ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଲାଓଦିକୀୟ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀ - ସଂଖ୍ୟା ତେତିସି

ରବିବାର ଆଇନର ସମୟରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଜଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀୟ ଭାବରେ ଏକାଦଶ-ଘଣ୍ଟାର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ସହ ସାକ୍ଷାତ କରନ୍ତି। ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଜଣ ପୂର୍ବରୁହିଁ ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ସେମାନେ ବଡ଼ ଜନସମୂହକୁ ବାବିଲରୁ ବାହାରିଆସିବାକୁ ଏବଂ ସପ୍ତମ-ଦିନର ବିଶ୍ରାମବାର ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ହେବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହ ପାଇଁ ବିଚାର ରବିବାର ଆଇନରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଏବଂ ତାହାପରେ ବିଚାର ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଅର୍ଥାତ ବଡ଼ ଜନସମୂହ—ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ମେଷପାଳ ଉପରେ ଗତି କରେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସାତ ଅଧ୍ୟାୟ ଏହି ଉଭୟ ଦଳକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ମୁଦ୍ରାରେ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ଶହୀଦମାନେ ପଚାରନ୍ତି, “ଆଉ କେତେଦିନ,” ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ଶହୀଦତ୍ୱ ପାଇଁ ପାପାଳ ଶକ୍ତିର ବିଚାର କରିବେ? ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ ଯେ, ପାପାଳ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାର ଶହୀଦମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଏକ ଦଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ କବରରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସାତ ଅଧ୍ୟାୟର ବଡ଼ ଜନସମୂହ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସଙ୍କଟରେ ପାପାଳ ଶହୀଦମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସାତ ଅଧ୍ୟାୟ ଓ ପଞ୍ଚମ ମୁଦ୍ରା ଏହି ଦୁଇ ଦଳକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରେ, ଯେପରି ସ୍ମୁର୍ଣ୍ଣା ଓ ଫିଲାଡେଲଫିଆ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି। ସ୍ମୁର୍ଣ୍ଣା ଅନ୍ତିମ ପାପାଳ ରକ୍ତସ୍ନାନର ଶହୀଦମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଫିଲାଡେଲଫିଆ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଜଣଙ୍କୁ।

ପିତର କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ “ଛଅ ଦିନ” ପରେ—ଛଅ ଘଣ୍ଟା ପରେ ନୁହେଁ—ସେ ରବିବାର ନିୟମର ସୀମାରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ, ପହଞ୍ଚିବେ।

ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଜଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଭାବେ ବିଶାଳ ଜନସମୂହଙ୍କ ସହ ସାକ୍ଷାତ୍ କରନ୍ତି। ଏଲିୟା ସେହି ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ଆସ୍ୱାଦନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ମୋଶା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ପ୍ରଭୁରେ ନିଦ୍ରାଗତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି; ଏହାହିଁ ସେହି ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ମହିମାର ରାଜ୍ୟକୁ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି, ଯେପରି ସେ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ନିଜ କୃପାର ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ଯଦି ଆପଣ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟାରୁ ନବମ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଛଅ-ଘଣ୍ଟିଆ ଅବଧି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆମେ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ତର୍କ ସହ ସଂଲଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶେଷ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ଦେଖିବା ଆବଶ୍ୟକ।

କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀର ତୃତୀୟ ଘଣ୍ଟା, କୈସରିୟା ମାରିତିମାର ନବମ ଘଣ୍ଟାର ଓମେଗାର ଆଲ୍ଫା ଅଟେ। ମୁଁ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି ଯେ, ଛଅ ଘଣ୍ଟା ପରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଛଅ ଦିନ ପରେ, ପିତର ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତରେ ଅଛନ୍ତି; ଏହା ସେହି ଇତିହାସକୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶାଏ ଯାହା ରବିବାର ଆଇନରେ ପରିଣତି ପାଏ, ଯାହା ନବମ ଘଣ୍ଟା ଅଟେ। ଛଅ-ଦିନର ଅବଧି, ଛଅ-ଘଣ୍ଟିଆ ଅବଧି ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ କେବଳ କୈସରିୟାରୁ କୈସରିୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍ ଭାବରେ। ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶେଷ, ତାହା ହେଉଛି—ଛଅ-ଘଣ୍ଟିଆ ଅବଧିର ଇତିହାସର ଭିତରେ ଇତିହାସର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍ ରହିବାର ଏହି ଘଟଣାଟି, ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ଋତୁକୁ ବିଚାର କରିବାବେଳେ ଠିକ୍ ସେହିପରି ଘଟେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁରୁ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଘଣ୍ଟା, କ୍ରୁଶରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 34 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧିର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହ ସମାପ୍ତ ହେଲା ଏବଂ ସୁସମାଚାର ଜାତିୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲା।

ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ବିଧ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା। ତିନି ବର୍ଷ ଓ ଅର୍ଧ ପରେ ସ୍ତିଫେନଙ୍କୁ ପାଥର ମାରି ହତ୍ୟା କରାଯାଇଲା ଏବଂ କର୍ନେଲିୟ ନିମନ୍ତେ ପିତରଙ୍କୁ ଡାକାଯାଇଲା। କ୍ରୁଶର ତିନି ବର୍ଷ ଓ ଅର୍ଧ ପରେ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ତାପରେ ସ୍ତିଫେନ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଦାନିୟେଲ ବାର ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ପଦରେ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ସମାପ୍ତିର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେଲା ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲିଗଲା।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସ୍ତେଫାନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ପୀତରଙ୍କର ନବମ ଘଣ୍ଟାରେ ଡାକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧିରେ, କର୍ନେଲିୟ ଓ ସ୍ତେଫାନ ଏହାର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ, ଯେ ଏକ ହଜାର ଦୁଇଶେ ଷାଷ୍ଠି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଦିନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ମୃତ୍ୟୁର ନବମ ଘଣ୍ଟାରୁ ମୃତ୍ୟୁର ନବମ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧,୨୬୦ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଦିନ ଥିଲା। ମୃତ୍ୟୁର ନବମ ଘଣ୍ଟାରୁ ପେଣ୍ଟେକୋଷ୍ଟର ନବମ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବାଉନ୍ନ ଦିନର ପରିସରରେ, ୧,୨୬୦ ଦିନର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ଯେ ଫ୍ର୍ୟାକ୍ଟାଲ୍ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁ ଥିଲା, ସେହିଟି ସେହି 1,260 ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ଅବସ୍ଥିତ; ଏବଂ ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକର ଶେଷରେ ପେତ୍ର କୈସରିଆରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଭାବେ ତୃତୀୟ ଓ ନବମ ଘଣ୍ଟା—ଉଭୟରେ—ସ୍ଥାପିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇ କୈସରିଆ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଛଅ-ଘଣ୍ଟିଆ ଅବଧିର ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦୁଇ କୈସରିଆର ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଛଅ-ଘଣ୍ଟିଆ ଅବଧିର ମଧ୍ୟରେ, ପେତ୍ର ଛଅ ଦିନ ଯାତ୍ରା କରି ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ସେହି ପର୍ବତଟି ସେହି ମୋହରାଙ୍କନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନରେ ଚୂଡ଼ାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ ସମସ୍ତ ପର୍ବତରୁ ଉପରକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୁଏ। ସେହି ଛଅ ଦିନ କୈସରିଆରୁ କୈସରିଆ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ସେହି ଛଅ-ଘଣ୍ଟିଆ ଅବଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଅବଧିର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଫ୍ର୍ୟାକ୍ଟାଲ୍ ଅଟେ; ଯେପରି ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁ ଏହି ସେହି ପବିତ୍ର ଅବଧିର ଆରମ୍ଭରେ ଏକ ଫ୍ର୍ୟାକ୍ଟାଲ୍ ଥିଲା।

ଆରମ୍ଭିକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍ ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବସନ୍ତ ଉତ୍ସବମାନଙ୍କର ଏକ ପୂରଣ ଥିଲା। କାଇସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରୁ ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଶେଷ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହ ସହ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧାଯାଇଛି। ପର୍ବତରେ ପିତା କଥା କହିଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ସେ କ୍ରୁଶର ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ କରିବେ। ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହର ଆରମ୍ଭରୁ କ୍ରୁଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତା ଶ୍ରବଣଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ତିନିଥର କଥା କହିଥିଲେ। ଏକଥର ବପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ, ପରେ ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତରେ, ଏବଂ ତା’ପରେ ସେ ସମୀପସ୍ଥ କ୍ରୁଶର ଛାୟାରେ କଥା କହିଥିଲେ।

କ୍ରୁଶ ହେଉଛି ସେହି ୧,୨୬୦ ଦିନର ଓମେଗା, ଯାହା ତାଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶ, ଦାନିଏଲ ନଅର ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଥଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ, ଏହିପରି ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତକୁ ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହର ଏକ ଅଂଶ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଯଦି ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷଟି ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପଥଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କରେ, ତେବେ ମଧ୍ୟଭାଗର ପଥଚିହ୍ନଟି ମଧ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ସେହିପରି କରିବାକୁ ହେବ।

ବାପ୍ତିସ୍ମା ପ୍ରଥମ ଦୂତ; ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତ ଦ୍ୱିତୀୟ, ଏବଂ କ୍ରୁଶ ତୃତୀୟ। ସେହି ପର୍ବତରେ, ଈଶ୍ୱର ମୋଶା ଓ ଏଲିୟାଙ୍କୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀର ପଥଚିହ୍ନରୂପେ ଚିହ୍ନିତ କଲେ। ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କ ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରତୀକ ସହିତ ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧାଯାଇଛି। ତିନିଥର ଯୀଶୁ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କୁ ନିଜ ସହିତ ନେଇଥିଲେ। ପ୍ରଥମଥର ଥିଲା ଯାଇରଙ୍କ କନ୍ୟାର ପୁନରୁତ୍ଥାନ, ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଥିଲା ରୂପାନ୍ତର, ଏବଂ ତୃତୀୟଥର ଥିଲା ଗେଥସେମାନୀ। ପ୍ରଥମଥର ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ବାରୋ ବର୍ଷୀୟା ଜଣେ କୁମାରୀଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ସାକ୍ଷୀ ହେଲେ।

ଯାଇରୁସ ନାମର ଅର୍ଥ ହେଉଛି “ଆଲୋକଦାତା” ଏବଂ “ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ମହିମାମୟ ହେବା।” ଯେ ତିନିଥରେ ପେତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ବିଶେଷରୂପେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅତିଥି ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ପ୍ରଥମ ଥର ଥିଲା, ଏବଂ ଯାଇରୁସ ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ମହିମାଦ୍ୱାରା ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ବାରୋ ବର୍ଷ ବୟସର କୁମାରୀଟି ସେହି କୁମାରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାର ଭାବେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାରୋ ବର୍ଷଧରି ରକ୍ତସ୍ରାବରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ପରେ ସେହି କୁମାରୀ କନ୍ୟାର ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ବାରୋ ବର୍ଷର ଜଣେ କୁମାରୀ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ତାହାପରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦ୍ୟରେ ବାରୋ ବର୍ଷ ଧରି ରକ୍ତସ୍ରାବର ରୋଗ ଭୋଗୁଥିବା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ। କୁମାରୀଟିଙ୍କ ସମଗ୍ର ଜୀବନକାଳ ଧରି ସେହି ନାରୀ ରକ୍ତସ୍ରାବର ଏହି ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ। ଯୀଶୁ କୁମାରୀ କନ୍ୟାଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ରକ୍ତସ୍ରାବରୋଗୀ ନାରୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିଲେ। ଏହି ନାରୀ ଲାଓଦିକିଆଙ୍କ ପ୍ରତି ବାର୍ତ୍ତାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପ୍ରଥମ ସ୍ଵର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କୁମାରୀକୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରି ଜୀବନକୁ ଉଠାଇବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିଲେ, ଏବଂ ଅସୁସ୍ଥ ନାରୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ଲାଓଦିକିୟାର ନାରୀ, ଦିବ୍ୟତ୍ୱକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ପାଇଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସୁଯୋଗ ରଖିଥିଲେ। ଜଣେ ଶିଶୁ ଶେଷ ପିଢ଼ୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଯୀଶୁ ଶେଷ ଦିନର କୁମାରୀଙ୍କୁ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ଅସୁସ୍ଥା ନାରୀ, ଲାଓଦିକିଆଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଯାଉଛନ୍ତି। କୁମାରୀ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲେ, ନାରୀଟି କିମ୍ବା ସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇଯାଇଥାଏ।

ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି ଭୟ, ଏବଂ ଭୟର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଅଛି।

ତାହାପରେ ପେତ୍ର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ସେହି କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସଶକ୍ତିକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା। ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତ ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟଥର, ଯେତେବେଳେ ପେତ୍ର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇଥାନ୍ତି। ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତ ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେହି ଏକେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଗେଥସେମାନୀକୁ ନେଲେ, ସେଥିରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ଦେଖାଗଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ, ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତରେ ଏକ “ଦ୍ୱିଗୁଣୀକରଣ” ଅଛି, କାରଣ ପର୍ବତର ମାର୍ଗଚିହ୍ନ ପିତା ତିନିଥର କହିଥିବା ସମୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ। ପ୍ରଥମଟି ଥିଲା ତାଙ୍କର ବାପ୍ତିସ୍ମାବେଳେ, ଯାହା ବାରୋ ବର୍ଷର କୁମାରୀଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସହ ସମରେଖିତ ହୁଏ; ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଥିଲା ପର୍ବତ, ଏବଂ ତୃତୀୟଟି ଥିଲା କ୍ରୁଶ ପୂର୍ବରୁ ଠିକ୍ ପୂର୍ବରେ। ପିତା ଯେ ତିନିଥର କହିଥିଲେ ଏବଂ ତିନି ଶିଷ୍ୟ ଯେ ତିନିଥର ଯୀଶୁଙ୍କ ସହ ଅଲଗା ହୋଇ ଗଲେ, ଏହି ଦୁଇଟି କ୍ରମ ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପର ସଂଯୁକ୍ତ ଅଟେ ଯେ, ଉଭୟ ରେଖାର ଦ୍ୱିତୀୟ ମାର୍ଗଚିହ୍ନ ହେଉଛି ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତ।

ଲାଜରଙ୍କ ପରି ଯେପରି ସେ କେବଳ ଶୁଇଥିଲେ, ସେହି କୁମାରୀଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସମୟରେ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କୁ ସାକ୍ଷୀ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଯେତେବେଳେ ଜାଗିଉଠିଲେ, ସେ ତକ୍ଷଣାତ୍ ଉଠିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଗଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେତେବେଳେ ଏଲିୟା ଓ ମୋଶାଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ହୁଏ, ସେମାନେ ତକ୍ଷଣାତ୍ ଉଠିଦାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ପରିମାପ ବିନା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଢାଳାଯାଏ, ଯାହା କୁମାରୀଙ୍କ ଖାଦ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଲୂକ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଘଟଣାବଳୀକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେହି ଅପବାଦକୁ ଛାଡ଼ି, ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତ କାଇସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀ ପରେ ଛଅ ଦିନରେ ଥିଲା।

ମାଥିଉ ଓ ମାର୍କ ଉଭୟେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ “ଛଅ ଦିନ ପରେ” ବୋଲି କହନ୍ତି, ଏବଂ ଲୂକ “ପ୍ରାୟ” ଆଠ ଦିନ ବୋଲି କହନ୍ତି। ବାଇବେଲର ଲେଖକମାନେ ସମୟ-ଗଣନାର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ପଦ୍ଧତି ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ; ଗୋଟିଏକୁ ସମାବେଶୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟଟିକୁ ବର୍ଜନୀୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ପ୍ରଥମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହା ବିରୋଧାଭାସ ପରି ପ୍ରତୀତ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଲୂକ “ପ୍ରାୟ” ବୋଲି କହିଥିବାରୁ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ ଯେ ସେ ସମାବେଶୀ ଗଣନାର ଭାଷାରେ କହୁଥିଲେ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମାଥିଉ ଓ ମାର୍କ “ଛଅ ଦିନ ପରେ” ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହା ସୂଚିତ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଗଣନା କରୁଥିଲେ, ଆଠ-ଦିନିଆ ଅବଧିର ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଦିନକୁ କିମ୍ବା ସେହି ଅବଧିର ଶେଷ କରିଥିବା ଦିନକୁ ନୁହେଁ। ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଏକେଇ ଅବଧି ପାଇଁ ଦୁଇଟି ସଂଖ୍ୟାତ୍ମକ ପ୍ରତୀକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ; ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଆଠ ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ହେଉଛି ଛଅ ଦିନ।

କାଇସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀ ଓ ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତରୁ ଛଅ କିମ୍ବା ଆଠ ଦିନର ଅବଧି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦୁଇଟି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ସେହି ହେଲା ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ ସମୟରେ ଏକ ଶତ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରନ୍ତି, ସେହି ଅବଧିରେ ଆଠ ସଂଖ୍ୟା ନୋହଙ୍କ ନୌକାରେ ଥିବା ଆଠଜଣ ପ୍ରାଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଛଅ ସଂଖ୍ୟା ଫିଲାଦେଲଫିଆର ଷଷ୍ଠ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ସେହି ମଣ୍ଡଳୀ ହେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଯେଉଁଥି ଅଷ୍ଟମ, ଅର୍ଥାତ୍ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଟେ। ସେମାନେ ମୋଶା, ଏଲିୟା ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମହିମାପ୍ରାପ୍ତି ସମୟରେ ଅଷ୍ଟମରେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି। ପର୍ବତରେ ଘଟିଥିବା ସେହି ମହିମାପ୍ରାପ୍ତି ମୋଶାଙ୍କ ଇତିହାସରେ ପର୍ବତରେ ଘଟିଥିବା ମହିମାପ୍ରାପ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଛି।

ମୋଶା ପର୍ବତରେ ଆରୋହଣ କଲାବେଳେ, ସେ ସତ୍ତରିଜଣ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଯୋଶୁଆଙ୍କୁ ସହିତ ନେଇଥିଲେ।

ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ଥିଲା ଯାଇରୁସଙ୍କର କନ୍ୟାର ପୁନରୁତ୍ଥାନ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମ ସହ ସମନ୍ୱିତ ଅଟେ। ତାହାପରେ ଛଅ ଦିନ ପରେ ଆସିଲା ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତ, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ, ଏବଂ ଯାହା କ୍ରୁଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲା, ଯାହା ତୃତୀୟ ଦୂତ ଅଟେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଭାବେ, ପର୍ବତର ଦ୍ୱିଗୁଣ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅଛି, ଏହି ଅର୍ଥରେ ଯେ, ପର୍ବତରେ ପିତାଙ୍କର କଥନ, ତିନିର ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ରେଖା ସହ ଯୋଡ଼ିତ ହୁଏ। ପୀତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ଯେ ତିନିଥର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବିଶେଷ ଅତିଥି ଥିଲେ, ଏବଂ ପିତା ଯେ ତିନିଥର କହିଥିଲେ, ଏହି ଉଭୟେ ପିତାଙ୍କର ସ୍ୱରର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକାଶକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏବଂ ଯୀଶୁ ଯେ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପୀତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କୁ ସହିତ ନେଇଥିଲେ, ସେହିଠାରେ ଥିଲା ରୂପାନ୍ତର ପର୍ବତ। ପର୍ବତର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଥଚିହ୍ନରେ ପିତାଙ୍କର ସ୍ୱର ଓ ତିନି ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ଏକ ଦ୍ୱିଗୁଣ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅଛି, କାରଣ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାର୍ତ୍ତା ସଦା “ଦ୍ୱିଗୁଣତା”କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତର ବଳିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଛଅ-ଘଣ୍ଟିଆ ଅବଧି, ଯାହାକୁ ମାଥିଉ ଏବଂ ମାର୍କରେ କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପିରୁ ପର୍ବତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଦିନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେହିଥିରେ ମୋଶିଙ୍କ ଛଅ ଦିନର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ରହିଛି, ସପ୍ତମ ଦିନରେ ସେ ମେଘମଧ୍ୟରେ ଡାକି ନିଆଯାଉ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।

ରେଖାଟି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବିଳମ୍ବକାଳ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେପରିକି ମୋଶେ ସତ୍ତରିଜଣ ପ୍ରାଚୀନଙ୍କୁ ନିଜେ ଫେରିଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ “ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ” ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ରେଖାର ପ୍ରଥମ ଛଅ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ସମଗ୍ର ଛୟାଳିଶି ଦିନର ଅଂଶ ହିସାବରେ ରହିଥାନ୍ତି। ଏହି ଛଅ ଦିନ ଏକ ଏମିତି ଅବଧି, ଯାହା ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ନେଇଯାଏ, ଯାହା ଚାଳିଶି ଦିନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଛୟାଳିଶି ଦିନ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରତୀକ; ଛଅ ଦିନ ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ପେନ୍ତେକଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଘଣ୍ଟା, ତାଙ୍କର କ୍ରୁଶାରୋହଣଠାରୁ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଘଣ୍ଟା, କୈସରିୟାରୁ କୈସରିୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଘଣ୍ଟା, ଏବଂ ଉପର ଘରରେ ପେତ୍ରଙ୍କ ସମୟଠାରୁ ମନ୍ଦିର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଘଣ୍ଟା। ମୋଶେ ଚୁକ୍ତିର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ମନ୍ଦିରକୁ କିପରି ଉତ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ହେବ, ସେ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ପାଉଛନ୍ତି। ବାଇବେଲ୍ କୁହେ ଯେ କେହି ମନୁଷ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି, ତଥାପି ପ୍ରାଚୀନମାନେ “ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।” ପର୍ବତ ଉପରେ ମୋଶେ ଓ ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କ ସହ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାପ୍ରକାଶ, ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତ ଉପରେ ଘଟିଥିବା ମହିମାପ୍ରକାଶର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା। ଉଭୟରେ ଏହି ଛଅ ଦିନର ଅବଧି ରହିଛି। ମୋଶେଙ୍କ ରେଖାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବିଳମ୍ବକାଳ ଏବଂ ମନ୍ଦିରଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛୟାଳିଶି ଦିନ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି। ସେ ଯେ ଚାଳିଶି ଦିନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତାହା ମୋହରାଙ୍କନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ପେତ୍ର କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ତୃତୀୟ ପ୍ରହରରେ ଥିଲେ; ନବମ ପ୍ରହରରେ ସେ କୈସରିଆ ମାରିତିମାକୁ ଯାଉଥିଲେ; ଏବଂ ଛଅରୁ ଆଠ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପର୍ବତରେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ମୋଶାଙ୍କ ସତ୍ତରି ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କ ସହିତ ବିଳମ୍ବ କରୁଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ମହିମାମୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏକ ଦର୍ଶନ ଦେଖନ୍ତି, ଯେପରି ଦାନିଏଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦେଖିଥିଲେ। ଦାନିଏଲ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁହାଁମୁହିଁ ଦେଖିଥିଲେ, ଯେପରି ଗିଦିଓନ ଏବଂ ସତ୍ତରି ଜ୍ୟେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ। ରୂପାନ୍ତରଣର ପର୍ବତ ହେଉଛି ସେହି ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଲାଓଦିକିୟା ଆନ୍ଦୋଳନ, ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଫିଲାଦେଲଫିୟା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୁଏ। ସେମାନେ ଅଷ୍ଟମ ମଣ୍ଡଳୀ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହା ଷଷ୍ଠ ମଣ୍ଡଳୀ ଅଟେ; ଏହିପରି ଆମେ ଛଅ ଦିନ ଏବଂ ଆଠ ଦିନକୁ ଦେଖୁଅଛୁ।

ତାଙ୍କର କ୍ରୁଶାରୋହଣରୁ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଘଣ୍ଟା, ପେନ୍ଟେକୋଷ୍ଟର ଛଅ ଘଣ୍ଟା, କୈସରିଆରୁ କୈସରିଆ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଘଣ୍ଟା, ରୂପାନ୍ତରଣ ପର୍ବତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅ ଦିନ, ଏବଂ ଯେଉଁ ମୋଶାଙ୍କ ଛଅ ଦିନ ଚାଳିଶି ଦିନକୁ ନେଇଗଲା—ଏସବୁ ଏକେ ରେଖା ଅଟେ। ପାନିଅମ୍ ଥିବା କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀ ଏବଂ ରବିବାର ନିୟମର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯାଏ। ସେହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଏକ ବିଭାଜନ ସୃଷ୍ଟି କରେ।

ମୋଶି ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା ହେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ କହିଲେ, “ଆମେ ପୁଣି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରି ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତୁମେ ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର।” ଅପେକ୍ଷାର ସମୟରେ ମୋଶି ସତ୍ତରିଜଣଠାରୁ ଅଲଗା ହେଲେ, ଏବଂ ସତ୍ତରି ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବତନ ଚୁକ୍ତିର ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯେତେବେଳେ ସତ୍ତରତମ ସପ୍ତାହ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଏବଂ ସେହି ସତ୍ତରତମ ସପ୍ତାହ ହିଁ ସେହି ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅନେକଙ୍କ ସହ ଚୁକ୍ତିକୁ ଦୃଢ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୂର୍ବତନ ଚୁକ୍ତିର ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଅଲଗା ହେଲେ। ପୂର୍ବତନ ଚୁକ୍ତିର ଲୋକମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ରକ୍ତସ୍ରାବର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିପାରୁଥିବା ସମୟ—ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଅବ୍ରାହାମଙ୍କର ରକ୍ତଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିଲେ—ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବାରୋ ବର୍ଷର କୁମାରୀକାକୁ ସେବା କରିବା ପାଇଁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରାଗଲା। ଅପେକ୍ଷାର ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହେବାମାତ୍ରେ, ମୋଶି ଚୁକ୍ତିର ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଏବଂ ମନ୍ଦିର ଉତ୍ଥାପନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।

ଯେତେବେଳେ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ପର୍ବତରେ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀକାଳରେ ସେମାନଙ୍କର ପତାକାସ୍ୱରୂପ ଉଦ୍ଧାରିତ ହେବା, ସେହି ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନମାନଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପରେ ଏକାଦଶ-ଘଣ୍ଟାର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ ସେହି ମନ୍ଦିର ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ପେତ୍ର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ, ଏବଂ ମୋଶି ମଧ୍ୟ, “ଇସ୍ରାଏଲର ପରିତ୍ୟକ୍ତମାନଙ୍କୁ” ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ସ୍ୱଜାତିୟମାନେ ବହିଷ୍କୃତ କରିଥିଲେ।

“ଆନନ୍ଦ” ଶବ୍ଦଟି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଅନେକଥର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି; ସେପରି “ଲଜ୍ଜିତ” ଶବ୍ଦଟି ମଧ୍ୟ। ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକରୁ ପେତ୍ରଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ, ଲଜ୍ଜା ବନାମ ଆନନ୍ଦ ଏକ ସମାନ୍ତର ବିଷୟ, ଯେପରି ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖ, କିମ୍ବା ଗହୁଁ ଓ ଜଙ୍ଗଲୀ ଘାସ। ଯୋଏଲଙ୍କ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜା ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ତେଲ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶେଷ ବର୍ଷାର ବାର୍ତ୍ତା ଅଛି, ବନାମ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ନାହିଁ। ଏହି ସୂକ୍ଷ୍ମତାକୁ ଆପଣ ଯେତେବେଳେ ଦେଖିବେ, ସେତେବେଳେ ମାତ୍ର ଆପଣ ଏହି ଉକ୍ତିର ଗଭୀର ଅର୍ଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ—“ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଭାଇମାନେ, ଯେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ, ଯେମାନେ ମୋର ନାମ ସକାଶେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେଲେ।” ସେହି ଭାଇମାନେ ହେଲେ Spalding and Magan, page one and two ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ନାମମାତ୍ର Adventists, like Judas,” ଯେମାନେ “betray us to the Catholics,” କରିବେ, “for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it.” ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସେହି ଭାଇମାନେ, ଯେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଭୂମିର ସବ୍ବାଥର ବାର୍ତ୍ତା, Moses seven times, ନେଇ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଖଣ୍ଡନ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ବିଷୟଟି ହେଲା, ଆପଣ ଏକ ଶିକ୍ଷାଗତ ତର୍କ ଉପରେ, ଏକ ବିବାଦ ଉପରେ—ଯାହାକୁ ଯିଶାୟ ଏଭଳି କହନ୍ତି—ବାହାର କରାଯାଆନ୍ତି; ଏବଂ ସେହି ଶିକ୍ଷାଗତ ବିବାଦଟି ହେଉଛି ଶେଷ ବର୍ଷାର ବାର୍ତ୍ତା।

ଯୋଏଲ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ “ନୂତନ ଦାଖାରସ” ବୋଲି କହେ, ଏବଂ ଯଦି ତୁମ ପାଖରେ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଅଛି, ତେବେ ତୁମ ପାଖରେ ଆନନ୍ଦ ଅଛି। ଯଦି ତାହା ତୁମ ପାଖରେ ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମେ ଯୋଏଲଙ୍କ ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ପରି ଜାଗ୍ରତ ହେବ, ଏବଂ ଦେଖିବ ଯେ ନୂତନ ଦାଖାରସ ତୁମ ମୁଖରୁ କାଟି ଦିଆଯାଇଛି। ସେହି ସମୟରେ ତୁମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଅର୍ଥରେ “ଲଜ୍ଜିତ” ହେବ। ଯେ ଶ୍ରେଣୀ ପାଖରେ ତେଲ ଅଛି, ସେହି ଶ୍ରେଣୀ ପାଖରେ ଆନନ୍ଦ ଅଛି; ଏବଂ ଯେ ଶ୍ରେଣୀ ପାଖରେ ତେଲ ନାହିଁ, ସେହି ଶ୍ରେଣୀ ଲଜ୍ଜିତ ହୁଏ। ସେହି ତେଲ ମଧ୍ୟ ନୂତନ ଦାଖାରସ ଅଟେ, ଏବଂ ଏହା ଆନନ୍ଦ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ଏହି କାରଣରୁ ଯିଶାୟ କହନ୍ତି, “ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ।” ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ଶୁଣିବାକୁ ବାଛେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ତୂରୀର ଧ୍ୱନିକୁ କର୍ଣ୍ଣପାତ କରେ ନାହିଁ। ଯିଶାୟ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ସେହି ଶ୍ରେଣୀଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଶୁଣନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ କହନ୍ତି, “ତୁମେମାନେ, ଯେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଅ।” ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ଯେମାନେ 9/11 ରେ ଆସିଥିବା ସନ୍ଦେଶ ନିମନ୍ତେ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ସେ ଯିଶାୟଙ୍କ ନପୁଂସକମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ଯେମାନଙ୍କୁ ଶୁଷ୍କ ବୃକ୍ଷରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଯଦି ସେମାନେ ଚୁକ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରି ରହିବେ, ତେବେ ସେମାନେ ଆଉ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ପର୍ବତରୁ ପୃଥକ ରହିବେ ନାହିଁ।

ଏକ ଖୋଜା କିମ୍ବା ଏକ ଶୁଷ୍କ ବୃକ୍ଷ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏକ ଖୋଜା ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଇପାରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଏକ ଶୁଷ୍କ ବୃକ୍ଷରେ ଜୀବନ ନାହିଁ। ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଏହା ଯେ, ଯଦି ସେହି ଜାତିୟମାନେ, କିମ୍ବା ଏକାଦଶ-ଘଣ୍ଟାର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ, ବିଶ୍ରାମବାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକିତ ଚୁକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନେ ହେବେ। ପ୍ରଥମେ ସେ ଇସ୍ରାଏଲର ପରିତ୍ୟକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ପରେ ସେହି ପରିତ୍ୟକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଏକ ପତାକାରୂପେ ଉନ୍ନତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାପରେ ନିଜର ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ସଂଗ୍ରହ 9/11 ରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସେହି କାଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଛିଟାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା ସହିତ ରବିବାର ଆଇନରୁ ମାଇକେଲ ଉଠିଦାଣ୍ଡାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ଅପରିମିତ ଭାବରେ ଢାଳାଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସେହି କାଳକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଉଭୟ କାଳରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା ଏକ ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ତୁମ ପାଖରେ ଥିଲେ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ, ଏବଂ ଯଦି ନଥାଏ, ତେବେ ଲଜ୍ଜା ଆଣେ।

ମାଥିଉଙ୍କ ପୁସ୍ତକଟି ତିନିଟି ରେଖାରେ ବିଭକ୍ତ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚଉଦର ତିନି ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ତିନୋଟି ରେଖାର ପ୍ରତ୍ୟେକଟିରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ତିନି ଦୂତଙ୍କର ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍ ରହିଛି। ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ବାଇଶି ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ରେଖାଟି କେନ୍ଦ୍ର, କାରଣ ସେହିଟି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ, ଯିଏ ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ। ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଚୁକ୍ତି-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଧ୍ୟାୟମାନଙ୍କ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏଗାରୋରୁ ବାଇଶି ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଚାର କରୁ, ସେତେବେଳେ ମାଥିଉଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ରେଖା ଅଟେ।

ବାରୋଟି ଚୁକ୍ତି-ଅଧ୍ୟାୟର କେନ୍ଦ୍ର ମାଥିଉରେ ଅଛି, ଏବଂ ମାଥିଉର ତିନୋଟି ରେଖାର ମଧ୍ୟକୀୟ ରେଖା ସେହି ଏକେଇ ବାରୋଟି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପାଇଯାଏ। ସେହି ବାରୋଟି ଅଧ୍ୟାୟର କେନ୍ଦ୍ର ହେଉଛି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବା। ସେହି କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁକୁ ତିନୋଟି ପଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ବାରୋଟି ଚୁକ୍ତି-ଅଧ୍ୟାୟର ତିନୋଟି ମଧ୍ୟକୀୟ ପଦ ସହିତ ସମସୂତ୍ରତା ରଖିଥାଏ।

ପିତର ହେଉଛନ୍ତି କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ, ଏବଂ ସେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ବଧୂଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଏହାହିଁ ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ଓମେଗାଙ୍କର ସ୍ୱାକ୍ଷର। ପାଲମୋନି ମଧ୍ୟ ପିତରଙ୍କର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉପରେ ନିଜ ସ୍ୱାକ୍ଷର ରଖିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଇଂରାଜୀରେ ପିତରଙ୍କ ନାମର ରହସ୍ୟମୟ ପହେଳିକାକୁ ରଚନା କରିଥିଲେ। ଯୀଶୁ ପିତରଙ୍କୁ ଇବ୍ରୀୟ ଭାଷାରେ କହିଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ସଂଲାପ ଗ୍ରୀକ ଭାଷାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇ, ତାହାପରେ ଇଂରାଜୀରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେଲା। ଇଂରାଜୀରେ, ପାଲମୋନି ଇଂରାଜୀ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ୧୬ତମ ଅକ୍ଷର, ତାହାପରେ ୫ତମ ଅକ୍ଷର, ତାହା ପରେ ୨୦ତମ, ତାହା ପରେ ୫ତମ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ୧୮ତମ ଅକ୍ଷରକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ପିତରଙ୍କୁ ନାମକରଣ କରିଥିଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣିଥାଇ ଯେ ସେ, ପାଲମୋନି ଭାବେ, ଏମିତି ଏକ ନାମ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ ଯାହା ଇବ୍ରୀୟରୁ ଗ୍ରୀକ ଏବଂ ଗ୍ରୀକରୁ ଇଂରାଜୀକୁ ଯିବ। ସେ ଏହିପରି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଯେ, ଇଂରାଜୀ ନାମଟି ସେହି ପାଞ୍ଚଟି ଅକ୍ଷରକୁ ଗୁଣ କରି ଏକ ରହସ୍ୟମୟ ପହେଳିକାର ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ସଂଖ୍ୟାକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ସମ୍ଭବ କରିବ। ପାଲମୋନି, ଯିଏ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ ଯେ, ପିତର ନାମଟି ଗଠନ କରୁଥିବା ସେହି ପାଞ୍ଚଟି ଇଂରାଜୀ ଅକ୍ଷରମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ ଅକ୍ଷର ହେଉଛି ୧୬ତମ ଏବଂ ୧୮ତମ ଅକ୍ଷର; କାରଣ ପିତର ନାମଟି ମାଥିଉ 16:18 ରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇବାକୁ ଥିଲା।

ପେତ୍ର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଆମକୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ “ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ ଅନୁପାତ” ବିଷୟକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ ଅନୁପାତକୁ ମାଥିଉ 16:18 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଏ, କାରଣ ସେହି ଅନୁପାତ 1.618 ଅଟେ। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ ଅନୁପାତ ପ୍ରକୃତିର ଫ୍ରାକ୍ଟାଲମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପାଲ୍ମୋନି ମାଥିଉ 16:18 ରେ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ଅବସ୍ଥିତ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପାଲ୍ମୋନି ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି ଯେ, ଯିଶାୟା 22:22 ରେ ଇଲିଆକୀମଙ୍କ କାଂଧ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚାବି, ଏବଂ ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ପେତ୍ର ଓ କଳିସିଆକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚାବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ଅଛନ୍ତି।

ତୃତୀୟ ପ୍ରହରରେ କୈସରିୟା ଫିଲିପ୍ପୀରୁ ନବମ ପ୍ରହରରେ କୈସରିୟା ମାରିଟିମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଘଟଣା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ତୃତୀୟ ପ୍ରହରରୁ କର୍ନେଲିୟସ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି ପଠାଇଥିବା ନବମ ପ୍ରହର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। କ୍ରୁଶବିଧ୍ଧତାର ତୃତୀୟ ପ୍ରହରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟରେ ମନ୍ଦିରଭିତରେ ନବମ ପ୍ରହରରେ ପେତ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ପେନ୍ତେକୋଷ୍ଟୀୟ ଋତୁ, କ୍ରୁଶରୁ କର୍ନେଲିୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର 1,260 ଦିନର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ଅଟେ। ପିତା ତିନିଥର କହିଥିବା ଘଟଣା ତିନି ଦୂତଙ୍କର ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ଅଟେ, ଯେପରି ଯୀଶୁ କେବଳ ପେତ୍ର, ଯାକୁବ ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କୁ ମାତ୍ର ତିନିଥର ସହିତ ନେଇଥିଲେ, ସେଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେପରି। ଯେ ସବୁ ପଦ୍ୟରେ ପେତ୍ର ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି, ସେଥିରେ ସଂକେତିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସୂଚନା ଯେକୌଣସି ସତ୍ୟ ପରି ଗଭୀର ଅଟେ; ତଥାପି ଆମେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାନିଏଲ ଏଗାରୋରେ ପାନିୟମ୍‌ରେ ପେତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରିନାହୁଁ।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବା।