାଜ୍ୟ ସଂଯୋଗର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଯାରୋବୋୟାମଙ୍କ ଦୁଇଟି ବେଦୀ ବେଥେଲରେ, (ଅର୍ଥାତ୍ ଚର୍ଚ୍ଚ) ଏବଂ ଦାନରେ (ଅର୍ଥାତ୍ ବିଚାର) ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏକାତ୍ମକ ଭାବେ ସେମାନେ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା ପରେ, ଆମେ ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାକୁ ପରିଚିହ୍ନଟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିବୁ।
ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷା ବିଶ୍ରାମଦିନର ବିଶ୍ରାମର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ (ହିବ୍ରୁ 3–4) ହୋଇଛି। ସେମାନେ ମନ୍ନାର ତ୍ରିବିଧ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବିଶ୍ରାମଦିନ ବିଷୟରେ ତାହାର ଶିକ୍ଷା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଦଶମ ପରୀକ୍ଷାରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଥମ କାଦେଶରେ, ସମାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେହି ପ୍ରଥମ କାଦେଶ ହେଉଛି “ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉକ୍ତ ଉତ୍ତେଜନାର ଦିନ,” ଏବଂ ପାଉଲ ଅନ୍ତିମ ବିଦ୍ରୋହକୁ ବିଶ୍ରାମଦିନର ପରୀକ୍ଷାର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଆଲ୍ଫା ପରୀକ୍ଷା ବିଶ୍ରାମଦିନ ଥିଲା, ଯାହା ମନ୍ନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଦଶମ ଓ ଓମେଗା ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ କାଦେଶରେ ବିଶ୍ରାମଦିନର ବିଶ୍ରାମ ହେଉଥିଲା। ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ଓମେଗା ସଦା ଆରମ୍ଭ ସହିତ ଶେଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଏହି କାରଣରୁ (ଯେପରି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା କହନ୍ତି, “ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣ, ତେବେ ତୁମ ହୃଦୟକୁ କଠୋର କରିନଅ, ଯେପରି ପ୍ରଚୋଦନାରେ, ଅରଣ୍ୟରେ ପରୀକ୍ଷାର ଦିନରେ ହୋଇଥିଲା; ଯେଠାରେ ତୁମ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କଲେ, ମୋତେ ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଏବଂ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ଧରି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ସେହି ପିଢ଼ୀ ପ୍ରତି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲି, ଏବଂ କହିଲି, ସେମାନେ ସଦା ନିଜ ହୃଦୟରେ ଭ୍ରମ କରୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ସେମାନେ ମୋର ପଥମାନଙ୍କୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ତେଣୁ ମୁଁ ମୋର କ୍ରୋଧରେ ଶପଥ କଲି, ସେମାନେ ମୋର ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ।” )
ହେ ଭାଇମାନେ, ସାବଧାନ ରୁହ; ଏମିତି ନ ହେଉ ଯେ, ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେ ସରିଯିବା ପାଇଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାରି ମନରେ ଅବିଶ୍ୱାସର ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଥାଉ। କିନ୍ତୁ ‘ଆଜି’ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରତିଦିନ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କର; ଯେଣୁ ପାପର ପ୍ରବଞ୍ଚନାଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କଠିନ ନ ହୋଇଯାଏ। କାରଣ ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସହଭାଗୀ ହୋଇଅଛୁ, ଯଦି ଆମର ଆରମ୍ଭର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଚଳ ଭାବରେ ଧରି ରଖୁ;
ଯେତେବେଳେ କୁହାଯାଏ, “ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣିବ, ତେବେ ପ୍ରଚୋଦନାର ସମୟରେ ଯେପରି ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ତୁମ ହୃଦୟକୁ କଠିନ କରିବ ନାହିଁ।” କାରଣ କେତେକ ଲୋକ ଶୁଣିଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ପ୍ରଚୋଦିତ କଲେ; ତଥାପି ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମିଶରରୁ ବାହାରିଥିବା ସମସ୍ତେ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ସେ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ କାହାଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ? ସେମାନେ କି ନୁହନ୍ତି, ଯେମାନେ ପାପ କରିଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କର ଶବଗୁଡ଼ିକ ମରୁଭୂମିରେ ପଡ଼ି ରହିଗଲା? ଏବଂ କାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସେ ଶପଥ କଲେ ଯେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ? ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିନଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ନୁହେଁ କି? ଏହିପରି ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ, ଅବିଶ୍ୱାସ ହେତୁ ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଏହିପରି, ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ଆମ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ତାହାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ପରି ପ୍ରତୀତ ନହେଉ, ଏହି କାରଣରୁ ଆମେ ଭୟ କରିବା। କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ପରି ଆମ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାରିତ ହୋଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଚାରିତ ବାକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଲାଭକାରୀ ହୋଇନଥିଲା, କାରଣ ଯେମାନେ ତାହା ଶୁଣିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହା ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ମିଶିତ ହୋଇନଥିଲା।
କାରଣ ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଅଛୁ, ସେମାନେ ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଅଛୁ; ଯେପରି ସେ କହିଛନ୍ତି, “ମୁଁ ମୋର କ୍ରୋଧରେ ଶପଥ କରିଅଛି, ସେମାନେ ମୋର ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ”; ଯଦ୍ୟପି ଜଗତର ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ପତନ ସମୟରୁ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। କାରଣ ସେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସପ୍ତମ ଦିନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏପରି କହିଛନ୍ତି, “ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ସପ୍ତମ ଦିନରେ ନିଜ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିଶ୍ରାମ କଲେ।” ଏବଂ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ପୁନର୍ବାର, “ସେମାନେ ମୋର ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ।”
ଏହିହେତୁ ଯେତେକି ଏହା ଅବଶ୍ୟ ରହିଯାଏ ଯେ କେହି କେହି ସେଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଏହାର ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରାଯାଇଥିଲା ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସର କାରଣରୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ନାହିଁ; ପୁନର୍ବାର, ସେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦାଉଦଙ୍କରେ କହି, “ଆଜି,” ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ; ଯେପରି କୁହାଯାଇଛି, “ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ତାହାଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣିବ, ତେବେ ତୁମମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କଠୋର କରିବ ନାହିଁ।”
ଯଦି ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ତାହା ପରେ ଅନ୍ୟ ଦିନ ବିଷୟରେ କହିନଥାନ୍ତେ।
ଏହିପରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବିଶ୍ରାମ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି। କାରଣ ଯିଏ ତାହାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ବିରତ ହୋଇଛି, ଯେପରି ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିରତ ହେଲେ। ଏହିହେତୁ, ଆମେ ସେହି ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରିବା, ଯେପରି କେହି ଅବିଶ୍ୱାସର ସେହି ଏକେଇ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅନୁସରି ପତିତ ନ ହେଉ। ହିବ୍ରୁ 3:8–4:11।
“ଉତ୍ତେଜନାର ଦିନରେ” ଯିହୋଶୂୟ ଓ କାଲେବଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଗଲା। ଏହି ଅଂଶଟି ସେହି ଏକ ଶ୍ରେଣୀକୁ ଆଧାର କରିଛି, ଯେଉଁମାନେ ନିଜେମାନେ ଶୁଣିଥିବା ଏକ ସନ୍ଦେଶରେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିବାଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ। ସେହି ସନ୍ଦେଶଟି “ବିଶ୍ରାମ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
“ଯେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ, ଆନ୍ତରିକ, ପ୍ରେମମୟ ସେବା ଦେବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ, ସେମାନେ ଏହି ଜୀବନରେ କିମ୍ବା ଆସନ୍ତା ଜୀବନରେ ଆତ୍ମିକ ବିଶ୍ରାମ ପାଇବେ ନାହିଁ। ‘ଅତଏବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବିଶ୍ରାମ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି.... ଅତଏବ ଆମେ ସେହି ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରିବା, ଯେଣେକି କେହି ଅବିଶ୍ୱାସର ସେହି ଏକେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅନୁସରି ପତିତ ନ ହେଉ।’ ଏଠାରେ ଯେ ବିଶ୍ରାମର କଥା କହାଯାଇଛି, ସେହିଟି ଅନୁଗ୍ରହର ବିଶ୍ରାମ, ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧାନକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ‘ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ପରିଶ୍ରମ କର।’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.
“ବିଶ୍ରାମ” ହେଉଛି ଏକ ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ଯିହୋଶୁଆ ଓ କାଲେବଙ୍କ ସନ୍ଦେଶଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ପାଉଲ ସପ୍ତମ-ଦିନର ସବ୍ବାଥ ସହିତ ସମ୍ବଦ୍ଧ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ “ବିଶ୍ରାମ”ର ସନ୍ଦେଶର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ଯେମାନେ ମରୁଭୂମିରେ ମରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲେ।
“ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ତାହାଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣିବ” ବୋଲି ଯେ ଉକ୍ତି, ସେହିଟି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ସେହି ଜୋରଦାର ଆହ୍ୱାନ ସହିତ ସମାନ, ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଯଦି ଆତ୍ମାଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣେ, ତେବେ ସେ ଆତ୍ମାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣେ, ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ, ଏବଂ ସେହିଟି “ବିଶ୍ରାମ”ର ସନ୍ଦେଶ। କାଦେଶରେ ସେହି ସ୍ୱର ଧ୍ୱନିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ମିଶରକୁ ପଛକୁ ନେବା ପାଇଁ ଜଣେ ନୂତନ ନେତାକୁ ଚୟନ କଲେ। ଏହି ଉତ୍ତେଜନାର ଇତିହାସ ଗୀତସଂହିତା 95 ରେ ଏବଂ ପାଉଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିବ୍ରୁମାନଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି। ଏହି ଇତିହାସ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କର ଦଶମ ପରୀକ୍ଷାରେ ତାଙ୍କର ବିଫଳତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ଆଲ୍ଫା-ପରୀକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ମାନ୍ନାର ତ୍ରିବିଧ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଯାହା ତିନି ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସବାଥର ବିଶ୍ରାମ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରୁଟି, ଆଜ୍ଞାପାଳନ ଓ ବିଚାରର ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ଶେଷଟି ଥିଲା “ବିଶ୍ରାମ”ର ପରୀକ୍ଷା। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, କୃପାର “ବିଶ୍ରାମ” ହେଉଛି ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ପ୍ରତୀକ। କାଦେଶ ହେଉଛି “ରେଖା ଉପରେ ରେଖା” ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାର ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ପ୍ରତୀକ।
ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି, “ବିଶ୍ରାମ” ହେଉଛି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉଣ୍ଡେଇଦେବା, ଯାହା ପଶ୍ଚାତ୍ ବର୍ଷା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। “ବିଶ୍ରାମ” ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ସବ୍ବାଥ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ସେହି ମୁଦ୍ରା ଯାହା ପଶ୍ଚାତ୍ ବର୍ଷାର ସମୟକାଳରେ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ରଖାଯାଏ। “ବିଶ୍ରାମ” ସେହି ଅନୁଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯାହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେବେ ତାଙ୍କର ପାପ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ମିଟାଇ ଦିଆଯାଏ। ସେହି ଅନୁଗ୍ରହ କେବଳ ପବିତ୍ରୀକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ପ୍ରଦତ୍ତ ଶକ୍ତି ମାତ୍ର ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ସେହି ଅନୁଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ, ଯାହା ପଶ୍ଚାତ୍ତାପୀ ଆତ୍ମାର ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ହଟାଇବା ପାଇଁ ଯେବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ରକ୍ତ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ସେବେ ଧର୍ମୀ ଠାରାଇବାକୁ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଅନୁଗ୍ରହର “ବିଶ୍ରାମ” ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧର୍ମିକତାର ସନ୍ଦେଶ, ଏମିତି ଏକ ଧର୍ମିକତା ଯାହା ପାପ କରିବା ବିନା ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ (ଶକ୍ତି) ପ୍ରଦାନ କରେ, ଏବଂ ସେହି ଅନୁଗ୍ରହ ଯାହା ଏକ ଲାଓଡିକିଆନଙ୍କୁ ଫିଲାଦେଲଫିଆନରେ ପରିଣତ କରେ। ଧର୍ମୀ ଠାରାଇବାର ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ଏକବାର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଗଲାପରେ, ପୂର୍ବତନ ଲାଓଡିକିଆନ, ଏକ ଫିଲାଦେଲଫିଆନ ଭାବରେ, ଅନୁଗ୍ରହର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ମହିମାପ୍ରାପ୍ତିକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ପବିତ୍ରୀକୃତ ପଥରେ ଚାଲେ। “ବିଶ୍ରାମ” ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା “ସତ୍ୟରୂପେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଠାରାଇବା” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଯେହେତୁ ଏହିପରି, କାଦେଶ 1888 କୁ ସୂଚିତ କରିଥିଲା।
ପ୍ରଥମ କାଦେଶ “ବିଶ୍ରାମ”ର ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା “ସୁସମାଚାର”ର ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ। ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାର ହେଉଛି ‘ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀକୁ ବିକଶିତ କରି ପରେ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ତ୍ରିବିଧ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପରିଚୟ କରାଇବାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ।’ ପ୍ରଥମ କାଦେଶରେ “ବିଶ୍ରାମ”ର ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାରର ସନ୍ଦେଶ, ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାରର ସେହି ତ୍ରିବିଧ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ତ୍ରିବିଧ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସେ ପାପ, ଧର୍ମିକତା ଓ ବିଚାର ବିଷୟରେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରନ୍ତି। ସେହି ତିନି ପଦକ୍ଷେପ ମାନ୍ନାର ପରୀକ୍ଷାରେ ଥିବା ସେହି ଏକେ ତ୍ରିବିଧ ପରୀକ୍ଷା-ପଦକ୍ଷେପ ଅଟେ!
ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷା ଏକ ତ୍ରିଗୁଣ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସବ୍ବାଥ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଭକ୍ଷଣ କରି ପାଚନ କରିବା ପ୍ରତି ମାନବଜାତିର ଦାୟିତ୍ୱକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛି। ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଯେପରି ତ୍ରିଗୁଣ ଥିଲା, ଦଶମଟି ମଧ୍ୟ ସେପରି ଥିଲା। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ସ୍ୱର୍ଗର ରୁଟିର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ମାନ୍ନାକୁ ବ୍ୟବହାର କରେ, ଯାହା ସପ୍ତମ-ଦିନର ସବ୍ବାଥକୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା “ବିଶ୍ରାମ”କୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରେ, ଯାହା ରବିବାର ନିୟମରେ ପରିଣତି ପାଏ, ସେଠାରେ ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ରୁଟିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସବ୍ବାଥର ପତାକାରୂପେ ଉନ୍ନତ କରାଯାନ୍ତି।
ଦଶ ପରୀକ୍ଷାର ଶେଷ ଯେପରି ଶବ୍ବାଥକୁ, ଏବଂ ଶବ୍ବାଥ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସୁସମାଚାର ସନ୍ଦେଶକୁ—ଯାହା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଚିରନ୍ତନ ସୁସମାଚାର—ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ଦଶ ପରୀକ୍ଷାର ଆରମ୍ଭମଧ୍ୟ ଶବ୍ବାଥକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ। ପ୍ରଥମ କାଦେଶ ଦଶ ପରୀକ୍ଷାର ଓମେଗା ଅଟେ; ତେଣୁ ଦଶ ପରୀକ୍ଷାର ଆଲ୍ଫାରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ସମାନ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଥିବା ଆବଶ୍ୟକ। କାଦେଶ 1863 ମସିହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ସେ ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଘରକୁ ନେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ ବିଳମ୍ବିତ ହୋଇଗଲା।
“ନିମ୍ନଲିଖିତ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦେଖିବା ଯେ, ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱର କିପରି ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଥିଲେ:”
“‘କାରଣ ପ୍ରଭୁ ଯାକୋବଙ୍କୁ ନିଜ ପାଇଁ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ନିଜର ବିଶେଷ ଧନରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି।’ ଗୀତସଂହିତା 135:4।”
“‘କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପବିତ୍ର ଜନ; ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କଠାରୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ବିଶେଷ ଜନ ହେବାକୁ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି।’ ଦେବବ୍ୟବସ୍ଥା 14:2।”
“‘କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପବିତ୍ର ଜାତି; ପୃଥିବୀର ମୁହଁପରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକମଧ୍ୟରୁ ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଜା ହେବା ପାଇଁ ତୁମ୍ଭର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଲୋକଠାରୁ ତୁମ୍ଭେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଧିକ ଥିଲା ବୋଲି ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜ ସ୍ନେହ ସ୍ଥାପନ କରିନଥିଲେ, କିମ୍ବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରିନଥିଲେ; କାରଣ ସମସ୍ତ ଲୋକମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭେ ସବୁଠାରୁ ଅଳ୍ପସଂଖ୍ୟକ ଥିଲା।’ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ ୭:୬, ୭।”
“‘ଏଠାରେ କିପରି ଜଣାପଡ଼ିବ ଯେ ମୁଁ ଓ ତୁମ ପ୍ରଜା ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଛୁ? ଏହା କି ଏଥିରେ ନୁହେଁ ଯେ ତୁମେ ଆମ ସହିତ ଯାଉଛ? ତେବେ ମୁଁ ଓ ତୁମ ପ୍ରଜା ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକଠାରୁ ପୃଥକ୍ କରାଯିବୁ।’ ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 33:16।”
“ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ କେତେ ସମୟେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଥିଲା, ଏବଂ କେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ ଆସିଥିଲା, ଏବଂ ହଜାରେ ହଜାର ଲୋକ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମନେଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ! ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇସ୍ରାଏଲ ସଦା ଏହି ବିପଦରେ ଅଛନ୍ତି ଯେ, ସେମାନେ ଜଗତ ସହିତ ମିଶିଯାଇ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୟିତ ଲୋକ ହେବାର ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ହରାଇଦେବେ। ପୁଣିଥରେ ତୀତସ 2:13–15 ପଢ଼ନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଆମକୁ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଣି ଦିଆଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଜନସମୂହକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି। ଆମେ କି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପରି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବୁ? ଆମେ କି ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇଯାଇ, ଜଗତ ସହିତ ମିଶିଯାଇ, ଏବଂ ଆମ ପାଶପାଖର ଜାତିମାନଙ୍କ ଘୃଣିତ ଆଚରଣକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧକୁ ଆମ ଉପରେ ଆଣିବୁ?” Testimonies, volume 1, 282, 283.
ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପଚାରନ୍ତି, “ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଯେପରି ତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିଥିଲା, ଆମେ ମଧ୍ୟ କି ସେପରି କରିବୁ?” ଆମେ ଜଗତ ସହିତ ମିଶିଯାଇ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରୁଅଛୁ; ଏହି ଜଗତକୁ ମିଶର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରାଯାଇଛି, ସେହି ସ୍ଥାନ ଯାହାକୁ ଫେରିନେବା ପାଇଁ କାଦେଶର ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଜଣେ ନେତାଙ୍କୁ ଖୋଜିଥିଲେ। 1863 ମସିହାରେ ମିଶରକୁ ଫେରିବାର ଆକାଙ୍କ୍ଷା ଏବଂ ଜଣେ ନୂତନ ନେତାଙ୍କୁ ବାଛିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ ଜଗତ ସହିତ ସମ୍ପର୍କିତ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେ ଅଂଶକୁ ବିଚାର କରୁଛୁ, ତାହାର ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ ନ କରିବା ବିଷୟରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ଅବିରତ ବିଦ୍ରୋହର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ, ସେ ଏହିପରି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ ଯେଉଁଥିରେ ପରିଚୟ ମିଳେ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ବଧୂ ସହ କିପରି ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ବଧୂ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲା। ନିମ୍ନଲିଖିତ ଅଂଶଟି ଆମେ ଯାହା ଏମାତ୍ର ପଢ଼ିଲୁ, ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବନାସ୍ୱରୂପ ଅଟେ।
ସେ ଯେ ପାଠ୍ୟଖଣ୍ଡ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ତାହାରେ କୁହାଯାଇଛି, “ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ଜନମାନଙ୍କୁ କେବଳ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ କରିଥିଲେ। ଯେମାନେ ତାଙ୍କ ସେବା କରୁନଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ସାହାଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ସେ ଇଚ୍ଛା କରୁନଥିଲେ।” 1863 ମସିହାରେ, ଲାଓଦିକୀୟ ମିଲରାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ସରକାର ସହ ଏକ ମୈତ୍ରୀ ସ୍ଥାପନ କଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଆମେରିକୀୟ ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ଘାତକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ସେନାଭର୍ତ୍ତିରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପ୍ରୟାସରେ ସାହାଯ୍ୟ ମିଳିଲା।
“ଏଠାରେ ଆମେ ସେହି ସତର୍କବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ୁଛୁ ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଈଶ୍ୱର ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅରଣ୍ୟରେ ଭ୍ରମଣ କରୁନ୍ତୁ, ଏହା ତାଙ୍କର ସଦିଚ୍ଛା ନ ଥିଲା; ସେମାନେ ଯଦି ତାଙ୍କ ଅଧୀନ ହୋଇଥାନ୍ତେ ଓ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେବାକୁ ପ୍ରେମ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ତୁରନ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶକୁ ଆଣି ଦେଇଥାନ୍ତେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ପୁନଃପୁନି ତାଙ୍କୁ ଶୋକାକୁଳ କରିଥିବାରୁ, ସେ ନିଜ କ୍ରୋଧରେ ଶପଥ କଲେ ଯେ, ଯେ ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ କେହି ତାଙ୍କ ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ। ଈଶ୍ୱର ଆଶା କରିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଜା କେବଳ ତାଙ୍କ ଉପରେ ହିଁ ଭରସା କରିବେ। ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ସେବା କରୁନଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ସହାୟତା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏହା ସେ ଇଚ୍ଛା କରୁନଥିଲେ।”
“ଦୟାକରି Ezra 4:1–5 ପଢନ୍ତୁ: ‘ଏବେ ଯେତେବେଳେ ଯିହୂଦା ଓ ବିନ୍ୟାମୀନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୁଣିଲେ ଯେ ବନ୍ଦୀବାସର ସନ୍ତାନମାନେ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରୁଛନ୍ତି; ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯେରୁବ୍ବାବେଲଙ୍କ ପାଖକୁ ଓ ପିତୃଗୃହମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଆମକୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଦିଅ; କାରଣ ଆମେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଖୋଜୁଅଛୁ; ଏବଂ ଅଶୂରର ରାଜା ଏସରହଦ୍ଦୋନଙ୍କ ଦିନଠାରୁ, ଯିଏ ଆମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଥିଲେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ବଳି ଅର୍ପଣ କରୁଅଛୁ। କିନ୍ତୁ ଯେରୁବ୍ବାବେଲ, ଯେଶୂଆ ଓ ଇସ୍ରାଏଲର ପିତୃଗୃହମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରଧାନମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଆମର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିବାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଆମ ସହ କିଛି ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ; ବରଂ ଆମେ ନିଜେମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ନିର୍ମାଣ କରିବୁ, ଯେପରି ପାରସ୍ୟର ରାଜା କୋରେଶ ଆମକୁ ଆଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି। ତାହାପରେ ଦେଶର ଲୋକମାନେ ଯିହୂଦାର ଲୋକମାନଙ୍କର ହାତ ଦୁର୍ବଳ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ନିର୍ମାଣକାର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିପନ୍ନ କରିଲେ, ଓ ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଫଳ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପରାମର୍ଶଦାତାମାନଙ୍କୁ ଭାଡା କଲେ।’”
“ଏଜ୍ରା 8:21–23: ‘ତାପରେ ମୁଁ ସେଠାରେ, ଅହାଭା ନଦୀତଟରେ, ଏକ ଉପବାସ ଘୋଷଣା କଲି, ଯେପରି ଆମେ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କରିବା, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ, ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ଆମ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ସଠିକ ପଥ ଅନ୍ବେଷଣ କରିବା। କାରଣ ପଥରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ସେନାଦଳ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନଙ୍କୁ ଚାହିବାକୁ ମୁଁ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲି; କାରଣ ଆମେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଥିଲୁ, ଯେମାନେ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ରହେ; କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ରହେ। ତେଣୁ ଆମେ ଏହି କାରଣରେ ଉପବାସ କଲୁ ଓ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିନୟ କଲୁ; ଏବଂ ସେ ଆମର ବିନତିକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।’”
“ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଓ ଏହି ପିତୃଗଣ ଦେଶର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସକ ବୋଲି ମନେ କରୁନଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ମୈତ୍ରୀର ଦାବି କରି ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଉପାସନାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବାକୁ ସେମାନେ ସାହସ କରିଲେ ନାହିଁ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଓ ତାଙ୍କର ଉପାସନା ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଯେବେ ସେମାନେ ଯିରୁଶାଲେମକୁ ଯାଉଥିଲେ, ପଥରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇବା ପାଇଁ ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଉପବାସ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କଲେ। ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ ସେବା କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ସେବକମାନେ କରୁଥିବା ପ୍ରୟାସରେ ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେବେ। ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଉପାସନା ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ସେ ଦୁଷ୍ଟତାର ବଳି ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ନିବେଦନ ସେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।”
“ଆମେ ପ୍ରାୟତଃ ଏହି ଟୀକା-ଟିପ୍ପଣୀ ଶୁଣୁଥାଉ: ‘ତୁମେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ପୃଥକ୍କରଣପରାୟଣ।’ ଏକ ଜନସମୂହ ଭାବେ ଆମେ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟର ଦିଗରେ ନେଇଯିବାକୁ, ଯେକୌଣସି ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବୁ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବାକୁ, ସେମାନେ ଯାହାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ସେସବୁକୁ ଭଲପାଇବାକୁ, ଏବଂ ଜଗତ ସହିତ ମୈତ୍ରୀ ରଖିବାକୁ, ଆମେ ସାହସ କରିପାରିବୁ ନାହିଁ; କାରଣ ତେବେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଶତ୍ରୁତାରେ ପଡ଼ିଯିବୁ।” Testimonies, volume 1, 281, 282.
କାଦେଶର ବିଦ୍ରୋହ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭାବେ, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ କହିଛନ୍ତି, “ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଉପାସନା ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ସେ ଦୁଷ୍ଟତାର ବଳି ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୂର୍ବରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ନିବେଦନ ସେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।” ୧୮୬୩ ମସିହାରେ, ଲାଓଦିକୀୟ ମିଲରୀୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଆନ୍ଦୋଳନ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ପରିଣତ ହେଲା ଏବଂ ସେହି ଶକ୍ତି ସହ ଏକ ମୈତ୍ରୀ ଗଠନ କଲା, ଯାହା ଦେଶ ଉପରେ ଏବଂ ତାହା ପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉପରେ ରବିବାର ଉପାସନାକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଲାଗୁ କରିବ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ, ଆମେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ରେଖାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମର ବିଚାରକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ, ଯେଉଁମାନେ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାନ୍ତି, ଯାହା 1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କାଳଖଣ୍ଡର ଶିରୋପଥର ଅଟେ।
ଯାହା ହୋଇଯାଇଛି, ସେହି ହିଁ ପୁଣି ହେବ; ଏବଂ ଯାହା କରାଯାଇଛି, ସେହି ହିଁ ପୁଣି କରାଯିବ; ସୂର୍ଯ୍ୟତଳରେ କୌଣସି ନୂତନ ବିଷୟ ନାହିଁ। ଏମିତି କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଅଛି କି, ଯାହା ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇପାରେ, ଦେଖ, ଏହା ନୂତନ? ଏହା ଆମ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଆଗରୁ ହୋଇଯାଇଛି। ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ, ଈଶ୍ୱର ଯାହା କରନ୍ତି, ତାହା ସଦାକାଳ ପାଇଁ ରହେ; ତାହାରେ କିଛି ଯୋଗ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ, ନା ତାହାରୁ କିଛି ବିୟୋଗ କରାଯାଇପାରେ; ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ଏହା କରନ୍ତି, ଯେଣୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୟଭୀତ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହା ହୋଇଯାଇଛି, ତାହା ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅଛି; ଏବଂ ଯାହା ହେବାକୁ ଅଛି, ତାହା ଆଗରୁ ହୋଇଯାଇଛି; ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ଯାହା ଅତୀତ ହୋଇଯାଇଛି, ତାହାକୁ ପୁଣି ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଉପଦେଶକ 1:9, 10; 3:14, 15.