ଯୋଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଲାଓଦିକିଆର ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀ - ସଂଖ୍ୟା ଏକୋଇଶ

୨୨ ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ଠାରୁ, ଯେମାନେ ସତ୍ୟବାକ୍ୟକୁ ଯଥାର୍ଥରୂପେ ବିଭକ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିପାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟର ପ୍ରୟୋଗ ଆଉ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରୟୋଗ ରହିନାହିଁ। ଏଗାରୋତିଏ ପଦର 1290 ବର୍ଷର ଅବଧିକୁ 1844 ପରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଅବଧି ଭାବରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯିବା ଉଚିତ; ଏବଂ 1844 ପରବର୍ତ୍ତୀ ଏହି ପ୍ରୟୋଗ, ଅର୍ଥାତ୍ “ସମୟ”ର ଉପାଦାନହୀନ ଗୋଟିଏ ଅବଧି, 1844 ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ସତ୍ୟଟି ବୁଝାଯାଇଥିଲା, ସେହି ସତ୍ୟର ଭିତ୍ତିମୂଳକ ବୁଝାମଣାକୁ ଅବଶ୍ୟ ଅବିକଳ ରଖିବାକୁ ହେବ। 1290 ଗୋଟିଏ 30ର ଅବଧିକୁ, ତାହା ପରେ 1260କୁ, ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। 1844 ପୂର୍ବରୁ ଏହି ବୁଝାମଣା ଥିଲା ଯେ, 508 ଠାରୁ 538 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ତିରିଶି ବର୍ଷ ଆଣ୍ଟିକ୍ରାଇଷ୍ଟ 538 ଠାରୁ 1798 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଅବଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।

ତିରିଶି ବର୍ଷର ସେହି ସଂକ୍ରାନ୍ତିକାଳ 2 ଥେସ୍ସଲୋନୀକୀୟରେ ପୌଲଙ୍କ ଆଲୋଚ୍ୟ ବିଷୟ ଅଟେ। ପୌଲ “ସମୟ” ଉପାଦାନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୌଣସି ଉଲ୍ଲେଖ ସମ୍ମିଳିତ କରିନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ସେହି ତିରିଶି ବର୍ଷରେ ପୈଗାନବାଦର ପରିବର୍ତ୍ତେ ପାପତନ୍ତ୍ରବାଦ ଆସିବାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସୂଚକ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି। ତାହାପରେ ପାପତନ୍ତ୍ରୀୟ ଶାସନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସମୟର କୌଣସି ଉପାଦାନ ବିନା ଐତିହାସିକ ବୁଝାମଣା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟରୁ ପଞ୍ଚମ ରାଜ୍ୟକୁ ସଂକ୍ରାନ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ; ତାହା ପରେ ପାପତନ୍ତ୍ରର ଦୁଇଟି ରକ୍ତସ୍ନାନମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଟି ଆସେ; ଏପରିକରେ ଏହା ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟରୁ ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘ ଓ ପାପତନ୍ତ୍ରର ଦ୍ୱିତୀୟ ରକ୍ତସ୍ନାନକୁ ସଂକେତରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ତିରିଶି ବର୍ଷର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପରେ ଆସୁଥିବା ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ କାଳ, ଚୟିତ ଜନଙ୍କ ସହ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ତିରିଶି ବର୍ଷ ଅବଧିରେ ଦୁଇ ଶକ୍ତିର ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଯାହା ପରେ 1260 ବର୍ଷର ନିର୍ଯାତନା ଆସେ, ତାହା କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ତିରିଶି ବର୍ଷର ପ୍ରସ୍ତୁତି ସହ ସମାନୁପାତୀ ଅଟେ, ଯାହା ପରେ 1260 ଦିନର ପରିତ୍ରାଣ ଆସେ। ବିରୋଧୀ-କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ତିରିଶି ବର୍ଷର ପ୍ରସ୍ତୁତି, କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ତିରିଶି ବର୍ଷର ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଜାଲିଆତିମୂଳକ ଅନୁକରଣ ଥିଲା। ସେହି ତିରିଶି ବର୍ଷର ଶେଷ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ବାପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନକୁ, କିମ୍ବା 538 ମସିହାରେ ବିରୋଧୀ-କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ବିରୋଧୀ-କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ରାଜ୍ୟରୁ ଆସିଥିବା ଆର୍ଥିକ ଏବଂ ସାମରିକ ସମର୍ଥନରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉପରେ ଢାଳିଦିଆଯାଇଥିବା ଶକ୍ତି ସେହି ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ରାଜ୍ୟରୁ ଆସିଥିଲା, ଯାହାକୁ ସେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଛାଡ଼ିଥିଲେ।

ଏହି ଦୁଇ କାଳପର୍ଯ୍ୟାୟର ମଧ୍ୟବିରାମ ଏକ ସଶକ୍ତିକରଣ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଆବ୍ରାମ ଓ ପୌଲ ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥାପିତ ଏହି ଦୁଇ କାଳପର୍ଯ୍ୟାୟର ମଧ୍ୟବିରାମ ସରଳ ତୁଳନା ଦ୍ୱାରା ପରିଚିତ ହୁଏ। ଆବ୍ରାମ ଓ ପୌଲଙ୍କ ତିରିଶି-ବର୍ଷୀୟ ପୃଥକୀକରଣରେ, ପ୍ରସ୍ତୁତିର କାଳ ପ୍ରଥମ ତିରିଶି ବର୍ଷ ଥିଲା, ଯାହା ଚୁକ୍ତିର ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ଆବ୍ରାମଙ୍କ ବଂଶଧରମାନଙ୍କୁ ମିଶରରେ ଦାସତ୍ୱର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ସଶକ୍ତ କରିଥିଲା। ଚାରିଶେ ତିରିଶି ବର୍ଷରେ ଆଉ ଏକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ବିଭାଜନ ରହିଛି, କାରଣ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କଲେ ପ୍ରଥମ ଦୁଇଶେ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ଓ ଫାରାଓନ୍‌ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି। କାରଣ ଯୋଷେଫ ଓ ପ୍ରଥମ 215 ବର୍ଷ ପାଇଁ ସେ ଭଲ ଫାରାଓନ୍‌ ଥିଲେ, ଏବଂ ମୋଶା ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ 215 ବର୍ଷ ପାଇଁ ସେ ଖରାପ ଫାରାଓନ୍‌ ଥିଲେ।

ସେହି ବିଭାଜନ ଚାରି ପିଢ଼ୀର ଦୁଇଟି ଅବଧିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ପ୍ରଥମ ଚାରି ପିଢ଼ୀକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଚାରି ପିଢ଼ୀ ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି ରଖିହେବ, ଏବଂ ଏପରି କରିବାରେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ଥିବା ଯୋଷେଫ ଓ ମୋଶା, ଆଲ୍ଫା-ଶୁଭ ଫେରାଉନ ଓ ଓମେଗା-ଦୁଷ୍ଟ ଫେରାଉନଙ୍କ ସହ ଆନ୍ତରିକ କ୍ରିୟାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଏହି ସମାନ୍ତରାଳ ବିଚାରଣାରୁ ମହାନ ଆଲୋକ ଉଦ୍ଭବିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ କେବଳ ଏତିକି ଚିହ୍ନଟ କରୁଛି ଯେ, ଅବ୍ରାମଙ୍କ ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ୀ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପୂର୍ବକଥନ, ୪୩୦ ବର୍ଷରେ ଚାରି ପିଢ଼ୀର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଚାରି ପିଢ଼ୀର ଦ୍ୱିମୁଖୀ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଉତ୍ପତ୍ତି ଚାରି ଓ ପାଞ୍ଚର ବଂଶାବଳୀମାନଙ୍କରେ ପାଇଯାଏ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ କାୟିନ ଓ ସେଥଙ୍କୁ ରକ୍ତସମ୍ପର୍କୀୟ ବଂଶରେଖାମାନଙ୍କ ତାଲିକାର ଆରମ୍ଭ ଭାବେ ବିବେଚନା କରୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଦେଖୁଁ ଯେ ସେଥରୁ ନୋହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଠ ପିଢ଼ୀ ଅଛି, ଏବଂ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରିଲେ ଚାରି ପିଢ଼ୀର ଦୁଇଟି ଅବଧିର ଏକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ମିଳେ। ଏହା ସେଥ ଓ କାୟିନ ଉଭୟଙ୍କର ଆଠ-ପିଢ଼ୀୟ ବଂଶରେଖାମାନରେ ପରିଚିତ ହୁଏ।

ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟର ବଂଶାବଳୀଗୁଡ଼ିକ ସେହି ବଂଶରେଖାମାନଙ୍କର ଶେଷବିନ୍ଦୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ନୋହଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିପାଦିତ ହୋଇଛି। ନୋହ ହେଉଛନ୍ତି ମାନବଜାତି ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ବାଚାର ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଅବ୍ରାମ ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ଚୟିତ ଜନସମୁଦାୟ ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ବାଚାର ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ଖତନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ସେହି ଦୁଇଟି ବାଚା ସଦା ପରସ୍ପର ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଅଛି, ଏବଂ ଆଦିପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ନୋହଙ୍କ ବନ୍ୟା ପରେ ସତ୍ୱରେ ଆମେ ବାବେଲର ଗୋପୁରକୁ ପାଉଛୁ, ସେଠାରେ ଅବ୍ରାମଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଥିବା ବଂଶାବଳୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। ସେହି ଅଂଶରେ ଏହା ଆଠ ପିଢ଼ି ନୁହେଁ, ଦଶ ପିଢ଼ି। ଅବ୍ରାମଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଥିବା ଅଂଶ ଏବଂ ନୋହଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉଥିବା ଅଂଶରେ ନୋହୀୟ ଏବଂ ଆବ୍ରାହାମୀୟ ବାଚାମାନେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ସେହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ମନୋନୀତ ଜନଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଛି, ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ସେହି ପିଢ଼ିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟି ମହାନ ଆଲୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଏବେରଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି ସେହି ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦର ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖ, ଯାହା ପରେ “ଇବ୍ରୀୟ” ବୋଲି ପରିଚିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଶବ୍ଦ ସହ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ଏକ ମନୋନୀତ ଜନଗୋଷ୍ଠୀର ବଂଶାବଳୀରେ, ଦଶଜଣ ବଂଶଧରମଧ୍ୟରୁ ଜଣେଙ୍କର ନାମ ଇବ୍ରୀୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେହି ମନୋନୀତ ଜନଗୋଷ୍ଠୀ ପରିଚିତ ହେବାକୁ ଥିଲେ। ତିନିଟି ପଦରେ ଏବେର ଓ ପେଲେଗଙ୍କୁ ମନୋନୀତ ଇବ୍ରୀୟ ଜାତିର ପୃଥକତ୍ୱ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ଏବେରର ଅର୍ଥ “ପାର ହେବା” କିମ୍ବା “ଯିଏ ପାର ହୁଏ,” ଏବଂ ଏହା “ଇବ୍ରୀୟ” ଶବ୍ଦର ମୂଳ। ଆବ୍ରାମ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, ଯେଉଁମାନେ ବାବିଲୋନରୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶକୁ ପାର ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି। “ପେଲେଗ”ର ଅର୍ଥ “ବିଭାଜନ” କିମ୍ବା “ବିଚ୍ଛେଦ,” ଯେପରି ଆଦିପୁସ୍ତକ 10:25ରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଯେଠାରେ ଆମକୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ ପେଲେଗଙ୍କ ଦିନରେ “ପୃଥିବୀ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା।”

ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟକୁ ଯଥାର୍ଥଭାବେ ବିଭକ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବର ଏବଂ ପେଲେଗ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଭାଜନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ନୋହଙ୍କ ବଂଶାବଳୀରୁ ଆଠର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଚାରି ପିଢ଼ିର ଦୁଇଟି ସମୂହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା; ମିଶରର 430 ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଅଟେ। ଉତ୍ପତ୍ତି ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ବଂଶାବଳୀ ଆଠ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଦଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ ହୋଇଛି, କାରଣ ଏହା ଏକ ଚୟିତ ଜନସମୁଦାୟର ବଂଶାବଳୀ ଅଟେ। ଚୟିତ ଜନସମୁଦାୟ ପାଞ୍ଚର ଦୁଇଟି ସମୂହରେ ବିଭକ୍ତ; ଏହିପରି ସେମାନେ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସହ ସମାନୁକୂଳ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିୟମବଦ୍ଧ ଜନସମୁଦାୟର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ।

ସେହି ଚୟିତ ଜନଗୋଷ୍ଠୀର ବଂଶାବଳୀରେ, ପେଲେଗଙ୍କ ନାମ ଏବଂ ତାହାର ଐତିହାସିକ ପୂରଣ, ବାବେଲ ଦୁର୍ଗ ସମୟରେ ପୃଥିବୀ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିବା ବାଇବେଲୀୟ ଇତିହାସର ସେହି ସଠିକ୍ ସ୍ଥାନରେ, ଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀର ବିଭାଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦଶଜନର ତାଲିକାରେ, ପେଲେଗ ପଞ୍ଚମ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି, କାରଣ ସେହିଠା ହେଉଛି ଦଶର କେନ୍ଦ୍ର। ଆବ୍ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ଏବର ହିବ୍ରୁଜନ, ଏମିତି ଜଣେ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯିଏ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଇ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀ ହୋଇଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ରୋଦନ ସମୟରେ ସେହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ବିଭକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ନାମରେ ପ୍ରଥମ ହିବ୍ରୁ ଏବର, ଚୁକ୍ତିଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମ ହିବ୍ରୁ ଆବ୍ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ଆବ୍ରାମଙ୍କୁ ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରକୁ ଡାକିଲେ, ସେଥି ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ରୋଦନର ସନ୍ଦେଶର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସଶକ୍ତିକରଣ, ଯିଏ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରକୁ ଡାକେ।

ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଏବର ଓ ପେଲେଗଙ୍କୁ ଏକ ବାହାରି ଆସିବାର ଆହ୍ୱାନର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି, ଯାହା ପେଲେଗଙ୍କ ବିଭାଜନ-ରେଖା ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ଦ୍ୱାରକୁ ବନ୍ଦ କରିବାର ପୂର୍ବରୁ ଘଟେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏବର ପେଲେଗଙ୍କ ପରେ 430 ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ ପେଲେଗ 30 ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିଥିଲେ। ଆବ୍ରାମଙ୍କ ତ୍ରିମୁଖୀ ଚୁକ୍ତିର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ଏବର ଓ ପେଲେଗଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା। ଆବ୍ରାମ, ଯେପରି ଏବର ଓ ପେଲେଗ, ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନ-ରେଖା ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ଆବ୍ରାମଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ପୌଲଙ୍କ ସଂଯୋଜନ, ଏବରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ପେଲେଗଙ୍କ ସଂଯୋଜନ ଅଟେ। ଏବର 400 ବର୍ଷ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପେଲେଗ 430 ବର୍ଷକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, ପେଲେଗ ପୌଲଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ, ଏବଂ 400 ବର୍ଷ ସହ ପୌଲଙ୍କ 30 ବର୍ଷର ସଂଯୋଜନକୁ; ଏବଂ ପୌଲଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର “ପେଲେଗ”କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା। ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସେହି “ପେଲେଗ”, ଯାହାକୁ ପୌଲ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ସେହିଟି ଜାତିର ଶାବ୍ଦିକ ଅବସ୍ଥାରୁ ଆତ୍ମିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ବିଭକ୍ତ ହେବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।

ଶେମରୁ ପେଲେଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଞ୍ଚ ପିଢ଼ୀ, ଏବଂ ରୂରୁ ଆବ୍ରାମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ପିଢ଼ୀ।

ତିରିଶି ବର୍ଷ ବୟସ୍କ

ଯୀଶୁ ତାଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ବୟସ ତିରିଶି ବର୍ଷ ଥିଲା।

ମିଶରରେ ଯୋସେଫ ଯେତେବେଳେ ଫାରାଓଙ୍କ ସେବା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ବୟସ ତିରିଶ ବର୍ଷ ଥିଲା।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିହିଜ୍କେଲ ତାଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ବୟସରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ବାଇଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା।

ଏଜିକିଏଲଙ୍କ ଲେଖନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦଷ୍ଟାଠାରୁ ଅଧିକ ଐତିହାସିକ ସନ୍ଦର୍ଭ ମିଳେ। ଏଜିକିଏଲଙ୍କ ଲେଖନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣଯୋଗ୍ୟ ତାରିଖଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ତେରଟି ସରାସରି ସନ୍ଦର୍ଭ ଅଛି, ଏବଂ ଅଜାଣତେ ବାଇବେଲୀୟ ପଣ୍ଡିତମାନେ ଓ ଐତିହାସିକମାନେ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ବାଇଶ ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା, ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ବାଇଶ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ।

ଦାଉଦ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ବୟସ ତିରିଶ ବର୍ଷ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ କଲେ।

ଦାଉଦଙ୍କ ଚାଳିଶି ବର୍ଷର ରାଜ୍ୟକାଳ ଏକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସଂଖ୍ୟା, ଏବଂ ୪୦ର ଏହି ଅବଧି ଅବ୍ରାମ ଓ ପୌଳଙ୍କ ୪୩୦ ବର୍ଷ ପରି, କାରଣ ଏହି ୪୦ ବର୍ଷ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ (୭ ଓ ଅର୍ଧ ଏବଂ ୩୩ ବର୍ଷ) ଅଟେ। ଦାଉଦଙ୍କ ଚାଳିଶି ବର୍ଷର ରାଜ୍ୟକାଳର ଏହି ଦୁଇ ଅବଧିରେ ଅତିରିକ୍ତ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ରହସ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ଅଛି, କାରଣ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ବାଇବେଲୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏହି ଦୁଇ ଅବଧିକୁ ସାତ ବର୍ଷ ଏବଂ ତେତ୍ରିଶି ବର୍ଷ ବୋଲି ଲିପିବଦ୍ଧ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଶାମୁଏଲରେ ଥିବା ଅତିରିକ୍ତ ଛଅ ମାସ କାହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ୭.୫ ଓ ୩୩ କିପରି ୪୦ ସମାନ ହୁଏ? ଛଅ ମାସର ଏକ ଆବର୍ତ୍ତନ ଅଛି, ଯାହା ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବାକୁ ଥାଏ।

୨୨ ଏକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସଂଖ୍ୟା, ଯାହା ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ଓ ମାନବତ୍ୱର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଯିହିଜ୍କିଏଲଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ବାଇଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା। ଯୋଷେଫଙ୍କର ଚୌଦ ବର୍ଷ ଦୁଇଟି ସାତ ବର୍ଷର ଅବଧିରେ ବିଭକ୍ତ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ନିୟମ-ଚୁକ୍ତିର ସପ୍ତାହ ଦୁଇଟି ସମାନ ୧୨୬୦-ଦିନର ଅବଧିରେ ବିଭକ୍ତ, ଏବଂ ଦାଉଦଙ୍କର ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ରାଜ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟି ଅବଧିରେ ବିଭକ୍ତ, ସହିତେ ଏକ ଅତିରିକ୍ତ ପ୍ରତୀକ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ସେହି ଦୁଇଟି ଅବଧିକୁ ସଂଯୁକ୍ତ କରେ।

ଯୀଶୁ ହେଉଛନ୍ତି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା, ଯାଜକ ଏବଂ ରାଜା। ଶେଷ କାଳରେ ସେ ତାଙ୍କର ବିଜୟୀ କଳିସିଆକୁ ଏକ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ଉଦ୍ଧତ କରିବେ, ଏବଂ ସେହି କଳିସିଆ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଯିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା, ଯାଜକ ଏବଂ ରାଜା, ଏବଂ ଯିଏ ନିଜ ଦିବ୍ୟତାକୁ ମଣିଷମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିହିଜ୍କେଲ, ଯାଜକ ଯୋଷେଫ ଏବଂ ରାଜା ଦାଉଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ। ଚାରିଟି ପ୍ରତୀକ ସେହି ତିନି ମହାନ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ସାଧାରଣ ତାପଠାରୁ ସାତଗୁଣ ଅଧିକ ଉତ୍ତପ୍ତ ଭଟ୍ଟିରେ ଥିଲେ; ଏବଂ ତାହାପରେ ଚତୁର୍ଥଜନ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ସଦୃଶ ଥିଲେ। ନବୂଖଦ୍ନେସ୍ସରଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ପ୍ରତିମାର ଉତ୍ସବରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଚତୁର୍ଥ ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଏକ ମାନବ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା, ଏକ ମାନବ ଯାଜକ ଏବଂ ଏକ ମାନବ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ବିଜୟୀ କଳିସିଆକୁ ଦେଖିଥିଲେ।

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସ୍ତରରେ, ଚାଳିଶ ହେଉଛି ଅବ୍ରାମଙ୍କର ଚାରିଶେର ଦଶମାଂଶ, ଏବଂ ଚାରି ହେଉଛି ଚାଳିଶର ଦଶମାଂଶ। ସଂଖ୍ୟା ଚାରିରେ ଯେକୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, ସେଥିରେ ଚାଳିଶର ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ସହ ସମନ୍ୱୟ ଥିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ପରେ ଚାରିଶେର ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ସହ ମଧ୍ୟ ସେହି ସମନ୍ୱୟ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରସଙ୍ଗାନୁସାରେ, ଚାରି ପ୍ରାୟତଃ “ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଗୋଟିଏ ପରିଚିତ ବୁଝାମଣା; କିନ୍ତୁ ଏହା “ଗୋଟିଏ କ୍ରମାଗତ ଅଗ୍ରଗତି”କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ କିଛି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ “କ୍ରମାଗତ ବିନାଶ”କୁ ମଧ୍ୟ।

ସାତଟି ତୁରୀମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ପଶ୍ଚିମ ରୋମର କ୍ରମୋନ୍ନତିଶୀଳ ବିନାଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲ୍‌ସ୍ଥିତ ପୂର୍ବ ରୋମ ଚାରିଜଣ ଅଟୋମାନ ସୁଲ୍ତାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଧୀନତାରେ ଶେଷ ପାଇଲା। ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ରୋମ ଚାରିଟି କାଳଖଣ୍ଡ ଜୁଡ଼ି କ୍ରମେ ବିଘଟିତ ହେଲା, ଯାହା ଚାରିଟି ତୁରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ତୁରୀର ଇସ୍ଲାମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନିପାତିତ ହେଉଥିଲା। ଏକତ୍ରେ, ଏହି ଦୁଇଟି ପଙ୍କ୍ତି ଚାରି ତୁରୀ-ପିଢ଼ି ଜୁଡ଼ି ରୋମର ପତନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ଲାମ ସହିତ କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧମାନ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ପରିଣତିକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେବେ ଇସ୍ଲାମର ଚାରିଜଣ ସୁଲ୍ତାନ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦଖଳ କରନ୍ତି। ପଶ୍ଚିମ ଓ ପୂର୍ବର ଏହି ଇତିହାସର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା 330 ମସିହାରେ କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନ ଦ୍ୱାରା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ବିଭାଜନ ସହିତ।

ପଶ୍ଚିମ ରୋମର ଚାରିଟି ତୁରୀ 330 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ତୁରୀ ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯାହା ପୂର୍ବ ରୋମକୁ ପତିତ କରିଥାଏ; ପୂର୍ବ ରୋମ ମଧ୍ୟ 330 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। 538 ମସିହାରେ ପାପାଳ ଶକ୍ତିକୁ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନରେ ବିରାଜମାନ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଉଭୟ ରୋମ ଅବଦାନ ରଖିଥିଲେ; ସେହିହେତୁ ପଶ୍ଚିମ ଓ ପୂର୍ବର ଏହି ଦୁଇ ରେଖା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଦୁଇଟି ଶୃଙ୍ଗର ପ୍ରତିରୂପ, ଯେହିଁ ସନ୍ଡେ ଲ'ରେ ପାପାଳ ଶକ୍ତିକୁ ପୁଣିଥରେ ସିଂହାସନରେ ବସାଏ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମ୍ପର୍କରେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମ ଧର୍ମାଧିପତ୍ୟର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ପୂର୍ବ ରୋମ ରାଜ୍ୟାଧିପତ୍ୟର ପ୍ରତୀକ।

ପଶ୍ଚିମ ଓ ପୂର୍ବ ରୋମର ପତନର ଇତିହାସର ମଧ୍ୟରେ ପାପାଳ ରୋମର ଇତିହାସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। ଏଫିସୁସ୍‌ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ମଣ୍ଡଳୀ ଚତୁର୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଏ, ଯାହା 538 ରୁ 1798 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପାସୀ ଅଟେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେର ଅଧ୍ୟାୟରେ, 1798 ମସିହାର ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଘା ପରେ ଯେତେବେଳେ ରବିବାର ଆଇନରେ ସେହି ଘା ସୁସ୍ଥ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ପାପାସୀ 42 ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କରୁଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି। 1844 ପରେ “ସମୟ ଆଉ ନାହିଁ”, ସେହିହେତୁ ବୟାଳିଶି ମାସ ରବିବାର ଆଇନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମିଖାଏଲ ଉଠି ଦାଁଡିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଯାତନାର ଅବଧିର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପ୍ରବକ୍ତାମାନେ ବୁଝୁଥିଲେ ଯେ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ, ମୁଦ୍ରାମାନେ ଓ ତୂର୍ୟ୍ୟଧ୍ୱନିମାନେ ଏମିତି ତିନୋଟି ଇତିହାସର ରେଖାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପର ସମାନ୍ତରାଳ ଭାବେ ଚାଲିଥାଏ। ପଶ୍ଚିମ ରୋମର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ପୂର୍ବ ରୋମର ରେଖା ଏବଂ ପାପାଳ ରୋମର ରେଖା ଉପରେ ଆରୋପ କରିବା ଏମିତି କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗ ନୁହେଁ, ଯାହାକି ମିଲେରାଇଟମାନେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ପ୍ରଣାଳୀ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାପିତ ବୁଝାମଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସିକୁ ମଧ୍ୟ ବିରୋଧ କରେ ନାହିଁ।

ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି ରୂପେ, ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ତୂର୍ୟ୍ୟ ଧ୍ୱନିକୁ ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ତୂର୍ୟ୍ୟ ଧ୍ୱନିଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସ ଉପରେ ଆରୋପିତ କରିବାକୁ ହେବ; ଏବଂ ତାହାପରେ ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ମଣ୍ଡଳୀର ରେଖାକୁ, ଯାହା ଚତୁର୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପାପାଳ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାର କାଳପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିଚାଳିତ କରେ, ଆରୋପିତ କରିବାକୁ ହେବ। ପ୍ରଥମ ରେଖାରେ ଚାରିଟି ତୂର୍ୟ୍ୟ ଧ୍ୱନି, ଦ୍ୱିତୀୟ ରେଖାରେ ଚାରିଜଣ ସୁଲତାନ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ରେଖାରେ ଚାରିଟି ମଣ୍ଡଳୀ। “ଚାରି” ସଂଖ୍ୟା ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା କୌଣସି ନାଗରିକ କିମ୍ବା ଧାର୍ମିକ ଶକ୍ତିର କ୍ରମୋନ୍ନତ ବିନାଶକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା କ’ଣ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛି, ତାହା ପ୍ରସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ।

ରବିବାର-ବିଧି ସମୟରେ ପାପାଲ୍ ଶକ୍ତି ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ପାପାସୀକୁ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା ବେଳେ, ତାହା ପୂର୍ବରୁ ତିରିଶି ବର୍ଷର ଏକ ପ୍ରସ୍ତୁତି-ଅବଧି ଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି କଳିସିଆ ମଧ୍ୟରେ, ଚତୁର୍ଥ କଳିସିଆ ପାପାସୀକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ କଳିସିଆ ଥିଲେ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏଫିସସ୍‌ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କଳିସିଆର ପ୍ରଥମ ତିନି ପିଢ଼ି ଚତୁର୍ଥ କଳିସିଆ ଥୁଆତୀରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲା, ଯାହା ଯେଜେବେଲ୍‌ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଥୁଆତୀରାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ୫୩୮ ମସିହାରେ, ଅର୍ଲିଅାନ୍ସ ସଭାରେ ଏକ ରବିବାର-ବିଧି ପ୍ରଣୟନ କରାଗଲା; ଏହିପରି, ୧୭୯୮ର ଘାତକ ଆଘାତ ସୁସ୍ଥ ହେବାବେଳେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଥିବା ରବିବାର-ବିଧିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ।

୧୭୯୮ ଠାରୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସ ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ମଣ୍ଡଳୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଥୁଆତୀରା ନାମକ ଚତୁର୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ ରବିବାର ଆଇନକୁ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଆସୁଥିବା ପାପାଳ ନିର୍ୟାତନାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏଫିଷ ନାମକ ପ୍ରଥମ ମଣ୍ଡଳୀ, ଯେଉଁ ମଣ୍ଡଳୀ ନିଜର ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମକୁ ହରାଇଥିଲା, ସେହି ଚାରି-ପଦକ୍ରମିକ ଅଗ୍ରଗତିଶୀଳ ବିନାଶର ଶେଷରେ, ଥୁଆତୀରାର ରବିବାର ଆଇନରେ ପହଞ୍ଚିଲା। ଯେଉଁ ପିଢ଼ି ଥୁଆତୀରାର ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ, ସେହି ପିଢ଼ି ପର୍ଗାମସର ତୃତୀୟ ପିଢ଼ି ଅଟେ। ଥୁଆତୀରା ପ୍ରବେଶାବଧିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ପର୍ଗାମସ ତୃତୀୟ ପିଢ଼ିର ସେହି ସମ୍ମିଶ୍ରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯାହା ଥୁଆତୀରା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ପର୍ଗାମସର ତୃତୀୟ ପିଢ଼ି, ଏବଂ ସେ ଯାହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ସମ୍ମିଶ୍ରଣ, ପ୍ରଥମେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ସମୟରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା, ଯିଏ ୩୨୧ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ରବିବାର ଆଇନ ଜାରି କରିଥିଲେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏଫିଷର ମେଷଶାବକ ଭାବେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଯେତେବେଳେ ଥୁଆତୀରାକୁ ପୁଣିଥରେ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସାଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ଅଜଗର ପରି କଥା କହେ।

ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର କ୍ରମୋନ୍ମୁଖୀ ବିନାଶ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ମଣ୍ଡଳୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର କ୍ରମୋନ୍ମୁଖୀ ବିନାଶ ଚାରି ପିଢ଼ୀର ଅବଧିରେ ଘଟେ, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଅଜଗର ପରି କହେ। ଶେଷ ପିଢ଼ୀ ଅଜଗର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଯାହା ଏକ ସରୀସୃପ, ଯେପରି ଏଦେନ ଉଦ୍ୟାନରେ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଓ ଯୀଶୁ—ଉଭୟେ—ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଶେଷ ପିଢ଼ୀକୁ “ସାପମାନଙ୍କର ଏକ ପିଢ଼ୀ” ବୋଲି କହିଥିଲେ।

ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଶେଷ ପିଢ଼ି କିମ୍ବା ଏକ “ମନୋନୀତ ପିଢ଼ି”, ଯାହା ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିମ୍ବା ତାହାର ପ୍ରତିପକ୍ଷ, ସର୍ପସନ୍ତାନର ପିଢ଼ି। ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ଗଢ଼ିଛି, ଅନ୍ୟଟି ପଶୁର—ସର୍ପର—ପ୍ରତିରୂପ। ସର୍ପସନ୍ତାନର ପିଢ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ସରାସରି ଚାରିଥର ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଲ୍ଲେଖର ପ୍ରସଙ୍ଗ ଭିନ୍ନ।

ଯଦି “ସାପମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ” କେବଳ କିଛି ଲୋକସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଯୋହନ ପସନ୍ଦ କରୁନଥିଲେ, କହିଥିବା କିଛି ଅବମାନନାତ୍ମକ ଟୀକାମାତ୍ର ହେଉଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେହି ପ୍ରକାଶନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କହିବା ପାଇଁ କିଛି ଥାନ୍ତା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦ ପବିତ୍ର; ତେଣୁ ଯୋହନ ସଦୂକୀ ଓ ଫରୀଶୀମାନଙ୍କୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉପାଧି ଦେଉଥିଲେ। ସେହି ଉପାଧି ଯେଉଁ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ବ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଛି, ତାହାର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ପରିଭାଷିତ ହୁଏ। ସେହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ପ୍ରଥମେ ଯୋହନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି; ପରେ ସଦୂକୀ ଓ ଫରୀଶୀମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଆରମ୍ଭିକ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଯିଶାୟଙ୍କ “ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ସ୍ୱର” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।

ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଅନ୍ତିମ ପିଢ଼ିକୁ, ଅରଣ୍ୟରୁ ଆସିଥିବା ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା “ସାପମାନଙ୍କର ବଂଶ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଥାନ୍ତି। ଯୋହନ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା, ଯିଏ ମଲାଖୀଙ୍କ ଦୂତ ଭାବରେ ଭୂମିକା ପୂରଣ କଲେ, ଯିଏ ନିୟମର ଦୂତଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ; ସେ ଇଶାୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚିହ୍ନିତ ଅରଣ୍ୟର ସେହି ସ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

ଯଦି ଆମେ “ପତ୍ର”କୁ ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ବିଚାର କରୁ, ତେବେ ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ସେଗୁଡ଼ିକ “ଧର୍ମସ୍ୱୀକାର”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହାର ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖ ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମିଳେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଞ୍ଜୀର ପତ୍ରରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମକୁ ଆବୃତ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଆଲୋକର ବସ୍ତ୍ର, ଧର୍ମିକତାର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେହିଟି ହରାଇଯାଇଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ବୁଝିଲେ ଯେ ସେମାନେ ନିର୍ବସନ ଲାଓଦିକିଆମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ କରିବାକୁ ଥିବା ସମସ୍ତ କାମ ହେଉଛି “ଧର୍ମସ୍ୱୀକାରର ପତ୍ର” ପଛରେ ଲୁଚିବା, ଏବଂ ସବୁ କିଛି ଭଲ ହୋଇଯିବ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶରେ, ଯୋହନ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ଲାଓଦିକିଆ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କହୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କ ରକ୍ତସମ୍ବନ୍ଧରେ ଭରସା କରୁଥିଲେ; କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଅହଂକାର କେବଳ ଧର୍ମସ୍ୱୀକାରର ଶୂନ୍ୟ ପତ୍ରମାତ୍ର ଥିଲା। ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ସେ କିଏ, ତାହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଗଛମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଓ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ଫଳ, ଶାଖା, ବୀଜ, ମାଟି, ଜଳ, ମୂଳ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପତ୍ରମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେହି ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଧାରାମାନଙ୍କରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ସହିତ ପରସ୍ପର ସଂଯୁକ୍ତ, ଯେଉଁଠାରେ “ଗଛ” ଗଠନ କରିବାକୁ ଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ନିଶ୍ଚୟ, ଗଛର ପ୍ରଥମ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ହେଉଛି ଏହା ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର ଏକ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ୟୋହନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ତାଙ୍କ ପିନ୍ଧିଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ସେ ଖାଇଥିବା ଆହାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଆରମ୍ଭରେ ଥିବା ମନ୍ନା, କିମ୍ବା ଶେଷରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରୁଟି ପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆହାର ଅବଶ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ପଡ଼େ। ସେହି ଆହାର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷାର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ, ଯାହା ଅବଶ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, କାରଣ ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦେହ ଏବଂ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ। ୟୋହନ ପିନ୍ଧିଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ସେ ଖାଇଥିବା ଆହାର, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ସନ୍ଦେଶ ଏବଂ ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ। ୟୋହନ ସେହି ଅନ୍ତିମ ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ; ଏବଂ ସେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଲେ ଚୁକ୍ତିର ସନ୍ଦେଶବାହକ, ଯିଏ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଆସନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେହି ଘଟଣା ଘଟେ, ତେବେ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଲାଓଦିକୀୟ ଏବଂ ଜଙ୍ଗଳିଆ ଧାନ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଆବ୍ରାହାମଙ୍କର ବୈଧ ଚୁକ୍ତିଜନ ହେବାକୁ ଦାବି କରନ୍ତି, ଯେପରି ୟୋହନ ମରୁଭୂମିରୁ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ ଫାରିସୀ ଏବଂ ସାଦୁକୀମାନେ କରିଥିଲେ।

ଯୋହନ ଉଠର ଲୋମର ପୋଷାକ ଏବଂ ଚର୍ମର ଏକ କଟିବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଯାହାରେ ଯୁଆ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ଏକ ବନ୍ଧନ-ଉପକରଣ ଥିଲା, ଯେପରି କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟର ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥାଏ। ସେ ପଙ୍ଗପାଳ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ତେଣୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପବିତ୍ରଶାସ୍ତ୍ରରେ ଇସ୍ଲାମର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରତୀକ ଥିବା ପଙ୍ଗପାଳ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଇସ୍ଲାମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନିଜ ସନ୍ଦେଶକୁ ମଧୁ ସହିତ ମିଶାଇଥିଲେ।

ମନ୍ନା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ତାହାର ସ୍ୱାଦ ମଧୁ ପରି ଥିଲା; ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଏହି ସ୍ୱାଦକୁ ସେହି ସନ୍ଦେଶର ସ୍ୱାଦ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଖାଉଥିବାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ଯୋହନ ପଙ୍ଗପାଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇସ୍ଲାମର ସନ୍ଦେଶ ଆଣିଥିଲେ, ଏବଂ ଉଠର ଚର୍ମ ଓ ଉଠର ଲୋମର କମରବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ପଙ୍ଗପାଳ ଓ ଉଠ—ଉଭୟେ ଇସ୍ଲାମର ପ୍ରତୀକ। ଇସ୍ଲାମର ସେହି ସନ୍ଦେଶଟି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଜ୍ଞାନାଲୋକ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଥିଲା, ଯାହାକୁ “ମଧୁ” ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି।

ଯୋହନ କେବଳ ଇସ୍ଲାମର ଏକ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିନଥିଲେ, ବରଂ ସେ ଏଲୀୟଙ୍କ ପରି ଅରଣ୍ୟରୁ ଆସିଥିଲେ; ଏବଂ ଯୋହନ ମଧୁ ଖାଇନଥିଲେ, ସେ ବନ୍ୟ ମଧୁ ଖାଉଥିଲେ; କାରଣ ସେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପରି, ସେହି ସମୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାନମାନଙ୍କରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ହୋଇନଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନିଜ ସନ୍ଦେଶର ନିଜସ୍ୱ ମଧୁ ଥିଲା, ଯାହା ଫରିଶୀମାନେ ଓ ସଦୂକୀମାନଙ୍କର ଖମିର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା। ଯୋହନ ଅରଣ୍ୟରୁ ମଧୁ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ, କାରଣ ସେ ନିଜ ସମୟର ଧାର୍ମିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନମାନଙ୍କ ବାହାରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେହି ସମୟଖଣ୍ଡର ସାଧାରଣ କଟିବନ୍ଧରେ ଏକ କବଜା-ଯନ୍ତ୍ର ଥାଉଥିଲା, ଯାହାକୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଉଠଲୋମର ପୋଷାକ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ। ସେହି କବଜା ଯୋହନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ସେ ପୃଥିବୀସ୍ଥ ଠାରୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସନ୍ଧିକ୍ଷଣ ଥିଲେ।

ଯୋହନଙ୍କର କବଜାସଦୃଶ ବସ୍ତ୍ରଟି ଠିକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମର ସେହି ସମୟରେ ପରିଚିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଥିଲା ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନର ସଙ୍କେତକ୍ଷଣ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଯୋହନ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଉଥିଲେ ସେଥିରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ଥିଲା ବେଥାବାରା, ଅର୍ଥ “ଘାଟ ପାରାପାର,” ଏବଂ ସେହି ଠିକ୍ ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ମରୁଭୂମିରୁ ବାହାରି ଆସିବା ପରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ଯୋହନ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ।

ନିଶ୍ଚୟ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନକୁହିଁ ଯୋହନ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆମେ କେବଳ ଏହି କଥାକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛୁ ଯେ, ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେ ଓ ଯୋହନ ଯେ ପିଢ଼ୀକୁ “ସର୍ପସନ୍ତାନର ପିଢ଼ୀ” ବୋଲି କହିଥିଲେ, ସେହି ପିଢ଼ୀ ଥିଲା ସେହିଟି। ଯୀଶୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦଶ ଆଜ୍ଞାର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ବାଇବେଲର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ; ତେଣୁ, ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଶେଷ ପିଢ଼ୀକୁ ସର୍ପସନ୍ତାନର ପିଢ଼ୀ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେ ଭଲଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଜ୍ଞା ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ୀରେ ସମ୍ପାଦିତ ହେଉଥିବା ବିଚାରକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ୀ ଏକ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ବିଚାରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ୀରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହି ପିଢ଼ୀ ହେଉଛି ସର୍ପସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ପିଢ଼ୀ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମା 9/11 ର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ରୂପ। ସେହି ସମୟରୁ ଲାଉଡିକିଆର ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ପିଢ଼ୀ ତାହାର ଶେଷ ପିଢ଼ୀରେ ରହିଆସିଛି। ଫରିଶୀମାନେ ଓ ସଦୁକୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯୋହନଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଥିଲା ଲାଉଡିକିଆର ବାର୍ତ୍ତା।

ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀରୁ ଆସିଲେ, ଯାହା ଯୋହନଙ୍କର କଟିବନ୍ଧ-କବଜା ଏବଂ ବେଥାବାରାର ଅର୍ଥ ସହ ସମ୍ମତିରେ ଏକ ମୋଡ଼-ବିନ୍ଦୁକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ। ତାହାବେଳେ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ ଯୋହନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଚୁକ୍ତିକୁ ସ୍ଥିର କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପରିଣତ ହେଲା। ପ୍ରସ୍ତୁତିର ତ୍ରିଶ ବର୍ଷ ସମାପ୍ତ ହେଲା ଏବଂ କ୍ରୁଶର ପୂର୍ବ ଓ ପରର ସାଢେ ତିନି ବର୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।

ଯେରୁଶାଲେମର ବିନାଶ ସମୟରେ ଆସୁଥିବା କ୍ରୋଧ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯୋହନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଏକ ସତର୍କବାଣୀ ଥିଲା—ଏମିତି ଏକ ବିନାଶ, ଯାହା ଜଗତର ଶେଷ ଏବଂ ଶେଷ ସାତଟି ମହାମାରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ସତର୍କବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶ ଇସଲାମର ପ୍ରସଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ଏମିତି ଜଣେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଯିଏ କେବଳ ମାଲାଖୀଙ୍କର ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଦୂତଙ୍କୁ, ଏବଂ ଯିଶାୟାଙ୍କର ଅରଣ୍ୟରେ ଧ୍ୱନିକୁ ପୂରଣ କରିନଥିଲେ, ବରଂ ଏଲିୟାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ପୂରଣ କରିଥିଲେ; କାରଣ ଯେପରି ଯୋହନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଏଲିୟାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ସହ ସମାନାନ୍ତର ଥିଲା, ସେପରି ଯୋହନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଏଲିୟାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଥିଲା।

ଯଦି ସେମାନେ ଏଲିୟାହଙ୍କ ବିଷୟରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯୋହନଙ୍କ ବିଷୟରେ, “ସେ କେମିତି ପ୍ରକାରର ମଣିଷ ଥିଲେ?” ବୋଲି ପଚାରୁଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଇଥାନ୍ତା—“ସେ ଲୋମଶ ମଣିଷ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ କଟିରେ ଚମଡ଼ାର କଟିବନ୍ଧ ବାନ୍ଧିଥିଲେ।” ଯୋହନଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛଅ ମାସର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ସେହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଶେଷ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ିକୁ ବିଶେଷଭାବେ ଚିହ୍ନଟ ଏବଂ ପରିଭାଷିତ କରାଯାଇଛି। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଲାଓଦିକୀୟ ବାର୍ତ୍ତା ସରାସରି ଏହି ଦାବି ଉପରେ ଆଘାତ କରେ ଯେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିୟମ-ଚୁକ୍ତିର ପ୍ରଜା; ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ଆସନ୍ତା କ୍ରୋଧ ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରେ, ଯାହା ଗଛମାନଙ୍କର ମୂଳରେ କୁଠାର ପଡ଼ୁଥିବା ଚିତ୍ରଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶାଇଯାଇଛି। ଏହି ବାର୍ତ୍ତାରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେହି ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସମାପ୍ତ କରିବେ, ଯାହା ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ପରେ ମାଥିଉରେ, ଯୀଶୁ ମଧ୍ୟ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ “ସର୍ପବଂଶ” ବୋଲି ଡାକନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଯୋହନଙ୍କ ଗଛ କାଟି ଦେବାର ବିଷୟକୁ ଆଗକୁ ନେଇ, କାହିଁକି ତାହା ହେଉଛି, ସେଥି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।

ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ବିଚାରର ଦିନ ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ିରେ ଅଟେ। ବିଚାର ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଉପରେ ଆଧାରିତ, ଯାହା ଆମେ କହୁଅଛୁ, ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଆମ ହୃଦୟରୁ ବାହାରୁଥାଏ। ଆମେ କହୁଥିବା ସନ୍ଦେଶଟି ହିଁ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରେ ଯେ, ଆମେ ପେତ୍ରଙ୍କର “ମନୋନୀତ ପିଢ଼ି” ନା କି “ସର୍ପସନ୍ତାନର ପିଢ଼ି”। ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀରୁ ଯେକୌଣସି ଗୋଟିଏ, ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ସମାପ୍ତିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଧୁଳି ଝାଡ଼ୁଥିବା ମଣିଷ ପରି, ନିଜ ମଣ୍ଡପକୁ ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି। ଦଶ କୁମାରୀର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ତେଲ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେପରି, ସେପରି ସନ୍ଦେଶଟି କିମ୍ବା ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଏକ ଭଲ ହୃଦୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୁଏ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉଲ୍ଲେଖ ଆହୁରି ଯୋଗ କରେ ଯେ, ସର୍ପସନ୍ତାନର ଏହି ପିଢ଼ି, ଯାହା ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଶେଷ ପିଢ଼ି, ଏକ ଚିହ୍ନ ଖୋଜେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯିବାକୁଥିବା ଏକମାତ୍ର ଚିହ୍ନ ଥିଲା ଯୋନାଙ୍କର ଚିହ୍ନ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କୁ “ସର୍ପବଂଶ” ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ୟୋନାଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଓ ସୋଲୋମନଙ୍କ ଜ୍ଞାନର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ବିଚାରର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ଯୀଶୁ ପ୍ରସଙ୍ଗକ୍ରମରେ, ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ସର୍ପବଂଶ ହେଉଛି ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ି, କାରଣ ଚତୁର୍ଥ ପିଢ଼ିରେ ହିଁ ବିଚାର ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଜଣ ହେଉଛନ୍ତି ପରଲୋକ ଦିନମାନଙ୍କର ଧ୍ୱଜ, କିମ୍ବା ଚିହ୍ନ, ଯେପରି ଦେବଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବଂ ସବ୍ବାଥ ଅଟେ। ଯୋନାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହେଉଛି ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଚିହ୍ନ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନ ଓ ଯୁଗରେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ପରାବତର ଆକାରରେ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ। “ଯୋନା”ର ଅର୍ଥ “ପରାବତ”। ଯୋନା, ପ୍ରକାଶକ ଯୋହନ, ଦାନିଏଲ, ଯୋଷେଫ ଏବଂ ଲାଜାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ସେହି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ସାଢେ ତିନି ଦିନ ଧରି ପଥରେ ମୃତ ପଡ଼ି ରହିବାର ଅବସ୍ଥାରୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୋନ୍ତି। ସେହି ସମୟରେ ସେମାନେ ଲାଓଦିକିୟମାନଙ୍କରୁ ଫିଲାଦେଲଫିୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେବାକୁ ଥାନ୍ତି, ଏପରିକରି ସେହି ସାତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଷ୍ଟମଜଣ ହୋଇଉଠନ୍ତି। ଯୋନା ବପ୍ତିସ୍ମର ପ୍ରତିକ, କାରଣ ସେ ଜଳରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ତିମିଙ୍ଗିଳ ତାଙ୍କୁ ଗିଳିଦେବାବେଳେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ପରେ ସେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲେ, ଯେପରି ଯୋହନ ଫୁଟୁଥିବା ତେଲରୁ ବାହାର କରାଯାଇବାବେଳେ ହେଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ଦାନିଏଲ ସିଂହଗୁହାରୁ ବାହାର କରାଯାଇବାବେଳେ ହେଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ଯୋଷେଫ କୁଆଁରୁ ବାହାର କରାଯାଇବାବେଳେ ହେଲେ, ଯେପରି ଲାଜାର ମଧ୍ୟ ହେଲେ, ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ମୋହରାଙ୍କନର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ। ଯିହୂଦୀମାନେ ଯୋନାଙ୍କର ଚିହ୍ନକୁ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ, ଯେତେଷ୍ଟ ସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ 9/11 ର ଚିହ୍ନକୁ ଦେଖୁନାହିଁ, ଯାହା ଯୋନାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଅଟେ।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅବ୍ୟାହତ ରଖିବୁ।