ଯୋଏଲର ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଲାଓଦିକିଆର ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ - ସଂଖ୍ୟା ପଞ୍ଚତ୍ରିଶିତମ

“ବାଇବେଲରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିନଥିବା ଜଣେ କୃଷକଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ତାଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ପଥରେ ନେଇଯିବା ପାଇଁ, ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇଥିଲେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ସେହି ମନୋନୀତ ଜଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ସନ୍ଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମନକୁ ପରିଚାଳିତ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ ସଦା ଅନ୍ଧକାରମୟ ରହିଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କର ବୁଝିବାରେ ଖୋଲିଦେବା ପାଇଁ। ସତ୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାର ଆରମ୍ଭ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଏକ ପରେ ଏକ କଡ଼ି ଖୋଜିବାକୁ ପରିଚାଳିତ ହେଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରଶଂସାଭାବରେ ନିହାରିଲେ। ସେ ସେଠାରେ ସତ୍ୟର ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ଦେଖିଲେ। ଯେଉଁ ବାକ୍ୟକୁ ସେ ଅପ୍ରେରିତ ବୋଲି ମନେ କରିଥିଲେ, ସେହି ବାକ୍ୟ ଏବେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିସମ୍ମୁଖରେ ତାହାର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ମହିମାରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଅନ୍ୟ ଅଂଶକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ତାଙ୍କର ବୁଝିବାରେ ବନ୍ଦ ରହୁଥିଲା, ସେ ବାକ୍ୟର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ତାହାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା ବିଷୟକୁ ଖୋଜିପାଉଥିଲେ। ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ବାକ୍ୟକୁ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଓ ଭୟଭକ୍ତି ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।” Early Writings, 230.

“ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ”

“ମୁଁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଲି ଯେ, ଈଶ୍ୱର ଅଦୃଶ୍ୟ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଖକୁ ପ୍ରାୟ ଦଶ ଇଞ୍ଚ ଲମ୍ବ ଓ ଛଅ ଇଞ୍ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜ ପରିମାଣର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୌଶଳପୂର୍ବକ ନିର୍ମିତ ପେଟିକା ପଠାଇଲେ, ଯାହା ଆବନୁସ କାଠ ଓ ମୁକ୍ତାର ସୁନିପୁଣ ଜଡ଼ାଉ କାମରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ସେହି ପେଟିକାସହ ଏକ ଚାବି ସଂଲଗ୍ନ ଥିଲା। ମୁଁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସେହି ଚାବିଟି ନେଇ ପେଟିକା ଖୋଲିଲି; ତାହାବେଳେ, ମୋର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିସ୍ମୟରେ, ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ସେହିଟି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଓ ସମସ୍ତ ଆକାରର ରତ୍ନ, ହୀରା, ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିମାଣ ଓ ମୂଲ୍ୟର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୌପ୍ୟ ମୁଦ୍ରାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପେଟିକାରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ବିନ୍ୟସ୍ତ ଥିଲା; ଏବଂ ଏପରି ଭାବରେ ବିନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ସେଗୁଡ଼ିକ ଏମିତି ଏକ ଆଲୋକ ଓ ମହିମା ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁଥିଲା, ଯାହାର ସମତୁଳ୍ୟ କେବଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମାତ୍ର ଥିଲା।”

“ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟକୁ ମାତ୍ର ମୁଁ ଏକାଏ ଉପଭୋଗ କରିବି—ଏହା ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବିଲି, ଯଦ୍ୟପି ତାହାର ବିଷୟବସ୍ତୁର ଦୀପ୍ତି, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ମୂଲ୍ୟ ଦେଖି ମୋର ହୃଦୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ତାହାକୁ ମୋର କକ୍ଷର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଟେବୁଲ ଉପରେ ରଖିଦେଲି ଏବଂ ସୂଚନା ପ୍ରକାଶ କଲି ଯେ, ଯେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅଛି ସେମାନେ ଆସି ଏହି ଜୀବନରେ ମନୁଷ୍ୟ କେବେ ଦେଖିଥିବା ସବୁଠାରୁ ଗୌରବମୟ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତୁ।”

“ଲୋକମାନେ ଆସିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ପ୍ରଥମେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଳ୍ପ, କିନ୍ତୁ କ୍ରମେ ଏକ ଭିଡ଼ରେ ପରିଣତ ହେଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ପେଟିକାର ଭିତରକୁ ଚାହିଁଦେଖିବାବେଳେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଯାଇବା ପରେ, ସବୁଠାରୁ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପେଟିକାରୁ କାଢ଼ି ଟେବୁଲ୍‌ ଉପରେ ଛିଣ୍ଡିଛାଡ଼ି ଦେଲେ।”

“ମୁଁ ଭାବିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲି ଯେ, ସ୍ୱାମୀ ପୁନର୍ବାର ମୋର ହାତରୁ ସେହି ପେଟିକା ଓ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକର ହିସାବ ଚାହିବେ; ଏବଂ ଯଦି ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏପଟେ ସେପଟେ ଛିତରାଇ ଯିବାକୁ ଦେଉଥାନ୍ତି, ତେବେ ପୂର୍ବବତ୍ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନି ସେହି ପେଟିକାର ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବାକୁ ମୁଁ କେବେ ସମର୍ଥ ହେବି ନାହିଁ; ଏବଂ ମୋର ଏହି ଅନୁଭବ ହେଲା ଯେ, ସେହି ଜବାବଦେହିତାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ମୁଁ କେବେ ସକ୍ଷମ ହେବି ନାହିଁ, କାରଣ ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିପୁଳ ହେବ। ତା’ପରେ ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିନୟପୂର୍ବକ ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଲାଗିଲି ଯେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ପର୍ଶ ନ କରନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ପେଟିକାରୁ ବାହାର କରି ନ ନିଅନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେତେ ଅଧିକ ଅନୁରୋଧ କଲି, ସେମାନେ ସେତେ ଅଧିକ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛିତରାଇଲେ; ଏବଂ ଏବେ ଦେଖାଗଲା ଯେ, ସେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମଗ୍ର କକ୍ଷରେ, ମାଟି ଉପରେ ଓ କକ୍ଷର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆସବାବପତ୍ର ଉପରେ ସବୁଠାରେ ଛିତରାଇ ଦେଉଛନ୍ତି।”

“ତା’ପରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ରତ୍ନ ଓ ମୁଦ୍ରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସଂଖ୍ୟ ପରିମାଣର ଜାଲି ରତ୍ନ ଓ ନକଲି ମୁଦ୍ରା ଛିଟାଇଦେଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ସେହି ନୀଚ ଆଚରଣ ଓ କୃତଘ୍ନତାରେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲି, ଏବଂ ଏହା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର ଓ ଭର୍ତ୍ସନା କଲି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେତେ ଅଧିକ ଭର୍ତ୍ସନା କଲି, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ରତ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତେତେ ଅଧିକ ଜାଲି ରତ୍ନ ଓ ନକଲି ମୁଦ୍ରା ଛିଟାଇଲେ।”

“ତା’ପରେ ମୁଁ ମୋର ଦେହୀୟ ପ୍ରାଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କୋଠାରୁ ବାହାର କରିଦେବା ପାଇଁ ଦେହୀୟ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲି; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଜଣେକୁ ବାହାର କରୁଥିଲି, ସେତେବେଳେ ଆଉ ତିନିଜଣ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ମଲିନତା, କାଠର ଖଣ୍ଡଚୁରା, ବାଲି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଆବର୍ଜନା ଆଣୁଥିଲେ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ରତ୍ନ, ହୀରା, ଏବଂ ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ଢାକିଦେଲେ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ସବୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଲଗା ହୋଇଗଲା। ସେମାନେ ମୋର ରତ୍ନପେଟିକାକୁ ମଧ୍ୟ ଟୁକୁରା ଟୁକୁରା କରି ଫାଡ଼ିଦେଲେ ଏବଂ ତାହାକୁ ଆବର୍ଜନା ମଧ୍ୟରେ ଛିତରାଇଦେଲେ। ମୁଁ ଭାବିଲି, ମୋର ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ମୋର କ୍ରୋଧକୁ କେହି ଗଣନା କରୁନାହାନ୍ତି। ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିରୁତ୍ସାହିତ ଓ ହତାଶ ହୋଇପଡ଼ିଲି, ଏବଂ ବସି କାନ୍ଦିଲି। ”

“ଏପରିଭାବରେ ମୁଁ ମୋର ବିଶାଳ କ୍ଷତି ଓ ଦାୟିତ୍ୱ ପାଇଁ କାନ୍ଦୁଥିବା ଏବଂ ଶୋକ କରୁଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲି, ଏବଂ ସେ ମୋ ପାଖକୁ ସହାୟତା ପଠାଇବେ ବୋଲି ଆନ୍ତରିକତାର ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲି।”

“ତକ୍ଷଣାତ୍ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଗଲା, ଏବଂ ଜଣେ ମଣିଷ କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାହାରୁ ବାହାରିଗଲେ; ଏବଂ ସେ, ନିଜ ହାତରେ ଗୋଟିଏ ଧୁଳି ଝାଡ଼ିବା ବ୍ରୁଶ ଧରି, ଜାନଲାଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲିଦେଲେ, ଏବଂ କକ୍ଷରୁ ଧୁଳି ଓ ଆବର୍ଜନା ଝାଡ଼ିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।”

“ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରି ରହିବାକୁ ବିନୟ କରିଲି, କାରଣ ଧ୍ୱଂସାବଶେଷ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଛିଟିଏଇ ପଡ଼ିଥିଲା।”

ସେ ମୋତେ ‘ଭୟ କରିବା ନାହିଁ’ ବୋଲି କହିଥିଲେ, କାରଣ ସେ ‘ସେମାନଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବେ’।

“ତାହାପରେ, ସେ ଯେବେ ଧୂଳି ଓ ଆବର୍ଜନା, ମିଥ୍ୟା ରତ୍ନମାଣି ଓ ନକଲି ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ବୁହାଉଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତେ ମେଘପରି ଉଠି ଜାଣ୍ଲା ଦ୍ୱାରା ବାହାରିଗଲା, ଏବଂ ପବନ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଉଡ଼ାଇ ନେଲା। ସେହି ହଳଚଳରେ ମୁଁ କ୍ଷଣେକ ପାଇଁ ଆଖି ବନ୍ଦ କରିଥିଲି; ଯେବେ ଆଖି ଖୋଲିଲି, ସମସ୍ତ ଆବର୍ଜନା ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନମାଣି, ହୀରା, ସୁନା ଓ ରୂପାର ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକ, ସମଗ୍ର କକ୍ଷରେ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଛିଟିଏଇ ପଡ଼ିଥିଲା।”

“ତା’ପରେ ସେ ଟେବୁଲ୍‌ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ପେଟିକା ରଖିଲେ, ଯାହା ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀଟିଠାରୁ ଅଧିକ ବଡ଼ ଏବଂ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ମୁଠିମୁଠି କରି ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ, ହୀରାଗୁଡ଼ିକ, ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକ ସଂଗ୍ରହ କରି ସେହି ପେଟିକାରେ ପକାଇଦେଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏଟି ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ, ଯଦ୍ୟପି କେତେକ ହୀରା ସୁଇର ଚୁଚୁକରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ନଥିଲା।”

“ତା’ପରେ ସେ ମୋତେ ‘ଆସି ଦେଖ’ ବୋଲି ଆହ୍ୱାନ କଲେ।”

“ମୁଁ ସେହି ପେଟିର ଭିତରକୁ ଚାହିଲି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମୋର ଆଖି ଚକିତ ହୋଇଗଲା। ସେମାନେ ପୂର୍ବତନ ମହିମାଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ। ମୁଁ ଭାବିଲି, ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ପାଦଦ୍ୱାରା, ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛିଟାଇ ଧୁଳିରେ ତଳେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ବାଲୁକାରେ ଘସି ଚମକାଇ ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପେଟିର ଭିତରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ସଜାଯାଇଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ପକାଇଦେଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟର କୌଣସି ଚେଷ୍ଟାର ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ନଥିଲା। ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଧ୍ୱନି କଲି, ଏବଂ ସେହି ଧ୍ୱନି ମୋତେ ଜାଗାଇଦେଲା।” Early Writings, 81–83.

ଏବଂ ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ନିଜମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ଅତଳ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଉପରକୁ ଆସୁଥିବା ପଶୁ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବ, ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମୃତଦେହ ସେହି ମହାନ ନଗରର ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ି ରହିବ, ଯାହାକୁ ଆତ୍ମିକ ଅର୍ଥରେ ସଦୋମ ଓ ମିଶର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେଠାରେ ଆମ ପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ। ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଓ ବଂଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଓ ଭାଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଓ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆସିଥିବା ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କର ମୃତଦେହ ତିନି ଦିନ ଓ ଅର୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖିବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମୃତଦେହଗୁଡ଼ିକୁ ସମାଧିରେ ରଖିବାକୁ ଦେବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ବସବାସ କରୁଥିବାମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଆନନ୍ଦ କରିବେ, ଓ ଉଲ୍ଲାସ କରିବେ, ଏବଂ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ଉପହାର ପଠାଇବେ; କାରଣ ଏହି ଦୁଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ପୃଥିବୀରେ ବସବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:7–10।

ଏବଂ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ମରୁଭୂମିକୁ ପଳାଇଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ଷାଠି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୋଷଣ କରାଯାଉ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:6।

ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଯେତେବେଳେ ମେଷଶାବକ ସେହି ମୁଦ୍ରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ଖୋଲିଲେ, ମୁଁ ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ସଦୃଶ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲି, ଏବଂ ଚାରିଜଣ ପ୍ରାଣୀମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ କହୁଥିବାକୁ ଶୁଣିଲି, ଆସ ଓ ଦେଖ। … ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱିତୀୟ ମୁଦ୍ରା ଖୋଲିଲେ, ମୁଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରାଣୀକୁ କହୁଥିବା ଶୁଣିଲି, ଆସ ଓ ଦେଖ। … ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ମୁଦ୍ରା ଖୋଲିଲେ, ମୁଁ ତୃତୀୟ ପ୍ରାଣୀକୁ କହୁଥିବା ଶୁଣିଲି, ଆସ ଓ ଦେଖ। … ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ଚତୁର୍ଥ ମୁଦ୍ରା ଖୋଲିଲେ, ମୁଁ ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରାଣୀର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ଆସ ଓ ଦେଖ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 6:1, 3, 5, 7.

ଏବଂ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛିତରାଇ ଦେବି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ପଛରେ ତଳୱାର ଖୋଲିଦେବି; ତୁମମାନଙ୍କର ଦେଶ ଉଜାଡ଼ ହେବ, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କର ନଗରମାନେ ଧ୍ୱଂସସ୍ଥଳ ହୋଇଯିବ। ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 26:33।

“ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ ସର୍ବପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆମର ମହାଯାଜକ ଭାବରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ, ଯାହା ଦାନିଏଲ 8:14 ରେ ପ୍ରକାଶିତ; ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନଦିନମୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଗମନ, ଯେପରି ଦାନିଏଲ 7:13 ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଗମନ, ଯାହାର ପୂର୍ବବାଣୀ ମଲାଖୀ କରିଥିଲେ—ଏହା ସମସ୍ତେ ଏକେ ଘଟଣାର ବର୍ଣ୍ଣନା; ଏବଂ ମାଥିଉ 25 ର ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଉପମାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେପରି ବରଙ୍କ ବିବାହକୁ ଆଗମନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ଏକେ ଘଟଣାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।” The Great Controversy, 426.

ସେହି ଦିନ ସେମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁ ନିଜ ପ୍ରଜାର ପାଳ ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ; କାରଣ ସେମାନେ ମୁକୁଟର ରତ୍ନମାନଙ୍କ ପରି ହେବେ, ତାଙ୍କର ଦେଶ ଉପରେ ପତାକା ପରି ଉଚ୍ଚରେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେବେ। କାରଣ ତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳତା କେତେ ମହାନ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ କେତେ ମହାନ! ଧାନ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କରିବ, ଏବଂ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କୁମାରୀମାନଙ୍କୁ। ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷାର ସମୟରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ବର୍ଷା ମାଗ; ତେବେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମେଘ ସୃଷ୍ଟି କରିବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ବର୍ଷାର ଝଡ଼ ଦେବେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଘାସ ଦେବେ। କାରଣ ପ୍ରତିମାମାନେ ନିରର୍ଥକ କଥା କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ମିଥ୍ୟା ଦେଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ସ୍ୱପ୍ନ କହିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ବୃଥା ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅନ୍ତି; ଏହିକାରଣେ ସେମାନେ ପାଳ ପରି ନିଜ ନିଜ ପଥେ ଚାଲିଗଲେ, ସେମାନେ କ୍ଲିଷ୍ଟ ହେଲେ, କାରଣ ଗୋଟିଏ ମେଷପାଳକ ନଥିଲା। ମୋର କ୍ରୋଧ ମେଷପାଳକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା, ଏବଂ ମୁଁ ଛାଗମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଲି; କାରଣ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ସଦାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ପାଳ, ଯିହୁଦାର ଗୃହକୁ ପରିଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସଙ୍ଗ୍ରାମରେ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶୋଭାମୟ ଘୋଡ଼ା ପରି କରିଛନ୍ତି। ଜଖରିୟ 9:16–10:3.

ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେତେବେଳେ ମେଷଶାବକ ମୁଦ୍ରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ଖୋଲିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ବଜ୍ରଧ୍ୱନିପରି ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲି, ଚାରିଜଣ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ କହୁଥିଲେ, ଆସ ଏବଂ ଦେଖ। ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ଏକ ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱ; ଏବଂ ଯିଏ ତାହାର ଉପରେ ବସିଥିଲେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଗୋଟିଏ ଧନୁ ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ମୁକୁଟ ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ସେ ବିଜୟ କରୁଥାଇ ବାହାରିଗଲେ, ଏବଂ ବିଜୟ କରିବା ପାଇଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୬:୧, ୨।

ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଖୋଲା ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ଗୋଟିଏ ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱ; ଏବଂ ତାହାର ଉପରେ ଯିଏ ବସିଥିଲେ, ସେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଆହ୍ୱାନିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଧର୍ମରେ ସେ ବିଚାର କରନ୍ତି ଓ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିଶିଖା ସଦୃଶ ଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମସ୍ତକ ଉପରେ ଅନେକ ମୁକୁଟ ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ନାମ ଲିଖିତ ଥିଲା, ଯାହା କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଜାଣିନଥିଲା, କେବଳ ସେ ନିଜେ ଛାଡ଼ି। ଏବଂ ସେ ରକ୍ତରେ ଡୁବାଯାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ: ଏବଂ ତାଙ୍କର ନାମ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେ ସମସ୍ତ ସେନାଦଳ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ, ଶୁଭ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 19:11–14.

ସମସ୍ତ ଦଶମାଂଶ ଭଣ୍ଡାରଗୃହକୁ ଆଣ, ଯେପରି ମୋର ଗୃହରେ ଆହାର ଥାଉ; ଏବଂ ଏହି ବିଷୟରେ ଏବେ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କର, ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କର ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ଯେ, ମୁଁ କି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଜଣାଳାମାନଙ୍କୁ ଖୋଲି ଦେଇ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଢାଳି ଦେବି ନାହିଁ, ଯେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ରହିବ ନାହିଁ। ମଲାଖି ୩:୧୦।

“ଭାଇ ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ”

“ନିମ୍ନଲିଖିତ ସ୍ୱପ୍ନଟି ଦୁଇ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପୂର୍ବେ Advent Herald ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଏହା ଆମର ଅତୀତ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ-ଅନୁଭବକୁ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଯେ ଛିତରାଇଯାଇଥିବା ମଣ୍ଡଳୀର ଉପକାର ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଇଥିଲେ।”

“ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହାନ ଓ ଭୟାନକ ଦିନର ନିକଟ ଆଗମନର ଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଈଶ୍ୱର ସ୍ୱପ୍ନମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯୋଏଲ 2:28–31; ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ 2:17–20 ଦେଖ। ସ୍ୱପ୍ନ ତିନି ପ୍ରକାରରେ ଆସିପାରେ; ପ୍ରଥମେ, ‘ବ୍ୟସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ବହୁଳତା ଦ୍ୱାରା।’ ଉପଦେଶକ 5:3 ଦେଖ। ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ଯେମାନେ ଶୟତାନର ଅଶୁଚି ଆତ୍ମା ଓ ପ୍ରତାରଣାର ଅଧୀନରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱପ୍ନ ପାଇପାରନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 8:1–5; ଯିରିମିୟ 23:25–28; 27:9; 29:8; ଜଖରିୟ 10:2; ଯୁଦା 8 ଦେଖ। ଏବଂ ତୃତୀୟତଃ, ଈଶ୍ୱର ସଦା ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯେଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ଆସେ, କମ୍ ବେଶି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛନ୍ତି। ଯେମାନେ ସତ୍ୟର ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ଅଛନ୍ତି, ଈଶ୍ୱର ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହା ଜାଣିପାରିବେ; ଏବଂ ଏମିତି ଲୋକମାନେ ମିଥ୍ୟା ସ୍ୱପ୍ନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହେବେ ନାହିଁ, ନାହିଁ କି ଭ୍ରାନ୍ତ ପଥକୁ ନେଇଯିବେ।”

“‘ସେ କହିଲେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋର କଥା ଶୁଣ; ଯଦି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଥାଏ, ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ ତାହାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବି, ଏବଂ ସ୍ୱପ୍ନରେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିବି।’ ସଂଖ୍ୟା 12:6। ଯାକୁବ କହିଲେ, ‘ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୂତ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମୋତେ କହିଥିଲେ।’ ଆଦିପୁସ୍ତକ 31:2। ‘ଏବଂ ସିରୀୟ ଲାବାନଙ୍କ ପାଖକୁ ରାତ୍ରିରେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଈଶ୍ୱର ଆସିଥିଲେ।’ ଆଦିପୁସ୍ତକ 31:24। ଯୋଷେଫଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନଗୁଡ଼ିକ [ଆଦିପୁସ୍ତକ 37:5–9,] ପଢ଼, ଏବଂ ପରେ ମିଶରରେ ସେଗୁଡ଼ିକର ପୂରଣର ଆକର୍ଷଣୀୟ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ପଢ଼। ‘ଗିବିଓନରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ରାତ୍ରିରେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ସଲୋମନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ।’ 1 ରାଜାବଳୀ 3:55। ଦାନିଏଲର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ମହାନ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମାଟି ଏକ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାରିଟି ପଶୁ ଆଦି ମଧ୍ୟ ତେଣୁ। ଯେତେବେଳେ ହେରୋଦ ଶିଶୁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ, ସେତେବେଳେ ଯୋଷେଫଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ସଚେତନ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ସେ ମିଶରକୁ ପଳାଇଯାଆନ୍ତୁ। ମାଥିଉ 2:13।”

“‘ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଏହା ଘଟିବ, ଈଶ୍ୱର କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ମୋର ଆତ୍ମାକୁ ସମସ୍ତ ଶରୀର ଉପରେ ଢାଳିଦେବି; ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ଓ କନ୍ୟାମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିବେ, ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଯୁବକମାନେ ଦର୍ଶନ ଦେଖିବେ, ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧମାନେ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବେ।’ ପ୍ରେରିତ 2:17।”

“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଦାନ—ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଦର୍ଶନଦ୍ୱାରା—ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଫଳ ଅଟେ, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଏହା ଚିହ୍ନସ୍ୱରୂପ ହେବାପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଅଟେ। ଏହା ସୁସମାଚାରୀ ମଣ୍ଡଳୀର ଦାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ।”

“‘ଏବଂ ସେ କାହାକୁ କାହାକୁ ପ୍ରେରିତ, କାହାକୁ କାହାକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା, କାହାକୁ କାହାକୁ ସୁସମାଚାର-ପ୍ରଚାରକ, ଏବଂ କାହାକୁ କାହାକୁ ପାଳକ ଓ ଶିକ୍ଷକ କରି ଦେଲେ; ସାଧୁମାନଙ୍କର ସିଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ, ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ନିମନ୍ତେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦେହର ଗଠନ ପାଇଁ।’ ଏଫିସୀୟ 4:11, 12.”

“‘ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ମଣ୍ଡଳୀରେ କେହିକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ପ୍ରଥମେ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ, ଦ୍ୱିତୀୟତଃ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ,’ ଇତ୍ୟାଦି। 1 Corinthians 12:28। ‘ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ ମନେ କରିବେ ନାହିଁ।’ 1 Thessalonians 5:20। ଏହା ସହ Acts 13:1; 21:9; Romans 7:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39 ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ କିମ୍ବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ; ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରୁ ଏପରି କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ଦିଆଯାଇପାରେ ନାହିଁ ଯେ, ସୁସମାଚାରକମାନେ, ପାଳକମାନେ ଓ ଶିକ୍ଷକମାନେ ନିବୃତ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ନିବୃତ୍ତ ହେବାକୁ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଆପତ୍ତିକାରୀ କହେ, ‘ଏପରି ବହୁତ ମିଥ୍ୟା ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ହୋଇଥିବାରୁ, ଏହି ପ୍ରକାର କୌଣସି କଥାରେ ମୁଁ ଆସ୍ଥା ରଖିପାରେ ନାହିଁ।’ ଏହା ସତ୍ୟ ଯେ, ଶୟତାନଙ୍କର ତାହାର ନକଲ ଅଛି। ସେ ସଦା ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ରଖିଆସିଛି, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଏବେ, ତାହାର ଏହି ଛଳନା ଓ ବିଜୟର ଶେଷ ଘଣ୍ଟାରେ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶା କରିପାରିବା। ଯେମାନେ ଏପରି ବିଶେଷ ପ୍ରକାଶନମାନଙ୍କୁ ନକଲର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଥିବାକାରଣରୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମାନ ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତତାର ସହ ଆଉ କିଛି ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରନ୍ତି ଯେ, ଈଶ୍ୱର କେବେ ମଣିଷଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଦର୍ଶନରେ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରିନଥିଲେ; କାରଣ ନକଲ ସଦା ଅସ୍ତିତ୍ୱଶୀଳ ଥିଲା।”

“ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଦର୍ଶନ ସେହି ମାଧ୍ୟମ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱର ନିଜକୁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ମାଧ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ସେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବକ୍ତାମାନଙ୍କ ସହ କଥା କହିଥିଲେ; ସେ ସୁସମାଚାର ମଣ୍ଡଳୀର ଦାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଦାନକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ‘ଶେଷ ଦିନମାନ’ର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ସହ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଦର୍ଶନକୁ ମଧ୍ୟ ଗଣନା କରିଛନ୍ତି।” ଆମେନ୍।

“ଉପରୋକ୍ତ ଟୀକାବଳୀରେ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଶାସ୍ତ୍ରସମ୍ମତ ଭାବରେ ଆପତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରିବା, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବିଷୟ ପାଇଁ ପାଠକଙ୍କ ମନକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା।”

“ଡବ୍ଲ୍ୟୁ. ଏମ୍. ମିଲ୍ଲର,

“ଲୋ ହାମ୍ପଟନ୍, ନ୍ୟୁୟର୍କ, ଡିସେମ୍ବର ୩, ୧୮୪୭।” ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍, ଭ୍ରାତା ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ, ୧–୬।

“୧. ‘ସନ୍ଦୁକ’ ଆମ ପ୍ରଭୁ ଯିଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବାଇବେଲର ମହାନ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକୁ ସାରା ଜଗତରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ଭାଇ ମିଲରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।”

“2. ‘ସଂଲଗ୍ନ ଚାବି’ ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାର ତାଙ୍କର ପଦ୍ଧତି—ଶାସ୍ତ୍ର ସହିତ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ତୁଳନା କରିବା—ବାଇବେଲ୍ ନିଜେ ନିଜର ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାର। ଏହି ଚାବିଦ୍ୱାରା ଭ୍ରାତା ମିଲର ‘ପେଟିକା’କୁ, କିମ୍ବା ଜଗତ ପାଇଁ ଆଗମନର ମହାସତ୍ୟକୁ, ଖୋଲିଦେଲେ।”

“୩. ‘ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଓ ଆକାରର’ ‘ରତ୍ନ, ହୀରା, ଇତ୍ୟାଦି,’ ଯେଗୁଡ଼ିକ ‘ପେଟିକାରେ ସେମାନଙ୍କର ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ସ୍ଥାନରେ ଏତେ ସୁନ୍ଦରଭାବେ ବିନ୍ୟସ୍ତ ଥିଲା,’ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେବଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ, [Malachi 3:17,] ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ—ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀରୁ, ଏବଂ ଜୀବନର ପ୍ରାୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରେଣୀ ଓ ପରିସ୍ଥିତିରୁ—ଯେମାନେ ଆଗମନ-ବିଶ୍ୱାସକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ସତ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ସାହସିକ ଭାବେ ଅଡି ରହୁଥିବା ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିବାବେଳେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଜଣ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେଇ, ଏବଂ ଦେବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମ୍ରତାରେ ଚାଲୁଥିବା ସମୟରେ, ‘ସେମାନେ ଜଗତକୁ ଏମିତି ଏକ ଆଲୋକ ଓ ମହିମା ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁଥିଲେ,’ ଯାହା କେବଳ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ଦିନରେ ଥିବା ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ସମତୁଳ୍ୟ ଥିଲା। ସନ୍ଦେଶ, [Revelation 14:6,7,] ଯେପରି ହେଉ, ପବନର ପକ୍ଷରେ ବହିଗଲା, ଏବଂ ନିମନ୍ତ୍ରଣ, ‘ଆସ, କାରଣ ଏବେ ସମସ୍ତ କିଛି ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି,’ [Luke 14:17.] ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ସହିତ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରଚାରିତ ହେଲା।

“4. ‘ଲୋକମାନେ ଆସିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ପ୍ରଥମେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ଭିଡ଼ରେ ପରିଣତ ହେଲେ।’ ଯେତେବେଳେ ଭାଇ ମିଲର ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍ ସଂଖ୍ୟକ ଅନ୍ୟ କିଛି ଲୋକ ପ୍ରଥମେ ଆଗମନର ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଚାର କଲେ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍ ଲୋକ ଜାଗ୍ରୁତ ହୋଇଥିଲେ; କିନ୍ତୁ 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଏହା ପ୍ରଚାର ହେଲା, ସମଗ୍ର ସମାଜ ଜାଗ୍ରୁତ ହୋଇଉଠିଲା।”

“5. ଯେତେବେଳେ ଉଡୁଥିବା ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ [ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:6–7] ପ୍ରଥମେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ‘ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଅ; କାରଣ ତାହାଙ୍କ ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଆସିପହଞ୍ଚିଛି,’ ତେବେ ଅନେକେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଗମନ ଏବଂ ପୁନଃସ୍ଥାପନକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲାସ କଲେ; କିନ୍ତୁ ପରେ ସେମାନେ ସେହି ସତ୍ୟଙ୍କୁ ବିରୋଧ କଲେ, ତାହାକୁ ଉପହାସ କଲେ ଏବଂ ବ୍ୟଙ୍ଗ କଲେ, ଯାହା କିଛି ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା। ସେମାନେ ରତ୍ନମାନଙ୍କୁ ବିଚଳିତ କରି ଛିତରାଇଦେଲେ। ଏହା ଆମକୁ 1844 ମସିହାର ଶରତ୍ ଋତୁକୁ ଆଣିନେଇଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଛିତରାଇବାର ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।”

“ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖ: ଯେମାନେ ଏକଦା ‘ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲାସ କରିଥିଲେ,’ ସେମାନେ ହିଁ ରତ୍ନସମ ଜନମାନଙ୍କୁ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ କରି ଛିତରାଇଦେଇଥିଲେ। ଏବଂ 1844 ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଯେମାନେ ଏକଦା ସତ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାହାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ଆମର ଅତୀତ ଆଗମନ-ଅନୁଭବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପରି ଏତେ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତାର ସହିତ ପାଳକୁ ଛିତରାଇଦେଇ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ ପଥକୁ ନେଇଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି।”

“6. ସତ୍ୟ ରତ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛିଟିଏଇ ଦିଆଯାଇଥିବା ‘ନକଲି ରତ୍ନ ଓ ଜାଲି ମୁଦ୍ରା’ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଭ୍ରାନ୍ତ ଧର୍ମାନ୍ତରିତମାନଙ୍କୁ, କିମ୍ବା ‘ପରଜାତ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ,’ [Hosea 5:7] ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ 1844 ମସିହାରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା।”

“୭. ‘ମଳିନତା ଓ କୁଠାରିର ଚୁରା, ବାଳୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଆବର୍ଜନା,’ ୧୮୪୪ ମସିହାର ଶରତ୍କାଳଠାରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଇଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଏବଂ ଅନେକ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏଠାରେ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକର ଉଲ୍ଲେଖ କରିବି।”

“1. ‘ମେଷପାଳକ’ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଜଣ ଯେ ଅହଙ୍କାରପୂର୍ବକ ସେହି ମତ ଗ୍ରହଣ କଲେ—ଯେ, ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆହ୍ୱାନ ପ୍ରକାଶ ହେବା ପରେ ସପ୍ତମ ମାସର ଆନ୍ଦୋଳନ ସହ ଯୋଗ ଦେଇଥିବା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଗମ୍ଭୀର ହୃଦୟ-ଦ୍ରାବକ ଶକ୍ତି କେବଳ ଏକ ମେସ୍ମେରିକ ପ୍ରଭାବ ଥିଲା। ଏହି ମତ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ George Storrs ଥିଲେ। 1844 ମସିହାର ଶେଷ ଭାଗରେ, ସେତେବେଳେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସହରରେ ପ୍ରକାଶିତ Midnight-Cry ପତ୍ରିକାରେ ତାଙ୍କର ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ଦେଖନ୍ତୁ। J. V. Himes, 1845 ମସିହାର ବସନ୍ତକାଳରେ Albany Conference ରେ କହିଥିଲେ ଯେ ସପ୍ତମ ମାସର ଆନ୍ଦୋଳନ ସାତ ଫୁଟ ଗଭୀର ମେସ୍ମେରିଜ୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା। ଏହା ମୁଁ ସେହିଜଣଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣିଛି, ଯିଏ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ଏବଂ ସେହି କଥା ଶୁଣିଥିଲେ। ଅନ୍ୟେମାନେ, ଯେମାନେ ସପ୍ତମ ମାସର ଆହ୍ୱାନରେ ସକ୍ରିୟ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ, ପରେ ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଶୈତାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ଆମ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କ ଦିନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଶୈତାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ନିନ୍ଦା ଥିଲା, ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହା ନିନ୍ଦା ଅଟେ। 2. ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅନେକ ପରୀକ୍ଷା। 2300 ଦିନ 1844 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ସେଗୁଡ଼ିକର ସମାପ୍ତି ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ବହୁ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏହା କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ‘ସୀମାଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ’ ହଟାଇଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମଗ୍ର ଆଗମନ-ଆନ୍ଦୋଳନ ଉପରେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ସନ୍ଦେହ ଛାୟା ପକାଇଛନ୍ତି। 3. Spiritualism, ତାହାର ସମସ୍ତ କଳ୍ପନା ଓ ଅତିରେକ ସହିତ। ଶୈତାନଙ୍କ ଏହି ଚାତୁରୀ, ଯାହା ମୃତ୍ୟୁର ଏକ ଭୟାବହ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଛି, ‘କାଠ କୁଣ୍ଡା,’ ଏବଂ ‘ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଆବର୍ଜନା’ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚିତ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଯେମାନେ Spiritualism ର ବିଷ ପାନ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ଆମର ପୂର୍ବତନ ଆଗମନ-ଅନୁଭବର ସତ୍ୟତା ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ତଥ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅନେକଙ୍କୁ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଇଛି ଯେ 1843 ଓ 1844 ମସିହାରେ ମହା ଆଗମନ-ଆନ୍ଦୋଳନଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱର ପରିଚାଳନା କରିଥିଲେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରିବାର ସ୍ୱାଭାବିକ ଫଳ Spiritualism ଥିଲା। Peter, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଥିବାବେଳେ, ଯେମାନେ ‘ବିନାଶକାରୀ ବିଧର୍ମ ଗୁପ୍ତରୂପେ ଆଣିବେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ରୟ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ,’ କହୁଛନ୍ତି, ‘BY REASON OF WHOM THE WAY OF TRUTH SHALL BE EVIL SPOKEN OF.’ 4. S. S. Snow ନିଜକୁ ‘Elijah the Prophet’ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବା। ଏହି ଲୋକ, ତାହାର ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଉନ୍ମତ୍ତ ପଥଚଳାରେ, ମୃତ୍ୟୁର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜ ଭୂମିକା ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରିଛି, ଏବଂ ତାହାର ପଥ ଅନେକ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଆତ୍ମାଙ୍କ ମନରେ ଅପେକ୍ଷାରତ ସନ୍ତମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ଥିତିକୁ ଅପକୀର୍ତ୍ତିରେ ପକାଇବାକୁ ପ୍ରବଣ ହୋଇଛି।”

“ଏହି ଭୁଲମାନଙ୍କର ଏହି ସୂଚୀରେ ମୁଁ ଆହୁରି ଅନେକ କଥା ଯୋଗ କରିପାରେ, ଯଥା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 20:4, 7 ର ‘ହଜାର ବର୍ଷ’ ଅତୀତରେ ଥିଲା ବୋଲି ଧାରଣା, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 7:4; 14:1 ର 144,000, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପରେ ଯେମାନେ ‘ଉଠି କବରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ,’ କାମ-ନକରିବାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ, ଶିଶୁମାନଙ୍କର ବିନାଶର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ, ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି। ଏହି ଭୁଲମାନଙ୍କୁ ଏତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପରିଶ୍ରମପୂର୍ବକ ପ୍ରଚାର କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଅପେକ୍ଷାରତ ମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ଉପରେ ଏପରି ଜୋରପୂର୍ବକ ଲାଦାଯାଇଥିଲା ଯେ, ଭ୍ରାତା ମିଲର ଯେତେବେଳେ ସେହି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ରତ୍ନମାନେ ‘ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅପସାରିତ’ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବକ୍ତାଙ୍କ କଥା ପ୍ରୟୋଜ୍ୟ ଥିଲା—‘ଏବଂ ବିଚାର ପଛକୁ ଫେରାଯାଇଛି, ଓ ନ୍ୟାୟ ଦୂରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛି,’ ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି। ଯିଶାୟ 56:14 ଦେଖନ୍ତୁ।”

“ସେହି ସମୟରେ ଦେଶରେ ଏମିତି କୌଣସି ଆଡଭେଣ୍ଟ ପତ୍ରିକା ନଥିଲା ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥାନ୍ତା। ‘Day-Dawn’ ଥିଲା ଛୋଟ ଝୁଣ୍ଡର ସତ୍ୟ ସ୍ଥିତିକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା ଶେଷ ପତ୍ର; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ଭାଇ ମିଲରଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେବାର କିଛି ମାସ ପୂର୍ବରୁ ସେହିଟି ନିର୍ବାପିତ ହୋଇଗଲା; ଏବଂ ତାହାର ଅନ୍ତିମ ମୃତ୍ୟୁ-ସଂଘର୍ଷରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ନିଶ୍ୱାସୋଚ୍ଛ୍ୱାସ କରୁଥିବା ପବିତ୍ରଲୋକମାନଙ୍କୁ 1877 ମସିହା ପ୍ରତି, ଯାହା ସେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ଦୂରେ ଥିଲା, ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ଉଦ୍ଧାରର ସମୟ ବୋଲି ଇଙ୍ଗିତ କଲା। ହାୟ! ହାୟ! ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ’ଣ, ଭାଇ ମିଲର ତାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏହି ଦୁଃଖଦ ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ‘ବସିପଡ଼ି କାନ୍ଦିଲେ।’”

“୮. ପେଟିକାଟି ସେହି ଆଗମନ-ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହାକୁ ଭାଇ ମିଲର ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିବା ଭାବରେ ଜଗତଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ମାଥିଉ 25:1–11। ପ୍ରଥମ, ସମୟ—1843; ଦ୍ୱିତୀୟ, ବିଳମ୍ବର ସମୟ; ତୃତୀୟ, ଅର୍ଧରାତ୍ରିର ଧ୍ୱନି—ସପ୍ତମ ମାସରେ, 1844; ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ, ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର। 1843 ଠାରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପତ୍ରପତ୍ରିକାଗୁଡ଼ିକ ପଢ଼ିଥିବା କେହି ମଧ୍ୟ ଏହା ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ ନାହିଁ ଯେ, ଭାଇ ମିଲର ଆଗମନ-ଇତିହାସର ଏହି ଚାରିଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟକୁ ସମର୍ଥନ କରିଆସିଛନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଏହି ସୁସଙ୍ଗତ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଅର୍ଥାତ୍ ‘ପେଟିକା’, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟର ଢେର ମଧ୍ୟରେ ଛିଣ୍ଡିଛାଟି ଦିଆଯାଇଛି, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଅନୁଭବକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନାକୋଚ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାକି ସେମାନେ ଭାଇ ମିଲରଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଏତେ ନିର୍ଭୀକଭାବେ ଜଗତଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ।”

“୯. ‘ମଳିନତା-ବୁରୁଶ’ ସହିତ ଥିବା ପୁରୁଷଟି ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେପରିକି ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, [ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:9–12,] ଯାହା ଏବେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜନମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଇ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଭୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରୁଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ 1848 ମସିହାର ବସନ୍ତକାଳରେ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବିତ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏବଂ ସେହି ସମୟରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦିତ ହୋଇ ଶକ୍ତି ସଂଚୟ କରୁଆସିଛି। ‘ମଳିନତା-ବୁରୁଶ’ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ହୋଇଆସୁଛି, ଏବଂ ସତ୍ୟର ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୁଲଗୁଡ଼ିକ ଦୂରୀଭୂତ ହେଉଛି; ଏବଂ କିଛି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ଯେମାନେ କେବଳ ଅତ୍ୟଳ୍ପ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଭୁଲରେ ଆବୃତ ହୋଇ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅପସାରିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି।

“ଏହି ରତ୍ନମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିବା ଏବଂ ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ଦୂର କରି ଶୁଦ୍ଧ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି, ଏବଂ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ବଢୁଥିବା ଶକ୍ତି ସହିତ ଆଗକୁ ବଢିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ସନ୍ତମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଖୋଜି ବାହାର କରାଯିବେ ଏବଂ ସଜୀବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଦ୍ରା ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଏହାକୁ ଯିହିଜ୍କେଲଙ୍କ ଚଉତ୍ରିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସହ ତୁଳନା କର; ତେବେ ତୁମେ ଦେଖିବା ଯେ, 1844 ଠାରୁ ଏହି ଅନ୍ଧକାରମୟ ଓ ମେଘାଚ୍ଛନ୍ନ ଦିନରେ ଛିତରିଯାଇଥିବା ନିଜ ଝୁଣ୍ଡକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ ବୋଲି ଈଶ୍ୱର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି। ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ, ‘ଛୋଟ ଝୁଣ୍ଡ’ ‘ବିଶ୍ୱାସର ଏକତା’ ମଧ୍ୟରେ ସଂଗ୍ରହିତ ହେବ। ଯୀଶୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ‘ସଦ୍କର୍ମ ପ୍ରତି ଉତ୍ସାହୀ, ନିଜ ପାଇଁ ଜଣେ ବିଶେଷ ଜନସମୂହକୁ’ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ଆସିବେ ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜର ‘ମଣ୍ଡଳୀକୁ ନିର୍ମଳ, କଳଙ୍କହୀନ, କିମ୍ବା ଭଜ୍ଜି ନଥିବା, କିମ୍ବା ଏପରି କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା’ ଅବସ୍ଥାରେ ପାଇବେ।’ ‘ତାଙ୍କ ହାତରେ କୁଳା ଅଛି, ଏବଂ ସେ ନିଜ ଖଳିଆଣକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଓ ନିଜ ଗହମକୁ ଭଣ୍ଡାରରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ, ଇତ୍ୟାଦି।’ ମାଥିଉ 3:12।”

“୧୦. ପ୍ରଥମଟିଠାରୁ ବହୁତ ବଡ଼ ଏବଂ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ‘ପେଟି’, ଯାହାର ଭିତରେ ଛିଟିଏ ଛିଟିଏ ହୋଇଥିବା ‘ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ,’ ‘ହୀରାମାଣିକ’ ଏବଂ ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି ଜୀବନ୍ତ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର ବିସ୍ତୃତ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହାର ଭିତରେ ଛିଟିଏ ଛିଟିଏ ହୋଇଥିବା ପାଳକୁ ଏକତ୍ର କରାଯିବ, ଅର୍ଥାତ୍ ୧,୪୪,୦୦୦ ଜନଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ରହିଛି। ସେହି ମୂଲ୍ୟବାନ ହୀରାମାଣିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏମାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ାଯିବ ନାହିଁ। ଯଦିଓ କେହି କେହି ପିନର ଚୂଡ଼ାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ନୁହନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ଅଗୋଚର ରହିବେ ନାହିଁ ଏବଂ ଏହି ଦିନରେ, ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ରତ୍ନମାଳାକୁ ସଂଗ୍ରହ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାରେ ରଖାଯିବ ନାହିଁ। [Malachi 3:16–18] ସେ ତାଙ୍କର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇପାରନ୍ତି ଏବଂ ଯେପରି ସେ ସଦୋମରୁ ଲୋଟଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତତାର ସହିତ ବାହାର କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ରତାରେ ବାହାର କରାଇପାରନ୍ତି। ‘ପ୍ରଭୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।’ ‘ସେ ଧର୍ମରେ ତାହାକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରିଦେବେ।’ ଦେଖନ୍ତୁ Romans 9:28।” James White, Footnotes to Brother Miller’s Dream.