ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିଆ - ସଂଖ୍ୟା ଚବିଶ୍

ଏବଂ ତୁମେ ଯେ ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ଦେଖିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦଶ ରାଜା; ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ପାଇନାହାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ପଶୁ ସହିତ ଏକ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ପରି ଅଧିକାର ପାଇଥାନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:12।

ଏହା ହେଉଛି ମୋର ନିୟମ, ଯାହା ତୁମେ ପାଳନ କରିବ, ମୋର ଓ ତୁମର ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ତୁମ ପରେ ତୁମର ବଂଶଧରମାନଙ୍କ ସହିତ; ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷଶିଶୁର ସୁନ୍ନତ ହେବ। ଏବଂ ତୁମେ ତୁମମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଚର୍ମର ମାଂସ କାଟିବ; ଏବଂ ସେହିଥି ମୋର ଓ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିୟମର ଚିହ୍ନ ହେବ। ଏବଂ ଯେ ଆଠ ଦିନର, ସେ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ନତ ହେବ; ତୁମମାନଙ୍କ ପୁରୁଷାନୁପୁରୁଷରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷଶିଶୁ, ଯେ ଘରେ ଜନ୍ମିତ, କିମ୍ବା କୌଣସି ପରଦେଶୀଠାରୁ ଟଙ୍କାରେ କ୍ରୟ କରାଯାଇଥିବା, ଯେ ତୁମର ବଂଶର ନୁହେଁ। ଆଦିପୁସ୍ତକ 17:10–12.

ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ହେ ଶିମୋନ ବର୍ୟୋନା, ତୁମେ ଧନ୍ୟ; କାରଣ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଏହା ତୁମ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ମୋର ପିତା କରିଛନ୍ତି। ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କହୁଛି, ତୁମେ ପିତର, ଏବଂ ଏହି ଶିଳା ଉପରେ ମୁଁ ମୋର ମଣ୍ଡଳୀ ନିର୍ମାଣ କରିବି; ଏବଂ ପାତାଳର ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ତାହାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ହେବ ନାହିଁ। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ଚାବିଗୁଡ଼ିକ ଦେବି; ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯାହା କିଛି ବାନ୍ଧିବ, ସେହିଟା ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାନ୍ଧାଯିବ; ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯାହା କିଛି ଖୋଲିବ, ସେହିଟା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଖୋଲାଯିବ। ମାଥିଉ 16:17–19.

ଏବଂ ଯେହି ପଶୁ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ନାହିଁ, ସେଇ ସେ ଅଷ୍ଟମ; ଏବଂ ସେ ସାତରୁ ଜଣେ, ଏବଂ ସେ ବିନାଶକୁ ଯାଏ। ଏବଂ ତୁମେ ଯେ ଦଶଟି ସିଙ୍ଗ ଦେଖିଲା, ସେମାନେ ଦଶ ରାଜା, ଯେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ପାଇନାହାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ପଶୁ ସହିତ ଏକ ଘଣ୍ଟା ପାଇଁ ରାଜାମାନଙ୍କ ପରି ଅଧିକାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଏକ ମନ, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ପଶୁଙ୍କୁ ଦେବେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 17:11–13।

ତୁମେ ଯେ ପଶୁଟିକୁ ଦେଖିଲା, ସେ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ଏବେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଉପରକୁ ଆସିବ, ଏବଂ ବିନାଶକୁ ଯିବ; ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ବସୁଥିବା ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ, ଯେମାନଙ୍କର ନାମ ଜଗତର ସ୍ଥାପନାକାଳରୁ ଜୀବନପୁସ୍ତକରେ ଲିଖାଯାଇନଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସେହି ପଶୁକୁ ଦେଖିବେ ଯେ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ଏବେ ନାହିଁ, ତଥାପି ଅଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୧୭:୮।

ପେଥୁଏଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋଏଲଙ୍କ ପାଖକୁ ଯେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆସିଲା।

ଏହା ଶୁଣ, ହେ ବୃଦ୍ଧମାନେ, ଏବଂ ଦେଶର ସମସ୍ତ ନିବାସୀମାନେ, କର୍ଣ୍ଣପାତ କର।

ଏପରି କି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦିନରେ, କିମ୍ବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦିନରେ ହୋଇଥିଲା? ଏହା ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ କହ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ କହୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଅନ୍ୟ ଏକ ପିଢ଼ୀକୁ କହୁନ୍ତୁ। ପାମରପୋକ ଯାହା ଛାଡ଼ିଯାଇଥିଲା, ପଙ୍ଗପାଳ ତାହା ଖାଇଦେଇଛି; ଏବଂ ପଙ୍ଗପାଳ ଯାହା ଛାଡ଼ିଯାଇଥିଲା, କାଙ୍କରପୋକ ତାହା ଖାଇଦେଇଛି; ଏବଂ କାଙ୍କରପୋକ ଯାହା ଛାଡ଼ିଯାଇଥିଲା, କ୍ୟାଟରପିଲାର ତାହା ଖାଇଦେଇଛି। ଯୋଏଲ 1:1–4।

ତାହାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଇସ୍ରାଏଲର ଘରାଣୀର ପ୍ରାଚୀନମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ଚିତ୍ରଗୃହରେ, କ’ଣ କରୁଛନ୍ତି, ତୁମେ କି ତାହା ଦେଖିଛ? କାରଣ ସେମାନେ କହନ୍ତି, ସଦାପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ଦେଖୁନାହାନ୍ତି; ସଦାପ୍ରଭୁ ପୃଥିବୀକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି। ଯିହିଜ୍କେଲ 8:12.

ଏବଂ ମୋଶା କହିଲେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଜାଣିବା ଯେ, ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋତେ ପଠାଇଛନ୍ତି; କାରଣ ମୁଁ ଏଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ମନରୁ କରିନାହିଁ। ଯଦି ଏହି ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସାଧାରଣ ମୃତ୍ୟୁରେ ମରନ୍ତି, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ଯେପରି ଦଣ୍ଡବିଧାନ ହୁଏ ସେହିପରି ଯଦି ଏମାନଙ୍କ ଉପରେ ହୁଏ, ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋତେ ପଠାଇନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯଦି ସଦାପ୍ରଭୁ ଏକ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ନିଜ ମୁଖ ଖୋଲି ଏମାନଙ୍କୁ ଓ ଏମାନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଗିଲିଦିଏ, ଏବଂ ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତାବସ୍ଥାରେ ଗର୍ତ୍ତକୁ ନମିଯାନ୍ତି, ତେବେ ତୁମେ ବୁଝିବା ଯେ ଏହି ଲୋକମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅବମାନ କରିଛନ୍ତି।

ଏବଂ ଏମିତି ଘଟିଲା ଯେ, ସେ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା କହି ସମାପ୍ତ କରିବାମାତ୍ରେ, ସେମାନଙ୍କ ତଳର ଭୂମି ଫାଟିଗଲା; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ନିଜ ମୁଖ ଖୋଲି ସେମାନଙ୍କୁ, ସେମାନଙ୍କ ଘରବାଡ଼ିକୁ, କୋରହଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ଗିଳିନେଲା। ସେମାନେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତେ, ଜୀବନ୍ତାବସ୍ଥାରେ ଗର୍ତ୍ତଭିତରକୁ ତଳକୁ ଯାଇଲେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା; ଏପରିଭାବେ ସେମାନେ ମଣ୍ଡଳୀର ମଧ୍ୟରୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ।

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲୀ ସେମାନଙ୍କର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଶୁଣି ପଳାଇଗଲେ; କାରଣ ସେମାନେ କହିଲେ, “ପୃଥିବୀ କାହିଁକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗିଲି ନଦିଏ।” ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଅଗ୍ନି ନିସ୍ସରିତ ହେଲା, ଏବଂ ଧୂପ ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଶତ ପଞ୍ଚାଶ ଜଣଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଲା। ଗଣନା 16:28–35.

ପୁନର୍ବାର ଆତ୍ମା ମୋତେ ଉଠାଇ ନେଇ, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହାଁ କରିଥିବା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହର ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରକୁ ଆଣିଲା; ଏବଂ ଦେଖ, ସେହି ଦ୍ୱାରର ପ୍ରବେଶପଥରେ ପଚିଶ ଜଣ ପୁରୁଷ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅଜୂରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାଆଜନିୟାହ ଓ ବେନାୟାହଙ୍କ ପୁତ୍ର ପେଲଟିୟାହଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ଥିଲେ, ଦେଖିଲି।

ତାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଏମାନେ ସେହି ଲୋକମାନେ, ଯେମାନେ ଅନର୍ଥର ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ନଗରରେ ଦୁଷ୍ଟ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେମାନେ କହନ୍ତି, ‘ସମୟ ନିକଟରେ ନୁହେଁ; ଆସ, ଆମେ ଘର ବନାଉ; ଏହି ନଗର ହେଉଛି ହଣ୍ଡା, ଏବଂ ଆମେ ହେଉଛୁ ମାଂସ।’

ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କର, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କର। ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମା ମୋ ପରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଏବଂ ମୋତେ କହିଲେ, “କହ; ପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି;”

ଏହିପରି ତୁମେ କହିଛ, ହେ ଇସ୍ରାଏଲର ଘରାଣା; କାରଣ ତୁମମାନଙ୍କର ମନରେ ଯାହା ଉଦୟ ହୁଏ, ସେସବୁକୁ ମୁଁ ଜାଣେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ। ତୁମେ ଏହି ସହରରେ ତୁମମାନଙ୍କର ନିହତମାନଙ୍କୁ ବହୁଳ କରିଛ, ଏବଂ ଏହାର ରାସ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ନିହତମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ। ଏହିହେତୁ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ଏପରି କହନ୍ତି; ତୁମେ ଯେମାନଙ୍କୁ ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ପକାଇ ରଖିଛ, ସେହି ତୁମମାନଙ୍କର ନିହତମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ମାଂସ, ଏବଂ ଏହି ସହର ହେଉଛି ହାଣ୍ଡି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଏହାର ମଧ୍ୟରୁ ବାହାର କରି ଆଣିବି। ତୁମେ ତଳୱାରକୁ ଭୟ କରିଛ; ଏବଂ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ତଳୱାର ଆଣିବି, ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର କହନ୍ତି। ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଏହାର ମଧ୍ୟରୁ ବାହାର କରିବି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କୁ ପରଦେଶୀମାନଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କରିବି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ କାର୍ଯ୍ୟକର କରିବି। ତୁମେ ତଳୱାରରେ ପତିତ ହେବ; ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲର ସୀମାରେ ତୁମମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବି; ଏବଂ ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ହିଁ ସଦାପ୍ରଭୁ। ଏହି ସହର ତୁମମାନଙ୍କର ହାଣ୍ଡି ହେବ ନାହିଁ, ନାହିଁ କି ତୁମେ ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ମାଂସ ହେବ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲର ସୀମାରେ ତୁମମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବି; ଏବଂ ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ହିଁ ସଦାପ୍ରଭୁ; କାରଣ ତୁମେ ମୋର ବିଧିମାନରେ ଚାଲିନାହାଁ, ନାହିଁ କି ମୋର ନ୍ୟାୟବିଧି ପାଳନ କରିଛ, ବରଂ ତୁମମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଜାତିମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଅନୁଯାୟୀ କରିଛ।

ଏବଂ ଏପରି ହେଲା ଯେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରୁଥିଲି, ସେତେବେଳେ ବେନାୟାହଙ୍କ ପୁତ୍ର ପେଲାତିୟା ମରିଗଲା। ତାହାପରେ ମୁଁ ମୋର ମୁହଁ ଉପରେ ପଡ଼ିଗଲି, ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲି, ହାୟ, ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର! ତୁମେ କି ଇସ୍ରାଏଲର ଅବଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନଷ୍ଟ କରିଦେବା? ଯିହିଜ୍କେଲ 11:1–13।

“କି ଦେବଙ୍କର କୌଣସି ଜୀବନ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀ ନାହିଁ? ତାଙ୍କର ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସେହି ହେଉଛି ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ ନୁହେଁ, ଯୁଦ୍ଧରତ ମଣ୍ଡଳୀ। ଆମେ ଦୁଃଖିତ ଯେ, ସେଥିରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ସଦସ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଗହୁଁ ମଧ୍ୟରେ ଅଗାଛା ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଯୀଶୁ କହିଥିଲେ: ‘ସ୍ଵର୍ଗରାଜ୍ୟ ଏମିତି ଜଣେ ମଣିଷଙ୍କ ସଦୃଶ, ଯିଏ ନିଜ କ୍ଷେତରେ ଭଲ ବୀଜ ବପନ କଲା; କିନ୍ତୁ ଲୋକମାନେ ଶୁଇଥିବା ବେଳେ, ତାହାର ଶତ୍ରୁ ଆସି ଗହୁଁ ମଧ୍ୟରେ ଅଗାଛା ବପନ କରି ଚାଲିଗଲା…. ତେବେ ଗୃହସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଦାସମାନେ ଆସି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କି ନିଜ କ୍ଷେତରେ ଭଲ ବୀଜ ବପନ କରିନଥିଲେ? ତେବେ ଏହି ଅଗାଛା କେଉଁଠୁ ଆସିଲା? ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଜଣେ ଶତ୍ରୁ ଏହା କରିଛି। ଦାସମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ତେଣୁ ଆମେ ଯାଇ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଜମା କରି ଉଖଳି ଦେବୁ କି? କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ, ନା; ନହେଲେ ତୁମେ ଅଗାଛା ଉଖଳୁଥିବା ବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଗହୁଁକୁ ମଧ୍ୟ ଉଖଳି ଦେଇପାର। କାଟଣି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଭୟକୁ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ବଢ଼ିବାକୁ ଦିଅ; ଏବଂ କାଟଣି ସମୟରେ ମୁଁ କାଟୁଆମାନଙ୍କୁ କହିବି, ପ୍ରଥମେ ଅଗାଛାଗୁଡ଼ିକୁ ଜମା କର, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୋଡ଼ିଦେବା ପାଇଁ ଗୁଛଗୁଛ କରି ବାନ୍ଧ; କିନ୍ତୁ ଗହୁଁକୁ ମୋର ଭଣ୍ଡାରରେ ଜମା କର।’”

“ଗହମ ଓ ଜୁଙ୍ଗଲି ଗାଛର ଉପମାରେ, ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ଜୁଙ୍ଗଲି ଗାଛକୁ କାହିଁକି ଉଖଳି ଫେଙ୍ଗିବାକୁ ନ କୁହାଯାଇଥିଲା; କାରଣ, ତାହା କଲେ ଗହମ ମଧ୍ୟ ସେହି ଜୁଙ୍ଗଲି ଗାଛ ସହ ମୂଳସହିତ ଉଖଳିଯାଇପାରୁଥାନ୍ତା। ମାନବୀୟ ମତ ଓ ବିଚାର ଭୟାବହ ଭୁଲ କରିବ। କିନ୍ତୁ ଭୁଲ ହୋଇଯିବାକୁ ଦେବାପେକ୍ଷା, ଏବଂ ଗହମର ଏକମାତ୍ର ଶୀଷ ମଧ୍ୟ ମୂଳସହିତ ଉଖଳିଯିବାପେକ୍ଷା, ସ୍ୱାମୀ କହନ୍ତି, ‘କଟାଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଭୟଙ୍କୁ ଏକସାଥିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାକୁ ଦିଅ;’ ତା’ପରେ ଦୂତମାନେ ସେହି ଜୁଙ୍ଗଲି ଗାଛମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ବାହାର କରିବେ, ଯେଉଁମାନେ ବିନାଶ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେବେ। ଯଦିଓ ଆମର ସେହି ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଉନ୍ନତ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାର ଦାବି କରନ୍ତି, ଗହମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଜୁଙ୍ଗଲି ଗାଛମାନଙ୍କ ପରି କେତେକ ଦୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭ୍ରାନ୍ତିଶୀଳ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ତଥାପି ଈଶ୍ୱର ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଅଟନ୍ତି। ସେ ଭ୍ରାନ୍ତିଶୀଳମାନଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କରନ୍ତି ଓ ସତର୍କ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଶିଖାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ପାଠ ଶିଖିବାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ନେଉଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ବିନାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେ ଗହମରୁ ଜୁଙ୍ଗଲି ଗାଛକୁ ଉଖଳି ଦେଉନାହାନ୍ତି। କଟାଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୁଙ୍ଗଲି ଗାଛ ଓ ଗହମ ଏକସାଥିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାକୁ ଥିବ; ଯେତେବେଳେ ଗହମ ତାହାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକାଶ ଓ ପକ୍ୱତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ପକ୍ୱ ହୋଇଥିବା ତାହାର ସ୍ୱଭାବ କାରଣରୁ, ସେ ଜୁଙ୍ଗଲି ଗାଛଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପୃଥକ୍ ଚିହ୍ନିତ ହେବ।”

“ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କଳିସିଆ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଅପୂର୍ଣ୍ଣତାର କାରଣରେ ଈଶ୍ୱର ନିଜ କଳିସିଆକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଗତକାଳରେ ଏମିତି ଲୋକ ଥିଲେ ଏବଂ ଆଗାମୀରେ ମଧ୍ୟ ଥିବେ, ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନାନୁସାରୀ ନୁହେଁ ଏମିତି ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, କଳିସିଆକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ, ଏବଂ ଗହମ ମଧ୍ୟରୁ ନିନ୍ଦାକୁ ଉପଡ଼ି ଫେଙ୍ଗିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଭୁଲ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ କଳିସିଆରେ ଥିବା ଅପରିବର୍ତ୍ତିତମାନଙ୍କ ସହିତ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ, ସେ ବିଷୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିଶେଷ ଆଲୋକ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେମାନଙ୍କୁ କେତେକେ ଚରିତ୍ରରେ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ଭାବିପାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କଳିସିଆର ସଦସ୍ୟମାନେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦେବା ପାଇଁ କୌଣସି ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ, ଅତିଉତ୍ସାହୀ, ତ୍ୱରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଗହମ ମଧ୍ୟରେ ନିନ୍ଦା ଦେଖାଦେବ; କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଥିବା ପ୍ରକାର ବ୍ୟତୀତ ନିନ୍ଦାକୁ ଉପଡ଼ିବା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏଭଳି ରହିବାକୁ ଦେବାଠାରୁ ଅଧିକ କ୍ଷତି କରିବ। ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟରୂପେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିବାମାନଙ୍କୁ କଳିସିଆରେ ଆଣୁଛନ୍ତି, ସେହି ସମୟରେ ସାତାନ ମଧ୍ୟ ତାହାର ସହଭାଗିତାରେ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଣୁଛି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେତେବେଳେ ଭଲ ବୀଜ ବପନ କରୁଛନ୍ତି, ସାତାନ ସେତେବେଳେ ନିନ୍ଦା ବପନ କରୁଛି। କଳିସିଆର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଦୁଇଟି ପ୍ରତିପକ୍ଷ ପ୍ରଭାବ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି। ଗୋଟିଏ ପ୍ରଭାବ କଳିସିଆର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ କାମ କରୁଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କୁ ଦୂଷିତ କରିବା ପାଇଁ କାମ କରୁଛି।” Testimonies to Ministers, 45, 46.

“ପୁନର୍ବାର, ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ ଯେ ବିଚାର ପରେ ଆଉ କୌଣସି ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ରହିବ ନାହିଁ। ସୁସମାଚାରର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥକୀକରଣ ଆସେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରେଣୀର ଭାଗ୍ୟ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଯାଏ।” Christ’s Object Lessons, 123.

“ତା’ପରେ ମୁଁ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି। ମୋ ସହଚର ଦୂତ କହିଲେ, ‘ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଭୟଜନକ, ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଗମ୍ଭୀର ଓ ଭୟାବହ। ସେହି ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ଯିଏ ଗହୁଁକୁ ଝାଉଁଠାରୁ ପୃଥକ କରିବେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗୋଦାମ ପାଇଁ ଗହୁଁକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କିମ୍ବା ବାନ୍ଧି ରଖିବେ।’ ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ସମଗ୍ର ମନକୁ, ସମଗ୍ର ଧ୍ୟାନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ଉଚିତ। ପୁଣି ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଲା ଯେ, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଆମେ କରୁଣାର ଶେଷ ସନ୍ଦେଶ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛୁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ନୂତନ ଭ୍ରାନ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଆତ୍ମସାତ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ନ ଯୁବକ ନ ବୃଦ୍ଧ, ଭ୍ରାନ୍ତି ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଯୋଗ ଦେବା ଉଚିତ। ଦୂତ କହିଲେ, ‘ମନକୁ ଲାଭହୀନ ବିଷୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିବିଡ଼ ଭାବେ ଲଗାଇ ରହିବାରୁ ବିରତ ହେବାକୁ ଦିଅ।’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

“ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଶୀଘ୍ରେ ସମାପ୍ତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଯୁଦ୍ଧରତ କଳିସିୟାର ସେହି ସଦସ୍ୟମାନେ, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଜୟୀ କଳିସିୟାରେ ପରିଣତ ହେବେ। ଆମର ଅତୀତ ଇତିହାସକୁ ପୁନର୍ବିଚାର କରିବାବେଳେ, ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ଥିତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ନତିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୁଁ କହିପାରେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ହେଉ! ପରମେଶ୍ୱର କ’ଣ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଦେଖେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଏବଂ ନେତା ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉପରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ। ଭବିଷ୍ୟତ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆମ ପାଖରେ ଭୟ କରିବା ପାଇଁ କିଛି ନାହିଁ, କେବଳ ଏତିକି—ଯଦି ଆମେ ପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ଯେ ପଥରେ ନେତୃତ୍ୱ କରିଆସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆମର ଅତୀତ ଇତିହାସରେ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାକୁ ଭୁଲିଯାଉ।” General Conference Bulletin, January 29, 1893.

“ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ନିଜର ସାର୍ବଜନୀନ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ସେ ମନ୍ଦିରକୁ ତାହାର ପବିତ୍ରତାଭଙ୍ଗକାରୀ ଅପବିତ୍ରତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ। ତାଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ମନ୍ଦିରର ଦ୍ୱିତୀୟ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ। ସେହିପରି, ବିଶ୍ୱକୁ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟରେ କଳିସିଆମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି, ‘ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଯାଇଛି, ପତିତ ହୋଇଯାଇଛି, ସେହି ମହାନଗରୀ; କାରଣ ସେ ନିଜ ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପାନ କରାଇଛି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8)। ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶର ଉଚ୍ଚଧ୍ୱନିମୟ ଡାକରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣାଯାଏ, ଯାହା କୁହେ, ‘ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାରୁ ବାହାରି ଆସ; ଯେଣୁ ତୁମେ ତାହାର ପାପରେ ଅଂଶୀ ନ ହେବ, ଏବଂ ତୁମେ ତାହାର ମହାମାରୀମାନଙ୍କର ଭାଗୀ ନ ହେବ। କାରଣ ତାହାର ପାପମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତାହାର ଅଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି’ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:4, 5)।” Selected Messages, book 2, 118.

“ଯୋହନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମଣ୍ଡଳୀର ଅନୁଭବ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଗଭୀର ଏବଂ ହୃଦୟ-ସ୍ପର୍ଶକାରୀ ରୁଚିର ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲାଯାଇଥିଲା। ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ସ୍ଥିତି, ବିପଦ, ସଂଘର୍ଷ, ଏବଂ ଶେଷ ପରିତ୍ରାଣକୁ ଦେଖିଥିଲେ। ସେ ସେହି ଶେଷ ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖି ରଖିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀର ଶସ୍ୟକଟାକୁ ପକ୍କ କରିବାକୁ ଥିବା—କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭଣ୍ଡାର ପାଇଁ ଧାନର ଆଁଟିରୂପେ, କିମ୍ବା ବିନାଶର ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଇନ୍ଧନର ଗାଠିରୂପେ। ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟମାନ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିଲା, ବିଶେଷତଃ ଶେଷ ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ, ଯେପରି ଯେମାନେ ଭୁଲରୁ ସତ୍ୟ ପଥକୁ ଫେରିବେ, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ବିପଦ ଏବଂ ସଂଘର୍ଷସମୂହ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷିତ ହେଉନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଯାହା ଆସୁଛି, ତାହା ସମ୍ବନ୍ଧରେ କାହାକୁହିଁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।” The Great Controversy, 341.

“ପ୍ରଭୁ ଧର୍ମିକମାନଙ୍କ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଭେଦ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଅଛନ୍ତି; କାରଣ ତାଙ୍କର ‘କୁଳା ତାଙ୍କ ହାତରେ ଅଛି, ଏବଂ ସେ ନିଜ ମଣ୍ଡାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ପରିଷ୍କାର କରିବେ, ଓ ନିଜ ଗହମକୁ ନିଜ ଗୋଦାମରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ତୁଷକୁ ଅନିର୍ବାପ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରିଦେବେ।’” Review and Herald, November 8, 1892.

ଏହି ନଗର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ହାଣ୍ଡି ହେବ ନାହିଁ, ଓ ତୁମ୍ଭେ ସେହିର ମଝିରେ ମାଂସ ହେବ ନାହଁ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲର ସୀମାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବି। ଯିହିଜ୍କେଲ 11:11.

ଏହି ସହର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଡାଇ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ମାଂସ ହେବ ନାହଁ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଇସ୍ରାଏଲର ସୀମାନ୍ତରେ ବିଚାର କରିବି। ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ହେଁ ପ୍ରଭୁ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋର ବିଧିମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଚାଲି ନାହାଁ, ମୋର ନ୍ୟାୟବିଧିମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟକର କରି ନାହାଁ; ବରଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଜାତିମାନଙ୍କ ରୀତିନୀତି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଅଛ। ଆଉ ଏମିତି ହେଲା ଯେ, ମୁଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରୁଥିବା ବେଳେ ବନାୟାର ପୁତ୍ର ପେଲତିୟା ମରିଗଲା। ତାହାପରେ ମୁଁ ମୋର ମୁହଁ ନିଚେ ପଡ଼ିଗଲି, ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦି କହିଲି, ହାୟ, ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର! ତୁମେ କି ଇସ୍ରାଏଲର ଅବଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ କରିଦେବ? ଯିହିଜ୍କେଲ 11:11–13।

ହେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ, ଶୁଣ; ହେ ପୃଥିବୀ, କାନ ଦେଇ ଶୁଣ; କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁ କହିଛନ୍ତି, “ମୁଁ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରି ବଡ଼ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୋ ବିରୋଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଛନ୍ତି। ବୃଷଭ ତାହାର ମାଲିକଙ୍କୁ ଜାଣେ, ଓ ଗଧା ତାହାର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣୀକୁ ଜାଣେ; କିନ୍ତୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଜାଣେ ନାହିଁ, ମୋର ଲୋକ ବିଚାର କରେ ନାହିଁ।”

ହେ ପାପମୟ ଜାତି, ଅଧର୍ମର ଭାରେ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ଜନସମୁଦାୟ, ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନଙ୍କ ବଂଶ, ନଷ୍ଟକର୍ତ୍ତା ସନ୍ତାନମାନେ! ସେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛକୁ ଫେରିଯାଇଛନ୍ତି। ତୁମେ ଆଉ କାହିଁକି ପିଟିତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ତୁମେ ତ ଆଉ ଆଉ ବିଦ୍ରୋହ କରିବ। ସମସ୍ତ ମସ୍ତକ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ହୃଦୟ କ୍ଳାନ୍ତ। ପାଦତଳରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାରେ କୌଣସି ସୁସ୍ଥତା ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଘାଓ, ଆଘାତ, ଏବଂ ପଚୁଥିବା ଫୋଡ଼ା ମାତ୍ର; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବନ୍ଦ କରାଯାଇନି, ବାନ୍ଧାଯାଇନି, ତେଲ ଲଗାଇ କୋମଳ କରାଯାଇନି। ତୁମ ଦେଶ ଉଜାଡ଼, ତୁମ ନଗରମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ; ତୁମ ଭୂମିକୁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ପରଦେଶୀମାନେ ଗ୍ରାସ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ଦେଶ ପରଦେଶୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସିତ ହୋଇଥିବା ପରି ଉଜାଡ଼। ଏବଂ ସିଓନର କନ୍ୟା ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବା ଏକ କୁଟୀର ପରି, କାକୁଡ଼ି ବାଗିଚାରେ ଥିବା ଏକ ଝୋପଡ଼ି ପରି, ଅବରୋଧିତ ନଗର ପରି ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି।

ସେନାମଣ୍ଡଳୀର ପ୍ରଭୁ ଯଦି ଆମ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଲ୍ପ ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ଛାଡ଼ି ରଖିନଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆମେ ସୋଦୋମ ସମାନ ହୋଇଥାନ୍ତୁ, ଏବଂ ଗୋମୋରା ସଦୃଶ ହୋଇଯାଇଥାନ୍ତୁ। ହେ ସୋଦୋମର ଶାସକମାନେ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ; ହେ ଗୋମୋରାର ଲୋକମାନେ, ଆମର ଦେବଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି କର୍ଣ୍ଣପାତ କର। ଯିଶାୟ 1:2–10.

ଏହି ନଗର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ହାଣ୍ଡି ହେବ ନାହିଁ, ନାହିଁ କି ତୁମେ ତାହାର ମଝିରେ ମାଂସ ହେବ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲର ସୀମାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବି। ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିବେ ଯେ ମୁଁ ହିଁ ସଦାପ୍ରଭୁ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମୋର ବିଧିମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଚାଲି ନାହାଁ, ନାହିଁ କି ମୋର ନ୍ୟାୟବିଧିମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟକର କରିଛ; ବରଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଜାତିମାନଙ୍କର ଆଚରଣାନୁସାରେ କରିଛ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରୁଥିଲି, ସେତେବେଳେ ବେନାୟାର ପୁତ୍ର ପେଲତିୟା ମରିଗଲା। ଯିହିଜ୍କେଲ 11:11–13।

ଏହେତୁ ତୁମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରି ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି; ଦେଖ, ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସମାଧିଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଦେବି, ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସମାଧିମଧ୍ୟରୁ ଉପରକୁ ଆଣିବି, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ଦେଶକୁ ନେଇଯିବି। ଏବଂ, ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ଯେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସମାଧିଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଦେବି ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସମାଧିମଧ୍ୟରୁ ଉପରକୁ ଆଣିବି, ସେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବେ ଯେ ମୁଁ ହିଁ ସଦାପ୍ରଭୁ। ଏବଂ ମୁଁ ମୋର ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିବି, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବଞ୍ଚିବ; ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ନିଜ ଦେଶରେ ସ୍ଥାପନ କରିବି; ତାହାପରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବେ ଯେ ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହା କହିଛି, ଏବଂ ଏହା ସଫଳ କରିଛି, ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି। ଯିହିଜ୍କିଏଲ 37:12–14.

“ଯେ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ଅବନତି ନିମନ୍ତେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ପାପ ପାଇଁ ବିଳାପ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ମୋହର ବିନା ଛାଡ଼ି ଦିଆଯିବେ। ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କୁ, ନିଜ ହାତରେ ବଧକାରୀ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ସେହି ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ, ଏହି ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତି: ‘ତୁମେ ତାହାଙ୍କ ପଛୁଆପଛୁଆ ନଗର ମଧ୍ୟରେ ଯାଇ ପ୍ରହାର କର; ତୁମ ଚକ୍ଷୁ କ୍ଷମା ନ କରୁ, ନାହିଁ କିଛି ଦୟା କର: ବୃଦ୍ଧ ଓ ଯୁବକ, କୁମାରୀମାନେ, ଛୋଟ ଶିଶୁମାନେ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବଧ କର; କିନ୍ତୁ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସେହି କୌଣସି ଲୋକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୋର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରୁ ଆରମ୍ଭ କର। ତା’ପରେ ସେମାନେ ମନ୍ଦିର ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।’”

“ଏଠାରେ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ କଳିସିଆ—ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପବିତ୍ରାଳୟ—ହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଆଘାତକୁ ପ୍ରଥମେ ଅନୁଭବ କଲା। ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ବହୁତ ଆଲୋକ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ହିତର ରକ୍ଷକ ଭାବରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଅର୍ପିତ ଭରସାକୁ ଦ୍ରୋହ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ମନୋଭାବ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯେ, ପୂର୍ବଦିନମାନଙ୍କ ପରି ଆମେ ଆଉ ଅଲୌକିକ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ସମୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଇଛି। ଏହି କଥାମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସକୁ ଆହୁରି ଦୃଢ଼ କରେ, ଏବଂ ସେମାନେ କହନ୍ତି: ପ୍ରଭୁ ଭଲ କରିବେ ନାହିଁ, ନାହିଁ କି ଅନର୍ଥ କରିବେ। ନ୍ୟାୟବିଚାରରେ ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡିତ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୃପାଳୁ। ଏହିପରି ‘ଶାନ୍ତି ଓ ନିରାପତ୍ତା’ ହେଉଛି ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କର ଘୋଷଣା, ଯେଉଁମାନେ ପୁଣି କେବେ ତୁରୀ ପରି ନିଜ ସ୍ୱରକୁ ଉଚ୍ଚ କରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଅପରାଧ ଏବଂ ଯାକୋବର ଗୃହକୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଦେଖାଇବେ ନାହିଁ। ଏହି ନିର୍ବାକ କୁକୁରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭୁଙ୍କିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ, ସେମାନେ ହିଁ କ୍ରୋଧିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ପ୍ରତିଶୋଧକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ପୁରୁଷ, କୁମାରୀମାନେ, ଏବଂ ଛୋଟ ଛୋଟ ଶିଶୁମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥିରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।”

“ଯେ ସମସ୍ତ ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟମାନେ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ୁଥିଲେ ଓ କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ସେହିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିଲା ଯାହା ସୀମିତ ମାନବଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିବାକୁ ସମ୍ଭବ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକ—ସେହି ପାପଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ପରିଶୁଦ୍ଧ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇର୍ଷ୍ୟାକୁ ଉଦ୍ଦୀପିତ କରୁଥିଲା—ଅପ୍ରକାଶିତ ରହିଥିଲା। ହୃଦୟର ମହା ଅନ୍ୱେଷକ ଅଧର୍ମକାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୁପ୍ତରେ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାପକୁ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ଲୋକମାନେ ନିଜ ଛଳନାରେ ନିରାପଦ ବୋଧ କରିବାକୁ ଲାଗନ୍ତି ଏବଂ, ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁତାର କାରଣରୁ, କହନ୍ତି ଯେ ପ୍ରଭୁ ଦେଖୁନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ଏମିତି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଯେପରି ସେ ପୃଥିବୀକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କର କପଟତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଦେବେ, ଯାହାକି ସେମାନେ ଏତେ ସାବଧାନତାର ସହ ଲୁଚାଇ ରଖିଥିଲେ।”

“ପଦମର୍ଯ୍ୟାଦାର କୌଣସି ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ଗୌରବର କୌଣସି ଉଚ୍ଚତା, କିମ୍ବା ସାଂସାରିକ ଜ୍ଞାନର କୌଣସି ପ୍ରାଧାନ୍ୟ—ପବିତ୍ର ପଦବୀରେ ଥିବା କୌଣସି ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ—ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବଳିଦାନ କରିବାରୁ ରକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ନିଜ ଛଳନାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଧର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ହିଁ ଧର୍ମତ୍ୟାଗର ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରଚୋଦକ ବୋଲି ସିଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଉଦାସୀନତାରେ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କୃପାର ଦୁରୁପଯୋଗରେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣକୁ ଆଉ ସହିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ନିଜ କ୍ରୋଧରେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହ କୌଣସି ଦୟା ବିନା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।”

“ଯେମାନେ ମହାନ ଆଲୋକର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ସମୟରେ ବାକ୍ୟର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପଛକୁ ନେବା କାମ ଅନିଚ୍ଛାସହ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଏକ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସେବକ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ପରିଚାଳନାରେ ଅନୁଗୃହୀତ ହୋଇଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେ ସରିଗଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମରେ ପକାଇଲେ, ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ରସନ୍ନତାର ଅଧୀନକୁ ଆଣାଯାଇଛନ୍ତି।” Testimonies, volume 5, 211, 212.

ଥମ୍କି ଯାଅ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୁଅ; ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ଚିତ୍କାର କର ଓ ବିଲାପ କର: ସେମାନେ ମତ୍ତ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରୁ ନୁହେଁ; ସେମାନେ ଟଲମଲ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମଦ୍ୟପାନରୁ ନୁହେଁ। କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗାଢ଼ ନିଦ୍ରାର ଆତ୍ମା ଢାଳିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଛନ୍ତି; ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଓ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଶାସକମାନଙ୍କୁ, ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ସେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକର ବାକ୍ୟମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ହୋଇଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷିତଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇ କହନ୍ତି, “ଦୟାକରି ଏହା ପଢ଼”; ସେ କହେ, “ମୁଁ ପାରିବି ନାହିଁ; କାରଣ ଏହା ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ଅଛି।” ପୁନଃ ସେହି ପୁସ୍ତକଟିଏ ଜଣେ ଅଶିକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, କୁହାଯାଏ, “ଦୟାକରି ଏହା ପଢ଼”; ସେ କହେ, “ମୁଁ ଅଶିକ୍ଷିତ।”

ଏହିକାରଣେ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ଯେହେତୁ ଏହି ଜନମାନେ ନିଜ ମୁଖରେ ମୋର ସମୀପକୁ ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ ଠୋଡ଼ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ମୋଠାରୁ ଦୂରକୁ ସରାଇଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଭୟ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଛି; ସେହିହେତୁ ଦେଖ, ମୁଁ ଏହି ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପୁନର୍ବାର ଅଗ୍ରସର ହେବି, ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଏକ ବିସ୍ମୟ; କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ନଷ୍ଟ ହେବ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିବେକୀମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣା ଲୁଚିଯିବ। ହାୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ନିଜମାନଙ୍କର ପରାମର୍ଶ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ଗଭୀର ଉପାୟ ଖୋଜନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ଥାଏ, ଏବଂ ସେମାନେ କହନ୍ତି, ‘ଆମକୁ କିଏ ଦେଖୁଛି? ଏବଂ କିଏ ଆମକୁ ଜାଣେ?’ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସବୁକିଛିକୁ ଉଲଟାଇଦେବା ଭାବକୁ କୁମ୍ଭକାରର ମାଟି ସମାନ ଗଣାଯିବ; କାରଣ ଯାହା ସୃଷ୍ଟିତ, ସେ କି ନିଜ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବିଷୟରେ କହିବ, ‘ସେ ମୋତେ ସୃଷ୍ଟି କରିନାହାନ୍ତି’? କିମ୍ବା ଯାହା ଗଢ଼ାଯାଇଛି, ସେ କି ନିଜ ଗଢ଼ନ୍ତା ବିଷୟରେ କହିବ, ‘ତାହାଙ୍କର କୌଣସି ବୁଝାମଣା ନଥିଲା’?” ଯିଶାୟ 29:9–16।

“କପର୍ନାହୁମରେ ଯୀଶୁ ନିଜର ଆଗମନ-ନିର୍ଗମନ ଯାତ୍ରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ତାହା ‘ତାଙ୍କର ନିଜ ନଗର’ ବୋଲି ପରିଚିତ ହେଲା। ସେହିଟି ଗାଲିଲୀ ସମୁଦ୍ରର କୂଳରେ, ଏବଂ ଗେନ୍ନେସରେତର ସୁନ୍ଦର ସମତଳଭୂମିର ସୀମାନ୍ତ ସମୀପରେ, ଯଦି ସେହି ଭୂମିର ଉପରେ ସରାସରି ନଥାଇଥାଏ ମଧ୍ୟ, ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା।” The Desire of Ages, 252.

“ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେ ଅଳ୍ପ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, କେତେ କଟୁ କଥା କୁହାଯାଇଛି, ଏବଂ ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ନୁହେଁ ଯେମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କେତେ ନିନ୍ଦାସୂଚକ ଘୋଷଣା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଛି। ଅନେକେ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମହାପାପୀ ବୋଲି ଦେଖିଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେମାନେ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକ, ସେମାନେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରବଳ ହସ୍ତତଳେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କରୁନ୍ତୁ। ଯେମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅତ୍ୟଳ୍ପ ଆଲୋକ, ଅତ୍ୟଳ୍ପ ସୁଯୋଗ ଓ ବିଶେଷାଧିକାର ଥାଇପାରିଥିଲା। ଯଦି ସେମାନେ ସେହି ଆଲୋକ ପାଇଥାନ୍ତେ ଯାହା ଆମର ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ଅନେକ ସଦସ୍ୟ ପାଇଛନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଅଧିକ ଦ୍ରୁତ ହାରରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରୁଥାନ୍ତେ, ଏବଂ ଜଗତ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଅଧିକ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିପାରୁଥାନ୍ତେ। ଯେମାନେ ନିଜ ଆଲୋକର ଗର୍ବ କରନ୍ତି, ତଥାପି ତାହାରେ ଚାଲିବାରେ ବିଫଳ ହୋନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହନ୍ତି, ‘କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ବିଚାରଦିନରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଟାୟର ଓ ସୀଦୋନର ଅବସ୍ଥା ଅଧିକ ସହନୀୟ ହେବ। ଏବଂ ହେ କପର୍ନାହୁମ [Seventh-day Adventists, who have had great light], ତୁମେ, ଯେ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ନତ ହୋଇଛ [ବିଶେଷାଧିକାରର ଦୃଷ୍ଟିରୁ], ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନମାଇ ଦିଆଯିବ; କାରଣ ଯେ ସମସ୍ତ ପରାକ୍ରମୀ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କରାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଯଦି ସୋଦୋମରେ କରାଯାଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେ ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଆନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି, ବିଚାରଦିନରେ ତୁମ ତୁଳନାରେ ସୋଦୋମ ଦେଶର ଅବସ୍ଥା ଅଧିକ ସହନୀୟ ହେବ।’ ସେ ସମୟରେ ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ‘ହେ ପିତା, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମର ଧନ୍ୟବାଦ କରୁଛି, କାରଣ ତୁମେ ଏହି ସବୁ କଥା ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିବେକୀମାନଙ୍କଠାରୁ [ନିଜମାନଙ୍କ ନିଜ ମୂଲ୍ୟାୟନରେ] ଲୁଚାଇ ରଖିଛ, ଏବଂ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛ।’”

“‘ଏବଂ ଏବେ, ତୁମେମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବାରୁ, ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଉଠି ତୁମେମାନଙ୍କୁ କହୁଥିଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେମାନେ ଶୁଣିଲା ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମେମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲା ନାହିଁ; ତେଣୁ ଯେପରି ମୁଁ ଶୀଲୋହ ପ୍ରତି କରିଛି, ସେହିପରି ମୁଁ ଏହି ଗୃହ ପ୍ରତି, ଯାହା ମୋର ନାମରେ ଅଭିହିତ ଏବଂ ଯାହାରେ ତୁମେମାନେ ଭରସା କରୁଛ, ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନ ପ୍ରତି, ଯାହାକି ମୁଁ ତୁମେମାନଙ୍କୁ ଓ ତୁମ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି, ସେହିପରି କରିବି। ଏବଂ ଯେପରି ମୁଁ ତୁମେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଇଫ୍ରାଇମର ସମଗ୍ର ବଂଶକୁ, ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ସେହିପରି ମୁଁ ତୁମେମାନଙ୍କୁ ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବାହାର କରିଦେବି।’”

“ପ୍ରଭୁ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ଗୁରୁତ୍ୱର ସଂସ୍ଥାମାନ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାର୍ଥିବ ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କ ପରି ପରିଚାଳିତ କରାଯିବ ନାହିଁ, ବରଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ପରିଚାଳିତ କରାଯିବ। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରତି ଏକନିଷ୍ଠ ଦୃଷ୍ଟି ରଖି ପରିଚାଳିତ କରାଯିବ, ଯେପରି ସବୁ ପ୍ରକାର ଉପାୟରେ ନାଶମାନ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇପାରିବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆତ୍ମାଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟମାନ ଆସିଛି, ତଥାପି ଅନେକେ ତାଡ଼ନା, ସତର୍କବାଣୀ ଓ ପରାମର୍ଶମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେଇନାହାନ୍ତି।”

“‘ହେ ମୂର୍ଖ ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ବିବେକହୀନମାନେ, ଏହାକୁ ଏବେ ଶୁଣ; ତୁମମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଛି, ତଥାପି ଦେଖୁ ନାହାଁ; କାନ ଅଛି, ତଥାପି ଶୁଣୁ ନାହାଁ; ଯିହୋବା କହୁଛନ୍ତି, ତୁମେ କି ମୋତେ ଭୟ କରିବ ନାହିଁ? ମୋର ସନ୍ନିଧାନରେ କି ତୁମେ କମ୍ପିତ ହେବ ନାହିଁ? ମୁଁ ସମୁଦ୍ର ପାଇଁ ବାଲୁକାକୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସୀମାରୂପେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛି, ଯେପରି ସେ ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ ନାହିଁ; ତାହାର ତରଙ୍ଗମାନେ ଯଦିଓ ଉତ୍ତାଳିତ ହୁଅନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ବିଜୟୀ ହୋଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ଯଦିଓ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ତଥାପି ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ବିଦ୍ରୋହୀ ଓ ଅବାଧ୍ୟ; ସେମାନେ ବିମୁଖ ହୋଇ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ମଧ୍ୟ କହୁ ନାହାଁନ୍ତି, ଆସ, ଆମେ ଏବେ ଆମ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା, ଯିଏ ତାଙ୍କ ସମୟରେ ଆମକୁ ବର୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, ଆଗୁଆ ବର୍ଷା ଓ ପଛୁଆ ବର୍ଷା ଉଭୟ; ସେ ଆମ ପାଇଁ ଫସଲ କାଟିବାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସପ୍ତାହଗୁଡ଼ିକୁ ସଂରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି। ତୁମମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ ଏହି ସମସ୍ତକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଇଛି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କର ପାପ ତୁମମାନଙ୍କଠାରୁ ଭଲ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କୁ ରୋକିରଖିଛି.... ସେମାନେ ନ୍ୟାୟ କରୁ ନାହାଁନ୍ତି—ପିତୃହୀନଙ୍କ ମାମଲାର ନ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ—ତଥାପି ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ଅଧିକାରର ନ୍ୟାୟ ସେମାନେ କରୁ ନାହାଁନ୍ତି। ଯିହୋବା କହୁଛନ୍ତି, ଏହି ସବୁ କାରଣରେ ମୁଁ କି ଦଣ୍ଡ ଦେବି ନାହିଁ? ଏପରି ଜାତି ଉପରେ ମୋର ପ୍ରାଣ କି ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବ ନାହିଁ?’”

“ପ୍ରଭୁ କି ବାଧ୍ୟ ହେବେ କହିବାକୁ, ‘ତୁମେ ଏହି ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନି, ନାହିଁ କି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା ଉଠାଅନି, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଅନୁରୋଧ କରନି; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ କଥା ଶୁଣିବି ନାହିଁ’? ‘ଏହି କାରଣରେ ବର୍ଷାଧାରା ବନ୍ଦ ରହିଛି, ଏବଂ ଶେଷ ବର୍ଷା ହୋଇନାହିଁ.... ତୁମେ କି ଏହି ସମୟରୁ ମୋ ପାଖରେ ଆର୍ତ୍ତ ସ୍ୱରରେ କହିବ ନାହିଁ, ହେ ମୋର ପିତା, ତୁମେ ମୋର ଯୌବନକାଳର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ?’” Review and Herald, August 1, 1893.