“ହଲାହଲି” ମଧ୍ୟରେ, ଯାହାକୁ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର, 1844 ପରେ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କର ଛିତରିଯିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ୱିଲିଅମ୍ ମିଲର 1847 ମସିହାରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ଅନୁଭବ କଲେ, ଏବଂ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ଚିରନିଦ୍ରାରେ ଶୟନ କଲେ।
“ଯଦି ଉଇଲିଅମ୍ ମିଲର୍ ତୃତୀୟ ସନ୍ଦେଶର ଆଲୋକକୁ ଦେଖିପାରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଯେଉଁ ଅନେକ ବିଷୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଓ ରହସ୍ୟମୟ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଯାଇଥାନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଭ୍ରାତାମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏତେ ଗଭୀର ପ୍ରେମ ଓ ଆଗ୍ରହର ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ ଯେ, ସେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ସେ ତାଙ୍କଠାରୁ ନିଜକୁ ପୃଥକ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ସତ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ; ସେମାନେ ତାହାର ବିରୋଧ କରୁଥିଲେ। ଯେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଗମନର ଘୋଷଣା କରିବାରେ ତାଙ୍କ ସହ ପାଖପାଖି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ସେ କି ପୃଥକ ହୋଇପାରୁଥାନ୍ତେ? ସେ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ, ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମପଥରେ ନେବେ ନାହିଁ।”
“ଇଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଶୈତାନଙ୍କ ଶକ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁର ଅଧିକାର ଅଧୀନକୁ ପଡ଼ିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟରୁ ନିରନ୍ତର ଦୂରକୁ ଟାଣୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କୁ କବରରେ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ। ମୋଶା ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଯେତେବେଳେ ଯାଉଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଭ୍ରାନ୍ତି କରିଥିଲେ। ସେହିପରି, ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ୱିଲିୟମ ମିଲର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ କାନାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଯେତେବେଳେ ସମୀପରେ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ନିଜ ପ୍ରଭାବକୁ ସତ୍ୟର ବିପକ୍ଷକୁ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇ ଭ୍ରାନ୍ତି କରିଥିଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ପଥକୁ ନେଇଗଲେ; ଏହାର ହିସାବ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଏହି ଦାସଙ୍କ ମୂଲ୍ୟବାନ ଧୂଳିକଣାକୁ ପାହାରା ଦେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶେଷ ତୂରୀର ଧ୍ୱନିରେ ସେ ବାହାରି ଆସିବେ।”
“ଏକ ଦୃଢ଼ ଭିତ୍ତି”
“ମୁଁ ଏକ ଦଳକୁ ଦେଖିଲି, ଯେଉଁମାନେ ଭଲଭାବେ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ, ଏବଂ ସମାଜର ସ୍ଥାପିତ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଅସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବାମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ସମର୍ଥନ ଦେଉନଥିଲେ। ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମତିସହିତ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କଲେ। ମୋତେ ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମ ଦେଖାଯାଇଲା—ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ଓ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା। ମୋ ସହଚର ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ କହିଲେ, ‘ହାୟ ତାହାଙ୍କୁ, ଯେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କରୁ ଏକ ଖଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ହଲାଇବ କିମ୍ବା ଏକ ପିନ୍ ମଧ୍ୟ ନଡ଼ାଇବ। ଏହି ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ବୁଝାମଣା ଜୀବନାବଶ୍ୟକ ଗୁରୁତ୍ୱର। ପ୍ରାଣମାନଙ୍କର ଗନ୍ତବ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ କିପରି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତାହାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଛି।’ ମୋତେ ପୁନର୍ବାର ଏହି ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଆଯାଇଲା, ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ କେତେ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ ନିଜମାନଙ୍କର ଅନୁଭବକୁ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ଏହା ବହୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ କଠିନ ସଂଘର୍ଷର ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ପଦେ ପଦେ ପରିଚାଳିତ କରିଥିଲେ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଦୃଢ଼, ଅଚଳ ମଞ୍ଚ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରିଦେଲେ। ମୁଁ ଦେଖିଲି କେତେକ ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ମଞ୍ଚ ସମୀପକୁ ଆସି ତାହାର ଭିତ୍ତିକୁ ପରୀକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। କେତେକ ଆନନ୍ଦସହ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ତାହା ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ ଭିତ୍ତିର ଦୋଷ ଖୋଜିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ଚାହୁଁଥିଲେ ଯେ ଏଥିରେ ସୁଧାର କରାଯାଉ; ତେବେ ଏହି ମଞ୍ଚ ଅଧିକ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ବହୁତ ଅଧିକ ସୁଖୀ ହେବେ। କେହି କେହି ମଞ୍ଚରୁ ତଳକୁ ନମି ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କଲେ ଏବଂ ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ଏହା ଭୁଲଭାବରେ ପତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ମଞ୍ଚ ଉପରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଅଟଳ ରହିଲେ ଏବଂ ଯେମାନେ ତଳକୁ ନମିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଅଭିଯୋଗ ବନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ; କାରଣ ଈଶ୍ୱର ସେହି ପ୍ରଧାନ ନିର୍ମାତା ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦୃଢ଼ ମଞ୍ଚ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଆସିଥିଲା; ଏବଂ ଏକତାରେ ସ୍ୱର୍ଗପାନ୍ତେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କଲେ। ଏହା ସେହି ଅଭିଯୋଗ କରି ମଞ୍ଚ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ନମ୍ର ଦୃଷ୍ଟିସହିତ ଆସି ସେହି ମଞ୍ଚ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ।” Early Writings, 258.
ମିଲରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ
ୱିଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କର “ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ” ସେହି “ଦୃଢ଼ ଭିତ୍ତି” ପ୍ରତି ନେଇଗଲା, ଯାହା “ମଜବୁତ, ଅଚଳ ମଞ୍ଚ” ଥିଲା। “ଅଚଳ ମଞ୍ଚ”ର “ଭିତ୍ତି”, ଏବଂ 1849 ମସିହାରେ ମିଲରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଇଥିବା “ମଞ୍ଚ” ଓ “ଭିତ୍ତି” — ଉଭୟଙ୍କ ଉପରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆକ୍ରମଣ — ତାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।
ୱିଲିଅମ୍ ମିଲର୍ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଅଟନ୍ତି।
ସେ 1798 ଠାରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକ ଅଟନ୍ତି।
ସେ 1798 ଠାରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକ ଅଟନ୍ତି।
ସେ 1798 ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନି ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକ ଅଟନ୍ତି।
ସେ 1798 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
2,520 ଏବଂ 2,300 ସଂଖ୍ୟାସମୂହ ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ସେ “220” ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି।
ସେ “ସାତ ସମୟ” ଦ୍ୱାରା—ଅର୍ଥାତ ୨,୫୨୦—ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତାଙ୍କୁ 2,300 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ମିଲରଙ୍କ ଦୁଇଟି ସ୍ୱପ୍ନ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ଦୁଇଟି ସ୍ୱପ୍ନ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୂପିତ ହୋଇଥିଲା।
1798ର କାଳଖଣ୍ଡ ନେବୁଖଦ୍ନେସର ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ 1863ରେ ବେଲଶାଜ୍ଜର ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
୧୭୯୮ରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟକାଳ ନବୂଖଦ୍ନେଜର ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ସହ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ମିଲ୍ଲେରୀୟମାନଙ୍କର ଇତିହାସର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ, ସେ ଭିତ୍ତିସ୍ଥମ୍ଭମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, ଯେଉଁମାନେ 2,520 ର ଆଲ୍ଫା-ଆବିଷ୍କାର ଏବଂ 2,300 ର ଓମେଗା-ଆବିଷ୍କାର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଆବିଷ୍କୃତ ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଉଇଲିଆମ୍ ମିଲ୍ଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ଉପରେ ମତାମତ ଦେଇ, ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ଯେ “ଚାବି” ହେଉଛି ବାଇବେଲ୍ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାରେ ମିଲ୍ଲରଙ୍କ ପଦ୍ଧତି। ସେହି ପଦ୍ଧତି ହେଉଛି ଦାଉଦଙ୍କର ଚାବି, ଯାହା ମିଲ୍ଲରଙ୍କ କନ୍ଧ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିଲା, କାରଣ ସେ 2300 ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ଯାହାର ଶେଷ ସେତେବେଳେ ହେଲା ଯେତେବେଳେ ଯିଶାୟ 22:22 ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ରେ ପୂରଣ ହେଲା।
୨୦୨୩ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଯେ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ସତ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁହିଁ ହବକ୍କୁକଙ୍କ Tables 95 ପ୍ରସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ “Truth” ର ଏକ ନୂତନ ରୂପରେଖା ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଉଛି।
ଜୁଲାଇ 2023ରେ ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଥିବା ସ୍ୱରର ଆହ୍ୱାନ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କଲା ଯେ, ଜୁଲାଇ 18, 2020ର ଘୋଷଣା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେମାନେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବାକୁ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାନ୍ଦନ ଓ ଶୋକ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବେ, ସେମାନେ ଦାନିଏଲ 9ର ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ସମ୍ମତିରେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବାକୁ ଥିଲେ, ଯାହା ଲେବୀୟ 26ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯେମାନେ ନିଜେମାନେ ଛିତରାହୋଇଯାଇଥିବାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି।
ମିଲର ଯେତେବେଳେ କହନ୍ତି, “ଏପରିଭାବେ ମୁଁ ମୋର ମହାନ କ୍ଷତି ଓ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ପାଇଁ କାନ୍ଦୁଥିଲି ଓ ଶୋକ କରୁଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲି, ଏବଂ ଆନ୍ତରିକତାର ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲି ଯେ ସେ ମୋ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପଠାଇଦିଅନ୍ତୁ। ସତ୍କ୍ଷଣେ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଗଲା, ଏବଂ ଜଣେ ମଣିଷ କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତାହାବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସେଠାଠାରୁ ବାହାରିଗଲେ; ଏବଂ ସେ, ତାଙ୍କ ହାତରେ ଏକ ଧୁଳି ଝାଡ଼ିବା ବ୍ରଶ୍ ଧରି, ଜଣାଲାଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲିଦେଲେ, ଏବଂ କକ୍ଷରୁ ଧୁଳି ଓ ଆବର୍ଜନା ଝାଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।”
ଯେ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲା, ସେହିଟି ହେଉଛି ମିଲରଙ୍କ ହୃଦୟ, ଯେବେ ସେ “ସାହାଯ୍ୟ” ପାଇଁ “ଆନ୍ତରିକଭାବେ ପ୍ରାର୍ଥନା” କଲେ। ଲାଓଦିକିୟାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ ଭାବେ ଯୀଶୁ ପ୍ରବେଶର ଅଭିଲାଷାରେ ହୃଦୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରେ ଆଘାତ କରୁଛନ୍ତି। ଯେବେ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲା, ସେବେ ଏକ ପୃଥକ୍କରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଯେବେ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲା, “ଜାନଲା”ମାନେ ମଧ୍ୟ ଖୋଲିଗଲା, ଏବଂ ସେହି “ଜାନଲା”ମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗର ଜାନଲାମାନେ।
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଊଣେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୋହନ ସ୍ୱର୍ଗର ଜଣାଳାଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲା ଦେଖିଲେ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ନିଜର ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ାବାହିନୀକୁ ଉଠାଇଲେ, କନ୍ୟା ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିସାରିବା ପରେ ସହିତସହିତ। ସେହି ସେନା ହେଉଛି ଇଜିକିଏଲଙ୍କ ସେନା, ଯେଉଁଥି ଖରାପ ପୂର୍ବ ପବନର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଇ ଉଠି ଦାଣ୍ଡାଏ। ସେହି ସେନା ହେଉଛି ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ, ଯାହା ଗହମ ଓ ଜଙ୍ଗଳୀ ଘାସର ପୃଥକୀକରଣ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବାବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରତ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। ସେହି ପୃଥକୀକରଣକୁ ଲାଓଦିକିୟାର ଅନୁଭବରୁ ଫିଲାଦେଲଫିୟାର ଅନୁଭବକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ମିଲର ନିଜ ହୃଦୟ ଖୋଲିଦେଲେ ଏବଂ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଦେଲେ; ସେ ଯେପରି ଗହମ ଓ ଜଙ୍ଗଳୀ ଘାସକୁ ପୃଥକ କଲେ, ସେପରି ନିଜର ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ାବାହିନୀକୁ ଜୀବନ୍ତ କରି ଉଠାଇଲେ।
୨୦୨୩ ଡିସେମ୍ବର ୩୧ ତାରିଖରେ ଲୋକମାନେ ବାହାରିଯାଇଥିବା ପରେ, ଡର୍ଟ ବ୍ରଶ୍ ମ୍ୟାନ୍ କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଭୁଳର ଆବର୍ଜନାକୁ ଅପସାରଣ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ହବକ୍କୁକଙ୍କ ତାଲିକାମାନଙ୍କର ପୁରୁଣା ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସତ୍ୟର ଏକ ନୂତନ ଢାଞ୍ଚାରେ ସ୍ଥାପିତ କଲେ।
“ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହାକୁ ଅପ୍ରଭାବୀ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା ଆସିନଥିଲେ; କାରଣ ସେ ସ୍ୱୟଂ ଏହି ପ୍ରତିନିଧି ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କହିଥିଲେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ ତାଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ମିଥ୍ୟା ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ବସାଯାଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ମୂଲ୍ୟବାନ ଆଲୋକକୁ ଭ୍ରାନ୍ତିର ସେବାରେ ଲାଗିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଯେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରୁ ଅପସାରଣ କରି ସତ୍ୟର ଗଠନରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରାଯାଉ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କେବଳ ଦୈବୀ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରାହିଁ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇପାରୁଥିଲା। ଭ୍ରାନ୍ତି ସହ ସଂଯୋଗ ହେତୁ ସତ୍ୟ ଈଶ୍ୱର ଓ ମନୁଷ୍ୟର ଶତ୍ରୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସେବା କରୁଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସିଥିଲେ ଏହାକୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିବ ଏବଂ ମାନବଜାତିର ଉଦ୍ଧାର ସାଧନ କରିବ।” The Desire of Ages, 287.
2024 ମସିହାରେ ଶିକ୍ଷିତ ପ୍ରଥମ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା 18 ଜୁଲାଇ, 2020 ର ନିରାଶାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା। ରେଖା ଉପରେ ରେଖା ଭାବେ ଏହା ସ୍ୱୀକୃତ ହେଲା ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୁଧାରଣା-ରେଖାର ପ୍ରଥମ ନିରାଶାଗୁଡ଼ିକ ଦଶ କନ୍ୟାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ 18 ଜୁଲାଇ, 2020 କୁ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପଥଚିହ୍ନ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା। ନିରାଶାର ବିଷୟଟି ପବିତ୍ରାଳୟର ସତ୍ୟକୁ ଖୋଲିବା ପାଇଁ “ଚାବି” ହେଲା; ଯେତେବେଳେ 1844 ର ମହାନ ନିରାଶାରେ, ପବିତ୍ରାଳୟ ହିଁ ସେହି “ଚାବି” ଥିଲା ଯାହା ନିରାଶାକୁ ଖୋଲିଥିଲା।
ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ମଧ୍ୟ ଯିଏ, ସେହି ଧୁଳି-ବ୍ରଷ୍ ପୁରୁଷ 2023 ମସିହାରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶକୁ ମୁକ୍ତମୋହର କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ବଡ଼ ପେଟିକାଟିକୁ ଟେବୁଲ ଉପରେ ରଖୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସେଥିରେ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିକ୍ଷେପ କରୁଛନ୍ତି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେବାକୁ ଥିବା। ସେହି ରତ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ସେ କିଏ ତାହାର ପ୍ରକାଶନ।
ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ମୋହର ଖୋଲାଯାଏ, ସେ ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ, ଯିଏ ପୁରାତନ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ “ସତ୍ୟ”ର ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପର ଏକ ନୂତନ ରୂପରେଖାରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ସେହି ରୂପରେଖାକୁ କ୍ରୀଷ୍ଟ, ଆଲଫା ଓ ଓମେଗା, ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ, ଏକତ୍ର ଧାରଣ କରିରଖନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରୂପେ, ସେ ନିଜ ବାକ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପାଦାନକୁ ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିଥିଲେ। ପାଲ୍ମୋନିରୂପେ, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଙ୍ଗକୁ ଏକ ଗଣିତୀୟ ନିୟମରେ ପରିକଳ୍ପନା କରିଥିଲେ।
ପେତ୍ର କୈସରିଆ ଫିଲିପ୍ପୀରେ ଥିବାବେଳେ, ତୃତୀୟ ପ୍ରହରରେ, ସେ ନିଜକୁ ପାଲ୍ମୋନି ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ “ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍ଗୁଡ଼ିକ” ଉପରେ ବିଶେଷ ଜୋର ଦିଅନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ପ୍ରକାଶନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲା, ମାଥିଉ 16:18 ରେ ପେତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍ଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ, ଯାହା 1.618 ର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ, ପ୍ରାକୃତିକ ଜଗତରେ ଯାହାକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅନୁପାତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ପାଲ୍ମୋନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା “ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ୍ଗୁଡ଼ିକ” ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆମେ 27 ରୁ 34 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ପବିତ୍ର ସପ୍ତାହର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ କରିଛୁ। ଯୋଏଲ ପୁସ୍ତକକୁ ଯିବାର ପଥରେ ସେଠାକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବା ପୂର୍ବରୁ, ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ବିଷୟରେ ଆମର ବିଚାରରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲଗୁଡ଼ିକର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଯୋଡ଼ିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା।
ମିଲର ଲୋକମାନଙ୍କୁ “ଆସ ଏବଂ ଦେଖ” ବୋଲି ଡାକିବାରୁ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ମାଟିର ବ୍ରଶ୍ଧାରୀ ମଣିଷ ଭାବେ ମିଲରଙ୍କୁ “ଆସ ଏବଂ ଦେଖ” ବୋଲି ଡାକିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି 1798 ଠାରୁ ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; କିନ୍ତୁ ଏହି ସମଗ୍ର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ 1798 ଠାରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି ସହିତ ଏକ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଛି। ଏହାରେ 9/11 ଠାରୁ ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଫ୍ରାକ୍ଟାଲ ଅଛି, ଏବଂ 2023 ଠାରୁ ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଅଛି।
ମିଲର କୋଳାହଳର ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଆଖି ବନ୍ଦ କରିଥିବାବେଳେ, ସେ 1849 ମସିହାର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମାପ୍ତ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଫଳ ହେଲା ନାହିଁ। ସେ 2023 ମସିହାରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ସେହି ସେଇ ଏଲିୟା ଯିଏ ମୋଶାଙ୍କ ସହ ରାସ୍ତାରେ ହତ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ। ସେ 1849 ମସିହାରେ ମରିଥିଲେ, ଏବଂ ପୁଣି ସେ ଜୁଲାଇ 18, 2020 ରେ ମରିଥିଲେ।
ତାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ 1847 ମସିହାରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ପରେ ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରି 1850 ଚାର୍ଟ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସରେ ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି, ମିଲର ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇଶାୟାରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଯିହୁଦା—ଉଭୟଙ୍କର ବିକ୍ଷେପଣର ଆରମ୍ଭବିନ୍ଦୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି।
କାରଣ ସିରିୟାର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ଦମାସ୍କସ୍, ଏବଂ ଦମାସ୍କସ୍ର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ରେଜିନ୍; ଏବଂ ପାଞ୍ଚଷଷ୍ଟି ବର୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଏଫ୍ରାୟିମ୍ ଏପରି ଭାବେ ଭଙ୍ଗିତ ହେବ ଯେ ସେ ଆଉ ଜନସମୁଦାୟ ରୂପେ ରହିବ ନାହିଁ। ଏବଂ ଏଫ୍ରାୟିମ୍ର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ସମରିୟା, ଏବଂ ସମରିୟାର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ରେମାଲିୟାଙ୍କ ପୁତ୍ର। ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ନାହିଁ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ସ୍ଥିର ହେବ ନାହିଁ। ଯିଶାୟା ୭:୮, ୯।
ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 742 ମସିହାରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଊଣେଇଶ ବର୍ଷ ପରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 723 ମସିହାରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଆସ୍ସିରୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିଦିଗରେ ଛିଣ୍ଡିଯାଇଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପରେ ଯିହୁଦା ବାବିଲନ ଦ୍ୱାରା ଛିଣ୍ଡିଯାଇଲା। ଏହି ତିନୋଟି ତାରିଖ ଊଣେଇଶ ବର୍ଷର ଏକ ଅବଧିକୁ, ତାହାପରେ ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯେତେବେଳେ ସେହି ଦୁଇଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କ୍ରମେ 1798 ଏବଂ 1844 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଆରମ୍ଭରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 742 ମସିହାରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 723 ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଊଣେଇଶ ବର୍ଷର ଅବଧିଟି ଆଲ୍ଫା ଊଣେଇଶ ବର୍ଷ ଥିଲା, ଯାହା 1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ଓମେଗା ଊଣେଇଶ ବର୍ଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।
ଓମେଗାର ଆରମ୍ଭରୁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ ମିଲରଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ହେଲା, ଏବଂ ଏଠାରୁ ଊଣେଇଶ ବର୍ଷ ଓ ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ହାଇରାମ ଏଡସନଙ୍କ “ସାତ କାଳ” ବିଷୟକ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ତାହାର ସାତ ବର୍ଷ ପରେ “ସାତ କାଳ” ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଗଲା। 1856 ମସିହା 1863 ମସିହାର ରବିବାର ଆଇନର ପୂର୍ବରୁ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ହେବାକୁ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେପରି ହେଲା ନାହିଁ।
ତୃତୀୟ ଦୂତ 1844, 1888 ଏବଂ 9/11ରେ ଆସିଥିଲେ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ଯେ, ଯେତେବେଳେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସହରର ମହାନ ଅଟାଳିକାମାନେ ଧ୍ୱଂସ ହେବ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ପଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18
ପଦ୍ୟ ଏକ—ଏହା ପରେ ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମହାନ ଅଧିକାର ଥିଲା; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହୋଇଗଲା।
ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱିତୀୟ—ସେ ପ୍ରବଳ ସ୍ୱରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଡାକି କହିଲେ, “ମହାନ ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଓ ଘୃଣିତ ପକ୍ଷୀର ପିଞ୍ଜରା ହୋଇଯାଇଛି।”
ପଦ୍ୟ ତିନି—କାରଣ ସମସ୍ତ ଜାତି ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧମୟ ମଦ୍ୟ ପାନ କରିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ତାହା ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ତାହାର ଭୋଗବିଳାସର ପ୍ରଚୁରତା ଦ୍ୱାରା ଧନୀ ହୋଇଉଠିଛନ୍ତି।
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ନିଜ ହସ୍ତରେ ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ନେଇ ଅବତରଣ କଲେ, ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କୁ ଯାଇ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ନେଇ ତାହା ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଗଲା। ସେହି ପ୍ରଥମ ଦୂତ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ସେହି ଦୂତଙ୍କ ସମାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଯିଏ ନିଜ ମହିମାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି। କାରଣ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ଓମେଗା, ଏବଂ ଆରମ୍ଭ ସଦା ଶେଷକୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରେ।
“ଯିଶୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରବଳ ଦୂତଙ୍କୁ ପୃଥିବୀକୁ ଅବତରଣ କରି, ପୃଥିବୀର ନିବାସୀମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ସତର୍କ କରିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଲେ। ସେହି ଦୂତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯିଶୁଙ୍କ ସନ୍ନିଧି ଛାଡ଼ି ବାହାରିଲେବେଳେ, ତାଙ୍କ ଆଗରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ମହିମାମୟ ଆଲୋକ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିଲା। ମୋତେ କୁହାଗଲା ଯେ, ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ନିଜ ମହିମାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ଏବଂ ଆସୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ବିଷୟରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିବା।” Early Writings, 245.
ପ୍ରଥମ ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାର ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦ।
ଏହା ପରେ ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ସେ ମହାନ ଅଧିକାରଧାରୀ ଥିଲେ; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହେଲା।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାର ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ ଅଟନ୍ତି।
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱରରେ ବଳପୂର୍ବକ ଡାକି କହିଲେ, “ମହାନ ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଓ ଘୃଣିତ ପକ୍ଷୀର ପିଞ୍ଜର ହୋଇଯାଇଛି।”
ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାରତମ ଅଧ୍ୟାୟର ତୃତୀୟ ପଦ ଅଟେ।
କାରଣ ସମସ୍ତ ଜାତି ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପିଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ତାହା ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ବାଣିକମାନେ ତାହାର ଭୋଗବିଲାସର ପ୍ରଚୁରତା ଦ୍ୱାରା ଧନୀ ହୋଇଉଠିଛନ୍ତି।
ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ବେଶ୍ୟା ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରନ୍ତି, ଯେପରି ତୃତୀୟ ପଦରେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ବାବିଲୋନ ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେହିଟି ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ। ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ତାଙ୍କର ଗୌରବ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିବା, ଏବଂ ସେହିଟି ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ପଦ। ପ୍ରଥମ ପଦ ହେଉଛି 9/11। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ ହେଉଛି 9/11 ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମାନବଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଆସୁଥିବା ପୃଥକ୍କରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ପଦ ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ। ଏହି କାରଣରୁ, 9/11 ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ, ଏବଂ ରବିବାର ନିୟମ ମଧ୍ୟ ସେପରି। 9/11 ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଆସନ୍ନ ରବିବାର ନିୟମର ସତର୍କବାଣୀ, ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ପଦର ଅନ୍ୟ ସ୍ୱର ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର ହେଉଛି ଆସନ୍ନ ରବିବାର ନିୟମର ସତର୍କବାଣୀ, ଏବଂ ସେହି ସତର୍କବାଣୀ ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ଜୀବନ୍ତ ବାସ୍ତବତାରେ ପରିଣତ ହୁଏ।
9/11 ଠାରୁ ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର କାଳକୁ ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ଆଲ୍ଫା “ଆସ ଓ ଦେଖ” ଠାରୁ ଓମେଗା “ଆସ ଓ ଦେଖ” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ କରାଯାଇଛି। 9/11 ଓ ରବିବାର ନିୟମର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମଣିମୁକ୍ତାଗୁଡ଼ିକ କକ୍ଷର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ମିଲରଙ୍କ ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ରଖାଯାଏ, ଚାରିଦିଗରେ ଛିଟିଯାଇ ଧୂଳିତଳେ ପୋତିଯାଏ, ଏବଂ ପରେ ଧୂଳି-ବ୍ରୁଶ୍ ମଣିଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। 1840 ମସିହାରେ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ସହିତ ଅବତରିଥିବା ଦୂତ ସେହି ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଆଲ୍ଫା ଦୂତ ଥିଲେ, ଯିଏ 9/11 ରେ ଅବତରିଥିବା ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ସେହି ଦୂତଙ୍କୁ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ ଯେ ପୁସ୍ତକଟି ମିଠା ହେବ, କିନ୍ତୁ ତିକ୍ତ ହୋଇଯିବ।
ଯୋହନ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍ରିତ କରୁଥିଲେ। ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଓ ସର୍ବୋପରି, ସେ ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଯେପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ସଦା କରନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ, ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ପୁସ୍ତକଟି ମିଠା ହେବ ଏବଂ ପରେ ତିକ୍ତ ହେବ। ମିଲେରାଇଟମାନେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଜାଣୁ ନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଛୋଟ ପୁସ୍ତକ ଭକ୍ଷଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଦୂତ ମିଲର ଅଟନ୍ତି। ଜଣେ ଚକିଆ ଭାବେ ସେ ଗହୁଁକୁ ଭୁସିରୁ ପୃଥକ କରିବାକୁ, ପରେ ଶସ୍ୟକୁ ଚୁଣାରେ ପରିଣତ କରିବାକୁ, ଏବଂ ଭକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଯେ ପିଠା ତିଆରି ହେବ ସେହି ପିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଥିଲେ। ସେ ନିଜ କୋଠରୀର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସେହି ପିଠାକୁ ରଖି, ଏବଂ ଯେକେହି ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ “ଆସ ଏବଂ ଦେଖ” ବୋଲି ଡାକି, ସେହି ପିଠାକୁ ବଣ୍ଟନ କଲେ। କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ହାତରୁ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ନେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ, ଯୋହନଙ୍କ ପରି ମିଲର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଦିନଠାରୁ ଅଧିକ, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛନ୍ତି। ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ଆମକୁ ଏହା ଜଣାଇ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି ଯେ, ଅଦୃଶ୍ୟ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ସନ୍ଦେଶ ପାଇଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ହାତରେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାର ଅଧ୍ୟାୟର ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ—ଯିଏ 1840 ର ଆଲ୍ଫା ପ୍ରତି ଓମେଗା—ତାଙ୍କ ହାତରେ କୌଣସି ପୁସ୍ତକ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ, ଏବଂ ସେହି ପୁସ୍ତକଟିଏ ହେଉଛି ଯାହା ମିଲର ପାଇଥିଲେ—ଅଦୃଶ୍ୟ ହସ୍ତରୁ ମିଳିଥିବା ପୁସ୍ତକ। ମିଲରଙ୍କ “ଆସ ଏବଂ ଦେଖ” ହେଉଛି 9/11, ଏବଂ ଧୂଳି-ବ୍ରଶ୍ ମଣିଷଙ୍କର “ଆସ ଏବଂ ଦେଖ” ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ।
ଆଲଫା ଏବଂ ଓମେଗା “ଆସ ଓ ଦେଖ” ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପାଉଛ; କାରଣ ଆଲଫା ହେଉଛି 9/11, ଯାହା ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ ହେଉଛି ସେହି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ, ଯେ ପଦ ତିନିରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଯାହା ହେଉଛି ରବିବାର ଆଇନ ଓ ଓମେଗା “ଆସ ଓ ଦେଖ।” ମିଲରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଏବଂ ବାବିଲୋନର ପତନକୁ “ଛିଟାଇଦେବା” ଶବ୍ଦଟି ସାତ ଥର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିବାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେବେକି ସମଗ୍ର ବର୍ଣ୍ଣନା ସତ୍ୟକୁ ଭୁଲ୍ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଉଥିବା ବିଷୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ପ୍ରଥମ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ସହ ଅବତରଣ କଲେ, ଯାହାକୁ କ୍ରମଶଃ ୧୧ ଅଗଷ୍ଟ ୧୮୪୦ ଏବଂ ୯/୧୧ ତାରିଖରେ ଗ୍ରହଣ କରି ଭକ୍ଷଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ଏହି ଦୁଇ ତାରିଖ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରୋର ପ୍ରଥମ ପଦ ସହ ସମନ୍ୱିତ ଅଟେ।
ମୂଳଭୂତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ 1842 ମସିହାର ମେ ମାସରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ 1843ର ଅଗ୍ରଦୂତ ଚାର୍ଟଟି ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦୁଇଟି ତାଲିକାର ଆଲ୍ଫା ରୂପେ ରହିଥିଲା। 2012ରେ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ତାଲିକାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା 1842 ମସିହାର ମେ ମାସ ସହ ସମନ୍ୱିତ ଥିଲା।
ମିଲ୍ଲରାଇଟମାନେ 1844 ଏପ୍ରିଲ 19 ତାରିଖରେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ନିରାଶାର ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ, ଯାହା 2020 ଜୁଲାଇ 18 ତାରିଖର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଆସିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ ସହ ସମନ୍ୱିତ ହେଲା। ସେହି ନିରାଶା ପ୍ରଥମ ଦୂତର କାର୍ଯ୍ୟର ସମାପ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା। ସେଠି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଆସିଲେ, କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ଉପମାରେ ବିଳମ୍ବର ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ପ୍ରଥମ ଦୂତର ଇତିହାସ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତର ଇତିହାସ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଭାବେ ଚାଲିବାକୁ ଥାଏ, ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକାରରେ ଏହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତର ଆଗମନ 1840 ଏବଂ 9/11 ରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତର ଆଗମନ ସହ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ।
9/11 ରେ ଏକ ବିଳମ୍ବ ସମୟ ଆସିଲା, ଯାହାର ପ୍ରତିରୂପ April 19, 1844 ଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା। 9/11 ରେ ଇସ୍ଲାମର ଚାରି ପବନ ମୁକ୍ତ କରାଗଲା, ଏବଂ ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖାଗଲା। John ଙ୍କର ସେହି ଚାରି ପବନ ହେଉଛି Isaiah ଙ୍କର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂର୍ବ ପବନ; ଏବଂ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନକାରୀ ଦୂତ ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଉଦୟ କରନ୍ତି। ସେ ଯେତେବେଳେ ଉଦୟ କରନ୍ତି, Sister White ଙ୍କ ଅନୁସାରେ ସେ “hold, hold, hold, hold” ବୋଲି ଚାରିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନ ସହ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ବିଳମ୍ବ ସମୟକୁ, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯାଉ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାରି ପବନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖାଯାଉଥିବା ରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ପରେ, ସାମୁଏଲ୍ ସ୍ନୋଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶକୁ ସଂଗଠିତ କରିବାପାଇଁ ପରିଚାଳିତ କରାଗଲା, ଯାହା ଏପରିଭାବେ 2023 ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ ଅରଣ୍ୟରେ ଧ୍ୱନିତ ସ୍ୱରର ପ୍ରତିରୂପ ହେଲା।
ଏକ୍ସେଟର୍ ଶିବିର-ସଭାରେ, ପରୀକ୍ଷାକାରୀ ତେଲର ଆଧାରରେ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ପୃଥକୀକରଣ, ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ, ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧିକୃତ କଲା ଏବଂ ପରିଶୋଧିତ ମଧ୍ୟ କଲା। ଏକ୍ସେଟର୍ ଶିବିର-ସଭା ସୀଳମୋହରକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲା, କାରଣ ସେତେବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକ ଜ୍ୱାର-ତରଙ୍ଗ ପରି, କିମ୍ବା ଏକ ପ୍ରବଳ ସେନାବାହିନୀ ପରି, 22 ଅକ୍ଟୋବର 1844 ରେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଆସିପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗ୍ରସର ହେଲା। ଏହି ଇତିହାସର ଚାବି ହେଉଛି ପୃଥକୀକରଣ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଆସିବାବେଳେ ପୃଥକ୍କରଣର ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଯେପରି ସେ ପ୍ରଥମ ନିରାଶାର ସମୟରେ କରିଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ଶେଷ ଅକ୍ଟୋବର 22ର ପୃଥକ୍କରଣରେ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଦୁଇ ପୃଥକ୍କରଣର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ହେଉଛି ତେଲର ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ପୃଥକ୍କରଣ। ତେଲର ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ତୃତୀୟ ଦୂତର ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷାକୁ ନେଇଯାଏ। ସେହି ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷା ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରୁଶ ଥିଲା, ଏବଂ ଗେଥସେମାନୀର ଉଦ୍ୟାନ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ତେଲ-ଘାଣିର ଉଦ୍ୟାନ,” କ୍ରୁଶର ସେହି ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷାର ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ଏବଂ କୁମାରୀମାନଙ୍କର ତେଲର ପରୀକ୍ଷା 1844 ମସିହାର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା।
ବିଚାର ପରେ ଯେ ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ଆସିଲା, ସେହିଥିଲା ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଦଶମ ପରୀକ୍ଷା। ତାହା ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ମରୁଭୂମିରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଗଲା। କାଦେଶ ହେଉ, ଗେଥସେମାନେ ହେଉ କିମ୍ବା ଏକ୍ସେଟର୍ ହେଉ; ବିଚାର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ସେହି ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ପୃଥକ କରାଯାଏ, ୨୦୨୩ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଏକ ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷାକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହା ରବିବାର ନିୟମର ବନ୍ଦ-ଦ୍ୱାର ବିଚାର ପୂର୍ବରୁ ଘଟେ। ସେହି ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ। ଅନ୍ତିମ କିମ୍ବା ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାର ଅର୍ଥ ନିହିତ କରେ।
୨୦୨୩ ମସିହାରେ, ବିଳମ୍ବର ସମୟ ଶେଷ ହେଲା, ଯେବେ ଯିହୂଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ ତାହାଙ୍କର ହସ୍ତ ହଟାଇ, ଯେହି ଦର୍ଶନ ବିଳମ୍ବିତ ହେବାକୁ ଥିଲା ତାହାକୁ ଅମୁଦ୍ରିତ କଲେ। ତାହାପରେ ସାମୁଏଲ୍ ସ୍ନୋଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଯଦି ଆମେ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର କାଳକୁ ପରସ୍ପର ସମାନାନ୍ତରରେ ସମନ୍ୱିତ କରୁ, ତେବେ ସେମାନେ ଏମିତି ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ଅବତରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ସହ ଆସିଥାଏ ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ନେଇ ଖାଇବାର ଆଜ୍ଞା ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଲୋକଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରେ। ପରେ ସେହି ମୂଳଭିତ୍ତିମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଏ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ମୂଳଭିତ୍ତିମୂଳକ ସନ୍ଦେଶ ବିଫଳ ହୁଏ। ତାହା ପରେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଆସେ। ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର କାଳ ହେଉଛି ଉନେଇଶ ବର୍ଷ, ଯାହା 742 BC ରୁ 723 BC ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଓମେଗା ଉନେଇଶ ବର୍ଷ ଥିଲା।
1844 ଠାରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି, ଏବଂ ଖ୍ରୀ. ପୂ. 742 ଠାରୁ ଖ୍ରୀ. ପୂ. 723 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି ପରସ୍ପର ସମାନାନ୍ତର ଭାବେ ଚାଲିଥାଏ; ଏବଂ ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଅବଧିସମୂହ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମାନାନ୍ତର ଅଟନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ସେହି ଚାରିଟି ରେଖା 9/11 ଠାରୁ ରବିବାରୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମରେଖିତ ହୋଇଥାଏ। ସେହି ପାଞ୍ଚଟି ରେଖା ହେଉଛି ମିଲରଙ୍କ ଆଲ୍ଫା “ଆସ ଏବଂ ଦେଖ” ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଓମେଗା “ଆସ ଏବଂ ଦେଖ”ର ଇତିହାସ।
ଚାରିଥର ସାତ
ଠିକ୍ଭାବରେ ବୁଝାଯାଇଥିବା ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ଛବ୍ବିଶ ଅଧ୍ୟାୟ “ସାତ କାଳ”କୁ ଚାରିଥର ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ “ସାତ କାଳ” ମିଲର ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। 1842 ମସିହାରେ, “ସାତ କାଳ” ବିଷୟରେ ମିଲରଙ୍କର ବୁଝାମଣା 1843 ର ଚାର୍ଟ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ କହନ୍ତି, “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥିଲା,” ଏବଂ “ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ମିଲର 1849 ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏବଂ ସାତ ବର୍ଷ ପରେ “ସାତ କାଳ”ର ସନ୍ଦେଶ ହାଇରାମ ଏଡସନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିପିବଦ୍ଧ କରାଗଲା, ଏବଂ ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ତାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଗଲା।
1842 ମସିହାରେ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ପ୍ରଥମ ତାଲିକା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।
୧୮୪୯ ମସିହାରେ ୧୮୪୩ର ଚାର୍ଟରେ ଥିବା “ସାତ ସମୟ”ର ଆଲଫା ଦୂତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟେ।
୧୮୫୬ ମସିହାରେ ୧୮୫୦ର ଚାର୍ଟ ଉପରେ ଥିବା “ସାତ କାଳ”ର ଓମେଗା ଦୂତକୁ ଅବହେଳା କରାଯାଏ।
୧୮୬୩ ମସିହାରେ ହବକ୍କୁକଙ୍କର ଦୁଇଟି ପଟିକା ଅସ୍ୱୀକୃତ ହେଲା ଏବଂ ୧୮୬୩ ମସିହାର ଚାର୍ଟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଚାର୍ଟ ଏବଂ ଶେଷରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏକ ମାନବୀୟ ଚାର୍ଟ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ଦୁଇଜଣ ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ଦେଶରେ ସଦା ଏକ ଦ୍ୱିଗୁଣନ ଥାଏ।
ପ୍ରଥମ ଦୂତ
1842 ମସିହାରେ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ପ୍ରଥମ ତାଲିକା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ
୧୮୪୯ ମସିହାରେ ୧୮୪୩ ଚାର୍ଟର ପୁରୁଣା ଦୂତର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା।
1856 ମସିହାରେ 1850 ଚାର୍ଟର ନୂତନ ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କୁ ଅଣଦେଖା କରାଯାଏ।
ତୃତୀୟ ଦୂତ
1863 ମସିହାରେ ଏହି ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଗଲା ଏବଂ 1863 ଚାର୍ଟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଏକ ଏକୋଇଶ ବର୍ଷର ଅବଧି, ଯାହା “ସାତ ସମୟ”ର ଚାରିଟି ପ୍ରତୀକକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସାତ ବର୍ଷ ଅନ୍ତରରେ ସମଦୂରତାରେ ବିନ୍ୟସ୍ତ ଅଛି। ଆଲଫା ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ (1842), ଆଲଫା ଦୂତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ (1849), ଓମେଗା ଦୂତଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରାଯାଏ (1856), ଏବଂ ଓମେଗା ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଏ (1863), ଯାହା 2012; ଜୁଲାଇ 18, 2020; 2023; ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ। 1849 ମସିହାରେ ମିଲରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଜୁଲାଇ 18, 2020 ସହ ସମଲିନ ହୁଏ। ଦୂତ, ଏବଂ ସନ୍ଦେଶ, 2023ରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା। ଓମେଗା ସନ୍ଦେଶ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁକ୍ତମୁଦ୍ରିତ ହେଉଛି, ଏବଂ ତାହା ପରେ 1863ର ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆସେ।
ମିଲେରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ସନ୍ଦେଶଟି ସ୍ଥାପିତ ହେଲା ଏବଂ ପରେ ସନ୍ଦେଶବାହକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ସମାନ୍ତରାଳ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସନ୍ଦେଶଟି ସ୍ଥାପିତ ହେଲା ଏବଂ ପରେ ସନ୍ଦେଶଟି ମୃତ ହେଲା। ସନ୍ଦେଶଟି 1856 ଏବଂ 2023ରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲା। 1863ର ଚିହ୍ନ ହେଉଛି ଧର୍ମତ୍ୟାଗ, ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରତିରୂପର ଚିହ୍ନ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ହେଉଛି ବିଜୟ। ରବିବାର ଆଇନ ଏବଂ 1863ର ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ଓ ବିଜୟ ପୂର୍ବରୁ, 1856ର “ସାତ ସମୟ”ର କ୍ୟାପଷ୍ଟୋନ ଓମେଗା ଆଲୋକର ଅମୋହରଣ ପ୍ରକାଶିତ କରାଯାଏ, ଯେପରି 2023ରୁ ହୋଇଆସିଛି।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହାକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।
ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍: 1782–1849
ଉଇଲିଅମ୍: “ଇଚ୍ଛା” ଏବଂ “ଶିରସ୍ତ୍ରାଣ”— “ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପୀ ସୁରକ୍ଷକ”, “ସଂକଳ୍ପବାନ୍ ରକ୍ଷକ”, କିମ୍ବା “ଦୃଢ଼ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ଯୋଦ୍ଧା।”
ମିଲର୍: ଏମିତି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଚକ୍କି ଚାଳାଏ, ବିଶେଷକରି ଧାନ୍ୟକୁ ପିଠାରେ ପରିଣତ କରୁଥିବା ଚକ୍କି।
ଦୃଢ଼-ସଂକଳ୍ପୀ ଯୋଦ୍ଧା
“ଏକ ସରଳ, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ-ହୃଦୟ କୃଷକ, ଯିଏ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଅଧିକାର ସମ୍ପର୍କରେ ସନ୍ଦେହ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲେ, ତଥାପି ଯିଏ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆନ୍ତରିକ ଭାବେ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ, ସେହି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ଘୋଷଣାରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଭୂମିକା ନେବା ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଈଶ୍ୱର ବାଛିଥିଲେ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ସଂସ୍କାରକଙ୍କ ପରି, ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ମଧ୍ୟ ଜୀବନର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କାଳରେ ଦରିଦ୍ରତା ସହିତ ସଂଘର୍ଷ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହିପରିଭାବେ ସେ ଉଦ୍ୟମ ଓ ଆତ୍ମ-ତ୍ୟାଗର ମହାନ ଶିକ୍ଷାମାନ ଶିଖିଥିଲେ। ଯେ ପରିବାରରୁ ସେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ସେହି ପରିବାରର ସଦସ୍ୟମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ, ସ୍ୱାତନ୍ତ୍ର୍ୟପ୍ରେମୀ ମନୋଭାବ, ସହନଶୀଳତାର କ୍ଷମତା, ଏବଂ ଉତ୍ସାହଭରା ଦେଶଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବିଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ—ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ଚରିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ପିତା ବିପ୍ଲବୀୟ ସେନାବାହିନୀରେ ଜଣେ କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ଝଞ୍ଜାବିକ୍ଷୁବ୍ଧ କାଳର ସଂଘର୍ଷ ଓ କଷ୍ଟଭୋଗରେ ସେ ଯେ ତ୍ୟାଗ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ମିଲରଙ୍କ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନର ସଂକୁଚିତ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ତାହା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରି ଦେଖାଯାଇପାରେ।”
“ତାଙ୍କର ଶାରୀରିକ ଗଠନ ସୁଦୃଢ଼ ଥିଲା, ଏବଂ ଶୈଶବକାଳରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସାଧାରଣରୁ ଅଧିକ ବୁଦ୍ଧିଶକ୍ତିର ପ୍ରମାଣ ଦେଇଥିଲେ। ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହିତ ଏହା ଆହୁରି ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା। ତାଙ୍କର ମନ ସଚେତନ ଓ ସୁବିକଶିତ ଥିଲା, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ପିପାସା ଥିଲା। ଯଦ୍ୟପି ସେ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟୀୟ ଶିକ୍ଷାର ସୁବିଧା ଉପଭୋଗ କରିନଥିଲେ, ତଥାପି ଅଧ୍ୟୟନ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ, ସତର୍କ ଚିନ୍ତନର ଅଭ୍ୟାସ, ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ସମାଲୋଚନାର ପ୍ରବୃତ୍ତି ତାଙ୍କୁ ସୁଦୃଢ଼ ବିଚାରଶକ୍ତି ଓ ବ୍ୟାପକ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ ସମ୍ପନ୍ନ ଜଣେ ମଣିଷରେ ପରିଣତ କରିଥିଲା। ସେ ନିର୍ଦୋଷ ନୈତିକ ଚରିତ୍ର ଓ ଇର୍ଷାଜନକ ସୁନାମର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ; ସତତା, ମିତବ୍ୟୟିତା, ଏବଂ ପରୋପକାରିତା ପାଇଁ ସେ ସାଧାରଣତଃ ସମ୍ମାନିତ ଥିଲେ। ଉଦ୍ୟମ ଓ ଅନବରତ ପ୍ରୟାସର ବଳେ ସେ ଯୁବବୟସରେ ହିଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସମ୍ପନ୍ନତା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ତାଙ୍କର ଅଧ୍ୟୟନର ଅଭ୍ୟାସ ତଥାପି ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିଥିଲା। ସେ ବିଭିନ୍ନ ନାଗରିକ ଓ ସାମରିକ ପଦବୀକୁ କୃତିତ୍ୱ ସହ ଅଲଙ୍କୃତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଧନ ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇବାର ପଥଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଖୋଲା ଦେଖାଯାଉଥିଲା।” The Great Controversy, 317.
“ମାନସିକ ପରିଶ୍ରମ ବିନା, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ବିନା, ସତ୍ୟର ନିର୍ମଳ ଧାନ୍ୟରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଓ ଶୟତାନ ସତ୍ୟର ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ ଯେ ଭ୍ରାନ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦିତ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଭୁସାକୁ ପୃଥକ କରିବା ପାଇଁ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ। ଶୟତାନ ଓ ତାହାର ମାନବୀୟ ସହକର୍ମୀମାନଙ୍କର ସଂଘ ସତ୍ୟର ଗହମ ସହିତ ଭ୍ରମର ଭୁସାକୁ ମିଶାଇବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରିଆସିଛି। ଆମେ ଲୁକାଇଥିବା ଧନକୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମାନବୀୟ ଉଦ୍ଭାବନଗୁଡ଼ିକୁ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାମାନରୁ ପୃଥକ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଜ୍ଞାନ ଖୋଜିବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ମୋକ୍ଷଯୋଜନା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ମହାନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜୁଥିବା ଅନ୍ୱେଷକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ। ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିବାକୁ ଚାହେଁ ଯେ, ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଉପରୋପରି ପାଠ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଆମକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବାକୁ ହେବ, ଏବଂ ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏହି ଶବ୍ଦ ଯେତେକି ସୂଚିତ କରେ, ସେସବୁକୁ କାର୍ଯ୍ୟରୂପେ ପାଳନ କରିବା। ଯେପରି ଖଣିକର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିରା ଆବିଷ୍କାର କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକତାର ସହ ଭୂମିକୁ ଖନନ କରେ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ସେହି ଲୁକାଇଥିବା ଧନ ପାଇଁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବାକୁ ହେବ, ଯାହାକୁ ଶୟତାନ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଲୁକାଇ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଆସିଛି। ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ‘ଯଦି କେହି ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୁଏ, ସେ ଏହି ଶିକ୍ଷା ବିଷୟରେ ଜାଣିପାରିବ।’ John 7:17, Revised Version.”
“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ ଓ ଆଲୋକ ଅଟେ, ଏବଂ ସେହି ବାକ୍ୟ ତୁମ ପାଦପଥ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରଦୀପ ହେବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଯେହେତୁ ସେ ତୁମକୁ ପଥର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରର ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିଚାଳନା କରିବ। ଏହି କାରଣରୁ ହିଁ ଶୟତାନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାହାରେ ଚାଲିବାକୁ ଥିବେ, ସେହି ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପଥକୁ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ ଏପରି ମରଣପଣ ଚେଷ୍ଟା କରିଆସିଛି। ତୁମେ ନିଜ ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ବାଇବେଲ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଇ, ନିଜ ମତାମତକୁ ସେହି କେନ୍ଦ୍ର କରିବାକୁ ନୁହେଁ, ଯାହାକୁ ଘିରି ସତ୍ୟ ପରିଭ୍ରମଣ କରିବ। ତଦନ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ ତୁମେ ନିଜ ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ପଛେ ରଖିବାକୁ, ଏବଂ ନମ୍ର, ନତ ହୃଦୟ ସହିତ, ଆତ୍ମକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଲୁଚାଇ, ଆତ୍ମିକ ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ଖୋଜିବାକୁ ଥିବ। ତୁମେ ଏହା ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ ଯେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ଇଚ୍ଛାକୁ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ, କାରଣ ଏହା ତୁମର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ, ଅନନ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ବାଇବେଲ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଅଟେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନର ପଥକୁ ଜାଣିପାରିବ। ସବୁ କଥାଠାରୁ ଅଧିକ ତୁମର ଏହି ଆକାଙ୍କ୍ଷା ଥିବା ଉଚିତ ଯେ, ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଓ ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣିପାର। ତୁମର ମତବାଦଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ରପଦଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଅର୍ଥ କରିପାରିବ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ନୁହେଁ; କାରଣ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ, ଏହା କଲେ ତୁମେ ନିଜ ବିନାଶ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ବିକୃତ କରୁଛ। ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୂର୍ବାଗ୍ରହରୁ ନିଜକୁ ଶୂନ୍ୟ କରି, ପ୍ରାର୍ଥନାର ଆତ୍ମାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଅନୁସନ୍ଧାନକୁ ଆସିବାକୁ ହେବ।” Review and Herald, September 11, 1894.
“ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ମାସାଚୁସେଟ୍ସର ପିଟ୍ସଫିଲ୍ଡରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଔପଚାରିକ ଶିକ୍ଷା କେବଳ ୧୮ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପଢ଼ିବାର ପ୍ରବଳ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ସେ ସ୍ୱୟଂଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ସେ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଲେଖିବା ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, କବିତା ରଚନା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଦିନନିୟମ ଲେଖି ରଖୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପାଠନ ତାଙ୍କୁ ଏମିତି ଅନୈଶ୍ୱରିକ ଲେଖକମାନଙ୍କ ସହିତ ପରିଚିତ କରାଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୈବବାଦର ଦିଗକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲେ। ବିଶ ବର୍ଷର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ସେ ଶାନ୍ତି ନ୍ୟାୟାଧୀଶ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ୧୮୧୨ ମସିହାର ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ଏହି ସଂଘର୍ଷ ସମୟରେ କିଛି ଅନୁଭବ ତାଙ୍କର ମନକୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦିଗକୁ ଫେରାଇଦେଇଥିଲା। ୧୮୧୬ ସୁଦ୍ଧା ସେ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଗମ୍ଭୀରତାର ସହିତ ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ସେ ଲେଖିଥିଲେ, ‘ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ... ମୋର ଆନନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜଣେ ମିତ୍ରକୁ ପାଇଲି।’”
“1818 ସୁଦ୍ଧା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କର ଅଧ୍ୟୟନରେ ସେ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଯେ ଯୀଶୁ ‘ପ୍ରାୟ 1843 ମସିହାରେ’ ପୁନର୍ଆଗମନ କରିବେ। 1831 ମସିହାରେ, ଏପରି କରିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଅନ୍ତର୍ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଦୈବୀ ପରିଚାଳନା ପାଇବା ପରେ, ସେ ଛୋଟ ପରିସରରେ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ନିଜ ଅଧ୍ୟୟନଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଗ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। 1839 ମସିହାରେ ପ୍ରମୁଖ ସମ୍ପାଦକ J. V. Himesଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପରେ, ପ୍ରମୁଖ ସହରଗୁଡ଼ିକରେ ବିଶାଳ ଜନସମୂହଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଚାର କରିବାର ପଥ ଖୋଲିଗଲା। ଯଦିଓ ଅନେକଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ବିରୋଧିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରଚାର, ଏବଂ ଯେମାନେ ଆଗମନର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ସେହି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଚାର ମଧ୍ୟ, ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଲା; ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ 100,000 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସନ୍ନିକଟ ଆଗମନରେ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। 1840 ମସିହାର ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସରେ, ଯେବେ ଏଲେନ୍ ହାର୍ମନଙ୍କ ବୟସ 12 ବର୍ଷ ଥିଲା, ସେ ମେନ୍ର ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଣିଥିଲେ। ସେ ସ୍ମରଣ କରି କହିଥିଲେ, “Mr. Miller ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ଏକ ନିଖୁତତା ସହ ଅନୁସରଣ କରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ ଯାହା ତାଙ୍କର ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ଜଗାଇଦେଲା। ସେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାଳଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବିସ୍ତାରରେ କହିଲେ, ଏବଂ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରମାଣ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ପରେ, ଯେମାନେ ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଗମ୍ଭୀର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆହ୍ୱାନ ଓ ସତର୍କବାଣୀମାନେ ଭିଡ଼କୁ ମନେ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରି ରଖିଲା।” Life Sketches, 20.