ଆମେ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରୁଛୁ, ଯାହାକୁ ଯିହୁଦା ଗୋଷ୍ଠୀର ସିଂହ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉନ୍ମୋଚନ କରୁଛନ୍ତି। ଆମେ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ସୁସଙ୍ଗତ କ୍ରମରେ ସମନ୍ୱୟ କରୁଛୁ, ଯେପରିକି ଯୋଏଲଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିପାରିବୁ, ଯାହାକୁ ପେତ୍ର ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଅନ୍ତ୍ୟବର୍ଷାର ବାର୍ତ୍ତା ଭାବେ ପରିଚିତ କରିଥିଲେ। ଆମେ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ଅଗ୍ରସର ହେଉଛୁ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଛି, ଏବଂ ଯେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ଅନ୍ତିମ ପୃଥକ୍କରଣ ସାଧନ କରେ, ଯେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସତ୍ୟ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲେ ସଦା ପ୍ରକାଶ ପାଉଥାଏ। ଆମେ ଏହି ସମାନ ଉନ୍ମୋଚିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ପୃଥକ୍କରଣ କରୁଥିବା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବଚନ ଭାବେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ବଚନ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛୁ। ତୃତୀୟ ଦୂତ ଉଭୟେ ଶୋଧନ ଓ ପରିଶୁଦ୍ଧି ସାଧନ କରନ୍ତି।
୨୦୨୩ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରୁ, ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ କ୍ରମଶଃ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ବାହ୍ୟ ଓ ଆନ୍ତରିକ ରେଖାମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଦ୍ରାଖୋଲା କରୁଛନ୍ତି। ଏବେ ଆମେ ପିତରଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ବୁଝିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମାଥିଉର ପୁସ୍ତକ ଖୋଲୁଛୁ। ପିତର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ତାଙ୍କ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କନ୍ୟାବଧୂ ସହିତ ଥିବା ଚୁକ୍ତିସମ୍ବନ୍ଧର ଏକ ପ୍ରତୀକ—ସେହି ଚର୍ଚ୍ଚ, ଯାହାକି ସେ ଶିଳା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କରିବେ। ପିତର ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କନ୍ୟାବଧୂ—ଉଭୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ମାଥିଉର ଏଗାର ଓ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ମଧ୍ୟ ପଦ୍ୟରେ ପିତରଙ୍କୁ ସେହି ନିଷ୍କଳଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟମାନେ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ସମାନାନ୍ତର ରେଖାମାନଙ୍କର ଏଗାରରୁ ବାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟମାନେ ଅଟନ୍ତି। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପିତର ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ଅନୁଛେଦରେ ସେ କାଇସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ଦାନିଏଲ 11:13–15 ର ପାନିଅମ୍ ଅଟେ।
ପେତ୍ର ପାନିଉମରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହିପରି ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନରେ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ କକ୍ଷରେ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ, ଏବଂ ପରେ ମନ୍ଦିରରେ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଛଅ ଘଣ୍ଟା ସେହି ସମୟାବଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଜଣଙ୍କୁ ସିଲ୍ କରାଯାଉଛି, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନର ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର କ୍ରୁଶବିଧା ମଧ୍ୟ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଯାହା ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ନେଇଗଲା; ଏବଂ ସେହି ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁର ଆରମ୍ଭ କଲା, ଯାହା ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଦିନରେ ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ପେତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଶେଷ ହେଲା। ଯେତେବେଳେ ଦିବ୍ୟ ବିଧାନ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସୁସମାଚାର ପଠାଇଲା, କର୍ନେଲିଉସ୍ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି ପଠାଇଲେ। ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରଭାତୀୟ ନିବେଦନକୁ ଏବଂ ନବମ ଘଣ୍ଟା ସାନ୍ଧ୍ୟକାଳୀନ ନିବେଦନକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।
ଛଅ-ଘଣ୍ଟିଆ ଅବଧିଟି ଏକ୍ସେଟର କ୍ୟାମ୍ପ ସଭାର ଅବଧି ଏବଂ ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର ୧୮୪୪ ର ମହା ନିରାଶା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ, ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷରେ, ଯେତେବେଳେ ଯୁଦାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ମଥିୟାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ପିତରଙ୍କୁ ସେହି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ ଆସୁଥିବାରୂପେ ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇଛି, ଯେମାନେ ମିଶି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ଗଠନ କରନ୍ତି। ତା’ପରେ ସେହି ସଂଖ୍ୟା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥାଏ। ଏହି କଥାନକରେ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମୋନ୍ନତି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।
ପେତ୍ର ପ୍ରଥମେ ଉପର କୋଠାରୀରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାହା ପରେ ମନ୍ଦିରରେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ଉପର କୋଠାରୀରେ ଅଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟା; ଏବଂ ମନ୍ଦିରରେ, ସେତେବେଳେ ନବମ ଘଣ୍ଟା। ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ହୋଇଥିବା ପ୍ରସ୍ତୁତି ତିନି ହଜାର ପ୍ରାଣର ବପ୍ତିସ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା।
ଯେମାନେ ଆନନ୍ଦର ସହିତ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେମାନେ ବପ୍ତିସ୍ମା ଗ୍ରହଣ କଲେ; ଏବଂ ସେହି ଦିନ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରାୟ ତିନି ହଜାର ପ୍ରାଣୀ ଯୋଗ ହେଲେ। ପ୍ରେରିତ 2:41।
ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷରେ ଥିବା ସଂଖ୍ୟାଙ୍କନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ମନ୍ଦିର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟକାଳ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କିତ ହେବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଜଣ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀକତାର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ, ଯାହା ସତ୍ୟରୂପେ ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ। ଧର୍ମୀକତା ହେଉଛି ମଣିଷର ଗୌରବକୁ ଧୂଳିରେ ମିଶାଇ ଦେବାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯେପରି ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯଥାର୍ଥଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି।
“ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଗଣାଯିବା କ’ଣ? ଏହା ହେଉଛି ମଣିଷର ମହିମାକୁ ଧୂଳିରେ ପତିତ କରିବାରେ ଏବଂ ମଣିଷ ପାଇଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ସେ ନିଜ ପାଇଁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ସ୍ୱୟଂ ଶୂନ୍ୟତାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧର୍ମିକତାରେ ପରିଧାନିତ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସମଗ୍ର ଦିନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଓ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦର୍ଶନ କରି କରି ସେମାନେ ସେହି ଏକେ ଛବିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଉଛନ୍ତି। ପୁନର୍ଜନ୍ମ କ’ଣ? ଏହା ହେଉଛି ମଣିଷଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱଭାବ କ’ଣ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରିବା—ଯେ, ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅମୂଲ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ମୂଲ୍ୟହୀନ। ଏହି ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକ ତୁମେ କେବେ ଶିଖିନାହାଁ। ଆହା, ତୁମେ ଯଦି ମାନବ ଆତ୍ମାର ମୂଲ୍ୟକୁ ଅନୁଭବ କରିପାରୁଥାନ୍ତା।” Manuscript Releases, volume 20, 117.
ଏକଶେ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ନ୍ୟାୟୀକରଣର ସନ୍ଦେଶର ଏକ ଉଦାହରଣ ହେଉଛନ୍ତି ଗିଦିଓନ, ଯିଏ ଏକ ଚୁକ୍ତିର ମନୁଷ୍ୟ, କାରଣ ତାଙ୍କର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ଯେରୁବ୍ବାଲ ହୋଇଥିଲା। ଗିଦିଓନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଏହାରେ ସଂକଳିତ ଥିଲା ଯେ ସେ ଏକ ଜ୍ୱଲନ୍ତ ମଶାଳକୁ ଏକ ମାଟିର ପାତ୍ର ଭିତରେ ରଖିଲେ, ପରେ ସେହି ପାତ୍ରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ତୁରୀ ବାଜାଇ କହିଉଠିଲେ, “ପ୍ରଭୁଙ୍କର ତରୱାରି ଏବଂ ଗିଦିଓନଙ୍କର।” ଗିଦିଓନଙ୍କର ତରୱାରି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ତରୱାରି ମଧ୍ୟ ଥିଲା, କାରଣ ତରୱାରି ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ବାକ୍ୟ, ଯାହା ଦେବତ୍ୱ ଓ ମାନବତାର ସଂଯୋଗ। ସେହି ସନ୍ଦେଶ ତାଙ୍କର ତୁରୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଘୋଷଣାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଗଲା, ଯେବେ ସେ ପାତ୍ରକୁ ଭାଙ୍ଗିଲେ। ପାତ୍ର ହେଉଛି ମାନବତା, ଯାହାକୁ ଭଙ୍ଗିତ ହେବାକୁ, କିମ୍ବା ଧୂଳିରେ ନମ୍ର କରାଯିବାକୁ ପଡ଼େ, ଯେପରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଲୋକର ମହିମା ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇପାରେ।
ସନ୍ଦେଶକୁ ଘୋଷଣା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଗିଦିଓନ୍ ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ ୩୦୦ ଜଣ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କଲେ। ସେହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶେଷ ହେବାବେଳେ, ଗିଦିଓନଙ୍କ ପାଖରେ ତିନି ଶତ ପୁରୁଷ ଥିଲେ। ୩୦୦ ହେଉଛି ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟରେ ଥିବା ତିନି ହଜାରଙ୍କର ଦଶମାଂଶ। ସେମାନେ ଏଜିକିଏଲ୍ ତିରିଶି-ସାତରେ ଉତ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ସେହି ସେନାବଳଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଅନନ୍ତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଏହିପରି ସେ ମୋତେ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା କଲେ, ମୁଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କଲି; ତେବେ ଶ୍ୱାସ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଜୀବିତ ହେଲେ, ଓ ନିଜ ନିଜ ପାଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ—ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ ସେନାବଳ। ତାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଏହି ଅସ୍ଥିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଇସ୍ରାଏଲର ସମଗ୍ର ଗୃହ; ଦେଖ, ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି, ଆମର ଅସ୍ଥିମାନେ ଶୁଖିଯାଇଛି, ଆମର ଆଶା ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା; ଆମେ ଆମ ଭାଗରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇପଡ଼ିଛୁ। ଯିହିଜ୍କେଲ ୩୭:୧୦, ୧୧।
ଇସ୍ରାଏଲର ଗୃହ ତାହାର ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ଅଂଶମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ଯିହିଜ୍କେଲ ଏହା ଦର୍ଶାଇବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ଯେ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଇଥିବା ଯିହୁଦା ଓ ଏଫ୍ରାଇମର ଅଂଶମାନେ କିପରି ଏକ ଜାତି ହେବେ। ସେହି ସେନା ଦୁଇଟି ଲାଠି ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥକ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯେବେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ନିୟମରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେବେ ସେମାନେ ଏକ ଲାଠିରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଏହା ସହିତ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶାନ୍ତିର ଏକ ଚୁକ୍ତି କରିବି; ତାହା ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଅନନ୍ତ ଚୁକ୍ତି ହେବ; ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି, ସେମାନଙ୍କୁ ବହୁଗୁଣିତ କରିବି, ଏବଂ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ପବିତ୍ରାଳୟ ସ୍ଥାପନ କରିବି। ମୋର ନିବାସ-ତମ୍ବୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିବ; ହଁ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ହେବି, ଏବଂ ସେମାନେ ମୋର ଲୋକ ହେବେ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ମୋର ପବିତ୍ରାଳୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବ, ସେତେବେଳେ ଅନ୍ୟଜାତିମାନେ ଜାଣିବେ ଯେ ମୁଁ, ସଦାପ୍ରଭୁ, ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ଯିହିଜ୍କେଲ 37:26–28।
“ଅନ୍ୟଜାତିମାନେ ଜାଣିବେ ଯେ ପ୍ରଭୁ” ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୋଗ, ମାନବୀୟ ମନ୍ଦିରର ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିର ସହିତ ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଏହା ଘଟେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତ 300 ଜଣଙ୍କୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ସେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱ କେବଳ ଏକ ଏହିପରି ଜନସମୁଦାୟକୁ ଦେଖି ସତର୍କ କରାଯାଇପାରେ, ଯେମାନେ ରବିବାର ନିୟମର ସଙ୍କଟକାଳରେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇଥାନ୍ତି।
“ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ପୃଥିବୀକୁ ପାପ, ଧାର୍ମିକତା ଓ ବିଚାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିବା। ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବାମାନେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇ, ଉଚ୍ଚ ଓ ପବିତ୍ର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଆଚରଣ କରି, ଏବଂ ଉଚ୍ଚ, ଉଦାତ୍ତ ଅର୍ଥରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବାମାନେ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଦତଳେ ଦଳନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପୃଥକ୍କରଣର ରେଖାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର, ପୃଥିବୀକୁ ସତର୍କ କରାଯାଇପାରିବ। ଆତ୍ମାଙ୍କର ପବିତ୍ରୀକରଣ, ଯେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ଅଛି ଏବଂ ଯେମାନେ ଜାଲିଆତି ବିଶ୍ରାମଦିନକୁ ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ବିଶେଷରୂପେ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପରୀକ୍ଷା ଆସିଲେ, ପଶୁର ଚିହ୍ନ କ’ଣ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। ସେହିଟି ହେଉଛି ରବିବାର ପାଳନ। ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ଶୁଣିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିନକୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନେ କରି ଚାଲୁଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ପାପମନୁଷ୍ୟର ଚିହ୍ନ ବହନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ସମୟ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଭାବିଥିଲା।” Bible Training School, December 1, 1903.
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ପବିତ୍ରାଳୟ ତାଙ୍କର ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ମଣ୍ଡଳୀ ଯୋଧ୍ୟା ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ଯେ ନିୟମର ଉଲ୍ଲେଖ ଇହିଜିକିଏଲ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଦୁଇଟି ଲାଠିର ସଂଯୋଗ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ମିଶି ଏକ ଜାତି ଗଠନ କରନ୍ତି।
ସେମାନଙ୍କୁ କହ, ପ୍ରଭୁ ଯେହୋବା ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି: ଦେଖ, ମୁଁ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଲାଠି, ଯାହା ଇଫ୍ରୟିମର ହାତରେ ଅଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଚର ଇସ୍ରାଏଲର ଗୋଷ୍ଠୀମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି; ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାହାଙ୍କ ସହ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିହୁଦାର ଲାଠି ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଲାଠି କରିଦେବି; ଏବଂ ସେମାନେ ମୋର ହାତରେ ଏକ ହେବେ। ତୁମେ ଯେଉଁ ଲାଠିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଲେଖୁଛ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁର ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ ହାତରେ ରହିବ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କହ,
ଏହିପରି ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର କହୁଛନ୍ତି; ଦେଖ, ଇସ୍ରାଏଲର ସନ୍ତାନମାନେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜାତିମଧ୍ୟରେ ଯାଇଛନ୍ତି, ସେହି ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନେବି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରି, ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ଦେଶକୁ ଆଣିବି। ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା ସେହି ଦେଶରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଜାତି କରିବି; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ରାଜା ରାଜା ହେବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଆଉ କେବେ ଦୁଇ ଜାତି ହେବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଆଉ କେବେ ଦୁଇ ରାଜ୍ୟରେ ବିଭକ୍ତ ହେବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଆଉ ନିଜ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ସହିତ, କିମ୍ବା ନିଜ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁମାନ ସହିତ, କିମ୍ବା ନିଜ କୌଣସି ଅପରାଧ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଅଶୁଚି କରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବାସସ୍ଥାନରେ ପାପ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସମସ୍ତରୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବି; ଏପରି ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରଜା ହେବେ, ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ହେବି। ଯିହିଜ୍କେଲ 37:19–23।
ଏଫ୍ରାଇମର ଲାଠି ଏବଂ ଯିହୁଦାର ଲାଠି ହେଉଛି ଏଫ୍ରାଇମ ଏବଂ ଯିହୁଦାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି 2520 ବର୍ଷୀୟ ବିକୀରଣ, ଯେଉଁମାନେ କ୍ରମେ 1798 ଓ ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ରେ ସମାପ୍ତିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେମାନେ ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ରେ ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲର ଏକମାତ୍ର ଜାତିରେ ପରିଣତ ହେଲେ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନକୁ, ଶୁଦ୍ଧ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେହି ଇତିହାସ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସର ପ୍ରତିରୂପ, ଯେଉଁମାନେ ରବିବାରୀୟ ଆଇନ ସମୟରେ ହଠାତ୍ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସୁଥିବା ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଶୋଧିତ ଓ ପବିତ୍ରୀକୃତ (ଶୁଦ୍ଧ) କରାଯିବେ। ଯେତେବେଳେ ସେହି ପରିଶୋଧନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ରବିବାରୀୟ ଆଇନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ, ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀର ଉପରେ ଏକ ରାଜା ରହିବେ, ଏବଂ ସେହି ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ଦାଉଦ, ଯିଏ ତିରିଶି ବର୍ଷ ବୟସରେ ନିଜ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ମାଥିଉ ଅଧ୍ୟାୟ 1 ରେ ଯିଏ ଅବ୍ରାହାମଠାରୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପିଢ଼ି ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ସେହି ଏକେ ଦାଉଦ। ଏହା ରବିବାରୀୟ ଆଇନ ସମୟରେ ଦାଉଦ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ତୃତୀୟ ସାକ୍ଷୀକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଦୁଇଟି ଲାଠିରୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ସେହି ପରାକ୍ରମୀ ସେନାକୁ, ଯେତେବେଳେ ମଣ୍ଡଳୀକୁ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନଙ୍କଠାରୁ ପରିଶୋଧିତ କରାଯାଏ, ରାଜା ଦାଉଦ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମୋର ସେବକ ଦାଉଦ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜା ହେବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଜଣେ ମାତ୍ର ମେଷପାଳକକୁ ପାଇବେ; ସେମାନେ ମୋର ବିଚାରମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ, ଏବଂ ମୋର ବିଧିମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାର୍ଯ୍ୟରୂପେ ପରିଣତ କରିବେ। ଏବଂ ଯେ ଦେଶକୁ ମୁଁ ମୋର ସେବକ ଯାକୋବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି, ଯେଠାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ବାସ କରିଥିଲେ, ସେହି ଦେଶରେ ସେମାନେ ବାସ କରିବେ; ହଁ, ସେମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଚିରକାଳ ସେଠାରେ ବାସ କରିବେ; ଏବଂ ମୋର ସେବକ ଦାଉଦ ସଦାକାଳ ସେମାନଙ୍କ ରାଜକୁମାର ହେବେ। ଯିହିଜ୍କେଲ 37:24, 25.
ସେହି ସେନାବଳୀ ପ୍ରଥମ ପେତ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ପୁରୋହିତମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ନିଜ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ବୟସର ହୁଅନ୍ତି।
ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ସଜୀବ ପାଥରମାନଙ୍କ ପରି ଆତ୍ମିକ ଗୃହରୂପେ, ଏକ ପବିତ୍ର ପୁରୋହିତତ୍ୱରୂପେ ନିର୍ମିତ ହେଉଛ, ଯେପରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ଆତ୍ମିକ ବଲିଦାନମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିପାରିବ। ୧ ପିତର ୨:୫।
ସେହି ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ତିନିଶେ ମିଲେରାଇଟ୍ ପ୍ରଚାରକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରାଯାଇଥିଲା; ସେମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ତିନିଶେ 1843 ଚାର୍ଟକୁ ନେଇ, ସେହି ଚାର୍ଟମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରି ନିଜମାନଙ୍କ ପିଢ଼ୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ସନ୍ଦେଶ ପହଞ୍ଚାଇଥିଲେ।
“ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ଆଲୋଚନା ପରେ, ଏହାସଦୃଶ ତିନି ଶତ ପ୍ରତି ଲିଥୋଗ୍ରାଫ କରାଇବା ପାଇଁ ସର୍ବସମ୍ମତିକ୍ରମେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା, ଏବଂ ଶୀଘ୍ରହିଁ ସେହି କାମ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ‘’43 ଚାର୍ଟସ୍’ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲା। ଏହା ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ମିଳନୀ ଥିଲା।” The Autobiography of Joseph Bates, 263.
“ଏବେ ଆମର ଇତିହାସ ଦେଖାଏ ଯେ, ୱିଲିଅମ୍ ମିଲର୍ ଯେଉଁ ସମାନ କାଳକ୍ରମିକ ଚାର୍ଟମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ, ସେହିମାନଙ୍କୁ ଆଧାର କରି ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ଶତାଧିକ ଲୋକ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଏକେ ଢାଞ୍ଚାର। ସେତେବେଳେ ସନ୍ଦେଶର ଏକତା ଥିଲା—ସମସ୍ତେ ଏକେ ବିଷୟରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ, 1844 ମସିହାରେ, ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ।” Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.
୩୦୦ ମିଲରାଇଟ ପ୍ରଚାରକମାନେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସକାଳରେ ନିଜମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ପ୍ରକାଶନ ଆମକୁ ଜଣାଏ ଯେ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଅଟନ୍ତି। ଯୋସେଫ ବେଟ୍ସଙ୍କ ଅନୁସାରେ ସେମାନେ “ଏକେ ଢାଞ୍ଚାର” ଥିଲେ। ଗିଦିଓନ ନିଜର ତିନିଶେ ସେନାକୁ ସେ ଯେପରି କଲେ ସେହିପରି କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଗିଦିଓନଙ୍କ ତିନିଶେ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଯେମାନେ ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେହି ୩୦୦ ମିଲରାଇଟ ପ୍ରଚାରକମାନେ 9/11 ରେ ସରିବଦ୍ଧ ହେବାକୁ ଅଛନ୍ତି, ଯେଠାରେ ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶ ଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ତାହା ପରେ ଯେରୁବ୍ବାଆଲ, ଅର୍ଥାତ୍ ଗିଦିଓନ, ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ପ୍ରଭାତେ ଶୀଘ୍ର ଉଠି ହାରୋଦର କୂଆଁ ପାଖରେ ଶିବିର ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଏବଂ ମିଦ୍ୟାନୀୟମାନଙ୍କର ଶିବିର ସେମାନଙ୍କ ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ଉପତ୍ୟକାଭିତରେ ମୋରେହ ପର୍ବତ ପାଖରେ ଥିଲା। ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଗିଦିଓନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୋତେ ସହିତ ଯେମାନେ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଅଧିକ, ଯେପରି ମୁଁ ମିଦ୍ୟାନୀୟମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିଦେବି; ନହେଲେ ଇସ୍ରାଏଲ ମୋ ବିରୋଧରେ ଆତ୍ମଗର୍ବ କରି କହିବ, ‘ମୋର ନିଜ ହାତ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିଛି।’ ଏହିହେତୁ ଏବେ ଯାଇ ଲୋକମାନଙ୍କ କାନରେ ଘୋଷଣା କରି କହ, ‘ଯେ କେହି ଭୀତ ଓ ଭୟଭୀତ, ସେ ଫେରିଯାଉ, ଏବଂ ଗିଲିଆଦ ପର୍ବତରୁ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁ।’” ତେଣୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଇଶ ହଜାର ଫେରିଗଲେ; ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ। ପୁନର୍ବାର ସଦାପ୍ରଭୁ ଗିଦିଓନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଲୋକ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଅଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ପାଣି ନିକଟକୁ ନେଇଯା, ଏବଂ ସେଠାରେ ମୁଁ ତୋର ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବି; ତାହାହେଲେ ଯାହା ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୋତେ କହିବି, ‘ଏହି ଲୋକ ତୋତେ ସହିତ ଯିବ,’ ସେଇ ତୋତେ ସହିତ ଯିବ; ଏବଂ ଯାହା ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୋତେ କହିବି, ‘ଏହି ଲୋକ ତୋତେ ସହିତ ଯିବ ନାହିଁ,’ ସେଇ ଯିବ ନାହିଁ।”
ତେଣୁ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପାଣି ନିକଟକୁ ନେଲେ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଗିଦିଓନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେ କେହି କୁକୁର ଯେପରି ତାହାର ଜିଭ୍ୟାରେ ପାଣି ଚଟେ, ସେପରି ଜିଭ୍ୟାରେ ପାଣି ଚଟିବ, ତାହାକୁ ତୁମେ ଅଲଗା କରି ରଖିବ; ସେହିପରି ଯେ କେହି ପାଣି ପିବା ପାଇଁ ନିଜ ହାଟୁ ଉପରେ ନମି ପଡ଼ିବ, ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଅଲଗା କରିବ।” ଏବଂ ଯେମାନେ ନିଜ ହାତରେ ପାଣି ନେଇ ମୁଖକୁ ଦେଇ ଚଟିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ତିନିଶେ ପୁରୁଷ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଣି ପିବା ପାଇଁ ନିଜ ହାଟୁ ଉପରେ ନମି ପଡ଼ିଥିଲେ। ବିଚାରକର୍ତ୍ତା 7:1–6.
ଗିଦିଓନଙ୍କ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ଯେରୁବ୍ବାଆଲ ହୋଇଥାଏ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ବାଆଲଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରିବା।” ଗିଦିଓନର ଅର୍ଥ “କାଟି ପକାଇବାଳା,” ଏବଂ ଯୋହନ ବାପ୍ତିସ୍ତା ବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ କୁଠାର ରଖିଥିଲେ। ଯୋହନ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶବାହକ ଉଇଲିଅମ୍ ମିଲରଙ୍କ ଏକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲେ, ଯେଠାରେ ଗିଦିଓନଙ୍କ ସମ୍ମିଳନ ହୁଏ। ତିନି ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଗିଦିଓନ ହେଲେ ମିଲର, ଆଲ୍ଫା ଏଲୀୟ।
ମିଦ୍ୟାନୀୟମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଶତ୍ରୁ, ଏବଂ ସେମାନେ ମୋରେହ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଶିବିର ପତାଇଥିଲେ, ଓ ଗିଦିଓନ୍ ହରୋଦର କୂଆ ପାଖରେ ଥିଲେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ଭୟ ଓ ଆତଙ୍କ। 9/11 ଆତଙ୍କବାଦକୁ ପରିଚୟ କରାଇଲା, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଆହ୍ୱାନ। ଗିଦିଓନ୍ 9/11 ରେ, ହରୋଦର କୂଆ (ଆତଙ୍କବାଦ) ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଶତ୍ରୁ ଉପତ୍ୟକାରେ ମୋରେହ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଅଛି, ଯାହାର ଅର୍ଥ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷା। 9/11 ସମୟରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ଛିଟା, ଯାହା ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷା ଅଟେ, ମୋରେହ ପାହାଡ଼ରୁ ପଡ଼ିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା। ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରଥମଟି ପରେ, ବାଇଶ ହଜାରଙ୍କୁ ଗିଲିଆଦ ପର୍ବତରୁ ଘରକୁ ପଠାଯାଇଥିଲା। ଗିଲିଆଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପଥଚିହ୍ନ, ଏବଂ ଯେଉଁ ପଥଚିହ୍ନରେ ସେହି ବାଇଶ ହଜାରଙ୍କୁ ଘରକୁ ପଠାଯାଇଥିଲା, ସେହିଟି ହେଉଛି ଏପ୍ରିଲ 19, 1844 କିମ୍ବା ଜୁଲାଇ 18, 2020 ର ପ୍ରଥମ ନିରାଶା। ବାଇଶ ପ୍ରଥମ ନିରାଶାର ପଥଚିହ୍ନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେପରି 22 ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ରେ ବଡ଼ ନିରାଶା ଆସିଥିବା ଦିନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ଜଳର ପରୀକ୍ଷା; ଏହାକୁ ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଏକ୍ସେଟର ଶିବିର-ସଭା ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଜଳ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦୁଇଟି ତମ୍ବୁ ଥିଲା; ଏହିପରି ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ଏକ୍ସେଟରର ଅର୍ଥ “ଜଳ ଉପରେ ଦୁର୍ଗ,” ଏବଂ ଅନ୍ୟ ତମ୍ବୁଟି ୱାଟରଟାଉନରୁ ଆସିଥିବା ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିଷ୍ଠିତ ଥିଲା। ଏକ୍ସେଟର ଗିଦିୟୋନଙ୍କ ଜଳ-ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଧାନ ବିଷୟ ଜଳ ଏତେକି ନୁହେଁ, ବରଂ ଜଳ ପିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ପଦ୍ଧତି ଥିଲା। ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ଜଳକୁ ହାତରେ ଉଠାଇ ନେଉଥିବାବେଳେ ଆଗକୁ ଚାଲି ଯିବାକୁ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ଲାନ୍ତ ଥିଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଚାଲିଲା। ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ଥିଲା କ୍ଲାନ୍ତ ଶ୍ରେଣୀ, ଯାହା ଭଲ ଯାତ୍ରିଣୀ ରାହେଲଙ୍କ ବିପରୀତରେ ଲେଆଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ହୋଇଥିଲା।
Future for America ର ସେବକାର୍ଯ୍ୟ 9/11 ରେ ଗିଦିଓନ୍ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରଥମଟି ଗିଦିଓନଙ୍କ ଦଳରୁ ଏକ ବଡ଼ ଶ୍ରେଣୀକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ବାହାର କରିଦେବ। 9/11 ର ଆତଙ୍କବାଦ ହାରୋଦର କୂଆର ଭୟ ଓ ଆତଙ୍କକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ମୋରେହର ପାହାଡ଼ ଶେଷ ବର୍ଷାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। 18 ଜୁଲାଇ 2020 ରେ ଏକ ପୃଥକୀକରଣ ଘଟିଲା, ଯେତେବେଳେ ବାଇଶ ହଜାର ଚାଲିଗଲେ; ଏହିପରି ଭାବେ ବାଇଶ ସଂଖ୍ୟା ସହ ବିଳମ୍ବ ସମୟର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରାଗଲା। ଗିଦିଓନଙ୍କ ତିନିଶେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋନ୍ତି, ଯାହା ଯିଶାୟା ଅଠାଇଶରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିବା ଶେଷ ବର୍ଷାର ପଦ୍ଧତିର ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ।
ପେତ୍ର ପାନିଅମ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟ ହେଉଛି ରବିବାର ଆଇନ, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ୧୧:୧୬ ମଧ୍ୟ ରବିବାର ଆଇନ ଅଟେ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ୧୧ମ ଅଧ୍ୟାୟର ୧୩ରୁ ୧୫ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାନିଅମ୍, ଏବଂ ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ସେହି ବାହ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯାହା ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ; ଏବଂ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପେତ୍ର, ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ, ସେହି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ଯାହା ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ। ବାହ୍ୟ ରେଖା ସେହି ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛି ଯାହା ପଶୁର ଚିହ୍ନକୁ ନେଇଯାଏ, ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ରେଖା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛି। ପେତ୍ର, ଏହି ଦୁଇଥର୍ଣ୍ଣ—ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ—ଇତିହାସରେ, ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଛି, ଏପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତୀକ ଥିବାରୁ, ପବିତ୍ରଶାସ୍ତ୍ରର ପୃଷ୍ଠସ୍ଥ ପାଠନର ତଳେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ ମନେ ହେଲା।
ମାଥିଉର ପୁସ୍ତକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ସେହି ବାରୋଟି ମସୀହୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। “ଶେଷ କାଳ” ଏକ ସୁଧାରମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଯେପରି ଆହରୋନ ଓ ମୋଶାଙ୍କ ଜନ୍ମ ମୋଶାଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀରେ—ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଲ୍ଫାରେ—“ଶେଷ କାଳ”କୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା, ସେପରି ଯୋହନଙ୍କ ଜନ୍ମ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାତି ଯୀଶୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ 1989 ମସିହାରେ “ଶେଷ କାଳ”କୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା। ବାରୋଟି ମସୀହୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ବିଚାର କରିବା ଯୋଗ୍ୟ କି ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ରଖାଗଲେ, ସେଥି ଅଧିକ ଚିନ୍ତନୋଦ୍ଦୀପକ ହୋଇଉଠେ। ମାଥିଉରେ ମିଳୁଥିବା ପରି ଏତେ ସଂଖ୍ୟକ ମସୀହୀୟ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଆଉ କେଉଁ ବାଇବେଲୀୟ ପୁସ୍ତକ ଚିହ୍ନିତ କରେ?
“ପୃଥିବୀରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହାନ ସଂଶୋଧନ କିମ୍ବା ଧାର୍ମିକ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ଗଭୀର ଭାବରେ ଚମତ୍କାରଜନକ ସାଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ମଣିଷମାନଙ୍କ ସହ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବହାରର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଏକେଇ ରହିଥାଏ। ବର୍ତ୍ତମାନର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କର ଅତୀତର ଆନ୍ଦୋଳନସମୂହ ସହ ସମାନ୍ତରାଳ ଅଛି, ଏବଂ ପୂର୍ବତନ ଯୁଗମାନଙ୍କରେ ମଣ୍ଡଳୀର ଅନୁଭବ ଆମର ନିଜ ସମୟ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଶିକ୍ଷା ଧାରଣ କରେ।” The Great Controversy, 343.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂସ୍କାରମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନର ଗୋଟିଏ ଆରମ୍ଭିକ ବିନ୍ଦୁ ରହେ, ଯାହାକୁ ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକରେ “ଶେଷ ସମୟ” ବୋଲି ଅଭିହିତ କରାଯାଇଛି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସଂସ୍କାରମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଶେଷ ସମୟ ଥିଲା ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ, ଯାହା 1798 ଓ 1989—ଉଭୟଙ୍କର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଚିତ୍ରଣ କରିଥିଲା,
ପ୍ରଥମ ମସିହାନୀୟ ପଥଚିହ୍ନ—1989
ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯିହୂଦିଆର ବେଥଲହେମରେ; କାରଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି ଲେଖାଯାଇଛି, ‘ହେ ଯିହୂଦା ଦେଶର ବେଥଲହେମ, ତୁମେ ଯିହୂଦାର ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭାବେ ସର୍ବନ୍ୟୁନ ନୁହଁ; କାରଣ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶାସକ ବାହାରିବେ, ସେ ମୋର ପ୍ରଜା ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ପାଳନ କରିବେ।’” ମାଥିଉ 2:5, 6.
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
କିନ୍ତୁ ହେ ବେଥଲେହେମ ଏଫ୍ରାଥା, ଯଦିଓ ତୁମେ ଯିହୁଦାର ସହସ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷୁଦ୍ର, ତଥାପି ତୁମରୁ ମୋର ନିକଟକୁ ସେ ବାହାରିଆସିବେ, ଯିଏ ଇସ୍ରାଏଲରେ ଶାସକ ହେବେ; ଯାହାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ପ୍ରାଚୀନକାଳରୁ, ଅନାଦିକାଳରୁ। ମୀଖା 5:2।
୧୯୮୯ ମସିହା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ଶେଷକାଳ ଥିଲା। ଏହା ୧୮୬୩ ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହର ୧୨୬ ବର୍ଷ ପରେ ଆସିଥିଲା, ଏବଂ ରୋନାଲ୍ଡ ରିଗାନ୍ ଓ ଜ୍ୟୋର୍ଜ ବୁଶ୍ ସିନିୟରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ମୋଶାଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଶେଷକାଳ ହେଉଛି ଆହରୋନ ଓ ମୋଶାଙ୍କ ଜନ୍ମ; ସେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଶେଷକାଳ ହେଉଛି ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତା ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମ। ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକ ମୋହରମୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ, ଯେପରି ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ଘଟେ। ସେହି ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱିତୀୟ ପଥଚିହ୍ନକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ମୋହରମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନରୁ କେବେ ଏକ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସନ୍ଦେଶ ବିକଶିତ ହୁଏ, ତାହା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୁଧାରମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏକ ଏମିତି ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସନ୍ଦେଶଟି ଔପଚାରିକ ଭାବେ ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ତାହା ପରେ ଏହା ଏକ ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ସନ୍ଦେଶରେ ପରିଣତ ହୋଇଥାଏ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସଦା ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ପୁରୁଷମାନେ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ଦାୟୀ ଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ ସେହି ପରୀକ୍ଷାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି। ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ, ସେମାନେ ଯଦି ଅବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ କେମିତି ପରିଣାମ ଘଟିବ; ଏବଂ ଦେବତା କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ସେହି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ଉଦ୍ୟାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ତୁମେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଭୋଜନ କରିପାରିବ; କିନ୍ତୁ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ଜ୍ଞାନର ବୃକ୍ଷର ଫଳ ତୁମେ ଭୋଜନ କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ଯେ ଦିନ ତୁମେ ତାହାରୁ ଭୋଜନ କରିବ, ସେହି ଦିନ ନିଶ୍ଚୟ ମରିବ।” ଆଦିପୁସ୍ତକ 2:16, 17.
1831 ରୁ 1833 ମଧ୍ୟରେ ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲ୍ଲର୍ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ “ଔପଚାରିକ ରୂପ” ଦେଲେ। ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ 1996 ମସିହାରେ ଔପଚାରିକ ରୂପ ପାଇଲା, ଯେତେବେଳେ Time of the End ନାମକ ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ଯାହା 1989 ମସିହାରେ ଅନାବୃତ ହୋଇଥିବା ଦାନିଏଲ୍ ଏଗାରର ଶେଷ ଛଅଟି ପଦକୁ ଆବରଣ କରେ। ସେହି ବର୍ଷେ Prophetic Time Lines ଶୀର୍ଷକ ପ୍ରକାଶନଟି ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ସେହି ପଦ୍ଧତିକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲା ଯାହା ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲ୍ଲର୍ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହୀତ ନିୟମଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ବାଇଶ ଗୁଣ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ Prophetic Keys ପ୍ରକାଶନରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ଯେଉଁ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରୟୋଗ କରିବେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ମିଲ୍ଲରଙ୍କର ନିୟମ।
“ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଘୋଷଣା କରିବାରେ ନିୟୋଜିତ ଥିବାମାନେ ପିତା ମିଲର ଅଙ୍ଗୀକାର କରିଥିବା ସେହି ଏକେଇ ପ୍ରଣାଳୀ ଅନୁସାରେ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛନ୍ତି।” Review and Herald, November 25, 1884.
ମିଲରଙ୍କ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଆଲ୍ଫା, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚାବିଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଓମେଗା। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାର ଏକମାତ୍ର ପଥ ହେଉଛି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାଣୀରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅଧ୍ୟୟନର ପ୍ରଣାଳୀକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା। ସତ୍ୟ ସନ୍ଦେଶକୁ, ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ସ୍ଥାପିତ କରୁଥିବା ସତ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀରୁ ପୃଥକ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଶୋଧନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସେହି ପିଢ଼ି ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ସେଥିରେ ପଥଚିହ୍ନର ଏକ ଅଂଶ ଭାବେ ସଠିକ ପ୍ରଣାଳୀ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥାଏ। ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ମୋହରମୁକ୍ତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଗିଦିଓନଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା, କାରଣ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ତିନି ଶହଙ୍କ ଏକ ସେନା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା।
ଏବଂ ସେ ସେହି ତିନିଶେ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ତିନୋଟି ଦଳରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକଙ୍କ ହାତରେ ଗୋଟିଏ କର୍ଣ୍ଣା, ଖାଲି ଘଡ଼ାମାନ, ଏବଂ ସେହି ଘଡ଼ାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଦୀପ ରଖିଦେଲେ। ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୋତେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କର, ଏବଂ ସେହିପରି କର; ଏବଂ ଦେଖ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶିବିରର ବାହାର ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଆସିବି, ସେତେବେଳେ ଯେପରି ମୁଁ କରିବି, ସେପରି ତୁମେମାନେ କରିବ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏବଂ ମୋ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତେ କର୍ଣ୍ଣା ବାଜାଇବୁ, ସେତେବେଳେ ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ସମଗ୍ର ଶିବିରର ଚାରିପଟେ କର୍ଣ୍ଣା ବାଜାଇବ, ଏବଂ କହିବ, ‘ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ତରୱାରୀ, ଏବଂ ଗିଦିୟୋନଙ୍କର।’ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ୭:୧୬–୧୮।
ମିଲରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା “ତୁରୀ,” ଏବଂ “ଖଡ୍ଗ।” ତଥାପି, ସେହି ଖଡ୍ଗ ଗିଦିୟୋନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମଧ୍ୟ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ବାକ୍ୟ 1611 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ 220 ବର୍ଷ ପରେ ମିଲର ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସ୍ୱାଧୀନତା ଘୋଷଣାପତ୍ର 1776 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ 220 ବର୍ଷ ପରେ 1996 ମସିହାରେ, ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ମିଲରଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆନ୍ତରିକ ପ୍ରଥମ ଦୂତ-ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ଉଲାଇ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇ, ବିଚାରର ଆରମ୍ଭ ଘୋଷଣା କରୁଥିଲା। Future for Americaର ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ବାହ୍ୟ ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇ, ବିଚାରର ସମାପ୍ତି ଘୋଷଣା କରୁଛି।
ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପଦ୍ଧତିକୁ ମଥିଉଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ମେସିହୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହା କରିବା ମାଧ୍ୟମରେ 1831 ର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ “ପିତା” 1996 ରେ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି। ପଦ୍ଧତିର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ଓମେଗା, ଏବଂ ମାନବୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସମ୍ପୃକ୍ତତା ସହିତ, ସେମାନେ ମିଶି ଏକ ପିତା-ପୁତ୍ର ସମ୍ବନ୍ଧ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ମଲାଖୀଙ୍କ ଏଲିୟାହଙ୍କ ସନ୍ଦେଶର ସମ୍ବନ୍ଧ। ପିତାଙ୍କ ହୃଦୟ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଫେରାଯାଏ, ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରତିକୂଳ ଭାବେ ମଧ୍ୟ। ମିଲରଙ୍କ ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ “Prophetic Keys” ଶୀର୍ଷକ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯିବା ଉଚିତ। ନୂତନ ଆଲୋକକୁ ପୁରୁଣା ଆଲୋକର ଉପରେ ନିର୍ମିତ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯେମାନେ 1831 ଏବଂ 1996 ର ପଦ୍ଧତିକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଶାପଗ୍ରସ୍ତ। ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ଶାପଗ୍ରସ୍ତ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ଆଶୀର୍ବାଦପ୍ରାପ୍ତ। ଚୟନ ଆପଣଙ୍କର।
ଦ୍ୱିତୀୟ ମେସିଆନିକ ୱେମାର୍କ —1996
“ମୁଁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋର ମୁଖ ଖୋଲିବି; ଜଗତର ସ୍ଥାପନାକାଳରୁ ଯେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଗୁପ୍ତ ରଖାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ପ୍ରକାଶ କରିବି”—ଏହା ଯେଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ବାକ୍ୟ ପୂରଣ ହେଉ। ମାଥିଉ 13:35.
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଉପମାରେ ମୋର ମୁଖ ଖୋଲିବି; ପୁରାତନ କାଳର ଗୁଢ଼ କଥାମାନ କହିବି। ଗୀତସଂହିତା 78:2.
ଅନ୍ଧକାରମୟ ଉକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ; ଯିହୂଦାର ଗୋତ୍ରର ସିଂହ “ଉଚ୍ଚାରଣ” କରୁଥିବା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ସେହି ସତ୍ୟମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଜଗତର ଭିତ୍ତିସ୍ଥାପନାଠାରୁ ମୁଦ୍ରିତ ରହିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ରଖାଯାଇଛନ୍ତି। ଏକବାର ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଔପଚାରିକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ତାହାପରେ ଏହା ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଯାହା ଏକ ପରୀକ୍ଷା-କାଳର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ଯେତେବେଳେ ୨୦୦୧ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ ତାରିଖରେ ଶେଷ ବର୍ଷା ଛିଟିକିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ସେତେବେଳେ ୧୮୮୮ ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହ ଓ କୋରହଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ପୁଣିଥରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେଲା। ୧୮୮୮ ମସିହାର ମିନିଆପୋଲିସ ବିଦ୍ରୋହରେ ଓ କୋରହଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହରେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୟିତ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରିଥିବା ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଥିଲା। ଶିଶୁ ଓ ସ୍ନାନଜଳ—ଉଭୟଙ୍କୁ ଏକାସଙ୍ଗେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହା ଏହି ଧାରଣାର ଆଧାରରେ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ସମୁଦାୟ ମଣ୍ଡଳୀ, ଈଶ୍ୱର ଯେମାନଙ୍କୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପରି ସମାନ ଭାବରେ ପବିତ୍ର ଥିଲେ। ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ମାନବ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦିବ୍ୟତ୍ୱକୁ ଦେଖିବାରେ ଅସମର୍ଥ ଥିଲେ। ସେମାନେ କେବଳ ନିଜମାନଙ୍କୁ ମାତ୍ର ଦେଖିପାରୁଥିଲେ—ଦିବ୍ୟତ୍ୱଶୂନ୍ୟ ମାନବତାକୁ; ତେଣୁ ସେମାନେ ଭାବିଲେ, ସମସ୍ତେ ସମାନ।
ଏବେ ଇଜହରଙ୍କ ପୁତ୍ର, କୋହାଥଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଲେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ର କୋରହ, ଏବଂ ଇଲିଆବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦାଥନ ଓ ଅବୀରାମ, ଏବଂ ପେଲେଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓନ୍, ଯେମାନେ ରୂବେନଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ସେମାନେ କେତେକ ଲୋକଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ନେଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିଦାଁଡିଲେ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଶ ପଚାଶ ଜଣ ସଭାର ଅଧିପତି, ଯେମାନେ ସମାଜରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସହିତ ଥିଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅଧିକାର ନିଜମାନଙ୍କ ଉପରେ ନେଇଛ; କାରଣ ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀ ପବିତ୍ର, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକଜଣ ପବିତ୍ର, ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି; ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପରେ ତୁମେ ନିଜମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଉଚ୍ଚ କରୁଛ? ଗଣନା ପୁସ୍ତକ 16:1–3.
କୋରହଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ, 1888 ଏବଂ 9/11, ଚୟିତ ନେତୃତ୍ୱ ସମ୍ପର୍କରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୟନଙ୍କୁ ଅଧୀନ ହେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେହି ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ବିଷୟରେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ପରିଭାଷାରେ ଆସ୍ଥା ସ୍ଥାପନ କରାଯାଉଛି। ଯିରିମିୟା ସେହି ଏକେ ପ୍ରକାର ଘଟଣାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଦାବି କରିଥିଲେ, “ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଏହାହିଁ।”
ୟିରେମିୟଙ୍କୁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଯେ ବାକ୍ୟ ଆସିଲା, ସେହି ହେଲା,
ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହର ଦ୍ୱାରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଅ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଏହି ବାକ୍ୟ ଘୋଷଣା କରି କୁହ, ହେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଯିହୁଦାର ସମସ୍ତ ଲୋକ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ। ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର, ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି, ତୁମ୍ମାନଙ୍କର ପଥ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସୁଧାର, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରାଇବି। ଏହି ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟରେ ଭରସା କରିବା ନାହିଁ, ଯେପରି କୁହୁଛ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର—ଏହିଗୁଡ଼ିକ।
କାରଣ ଯଦି ତୁମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଚାଳଚଳନ ଓ କର୍ମକଳାପକୁ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ସଂଶୋଧନ କର; ଯଦି ତୁମେ ଜଣେ ମଣିଷ ଓ ତାହାର ପଡ଼ୋଶୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଠିକ୍ ନ୍ୟାୟ ପାଳନ କର; ଯଦି ତୁମେ ପରଦେଶୀ, ପିତୃହୀନ ଓ ବିଧବାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟାଚାର ନ କର, ଏବଂ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରକ୍ତପାତ ନ କର, ତଥା ନିଜମାନଙ୍କର ଅହିତ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲ ନ ଚାଲ: ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥାନରେ, ସେହି ଦେଶରେ ଯାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଦେଇଥିଲି, ବାସ କରାଇବି।
ଦେଖ, ତୁମେ ଏମିତି ମିଥ୍ୟା କଥାରେ ଭରସା କରୁଛ, ଯାହା କୌଣସି ଲାଭ ଦେଇପାରେ ନାହିଁ। ଯିରିମିୟ 7:1–8।
ଯିରିମିୟଙ୍କ ଯୁଗରେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟା କଥା, କୋରହ ଓ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟା କଥା, 1888 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କର ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟଭାବେ 9/11 ର ବିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟା କଥା ଅଟେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ମିଥ୍ୟା, ଯାହାର ତଳେ ଏଫ୍ରାଇମର ମଦ୍ୟପମାନେ ଯିଶାୟ 28 ଅଧ୍ୟାୟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଲୁଚି ରହନ୍ତି।
ଏହିହେତୁ, ହେ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଥିବା ଏହି ଜନତାଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ଉପହାସକାରୀ ଲୋକମାନେ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ। କାରଣ ତୁମେ କହିଛ, ଆମେ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଏକ ଚୁକ୍ତି କରିଛୁ, ଏବଂ ପାତାଳ ସହିତ ଆମର ସମ୍ମତି ହୋଇଛି; ପ୍ରବଳ ପ୍ରବାହ ପରି ଆସୁଥିବା ଦଣ୍ଡ ଯେତେବେଳେ ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବ ନାହିଁ; କାରଣ ଆମେ ମିଥ୍ୟାକୁ ଆମର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ କରିଛୁ, ଏବଂ ଅସତ୍ୟର ଅଧୀନରେ ଆମେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ରଖିଛୁ। ଯିଶାୟ 28:14, 15.
ଏହା ସେହି ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟ, ଯାହା ସତ୍ୟ ପ୍ରତି ପ୍ରେମର ଅଭାବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା 2 Thessalonians ରେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମକୁ ଆଣେ।
ଏହି କାରଣରୁ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୃଢ଼ ଭ୍ରମ ପଠାଇବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ ନ କରି ଅଧର୍ମରେ ପ୍ରୀତି ରଖିଥିବା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତୁ। 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:11, 12.
“ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ” ସେହି ମୂର୍ଖତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣାକୁ ସୂଚିତ କରେ ଯେ, ଉଦ୍ଧାର ଚୟିତ ଦୂତମାନଙ୍କ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଚୟିତ ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ମଣ୍ଡଳୀରେ ମିଳେ। ଈଶ୍ୱର ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସମ୍ପର୍କ କେବଳ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ ଏବଂ ଅବିକଳ ରହେ। ସେହିଁ ବାକ୍ୟ, ଏବଂ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ ନାହିଁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ଚୟିତ ଦୂତମାନଙ୍କ ଏବଂ ସେମାନେ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୁଅନ୍ତି। ଅନ୍ୟଥା ବିଶ୍ୱାସ କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସତ୍ୟକୁ ଘୃଣା କରିବା ଏବଂ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା। ଯିରିମିୟ ଯେହୂଦୀମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ମନ୍ଦିର ଉପରେ ଭରସା କରୁଥିଲେ, ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରୁ ଯେଉଁଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ସିନ୍ଦୁକ ରହିଥିଲା ସେହି ଶୀଲୋକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି।
ଏହେତୁ ଯେଉଁ ଗୃହ ମୋର ନାମରେ ଅଭିହିତ, ଯାହାରେ ତୁମେ ଭରସା କରୁଛ, ଏବଂ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ମୁଁ ତୁମକୁ ଓ ତୁମ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି, ମୁଁ ଶୀଲୋହ ପ୍ରତି ଯେପରି କରିଅଛି, ସେପରି ଏହି ଗୃହ ପ୍ରତି କରିବି। ଏବଂ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବାହାର କରିଦେବି, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଇଫ୍ରାୟିମର ସମଗ୍ର ବଂଶକୁ, ବାହାର କରିଦେଇଅଛି। ଏହେତୁ ତୁମେ ଏହି ଜନସମୂହ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କିମ୍ବା ବିନତି ଉତ୍ତୋଳନ କରିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ କଥା ଶୁଣିବି ନାହିଁ। ଯିରିମିୟ ୭:୧୪–୧୬।
ଦୁଷ୍ଟ ଏଲି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ, ହୋଫନି ଓ ଫିନହାସ, କୋରହ, ଦାଥାନ ଓ ଅବୀରାମଙ୍କ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଏବଂ ସମଲୟ ରୂପେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଧର୍ମତ୍ୟାଗକୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିକଶିତ ହେବାକୁ ଦେଲେ ଯେ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମାପ୍ତ ହେଲା ଏବଂ ତିନିଜଣେ ଏକେ ଦିନରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଯେପରି କୋରହ, ଦାଥାନ ଓ ଅବୀରାମ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ମରନ୍ତି!
୯/୧୧ରେ କୋରହଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ, ଏଲିଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ, ଯିରିମିୟାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ଏବଂ ୧୮୮୮ର ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ସେହି ଅବଧିର ସନ୍ଦେଶ ଓ ସନ୍ଦେଶବାହକମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରନ୍ତି। ସେହି ଅବଧି ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷା ପରେ ରବିବାର ନିୟମରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ୯/୧୧ରୁ ୧୮ ଜୁଲାଇ, ୨୦୨୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଘୋଷଣାର ସନ୍ଦେଶଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଶୋଧନ ଓ ମୋହରାଙ୍କନ। ସେହି ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାରୁ ଗିଦିଓନ ଓ ତାଙ୍କର ତିନିଶେ ଲୋକ ତାଙ୍କର ତୁରୀ ବାଜାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ତାହା କରନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ରବିବାର ନିୟମରେ ସାମୁଏଲ ଉଠାଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ସେହି ସମୟ ଯେତେବେଳେ ଫିଲିଷ୍ତୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ଧୁକ ଧରାଯାଏ। ତାହାପରେ ବିଜୟୀ କଳିସିଆକୁ ଏକ ପତାକାରୂପେ ଉନ୍ନତ କରାଯାଏ।
ସେହି ମଣ୍ଡଳୀର ଜଣେ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଦାଉଦ; ଏବଂ ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଅଛନ୍ତି, ଯିହେଜ୍କେଲ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଏବଂ ଶିଲୋହର ପତନ ସମୟରେ ଶାମୁଏଲ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ। ମଣ୍ଡଳୀ ପୁନର୍ବାର ଯୋସେଫ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପୁରୋହିତତ୍ୱକୁ ମଧ୍ୟ ଧାରଣ କରିବ। ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା-ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ହେଉଛି ସେହି ସମୟ, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଅଗ୍ନି ମାପବିହୀନ ଭାବରେ ଢାଳି ଦିଆଯାଏ, ଯାହା ସପ୍ତମ ମୋହର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ। ସେହି ଅଗ୍ନି କୋରହ, ଦାଥନ, ଅବୀରାମ, ଏଲୀ, ହୋଫ୍ନୀ, ଫୀନହସ ଏବଂ 1888 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କ ସହ ବିଦ୍ରୋହ କରିଥିବା ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଏହି ଅଭିଷେକର ସେହି ଅଗ୍ନି, ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀର ନାଟ୍ୟଦୃଶ୍ୟର ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଅଟେ। ମଣ୍ଡଳୀଙ୍କୁ ରାଜା ଦାଉଦ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିହିଜ୍କେଲ ଏବଂ ଯାଜକ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ସେହି ତିନିଜଣ ସେହି ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ୨୫୦ ଜଣ ଖ୍ୟାତିସମ୍ପନ୍ନ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନାଶ କରିଦେଇଥିଲା, ଯେପରିକି ନବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିଦେଇଥିଲା, ଯେମାନେ ସେହି ତିନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଇଥିଲେ। ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ହଠାତ୍, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଣ୍ଡଳୀର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା, ଯାଜକ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି—ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଶଦ୍ରକ, ମେଶକ ଏବଂ ଅବେଦ୍ନଗୋ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଛି। ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ତିରିଶି ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଚାରିଜଣ, ଏହି ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ଯେ, ଦେବତ୍ୱ ମାନବତ୍ୱ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ପାପ କରେନାହିଁ!
କୋରହ, ଦାଥାନ ଏବଂ ଅବୀରାମ—ଯେଉଁମାନେ ଏଲି, ହୋଫ୍ନି ଏବଂ ଫୀନହାସ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି—ସେମାନେ ସେହି ବିଜୟୀ କଳିସିଆର ଏକ ନକଲି ପ୍ରତିରୂପ, ଯାହା ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା, ଯାଜକ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ। ସେହି ତିନିଜଣ ହେଉଛନ୍ତି ଗିଦିଓନଙ୍କ 300, ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟର ତିନି ହଜାର ପ୍ରାଣ, 300 ମିଲେରାଇଟ ପ୍ରଚାରକ, ତିନି-ଶତ 1843 ଚାର୍ଟ, ଯେଉଁମାନେ ରବିବାର ନିୟମ ଆସିବା ବେଳେ ଏବଂ ଆକାଶରୁ ଅଗ୍ନି ଅବତରଣ କରିବା ସମୟରେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ବୟସର। ଏଲିୟାଙ୍କ ସହିତ, ଅଗ୍ନି ସତ୍ୟ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ଥିଲା। ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥାରେ “ଅଷ୍ଟମ” ଦିନରେ ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଅବତରଣ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଆହରୋନ ସେବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେହି ଅଗ୍ନି ଆହରୋନଙ୍କ ନିବେଦନକୁ ଭସ୍ମ କରେ; ଏହା ମଲାଖୀ ତିନିର ସେହି ନିବେଦନ, ଯାହା ପୂର୍ବବର୍ଷମାନଙ୍କ ପରି ପ୍ରସନ୍ନକର। ସେହି ଏକେଇ ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଜଣା କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଯଥା ଆହରୋନଙ୍କ ପୁତ୍ର ହୋଫ୍ନି ଏବଂ ଫୀନହାସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ।
ଯେତେବେଳେ ଦେବତା ଏଲିୟାହ୍ଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସତ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ, କିମ୍ବା ଆରୋନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସତ୍ୟ ଯାଜକଙ୍କୁ ସ୍ଥିର କରୁଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ବାଆଲର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆଣିଦିଏ, ଯେମାନେ ହୋଫ୍ନି ଓ ଫୀନହାସ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି। ହୋଫ୍ନି ଓ ଫୀନହାସ ଆରୋନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ; ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନଗୋଷ୍ଠୀର ଶେଷ ପିଢ଼ି, ଯେମାନେ Sunday law ସମୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବମିତ ହୋଇ ବାହାରିଦିଆଯାନ୍ତି।
“ଏଗୁଡ଼ିକ ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ କଥା ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କଥା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୂତ ଏହାମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ମୋତେ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦେବତା ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି ଯେ, ଆଉ ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ବିପରୀତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କାମ କରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ବହୁତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କହୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଶୟତାନର ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆତ୍ମା, କଥା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସତ୍ୟର ଉନ୍ନତିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସେହି ପଥରେ ଚାଲୁଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ଶୟତାନ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଉଛି। ହୃଦୟର କଠୋରତାରେ ସେମାନେ ଏମିତି ଅଧିକାରକୁ ଆକଳି ଧରିଛନ୍ତି, ଯାହା କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ସେମାନଙ୍କର ନୁହେଁ, ଏବଂ ଯାହା ସେମାନେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମହାନ ଶିକ୍ଷକ କହୁଛନ୍ତି, ‘ମୁଁ ଉଲଟାଇଦେବି, ଉଲଟାଇଦେବି, ଉଲଟାଇଦେବି।’ ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରିକ୍ରେ ଲୋକମାନେ କହୁଛନ୍ତି, ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଆମେ,’ କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କୋମଳ ଓ ବଶୀଭୂତ ହୋଇନାହିଁ।” Manuscript Releases, volume 13, 222.
“ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି” ସେହି ଅଗ୍ନି ଯାହାକୁ ପୁରୋହିତତ୍ୱର ଆରମ୍ଭ ସମୟରେ ଆହରୋନଙ୍କ ପୁତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। “81” ସଂଖ୍ୟା ପୁରୋହିତତ୍ୱର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ଆଠମ ଅଧ୍ୟାୟ, ପ୍ରଥମ ପଦରେ ପୁରୋହିତଙ୍କର ସାତ ଦିନର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଓ ଅଭିଷେକର ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଛି। ସେମାନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଅପସାରଣ କରାଯାଏ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମହାଯାଜକଙ୍କର ବସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରାଯାଏ, ଯେପରି ଜଖରିୟାଙ୍କ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯିହୋଶୂୟ ଓ ଦୂତଙ୍କର ଦର୍ଶନରେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ଜଖରିୟାର 300 ଜଣଙ୍କୁ “ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ଲୋକ” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ସେମାନେ ଇତିହାସର ସେହି ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅପସାରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ରବିବାର ଆଇନ, ଯେତେବେଳେ ମଣ୍ଡଳୀ ଯୋଧ୍ୟା ଅବସ୍ଥାରୁ ବିଜୟୀ ଅବସ୍ଥାକୁ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୁଏ। ସାତ ଦିନର ଅଭିଷେକ ପରେ, ସେମାନେ ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ସେବା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଏବଂ ତୁମେମାନେ ସାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାଗମ-ତମ୍ବୁର ଦ୍ୱାରରୁ ବାହାରିବ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମମାନଙ୍କର ଅଭିଷେକର ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସମାପ୍ତ ନ ହୋଇ; କାରଣ ସାତ ଦିନ ଧରି ସେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିବେ। ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା 8:33।
ଆଠମ ଦିନ, ସେହି ଆଠମର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ସାତରୁ ଉଦ୍ଭବିତ; ଲାଓଦିକିୟାର ଫିଲାଦେଲଫିୟାରେ ପରିଣତିର; ନୋହଙ୍କ ନୌକାରେ ଥିବା ଆଠି ଜଣ ପ୍ରାଣର; ସୁନ୍ନତର ଆଠମ ଦିନର; ଏବଂ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଆଠମ ଦିନର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ସେହି ଦିନ ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ, ଯେତେବେଳେ ପାପାତ୍ୱର ଘାତକ ଘା ଆରୋଗ୍ୟ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ତେଣୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୋଇ ସେ ସାତରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ଆଠମ ହୋଇଯାଏ।
ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ଏହା ଘଟିଲା ଯେ, ମୋଶା ଆହାରୋଣଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା 9:1।
ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ଯାଜକମାନେ ସେବା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଆହରୋଣଙ୍କ ପୁଅମାନେ “ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି” ଅର୍ପଣ କଲେ। ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜମ୍ ଦାବି କରେ ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ଏବଂ ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେହି ଦାବିକୁ ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ। ଏହା କେବଳ ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ, ବରଂ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିଙ୍କ ବିପରୀତରେ ଏହା ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି ଅଟେ। ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ହେଉଛି ମିଡନାଇଟ୍ କ୍ରାଇର ସନ୍ଦେଶ, ଏବଂ ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି ହେଉଛି ଶାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷାର ଜାଲିଆତି ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ସେହି ମୂକ କୁକୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଶେଷ ସନ୍ଦେଶ ହେବ, ଯେମାନେ ଭୁଁକିବାକୁ ଏବଂ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶ ଦେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ। ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଆହରୋଣ ନିବେଦନ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଗ୍ନି ଅବତରିତ ହୋଇ ସେହି ନିବେଦନକୁ ଭସ୍ମ କରେ। ତାପରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରେ।
ଏବଂ ଆହରୋଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ନିଜ ହସ୍ତ ଉଠାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ, ଏବଂ ପାପାର୍ପଣ, ହୋମବଳି ଓ ଶାନ୍ତିବଳି ଅର୍ପଣ କରି ତଳକୁ ଅବତରଣ କଲେ। ତାହାପରେ ମୋଶା ଓ ଆହରୋଣ ସମାଗମ ତମ୍ବୁରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ବାହାରି ଆସି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ; ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ଅଗ୍ନି ବାହାରି ଆସି ବେଦୀ ଉପରେ ଥିବା ହୋମବଳି ଓ ଚର୍ବିକୁ ଭସ୍ମ କଲା; ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଧ୍ୱନି କଲେ ଓ ନିଜ ନିଜ ମୁହଁରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏବଂ ଆହରୋଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ନାଦବ ଓ ଅବୀହୂ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଧୂପପାତ୍ର ନେଇ, ତାହାରେ ଅଗ୍ନି ରଖିଲେ, ଏବଂ ତାହାଉପରେ ଧୂପ ଦେଇ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଜଣା ଅଗ୍ନି ଅର୍ପଣ କଲେ, ଯାହା ପାଇଁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇନଥିଲେ। ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ଅଗ୍ନି ବାହାରି ସେମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମରିଗଲେ। ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 9:22–10:2.
ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରିକ୍ର ଲୋକମାନେ ଆଧୁନିକ ସାନହେଦ୍ରିନ୍, ଯେଉଁମାନେ ଲାଓଦିକିୟାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାଠାରୁ ନିଜମାନଙ୍କର କଳିସିଆତ୍ମକ ଗଠନ ଉପରେ ଅଧିକ ଭରସା କରନ୍ତି। ଲାଓଦିକିୟାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ ହେଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଏବଂ ସେ କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଲାଓଦିକିୟାର ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ଜନସମୂହଙ୍କୁ ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ସେ ସଦା ନିଜ ଚୟନ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହିଁ ବ୍ୟବହାର କରିଆସିଛନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟତଳେ କିଛି ନୂତନ ନାହିଁ।
ସେ ମୋଶାଙ୍କୁ ଚୟନ କଲେ, ଯିଏ କେବଳ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯେପରି ଯୀଶୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାଇଜଣ ଯୋହନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ଔପଚାରିକ ଶିକ୍ଷାପ୍ରଣାଳୀର ବାହାରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ଉଦାହରଣ ଭାବେ ମୋଶା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କୁ ଚୟନ କଲେ। ନାଜରେଥ ଏକ ଚୟିତ ବ୍ୟକ୍ତିର ପ୍ରତୀକକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେପରି 1888 ମିନିଆପୋଲିସ ବିଦ୍ରୋହରେ ଉଦୀୟମାନ ନବାଗତମାନେ—ଜୋନ୍ସ ଏବଂ ୱାଗ୍ଗୋନର—ଥିଲେ। ନାଜରେଥ ଏକ ଚୟିତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଏବଂ ଅର୍ପଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଚୟିତ ମନୁଷ୍ୟ ଏମିତି ଏକ ସହରର ନାଗରିକ ଯାହାକୁ ଅବମାନିତ କରାଯାଏ।
ନଥାନାଏଲ୍ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ନାସରେତରୁ କୌଣସି ଭଲ ବସ୍ତୁ ବାହାରି ପାରେ କି?” ଫିଲିପ୍ପ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆସ ଓ ଦେଖ।” ଯୋହନ 1:46।
ଯିଶାୟା 28 ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ତତଳାଇଥିବା ଜିଭଗୁଡ଼ିକ, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେମାନେ ନାଜାରେଥରୁ ଆସିଥିଲେ। 1831 ମସିହାରେ ମିଲରଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ରୂପ ପାଇବା ପରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପୂରଣ ହେବାଦ୍ୱାରା ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା, ଯାହା 9/11 ରେ ତୃତୀୟ ହାୟର ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ପୂରଣକୁ ପ୍ରତୀକରୂପେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ତୃତୀୟ ମେସିଆନିକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ ଆଲୋଚନା କରିବୁ।
“ରିଭ୍ୟୁ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଜଳିଯାଇବା ପୂର୍ବରୁ ତିନି ରାତ୍ରି ଆଗରୁ, ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ବେଦନାରେ ଥିଲି ଯାହାକୁ ଶବ୍ଦରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇ ପାରେନାହିଁ। ମୁଁ ଘୁମେଇପାରୁ ନଥିଲି। ମୁଁ କକ୍ଷରେ ଏପଟୁ ସେପଟୁ ଚାଲୁଥିଲି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲି ଯେ ସେ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ। ତାହା ପରେ ମୋତେ ଲାଗିଲା ଯେ ମୁଁ ରିଭ୍ୟୁ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଅଛି, ସେହି ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସଂସ୍ଥାର ପରିଚାଳନାର ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିଲେ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲି ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲି। ଅଧିକାରଶାଳୀ ଜଣେ ଉଠି କହିଲେ, ‘ତୁମେ କହୁଛ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଆମେ; ଏହିପରି, ଏହି କାମ ଓ ସେହି କାମ ଓ ଅନ୍ୟ କାମ କରିବାକୁ ଆମ ପାଖରେ ଅଧିକାର ଅଛି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଯେଉଁ କାମଗୁଡ଼ିକ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କରୁଛ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ନିଷେଧ କରେ।’ ନିଜ ପ୍ରଥମ ଆଗମନରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମନ୍ଦିରକୁ ଶୁଚି କରିଥିଲେ। ନିଜ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ସେ ପୁନର୍ବାର ମନ୍ଦିରକୁ ଶୁଚି କରିବେ। ସେ ସେଠାରେ ମନ୍ଦିରକୁ ଶୁଚି କରୁଥିଲେ। କାହିଁକି? କାରଣ ସେଠାରେ ବ୍ୟାପାରିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଣାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ। ଏଠାରେ ତଡ଼ଫଡ଼, ସେଠାରେ ତଡ଼ଫଡ଼, ଆଉ କେଉଁଠି ସେଠି ତଡ଼ଫଡ଼—ସ୍ୱର୍ଗ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସମୟ ଥିଲାନାହିଁ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଗଲା, ଏବଂ ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନଟି ପଚାରାଯାଉଥିବା ଶୁଣିଲି, ‘ବ୍ୟବସ୍ଥାର କେତେ ଅଂଶକୁ ତୁମେ ପାଳନ କରିଛ?’ ତାପରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କୁହାଗଲା, ‘ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଅସନ୍ତୋଷରେ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଶୁଚି ଏବଂ ପବିତ୍ର କରିବେ।’”
“ରାତ୍ରିର ଦର୍ଶନମାନଙ୍କରେ ମୁଁ ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରିକ୍ର ଉପରେ ଏକ ଅଗ୍ନିମୟ ତଳୱାର ଝୁଲିରହିଥିବା ଦେଖିଲି। ”
“ଭାଇମାନେ, ପରମେଶ୍ୱର ଆମ ବିଷୟରେ ଗଭୀର ଗମ୍ଭୀରତାରେ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ଯେ, ଏହି ଅଗ୍ନିଦାହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସଚେତନବାଣୀମାନଙ୍କ ପରେ ଯଦି ଆମ ଜନଙ୍କର ନେତାମାନେ ପୂର୍ବବତ୍, ଯେପରି ସେମାନେ ଅତୀତରେ କରିଆସିଛନ୍ତି, ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଚାଲିବେ, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱର ପରବର୍ତ୍ତୀଥରେ ଦେହମାନଙ୍କୁ ନେବେ। ସେ ଯେପରି ନିଶ୍ଚୟ ଜୀବନ୍ତ, ସେପରି ନିଶ୍ଚୟ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଏମିତି ଭାଷାରେ କଥା କହିବେ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ବୁଝିବାରେ କଦାପି ବିଫଳ ହେବେ ନାହିଁ।”
“ଆମେ ଛୋଟ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମ୍ର ହେବୁ କି ନାହିଁ, ଏହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛନ୍ତି। ମୁଁ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଏବେ କହୁଛି, ଯେଣ୍ଞା ଆମେ ନମ୍ରତା ଓ ଅନୁତାପ ସହିତ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବା ଏବଂ ସେ ଆମ ପାଖରୁ କ’ଣ ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ତାହା ଜାଣିବା।” Publishing Ministry, 170, 171.
“ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ସନ୍ଦେଶ ଏହା ନୁହେଁ, ‘ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଆମେ ହେଉଛୁ।’ ପ୍ରଭୁ କାହାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନାର୍ଥ ପାତ୍ରରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି?—ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି; ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟକୁ ଜୀବନରେ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ସତ୍ୟକୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।” Review and Herald, October 22, 1903.
“ଏଗୁଡ଼ିକ ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ କଥା ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କଥା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୂତ ଏହାମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ମୋତେ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦେବତା ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି ଯେ, ଆଉ ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ବିପରୀତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କାମ କରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ବହୁତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କହୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଶୟତାନର ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆତ୍ମା, କଥା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସତ୍ୟର ଉନ୍ନତିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସେହି ପଥରେ ଚାଲୁଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ଶୟତାନ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଉଛି। ହୃଦୟର କଠୋରତାରେ ସେମାନେ ଏମିତି ଅଧିକାରକୁ ଆକଳି ଧରିଛନ୍ତି, ଯାହା କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ସେମାନଙ୍କର ନୁହେଁ, ଏବଂ ଯାହା ସେମାନେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମହାନ ଶିକ୍ଷକ କହୁଛନ୍ତି, ‘ମୁଁ ଉଲଟାଇଦେବି, ଉଲଟାଇଦେବି, ଉଲଟାଇଦେବି।’ ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରିକ୍ରେ ଲୋକମାନେ କହୁଛନ୍ତି, ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଆମେ,’ କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କୋମଳ ଓ ବଶୀଭୂତ ହୋଇନାହିଁ।” Manuscript Releases, volume 13, 222.