ଆମେ ମାଥିଉଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ମେସିଆନିକ ପୂରଣର ଦ୍ୱାଦଶ ଘଟଣାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛୁ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ପଥଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ସହ ସମନ୍ୱୟ କରୁଛୁ। ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଛୁ, ଯାହା ଶେଷକାଳର ପଥଚିହ୍ନ, ଏବଂ ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଶୋଧନମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭ କରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମ 1989 ସହ ସମନ୍ୱିତ, ଯାହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ ଶେଷକାଳ। ସେହି ପଥଚିହ୍ନ ପରେ ସଦା ଆଉ ଗୋଟିଏ ପଥଚିହ୍ନ ଆସେ, ଯେଉଁଠାରେ ସନ୍ଦେଶଟି ସାର୍ବଜନୀନ ମଞ୍ଚରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପରେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ତାହା ପ୍ରତି ଦାୟୀ ଧରାଯାଇପାରେ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ମଶୀହୀୟ ପୂରଣ ଥିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତମୂଳକ ଶିକ୍ଷା, ଯାହା ସେହି ପ୍ରଣାଳୀକୁ ପରିଭାଷିତ କରେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେହି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ଯାହା ଶେଷକାଳ ପରେ ଔପଚାରିକ ରୂପ ପାଏ, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ସେହି ବିଶେଷ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ଏକ ସନ୍ଦେଶକୁ ଆଣିଥାଏ। ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ବର୍ଷ ଥିଲା 1831, ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ 1996। ସନ୍ଦେଶଟି ସାର୍ବଜନିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବା ପରେ, ତାହା ପରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ, ଯାହା ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ ଥିଲା 11 ଅଗଷ୍ଟ 1840, ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ 9/11।
ତୃତୀୟ ମେସିଆନିକ ୱେମାର୍କ ହେଉଛି 9/11ର ସନ୍ଦେଶବାହକମାନେ।
ଏବଂ ସେ ଆସି ନାଜରେଥ ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିବା ଗୋଟିଏ ସହରରେ ବାସ କଲେ; ଯେପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବକ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିଥିବା କଥା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, “ସେ ନାଜରେଣୀ ବୋଲି ଡାକାଯିବେ।” ମାଥିଉ 2:23।
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
ଯିଶୟଙ୍କ ଠୁଣ୍ଠରୁ ଏକ ଦଣ୍ଡ ଉଦ୍ଭବ ହେବ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୂଳରୁ ଏକ ଶାଖା ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହେବ। ଯିଶାୟ 11:1, ବିଚାରକର୍ତ୍ତା 13।
“ଶାଖା” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଇବ୍ରୀ ଶବ୍ଦର ମୂଳ ହେଉଛି Netzer, ଯାହା ନାଜାରେଥର ମଧ୍ୟ ମୂଳ। ସେହି ଶାଖା ନାଜାରେଥର ଝୁପଡ଼ି-ବସତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭବ କରେ।
“ପ୍ରଭୁ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସ୍ୱୟଂ ଦେହଧାରଣ କରି ବାସ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ସେ ନମ୍ର ଜୀବନପଥରୁ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ସେବାକୁ ଡାକିବେ। ସେ ଶିକ୍ଷିତ ରବ୍ବୀମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନିଜ ପ୍ରଥମ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଭାବେ ନମ୍ର, ଅଶିକ୍ଷିତ ମାଛଧରାଳାମାନଙ୍କୁ ବାଛିଲେ। ତାଙ୍କର ସେମାନେ କର୍ମୀ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନଙ୍କୁ ସେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଅଜ୍ଞାତତାରୁ ବାହାର କରି ଡାକିବେ। ସାଧାରଣ ଜୀବନର ସାମାନ୍ୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟମାନରେ ନିୟୋଜିତ, ଏବଂ ଖରାପାଟିଆ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅତି ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟର ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ପରିଣତ ହେବେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବାକୁ। ‘ସେନାବାହିନୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ଯେଦିନ ମୁଁ ମୋର ରତ୍ନମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବି, ସେଦିନ ସେମାନେ ମୋର ହେବେ।’” Review and Herald, May 5, 1903.
୧୮୮୮ ମସିହାରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଅଧିକାର, ସିଷ୍ଟର୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କର ଅଧିକାର, ଏବଂ ଜୋନ୍ସ ଓ ୱାଗୋନରଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ସମର୍ଥନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି କୋରହ ମୋଶାଙ୍କର ଅଧିକାରକୁ କରିଥିଲା।
“ଏହିପରି ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷିତ ହେବ। ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ସର୍ବାଧିକ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଦାନ କରିବାର ସମୟ ଆସିବ, ପ୍ରଭୁ ନମ୍ର ସାଧନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସେବା ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ମନକୁ ପରିଚାଳନା କରିବେ। ସାହିତ୍ୟିକ ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଦାନ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବରଂ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଅଭିଷେକ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରମିକମାନେ ଯୋଗ୍ୟ କରାଯିବେ। ବିଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଲୋକମାନେ ପବିତ୍ର ଉତ୍ସାହରେ ଆଗକୁ ବାହାରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ଯେ କଥା ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି ସେଇ କଥାମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିବେ। ବାବିଲୋନର ପାପମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରାଯିବ। ନାଗରିକ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡଳୀର ଆଚାର-ପାଳନକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଲାଗୁ କରିବାର ଭୟାବହ ପରିଣାମ, ଆତ୍ମାବାଦର ଅନୁପ୍ରବେଶ, ପୋପୀୟ ଶକ୍ତିର ଗୁପ୍ତ କିନ୍ତୁ ଦ୍ରୁତ ଅଗ୍ରଗତି—ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ମୁଖୋଶ ଖୋଲିଦିଆଯିବ। ଏହି ଗମ୍ଭୀର ସତର୍କବାଣୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ ହେବେ। ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଏପରି କଥା କେବେ ଶୁଣିନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଶୁଣିବେ। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଶୁଣିବେ ଯେ ବାବିଲୋନ ହେଉଛି ସେହି ମଣ୍ଡଳୀ ଯାହା ତାହାର ଭ୍ରାନ୍ତି ଓ ପାପମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତାହାଙ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିବା ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିବାରୁ ପତିତ ହୋଇଛି। ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ସୁକ ପ୍ରଶ୍ନ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କର ପୂର୍ବତନ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ପଚାରିବେ, ଏହି କଥାମାନେ କି ସତ୍ୟ? ସେତେବେଳେ ସେବକମାନେ କଳ୍ପିତ କାହାଣୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ, ମନୋହର କଥାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିବେ, ଯେଣ୍ଟା ସେମାନଙ୍କର ଭୟକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଓ ଜାଗ୍ରତ ବିବେକକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ। କିନ୍ତୁ ଯେହେତୁ ଅନେକେ କେବଳ ମନୁଷ୍ୟର ଅଧିକାରରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ‘ପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି’ ବୋଲି ଦାବି କରିବେ, ସେହିପାଇଁ ଲୋକପ୍ରିୟ ସେବକବର୍ଗ, ପୁରାତନ ଫରିଶୀମାନଙ୍କ ପରି, ନିଜମାନଙ୍କର ଅଧିକାରକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିବାରୁ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଏହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଶୟତାନଙ୍କର ବୋଲି ନିନ୍ଦା କରିବେ ଏବଂ ପାପପ୍ରିୟ ଜନସମୁଦାୟକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି ଏହାକୁ ଘୋଷଣା କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା ଓ ନିର୍ଯାତନା କରିବାକୁ ଲଗାଇଦେବେ।” The Great Controversy, 606.
ନାଜାରେଥର ଝୁପଡ଼ିବସତିରୁ ଆସିଥିବା ତତଲାଉଥିବା ଓଠ ଯିଶାୟା ସତାଇଶର “ବାଦବିବାଦ”କୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ମାପ ଅନୁସାରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ, ତୁମେ ତାହା ସହିତ ବିଚାର କରିବ; ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନରେ ସେ ନିଜ କଠୋର ପବନକୁ ରୋକି ରଖେ। ଯିଶାୟ 27:8।
“ତୃତୀୟ ହାୟ” ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ “ଇସ୍ଲାମର ପୂର୍ବ ପବନ”, ଏବଂ “ଜାତିମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧୋଦ୍ଦୀପନ” ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତ, 9/11 ରେ ମୁକ୍ତ କରାଗଲା ଏବଂ ସହସ୍ରେ ସଂୟମିତ କରାଗଲା।
“ସେ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଉଦ୍ଧାରର କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷପଥରେ ଥିବ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିପଦ ଆସୁଥିବ, ଏବଂ ଜାତିମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବେ, ତଥାପି ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖାଯିବ ଯେ ସେମାନେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବାଧା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ସେ ସମୟରେ ‘ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷା,’ ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରୁ ଆସୁଥିବା ପୁନର୍ଜୀବନ, ଆସିବ, ଯାହା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରକୁ ଶକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଏବଂ ସାତ ଶେଷ ଦଣ୍ଡ ଢାଳାଯିବା ସମୟରେ ସାଧୁମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଠିଆ ରହିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ।” Early Writings, 85.
ତାପରେ ମୋଶି, ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍, A. T. Jones ଏବଂ E. J. Waggoner 9/11 ରେ ହବକ୍କୂକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କ ଭାବେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବ ପବନ ଆସେ ଏବଂ ଯିଶାୟଙ୍କ “ବିବାଦ” ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେହି “ବିବାଦ” ସମୟରେ ସେମାନେ କ’ଣ କହିବେ। ଯିଶାୟ କହନ୍ତି, ସେହି “ବିବାଦ” ହିଁ ହେଉଛି ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରେ।
ପରିମାଣରେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ, ତୁମେ ତାହା ସହିତ ବିଚାର କରିବ; ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନରେ ସେ ନିଜର କଠୋର ପବନକୁ ରୋକି ରଖେ। ଏହିପରି କରି ଯାକୋବଙ୍କ ଅଧର୍ମ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାପ ଅପସାରଣ କରିବାର ସମସ୍ତ ଫଳ ଏହାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ସେ ବେଦୀର ସମସ୍ତ ପଥରକୁ ଚୁନପଥର ପରି ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରି ଭଙ୍ଗିଦେବ, ସେତେବେଳେ ଉପବନମୂର୍ତ୍ତିମାନ ଓ ଖୋଦା ପ୍ରତିମାମାନ ଆଉ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବେ ନାହିଁ। ଯିଶାଇୟ 27:8, 9.
ଇସ୍ଲାମକୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇ ତାପରେ ସଂୟତ କରାଯାଇଥିବା ସମୟରେ, ଅର୍ଥାତ୍ 9/11 ରେ, ଶେଷ ବର୍ଷା ପରିମାପିତ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ଯେ “ବିବାଦ” ରହିଛି, ସେହିଠାରେ ଯାକୁବଙ୍କ ଅଧର୍ମଗୁଡ଼ିକ କିପରି ଅପସାରିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଏହିପରିଭାବେ ଯାକୁବ ଇସ୍ରାଏଲରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ତାହା ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି। ବାଇବେଲରେ ଯାକୁବରୁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଯେ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଯେଉଁଠାରେ ଯାକୁବ ଚୁକ୍ତିର ଏକ ପ୍ରତିନିଧିମୂଳକ ପୁରୁଷ, ସେଥି ଚିହ୍ନଟ କରେ 1856 ମସିହାକୁ, ଯେତେବେଳେ ଫିଲାଡେଲଫିଆନ୍ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ ଲାଓଡିକିଆନ୍ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିଣତ ହେଲା, ଯାହା ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ଲାଓଡିକିଆନ୍ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଲିସିଆ ହେବ। ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଏକ ପଥଚିହ୍ନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଲାଓଡିକିଆନ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଡେଲଫିଆନ୍ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନର ବିନ୍ଦୁଟି ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ ଯାକୁବ—ଅର୍ଥାତ୍ ଦଖଳକାରୀ—ଇସ୍ରାଏଲରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ବିଜୟୀରେ, ପରିଣତ ହୁଏ।
“ବିବାଦ” ଯାକୁବଙ୍କ ଅଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ, ଏବଂ ସେ ବିଜୟୀ ଇସ୍ରାଏଲ ହୋଇଯାଏ। ଯେମାନେ ଇସ୍ରାଏଲରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବାକ୍ୟର ରକ୍ତ ଓ ନିଜମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟର ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।
ଏବଂ ସେମାନେ ମେଷଶାବକଙ୍କର ରକ୍ତଦ୍ୱାରା ଓ ନିଜମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାହାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ; ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ଭଲପାଇଲେ ନାହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:11.
“ତାଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟର ବାକ୍ୟ” ସେହି ସନ୍ଦେଶ, ଯାହାକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ପ୍ରହରୀ ପଚାରିଥିଲେ। ଏହା ତାଙ୍କର ପବିତ୍ରୀକରଣକୁ ଏବଂ ମେଷଶାବକଙ୍କ ରକ୍ତକୁ—ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କର ଧର୍ମୀକରଣକୁ—ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ମୁଁ ମୋର ପାହାରା ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବି, ଏବଂ ଦୁର୍ଗଶିଖର ଉପରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି; ଏବଂ ସେ ମୋତେ କ'ଣ କହିବେ, ଏବଂ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତିରସ୍କୃତ ହେବି ସେତେବେଳେ ମୁଁ କ'ଣ ଉତ୍ତର ଦେବି, ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ନିରୀକ୍ଷା କରିବି। ହବକ୍କୂକ 2:1।
“ତିରସ୍କୃତ” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ “ତର୍କ କଲା” ଅଟେ, ଏବଂ ଏହା ଯାକୁବଙ୍କ ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଯିଶାୟାଙ୍କ “ବିବାଦ”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ହବକ୍କୂକରେ ପ୍ରହରୀ ତାହାର ସାକ୍ଷ୍ୟ କ’ଣ ହେବ ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଏବଂ ତାହାକୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଫଳକଗୁଡ଼ିକ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଅଟେ, ଯାହା ପଢ଼ିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୌଡ଼ି ଯାଇ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଗଣାଯିବାର ସନ୍ଦେଶ ଖୋଜିବାକୁ ସମର୍ଥ କରିବ। ହବକ୍କୂକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ପଦର ଶେଷରେ ପ୍ରହରୀଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ସେହି ଶ୍ରେଣୀର ଜଣେ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଦେଖ, ଯାହାର ଆତ୍ମା ଗର୍ବରେ ଉତ୍ତୋଳିତ, ସେ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ସରଳ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବ। ହବକ୍କୁକ 2:4।
ସେହି ଦୁଇ ଫଳକ ଉପରେ ଥିବା ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଯିରିମିୟାଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ପଥଗୁଡ଼ିକ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଯିରିମିୟାଙ୍କର ପ୍ରହରୀ ତୁରୀ ବାଜାଇଲେ, ସେହି ବିଦ୍ରୋହୀ ଶ୍ରେଣୀ, ଯାହାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଅହଂକାରରେ ଉନ୍ନତ ହୋଇଯାଇଛି, ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲା। ସେମାନେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେହି ଏକେ ଶ୍ରେଣୀ ଥିଲେ, ଯେମାନେ ବିଶ୍ରାମ ଓ ସତେଜତା ପାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରାଚୀନ ପଥଗୁଡ଼ିକରେ ଚାଲିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ।
ଏହିପରି ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, “ତୁମେ ପଥମାନଙ୍କରେ ଦାଁଡ଼ି ଦେଖ, ଏବଂ ପୁରାତନ ପଥଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ପଚାର, ଭଲ ପଥ କେଉଁଠି ଅଛି; ତାହାରେ ଚାଲ, ତେବେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମ ପାଇବେ।” କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମେ ସେଥିରେ ଚାଲିବୁ ନାହିଁ।” ପୁନର୍ବାର ମୁଁ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଉପରେ ପାହାରାଦାରମାନଙ୍କୁ ନିୟୋଜିତ କରି କହିଲି, “ତୁରୀର ଶବ୍ଦ ପ୍ରତି କର୍ଣ୍ଣପାତ କର।” କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମେ କର୍ଣ୍ଣପାତ କରିବୁ ନାହିଁ।” ଯିରିମିୟ 6:16, 17.
୯/୧୧ ସମୟରେ ଦେବଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ପ୍ରହରୀମାନେ ଥିଲେ ମୋଶା, ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍, ଜୋନ୍ସ ଏବଂ ୱାଗନର୍; ଏହାକୁ ମୋଶାଙ୍କ ତତଲାଉଥିବା ଠୋଠ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପୁନର୍ବାର ମିଶରୀୟ ଭାଷାରେ କହିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଭୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହୋଇଥିଲା—ଏମିତି ଏକ ଭାଷା, ଯାହାକୁ ସେ ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ୟବହାର କରିନଥିଲେ। ମୋଶାଙ୍କ ସହ ଲାଲ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଇବ୍ରୀୟମାନଙ୍କ ଏବଂ ମିଶ୍ରିତ ଜନସମୂହର ସନ୍ଦର୍ଭରେ, ମୋଶା ହିଁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରଣ ବିଦେଶୀ ଥିଲା। ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରଣ ନାଜାରେନ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ ଥିଲା। ପିତରଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଥିଲା।
କିଛି ସମୟ ପରେ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପିତରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ; କାରଣ ତୁମର କଥାବାର୍ତ୍ତା ତୁମକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି।” ମାଥିଉ 26:73.
ପେତ୍ରଙ୍କ ଇତିହାସରେ ଥିବା ବିବାଦରେ ସେ ତିନିଥର ମିଥ୍ୟା କହିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରଣ, କିମ୍ବା ତତଳା ଜିହ୍ବା ଦ୍ୱାରା ସେହି ବିବାଦରେ ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଥିଲେ। ସେହି ବିବାଦରେ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ଦେବଙ୍କୁ ପଚାରିଲା, “ଏହି ବିବାଦରେ ମୁଁ କ'ଣ କହିବି?” ସେମାନେ ପୁରୁଣା ପଥଗୁଡ଼ିକୁ “ଦେଖନ୍ତି” ଏବଂ ତୁରୀର ଧ୍ୱନିକୁ “ଶୁଣନ୍ତି”। ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଶେଷରେ “ବିବାଦ” କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜୟଲାଭ କରନ୍ତି। ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଜୟଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ରହିଛି, ତାହା ଲାଓଦିକିଆର ସନ୍ଦେଶରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଲାଓଦିକିଆ ମଣ୍ଡଳୀଠାରୁ ଭିନ୍ନଭାବେ, ଫିଲାଦେଲଫିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପରେ କୌଣସି ନିନ୍ଦା ନାହିଁ।
ଯେ ବିଜୟୀ ହୁଏ, ମୁଁ ତାହାକୁ ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ତମ୍ଭ କରିଦେବି, ଏବଂ ସେ ଆଉ କେବେ ବାହାରକୁ ଯିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ଉପରେ ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମ, ଏବଂ ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରର ନାମ, ଯାହା ନୂତନ ଯିରୂଶାଲେମ, ଯାହା ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରେ, ଲେଖିବି; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ଉପରେ ମୋର ନୂତନ ନାମ ଲେଖିବି। ଯାହାର କାନ ଅଛି, ସେ ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି, ତାହା ଶୁଣୁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୩:୧୨, ୧୩।
କୌଣସି ନିନ୍ଦା ନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଫିଲାଦେଲ୍ଫିଆ ପାଇଁ ଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେମାନେ “ଜୟଲାଭ କରନ୍ତି।” ଫିଲାଦେଲ୍ଫିୟା ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଲାଓଦିକିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହାକୁ ଏମିତି ଜଣେ ଶ୍ରେଣୀ ଦ୍ୱାରା ପୃଥକ୍ କରାଯାଇଛି ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଜୟଲାଭ କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ଏମିତି ଜଣେ ଶ୍ରେଣୀ ଯେଉଁମାନେ ଜୟଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ଫିଲାଦେଲ୍ଫିୟା ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଲାଓଦିକିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଲାଓଦିକିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ହେଲେ ମଥି 25 ର ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ।
“ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କଳିସିଆର ଅବସ୍ଥାକୁ ଲାଓଦିକିୟାର ଅବସ୍ଥା ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।” Review and Herald, August 19, 1890.
9/11 ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଟୁଇନ୍ ଟାୱରମାନଙ୍କର ପତନ ସମୟରେ ସେହି ସ୍ଵର୍ଗଦୂତ ଅବତରିତ ହେଲେ, ଜୋନ୍ସ ଏବଂ ୱାଗନର୍ ଲାଓଦିକିଆର ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ବିଷୟକ ତର୍କବିତର୍କ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଯିରିମିୟାଙ୍କର ତୁରୀ-ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ସପ୍ତମ ତୁରୀ, ଯାହା ତୃତୀୟ ହାୟ, ଯାହା ପୁରୁଣା ପଥମାନଙ୍କରେ ଚିହ୍ନିତ ଇସ୍ଲାମ, ଏବଂ ସେହି ପୁରୁଣା ପଥମାନେ ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—ସମସ୍ତ ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—ପ୍ରତିନିଧିତ, ଯେଉଁସବୁ ହବକ୍କୂକଙ୍କ 1843 ଏବଂ 1850 ର ତାଳିକାମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଲାଓଦିକିଆର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ମୋକ୍ଷର ଏକମାତ୍ର ଆଶା, ଏବଂ “ମୋକ୍ଷ” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଚିକିତ୍ସା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜକୁ ଲାଓଦିକିଆର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ହୃଦୟର ଦ୍ୱାରରେ ଠକ୍ଠକାଉଥିବା ବେଳେ ଚିତ୍ରିତ କରୁନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଲାଓଦିକିଆର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁନ୍ତୁ ଯେ, ଯଦି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ସମାଧାନ କରିବେ, ତେବେ ସେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସମାଧାନ କରିବେ, ଲାଓଦିକିଆର ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କୁ କେବଳ ଚିକିତ୍ସାର ସନ୍ଦେଶମାତ୍ର ଦିଆଯାଇଛି।
ଚତୁର୍ଥ ମେସିଆନିକ୍ ପଥଚିହ୍ନ ହେଉଛି 9/11 ର ଲାଓଦିକିୟା ସନ୍ଦେଶ।
ଯେପରି ଇଶାୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ବାକ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ଯେ ସେ ଆମର ଦୁର୍ବଳତାମାନଙ୍କୁ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ଆମର ରୋଗମାନଙ୍କୁ ବହନ କଲେ। ମାଥିଉ 8:17.
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଆମର ଦୁଃଖଗୁଡ଼ିକୁ ବହନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆମର ବ୍ୟଥାଗୁଡ଼ିକୁ ବୋକିଛନ୍ତି; ତଥାପି ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ, ପ୍ରହାରିତ ଓ କ୍ଳିଷ୍ଟ ବୋଲି ଗଣନା କରିଥିଲୁ। ଯିଶାୟ 53:4।
ଲାଓଦିକୀୟମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀର ଦୂତଙ୍କୁ ଲେଖ; ଏହି କଥାମାନେ କହୁଛନ୍ତି ଆମେନ୍, ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ; ମୁଁ ତୋର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜାଣେ, ଯେ ତୁ ନ ଶୀତଳ, ନ ଉଷ୍ଣ; ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ ଯେ ତୁ ଶୀତଳ କିମ୍ବା ଉଷ୍ଣ ହେଉଥାନ୍ତୁ। ତେଣୁ, କାରଣ ତୁ କୁସୁମ୍ବା ଅଛୁ, ଏବଂ ନ ଶୀତଳ, ନ ଉଷ୍ଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ମୁଖରୁ ବାନ୍ତି କରି ଫିଙ୍ଗିଦେବି।
କାରଣ ତୁମେ କହୁଛ, ‘ମୁଁ ଧନୀ, ସମ୍ପତ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ଏବଂ ମୋର କୌଣସି କଥାରେ ଅଭାବ ନାହିଁ’; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଜାଣୁନାହାଁ ଯେ ତୁମେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାଗ୍ରସ୍ତ, ଦୟାନୀୟ, ଦରିଦ୍ର, ଅନ୍ଧ, ଏବଂ ନଗ୍ନ।
ମୁଁ ତୁମକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଛି—ମୋ ପାଖରୁ ଅଗ୍ନିରେ ପରୀକ୍ଷିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କିଣ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଧନୀ ହେବ; ଏବଂ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପରିଧାନ କରିପାରିବ ଏବଂ ତୁମର ନଗ୍ନତାର ଲଜ୍ଜା ପ୍ରକାଶ ନହେଉ; ଏବଂ ତୁମ ଚକ୍ଷୁରେ ଚକ୍ଷୁମଳମ ଲେପନ କର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦେଖିପାରିବ।
ଯେତେଜଣଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରେମ କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ତିରସ୍କାର କରେ ଓ ଶାସନ କରେ; ତେଣୁ ଉତ୍ସାହୀ ହେଅ, ଏବଂ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କର। ଦେଖ, ମୁଁ ଦ୍ୱାରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ କଢ଼କଢ଼ାଉଛି; ଯଦି କେହି ମୋର ସ୍ୱର ଶୁଣି ଦ୍ୱାର ଖୋଲେ, ତେବେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ପାଖକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବି, ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ସହ ଭୋଜନ କରିବି, ଓ ସେ ମୋ ସହ। ଯେ ବିଜୟୀ ହୁଏ, ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ମୋର ସିଂହାସନରେ ମୋ ସହ ବସିବାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବି, ଯେପରିକି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବିଜୟୀ ହୋଇ ମୋର ପିତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ତାଙ୍କ ସହ ବସିଛି। ଯାହାର କାନ ଅଛି, ସେ ଶୁଣୁ, ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:14–22।
ସୁନା କିଣିବାକୁ, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିବାକୁ, ଏବଂ ଚକ୍ଷୁମାନଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜନ ଲଗାଇବାକୁ ଯେ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି, ସେହିଟି କେବଳ ମୃତ୍ୟୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅନନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିବା ଏକ ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରତିକାର ଅଟେ। ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଞ୍ଜନ ଯେ କୌଣସି ସମସ୍ୟାର ପ୍ରତିକାର କରିପାରେ, ସେହି ସମସ୍ୟାମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମର ଦୁର୍ବଳତାଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଉପରେ ନେଇଥିବା ସତ୍ୟ ସହ ସହଜରେ ସମନ୍ୱିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯୋହନ ପାତ୍ମୋସରେ ଦେବବାକ୍ୟ ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା ଅଟେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା ହେଉଛି ଲାଓଦିକିଆ ପାଇଁ ପ୍ରତିକାର, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାର ଆରୋଗ୍ୟକାରୀ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମର ଦୁର୍ବଳତାଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଉପରେ ନେଇବା ଏବଂ ଆମର ଶୋକବେଦନା ବୋହିବା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମର ଦୁର୍ବଳତାଗୁଡ଼ିକୁ ବହନ କରିପାରିବାର ଏକମାତ୍ର ପଥ ହେଉଛି, ଯଦି ଆମେ ହୃଦୟର ଦ୍ୱାର ଖୋଲି ତାଙ୍କର ଦୈବତ୍ୱ ସହ ଆମର ମାନବତାର ସଂଯୋଗକୁ ଅନୁମତି ଦେଉ। ସେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ ଆମର ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ଆମର ଦୁର୍ବଳତାଗୁଡ଼ିକୁ ବହନ କରନ୍ତି। ପ୍ରତିକାରକୁ ସାଧନ କରି ଆମେ ସେହି ଦ୍ୱାର ଖୋଲୁଛୁ। ଯେ ପ୍ରତିକାର ହୃଦୟକୁ ଖୋଲେ, ସେହି ହେଉଛି ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଞ୍ଜନ। ଅଞ୍ଜନ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଆଲୋକପ୍ରାପ୍ତି, ଯାହା କେବଳ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରାହିଁ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ବାଇବେଲ୍ ଆମର ପାଦ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରଦୀପ, ଏବଂ ଯେ ଆଲୋକ ପଥକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ, ସେହି ହେଉଛି ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ଆଲୋକ।
ତୁମର ବାକ୍ୟ ମୋର ପାଦପଥ ପାଇଁ ଦୀପ, ଏବଂ ମୋର ମାର୍ଗ ପାଇଁ ଆଲୋକ। ଗୀତସଂହିତା 119:105।
ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଲାଓଦିକିୟଙ୍କୁ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଅଞ୍ଜନ ଲଗାଇବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଏ, ସେ ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରିବାକୁ ହେବ, ଯାହା ଏକ ପ୍ରଦୀପ; କିନ୍ତୁ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଉପମାରେ ଯେପରି ପ୍ରତିପାଦିତ ହୋଇଛି, ତେଲ ବିନା ପ୍ରଦୀପ ନିର୍ଥକ। ଲାଓଦିକିୟମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସେମାନଙ୍କର ବାଇବେଲ ଅଛି, ଯଦ୍ୟପି ସାଧାରଣତଃ କିଙ୍ଗ ଜେମ୍ସ ସଂସ୍କରଣ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ତେଲ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନାହିଁ। ଲାଓଦିକିୟ ଚକ୍ଷୁମାନଙ୍କର ଅଭିଷେକ ଏମିତି ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ସଫଳ ହୁଏ ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଛି।
ଲାଓଦିକିୟାନଙ୍କୁ କିଣିବା ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଥିବା ସୁନା କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ବିଶ୍ୱାସ ଯାହା ପ୍ରେମ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ଏବଂ ଆତ୍ମାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ। ଚକ୍ଷୁ-ଅଞ୍ଜନ ପରି, ଏହି ସୁନାର ମଧ୍ୟ ଏକ ନକଲି ଲାଓଦିକିୟାନ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଅଛି। ଲାଓଦିକିୟାନ, ସମଗ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଜଗତ ପରି, ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରେ ଯେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ “ବିଶ୍ୱାସ” ଅଛି। ସେହି ପ୍ରକାରର ବିଶ୍ୱାସ କେବଳ ମାନବୀୟ ଧାରଣା ମାତ୍ର, ଏବଂ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସର ଏକ ନକଲ, କାରଣ ସେହି ବିଶ୍ୱାସ ଆତ୍ମାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ। ଏହା ସେହି ବିଶ୍ୱାସ ଯାହା ପବିତ୍ର କରେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ପ୍ରକୃତ ପବିତ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସର ଅଧିକାରୀ, ସେମାନେ ପବିତ୍ର; କାରଣ ପବିତ୍ରକୃତ ହେବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପବିତ୍ର କରାଯିବା। ଲାଓଦିକିୟାନଙ୍କ ପାଖରେ ସେହି ବିଶ୍ୱାସ ନାହିଁ, କାରଣ ଯଦି ଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାହାରେ ରହି ପ୍ରବେଶ ଚାହୁଁନ୍ତାନି।
“ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ପରଦୀଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପାଇଁ କୌଣସି ମଧ୍ୟମ ପଥ ନାହିଁ। ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶ ମାନବୀୟ କୌଶଳ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ହେବା ପାଇଁ ନୁହେଁ। ଆମେ ଲୋକିକ ଆଇନଜୀବୀମାନଙ୍କର ନୀତିରେ ଆଶ୍ରିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନାଶୀଳ ନମ୍ର ଲୋକ ହେବା ଉଚିତ୍, ଶୟତାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧ କରାଯାଇଥିବାମାନଙ୍କ ପରି ଆଚରଣ କରିବା ନୁହେଁ।”
“ଅନେକଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ପ୍ରକାର ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସେହିପରି ବିଶ୍ୱାସ ନୁହେଁ ଯାହା ପ୍ରେମ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ଏବଂ ଆତ୍ମାକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ବିଶ୍ୱାସ କେବଳ ସତ୍ୟର ମାତ୍ର ବିଶ୍ୱାସ ନୁହେଁ। ‘ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି।’ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାର ପ୍ରେରଣା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ଏକ ବିଶ୍ୱାସ ଦିଏ ଯାହା ଏକ ପ୍ରେରକ ଶକ୍ତି, ଯାହା ଚରିତ୍ରକୁ ଗଢ଼େ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କେବଳ ଔପଚାରିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ନେଇଯାଏ। ଆମର କଥା, ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ଆମର ଆତ୍ମା ଏହି ସତ୍ୟର ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରିବା ଉଚିତ ଯେ ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅନୁସରଣକାରୀ।”
“ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଈଶ୍ୱର ଯେ ସର୍ବାଧିକ ଆଲୋକ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି, ସେହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଅପରାଧ ଓ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ବିରୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ସୁରକ୍ଷା ନୁହେଁ। ଯେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ଭରସାର ଉଚ୍ଚ ପଦମାନରେ ଉନ୍ନତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆଲୋକରୁ ମାନବୀୟ ଜ୍ଞାନଦିଗକୁ ଫେରିଯାଇପାରନ୍ତି। ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ଆଲୋକ ଅନ୍ଧକାରରେ ପରିଣତ ହେବ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟସ୍ତ ସେମାନଙ୍କର କ୍ଷମତାମାନେ ଫାନ୍ଦରେ ପରିଣତ ହେବ, ସେମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଅପମାନସ୍ପଦ ହେବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପହାସ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯିବା ସଦା ନିଜର ନିଶ୍ଚିତ ପରିଣାମଦ୍ୱାରା ଅନୁସୃତ ହୋଇଛି ଏବଂ ସଦା ହେବ। ଯେ କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପାଦନ—ଯଦି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଅନୁତାପ କରି ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ ନାହିଁ, ବରଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଏ—ତେବେ ତାହା ଅଧର୍ମକାରୀଙ୍କୁ ପଦେ ପଦେ ପ୍ରବଞ୍ଚନାରେ ଆଗକୁ ନେଇଯିବ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନେକ ପାପ ଦଣ୍ଡଭୟ ବିନା କରାଯିବ। ଯେମାନେ ଏମିତି ଚରିତ୍ରର ଅଧିକାରୀ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହକର୍ମୀ କରିବ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ କରିବ, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କଠାରୁ ନିଜେମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୋହନଙ୍କୁ ଯାହା ଜଗତକୁ ଦେବା ପାଇଁ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଅବିଚଳ ରଖିବାକୁ ହେବ।” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.
“ଧଳା ବସ୍ତ୍ର” ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଧର୍ମିକତା।
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିବା ଓ ଉଲ୍ଲାସ କରିବା, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦେବା; କାରଣ ମେଷଶାବକଙ୍କର ବିବାହ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି। ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ ସେ ପରିଷ୍କାର ଓ ଧଳା ସୂକ୍ଷ୍ମ ପଟବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିବେ; କାରଣ ସେହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ପଟବସ୍ତ୍ର ସନ୍ତମାନଙ୍କର ଧାର୍ମିକତା ଅଟେ। ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଲେଖ, ଧନ୍ୟ ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମେଷଶାବକଙ୍କର ବିବାହ-ଭୋଜକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ପୁନର୍ବାର ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଏଗୁଡ଼ିକ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 19:7–9।
ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଲାଓଦିକିଆଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା ତ୍ରିଗୁଣ ଔଷଧକୁ ଅନୁପ୍ରୟୋଗ କରି ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଏବଂ ଏପରି କରିବାରେ ସେ ନିଜକୁ ଏକ ଫିଲାଦେଲଫିଆନ୍ କନ୍ୟାରେ ପରିଣତ କଲେ। ଏହି ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସରାସରି ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ବିଷୟରେ କହୁଛି, ଯାହା ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଉପମାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ସେହି କୁମାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ବିବାହକୁ ଡାକାଯାଇଛି, ସେଠାକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକ। କନ୍ୟା ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା, କାରଣ ଜଖରିୟ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଯିହୋଶୁଆ ଓ ଦୂତଙ୍କ ସହିତ, ଏହା ଅନୁଗ୍ରହରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେଠାରେ ତାହାର ଅପବିତ୍ର ଲାଓଦିକିଆନ୍ ବସ୍ତ୍ରକୁ ଖୋଲି ନିଆଯାଇ ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ଧଳା ସନ ବିବାହବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଔଷଧ ଏଲେନ୍ ଗୁଲ୍ଡ ହ୍ୱାଇଟ୍ ନାମର ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରେ। “ଏଲେନ୍”ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମୟ ଆଲୋକ, ଏବଂ ଏହା ଚକ୍ଷୁଞ୍ଜନର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। “ଗୁଲ୍ଡ” ହେଉଛି ସୁନା ପାଇଁ ପୁରାତନ ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ସୁନା। “ହ୍ୱାଇଟ୍” ଧର୍ମିକତାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ 1846 ମସିହାରେ ସେ ଯେତେବେଳେ ଜେମ୍ସଙ୍କ ସହ ବିବାହ କଲେ, ସେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ନାମ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇନଥିଲା। ତାହାପରେ ତାଙ୍କର ନାମ ହ୍ୱାଇଟ୍ ହେଲା। ନାମପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ବିବାହ—ଉଭୟେ ଏକ ଚୁକ୍ତିମୂଳକ ସମ୍ପର୍କର ପ୍ରତୀକ। ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ନାମ ହାର୍ମନ୍ ଥିଲା, ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଶାନ୍ତିର ସୈନିକ, ଯେପରି ସେ ସେତେବେଳେ ଥିଲେ। ଏଲେନ୍ ହ୍ୱାଇଟ୍ ହେଉଛନ୍ତି ଲାଓଦିକିଆନ୍ ସନ୍ଦେଶ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମାନେ ମୋକ୍ଷକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା!
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ମାଥିଉଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ମେସିହୀୟ ବିଷୟକ ବାରୋଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଙ୍କୁ ପୁନର୍ବିଚାର କରିବୁ।
“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:14–18 ଉଦ୍ଧୃତ।”
“ହାୟ, କିପରି ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା! ଏହି ଭୟାବହ ଅବସ୍ଥାରେ କେତେ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ସମସ୍ତ ସେବକଙ୍କୁ ଗଭୀର ନିବେଦନ କରୁଛି ଯେ, ସେମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପରିଶ୍ରମପୂର୍ବକ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତୁ; କାରଣ, ତାହାରେ ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅବସ୍ଥାର ଚିତ୍ରଣ ହୋଇଛି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକୁ ସାବଧାନତାର ସହିତ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ଏହି ବାକ୍ୟମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଯୀଶୁ ଆପଣମାନଙ୍କ ସହ କଥା କହୁଛନ୍ତି।”
“ଯଦି କେବେ କୌଣସି ଜନସମୂହ ଲାଓଦିକିୟାର ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ସେହି ଲୋକ, ଯେଉଁମାନେ ମହାନ ଆଲୋକ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରର ପ୍ରକାଶନ, ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି।” Manuscript Releases, volume 18, 193.
“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସତ୍ୟ ଆଜ୍ଞାପାଳକ ଲୋକମାନେ ଜଗତ ସମ୍ମୁଖରେ ନିର୍ମଳ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠାର ଏକ ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ନିଜମାନଙ୍କର ଆଚରଣମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆତ୍ମାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା। ଏହିପରିଭାବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାପ୍ରତି ନିଜ ଆଜ୍ଞାପାଳନ ଦ୍ୱାରା, ସେହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିଥିଲେ। ପରମେଶ୍ୱର ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣ୍ଡଳୀର ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଦୋଷୀ ଠାରୁଥିବେ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ସେଭେନ୍ଥ-ଡେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ସେବା କରୁନାହାନ୍ତି, ବରଂ ଅହଂକାର, ସ୍ୱାର୍ଥପରତା ଏବଂ ସାଂସାରିକତା ଦ୍ୱାରା ଏହା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମୂଳର ସତ୍ୟ ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ରରେ କୌଣସି ସଂସ୍କାର ସାଧନ କରିନାହିଁ।”
“ଦୟାକରି ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ 3:15–18 କୁ ସାବଧାନତାସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣାଯାଉଛି। ‘ମୁଁ ଯେତେ ଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର ଓ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି; ଏହେତୁ ଉତ୍ସାହୀ ହେଅ [ଅର୍ଦ୍ଧହୃଦୟ ନୁହେଁ], ଏବଂ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କର। ଦେଖ, ମୁଁ [ତୁମମାନଙ୍କର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା] ଦ୍ୱାରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ କଢ଼କଢ଼ାଉଛି; କେହି ଯଦି ମୋର ସ୍ୱର ଶୁଣି ଦ୍ୱାର ଖୋଲେ, ତେବେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବି, ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରିବି, ଏବଂ ସେ ମୋ ସହିତ। ଯେ ଜୟ କରେ, ମୁଁ ତାହାକୁ ମୋର ସିଂହାସନରେ ମୋ ସହିତ ବସିବାକୁ ଦେବି, ଯେପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିଛି ଏବଂ ମୋର ପିତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ବସିଛି’ [ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ 3:19–21]। ”
“କଳିସିଆମାନେ କି ଲାଓଦିକୀୟ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ? ସେମାନେ କି ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବେ, କିମ୍ବା ସର୍ବାଧିକ ଗମ୍ଭୀର ସତ୍ୟବାର୍ତ୍ତା—ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା—ଜଗତକୁ ଘୋଷଣା କରାଯାଉଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ପାପରେ ଅବିରତ ଚାଲିଥିବେ? ଏହା ଦୟାର ଶେଷ ବାର୍ତ୍ତା, ପତିତ ଜଗତ ପାଇଁ ଶେଷ ସତର୍କବାଣୀ। ଯଦି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କଳିସିଆ କୁସୁମ୍ପ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କର କୃପାଭାଜନ ରହେନାହିଁ, ଯେପରି ସେହି କଳିସିଆମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପତିତ ହୋଇ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ରୟ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଓ ଘୃଣିତ ପକ୍ଷୀର ପିଞ୍ଜରା ହୋଇଯାଇଥିବା ବୋଲି ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଶୁଣିବା ଓ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ କଳିସିଆ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ନିଜମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା-ପାଳନକାରୀ ଜନ ବୋଲି କହନ୍ତି, ତଥାପି ନାମମାତ୍ର କଳିସିଆମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତତା ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଆତ୍ମନିବେଦନ ଧାରଣ କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିପଦଗୁଡ଼ିକର ଅଂଶୀ ହେବେ, ଯେପରି ନିଶ୍ଚୟତାର ସହିତ ସେହି କଳିସିଆମାନେ ହେବେ, ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି। କେବଳ ସେମାନେ ହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନିବାସମାନଙ୍କରେ ସେହି ରାଜପରିବାରର ଅଂଶ ହେବେ, ଯାହାକି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି।
“‘ଯେ କେହି କହେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଜାଣେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ପାଳନ କରେ ନାହିଁ, ସେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ଏବଂ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ନାହିଁ’ [1 John 2:4]। ଏହା ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ, ଯେମାନେ ଦାବି କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର-ଜ୍ଞାନ ଅଛି ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସଦ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତାହା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ମାନୁସାରେ ପ୍ରତିଫଳ ପାଇବେ। ‘ଯେ କେହି ତାଙ୍କଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହେ, ସେ ପାପ କରେ ନାହିଁ; ଯେ କେହି ପାପ କରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କୁ ଜାଣିନାହିଁ’ [1 John 3:6]। ଏହା ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀ-ସଦସ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ କହାଯାଇଛି, ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରି। ‘ହେ ପ୍ରିୟ ଶିଶୁମାନେ, କେହି ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ ନ କରୁ: ଯେ ଧାର୍ମିକତା ଆଚରଣ କରେ, ସେ ଧାର୍ମିକ, ଯେପରି ସେ ଧାର୍ମିକ ଅଟନ୍ତି। ଯେ ପାପ କରେ, ସେ ଶୟତାନର; କାରଣ ଆରମ୍ଭରୁ ଶୟତାନ ପାପ କରୁଆସିଛି। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଯେଣିକି ସେ ଶୟତାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଅନ୍ତି। ଯେ କେହି ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ପାପ କରେ ନାହିଁ; କାରଣ ତାଙ୍କର ବୀଜ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ରହିଥାଏ; ଏବଂ ସେ ପାପ କରିପାରେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ଏଥିରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଏବଂ ଶୟତାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି: ଯେ କେହି ଧାର୍ମିକତା ଆଚରଣ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ନୁହେଁ, ଏବଂ ଯେ ନିଜ ଭାଇକୁ ପ୍ରେମ କରେ ନାହିଁ ସେମଧ୍ୟ ନୁହେଁ’ [1 John 3:7–10]।
“ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ସବାଥ୍-ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି, ତଥାପି ପାପରେ ଅବିରତ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ। ସେମାନଙ୍କର ପାପମୟ ଆଚରଣ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବାଧା ଦେଉଛି। ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାପରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି। ଆମର ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଏହି ବାଣୀ ଆସେ, ‘ତୁମମାନଙ୍କ ପାଦ ପାଇଁ ସିଧା ପଥ ସୃଷ୍ଟି କର, ଯେଣୁ ଲଙ୍ଗଡ଼ା ଯାହା ଅଛି, ସେ ପଥରୁ ବାହାରି ନ ପଡ଼ୁ; ବରଂ ସେ ସୁସ୍ଥ ହେଉ। ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ସେହି ପବିତ୍ରତାକୁ ଅନୁସରଣ କର, ଯାହା ବିନା କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବେ ନାହିଁ; ସାବଧାନତାସହିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖ, କାହାରୁ ଯେଣୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଅପ୍ରାପ୍ତ ନ ହେଉ; କୌଣସି ତିକ୍ତତାର ମୂଳ ଉପଜି ତୁମମାନଙ୍କୁ ବିଘ୍ନିତ ନ କରୁ, ଏବଂ ତାହାଦ୍ୱାରା ଅନେକେ କଳୁଷିତ ନ ହେଉନ୍ତୁ; ଏସାଉଙ୍କ ପରି କୌଣସି ବ୍ୟଭିଚାରୀ କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ଲୋକ ନ ଥାଉ, ଯିଏ ଏକ ମାତ୍ର ଆହାରର ଲୋଭରେ ନିଜର ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ବିକ୍ରୟ କରିଦେଲା। କାରଣ ତୁମେ ଜାଣ, ପରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଆଶୀର୍ବାଦର ଅଧିକାରୀ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲା, ସେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଗଲା; କାରଣ ସେ ଅଶ୍ରୁସହିତ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ତାହାକୁ ଖୋଜିଥିଲା ତଥାପି ସେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ପାଇବାର କୌଣସି ସୁଯୋଗ ମିଳାଇଲା ନାହିଁ’ [ହିବ୍ରୁ 12:13–17]।”
“ଏହା ସେହି ଅନେକଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରୟୋଜ୍ୟ, ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି। ନିଜମାନଙ୍କର କାମାସକ୍ତ ଆଚରଣକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେମାନେ ଶୈତାନଙ୍କର ଠକେଇପୂର୍ଣ୍ଣ କୁତର୍କର ଅଧୀନରେ ଶିକ୍ଷାର ଏକ ଭୁଲ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ପାପକୁ ପାପମୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଉନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ବିବେକ ଅପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି, ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟ ନିରନ୍ତର ଭ୍ରଷ୍ଟ। ଶୈତାନ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଲୋଭନର ପାଶ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଅଶୁଚି ଆଚରଣରେ ଆକର୍ଷିତ କରାଯାଏ, ଯାହା ସମଗ୍ର ସତ୍ତାକୁ ଅପବିତ୍ର କରେ। ‘ଯେ କେହି ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ [ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା] ଅବହେଳା କଲା, ସେ ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ଜଣ ସାକ୍ଷୀର କଥାରେ ଦୟା ବିନା ମରିଗଲା; ତେବେ ତୁମେ ଭାବ, ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପାଦତଳରେ ଦଳିଦେଇଛି, ଏବଂ ଯେହିଁ ଚୁକ୍ତିର ରକ୍ତଦ୍ୱାରା ସେ ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି ରକ୍ତକୁ ଅପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ବୋଲି ଗଣନା କରିଛି, ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଅବମାନ କରିଛି, ସେ କେତେ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡର ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଗଣାଯିବ? କାରଣ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣୁଁ, ଯିଏ କହିଛନ୍ତି, ପ୍ରତିଶୋଧ ମୋର; ମୁଁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେବି, ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି। ଏବଂ ପୁନର୍ବାର, ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କର ବିଚାର କରିବେ। ଜୀବନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ହାତରେ ପଡ଼ିବା ଏକ ଭୟଙ୍କର କଥା’ [ହିବ୍ରୁ 10:28–31]।” Manuscript Releases, volume 19, 175–177.