ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ 1863 ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକକୁ ଆଲୋଚନା କରୁଛୁ। ଆମର ଧ୍ୟାନ ବାଇବେଲୀୟ କାଦେଶ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ରହିଛି, ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର “ବିଶ୍ରାମ” ବିରୋଧୀ ବିଦ୍ରୋହର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଏ—ଏମିତି ଏକ ବିଦ୍ରୋହ ଯାହା ଏକ ଅବଧି ଜୁଡ଼ି ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆଣିଲା ଏବଂ ଯାହାର ପରିଣତି କାଦେଶରେ ହେଲା; ଏହିପରି ଭାବେ 1863 ମସିହାରେ ଯିରିମିୟଙ୍କ “ପୁରୁଣା ପଥଗୁଡ଼ିକ” ର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ, ଯେବେ ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବିଶର “ସାତ ସମୟ” ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଇଥିଲା।
କାଦେଶ ଏବଂ 1863 ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଆଲୋକକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ଆମେ କାଦେଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥିବା ସେହି ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛୁ। ଆମେ ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାକୁ ମନ୍ନାର ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିଛୁ। ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇପାରେ, ଏବଂ ବିଶ୍ରାମବାରର ବିଶ୍ରାମ ଯେପରି ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରଥମଟି, ସେପରି ଏହା ଦଶମ ପରୀକ୍ଷା ସହ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ପୌଲ ହିବ୍ରୁମାନଙ୍କ ପତ୍ରରେ ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ “ବିଶ୍ରାମ” ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି। ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାରେ ଏକ ଆଲ୍ଫା ବିଶ୍ରାମ ଏବଂ ଏକ ଓମେଗା ବିଶ୍ରାମ ଅଛି।
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଜଣେ ଛାତ୍ର ହିବ୍ରୁମାନେ କାଦେଶରେ ଯାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ସେହି “ବିଶ୍ରାମ”କୁ କିପରି ସଙ୍କଳ୍ପନା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତାହାର କୌଣସି ମହତ୍ତ୍ୱ ନାହିଁ—କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ “ବିଶ୍ରାମ,” (ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି) “ସେହି ବିଶ୍ରାମ ଓ ସେହି ତାଜାତ୍ୱ”କୁ ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ କରୁଛି, ଯାହା ହେଉଛି ଶେଷ ବର୍ଷା। କାଦେଶ ହେଉଛି ଶେଷ ବର୍ଷାର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଏବଂ ଶେଷ ବର୍ଷାର ଅନୁଭବକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରତୀକ, କାରଣ କାଦେଶରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଉପରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ସୀଲକରଣ ହେଉଛି ସତ୍ୟରେ “ବୌଦ୍ଧିକ ଭାବେ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବେ” ସ୍ଥିର ହୋଇଯିବା।
“ଯେପରି ମାତ୍ର ଦେବଙ୍କର ଲୋକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଲଳାଟରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେବେ—ଏହା କୌଣସି ଏପରି ମୁଦ୍ରା କିମ୍ବା ଚିହ୍ନ ନୁହେଁ ଯାହା ଦୃଶ୍ୟମାନ, ବରଂ ସତ୍ୟରେ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥିର ସ୍ଥାପନା, ବୌଦ୍ଧିକ ଓ ଆତ୍ମିକ ଉଭୟରେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଡୋଳାଇ ଦିଆଯାଇପାରିବ ନାହିଁ—ଯେପରି ମାତ୍ର ଦେବଙ୍କର ଲୋକମାନେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେଇ ଝାଞ୍ଜାବାତ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବେ, ସେହି ଘଟଣା ଆସିବ। ପ୍ରକୃତପକ୍ଷରେ, ଏହା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇସାରିଛି; ଦେବଙ୍କର ବିଚାରଦଣ୍ଡମାନେ ଏବେ ଦେଶ ଉପରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମକୁ ସତର୍କବାଣୀ ଦେବା ପାଇଁ, ଯେଣୁ ଆମେ ଜାଣିପାରିବୁ କ’ଣ ଆସୁଛି।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.
“ସତ୍ୟରେ” “ବୁଦ୍ଧିଗତ ଭାବେ” ସ୍ଥିର ହେବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଅଧ୍ୟୟନରେ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଏକମାତ୍ର ଏବଂ ପବିତ୍ରୀକୃତ ପଦ୍ଧତି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା। ଏହି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ଧତିଟି ସଠିକ୍ ପଦ୍ଧତି ବୋଲି 1840 ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ ସ୍ଥିର କରାଯାଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ “ଅନେକ ଲୋକ ମିଲର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବ୍ୟାଖ୍ୟାତ୍ମକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କର ସଠିକତା ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରେରଣା ଦିଆଯାଇଲା।” “ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରେରଣା” 1840 ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରେରଣ କରିଥିବା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତିର ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
“ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ପ୍ରେରଣା”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯେମାନେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରିବା ପାଇଁ ସମର୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯେମାନେ ସେହି ପବିତ୍ର ପଦ୍ଧତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯେମାନେ ସେହି ପବିତ୍ର ପଦ୍ଧତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ସତ୍ୟରେ ବୌଦ୍ଧିକ ଭାବେ ସ୍ଥିର ହେବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପ୍ରଣାଳୀକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା; ଏବଂ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପ୍ରଣାଳୀର ସେହି “ସ୍ୱୀକାର” ଲାଓଦିକିଆର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିରେ ଲାଓଦିକିଆ ପାଇଁ ଥିବା ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କ ପ୍ରବେଶ ନିମନ୍ତେ ହୃଦୟ-ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବା ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ସେହି ପବିତ୍ର ପ୍ରଣାଳୀର ସ୍ୱୀକାର ସତ୍ୟରେ ବୌଦ୍ଧିକ ଭାବେ ସ୍ଥିର ହେଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ମନରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଆଣେ। ସେହି ପ୍ରଣାଳୀର ସ୍ୱୀକାର ଏମିତି ଏକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯାହା ମାନବତା ସହିତ ଦିବ୍ୟତାର ସଂଯୋଗ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ଏହି ବାଇବେଲୀୟ ପ୍ରଣାଳୀର ପ୍ରୟୋଗ, ଯେତେବେଳେ ସେଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ ମିଶିଯାଏ, ସତ୍ୟରେ ବୌଦ୍ଧିକ ଭାବେ ସ୍ଥିର ହେବା ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଏ; ଏବଂ ସେହି ପ୍ରଣାଳୀ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ସତ୍ୟ (ବାର୍ତ୍ତା)ଙ୍କୁ ବାକ୍ୟ ଥିବା ଯୀଶୁଠାରୁ ପୃଥକ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ତୁମ ମନରେ ସ୍ୱୀକାର କରିବା। ଏହିପରି, ସତ୍ୟରେ ବୌଦ୍ଧିକ ଭାବେ ସ୍ଥିର ହେବା ସେହି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନୁଭବକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯାହା ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହରସ୍ୱରୂପ ଅନୁମୋଦନ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
କାଦେଶ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା। ଯୋଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନକାରୀମାନେ, ଯୋଏଲ ଯାହାକୁ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ଦ୍ୱାରା ପାନ କରାଯାଉଥିବା ଖମିରିତ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସର ବିପରୀତରେ “ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଶେଷ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଆଧାରରେ ପୃଥକ ଓ ପରସ୍ପରରୁ ଭିନ୍ନ ପ୍ରମାଣିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯୋଏଲଙ୍କ “ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ” ହିବ୍ରୀ ପୁସ୍ତକ ତିନି ଓ ଚାରି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୌଲଙ୍କ “ବିଶ୍ରାମ” ଅଟେ। ଏହା ଇଶାୟାଙ୍କ “ଏଫ୍ରାଇମର ମତାଳମାନେ” ଯାହାକୁ “ଶୁଣିବାକୁ” ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେହି ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ଅଟେ—“ଯେମାନଙ୍କୁ ସେ କହିଥିଲେ, ‘ଏହାହିଁ ସେହି ବିଶ୍ରାମ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ କ୍ଳାନ୍ତକୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇପାରିବ; ଏବଂ ଏହାହିଁ ସେହି ସତେଜତା’: ତଥାପି ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଲା—ନିୟମ ଉପରେ ନିୟମ, ନିୟମ ଉପରେ ନିୟମ; ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି; ଏଠି କିଛି, ସେଠି କିଛି; ଯେଣୁ ସେମାନେ ଯାଇ, ପଛକୁ ପଡ଼ନ୍ତୁ, ଭଙ୍ଗିଯାଆନ୍ତୁ, ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ, ଓ ଧରାପଡ଼ନ୍ତୁ।’”
ଆମେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛୁ ଯେ ଆହରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ପ୍ରତି ବିଦ୍ରୋହ କାଦେଶରେ ସମାପ୍ତ ହେଉଥିବା ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ମଧ୍ୟରୁ ‘ଦୁଇ’ଟିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ପରୀକ୍ଷାର ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଭାଜନ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସହ ସମ୍ମତିରେ ଅଛି, ଯାହାକୁ “ପଶୁର ପ୍ରତିମା ପରୀକ୍ଷା” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେହି ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କର ଗନ୍ତବ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେର ‘ବିଦ୍ରୋହ’କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, କାରଣ ‘ତେର’ ସଂଖ୍ୟା ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପୋପତନ୍ତ୍ରୀୟ ସମୁଦ୍ରୀୟ ପଶୁ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିଦ୍ରୋହର ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରତୀକ; କାରଣ ଦାନିଏଲ ତାହାକୁ ସେହି ଶକ୍ତି ଭାବେ ପରିଚୟ କରାନ୍ତି, ଯେଉଁଟି ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହେ। ସେହି ବିଦ୍ରୋହ ପରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ବିଦ୍ରୋହ ଆସେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ପରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ତାଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହର ଉଦାହରଣ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ତୃତୀୟ ବିଦ୍ରୋହର ଆଦର୍ଶ ଏହି ତିନିଟି ବିଦ୍ରୋହର ପ୍ରଥମଟିରେ ମିଳେ, ଯାହାକି ସମୁଦ୍ରୀୟ ପଶୁରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯାହା ଭାଟିକାନର ପ୍ରତୀକ। ଏକାଦଶ ପଦରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଅଜଗର ପରି କଥା କହେ, ଏବଂ ଏହିପରି ସେ ପଶୁ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରେ—ଭାଟିକାନର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି। ଦ୍ୱାଦଶ ପଦରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ଆହରୋଣଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ଦ୍ୱିମୁଖୀ, ଯାହା ପ୍ରଥମେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ବିଦ୍ରୋହକୁ, ଏବଂ ପରେ ଯେତେବେଳେ ଭାଟିକାନର ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଲାଗୁ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ମୋଶି ଉପସ୍ଥିତ ନଥିବା ସମୟରେ ଘଟିଥିବା ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା ଏବଂ ପରେ ମୋଶି ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସମୟରେ ଘଟିଥିବା ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇ, ଆହରୋଣଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ଏହି ଉଭୟ କାଳଖଣ୍ଡକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ମୋଶି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ, ଏହିହେତୁ ବିଦ୍ରୋହରେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବିଭାଜନ ବିନ୍ଦୁ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଆହରୋଣଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର-ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି 1863 ମସିହାର ପରୀକ୍ଷା।
ଏହା ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମର ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ବିଭାଜନ-ରେଖାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶ କିମ୍ବା ମରୁଭୂମିରେ ମୃତ୍ୟୁର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବିଭାଜନ-ରେଖା, ପଶୁର ଚିହ୍ନ କିମ୍ବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୋହରର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବିଭାଜନ-ରେଖା, ଲାଓଦିକୀୟ ଶେବ୍ନାର ପରିଣତି କିମ୍ବା ଫିଲାଦେଲଫୀୟ ଏଲିଆକୀମଙ୍କର ପରିଣତିର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବିଭାଜନ-ରେଖା। ମନ୍ନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷା, ଯେପରି ଦଶମ ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟ କରେ, ସେପରି ଶବ୍ବାଥ କିମ୍ବା ରବିବାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିବାଦକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ। ଆହାରୋଣଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତ୍ ବଛୁର-ବିଦ୍ରୋହରେ ଥିବା ସେହି ବିଭାଜନ-ରେଖା, ଯାହା ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ—ଉଭୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ—ସେହିଟି ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ।
ଚତୁର୍ଥ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ମସ୍ସାହର ଜଳ; ‘ମସ୍ସାହ’ର ଅର୍ଥ ‘ପରୀକ୍ଷା’, ଏବଂ ‘ମେରିବାହ’ର ଅର୍ଥ “ଯେହୋବାଙ୍କର ପତାକା”; ଏହା Exodus 17:1–7 ରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଭାବେ “ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା” ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି।
ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସଭା ଯିହୋବାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ସିନ୍ ମରୁଭୂମିରୁ ନିଜ ନିଜ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମୀ ଯାତ୍ରା କରି ରେଫିଦୀମରେ ଶିବିର ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଏବଂ ସେଠାରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାନ କରିବା ପାଇଁ ଜଳ ନଥିଲା। ସେହିହେତୁ ଲୋକମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରି କହିଲେ, ଆମେ ପାନ କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଜଳ ଦିଅ। ତେବେ ମୋଶା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମେ ମୋ ସହିତ କାହିଁକି ବିବାଦ କରୁଛ? ତୁମେ ଯିହୋବାଙ୍କୁ କାହିଁକି ପରୀକ୍ଷା କରୁଛ? ଏବଂ ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ଜଳ ପାଇଁ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ହେଲେ; ତେଣୁ ଲୋକମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କୁଜ୍ଝଟି କରି କହିଲେ, ତୁମେ କାହିଁକି ଆମକୁ, ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଓ ଆମ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ତୃଷ୍ଣାରେ ମାରିଦେବା ପାଇଁ ମିସରରୁ ଉଠାଇ ଆଣିଲା?
ଏହିପରି ମୋଶା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆର୍ତ୍ତସ୍ୱରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ’ଣ କରିବି? ସେମାନେ ପ୍ରାୟ ମୋତେ ପଥର ମାରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।”
ପ୍ରଭୁ ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଅ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛିଜଣଙ୍କୁ ସହିତ ନେଅ; ଏବଂ ଯେ ଦଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନଦୀକୁ ଆଘାତ କରିଥିଲା, ସେହି ଦଣ୍ଡକୁ ନିଜ ହାତରେ ନେଇ ଯାଅ। ଦେଖ, ହୋରେବର ଶିଳା ଉପରେ ମୁଁ ସେଠାରେ ତୁମ ଆଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବି; ଏବଂ ତୁମେ ସେହି ଶିଳାକୁ ଆଘାତ କରିବ, ତାହାରୁ ଜଳ ବାହାରିବ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ପାନ କରିପାରିବେ।” ଏବଂ ମୋଶା ଇସ୍ରାଏଲର ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରରେ ସେପରି କଲେ।
ଏବଂ ସେ ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ମସ୍ସା ଓ ମେରିବା ରଖିଲେ, କାରଣ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ବିବାଦ ହେତୁ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହା କହି ଯେ, “ଯିହୋବା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ?” ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କଲେ। ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 17:1–7।
“ମସ୍ସାହ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ “ମେରୀବାହ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପତାକା, ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆଲ୍ଫା ଅଟେ, ଯାହା ତାହାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଓମେଗା ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ସେହି ଏକେଇ ଶିଳାକୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପ୍ରହାର କରନ୍ତି। ଏହାର ଅର୍ଥ, ଦଶଟି ଉତ୍ତେଜନା ମଧ୍ୟରୁ ଚତୁର୍ଥଟି କାଦେଶରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, କାରଣ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଦେଶ ହେଉଛି ସେହି ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ମୋଶା ବିଦ୍ରୋହରେ ଶିଳାକୁ ପ୍ରହାର କରନ୍ତି। ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, କାଦେଶ, ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ, ଜଳର ପରୀକ୍ଷାକୁ ସମାବେଶ କରେ, ଯାହା ଏକ ପତାକା ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।
ଧ୍ୱଜ ଉତ୍ପନ୍ନ କରାଇଥିବା ଜଳର ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଶେଷ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶର ପରୀକ୍ଷା। 1863 ମସିହା ସେହି ସମୟ ଥିଲା ଯେତେବେଳେ ଧ୍ୱଜ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେବା କଥା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ହାୟ; 1863 କେବଳ ପ୍ରଥମ କାଦେଶ ଥିଲା, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଦେଶ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ଅଟେ। ମାସ୍ସାହ ଏବଂ ମେରୀବାହ ରବିବାର ନିୟମ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଧ୍ୱଜ ଭାବେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ଏକ ଶତ ଚଉଅଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲା ନ ରୋମର ଅଧିକାର, ନାହିଁ କି ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ଅଧିକାର। ସେହି ଅଧିକାରକୁ କ୍ରୁଶ ପୂର୍ବରୁ ଯୁଗଯୁଗାନ୍ତର ଆଗରୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପରାମର୍ଶରେ ଅନୁମୋଦିତ କରାଯାଇଥିଲା। ମୋଶା ନିଜ ଦଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କଲେ, ଯେହି ଦଣ୍ଡକୁ ସ୍ୱୟଂ ଈଶ୍ୱର ଅଭିଷିକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଶିଳାକୁ ଆଘାତ କରିବା ପାଇଁ— କିନ୍ତୁ କେବଳ ଗୋଟେଥର। ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶନ ଅନୁସାରେ ସେହି ଶିଳା 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପୁରୁଣା ଭିତ୍ତିମୂଳକ ସତ୍ୟମାନ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଧର୍ମୀମାନଙ୍କର ପଥକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ମାସ୍ସାହ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପରୀକ୍ଷାରେ, ଯେ ଜଳ ରକ୍ଷା କରେ, ସେହି ଜଳ ପୁରାତନ ପଥମାନଙ୍କର ଶିଳାରୁ ବାହାରେ। ସେହି ଜଳ ପରୀକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ; ଗୋଟିଏ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ପାଇଁ, ଯେପରିକି ମେରୀବାହ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଧ୍ୱଜ ଭାବେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ଆର୍ତ୍ତକ୍ଷସ୍ତ୍ରର ତୃତୀୟ ଆଜ୍ଞା ପୂର୍ବରୁ ମନ୍ଦିର ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଏହା ସ୍ଥିର କରେ ଯେ 1798 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ 46 ବର୍ଷରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ ମିଲରାଇଟ୍ ମନ୍ଦିର ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ସେହିଟି ତୃତୀୟ ଦୂତର ପୂର୍ବରୁ, ଯାହା ତୃତୀୟ ଆଜ୍ଞାର ଆଗମନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଏ, ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଲୋକ ରବିବାରୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପୂର୍ବରୁ ମୁଦ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପରେ ସେମାନେ ପୁରାତନ ଦିନମାନଙ୍କ ପରି ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟର ପ୍ରଥମ ଫଳମାନଙ୍କର ଏକ ପତାକାର୍ପଣ ଭାବେ ଉତ୍ଥାପିତ କରାଯାନ୍ତି। ମାସ୍ସା ଓ ମେରିବା ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କର ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ହାକର ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ ଜଳ-ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ଦିବ୍ୟତାକୁ ମାନବତା ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଦୁଇଟି ମନ୍ଦିରଙ୍କ ସଂଯୋଗରୂପେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଏହାକୁ ବିବାହରୂପେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଓ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ, କିମ୍ବା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ-ମନ୍ଦିର ଓ ଜଣେ ପୁରୁଷ-ମନ୍ଦିର ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଏକ ଦେହ ହୁଅନ୍ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମିଲରାଇଟ ମନ୍ଦିରକୁ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିର୍ମାଣ କଲେ ଯେ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମନ୍ଦିରକୁ ନେଇଯାଇବେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ “ବିଶ୍ରାମ” ପାଇବେ, ଯାହା 1844 ର ଇତିହାସରେ ସପ୍ତମ-ଦିନ ସବ୍ବାଥ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ଯେତେବେଳେ ଚତୁର୍ଥ ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ ମାସ୍ସା ଓ ମେରିବାହର ଏହି ବୁଝାମଣାକୁ ଏକ ଆରମ୍ଭିକ ପରୀକ୍ଷାର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ—ଯାହା ସ୍ୱୟଂ ମଧ୍ୟ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ—ଏବଂ ଯାହା ପରେ ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ପରୀକ୍ଷାର ରବିବାର ଆଇନ ଆସେ, ତେବେ ଆପଣ ଦେଖିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ସେତେବେଳେ ଯଦି ଆପଣ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୁଅନ୍ତି, ଯେ ତ୍ରିଗୁଣ ମନ୍ନା-ପରୀକ୍ଷାଟି ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଆସେ, ଯାହା ଆରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରର ତୃତୀୟ ଦ୍ୱିଗୁଣ ପରୀକ୍ଷାର ପୂର୍ବରୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ମାସ୍ସା ଓ ମେରିବାହକୁ ଏକତ୍ରରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସୂଚକ “ଦ୍ୱିଗୁଣୀକରଣ” କେବଳ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ ମାତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ। ମନ୍ନାର ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ। ମାସ୍ସା ଓ ମେରିବାହର ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ, ଏବଂ ଆରୋନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ।
ପଞ୍ଚମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଆରୋନଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରାର ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାର ଏକ ପ୍ରକାଶ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ଲଜ୍ଜ ବିଦ୍ରୋହ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଗୋପନ ରହିଛି।
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ମୋଶା ପର୍ବତରୁ ତଳକୁ ଆସିବାରେ ବିଳମ୍ବ କରୁଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଆହରୋଣଙ୍କ ପାଖରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଉଠ, ଆମ ପାଇଁ ଏମିତି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତିଆରି କର, ଯେମାନେ ଆମର ଆଗରେ ଯିବେ; କାରଣ ଯେ ଏହି ମୋଶା ଆମକୁ ମିଶର ଦେଶରୁ ଉଠାଇ ଆଣିଥିଲେ, ସେ ଲୋକଟିଙ୍କର କ’ଣ ହେଲା, ତାହା ଆମେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ। ତେବେ ଆହରୋଣ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର, ପୁଅମାନଙ୍କର ଓ ଝିଅମାନଙ୍କର କାନରେ ଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁଣ୍ଡଳଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲି ଆଣି ମୋତେ ଦିଅ। ତାହାପରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିଜ ନିଜ କାନରେ ଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁଣ୍ଡଳଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲି ଆହରୋଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣିଲେ। ଏବଂ ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଏକ ଖୋଦନୀ ଔଜାରରେ ତାହାକୁ ଗଢ଼ିଲେ, ଏବଂ ଏକ ଢାଳା ବାଛୁର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କଲେ; ତାହାପରେ ସେମାନେ କହିଲେ, ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଏହିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ତୁମର ଦେବତାମାନେ, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ମିଶର ଦେଶରୁ ଉଠାଇ ଆଣିଛନ୍ତି। ଏହା ଦେଖି ଆହରୋଣ ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ବେଦୀ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ଏବଂ ଆହରୋଣ ଘୋଷଣା କରି କହିଲେ, ଆସନ୍ତାକାଲି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପର୍ବ ହେବ।
ପରଦିନ ସେମାନେ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି ହୋମବଳି ଅର୍ପଣ କଲେ, ଏବଂ ମିଳନବଳି ଆଣିଲେ; ପରେ ଲୋକମାନେ ଖାଇବା ପିଇବା ପାଇଁ ବସିଗଲେ, ଏବଂ କ୍ରୀଡ଼ା କରିବା ପାଇଁ ଉଠିଲେ। ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 32:1–6.
ଷଷ୍ଠ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରାର ବିଦ୍ରୋହର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶ, ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ଦଶ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଫେରିଆସନ୍ତି। ମୋଶା ପଚାରନ୍ତି, “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କିଏ ଅଛି?” ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ରହିଲେ କିମ୍ବା ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଲେ, ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ମଧ୍ୟସ୍ଥଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ଏକେ ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ପରୀକ୍ଷା ସ୍ପଷ୍ଟଭାବରେ ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ ଏବଂ ତାହା ସହିତ ସମଲୟିତ ଅଟେ। କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ଏଲିୟା ମୋଶାଙ୍କ ପରି ଏକ ସମାନ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରନ୍ତି। “ଆଜିର ଦିନେ ତୁମେ କାହାଙ୍କୁ ସେବା କରିବ, ତାହା ଚୟନ କର,”—ଏହା ରବିବାର ଆଇନର ପରୀକ୍ଷାକୁ ସୂଚିତ କରେ। ପଶୁର ମୂର୍ତ୍ତିର ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ରବିବାର ଆଇନକୁ ସୂଚାଏ। ଆହାରୋନଙ୍କ କାହାଣୀରେ ଲେବୀୟମାନଙ୍କର ବିଭାଜନ ଏବଂ ଯାରୋବାମଙ୍କ ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରାର କାହାଣୀରେ ବାରଟି ଗୋଷ୍ଠୀର ବିଭାଜନ, ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କର ବିଭାଜନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟାନୁସାରେ ଲାଓଦିକୀୟମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ, ଏବଂ ସେହିହେତୁ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ବିଭାଜନ ହେଉଛି ଲାଓଦିକୀୟମାନେ ଓ ଫିଲାଦେଲଫୀୟମାନଙ୍କର ବିଭାଜନ। ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଏକ ଦ୍ୱିମୁଖୀ ପରୀକ୍ଷା, ରବିବାର ଆଇନ ସହିତ ସମଲୟିତ ଅଟେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଲା ସେଗୁଡ଼ିକ 1863 ଏବଂ କାଦେଶ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମଲୟିତ ଅଟେ।
ନିର୍ଗମ ପୁସ୍ତକର ବତ୍ତିଶ ଏବଂ ତେତ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସେହି ଏକେ ଦିନରେ, କେବଳ କିଛି ଘଣ୍ଟାର ବ୍ୟବଧାନରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ଏବଂ ସେହି ଦିନ 1863 ଓ କାଦେଶର ପ୍ରତିକରୂପ ଅଟେ। ତେତ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମୋଶା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ଦେଖିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି। ତେଣୁ, ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ଉତ୍ତେଜନାରେ ମୋଶା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରରେ ପରିଣତ ହେଉଛନ୍ତି। ସେହି ଏକେ ମୋଶା କାଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ଶିଳାକୁ ଆଘାତ କରୁଛନ୍ତି; ଏହିପରି ସେ ସେହି ଶ୍ରେଣୀର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସେହି ଶିଳା ଉପରେ ପଡ଼ିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ଏବଂ ତେଣୁ ସେହି ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ଣ୍ଣବିଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛନ୍ତି। ସେହି ଶିଳା ହେଉଛି ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶ; ତେଣୁ କାଦେଶରେ ମୋଶାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପ୍ରତୀକ ରହିଛି—ଏକ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି, ଓ ଅନ୍ୟଟି ଶିଳାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଛି।
“ଯେମାନେ ସିଓନର ପ୍ରାଚୀର ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କ ଭଳି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏମିତି ଲୋକ ହେଉନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସୁଥିବା ବିପଦଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି,—ଏମିତି ଲୋକ ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରାନ୍ତି, ଧର୍ମିକତା ଓ ଅଧର୍ମିକତା ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି।”
“ଏହି ସତର୍କବାଣୀ ଆସିଛି: 1842, 1843, ଏବଂ 1844 ମସିହାରେ ସନ୍ଦେଶ ଆସିଥିବା ସମୟରୁ ଯେ ବିଶ୍ୱାସର ଭିତ୍ତି ଉପରେ ଆମେ ନିର୍ମାଣ କରୁଥାଉଛୁ, ତାହାକୁ ବିଚଳିତ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି କଥାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏହି ସନ୍ଦେଶରେ ଥିଲି, ଏବଂ ସେଥିଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଜଗତର ସାମ୍ନାରେ ଦାଁଡି ରହିଛି, ଯେ ଆଲୋକ ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାପ୍ରତି ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ରହି। ଦିନକୁ ଦିନ ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଗଭୀର ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିଲୁ, ଆଲୋକର ସନ୍ଧାନ କରୁଥିଲୁ, ସେତେବେଳେ ଯେ ମଞ୍ଚ ଉପରେ ଆମର ପାଦ ରଖାଯାଇଥିଲା, ସେହି ମଞ୍ଚରୁ ଆମ ପାଦ ହଟାଇ ଦେବାର କୌଣସି ପ୍ରସ୍ତାବ ଆମର ନାହିଁ। ଆପଣମାନେ କି ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ୱର ମୋତେ ଯେ ଆଲୋକ ଦେଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିପାରିବି? ତାହା ଯୁଗଯୁଗାନ୍ତରର ଶିଳା ସମାନ ହେବ। ଯେଦିନଠାରୁ ଏହା ଦିଆଯାଇଛି, ସେଦିନଠାରୁ ଏହା ମୋତେ ପରିଚାଳିତ କରିଆସୁଛି।” Review and Herald, April 14, 1903.
‘କାଦେଶରେ ମୋଶା’ର ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲା—ସେ ଏକ ଦଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ଶିଳାକୁ ଆଘାତ କରେ; ଏହି ଦଣ୍ଡ ଅଧିକାରର ପ୍ରତୀକ। ପ୍ରଥମ ଥର ସେହିଟି ଥିଲା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଅଧିକାର, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ସେହିଟି ଥିଲା ମନୁଷ୍ୟର ଅଧିକାର। ଦ୍ୱିତୀୟ କାଦେଶରେ ମୋଶା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଶ୍ରେଣୀକୁ ଏଫ୍ରାଇମର ମତ୍ତମାନଙ୍କ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି, ଯେମାନେ 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ପୁରୁଣା ପଥମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ, ଅର୍ଥାତ୍ ଉତ୍ତର ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ, ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱିକ ଅଧିକାର (ଦଣ୍ଡ) ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।
1840–1844 ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେଶକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରାଯିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ନିଜ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନ ହରାଇଦେଇଛନ୍ତି। ସେହି ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ କଳିସିଆଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହିଥିଲେ, ‘ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଆଖି, କାରଣ ସେମାନେ ଦେଖୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ କାନ, କାରଣ ସେମାନେ ଶୁଣୁଛନ୍ତି। କାରଣ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ଯେ ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଓ ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ତୁମେ ଯାହା ଦେଖୁଛ, ସେହି ସବୁକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେଖିନଥିଲେ; ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ଶୁଣୁଛ, ସେହି ସବୁକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶୁଣିନଥିଲେ’ [Matthew 13:16, 17]। ଧନ୍ୟ ସେହି ଆଖିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ 1843 ଓ 1844 ମସିହାରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ତାହା ଦେଖିଥିଲେ।”
“ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏବଂ ସନ୍ଦେଶକୁ ପୁନରୁଚ୍ଚାରଣ କରିବାରେ କୌଣସି ବିଳମ୍ବ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ସମୟର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି; ସମାପନ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅତ୍ୟଲ୍ପ ସମୟରେ ଏକ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବ। ଶୀଘ୍ରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯିବ, ଯାହା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଏକ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନିର ଆର୍ତ୍ତନାଦରେ ପରିଣତ ହେବ। ତାହା ପରେ ଦାନିଏଲ୍ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ, ନିଜର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ।” Manuscript Releases, volume 21, 437.
ମନ୍ନାର ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷା। ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା। ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟେ—ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ “ବିଶ୍ରାମ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଏବଂ ତାହା ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଆସନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଚତୁର୍ଥ ପରୀକ୍ଷା, ଯେଉଁଠାରେ ସୀଲ କରିବା ଏବଂ ପତାକା ସ୍ୱରୂପେ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠାଇବା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହୁଏ, ତାହା ମାସ୍ସା ଓ ମେରିବାହ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହୁଏ। ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ତୃତୀୟ ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ମାସ୍ସା ଓ ମେରିବାହ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପରେ, ଏବଂ ମନ୍ନାର ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ପରେ, ଆସିଥିଲା।
ଗଣନା 11:1–3 ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ତବେରାର ଉତ୍ତେଜନା ସପ୍ତମ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। “ତବେରା,” ଯାହାର ଅର୍ଥ ‘ଦହନସ୍ଥଳ,’ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ବିଶ୍ୱାସର ଅଗ୍ନିମୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପରିଚୟ କରାଇଥିବା ପଦଗୁଡ଼ିକର ପୂର୍ବରୁ, ମରୁଭୂମି ମାଧ୍ୟମରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ପଦଗୁଡ଼ିକ ଅଛି। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ସହିତ ବିପରୀତ, ଯେମାନେ ମେଷଶାବକ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି ସେଠାକୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହେମାନେ ସେମାନେ, ଯେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଅଛି; କିନ୍ତୁ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲା, ଯାହା ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେମାନଙ୍କର ଅଗ୍ନିମୟ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ନେଇଯାଏ।
ତେବେ ସେମାନେ ଯେହୋବାଙ୍କ ପର୍ବତରୁ ତିନି ଦିନର ପଥ ଚାଲି ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ; ଏବଂ ଯେହୋବାଙ୍କ ଚୁକ୍ତିର ସିନ୍ଦୁକ ସେହି ତିନି ଦିନର ପଥରେ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଆଗକୁ ଯାଉଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ ଖୋଜିବାକୁ। ଏବଂ ସେମାନେ ଶିବିରରୁ ବାହାରୁଥିବା ବେଳେ, ଦିନକୁ ଯେହୋବାଙ୍କ ମେଘ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥିଲା। ଆଉ ଏହିପରି ଘଟିଲା, ଯେତେବେଳେ ସିନ୍ଦୁକ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିଲା, ମୋଶି କହୁଥିଲେ, ହେ ଯେହୋବା, ଉଠନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଛିତରିଯାଆନ୍ତୁ; ଏବଂ ଯେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ପଳାଇଯାଆନ୍ତୁ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେହିଟି ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିଲା, ସେ କହୁଥିଲେ, ହେ ଯେହୋବା, ଇସ୍ରାଏଲର ଅସଂଖ୍ୟ ସହସ୍ରମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପୁନର୍ଆଗମନ କରନ୍ତୁ। ଗଣନା 10:33–36।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦ ତବେରାହର ବିଦ୍ରୋହକୁ ପରିଚୟ କରାଏ।
ଲୋକମାନେ ଅଭିଯୋଗ କରିବାବେଳେ, ତାହା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ ହେଲା; ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ତାହା ଶୁଣିଲେ; ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା; ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୱଳିଉଠିଲା, ଏବଂ ଶିବିରର ସବୁଠୁ ବାହାର ପ୍ରାନ୍ତରେ ଥିବାମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କଲା। ତେବେ ଲୋକମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ପାଖରେ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କଲେ; ଏବଂ ମୋଶା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପରେ, ଅଗ୍ନି ନିବିଗଲା। ତେଣୁ ସେ ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ତବେରା ରଖିଲେ; କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୱଳିଉଠିଥିଲା। ଗଣନା 11:1–3.
ଅଗ୍ନିର ପ୍ରକାଶନ ପରେ ଯେ ପ୍ରଚୋଦନା ଆସିଲା, ସେହିଟି ହେଉଛି ମାଂସାହାର ପ୍ରତି ଲାଲସା; ଏବଂ ଏହା ଅଷ୍ଟମ ପରୀକ୍ଷା। ଏହା ଗଣନା 11:4–34 ରେ ମିଳେ। ତବେରାହରେ ଅଭିଯୋଗ କରିବା ଏକ ବିକୃତ ଉଚ୍ଚତର ସ୍ୱଭାବ, ଧୈର୍ଯ୍ୟର ଅଭାବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଏବଂ ମିଶରର ମାଂସପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ଲାଲସାର ବିଦ୍ରୋହ ନୀଚତର ସ୍ୱଭାବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଅଗ୍ନି ମଲାଖି ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ନିୟମର ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିମୟ ଶୋଧନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ତବେରାହର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଜ୍ୱଳନସ୍ଥଳ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବାକ୍ୟରେ ସେହି ଜ୍ୱଳନସ୍ଥଳ ମଲାଖି ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଏକ ଅଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଶ୍ରେଣୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ ଯେଉଁମାନେ ଶୋଧିତ ହେବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ଏବଂ ଏକ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଶ୍ରେଣୀକୁ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତୋଳିତ ଅର୍ପଣରୂପେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାନ୍ତି।
ତବେରାହର ଉଚ୍ଚତର ଓ ନୀଚତର ସ୍ୱଭାବର ଦ୍ୱିଗୁଣ ପରୀକ୍ଷାରେ ଯେମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ଏକ ଶତ ଚଉଆଳିଶ ହଜାର, ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିଗତ ଭାବେ ଓ ଆତ୍ମିକ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର ହୋଇଛନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧି ଉଚ୍ଚତର ସ୍ୱଭାବକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ ଏବଂ ଆତ୍ମିକ ଭାବରେ ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ସହିତ ମାନବତ୍ୱର ସମ୍ମିଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦିବ୍ୟତ୍ୱ କେବଳ ସେତେବେଳେ ମାନବତ୍ୱ ସହିତ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇପାରେ, ଯେତେବେଳେ ନୀଚତର ସ୍ୱଭାବ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ମୃତ ହୁଏ। ସତ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିଗତ ଭାବେ ଓ ଆତ୍ମିକ ଭାବେ ସ୍ଥିର ହେବା, ମୋହରାଙ୍କିତ ହେବାର ଅନୁଭବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ତବେରାହର ଅଗ୍ନିଗୁଡ଼ିକ, କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସେହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଏକ ଶତ ଚଉଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଉତ୍ଥାପିତ କରୁଛନ୍ତି, ଗହୁଁ ଓ ନିର୍ବଳ ଘାସର ଅନ୍ତିମ ପୃଥକୀକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ନବମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଗଣନା 12ରେ ମିରିୟମ ଓ ଆହରୋନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ। ଏହି ଉତ୍ତେଜନା କୋରହ, ଦାଥନ ଓ ଅବୀରାମଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନା କିମ୍ବା 1888 ମସିହାରେ ମିନିଆପୋଲିସ୍ର ଉତ୍ତେଜନାରୁ ଭିନ୍ନ ନଥିଲା। ବିଷୟଟି କେବଳ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ନୁହେଁ, ବରଂ ନେତୃତ୍ୱ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୟନର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଥିଲା।
ଦଶମ ପରୀକ୍ଷାର ପୂର୍ବରୁ, ଯେ ନେତାମାନେ କେବଳ ସନ୍ଦେଶକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିନ୍ଦା ପ୍ରଥମେ ଆସେ। ନେତୃତ୍ୱ ଦଶମ ପରୀକ୍ଷା, ଅର୍ଥାତ୍ ରବିବାର ଆଇନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ, ପତିତବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ରବିବାର ଆଇନ କ୍ରୁଶ ସହିତ ସମାନାନ୍ତର ଅଟେ, ଏବଂ କ୍ରୁଶକୁ ଯିବା ପଥରେ, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନ, ନେତୃତ୍ୱ ବାରବ୍ବାସଙ୍କୁ—ଏକ ମିଥ୍ୟା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ—ବାଛିନେଲା; କାରଣ “bar” ର ଅର୍ଥ ‘ପୁତ୍ର’, ଏବଂ “abba” ର ଅର୍ଥ ‘ପିତା’। କ୍ରୁଶ (ରବିବାର ଆଇନ) କିମ୍ବା କାଦେଶ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ବେଳେ, ନେତୃତ୍ୱ ଏକ ଜାଲିଆତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ବାଛି ନିଜମାନଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣବିକଶିତ ପତନପରାୟଣତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ନାଗରିକ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ବ୍ୟକ୍ତ କରନ୍ତି ଯେ, ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ରାଜା ନାହିଁ, କେବଳ କାଇସର ଛଡ଼ା।
ସପ୍ତମ, ଅଷ୍ଟମ ଏବଂ ନବମ ପରୀକ୍ଷା ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଟି ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅଟେ। ସେହି ପରୀକ୍ଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦଶମଟି କାଦେଶର ପ୍ରଥମ ବିଦ୍ରୋହ ଥିଲା, ଯାହା 1863କୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ। 1846 ଠାରୁ ହିବ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସିନାୟକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା। ଦଶ ଆଜ୍ଞାର ଦୁଇ ପଟିଆ ପ୍ରାଚୀନ ସାକ୍ଷାତ୍ ଇସ୍ରାଏଲ ସହିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିସମ୍ବନ୍ଧର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ହବକ୍କୂକର ଦୁଇ ପଟିଆ ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ଚୁକ୍ତିସମ୍ବନ୍ଧର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଟିଆ 1850ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରିବାକୁ ଶପଥ କରିଥିଲେ, ସେପରି 1856 ସୁଦ୍ଧା ଏକ ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ଆଣାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶକୁ ଗୁପ୍ତଚରମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା। 1856 ଠାରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ସାତ ବର୍ଷରେ ଯେ ଅଧିକାଂଶ ମତ ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହିଟା ଥିଲା ଯେ ଲାଉଦିକିୟାର ଅରଣ୍ୟ ହିଁ ସେମାନେ ମରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ ଥିଲା।
1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟାବଧିଟି ଏହିପରି ଏକ ସମୟାବଧିର ଆଦର୍ଶ ରୂପ, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଲାଲ ସମୁଦ୍ରରେ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଯାହାର ଶେଷ ଯୋର୍ଦ୍ଦାନ ନଦୀରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ବାପ୍ତିସ୍ମା ସହ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଏକେ ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠାରେ ଯୀଶୁ ପରେ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିସ୍ମା ଗ୍ରହଣ କଲାବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଲେ। ଲାଲ ସମୁଦ୍ରରେ ବାପ୍ତିସ୍ମା ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ସହ ଏକ ଚୁକ୍ତିସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା। ସେହି ସମ୍ବନ୍ଧ ଏକ ବିବାହ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ସମକାଳୀନ ଭାବରେ ଦଶ-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲା। ତା’ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୀନୟ ପର୍ବତକୁ ଆଣାଗଲା ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରିବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ, କିନ୍ତୁ କଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ପରେ କାଦେଶର ପ୍ରଥମ ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ ଦଶମ ଏବଂ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଫଳ ହେଲେ। ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ଏବଂ କାଦେଶରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଅଧିକ ଭୟାବହ ବିଦ୍ରୋହ ପରେ, ସେମାନେ ଯୋର୍ଦ୍ଦାନ ନଦୀରେ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଗ୍ରହଣ କରି ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ବପ୍ତିସ୍ମାର ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନସ୍ଥମ୍ଭଗୁଡ଼ିକ ଚୁକ୍ତି ସହ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧାଯାଇଛି। ଓମେଗା ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଦେଶର ଇତିହାସ, ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଆଲ୍ଫା କାଦେଶର ଇତିହାସ ସହ ସମନ୍ୱିତ ଅଟେ। ମୋଶାଙ୍କର ଓମେଗା ବିଦ୍ରୋହ, କାଦେଶର ଆଲ୍ଫା ବିଦ୍ରୋହରେ ସମଗ୍ର ଜାତିର ବିଦ୍ରୋହଠାରୁ ଅଧିକ ମହାନ ଥିଲା। ଓମେଗା ସଦା ଅଧିକ ମହାନ ଅଟେ। ଏହି ଉଭୟ ବିଦ୍ରୋହକୁ ଏକତ୍ର କଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଇସାୟାଙ୍କର ଶିକ୍ଷିତ ଏବଂ ଅଶିକ୍ଷିତମାନଙ୍କର ସେହି ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶର ବିଶ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି।
ତିନୋଟି ବାପ୍ତିସ୍ମା (ଲାଲ ସମୁଦ୍ର, ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀ ଏବଂ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀ), ପ୍ରଥମଟି ମୋଶାଙ୍କର ଏବଂ ଶେଷଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର; ଏହିପରି ମୋଶା ହେଲେ ଆଲଫା ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଲେ ଓମେଗା। ହିବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ପ୍ରଥମ ଏବଂ ବାଇଶତମ ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅକ୍ଷର, ଅର୍ଥାତ୍ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅକ୍ଷରଟି, ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ସହ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଏବଂ ପରେ ଶେଷ, ଅର୍ଥାତ୍ ବାଇଶତମ ଅକ୍ଷର ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “ସତ୍ୟ” ଗଠିତ ହୁଏ। ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଥିଲା ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀ ଏବଂ କାଦେଶ। ଲାଲ ସମୁଦ୍ରର ପ୍ରଥମ ବାପ୍ତିସ୍ମା ପରେ ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ବାପ୍ତିସ୍ମା ହେବାକୁ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ସେହି ପ୍ରଥମ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥଗିତ ରହିଲା, କାଦେଶକୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଆଗମନ ଏବଂ ଯର୍ଦ୍ଦନର ପ୍ରକୃତ ବାପ୍ତିସ୍ମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ତୃତୀୟ ବାପ୍ତିସ୍ମା, ଯେହୂଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରିଦର୍ଶନର ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ସେହି ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦାନିଏଲ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ସତାଇଶମ ପଦର ପୂରଣରେ ଏକ ସପ୍ତାହ ପାଇଁ ନିୟମକୁ ସ୍ଥିର କରିବାର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଏବଂ ସେହି ସମୟ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଥିଲା।
ଲାଲ ସାଗରରେ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ବାପ୍ତିସ୍ମା ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ, ଏବଂ କାଦେଶକୁ ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ଆଗମନ ଏକ “ଦ୍ୱିଗୁଣିକରଣ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; କାରଣ କାଦେଶକୁ ପ୍ରଥମ ଆଗମନ ଏବଂ ଯୋର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀ ସେହି ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନମାନଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଦେଶରେ ନେତୃତ୍ୱର ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। କାଦେଶ ଏବଂ ସେହି ଦୁଇଟି ଆଗମନ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ବାର୍ତ୍ତାର ଏକ ଦ୍ୱିଗୁଣିକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଉଭୟ ଶ୍ରେଣୀ ନାଗରିକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବାପ୍ତିସ୍ମା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ, ଯେତେବେଳେ ଗହମ ଓ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡକୁ ପୃଥକ କରାଯାଏ, ଯେପରି ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ସେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ କନ୍ୟାରୁ ପୃଥକ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କ ସହ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ବିଚାରର ଘଣ୍ଟାରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ।
1844 ଠାରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟକାଳ ହେଉଛି ଲୋହିତ ସାଗରରୁ କାଦେଶର ପ୍ରଥମ ବିଦ୍ରୋହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। 1844 ହେଉଛି ଲୋହିତ ସାଗର ଅତିକ୍ରମ, 1846 ହେଉଛି ମାନ୍ନା, ଯାହା ସବ୍ବାଥ ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକ; ଏହି ପରୀକ୍ଷାକୁ ହ୍ୱାଇଟମାନେ 1846 ମସିହାରେ, ସେମାନେ ବିବାହ କରିଥିବା ସମୟରେ, ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। 1849 ମସିହାରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ହାତ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପ୍ରସାରିତ କରି ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ହବକୂକଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଫଳକ ଇତିହାସରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଫଳକଟି ମଧ୍ୟ ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା।
ଓମେଗା 1850 ଚାର୍ଟଟି ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଏବଂ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଥିଲା, କାରଣ ଆଲଫା 1843 ଚାର୍ଟଟି ମଧ୍ୟ ସେହି କାମ କରିଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଏକ ଚାର୍ଟ ଥିଲା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏକ ଚାର୍ଟ ଥିଲା, କାରଣ ପ୍ରଥମଟି ଆଲଫା ଏବଂ ତୃତୀୟଟି ଓମେଗା। “ଦୁଇଟି ଚାର୍ଟ” ପ୍ରଥମ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ପଥଚିହ୍ନ—ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ନୁହେଁ। “ଚାର୍ଟଗୁଡ଼ିକ”ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟକାଳ ଏକ ତ୍ରୁଟିଯୁକ୍ତ ଚାର୍ଟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଏକ ତ୍ରୁଟିହୀନ ଚାର୍ଟରେ ଶେଷ ହୁଏ। ଏହି ଦୁଇଟି ଚାର୍ଟର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଇତିହାସ ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଇତିହାସ, ଯେଉଁଠାରେ 1850 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାର୍ଟଟିକୁ ପାଶେରେ ରଖାଯାଇଥାଏ।
୧୮୪୩ ବର୍ଷଟି ୧୮୪୪ ଅପ୍ରେଲ ୧୯ରେ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ୧୮୪୩ର ଚାର୍ଟଟି ପରିତ୍ୟକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, କାରଣ ଏହା ତା’ବେଳେ ଭୁଲରୂପେ ୧୮୪୩ ବର୍ଷକୁ ପୂର୍ବକଥିତ କରିଥିଲା। ୧୮୪୪ ଅପ୍ରେଲ ୧୯ରୁ ୧୮୫୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ତାଲିକା କିଛି ନାହିଁ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସରେ କୌଣସି ଚାର୍ଟ ନଥିଲା, ଏବଂ—ବାବିଲୋନ ପତିତ ହେଲା। ଆଲ୍ଫା ହେଉଛି ଏକ ତାଲିକା, ଓମେଗା ହେଉଛି ଏକ ତାଲିକା, ଏବଂ ମଧ୍ୟଭାଗ ହେଉଛି ବାବିଲୋନର ପତନ; ବିଦ୍ରୋହର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ସେହି ସମୟସୀମା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ତାଲିକା ନଥିଲା। ହବକ୍କୂକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କର ଐତିହାସିକ କାଳସୀମା ସତ୍ୟର ସ୍ୱାକ୍ଷର ବହନ କରେ।
୧୮୫୦ ବର୍ଷଟି ସିନାଇ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରଦାନର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା। ସେହି ଘଟଣା ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ସହିତ ସ୍ମରିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଟି ଦୋଳନ ରୁଟି ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇଥିଲା। ଦୋଳନ ରୁଟିଗୁଡ଼ିକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ୧୮୪୨ ମସିହାର ମେ ମାସରେ ସାରଣୀର ମୁଦ୍ରଣ ଓ ପ୍ରଚାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ୧୮୪୯ ମସିହାର ସେହି ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଚାର୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ୧୮୫୦ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ସେହିଟି ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା। ଏହି ଅବଧିଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ରେଖାରେ ତାଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନରୁ ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଞ୍ଚାଶ ଦିନ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି—ଏକ ଅବଧି, ଯାହା ଚାଳିଶ ଦିନ ପରେ ଦଶ ଦିନରେ ବିଭକ୍ତ।
୧୮୪୯ ମସିହାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ନିଜ ହାତ ବଢ଼ାଇଥିଲେ, ଏବଂ ୧୮୫୦ ମସିହାରେ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଫଳକ ଉପଲବ୍ଧ ହେଲା ଓ କାଦେଶକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା। ୧୮୫୬ ମସିହାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଦଶଟି ପରୀକ୍ଷାର ଶେଷଟି ଆସିପହଞ୍ଚିଲା, ଯେତେବେଳେ ମିଲ୍ଲରଙ୍କ ମୂଳଭୂତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରକାଶନ ସମ୍ପର୍କରେ ନୂତନ ଆଲୋକ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନର ସାମୟିକ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ୧୮୫୬ ରୁ ୧୮୬୩ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୁଡ଼ି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଦିନ ଧରି, ଗୁପ୍ତଚରମାନେ ଦେଶଟିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ପାଇଁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ୧୮୬୩ ମସିହାରେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ମିଶରକୁ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ନେତାକୁ ବାଛିଲେ।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।
“ଡିସେମ୍ବର ୧୦, ୧୮୭୧ ତାରିଖରେ ଭର୍ମୋଣ୍ଟର ବୋର୍ଡୋଭିଲ୍ରେ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଦର୍ଶନରେ, ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଲା ଯେ ମୋର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ସ୍ଥିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଥିଲା। ଚିନ୍ତା ଓ ପରିଶ୍ରମର ଏକ ଭାର ତାଙ୍କ ଉପରେ ଥିଲା। ସେବକାଇରେ ଥିବା ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଏହି ଭାରଗୁଡ଼ିକ ବହନ କରିନଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିଶ୍ରମକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିନଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା ଏହି ନିରନ୍ତର ଚାପ ତାଙ୍କୁ ମାନସିକ ଓ ଶାରୀରିକ ଭାବରେ କ୍ଳାନ୍ତ କରିଦେଇଥିଲା। ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଲା ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ କିଛି କିଛି ଦିଗରେ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ସହିତ ମୋଶାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ସଦୃଶ ଥିଲା। ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତିରେ ମୋଶାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗକାରୀମାନେ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିଯୋଗକାରୀମାନେ ରହିଛନ୍ତି।” Testimonies, volume 3, 85.